Gewilde Poste

Editor'S Choice - 2019

Vaginale kanker: oorsake, tipes en metodes van behandeling

Die vagina is die orgaan van die vroulike voortplantingstelsel, wat 'n kanaal is wat die serviks verbind met die vulva (eksterne vroulike geslagsorgane). Die muur bestaan ​​uit spiere, is buitekant bedek met 'n skede van bindweefsel, binne-in met 'n slymvlies. Die lengte van die vagina in volwasse vroue is gemiddeld 7,5 cm langs die voormuur, 9 cm langs die rug. Die ureter en die blaas is aan die voorkant van die vagina, die rektum is agter dit.

Kanker van die vaginale wand is 'n seldsame maligne tumor.

Tipes en stadiums van vaginale kanker

Afhangende van die histologiese struktuur, is daar twee tipes vaginale kanker:

  • Mees algemeen plaveisel-selkarsinoom vagina. Dit kry sy naam van wat ontwikkel van plaveisel epitheliumVoering van die binnekant van die liggaam. Sulke kwaadaardige gewasse groei gewoonlik stadig, selde ontkiem in naburige organe en verwerf metastases.
  • Minder algemeen is meer aggressief. adenokarsinoom. Hulle kom uit klier selle wat slym lewer. Adenokarcinome meer dikwels as plaveiselkarsinoom van die vagina, ontkiem in aangrensende organe, versprei na die limfknope en gee metastases.

Stadiums van vaginale kanker:

  • In stadium 1 het die gewas 'n deursnee van tot 2 cm (IA) of meer (IB), maar ontkiem nie buite die vagina nie.
  • In stadium 2 het die gewas 'n deursnee van tot 2 cm (IIA) of meer (IIB) en groei dit in aangrensende weefsels.
  • Op stadium 3 groei die tumor sterker in naburige weefsels en versprei dit na streeks limfknope.
  • Vaginale kanker stadium 4 word gekenmerk deur ontkieming in die rektum, blaas of buite die bekken (IVA), of die teenwoordigheid van ver metastases (IVB).

Oorsake van vaginale kanker

Tot 75% van die gevalle van kanker van die vagina en serviks word geassosieer met menslike papillomavirus (HPV) infeksie. Daar is verskillende soorte virusse, dit kan vratte op die hande en voete, lippe, tong, vratte in die geslagsgebied veroorsaak. Sommige soorte patogene kan tot maligne transformasie van selle lei.

Ander risikofaktore vir vaginale kanker by vroue:

  • ouderdom. In 85% van gevalle ontwikkel plaveiselkarsinome by vroue ouer as 40 jaar. Byna die helfte van die gevalle kom voor by vroue ouer as 70 jaar.
  • Vaginale adenose - 'n toestand waarin gebiede wat uitgevoer word met klier selle wat kenmerkend is van die serviks, baarmoeder en fallopiese buise verskyn in die vaginale mukosa. Die risiko van kanker is effens verhef, en tog het sulke vroue meer aandag van ginekoloë. Volgens statistieke vind vaginale adenose plaas in 40% van die vroue.
  • Kanker en precancerous veranderinge van die serviks verhoog die risiko van plaveiselkarsinoom van die vagina. Volgens die meeste navorsers is dit te wyte aan die feit dat kanker van die vagina en serviks soortgelyke risikofaktore het. Soms kom vaginale kanker na baarmoederkanker voor.
  • rook benadeel nie net maklik nie. Dit verhoog die risiko van vaginale kanker met die helfte.
  • Drink alkohol. 'N onlangse studie het getoon dat die laagste risiko van vaginale kanker onder vroue is wat nie alkohol drink nie.
  • MIV-'n infeksie. Volgens sommige studies verhoog die immuniteitsgebreksvirus ook die risiko's.
  • Daar is 'n toestand soos uteriene prolaps: terwyl die baarmoeder val en val in die vagina. Die patologie kan chirurgies of met pessary ringe behandel word. Daar is 'n paar bewyse dat langdurige dra van die pessary kan lei tot chroniese irritasie van die vagina, wat op sy beurt die risiko van kanker verhoog. Hierdie data het nie betroubare bewyse nie.

Die teenwoordigheid van enige risikofaktor of selfs 'n kombinasie van verskillende faktore waarborg nie dat 'n vrou beslis kanker het nie. Terselfdertyd kom soms onkologiese siektes voor by vroue wat oor die algemeen nie 'n enkele risikofaktor uit hierdie lys het nie.

Vaginale Kanker Simptome

In die vroeë stadiums is simptome gewoonlik afwesig. Dikwels word die eerste manifestasie van vaginale bloeding nie met menstruasie geassosieer nie. Hierdie simptoom is egter nie spesifiek nie, dit kom ook voor in ander patologieë, byvoorbeeld in submukose myomas - goedaardige letsels in die spierlaag van die baarmoederwand.

Ander tekens van vaginale kanker is ook nie-spesifiek en voorkom in ander patologieë:

  • Ongemak en pyn tydens omgang.
  • Vaginale afskeiding.
  • Konsolidasie, knoop, opvoeding in 'n vagina.
  • Pyn in die bekken streek.
  • Pynlike urinering.
  • Hardlywigheid.

Die laaste drie simptome van die lys word gewoonlik in die laat stadiums aangetref, wanneer die gewas oor die vagina versprei het.

Die voorkoms van enige van die voormelde manifestasies is nie 'n rede vir paniek nie, maar beslis 'n rede om so spoedig moontlik 'n dokter te raadpleeg. Heel waarskynlik, dit is nie kanker nie. Maar jy sal nie seker weet voordat jy die eksamen slaag nie.

Diagnostiese metodes

Die eksamen begin met 'n ginekoloog se eksamen en 'n PAP toets (ander name is Pap-smere, sitologie-smere). As die dokter patologies veranderde gebiede gevind het, en die analise aan die hand van atipiese selle voorskryf colposcopie. Tydens die prosedure word spieëls in die vagina geplaas en met 'n spesiale toestel ondersoek, - colposcope - wat die beeld vergroot met behulp van lense. Ten einde die patologies-veranderde areas beter te ondersoek en te evalueer, pas die ginekoloog 'n oplossing van asynsuur of jodium toe op die vaginale mukosa.

Die kolposkop is nie in die vagina geplaas nie, dit is op 'n sekere afstand tydens die inspeksie. Dit is 'n veilige studie, dit kan selfs tydens swangerskap gedoen word.

Tydens kolposkopie kan jy 'n biopsie uitvoer - kry 'n stukkie weefsel van patologies veranderde areas en stuur dit na die laboratorium om die eienskappe van die struktuur van selle, weefsel te bestudeer. Biopsie is die mees akkurate metode vir die diagnose van kanker.

