Gewilde Poste

Editor'S Choice - 2019

Voorbereidings vir die stryd teen stafilokokke

Staphylococcus is 'n voorwaardelik patogene gram-positiewe bakterie wat 'n sferiese of sferiese vorm het. Ongeveer 30-35% van die wêreld se bevolking is permanente draers van hierdie bacillus. Patogene stafilokokke veroorsaak 'n wye verskeidenheid siektes: van sagte velinfeksies tot ernstige siektes met komplikasies en 'n hoë persentasie sterftes.

Die inflammatoriese proses beïnvloed die kardiovaskulêre, spysverteringstelsel, integumentêre en senuweestelsels. In die wetenskap is daar ongeveer drie dosyn stamme van stafilokokke, wat elk 'n sekere patogenetiese aktiwiteit en mate van aggressiwiteit het.

Vir medisyne is 3 stafilokokke spesies van besondere belang:

  1. epidermale. Dit is 'n komponent van die normale mikroflora van die vel. Patogene bakterieë is gevaarlik vir mense met verminderde immunologiese reaktiwiteit, pasgeborenes en kankerpasiënte.
  2. Golden. Hierdie stam van stafilokokkus word meestal gelokaliseer op die vel en slymvliese van die boonste respiratoriese kanaal.
  3. Saprofitiese. Konsentreer in die uretra, wat blaas veroorsaak.

Kenmerke van antimikrobiese terapie vir stafilokokke

Antibiotika is kragtige dwelms wat, hoewel hulle die ontwikkeling van infeksie in die liggaam stop, het baie newe-effekte. Voordat u hierdie metode van behandeling gebruik, moet u die moontlike risiko's evalueer en seker wees om met 'n spesialis te konsulteer.

Die gebruik van antibiotika is raadsaam as die infeksie oor die hele liggaam versprei het en die bloedstroom binnedring. Nog 'n objektiewe rede ten gunste van sulke behandeling is immuundeficiëntie waarin enige komponent van die immuunstoestel val en die liggaam se vermoë om beskermende en immunologiese funksies te vertoon teen aansteeklike middels word ontwrig.

Op die vraag watter antibiotika gewaarborg word om staph dood te maak, is dit onmoontlik om 'n definitiewe antwoord te gee.

Selfs sterk antibiotiese middels waarborg nie eenhonderd persent verligting van stafilokokke nie en gee slegs tydelike verbetering.

By die behandeling van purulente-nekrotiese ontsteking van die haarfollikel, vind die terugval in die helfte van die pasiënte plaas. Daarbenewens moet herbehandeling met ander medisyne uitgevoer word, aangesien pyogeniese bakterieë weerstand teen antibiotika het. In sulke gevalle skryf aansteeklike dokters 'n kombinasie van geneesmiddels voor.

In onlangse jare mutateer patogene tipes stafilokokke en word dit gekenmerk deur verhoogde weerstand teen antibiotika. Byvoorbeeld, Staphylococcus aureus is in staat om β-laktam antibiotika met 'n spesiale ensiem, penisillinase, te kloof. Wanneer hierdie tipe patogeen ontslae raak, het semi-sintetiese penisilliene en kefalosporiene van die 2de en 3de generasies hulself goed bewys.

Die vernaamste nadeel van antibiotika is hul nie-selektiwiteit. Na 'n lang behandeling word die kwalitatiewe en kwantitatiewe samestelling van die derm mikroflora versteur, wat lei tot die ontwikkeling van dysbiose. Antibiotika vernietig voordelige mikroörganismes wat die absorpsie van proteïene, vitamiene en spoorelemente bevorder, voedsel verteer, lipiedmetabolisme verskaf en sitrefaktiewe bakterieë en gifstowwe neutraliseer.

