Gewilde Poste

Editor'S Choice - 2019

Ligging en struktuur van die tiroïedklier

Volgens statistieke is skildklier siektes in die tweede plek na kardiovaskulêre siektes. Wêreldstatistieke beweer dat meer as 'n halfmiljoen aan hierdie siekte ly. Elke jaar registreer dokters minstens 11 duisend pasiënte wat aan skildklierkanker ly en die meeste van hulle is vroue. So waar is die tiroïedklier - 'n broodnodige, maar ongelukkig, dikwels baie problematiese orgaan.

Glandula thyroidea - tiroïed

By kinders is die skildklier onder die skildklierkraakbeen, by bejaardes kan die plek naby die borsholte beweeg. Die massa is klein, maar selfs klein oortredings van sy aktiwiteit sal ernstige gesondheidsprobleme veroorsaak, wat in beide vroue en mans voorkom.

Skildkliermassa verander met ouderdom.

  1. 'N Pasgebore kind het 'n massa van 5-6 g. In die eerste jaar van 'n baba se lewe verminder die massa. Teen die jaar van die kind is haar gewig 2 - 2,5 g.
  2. Soos 'n kind grootword, word sy gewig op die ouderdom van 12-14 10-14 jaar.
  3. Volwasse klier weeg: 18 - 24 gram.
  4. Gewig begin afneem met ouderdom atrofie na 60 - 65 jaar, maar selfs in die ouderdom behou dit sy funksies.

Vroue se endokriene orgaan is geneig om sy parameters te verander. Gedurende die menstruele siklus mag afneem in grootte of toename. Daarom, by vroue, is dit 'n tydperk van verergerde gevoelens van ongeregtigheid, hulle is senuweeagtig, dikwels word trane om geen rede vergiet nie. Die liggaam van vroue is emosioneel meer vatbaar vir selfs klein veranderinge.

Maar die grootte kan min of meer min wees, so 'n feit is nie 'n patologie nie. Akkurate diagnose van die siekte kan slegs na al die toetse verkry word.

Twee lobbe verbind deur 'n trui - oor hierdie vorm, wat soos 'n skoenlapper lyk, het 'n skildklier. Die grootte van die eilande speel nie 'n groot rol nie. Dit kan baie nou of heeltemal afwesig wees. Miskien is die teenwoordigheid van 'n piramidale deel. Die regte lob kan groter wees as die linkerkant - dit is nie 'n oortreding nie. Soms kan 'n foto vergrote aandele vertoon.

Die lobbe het ronde follikels. Hulle is op die omtrek naby aan mekaar geleë.

  • jodium wat deur die bloed geabsorbeer word
  • hul aktiwiteit is om tiroïedhormone te sintetiseer, binne waarvan 'n kolloïedbevattende proteïen, thyroglobulien.

Skildklierhormone kan emosionele en denkprosesse versnel. Vanuit die vroeë ouderdom van die kind gee hulle aanleiding tot die ontwikkeling van geestelike vermoëns van die kind.

Proteïen bevorder die produksie van hormone. Biologiese stowwe doen uitvoerbare hulp van die tiroïedklier organisasie van metabolisme wat in die liggaam voorkom.

Larynx - die plek van die tiroïedklier

Die boonste punt van die skildklier is net onder die grense van die kraakbeen, en die onderste punt is op die vlak van die sesde trageale kraakbeen. Tot die vlak van die derde kraakbeen kom die kuslyn. Soms kan dit langer wees. Nie almal het 'n piramidale deel nie, net 33% van die mense het dit. Die lengte van die yster kan tot by die hyoidbeen kom.

Die struktuur en ligging van die tiroïedklier laat dit toe om die tragea te omhels, beide die voorkant en die kant. Die aandele hou verband met die larinks (die begin van die slukderm), die halsslagader, met guturale senuwees. Op die rugoppervlakke van die lobbe is paratiroïedkliere.

Dit is baie moeilik om operasies op hierdie orgaan uit te voer, aangesien daar 'n gevaar is vir skade aan ander formasies.

As jy jou kop terugtrek, hardloop jou hand oor jou nek, jy kan jou eie klier voel.

'N klein eksperiment met 'n slukkie water sal help om die ligging van die tiroïedklier te vind:

  • Vul jou mond met 'n slukkie water
  • hou tydens die sluk jou hand oor jou keel,
  • In die aanvanklike stadium styg die yster,
  • dan gaan af,
  • wanneer slukbewegings gemaak word, word sy mobiliteit gevoel.

Nie almal kan onafhanklik sy ligging vind nie, byvoorbeeld, vroue rondom die liggaam kan baie vetterige weefsel hê. Mans vind dit moeilik om te plaas, as gevolg van die anatomiese struktuur van die keel. Uit die foto kan jy die gesonde toestand van die klier in die menslike liggaam bepaal.

'N Plek naby die brein van die kop laat die pituïtêre klier, die hipotalamus toe om seine te stuur, die ritme van die liggaamselle deur die bloedsomloopstelsel en limfkanale plaas. Kommunikasie met hormonale organe in die brein van die menslike kop.

Tiroïed-stimulerende hormoon (TSH) word deur die pituïtêre klier geproduseer. hy:

  • bepaal die vlak van hormone in die bloed,
  • om in die bloed te kom, bevorder die produksie van hormone: triiodotironien, tiroksien,
  • stimuleer die onttrekking van vetsure.

As die skildklierstimulerende hormoon verhogings verhoog het, sal die oorsake waarskynlik geassosieer word met 'n verminderde skildklierfunksie.

Paratiroïed of paratiroïed kliere, bloedtoevoer

Hul plek is op die agterste helfte van die tiroïedklier. Die menslike liggaam kan soms 2, soms 8 kliere, tot 5 mm in volume hê. Gewoonlik is daar vier van hulle, hulle word twee in albei dele geplaas, een in die boonste en een in die bodem.

Paratiroïedorgane het reseptore. Hulle produseer parahorm, wat verantwoordelik is vir die persentasie kalsium, moniteer die konsentrasie daarvan. Wanneer die persentasie kalsium in die rigting van vermindering fluktueer, begin die kliere dringend 'n hormoon produseer wat die vrystelling van kalsium voorkom. Hierdie hormoon verhoog die sintese van vitamien D en sal selle bekendstel wat menslike beenweefsel vernietig.

Die klier se bloedvloei is vyftig keer meer intens as spier. Die bloedstroom bied 'n geleentheid om hormone aktief in die menslike liggaam te versprei.