Indien nodig, voer ander studies uit:

  • radiografie bors help metastase in die longe op te spoor.
  • rekenaartomografie Dit help om die vorm, posisie, grootte van die tumor duidelik te bepaal, skade aan limfknope en aangrensende organe. Kontras word soms tydens CT gebruik: die oplossing word gegee om binne-in-die-bloed te drink of toegedien te word. As 'n verdagte vorming opgespoor word, kan 'n naald daarin geplaas word en 'n biopsie kan onder CT-skandering uitgevoer word.
  • magneties-resonansietomografie help ook om die omvang van kanker te bepaal. Dit is 'n moeiliker en tydrowende studie in vergelyking met CT, maar soms het dit voordele.
  • positron-emissietomografie gebruik om metastase te soek. 'N Spesiale stof met 'n radioaktiewe etiket word in die liggaam ingespuit en foto's word met 'n spesiale toestel geneem. Kanker selle akkumuleer hierdie stof, en alle foci word sigbaar in die prente.
  • sigmoidoskopie - endoskopiese ondersoek van die rektum en dikderm. Dit word aangedui vir 'n groot en / of gevestigde vaginale tumor naby die dunderm.
  • sistoskopie - endoskopiese ondersoek van die blaas. 'N Biopsie mag daardeur uitgevoer word.

Chirurgiese behandeling

Afhangende van waar die gewas is en hoeveel dit versprei het buite die orgaan, vir vaginale kanker, word verskillende opsies van operasies gebruik:

  • Soms kan ek met klein tumors stadium optree plaaslike reseksie. Die vagina word behou en die gewas word van die omliggende gesonde weefsel verwyder.
  • vaginectomy - Verwydering van die vagina. Dit is gedeeltelik (wanneer deel van die orgaan verwyder word), volledig en radikaal (wanneer die vagina verwyder word met die omliggende weefsels).
  • trachelectomy - Verwydering van die vagina met die serviks. Hierdie operasie word selde gebruik wanneer die gewas in die boonste gedeelte van die vagina geleë is.
  • histerektomie - Verwydering van die vagina met die baarmoeder. Dikwels verwyder hulle ook sommige van die omliggende weefsels, fallopiese buise en eierstokke. Die operasie kan deur die vagina of deur middel van 'n insnyding (of, in die geval van 'n laparoskopiese ingryping, deur 'n punksie) op die maag uitgevoer word.
  • disembowelmentpelvis - Die mees radikale en ernstige operasie, wanneer dit saam met die vagina, baarmoeder en baarmoederbylaes die rektum en deel van die dikderm, die blaas, verwyder.

Dikwels word nabygeleë (streeks) limfknope saam met die vagina verwyder.

chemoterapie

Chemoterapie vir vaginale kanker word voor operasie voorgeskryf om die grootte van die tumor te verminder, in kombinasie met bestralingsterapie, om die effek daarvan te verbeter. Verskillende medisyne word gebruik: cisplatien, karboplatien, 5-fluorouracil, docetaxel, paclitaxel. Dit is dikwels moeilik om te sê watter chemoterapie regime die doeltreffendste sal wees, aangesien vaginale kanker skaars is, en daar is nog nie soveel navorsing gedoen nie.

Stralingsterapie

Stralingsterapie word gebruik voor chirurgie, tesame met chemoterapie, of, as die gewas tot byliggende organe en limfknope versprei het, as 'n onafhanklike tipe behandeling. Bestraling in vaginale kanker kan op verskillende maniere gedoen word:

  • Van 'n eksterne bron. 'N Vrou word langs 'n spesiale apparaat geplaas en die area van die vagina word bestraal.
  • bragiterapie - bestraling van 'n tumor uit 'n miniatuurbron wat binne die vagina geplaas word.

Dikwels word eksterne straling in vaginale kanker gekombineer met bragterapie.

Oorlewing voorspelling. Is daar herhalings na vaginale kankerbehandeling?

Om die prognose vir kanker te bepaal, is daar 'n oorlewingsyfer van vyf jaar. Dit dui op die persentasie pasiënte wat 5 jaar oorleef het nadat die diagnose gemaak is. In vaginale kanker is hierdie figuur eerder optimisties:

  • Op stadium I - 84%.
  • Op stadium II - 75%.
  • In stadium III en IV - 57%.

Prognose is die minste gunstig vir vaginale kanker met metastase. Maar dit kom relatief selde voor, aangesien sulke gewasse stadig groei en versprei.

Rehabilitasie na behandeling van vaginale kanker

Na behandeling kan herhaling van vaginale kanker voorkom. Soms ontwikkel maligne tumore in ander organe. Vroue wat vir vaginale kanker behandel is, het 'n verhoogde risiko om maligne tumore van die vulva, ureter, esofagus, long en blaas te ontwikkel. Daarom, na die aanvang van vergifnis, moet jy gereeld na die ginekoloog kom vir ondersoeke.

Komplikasies na behandeling vir vaginale kanker

Die belangrikste komplikasie waarmee vroue na die behandeling van vaginale kanker gekonfronteer word, is voortydige menopouse en onvrugbaarheid. Dikwels lei dit tot sielkundige komplekse, depressie.

As 'n vrou beplan om 'n kind in die toekoms te hê, moet u hierdie probleem vooraf met u dokter bespreek. Die dokter kan cryopreservation van die eiers aanbeveel.

Seksuele lewe na behandeling

Ten einde vir 'n vrou 'n seksuele lewe te lei na chirurgiese behandeling en verwydering van die vagina, trek hulle hulp aan rekonstruktiewe plastiese chirurgie. Die vagina kan byvoorbeeld herstel word deur 'n gedeelte van die dunderm te gebruik.

Gewoonlik word orgasme ná rekonstruktiewe operasie onmoontlik. Maar as jy die klitoris kan behou, behou die vrou die vermoë om 'n klitoriese orgasme te ervaar.
Stralingsterapie kan lei tot vernouing van die vagina, as gevolg van seksuele omgang kan pynlik word. Help met hierdie simptoom help bevogtigers met hormone, spesiale extenders.

Voorkoming en vroeë diagnose

Maatreëls van voorkoming van vaginale kanker word verminder tot die voorkoming van menslike papillomavirus infeksie en die verwerping van slegte gewoontes:

  • Vermy promiscuous seks.
  • Geslag met kondome: dit verminder die risiko van infeksie met HPV, hoewel dit nie ten volle beskerm nie.
  • Besoek gereeld die ginekoloog en sitologie-smere geskenk. Dit sal help om voorafgaande veranderinge in die tyd op te spoor en aksie te neem.
  • As jy rook, gee die slegte gewoonte op.
  • Die entstof Gardasil beskerm teen menslike papillomavirus infeksie.