Die behandelende geneesheer voorskryf antibiotika vir die behandeling van sulke ernstige siektes soos:

  • Pyelonefritis is 'n inflammatoriese proses van bakteriële genese wat in die niere voorkom.
  • Staphylokokkale longontsteking is 'n ernstige inflammasie van die longweefsel, waarin daar 'n hoë waarskynlikheid is om sepsis te ontwikkel.
  • Endokarditis - inflammasie van die perikardium - die binneste voering van die hart. Endokarditis het 'n aansteeklike etiologie. Die siekte word gekenmerk deur uitgesproke simptome: koors, kortasem, algemene swakheid en pyn in die bors.
  • Myokarditis is 'n inflammatoriese proses in die hartspier, wat meestal verband hou met die werking van 'n bakteriese middel,
  • Osteomielitis is 'n purulent-nekrotiese proses wat beenweefsel beïnvloed,
  • Sepsis is 'n algemene siekte waarin die plaaslike aansteeklike proses die oorsaak van die totale infeksie van die liggaam word.
  • Otitis - 'n inflammatoriese proses, oorwegend bakteries van aard, met lokalisering in die buitenste, middel- of binneoor,
  • Tonsillitis - 'n aansteeklike inflammatoriese letsel van die elemente van die keelring.

Antimikrobiese middels, uitwissing van stafilokokke

Penisilliene, kefalosporiene en fluorokinolone is die belangrikste middels wat gebruik word in die behandeling van staph infeksie.

Die probleem lê in die feit dat daar metikillienbestande goue stiphilococcus is, wat ernstige en moeilike siektes veroorsaak, soos sepsis en longontsteking. Mikrobioloë noem dit multidrugresistente Staphylococcus aureus. Metikillienbestande stafilokokkus het aangepas om te oorleef in die teenwoordigheid van dicloxacillin, metisillien en oksasillien.

Die mediese gemeenskap is bekommerd, want elke jaar neem die aantal weerstandbiedende stamme met gemiddeld 10% toe. Hierdie data is verkry tydens navorsing in die Verenigde State van Amerika. Wanneer metikillienbestande stafilokokkus ingeneem word, verhoog die waarskynlikheid van 'n fatale uitkoms dramaties. Maar selfs die nuutste generasie moderne dwelms waarborg nie die volledige uitwissing van patogene bakterieë nie.

Ontmoet groepe en dwelm lyste:

klaritromisien

Dit is 'n semisintetiese breëspektrum-antibiotiese makrolied. Dit is bestand teen hoë suurheid en het goeie farmakologiese eienskappe. Byvoorbeeld, die weerstand van klaritromisien tot die werking van soutsuur is honderd keer hoër as dié van eritromisien, wat die eerste antibiotika is wat die makroliedklas begin het. Klaritromisien ontwrig die sintese van die proteïen van 'n mikroörganisme en binnedring binne, en vernietig die kern daarvan.
Die geneesmiddel word gebruik in die behandeling van pyoderma en in inflammatoriese siektes van die boonste lugweg: rinitis, laringitis, adenoiditis, ens. Tydens laktasie en in die laaste stadiums van swangerskap is dit ongewens om 'n antibiotika te neem. Behandeling met kragtige antibiotika van Staphylococcus aureus word slegs uitgevoer indien die voordeel vir die moeder buite die potensiële risiko vir die fetus geval het.

azithromycine

Dit is 'n breë spektrum antibakteriese middel wat verband hou met azaliede. Asitromisien word aktief gebruik in die behandeling van otolaryngologiese siektes. Dit inhibeer proteïensintese, stoot die groei en voortplanting van patogene op. Ontvangs tydens swangerskap word toegelaat, maar slegs onder toesig van 'n geneesheer. Behandeling van Staphylococcus azithromycin tydens borsvoeding is onaanvaarbaar.

vankomisien

Die trisikliese antibiotikum uit die groep glikopeptiede is ideaal vir antimikrobiese terapie teen Staphylococcus aureus. Die dwelm word feitlik nie in die menslike liggaam gemetaboliseer nie.
Vancomycin is aggressief teenoor baie weerstandbiedende stamme, en die bakteriedodende effek is as gevolg van die remming van die selwandbiosintese van die patogene mikro-organisme. Dit word in die eerste trimester van swangerskap gekontraïndikeer. In die latere tydperke word dit slegs aanvaar volgens belangrike aanduidings.