Bloedvoorsiening is soos volg:

  • die twee superieure en eksterne karotis arteries,
  • die twee laer arteries (skildklier) wat uit die subklaviese arterie strek,
  • In die uitvloei van bloed was beide die boonste en onderste are betrokke, en Kocher se are.

Die organe van die paratiroïedklier word voorsien van bloed van beide die eie en die tiroïedaarare.

Daarbenewens voed die skildklierweefsel op klein arteries wat uit die anterior en laterale oppervlak van die tragea strek. Die hele skildklier word gehul in klein arteries wat met suurstof gevoed word en van die metaboliete skoongemaak word. Daar is baie bloedartjies daarop, daarom is dit gevaarlik om 'n operatiewe ingryping te doen ten einde nie te beskadig of per ongeluk aan een van hulle te raak nie, om nie swaar bloeding uit te daag nie.

Onder die selle van die endokriene klier is limf, wat deur sy stelsel vloei. As 'n onkologiese siekte van die orgaan voorkom, die limf skei abnormale selle, kan hierdie feit tot metastase van ander menslike organe lei.

Die hele oppervlak van die endokriene klier van beide vroue en mans is bedek met boonste en onderste vesel wat aan die senuweestelsel behoort. Dit is die tiroïed senuwees. Hier slaag ook die filamente van die vagus-senuwee, herhalende laringeale senuwees.

Herhalende senuwees aangrensend aan die agtermuur van die endokriene orgaan. Laryngeale senuwees (daar mag verskeie wees), na die bors gestuur, waar daar vokale voue is. Hul grootte is 2 - 5 mm. Die superior laryngeale senuwee ontstaan ​​by die boonste rand van die tiroïedlap.

Wat 'n klein orrel! Maar hoe belangrik dit is om te weet waar die skildklier geleë is, hoe dit gereël word, want baie hang af van sy duidelike en normale funksie. Die geringste oortreding van sy aktiwiteit raak onvoorspelbaar die gesondheid, veral van vroue, omdat die siekte van die skuivende vroue meer dikwels as vroue ly.

Voorkoms en struktuur van die klier

Die tiroïedklier is die grootste afskeiding van alles wat in die menslike liggaam is. Dit bestaan ​​uit 'n smal ertsmus, wat die twee hoof simmetriese dele verbind (linker en regter lob). Dit word dikwels vergelyk met 'n skoenlapper as gevolg van sy voorkoms.

Kliergroottes kan wissel. By mans is dit in die meeste gevalle effens groter as by vroue. Die grootte van die regs en linker lobbe in wydte is groter as die ertsmus, en soms mag dit nie geïsoleer of afwesig wees nie. In hierdie geval verbind die aandele nie met mekaar nie.

Die naam van die yster was as gevolg van die skildklierkraakbeen, waarna dit geleë is.

Wanneer die funksionering van hierdie liggaam nie versteur word nie en daar geen faktore is wat dit negatief beïnvloed nie, is die gewig van 'n volwassene nie meer as 35 gram nie. Natuurlik, grootte en gewig wissel en hang af van geslag en ouderdom:

  • In 'n pasgebore baba, gewig wissel van 2 tot 6 gram,
  • gewig in die eerste een en 'n half jaar van die lewe wissel van 2,5 tot 7 gram,
  • op die ouderdom van veertien weeg sy van 11 tot 13 gram,
  • Ná eenentwintig en vyf en sestig jaar weeg dit van 21 tot 35 gram.

Wanneer 'n persoon 'n volwassene word, word sy klier nie toeneem nie. Dit kan net gebeur tydens sekere siektes. Onkologiese siektes en neoplasma's van goedaardige vorm in die klier kan die toename daarvan veroorsaak. Tydens puberteit by adolessente voeg yster aansienlik by tot gewig en grootte. By ouer mense, die skildklier verminder in grootte en verloor sommige van sy massa.

As gevolg van die feit dat die grootte van die tiroïedklier verander in die loop van die hele lewe van 'n persoon, kan die ligging effens verander word. Ook by mans en vroue met verskillende siektes kan die plek van hierdie orgaan ook verander. Dit sluit in: hormonale siektes, die voorkoms van gewasse in die area van die liggaam en langdurige inflammatoriese prosesse.

Waar is die tiroïedklier

Die klier (skildklier) is in die nek, aan die voorkant, spoel met die larinks en die boonste gedeelte van die tragea. Die boonste punte van die lobbe (regs en links) strek na die laryngeale kraakbeen (skildklier), of liewer aan die boonste deel. Die onderste deel van die klier is op dieselfde vlak met 5 en 6 trageale kraakbeen. Die ertsmus is naby 2 of 3 trageale kraakbeen. Maar in sommige gevalle mag dit naby 1 kraakbeen wees, of selfs nie verder as hulle nie. Die piramidale lob raak feitlik sy boonste gedeelte van die hyoidbeen.

Soms is die plek van die klier (skildklier) by vroue en mans 'n paar eienaardighede. As jy alles in 'n duidelike taal vertaal, dan is die yster in die nek voor die larinks. Sy gord haar van drie kante (voor, links en regs). Haar lobbe raak aan die esofagus, of liewer die eerste gedeelte daarvan, en dit sluit aan by die slagaar (sy halfsirkel). Die senuwees van die larinks (boonste en terugkeer) word aan hierdie orgaan geheg. Heg aan sy posterior oppervlak van 2-9 paratiroïedkliere.

Die tiroïedklier is 'n baie komplekse meganisme. Dit is baie moeilik om bedrywighede in die omgewing van sy ligging uit te voer, aangesien daar 'n gevaar bestaan ​​vir skade aan sy dele, senuwees en ligamente. As gevolg hiervan kan 'n persoon stem, sensitiwiteit, en meer verloor. In sommige gevalle kan daar selfs 'n bedreiging vir die lewe wees.

Dokter se nota: as die skildklier in 'n man of vrou abnormaal funksioneer, kan dit tot ernstige gesondheidsprobleme lei.

LEES DIE UITLEG VAN DIE THYROID OP DIE VLOER?

Redes wat die skildklier kan verplaas

In medisyne was daar gevalle waar sommige siektes die tiroïedklier kan verplaas. Maar die afwykings was klein en het nie 1,5 sentimeter oorskry nie.

Dit kan uitlok:

  • verhoogde hormoonproduksie
  • siektes van die vokale toue,
  • die vinnige toename en vermindering van tiroïed,
  • mislukking van hormoonproduksie

'N Gesonde liggaam produseer:

  • die hormoon wat verantwoordelik is vir die normalisering van suurstof in die liggaam
  • die hormoon wat die oksidasieproses beheer
  • 'n hormoon wat die voorkoms van vrye radikale bevorder,
  • radikale neutraliserende hormoon
  • hormoon wat alle liggaams prosesse balanseer.