Gereelde ondersoeke van die ginekoloog en Pap-smere help om die tumor betyds te diagnoseer. As jy begin om bekommerd te wees oor sekere simptome, moet jy nie die besoek aan die dokter uitstel nie.

Vaginale Kanker Behandeling Koste

Die koste van behandeling hang af van 'n aantal faktore: die stadium van die tumor, die behandelingsprogram, die lengte van die verblyf in die hospitaal, die prysbeleid van die kliniek. In die Europese kliniek kan jy mediese sorg kry op die vlak van die voorste Westerse kanker sentrums, maar teen 'n laer prys. Ons het al die nodige oorspronklike voorbereidings, 'n uitstekende toegeruste operasieteater, waarin chirurgiese intervensies van enige graad van kompleksiteit uitgevoer word.

Oorsake van patologie

Dit is nie bekend wat presies die ontwikkeling van 'n noodlottige patologie ontlok nie, maar faktore wat bydra tot die ontwikkeling van 'n tumor is geïdentifiseer. Volgens die tipe impak op die liggaam kan hulle wees:

  1. Eksogene - 'n negatiewe impak van die omgewing, moeilike werksomstandighede, wat lei tot 'n afname in immuniteit, slegte gewoontes.
  2. Endogene - ontwikkel direk in die liggaam teen die agtergrond van progressiewe siektes en inflammatoriese prosesse.

Die mees algemene voorvereistes vir die ontwikkeling van vaginale kanker is:

  1. Menslike papillomavirus met 'n hoë mate van onkogeniteit (tipe 16 en 18) - veroorsaak 'n chaotiese verdeling van mukosale selle, wat lei tot die vorming van tumore.
  2. Chroniese inflammasie van die vagina.
  3. Die teenwoordigheid van servikale erosie in 'n verwaarloosde vorm, wat 'n voorkansige toestand is.
  4. Endokriene siektes waarin die produksie van hormone van die seksuele sfeer versteur word.
  5. Gereelde chirurgiese ingrepe, insluitende aborsies, wat 'n skending van die integriteit van die slymvlies behels.
Vaginale kanker kan veroorsaak word deur slegte gewoontes

Die voorkoms van vaginale kanker is die gevolg van blootstelling aan verskeie faktore. In die risiko is vroue in die tydperk van menopousale, sowel as jong nierparige meisies, geneig tot die ontwikkeling van servikale erosie.

Klassifikasie en stadiums van vaginale kanker

Volgens die histologiese struktuur van die tumor kan:

  1. Skyfieselkarsinoom word in 95% van alle gevalle gediagnoseer. Die gewas bestaan ​​uit epiteelselle wat groei en die slymvlies infekteer.
  2. Adenokarsinoom - 'n tumor bestaan ​​uit klier epitheliumselle.
  3. Sarkoom - bevat selle van die bindweefsel wat 'n tumor vorm met duidelike grense en die vinnige verspreiding van metastase.

Volgens die grootte, ligging en omvang van skade aan die limfstelsel het vaginale kanker die volgende klassifikasie:

  1. Fase 0 is 'n voorkanklike toestand wat gekenmerk word deur die voorkoms van gemuteerde selle wat geneig is tot chaotiese verdeling. Dit het die grootste kanse vir 'n volledige genesing.
  2. Fase I - die deursnee van die gewas is nie meer as 2 cm nie, metastase uit die limfstelsel is afwesig. Kankercelle word streng binne die vagina gekonsentreer en word nie in ander dele van die liggaam gevisualiseer nie.
  3. Fase II - die tumor groei vinnig en bereik 5-8 cm in deursnee. Die eerste tekens van die siekte en kenmerkende simptome wat nie voorheen bestaan ​​het nie, verskyn. In die limfstelsel is daar enkele metastases.
  4. Fase III word gekenmerk deur die voorkoms van verskeie gewasse wat versprei na die streek van die pelviese organe. Geïsoleerde metastase word gevisualiseer, sowel as ver in die ingewande limfknope.
  5. Stadium IV-A - alle geslags-, uretra-, rektum- en bekkenorgane is betrokke by die tumorproses. Metastases groei vinnig en vergroot die werk van die urinêre stelsel. Niere word aangetas, sowel as die lewer.
  6. Fase IV-B is 'n terminale stadium van vaginale kanker, waarin die tumorproses alle vitale organe en sisteme beïnvloed. Gekenmerk deur nadelige uitkoms en vinnige dood.

Kliniese manifestasies

Simptome en tekens van vaginale kanker kan sommige verskille hê, wat veroorsaak word deur die stadium en tipe kankerselle.

Die aanvanklike stadium (0) impliseer die afwesigheid van enige kliniese manifestasies. 'N Vrou merk geen pyn, ongemak, ontslag of onreëlmatige menstruasie op nie. Die voorkans proses word per toeval tydens 'n reeks diagnostiese prosedures waargeneem.

Die eerste fase waarin 'n minderjarige tumor gevisualiseer word, word gekenmerk deur sulke simptome soos:

  • pynlike en ongemaklike gevoelens tydens omgang,
  • spotting na seks, wat in 30-50 minute verloop,
  • gebrek aan smering
  • oortreding van die aard en duur van menstruasie,
  • jeuk in die perineum en die vagina self.
Pyn tydens omgang is een van die moontlike simptome van vaginale kanker.

Tipies word hierdie simptome toegeskryf aan die inflammatoriese proses, sonder om die konsultasie met 'n spesialis te ignoreer. Dit is die hoofrede vir die vinnige ontwikkeling van vaginale kanker met die mees ongunstige uitkoms.

Die tweede stadium word gekenmerk deur 'n vinnige toename in die tumor in grootte, wat gepaard gaan met sulke simptome soos:

  • gevoel van bars in die lies,
  • pyn tydens omgang,
  • gebrek aan seksuele begeerte
  • oorvloedige menstruasie, wat kan voorkom sonder 'n kenmerkende siklus,
  • stralende pyn in die pubis en onderrug.

Такие симптомы могут продолжаться достаточно длительное время и не устраняются с помощью рекомендованных в аптеке медикаментов. Dit moedig 'n vrou aan om 'n dokter te sien, waarna 2-3 grade kanker dadelik gediagnoseer word, en nie die aanvanklike een nie.

Vir die derde graad van kanker word gekenmerk deur die behoud van langdurige pynlike sensasies, wat feitlik nooit slaag nie. Die gewas bereik 'n indrukwekkende grootte, wat druk uitoefen op nabygeleë weefsels en organe. Oortreding van die proses van urinering en ontlasting. Die urinêre stelsel werk in noodmodus. Simptome soos:

  • chroniese hardlywigheid en gereelde urinering,
  • pyn in die onderbuik, wat met die benoudheid toeneem, toeneem,
  • stralende pyn in die lae rug en hipochondrium,
  • Ernstige spastiese pyn wanneer jy op 'n harde oppervlak sit.

Dit is moeilik vir 'n persoon om lang afstande te reis en te sit. Die werk sluit die limfstelsel in, wat gepaard gaan met simptome van ligte dronkenskap en 'n nie-kritieke toename in temperatuur.

Die vierde stadium van vaginale kanker met die voorkoms van metastases in afgeleë dele van die liggaam, word vergesel deur algemene swakheid, pyn van die vel, hoë koors. In hierdie toestand is die persoon amper nie in staat om die pyn te verduur nie en moet palliatiewe behandeling vereis word.

Behandelingsmetodes

Daar is verskillende maniere om vaginale kanker te behandel, waarvan die keuse afhang van die stadium van die onkologiese proses, die grootte van die tumor, die mate van ontkieming in die weefsel en die teenwoordigheid van metastase:

  1. Chirurgiese behandeling - behels die verwydering van gewasse uit die vaginale holte, mits die graad van ontkieming van kankerselle verwaarloosbaar is. In die geval van 'n letsel in die diep lae van die vagina, kan 'n vaginektomie vereis word. Die aanvanklike stadiums van kanker met neoplasmas van onbeduidende grootte kan behandel word met laserstolling en kriodevernietiging.
  2. Stralingsterapie - beïnvloed nie net die gewas self nie, maar ook metastase wat deur die liggaam versprei word. Dit het baie nadelige reaksies, maar in kombinasie met ander metodes van behandeling kan positiewe resultate meebring.
  3. Chemoterapie - neem medikasie wat daarop gemik is om kankerselle te inhibeer, is effektief in die aanvanklike stadiums van die stryd teen kanker wanneer daar nie baie gelokaliseerde gewasse is nie.
Chirurgiese behandeling - een van die maniere om vaginale kanker te behandel

In die teenwoordigheid van groot tumore wat groei in die diep lae van die vagina, kan dit nodig wees om deel van die vagina met die baarmoeder en eierstokke, sowel as die ingewande limfknope te verwyder. Die keuse van terapie hang hoofsaaklik af van die pasiënt se toestand, lewenstyl, ouderdom en begeerte om die reproduktiewe stelsel te bewaar.

Laasgenoemde vorms van kanker met die voorkoms van ver metastase vereis die aanstelling van 'n palliatiewe behandeling. Dit is onmoontlik om 'n persoon in hierdie geval te help, maar dit is moontlik om die pyn en lyding te verlig. Opioïde analgetika help om die pynsentrums te blokkeer, wat denkbeeldige verligting veroorsaak.

Onkologie van die geslagsorgane het altyd 'n negatiewe prognose, maar geen dokter kan presies voorspel hoe die siekte sal ontwikkel nie. Vroeë diagnose en behandeling van 'n voorkankerlike toestand het elke kans op 'n volledige herstel van die pasiënt met die behoud van voortplantingsfunksies. Die eerste stadium van onkologie in die kortste moontlike tyd kan in die vierde verander, dus is dit onmoontlik om 'n akkurate voorspelling te gee.

Vanaf die derde fase is die kanse op herstel en behoud van die lewe minimaal. Die gemiddelde lewensverwagting vir eindstadium vaginale kanker is nie meer as 3 maande nie. Daar is gevalle waar die vaginale kanker in een stadium was en met af en toe behandeling, vroue toegelaat om veilig te voldoen aan ouderdom.

Om nie 'n gyselaar siekte te word nie, is dit belangrik om die ginekoloog minstens een keer per jaar te besoek, en as daar klagtes is, moenie die staptog uitstel nie en moenie wag om dit te slaag nie. Vroeë diagnose kan lewens red.

Die inhoud

Maligne tumor van die vaginale mukosa. Die gemiddelde ouderdom van pasiënte is 50 - 60 jaar. Primêre vaginale kanker vorm 1-2% van die maligne tumore van die vroulike geslagsorgane. Sekondêre (metastatiese) gewasse word relatief dikwels aangetref. Die siekte het drie ouderdomspieke: in die eerste 5 jaar by kinders word botriïede embryoniese rhabdomyosarkom aangetref. By 14-20 jaar word nie-steroïdale adenokarsinoom van niesteroidale oorsprong voorkom (moeder van hierdie pasiënte het nie-steroïde oestrogenen tydens swangerskap ontvang). In ouer ouderdomsgroepe ontwikkel plaveiselkarsinoom hoofsaaklik. Seldsame, nie-kankeragtige vaginale tumore, soos sarkome of melanome, word by volwassenes aangetref. Dit is opmerklik dat bestraling van die klein bekken (byvoorbeeld met 'n stralingsterapie sessie) die risiko van vaginale kanker 300 keer verhoog. Displasie is 'n voorkanklike toestand vir vaginale kanker. Dit word nie makroskopies waargeneem nie (onveranderde epiteel), of word deur eritroplastie voorgestel. Voorinvatterende vaginale kanker word 10 jaar vroeër as indringend aangetref en word gekenmerk deur multikentriese groei. Invasiewe vaginale kanker kan ekso- en endofitiese, sowel as gemengde groei hê. Volgens die histologiese struktuur, in 95% van gevalle, word vaginale tumore voorgestel deur plaveiselkarsinoom van verskillende grade van differensiasie. Vaginale adenokarsinoom ontwikkel meer dikwels in jong vroue. Die histologiese struktuur van die primêre vaginale adenokarsinoom is beide mesonefroid (met die vermindering van die selstruktuur na die sekondêre niertipe) en endometrioid (die selle het 'n struktuur soos die epitheliale voering van die baarmoeder), ens. Sowel as dimorfiese (gemengde) klier-plaveisel-selkarsinoom. Metastatiese (sekondêre) gewasse kom uit servikale kanker, endometriale kanker, choriokarsinoom, baarmoeder sarkom, en minder algemeen ovariale en nierkanker.

Vaginale kanker, soos die meeste kankers, lymphogenous metastasizes, en die weë van metastase word bepaal deur die lokalisering van die tumor. Sien tabel

  • Ginekologiese ondersoek (diagnose is nie moeilik nie)
  • Histologiese verifikasie (bevestiging) - noodwendig
  1. sistoskopie
  2. Excretoriese urografie
  3. radiografie
  1. Berekende tomografie
  2. Magnetiese Resonansie Imaging

0 - voorinvasiewe karsinoom (karsinoom in situ), Ek - die gewas is beperk tot die vagina, II - dek paravaginale weefsel, maar nie die bekkenmuur nie, III - strek na die mure van die bekken, IVA - die gewas vang die slymvlies van die blaas, rektum en / of strek verder as die bekken. IVB - 'n Gewas van enige grootte met ver metastase.