Die hoofoorsaak van pyn van die tiroïedklier ontstaan ​​as gevolg van jodiumwanbalans in die menslike liggaam en ongebalanseerde voeding. Dit is nodig om die inhoud van jodium in die gebruikte produkte te monitor. As dit moeilik is om dit op jou eie te doen, is dit beter om 'n dokter te raadpleeg. Dit sal die spyskaart maak afhangende van die hoeveelheid jodium.

Nog 'n ewe belangrike rede vir die verskyning van pyn en siektes van hierdie orgaan is die omgewing en omgewing. Wanneer 'n vrou of 'n man in gebiede met ongunstige toestande woon, is hulle in gevaar om siektes wat verband hou met wanfunksionering van die tiroïedklier, te ontwikkel.

As 'n persoon onderworpe is aan konstante stres en emosionele oorstremming, begin sy yster in 'n versnelde modus. As gevolg hiervan lei dit tot 'n toename in die grootte daarvan. Met behandeling, wanneer sy haar normale grootte herwin, MOONTLIK HANDELIK VERANDER. Dit kan pyn veroorsaak.

As daar pyn in die gebied van die tiroïedklier is, is dit nodig om 'n dokter te raadpleeg. Ook die rede vir die hospitaal, beide mans en vroue, is: konstante swakheid, gewigsvermindering of -verhoging, depressie, verstandelike afname, afname in seksuele aktiwiteit, hoere stem en so aan. Hierdie probleme dui op wanfunksie van die klier of die verplasing daarvan.

Hoe om wanfunksies van die tiroïedklier te voorkom

Om die normale werking van die klier te beheer, is dit nodig om nie net te weet waar dit geleë is nie, maar ook om 'n idee van sy werk te hê.

'N Paar eenvoudige reëls sal jou help om sy funksionering te normaliseer en probleme te vermy:

  • verteer die benodigde hoeveelheid jodium,
  • doen sport
  • Stap in die vars lug
  • ontspan op die see
  • let op die regime
  • eet seekos (vis, sommige alge),
  • vermy stres en oplewing,
  • behandel siektes betyds
  • besoek jou dokter gereeld.

Hierdie eenvoudige aanbevelings sal u help om ontwrigting van die tiroïedklier te voorkom, wat 'n baie belangrike orgaan in die liggaam is.

Nie alle mans en vroue weet waar die skildklier geleë is nie, solank sy werk nie versteur word nie of pyn en ongemak kom nie voor nie. Wanneer hy na 'n dokter verwys, doen hy 'n ondersoek en skryf hy voor. Hy kan ook vertel waar dit geleë is en vir watter prosesse in die liggaam is verantwoordelik.

OPNAME IS IN RUBRIEK - skildklier, diverse.

Die struktuur van die menslike skildklier

Hierdie orgaan bestaan ​​uit twee laterale lobbe wat die tragea omhul, verbind deur 'n spiermuis wat op die hoogte van die tweede of derde ring van die tragea geleë is.

Die regterlobe is gewoonlik effens groter as die linkerkant; sulke asimmetrie is kenmerkend van die meeste gepaarde formasies en dui nie op enige patologie nie.

In seldsame gevalle het yster ook 'n derde, piramidale lob, 'n swak uitgesproke erthmus of is heeltemal sonder haar.

By kinders is die skildklier effens hoër, geleidelik met ouderdom, op ouderdom gaan soms binne-in die bors.

Buite is die klier beskerm deur 'n digte veselagtige membraan wat binne-in die weefsel groei en dit in klein lobbe verdeel. Dié op sy beurt bestaan ​​uit follikels: klein hol formasies, van binne af bedek met 'n enkellaag-kubieke epiteel. Hulle is gevul met viskose kolloïed wat thyroglobulien bevat - 'n hormoon waarin die meeste ingewande en jodium wat deur die klier gebind is, gekonsentreer is.

Die struktuur en ligging van die tiroïedklier

Epitheel selle wat in die holtes van die follikels is, word thyrocytes genoem. Hulle vang die jodium van die kapillêre en produseer tiroïedhormone. Vir die vervaardiging van kalsitonien is verantwoordelike parafollikulêre selle, ook genoem C-selle. Hulle is verstrooi in 'n stroma klier wat bestaan ​​uit 'n los bindweefsel, gewoonlik langs die mure van die kapillêre.

'N Klein hoeveelheid serotonien en somatostatien word deur B-selle vervaardig, ook Gurle-selle genoem. Die skildklier is egter nie die hoofbron van hierdie hormone nie.

Benewens hulle, in die stroma kan mens klein interfollikulêre eilande vind - trosse van tirokiete, wat mettertyd nuwe follikels word.

Skildklierontwikkeling by kinders

Die kiem van die tiroïedklier verskyn in die embrio by die derde week van ontwikkeling, en in die derde maand produseer die follikels waarvan dit bestaan, reeds 'n kolloïed.

Teen week 14 begin sy jodium in haar weefsel vas te hou, in week 15-19, om tiroïedhormone te produseer.

Teen die tyd van geboorte, die skildklier is 'n ten volle funksionele orgaan, maar die groei en ontwikkeling daarvan bly vir 'n lang tyd.

Die gewig van die tiroïedklier van die kind in die eerste jaar van sy lewe is gewoonlik ongeveer 'n gram, die volume is effens minder as 'n milliliter. Teen die ouderdom van ses word hierdie getalle ongeveer drie keer verhoog. In die prepubertal periode groei die skildklier stadig, begin aktief ontwikkel tydens puberteit, en bereik sy finale grootte op die ouderdom van 15-17.

Die ontwikkeling daarvan is nie beperk tot groei nie. Die struktuur van weefsels verander ook. By byvoorbeeld pasgeborenes het die follikels van die klier 'n deursnee van 60-70 mikron, op die ouderdom van 'n jaar - reeds 100 mikron, met ses jaar word hulle twee keer so groot en bereik hulle met twaalf 'n deursnee van 250 mikron. Die silindriese epithelium wat hul binneste oppervlak binnekant, saam met die kubieke een word geleidelik vervang deur 'n plat een.

Sy afwesigheid of onderontwikkeling sonder hormoonvervangingsterapie lei tot erge hipotireose, kretinisme en die dood.