Nie-indringende kanker (stadium 0) wysig

  1. Chirurgiese behandeling
    • Elektro-eksisie - slegs met gelokaliseerde vorms van kanker met monosentriese groei.
    • Histerektomie (verwydering van die baarmoeder)
    • Vaginektomie (verwydering van die vagina)

Die laaste twee metodes word getoon indien dit vasgestel is. multicenter tumor groei. Met hierdie operasies - hoë operasionele risiko (postoperatiewe komplikasies, ens.).

Topies met fluorouracil (toepassings). Na 3 maande spandeer sitologiese beheer. Wanneer tumor selle opgespoor word, word die kursus herhaal. In geval van versuim van herbehandeling word ander behandelingsmetodes uitgevoer.

  1. Cryo en laser vernietiging van die tumor. Die effektiwiteit van die metode bereik 85%.
  2. Fotodinamiese terapie.
  3. Stralingsbehandeling - in geval van plaaslike mislukking.

Invasive Cancer Edit

  1. Die hoofbehandelingsmetode is bestralingsterapie.
    • Eksterne blootstelling
    • Intracavitêre gamma terapie

Afhangende van die verhoog word hierdie 2 metodes óf individueel óf in kombinasie gebruik (aangesien die tweede metode stewiger is en meer komplikasies meebring).

  1. Beperkte aanduidings vir chirurgiese behandeling
    • Wanneer 'n gewas in die boonste derde van die vagina in jong en middeljarige mense geleë is, verlengde baarmoederuitdrywing met die verwydering van die boonste helfte van die vagina.
    • By jong vroue, voor radikale bestralingsterapie, is ovariale transposisie moontlik (beskerming van produktiewe funksie) en chirurgiese staging met limfadenektomie.
    • By pasiënte met IVA-stadium, veral met die teenwoordigheid van 'n retovaginale of vesikovaginale fistel, is eksenterasie van die bekken met bekkenlymfadenektomie en preoperatiewe radioterapie moontlik.
  2. Dit is moontlik om stralingsterapie met chemoterapie (fluorouracil) te kombineer.

Beskrywing en statistieke

Maligne tumore in die vagina ontwikkel redelik selde. Oncoprocess ontstaan ​​uit die epitheliale selle van die liggaam. Volgens statistieke word die siekte gediagnoseer in 1% van die vroue.

Daar is 'n gradasie volgens die aard van die kankerproses - primêre en sekondêre kanker van die vagina. In die eerste geval is dit 'n kwaadaardige proses wat direk in die geaffekteerde orgaan ontstaan ​​het sonder die deelname van ander stelsels. As die patologie aanvanklik in die serviks of eierstokke ontwikkel het en dan eers deur kontak in die vaginale weefsel geslaag het, praat hulle oor sekondêre kanker.

Gelukkig, danksy innoverende diagnostiese en terapeutiese metodes, word mortaliteitskoerse onder pasiënte geleidelik afneem. Met tydige opsporing van patologie is die voorspelling vir oorlewing tot 70%.

ICD-10-kode: Maligne neoplasma van die vagina.

Oorsake en risikogroep

Faktore waarvoor vroue met hierdie diagnose gekonfronteer word, is nie vir seker bekend nie. Maar wetenskaplikes kon die oorsake identifiseer wat die risiko van die ontwikkeling daarvan verhoog. Ons lys hulle verder.

  • menslike papillomavirus (HPV). Hierdie faktor word gevind in pasiënte met vaginale kanker in meer as 60% van die gevalle. Volgens die waarnemings van onkoloë veroorsaak HPV gewoonlik die ontwikkeling van kwaadaardige gewasse in die serviks, maar soms veroorsaak dit karsinoom van ander geslagsorgane,
  • behandeling met diethylstilbestrol. In die tydperk 1938 tot 1971 is hierdie medisyne aktief voorgeskryf aan verwagtende moeders in die geval van 'n miskraambedreiging. Maar later het kenners 'n ongewenste uitwerking op die gebruik van so 'n dwelm opgemerk - meisies, wie se moeders meer dikwels as ander kinders diethylstilbestrol tydens swangerskap gebruik het, het vaginale kanker ontwikkel. Sedert 1971 is hierdie instrument verbied om te gebruik,
  • bestraling van die bekken streek,
  • onkologiese siektes van die vulva, serviks en liggaam van die baarmoeder in die geskiedenis,
  • slegte gewoontes, veral rook,
  • die teenwoordigheid van MIV-infeksie.

Soos hierbo genoem, word hierdie diagnose hoofsaaklik vir ouer vroue gemaak - meer as 60 jaar oud. Onder jong pasiënte het meisies en vroue met HPV, MIV-infeksie en slegte gewoontes die risiko om vaginale karsinoom te ontwikkel.

Simptome (foto)

'N Kankeragtige tumor wat vir 'n lang tydperk in die vagina ontwikkel, veroorsaak geen tekens van probleme nie. Die siekte kan per toeval deur die toeval bespeur word deur 'n roetine-ondersoek op 'n ginekologiese stoel te slaag. Vroeë opsporing van kanker het goeie voorspellings om die siekte te genees.

Hoof simptome van vaginale karsinoom:

  • spottende intermenstruele aard of onmiddellik na seksuele omgang - die eerste teken waarmee pasiënte na 'n ginekoloog verwys. As ons oor die menopouse praat, kan enige vaginale bloeding 'n alarmsein wees, ongeag die intensiteit daarvan, aangesien hierdie verskynsels gewoonlik in hierdie tydperk uitgesluit word,
  • ontslaan met 'n onaangename reuk. Die verhoging van die volume van vaginale afskeidings moet enige vrou waarneem. Dit kan beide 'n teken van inflammasie en karsinoom van die voortplantingsorgane wees. In die vroeë stadiums van ontslag word dit meer, aangesien die kanker die immuunstatus van die vrou verminder, en op hierdie oomblik word sy dikwels gis- en swaminfeksies. En in die laat stadium van die siekte word enige gewasproses gekenmerk deur die disintegrasie van die tumor, in verband waarmee die vaginale ontladings 'n vetterige reuk verkry,
  • pyn wat tydens geslag plaasvind. Dan word die pyn 'n konstante simptoom, verswak deur urinering en selfs in rus. Dit is te danke aan die feit dat die groeiende tumor druk op die uretra veroorsaak en 'n groot aantal senuwee-eindpunte in die vagina raak,
  • Hematurie is bloed in die urine. Is die gevolg van stagnasie van urine in die mure van die blaas as gevolg van die patologiese druk van 'n groeiende tumor op die uretra of ontkieming in sy mure,