Skildklier volume

Die gewig van die tiroïedklier van 'n volwasse gemiddelde van 25 tot 40 gram. У мужчин она несколько массивнее и достигает 25 мл в объеме, у женщин — чуть меньше: в среднем 15-18 мл.

Определить объем щитовидки можно с помощью ультразвукового обследования. Этот показатель может меняться в зависимости от фазы менструального цикла. Tydens swangerskap word die yster meer, na geboorte, terug na sy vorige staat.

Skildklierweefselstruktuur

Dit verhoog ook dramaties tydens puberteit, en op ouderdom, integendeel, word dit minder. Daarbenewens is die volume in volwasse mense in die norm altyd groter as dié van die maer.

Dus, in die geval van vermoedde endokriene afwykings kan nie ten volle op die resultate van ultraklank staatmaak nie. Eerstens moet jy bloed vir hormone skenk.

Bloed en limfstelsel

Twee pare skildklier arteries, die boonste en die onderste, wat op sy beurt wegbeweeg van die eksterne karotis- en subklaviese arteries, en die klein arteriële takke van die tragea, is verantwoordelik vir die bloedtoevoer aan die orgaan.

Ongeveer 6-8% van die mense het ook 'n ongeparreerde slagaar, wat meestal uit die aorta-boog strek en in die onderste deel van die orgaan in die sentrale deel groei.

Die uitvloei van bloed versadig met metaboliete en bloedkoolstofdioksied word verskaf deur die vaskulêre pleksus wat aan die klier gekoppel is onder die kapsule en die laer tiroïedare, wat in die interne jugulêre laterale ader oopgaan.

Deur die weefselkapillêre wat dig deur die weefselkapillêre binnegedring word, word elke follikel verstrengel. Al die bloed wat in die liggaam sirkuleer, slaag in een uur.

Die vertakte netwerk van limfvate van die klier is verbind met die pretracheale en paratrakeale limfknope, wat verder verbind is met die nodusse wat langs die inwendige jugulêre are aangetref word. As gevolg hiervan word maligne tumore van die tiroïedklier dikwels gemetastiseer na die mediastinum area.

As gevolg van die feit dat die bloedvloei in die weefsel van die tiroïedklier baie meer aktief is as in die meeste ander organe, en groot vate, insluitend 'n ongepaarde slagaar, waarvan die ligging aansienlik kan wissel in verskillende mense, direk daarin groei, moet enige operasies uitgevoer word met groot versigtigheid.

Fyn naaldbiopsie van die tiroïed word in die teenwoordigheid van nodusse aangedui. Dit laat jou toe om die teenwoordigheid van 'n kwaadaardige proses te bepaal. Tiroïed TAB - die kern van die prosedure en tegniek.

Waar is die skildklierklier en watter hormone dit produseer, lees hier.

Senuweestelsel

Vir simpatieke innervasie ontstaan ​​die superieure en minderwaardige tiroïed senuwees van die superieure servikale ganglion.

Met 'n sterk vergroting van die tiroïedklier kan dit die herhalende laringeale senuwee druk, wat heesheid en verlies van stem veroorsaak.

Hierdie simptoom vergesel ook dikwels die oorgang na die senuwee van die inflammatoriese proses wat in die weefsel van die klier begin het.

Individuele strukturele eienskappe van die tiroïedklier, soos die grootte, vorm, teenwoordigheid en afwesigheid van die ongepaarde slagaar en 'n bykomende lob, maak dit dikwels moeilik om siektes wat daarmee gepaard gaan, te diagnoseer.

Daarom moet enige ondersoek van 'n orgaan kompleks wees, tesame met ultraklank en palpasie, wat die bepaling van hormonale vlakke insluit.

Vir die ondersoek van tiroïed deur verskillende metodes te gebruik. Palpasie van die tiroïedklier is die primêre insiggewende metode vir die diagnose van orgaanfunksie.

Simptome en behandeling van papillêre skildklierkanker, asook die voorspelling van die siekte, word in hierdie materiaal beskou.

Klier grootte

Afmetings word bepaal deur inspeksie en palpasie van die tiroïedklier. Normaalweg staan ​​die orgaan nie op die nek se oppervlak nie: die kontoere van die lobbe of die nek is nie sigbaar nie. En elke lap op palpasie is nie groter as die distale phalanx van die duim op die pasiënt se arm nie.

As die skildklier sigbaar is vir die oog, sê hulle ongeveer 2 grade van toename. As dit nie sigbaar is nie, maar as 'n gedeelte bo die norm voel, word 1 graad gediagnoseer.

Mediese ondersoek onthul goiter en groot nodusse in skildklierweefsel. Maar gewoonlik is net palpasie nie genoeg nie. 'N Endokrinoloog kan 'n ultraklankskandering aanbeveel om die grootte van die tiroïedklier akkuraat te bepaal. Hierdie diagnostiese studie toon ook fokale letsels, veranderinge in die struktuur en bloedtoevoer.

Tydens 'n ultraklankondersoek bepaal die dokter die wydte, lengte en lengte van elke lob. Hy evalueer ook die muskus van die tiroïedklier.

Die vertikale grootte van die breuke in volwassenes is 50 tot 80 mm, in die dwarsgrootte - 50-60 mm. Dikte in verskillende gebiede is van 6 tot 20 mm. Daar word geag dat elke deel gemiddeld 'n ellips is met 'n afmeting van 40 mm × 20 mm × 20 mm. Die ertsmusiekgrootte is gewoonlik 4-6 mm.

Skildklier volume

Nadat die dokter die grootte van die orgaan in mm beraam het, word die volume klierweefsel bereken deur gebruik te maak van 'n spesiale formule. Hierdie syfer is benader. Die formule neem nie die grootte van die eilande in ag nie.

Die volume van die tiroïedklier word uitgedruk in cm 3 of ml. By mans word 'n totale hoeveelheid weefsel toegelaat - tot 25 ml.

In alle volwasse vroue deur ultraklank, moet hierdie syfer minder as 18 ml wees. In sommige gevalle, 'n toename in volume van 1 ml. Dus word dit as normaal beskou om 'n totale skildkliervolume van 19 ml by swanger vroue en vir vroue in die eerste maande na geboorte te hê. Om 'n kind te dra is 'n ernstige toets vir die hele organisme. Die vrag op die tiroïedklier neem toe as gevolg van die verhoogde behoefte aan tiroïedhormone. Gewoonlik kom die struktuur en grootte van die endokriene orgaan tot sy oorspronklike toestand 2-4 maande na die geboorte van die kind.

By kinders van die eerste twee lewensjare stem die normale grootte van die tiroïedklier ooreen met 0,84-1,22 ml. Naas die ouderdom van die skool behoort die volume 2-2.9 ml te wees. By skoolkinders tot adolessensie is die skildklier gewoonlik 2,4-6,3 ml. Verdere geslagsverskille begin opgespoor word. By meisies is die skildklier volume groter en word dit vinniger. By seuns begin 'n toename in die grootte van die klier 1-2 jaar later. Teen 15 jaar het jong mans 'n tiroïedklier van 8-11.1 ml, en onder meisies, 12.4. In volwassenheid is die hoeveelheid skildklierweefsel by mans gemiddeld meer as by vroue. Maar as ons die verhouding van liggaamsmassa en volume van die tiroïedklier analiseer, verander die prentjie. By vroue dra die skildklier 'n groter persentasie in liggaamsmassa as by mans.

Klier struktuur

Wanneer die nek gepakt word, kan die dokter 'n idee kry van die struktuur van die tiroïedklier. Normale weefselorgaan elasties en elasties. Op palpasie van 'n gesonde klier word nodes en kolle van heterogeniteit nie opgespoor nie. Ultraklank beoordeel die grootte van die skildklier en die struktuur daarvan.

Die studie verskaf inligting oor:

Daarbenewens kan u deur middel van ultraklank uitvind oor die toestand van die limfstelsel in die nekarea, klierkontoer, ens.

'N Gesonde skildklier by mans en vroue het duidelike grense. As die kontoere vervaag word, is daar 'n moontlikheid van 'n outo-immuun proses of ander ontsteking.

Die struktuur van tiroïedweefsel is gewoonlik homogeen en het 'n gemiddelde ultraklankdigtheid. As daar areas van hoë en lae echogeniciteit is, kan die dokter skildklier vermoed.

Eenvormigheid kan gebreek word as gevolg van die veelheid van makro-follikels. As die funksionele eenhede 300 mikron groot is, oortree hul vloeibare inhoud die plat ultraklankfoto. Oor-gestrekte follikels is een van die simptome van jodiumtekort. Sulke veranderinge is baie kenmerkend van mans en vroue jonger as 40, wat in endemiese streke woon. Ouer pasiënte is meer geneig om nodusse op te spoor.

'N ultraklank knoop is enige fokale letsel, duidelik afgebaken van die res van die weefsel. Selle in hierdie area kan óf benigne of kwaadaardig wees. Natuurlik word nodusse met geen tekens van kwaadaardigheid meer dikwels bespeur nie. Nietemin, enige fokale neoplasmas veroorsaak kommer. Daarom moet die pasiënt gereeld 'n endokrinoloog besoek om nie kanker te mis nie.

Om die aard van die node te verduidelik, help nie net ultraklank nie, maar ook 'n punksie biopsie. Hierdie manipulasie kan selle van 'n neoplasma verkry sonder 'n operasie. Die dokter steek die knoop deur en suig sommige van die inhoud in 'n spesiale spuit. Die daaropvolgende weefsel word dan op 'n glasdia vasgemaak en noukeurig onder 'n mikroskoop ondersoek.

Alle kwaadaardige nodules is aanduidings vir radikale behandeling. Daarbenewens werk hulle op groot goedaardige neoplasmas. Sulke nodusse kan omliggende weefsel komprimeer.

As die nodus nie te groot en goedaardig is nie, beveel die endokrinoloog gewoonlik slegs waarneming (1-2 keer per jaar) aan.

Soms word die siekte gediagnoseer, selfs al is die grootte van die skildklier normaal. Die struktuur is homogeen, daar is geen nodusse nie. In hierdie geval is die diagnose slegs gebaseer op bloedtoetse en pasiëntklachten. Die ideale ultraklankbeeld van die tiroïedklier word egter selde gekombineer met gestoorde funksie.

funksies

Ons het almal min of meer 'n idee dat vir die orgaan die skildklierfunksies in die liggaam in hierdie deel van die liggaam geassosieer word met die produksie van hormone. Die tiroïedklier produseer hormone soos tiroksien, triiodotironien, en kalsitonien.

Thyroxine (T4) en triiodothyronine (T3) word slegs gevorm as daar 'n voldoende hoeveelheid jodium in die liggaam is. Jodium kom in die liggaam uit voedsel, water en die omgewing.

Die tiroïedklier is 'n uiters sensitiewe orgaan vir die uitwerking van negatiewe faktore. Die struktuur en funksies in normale werksomstandighede hang af van die volgende hormonale effekte:

  1. Die hormoon tiroksien bevat 4 atome jodium, besit nie spesiale aktiwiteit nie, maar dit beïnvloed baie prosesse in die liggaam, insluitende groei, geestelike en fisiese ontwikkeling, stimulering van energie metabolisme, proteïensintese, katabolisme van vette en koolhidrate.
  2. Wat is die funksie van die tiroïedklier met triiodotironien? Hierdie hormoon, sowel as T4, bevat jodium, maar slegs 3 atome. T3 is verantwoordelik vir hartklop, reguleer hitte-uitruil in die liggaam, verminder die konsentrasie van cholesterol in die bloed, stimuleer die produksie van vitamien A, normaliseer die metaboliese proses en beïnvloed ook fisiese groei en ontwikkeling en normale funksionering van die senuweestelsel.
  3. Calcitonin - anders as vorige hormone, is nie jodiumafhanklik nie, dit is 'n peptiedhormoon wat bestaan ​​uit 32 aminosure. Dit reguleer die metabolisme van fosfor en kalsium, hou dit op die vereiste vlak en voorkom die vernietiging van beenweefsel. Gee aandag! Calcitonin is 'n tumor merker van skildklierkanker, en wanneer die dosisse groei, dui dit op 'n ernstige patologie.

Soos ons kan sien, is die skildklier as gevolg van die vervaardigde hormone verantwoordelik vir die normale ontwikkeling van die brein, sentrale en outonome senuweestelsel, en verhoog ook die aktiwiteit van die simpatiese senuweestelsel, verhoog die opwinding, emosionaliteit, hartklop, respiratoriese tempo, sweet en verminder gastro-intestinale motiliteit.

Die hoofsiektes van die tiroïedklier en metodes vir hul diagnose

Die frekwensie van endokriene patologieë van die tiroïedklier is in die tweede plek. Soos ons weet, is een van die mees sensitiewe organe - die skildklier - die funksies en die siekte direk verwant. Met 'n toename of afname in skildklierfunksie kom verskeie patologieë voor, wat ernstige gevolge meebring.