  • Stoelstoornissen - Tandemus of vals drang om die derm te laat leeg, aanhoudende hardlywigheid. In die latere stadiums dring die tumor indringend die rektum in, voorkom die normale deurlaatbaarheid en vorm vaginale en dermfistels. Om vas te stel dat die maligne proses in die rektum geslaag het, is dit moontlik deur bloed in die fekale massas, wat sigbaar is vir die blote oog. Met verloop van tyd kan hierdie toestand tot deurbloeding van die intestinale bloeding verander,
  • die teenwoordigheid van 'n gewas op die vaginale wand,
  • swelling van die onderste ledemate. Hul voorkoms kom gewoonlik voor in die derde en vierde stadium van onbesoedeling en word geassosieer met verswakte limfatiese dreinering van die bestaande kanker sentrum. Die ontwikkeling van edeem is nie afhanklik van die tyd van die dag nie, soos met spatare, die bene blyk te wees gevul met vloeistof en word blou.

Oor die siekte

Vaginale kanker ontwikkel hoofsaaklik uit die epitheliale laag of as gevolg van onkologie- of uteriene onkologie metastases. Die mees vatbare vroue is tussen 50 en 60 jaar oud. As kanker hoofsaaklik ontwikkel, vind vaginale displasie dit vooraf.

Tot die einde van die oorsake van die siekte is nie geïnstalleer nie. Dit word tradisioneel beskou as uitdagende faktore is die volgende:

  • chroniese inflammasie, vaginitis,
  • menslike papillomavirus infeksie
  • rook,
  • die werking van chemikalieë
  • slymagtige irritasie met pessary,
  • endokriene versteurings
  • verminderde immunologiese status
  • stres.

Staging word toegeken afhangende van die diepte van ontkieming, skade aan limfknope en verre organe.

  • Stadium 0 - Kanker in plek, die gewas ontwikkel binne-in die epiteel. Dit is moontlik om ontslae te raak van dit chirurgies, wyd wat lyk soos takni.
  • Fase 1 - patologie is nie van toepassing op die submucous laag, grootte tot 2 cm, ongeleerde limfknope. In hierdie stadium word aanbeveel om die vagina heeltemal te verwyder, gevolg deur plastiese chirurgie.
  • Fase 2 - Die grootte van die letsel is tot 2 cm, maar 'n vaginale infiltrasie verskyn wat nie die mure van die bekken bereik nie, daar is geen metastase nie. Behandeling - bestralingsterapie.
  • Fase 3 - Enige grootte van kanker, infiltrasie bereik die mure van die bekken. Streekmetastases is selfoon. Die behandeling word uitgevoer met 'n kombinasie van chemo- en bestralingsterapie.
  • Fase 4 - 'n tumorfokus van enige grootte, groei in naburige organe, streeksmetastases word aan die omliggende weefsels gesoldeer of daar is verre uitbrake.

manifestasies

Die simptome van vaginale kanker hang af van sy stadium. Aan die begin van die siekte kan dit asimptomaties wees, wat lei tot laat opsporing en verlies van optimale tyd vir behandeling. Daarom is dit baie belangrike onkonstruksie van beide pasiënte en dokters.

Normaalweg het vroue elke dag 'n bietjie witter, wat slym, soms dowwewit, lyk. Daar kan 'n suur reuk wees, maar geen irritasie simptome. Teen die tyd dat hulle ovulaat word, word hulle groter, hulle verander na dikker.

Die afname in estrogeen by vroue tydens menopouse lei tot 'n afname in afskeiding en droë genitale kanaal. Die voorkoms van 'n oorvloedige witter, wat verskil van normale wit kleur, moet oplet. Dit is die eerste tekens van inflammasie.

In hierdie artikel, resepte afkikkings van baar-uterus, wat help met myoma.

Dikwels word die ontwikkeling van karsinoom vergesel deur die toevoeging van 'n swaminfeksie teen die agtergrond van 'n afname in plaaslike immuniteit. Bleikers word meer gekrom. In die latere stadiums, wanneer die disintegrasie van die gewas bymekaarkom, kan 'n vetterige reuk voorkom, sal die uitskeiding irritasie en jeuk van die perineum veroorsaak.

Die spot is eerste kontak, wat na seksuele omgang of 'n dokter se ondersoek verskyn.. Die mukosa oor die gewas is verdun en maklik beseer. Stadium 3-4 word gekenmerk deur spontane bloeding wat nie verband hou met die menstruele siklus nie. Tydens menopouse moet hulle altyd aanstoot gee en kanker kan ondersoek.

Pyn tydens omgang

Die teenwoordigheid van 'n patologiese fokus in die vagina maak omgang moeilik. As die tumor van die 0-1-stadium kalm kan wees, dan op die volgende, met 'n dieper verspreiding van pyn vind plaas tydens seksuele omgang. Dit is as gevolg van die betrokkenheid by die proses van klein senuwee-eindpunte wat pynimpulse gee.

'N groot-grootte kanker infiltreer die omliggende weefsels sal pyn gee van die knyp van aangrensende organe en senuwees.

Pyn in die pubis, sakrum, lies

Kenmerke van die innervasie van die bekkenstreek lei tot die feit dat die voorkoms van 'n patologiese proses in die geslagsdele pynlike sensasies in die sakrum veroorsaak. Sommige mense verwar hierdie pyn met osteochondrose, veral nie op die stadium wanneer kanker nog nie gediagnoseer word nie.

Die skade aan die diep weefsels van die vagina behels die senuwee pleksusse van die iliac, rektale streke in die inflammatoriese reaksie lei tot pyn in die lies, wat sensasies na die rektum uitstraal.

In stadium 3-4 kan infiltrasie die mure van die bekken bereik, sodat die voorkoms van pyn in die pubis of bene baie natuurlik is.

Bloed in die urine is 'n teken van laat-stadiumkanker, wanneer dit infiltratief in die uretra of blaas gespruit het. Vaartuie van 'n gewas is maklik beseer en bloei. Rooibloedselle begin geleidelik in die urine verskyn, en soos die siekte vorder, sal hulle getal toeneem.

Darmprobleme

Invasiewe gewasgroei word gepaard met ontkieming in naburige organe. При локализации очага по задней стенке влагалища на 3-4 стадии она инфильтрирует прямую кишку. При этом сужается ее просвет, появляется нарушение проходимости, развивается запор. As gevolg van konstante irritasie van die dunderm, verskyn die tande muskie - vals drang om te ontlont.