Die mees algemene is:

  1. hipertireose - 'n Patologie waarin die funksionaliteit van die klier verhoog word. Die simptome wat hierdie kondisie vergesel, is as gevolg van die invloed van 'n oormatige hoeveelheid tiroïedhormone. Basies veroorsaak die siekte eksofthalmos, bewing, tagikardie, verhoogde senuwee-prikkelbaarheid, verhoogde hitteproduksie, gewigsverlies.
  2. hipotireose - 'n toestand waarin die funksionele aktiwiteit van die tiroïedklier verminder word. Met hierdie siekte word lusteloosheid, apatie, gewigstoename, die voorkoms van edeem, gehoor- en visieverlies aangeteken.
  3. Diffuse giftige goiter - outo-immuun siekte, vergesel van verminderde skildklierfunksie en 'n toename in die grootte daarvan. Dit is opmerklik dat daar met hierdie patologie tekens kan wees van beide hipertiroïedisme en hipotireose.
  4. goiter - toename in die grootte van die klier wat in 'n nodale, diffuse of diffuse nodulêre vorm voorkom. Ook, goiter kan gepaard gaan met 'n normale of verhoogde hormoonvlak, hipotireose is veel minder algemeen met goiter.

Dit spreek vanself dat siektes nie uit nêrens ontstaan ​​nie. Daar is baie faktore, dikwels nie direk verwant aan die tiroïedklier nie, maar het 'n uitwerking daarop.

Hierdie faktore sluit in:

  • chroniese aansteeklike siektes,
  • outo-immuunpatologieë,
  • gereelde virus- en bakteriese siektes,
  • slegte gewoontes
  • ongunstige ekologiese situasie
  • oordosis van hormoonvervangingsterapie middels,
  • blootstelling aan giftige stowwe
  • thyroiditis,
  • goedaardige en kwaadaardige neoplasmas van die tiroïed of pituïtêre,
  • immuniteit van weefsels aan skildklierhormone,
  • jodiumtekort,
  • aangebore afwesigheid of onderontwikkeling van die klier,
  • toestande na gedeeltelike of volledige verwydering van die tiroïedklier,
  • terapie met radioaktiewe jodium,
  • breinbesering.

diagnose

Om te bepaal of die funksie van die tiroïedklier benadeel is, is daar 'n handleiding wat endokrinoloë lei. In die meeste gevalle, met funksionele inkorting, pasiënte het 'n kenmerkende voorkoms.

Vir absolute sekerheid word egter 'n ultraklank van die tiroïedklier voorgeskryf, asook bloedtoetse vir triiodotironien, tiroksien en tiroïedstimulerende hormoon van die pituïtêre klier. Die prys van hierdie metodes is nie te hoog nie, en daarom is endokrinologiese studies baie bekostigbaar vir alle segmente van die bevolking.

Uit die foto's en video's in hierdie artikel het ons geleer oor die funksies van die tiroïedklier, die struktuur en patologieë wat voorkom tydens patologiese prosesse in hierdie orgaan.

Waar is die tiroïedklier geleë

Die tiroïedklier is in die onderkant van die nek. Die boonste rand van die liggaam het betrekking op die kraakbeen wat die laringeale stelsel uitmaak. Die onderste limiet bereik die 6de kraakbeenring van die tragea, wat aan die hele voorste deel grens. Die laterale kante van die tiroïedklier, wat die tragea omhels, raak die esofageale respiratoriese buis agter.

Die ligging van die tiroïedklier kan individuele verskille hê. Die posisie van die liggaam word beïnvloed deur:

  • menslike ouderdom: by jong kinders, die klier is onder die kraakbeen van die larinks, met ouderdom, die orgaan val onder, deur die ouderdom kan dit agter die bors versteek,
  • Geslag: by mans is yster effens laer as by vroue,
  • Die mens se grondwet: met 'n lang en maer liggaam, is die orgaan laer as dié van 'n vol man van kort gestalte.

Die tiroïedklier het betrekking op die halsslagader en die laringeale senuwees.

Struktuur en funksie

Die tiroïedklier is 'n ongepaarde orgaan wat bestaan ​​uit 2 lobbe wat deur 'n muskus verbind word met 'n lengte van tot 4 mm. Soms is daar anomalieë wanneer die ertsmusiek 'n kleiner hoogte het of heeltemal afwesig is.

Die klierorgaan is in 'n kapsule bindweefsel wat binne-in die klier groei, en dit in klein stukkies verdeel. Trouens, daar is net 2 lobbe in die klier - regs en links. Die boonste dele is langer as die onderste en effens uitmekaar.

Die orgaan het 'n vertakte vaskulêre stelsel, wat oorvloedige bloedtoevoer aan sy weefsels bied.

Die struktuur van die liggaam word verteenwoordig deur klier epitheelweefsel, waarin die aktiewe stowwe geproduseer word - hormone. Vir hul sintese benodig jodium, wat deur die liggaam opgehoop word.

Skildklierhormone verrig die funksies van:

  • vorming en groei van beenweefsel
  • proteïen- en koolhidraatmetabolisme
  • normale werk van die senuweestelsel
  • ontwikkeling en ondersteuning van geestelike vermoëns
  • balans van redoksreaksies in die interne omgewing van die liggaam.

Wanneer die struktuur van die klierweefsel verander, word hormoonproduksie versteur en siektes wat moeilik is om te behandel, ontwikkel.

Normale grootte en volume van die tiroïedklier

Die grootte van die tiroïedklier wissel met die ouderdom en toestand van die liggaam. Die liggaam groei tot 15 jaar. Na 45 jaar verminder yster geleidelik. In 'n middeljarige volwassene is die grootte van haar gewoonlik in die omvang van:

  • lengte van 5 tot 8 cm
  • wydte van 2 tot 4 cm
  • dikte van 1 tot 3 cm.

Die grootte van die klier hang af van die geslag, gewig en ouderdom van die persoon. By mans is hierdie orgaan effens groter as by vroue.

Om die fisiologiese parameters in die diagnose van patologie te evalueer, vestig aandag op die volume van die tiroïedklier. Bepaal die lengte, breedte en hoogte van die aandele tydens ultraklank. Bereken die grootte van die liggaam volgens die formule:

V = hoogte (in cm) x breedte (in cm) x lengte (in cm) x 0.479

Die nommer 0.479 is die regstellingskoëffisiënt vir die onreëlmatige vorm van die aandele.

Afhangende van geslag en gewig, kan die normale volume van die tiroïedklier 15-34 cm 3 bereik.

Die totale volume van die liggaam is gelyk aan die som van die volumes van die regter en linker lobbe.

Die ertsmusiek word nie in berekening gebring nie. Slegs die dikte het 'n diagnostiese waarde, wat normaalweg 4-5 cm is.

By kinders is die grootte van die klier ook afhanklik van geslag en ouderdom. In die eerste jaar van die lewe bereik die figuur 0,9 cm 3. Teen die ouderdom van 15, verhoog die volume tot 8.2-11.1 cm 3 vir seuns en 9.0-12.5 cm 3 vir meisies.

'N Toename of afname in die tiroïedklier dui op die teenwoordigheid van 'n siekte wat 'n konsultasie met 'n dokter vereis en 'n deeglike ondersoek.

Self grootte

Die dokter endokrinoloog tydens ondersoek en palpasie bepaal die digtheid, konsekwentheid en grootte van die tiroïedklier. By ondersoek kan die dokter 6 grade van die orgaan uitbrei.

  1. 0 - die skildklier is nie sigbaar tydens die inspeksie nie, sy kontoere is nie waarneembaar nie - dit is die norm.
  2. 1 - die dokter ondersoek die muskusklierweefsel.
  3. 2 – больной сам при глотании может увидеть орган в виде небольшой припухлости в нижней части шеи, двигающийся синхронно с глотательными движениями.
  4. 3 – железа легко прощупывается, шея становится заметно толще.
  5. 4 – нижний отдел шеи резко выдается вперед и в стороны.
  6. 5 - die onderste deel van die nekbulte in die vorm van 'n dik "ketting".

Bepaal die grootte van die liggaam akkuraat, die graad van die toename kan ultraklank gebruik.

Moenie probeer om onafhanklik te bepaal deur die grootte van die liggaam aan te raak nie. As gevolg van die uitgebreide sirkulatoriese en vaskulêre stelsels in hierdie area, kan sorglose beweging tot komplikasies lei, arrestasie van hartaktiwiteit, respirasie.

Wat doen die veranderinge in die grootte van die tiroïedklier

Die toename in die volume van die klier vind plaas wanneer dit aan negatiewe omgewingsfaktore blootgestel word. Negatiewe effek van 'n tekort in die spoor van spoorelemente:

Die oorsaak van 'n toename in die orgaan kan 'n bakteriese infeksie, chroniese stres, siektes van ander endokriene kliere wees: die pituïtêre of hipotalamus.

Met 'n toename in die klier moet 'n dokter geraadpleeg word. Andersins, sal die liggaam vinnig ophou om normaal te funksioneer, wat sal lei tot die ontwikkeling van ernstige patologieë.

Sekere toestande is gevaarlik.

  1. Verhoogde hormoonproduksie deur die klier. In die afwesigheid van behoorlike behandeling ontwikkel diffuse giftige goiter (basedovaya siekte), tiroïeditis (inflammatoriese proses in die orgaan). Die voorkoms van tumore in die klier en ander organe van die endokriene stelsel is moontlik.
  2. Die ontwikkeling van hipotireose. Verminderde produksie van tiroïedstimulerende hormone sal lei tot swak funksionering van die immuun- en senustelsels, verminderde reproduktiewe funksie, die ontwikkeling van patologieë van die organe van die kardiovaskulêre stelsel en die spysverteringskanaal. Kinders sal gestremde muskuloskeletale groei en die ontwikkeling van interne organe hê.
  3. Euthyroid goiter. In die geval van patologie word die funksies van die orgaan bewaar, maar as gevolg van hoofpyn, chroniese moegheidsindroom, verminder die lewensgehalte.

Die afname in die volume van die tiroïedklier is onmoontlik om te bepaal. Daar is 'n aantal simptome waarmee die liggaam 'n verminderde sintese van tiroïedstimulerende hormone aandui:

  • verminderde algehele toon, verhoogde slaperigheid,
  • verhoogde reaksie van die senuweestelsel op eksterne stimuli,
  • hipotensie en hipotermie,
  • verminderde intestinale motiliteit, wat lei tot sistematiese hardlywigheid,
  • verlangsaming van metaboliese prosesse
  • kognitiewe afname.

Die vermindering van tiroïed volume sonder tydige behandeling lei uiteindelik tot wanfunksie van alle organe en stelsels.

Gereelde beheer oor die toestand van die struktuur, grootte en ander aanwysers van die tiroïedklier sal jou toelaat om 'n gesonde en hoë lewenskwaliteit te handhaaf.

Hoe lyk die skildklier?

In vorm lyk die liggaam soos 'n vlinder wat sy vlerke versprei of 'n groot letter "H". Die skildklier bestaan ​​uit die regter, linker lobbe en 'n ebbehout wat hul onderdele verbind. Elke lob het 'n druppelagtige struktuur: die verlengde en dun boonste gedeelte eindig in 'n wye basis onderaan.

Die grootte en volume van die tiroïedklier is direk afhanklik van ouderdom en geslag. Die lengte van elke lap wissel tussen 3-4 cm, breedte 1,5-2 cm, dikte 1-1,5 cm. Die limiet van die norm in volume is tot 18 ml vir vroue en tot 25 vir mans.

Die yster van 'n pasgebore kind weeg ongeveer 3 g, dit verhoog namate dit verouder. In 'n volwassene word 'n normale gewig van 12 tot 25 g beskou. Die gewig van die tiroïedklier is direk eweredig aan liggaamsgewig.

Tiroïedparameters verander ook in vroue as gevolg van die menstruele siklus, swangerskap.

Die struktuur en struktuur van die tiroïedklier

Die werk van die tiroïedklier is gebaseer op die werk van sy strukturele eenhede - thyrocytes. Tyrosiete is epitheliale follikulêre selle. Hulle produseer tiroïedhormone: tiroïedhormone en kalsitonien.

Tiroïedhormone - tiroksien (T4) en triiodotironien (T3) - word in tiroïedfollikels gesintetiseer. Beide hormone het feitlik identiese fisiologiese eienskappe en verskil slegs in die aantal jodiumatome in die molekuul.

Calcitonin produseer parafollikulêre skildklier selle. Die hooffunksie in die liggaam is om kalsium- en fosformetaboliese prosesse te reguleer.

Aan die agterkant is die paratiroïedkliere buite die parenchiem van die tiroïedklier. Gewoonlik het 'n persoon vier van hulle, maar in elk geval kan die bedrag verskil. Die kliere sintetiseer paratiroïedhormoon, wat die kalsium-fosforbalans in die bloed reguleer. Dit hang af van die groei van tande, bene, sowel as die opwinding van die senuweestelsel.