In plaas van tumorgroei mag entero-vaginale fistel voorkom. Hulle word vergesel deur gasinkontinensie met klein afwykings en ontlasting, indien die fistel groot is. Konstant geïrriteerde geslagsgebied, bekommerd oor jeuk en brand.

Urinasie probleme

As die karsinoom op die voorwand van die vagina geleë is, met 'n toename in die grootte, simptome van kompressie van die uretra sal voorkom, probleme met urinering. Die straal van vrygestelde urine sal dun word, miskien onvolledig die blaas leegmaak. En dit verhoog toere na die toilet. Daar mag 'n vals drang wees om te urineer.

Hierdie artikel handel oor voedingsadvies vir borskanker.

Stasis van urine, verminderde immuniteit lei tot die ontwikkeling van sistitis. Dit word vergesel deur 'n brandende sensasie en 'n skerp pyn wanneer u urineer, die voorkoms van pus of bloed in die urine, afhangende van die mate van verwaarlosing.

Vergeet ook nie die moontlike opwaartse verspreiding van infeksie in die niere en die ontwikkeling van piëlonefritis nie, wat heel waarskynlik by kankerpasiënte is.

Die ontwikkeling van urogenitale fistel verskaf die verspreiding van infeksie vanaf die vagina in die uretra of blaas, asook die moontlike vloei van urine in die genitale kanaal.

Onder ledemate edeem

Op stadium 3-4 met die verspreiding van metastases in die limfknope is 'n skending van die limfatiese dreinering van die onderste ledemate. Veneuse bloedvloei kan nie volle swelling van die vloeistof verseker nie, dit word in die weefsel behou, edeem ontwikkel in die bene.

In teenstelling met spatare, in 'n situasie met vaginale kanker, is ledemate-oedeem nie gebind aan aandtyd nie.

Aanvanklik kan dit ligte pastoznost wees, 'n gevoel van verdikking. Later die weefsel voel dat hulle met vloeistof gegooi word;wat nie sy oppervlak vir 'n lang tyd herstel nie. Trofisiteit van weefsels word geskend, bene kry blou tint.

Algemene simptome

Soos enige gewas, verdwyn vaginale kanker die liggaam. Moegheid verskyn, prestasie verminder, gewig is verlore. Dieetgewoontes kan verander, eetlus verminder. Cachexia is in 'n groot mate kenmerkend van die afgeleë stadiums van onkologie.

Chroniese bloedverlies, selfs in klein hoeveelhede, lei tot die uitputting van ysterreservate, bloedarmoede ontwikkel. Dit vererger die toestand van die organisme selfs meer, weefselhypoksie ontwikkel, metabolisme word op die sellulêre vlak versteur. Pallet, bros naels en droë hare, tagikardie, en die voorkoms van hartmurg is die mees kenmerkende tekens van bloedarmoede.

soms oormatige sweet kan voorkom, as 'n teken van irritasie van die outonome senuweestelsel. Hierdie simptoom kan selfs voor die ontwikkeling van plaaslike tekens van 'n tumor verskyn, sommige voeg nie belang daaraan nie, en verbind dit met 'n styging in temperatuur of hitte in die kamer.

Metastases van die tumor in die verre organe gee tekens van hul nederlaag. Foci in die lewer is geelsug. Die ontwrigting van die metabolisme van bilirubien word vergesel deur die verduistering van urine. Dit verkry die kleur van bier. Die ontlasting word verkleur. Pyn in die hipochondrium aan die regterkant is nie tipies nie, dit blyk net met 'n toename in die grootte van die lewer.

Longmetastases laat hulself voel deur die voorkoms van droë hoes. 'N kenmerk van vaginale kanker is sy gereelde kombinasie met longkanker in aktief rook vroue.

Wanneer 'n gewas na die been versprei, verskyn pyn.gewoonlik die buisvormige bene van die ledemate, die ruggraat.

Hoe lyk 'n tumor?

Tydens die ondersoek in die spieëls op die mukosa, dikwels die boonste derde van die vagina op die agtermuur, kan die dokter verdagte veranderinge merk. Aanvanklik kan die gewas in die vorm van 'n rooi plek, 'n klein seer, 'n papilagtige groei, of bloot 'n submukosale infiltrasie wees.

Geleidelik, met die groei van die letsel, sal die neoplasmas die voorkoms van tuberkels hê, wat maklik beseer en bloei. Die maag word groot, 'n verhoogde infiltratiewe skag verskyn op die rand. Die gewas met infiltratiewe groei sal houtagtige digtheid word.

simptomatologie

By die aanvanklike stadium van vaginale kanker is byna asimptomaties, wat lei tot die laat diagnose.

Oor die algemeen is die belangrikste kliniese tekens van hierdie kankerproses die volgende simptome:

  • verswakking van die urinasieproses - 'n gevoel van onvolledige leegmaak van die blaas, pyn tydens die implementering van fisiologiese behoeftes, gereelde dringings,
  • pyn in die vagina, wat dikwels strek tot die lumbale gebied, perineum en sacrum,
  • vaginale afskeiding van wit, grys, geelgroen kleur met 'n skerp onaangename reuk. In die latere stadiums met bloed onsuiwerhede,
  • probleme met die menstruele siklus - 'n skending van die siklus of die volledige afwesigheid van menstruasie, skraal of oorvloedige ontslag,
  • versteurings van die funksionering van die ingewande - gereelde hardlywigheid, bloed in die stoelgang, fekale inkontinensie, pyn in die rektale area, wat kan toeneem tydens 'n daad van ontlasting,
  • swelling van die voete,
  • gewigsverlies, vir geen oënskynlike gastro-terologiese rede nie,
  • prikkelbaarheid, apatieke bui,
  • swakheid en lusteloosheid, selfs na 'n lang volle rus.

Dit is belangrik om te verstaan ​​dat so 'n kliniese prentjie nie altyd spesifiek kan dui op vaginale kanker nie, maar slegs 'n omvattende ondersoek kan dit bevestig of ontken.

diagnose

Diagnostiese maatreëls sluit in fisiese ondersoek met palpasie en laboratorium en instrumentele metodes van diagnose.

In hierdie geval moet 'n onkoloog bykomend tot die raadpleging van 'n ginekoloog (wat die aanvanklike ondersoek doen) ondersoek en geraadpleeg word.

Die aanvanklike eksamen mag sodanige aktiwiteite insluit:

  • versameling van persoonlike en familie geskiedenis,
  • verheldering van die ginekologiese anamnesis - die frekwensie van die menstruele siklus, die teenwoordigheid van ginekologiese siektes, vooroueraktiwiteit, die teenwoordigheid van aborsies in die persoonlike geskiedenis,
  • ginekologiese ondersoek.