Die struktuur van die tiroïedklier is nie afhanklik van geslag nie. Kleiner afwykings kom met ouderdom voor en is meer algemeen by ouer vroue.

Wat is die funksies van die tiroïedklier?

Die antwoord op die vraag waarom jy 'n skildklier benodig, is baie uiteenlopend. Allereerst, al die jodium wat in die menslike liggaam kom, word hier opgehoop. Die liggaam gebruik jodium om tiroïedhormone, triiodotironien en tiroksien te produseer. Die bloed dra hormone regdeur byna die hele liggaam, waar hulle die hoof metaboliese prosesse in die selle reguleer.

Die funksies van die tiroïed word bepaal deur die effekte van die stowwe wat dit op die liggaam produseer. Jodiumbevattende hormone reguleer:

  • fisiese groei en ontwikkeling van die liggaam,
  • liggaamstemperatuur
  • suurstofuitruiling in weefsels
  • bloedglukosevlak
  • die afbreek en afzetting van vet
  • pols, bloeddruk,
  • geestelike toestand en geestelike ontwikkeling,
  • water ruil
  • Bloedvorming in die beenmurg.

  • beïnvloed die uitruil van fosfor en kalsium,
  • verantwoordelik vir die vernietiging van die ou en die vorming van nuwe beenweefsel.

Dus, die lys van wat die skildklier beïnvloed word, bestaan ​​uit die belangrikste liggaamsfunksies.

Die tiroïedklier produseer tiroïedhormone (T3, T4) volgens die "aanduiding" van tiroïed-stimulerende hormoon (TSH), gesintetiseer deur die pituïtêre klier. Hul hoeveelheid in die bloed is omgekeerd eweredig: hoe hoër die konsentrasie van TSH, hoe minder skildklier sal tiroïedhormone vrystel, en omgekeerd.

Algemene skildklier siektes en hul simptome

Skildklierhormone beheer die meeste van die belangrike funksies vir die mens. Enige oortredings in sy werk bedreig ernstige gevolge vir die hele organisme.

Onder die siektes van die tiroïedklier is die volgende die algemeenste:

  1. Hipertireose, of tirotoksikose. Die sindroom word gekenmerk deur verhoogde produksie van jodiumbevattende hormone (T3, T4). Die rede vir hierdie toestand kan in beide die siektes van die tiroïedklier self lê, en in die skending van die pituïtêre of hipotalamus. By vroue is hipertiroïedisme meer waarskynlik. Tekens van hormonale wanbalans word gevind in merkbare gewigsverlies op die agtergrond van goeie eetlus, koors, sweet, 'n toename in tiroïedklier in grootte, verhoogde hartklop tot 120 slae per minuut, prikkelbaarheid, swak konsentrasie, bewing, moegheid, afwykings in die geslagsgebied.
  2. Hipotiroïedisme is die teenoorgestelde van hipertireose, met 'n ernstige tekort aan tiroïedhormoon. Dit word vaker waargeneem in vroue, veral in die ouderdom. Tipiese simptome: traagheid, verminderde prestasie, vetsug, chilliness, droë vel, edeem, depressie, lae bloeddruk, naarheid, hardlywigheid, onvrugbaarheid.
  3. Outo-immuun-tiroïeditis, of Hashimoto-tiroïeditis, is 'n chroniese inflammasie wat veroorsaak word deur genetiese afwykings van die immuunstelsel, gevolg deur die ontwikkeling van hipotireose. Die siekte word bepaal deur die volgende simptome: pyn in die tiroïedklier, probleme met asemhaling en sluk. Wanneer palpatie aangetref word, word nodules opgespoor, toon 'n ultraklankskandering 'n konsolidasie van die klier.
  4. Diffuse giftige goiter, of Basedow se siekte, is 'n outo-immuunpatologie wat verband hou met verhoogde produksie van tiroïedhormone en gevolglike vergiftiging van die liggaam met hierdie hormone. Belangrikste simptome: uitgepompte oë, gereelde diarree, slapeloosheid, bewing van hande, sweet, gewigsverlies, hartkloppings.
  5. Myksem is die mees ernstige vorm van hipotireose, waar die liggaam aan 'n gebrek aan tiroïedhormone ly. As gevolg van metaboliese steurnisse, verskyn erge edeem. Die siekte word vergesel deur 'n afname in liggaamstemperatuur en bloeddruk.
  6. Kretinisme is 'n siekte wat in die kinderjare voorkom. Die rede hiervoor is 'n tekort aan tiroïedhormone. Aangewys deur 'n agterstand van geestelike, geestelike en fisiese ontwikkeling, asimmetriese liggaamsbou, klein statuur, growwe gesigstrekke.
  7. Skildklierkanker is 'n kwaadaardige neoplasma wat in follikulêre selle of C-selle vorm. Dit is moontlik om 'n tumor op te spoor deur die vorming van 'n nodus in die tiroïedklier, vergesel van 'n toename in die limfknope in die nek. In die latere stadiums verskyn pyn, die stem verander.

Voorkoming van tiroïed wanfunksie

Die rol van die tiroïedklier in die liggaam is moeilik om te oorskat. Hormonale of meganiese steurnisse in haar werk lei tot ernstige fisiese en geestelike gevolge. Daarom is die probleem van die ondersteuning van die liggaam in 'n werkende toestand 'n belangrike plek onder ander voorkomende maatreëls.

Die hoofdoel is om die liggaam met genoegsame hoeveelheid jodium te voorsien. WIE het daaglikse inname van jodium aanbeveel:

  • vir kinders - 50 mcg,
  • vir volwassenes - 150 mcg,
  • vir toekomstige en lakterende moeders - 200 mcg.

Die meeste jodium bevat:

  • seekos (vis, kaviaar, seewier, garnale),
  • spinasie,
  • knoffel,
  • sojabone,
  • bokwiet,
  • okkerneute,
  • gedroogde vrugte (gedroogde appelkose, vye).
'N Spesiale voorkomende maatreël is die gereelde gebruik van sout wat met kaliumjodaat verryk word. Dit verloor nie kwaliteit tydens hittebehandeling nie.

'N Bykomende faktor is 'n gesonde lewenstyl, waarin fisiese aktiwiteit vervang word deur behoorlike rus, word genoeg aandag aan spoed in die vars lug en stres bestry.

Die tiroïedklier is 'n klein maar belangrike orgaan. Tyd en moeite spandeer om dit in goeie toestand te behou, sal ryklik beloon word.

Loading...