Daarbenewens, om die diagnose en die ontwikkelingsgraad van die onkologiese proses te verduidelik, doen die volgende laboratorium- en instrumentele metodes van ondersoek:

  • KLA en BAK,
  • bloed toets vir tumor merkers,
  • Vaginoscopy,
  • sitologiese ondersoek van 'n smeer uit die vaginale mukosa,
  • weefselbiopsie vir latere histologiese ondersoek,
  • sigmoïedoskopie,
  • ekskretoriese urografie met 'n kontrasmiddel
  • Ultraklank van die abdominale organe.

As simptome van ander liggaamsisteme waargeneem word, word addisionele diagnostiese maatreëls uitgevoer, waarvan die aard afhang van die lokalisering van simptome.

In die meeste gevalle is die behandeling moontlik, wat daarop gemik is om die volgende take te verrig:

  • verwydering van die tumor,
  • voorkoming van metastase na ander weefsels en organe,
  • voorkoming van terugval.

Benewens chirurgie, voor of na (en meer dikwels albei) word chemoterapie uitgevoer. In geval van vaginale kanker verwyder dit alle klein metastases en verminder die risiko van onkologie herhaling aansienlik. As 'n analoog of aanvulling kan 'n kursus radioterapie toegedien word.

Moontlike komplikasies

Hierdie siekte is belaai met ernstige komplikasies, selfs al word behandeling dadelik en stiptelik begin.

Vaginale kanker kan gepaard gaan met die volgende komplikasies:

  • metastase na nabygeleë weefsels en organe,
  • maagsere op die mure van die vagina,
  • fistelvorming
  • bloeding uit neoplasma
  • onvrugbaarheid.

Die dood is nie uitgesluit nie.

Met vroeë diagnose en korrekte behandeling is die voorspelling gunstig. As die behandeling in die latere stadiums begin (vanaf 3de), sal die prognose afhang van die algehele kliniese beeld en die morfologiese struktuur van die kanker.

Klassifikasie van vaginale kanker

Vaginale kanker kan voorkom uit epitheliale selle (insluitende ektopiese), die vaginale kliere, gladde of dwarsgestreepte spiere van die muur. Volgens histologiese tekens is plaveiselkarsinoom van die vagina (in 95% van die gevalle), adenokarsinoom (endometriïede, duidelike sel), melanoom, sarkom (leiomyosarcoma, rhabdomyosarkom) geïsoleer.

Vaginale kanker word geklassifiseer volgens TNM kriteria (grootte, letsel van limfknope, die teenwoordigheid van ver metastases) en stadiums (FIGO). Tumore wat die eksterne genitalieë betref, word toegeskryf aan vulkankanker, met verspreiding na die vaginale gedeelte van die serviks - na servikale kanker.

Stadium 0 (Tis) - preinvasive vaginale kanker (in situ)

Fase I (Tl) - die tumorproses is beperk tot die vagina, die deursnee van die primêre tumor tot 2 cm

Fase II (T2) - gewasgroei strek tot paravaginale weefsel, bereik nie die mure van die bekken nie, die primêre tumor deursnee is meer as 2 cm

Fase III (TK of N1) - tumor groei strek tot die mure van die bekken, die teenwoordigheid van streeksmetastases

Stadium IVA (T4) - vaginale kanker groei in die uretra, blaas, rektum, bekkenbene, perineum, streeksmetastases word bepaal

Fase IVB (Ml) - die teenwoordigheid van ver metastases van vaginale kanker.

Vaginale Kanker Behandeling

By die keuse van 'n metode en behandelingsplan vir vaginale kanker moet die volgende faktore in ag geneem word: lokalisering en mate van tumorinval in omliggende weefsels en organe, stadium en duur van die siekte, algemene toestand van die pasiënt, haar ouderdom, begeerte om kinders te hê, newe-effekte van verskillende tipes terapie. Die belangrikste behandelingsreëlings vir vaginale kanker wat deur moderne ginekologie gebruik word, is chirurgie, bestraling en chemoterapie.

Met nie-indringende vaginale kanker (gelokaliseerde vorm met monosentriese groei) sluit chirurgiese behandeling elektroklousasie in, in die geval van multikentriese tumorgroei, vaginektomie en histerektomie. Suur laserterapie en kriodevernietiging van die tumorfokus word as redelik effektief beskou. Chemoterapie in die behandeling van vaginale kanker word minder gereeld gebruik in die vorm van lokale toepassings met fluorouracil. In die moderne behandeling van pre-indringende vaginale kanker word fotodinamiese terapie gebruik. By plaaslike blootstelling-ondoeltreffendheid word bestralingsterapie aangedui.

Die hoofmetode vir die behandeling van indringende vaginale kanker is radioterapie (bestralingsterapie), insluitend afgeleë, intrakavitêre (endovaginale) en interstisiële bestraling. Afhangende van die stadium van vaginale kanker, word radioterapie, gammastherapie en intrakavitêre bekendstelling van radioaktiewe middels alleen of in kombinasie met mekaar gebruik. In die geval van gevorderde tumorprosesse word die aangetaste gebied, parametriumweefsel en bekken limfknope bestraal.

Aanwysings vir chirurgiese behandeling vir indringende vaginale kanker is beperk. In geval van 'n tumor van die boonste derde van die vagina, verrig pasiënte van jong en middeljarige ouderdom die verwydering van die boonste gedeelte van die vagina met verwydering van die baarmoeder en bylaes. As dit gekombineer word met servikale kanker, is panhysterektomie met uitskeiding van die pelviese limfkliere verpligtend. By pasiënte met IV Art. vaginale kanker, ingewikkeld deur rektovaginale of vesikovaginale fistels, uitskeidingsbeen en pelvislymfadenektomie.

Miskien 'n kombinasie van bestralingsterapie met chemoterapeutiese en chirurgiese behandeling.

Prognose vir vaginale kanker

Pasiënte met vaginale kanker moet deur 'n ginekologiese onkoloog ondersoek word met 'n gereelde ondersoek (ondersoek, ultraklank, sitologie).

Met vroeë diagnose en behandeling van vaginale kanker is die voorspelling gunstig, met die laat opsporing van die siekte hang dit af van die stadium van ontwikkeling van die tumor en die morfologiese struktuur daarvan. Die vyf jaar oorlewing van pasiënte na behandeling vir vaginale kanker is: in stadium I. - 65-70%, II Art. - 45-60%, III Art. - 30-35%, IV Art. - 15-20%.

Kyk na die video: On the Run from the CIA: The Experiences of a Central Intelligence Agency Case Officer (November 2019).

Loading...