amoksisillien

Dit is 'n breëspektrum semisintetiese medisyne wat verband hou met penisilliene. Die suur in die samestelling daarvan word verkry uit vormkulture. Hierdie organiese verbindings is hoogs aktief teen stafilokokke.
Amoksisillien word dikwels voorgeskryf as 'n profilakse. Die ontvangs kan postoperatiewe komplikasies voorkom. Die biobeskikbaarheidsindeks van 'n medisinale stof is hoër as dié van die meeste analoë. Die antibiotika penetreer die plasentale versperring, staan ​​in klein hoeveelhede uit met moedersmelk.

Dit word nie aanbeveel om aansoek te doen vir persone onder 18 persone en diegene wat sekere lewer siektes het nie.

Nie aanbeveel vir pasiënte met aansteeklike mononukleose, in die periode van terugval van chroniese Epstein-Barr vervoer en sitomegalovirus infeksies, in die teenwoordigheid van nier- en lewerinsuffisiënt, by pasiënte met beta-laktamintoleransie. Die dwelm is onverenigbaar met alkohol.

Linkomisien

'N Antibakteriese middel van die groep linosamiede, waarvan die werking afhang van die konsentrasie: dit tree bakteriosties in klein dosisse (dit inhibeer die vermenigvuldiging van patogene mikroörganismes), en in groot dosisse het dit reeds 'n bakteriedodende effek (veroorsaak hul dood).

Lincomycin is 'n wit bitterproeipoeier wat goed in water oplos. 'N Antibiotika word voorgeskryf vir purulente inflammasies van weefsels: sellulitis en abses, asook vir osteomielitis. Kan nie tydens swangerskap en laktasie gebruik word nie.

Lincomisienhidrochloried (oplossing vir parenterale toediening) is gekontraindikeer by kinders tot 'n maand van die lewe. Die mondelinge vorm van die geneesmiddel (kapsule) word nie voorgeskryf aan pasiënte jonger as ses jaar nie.

siprofloksasien

Antibiotiese Ciprofloxacin breëspektrum uit die groep van tweede generasie fluorokinolone. Dit word beskou as die mees effektiewe verteenwoordiger van hierdie groep dwelms. Ciprofloxasien word aktief in die kliniese praktyk gebruik. Antibiotika, wat in die vorm van salf vervaardig word, word voorgeskryf vir staphylokok-ooglaesies.
Ciprofloxasien word aangedui vir postoperatiewe rehabilitasie. Kontraindikasie by swanger en lakterende moeders, pasiënte jonger as 18 jaar. By kinders veroorsaak die geneesmiddel degeneratiewe gewrigskade.

furazolidon

'N Antibiotika van die nitrofuran groep, wat 'n antimikrobiese effek het. Aktief in verhouding tot Staphylococcus aureus in die spysverteringskanaal. Wanneer mondelings toegedien word, word furasolidoon gekenmerk deur goeie absorpsie. Beide gram-positiewe en gram-negatiewe bakterieë is sensitief daarvoor.
Kontraindikasies vir gebruik is swangerskap, borsvoeding en ouderdom tot een jaar.

nifuroxazide

Antimikrobiese middels van 'n breë spektrum. Nifuroksasied word aangedui vir intestinale infeksies. Die antibiotika is 'n afgeleide van nitrofuran. Die stof is 'n kristallyne heldergeel poeier, wat amper onoplosbaar in water is.
Wanneer dit mondelings ingeneem word, word dit feitlik nie geabsorbeer nie. Kontraindikasie - ouderdom minder as twee maande en prematuriteit. Tydens die bevalling word die dwelm aanbeveel om met groot sorg en onder toesig van 'n spesialis geneem te word.

tetrasiklien

Hierdie bakteriostatiese tetrasiklien-antibiotika is teen baie stamme aktief. Dit word wyd gebruik in tandheelkunde en oogheelkunde. Tetracycline word geproduseer in die vorm van tablette en salf.
Antimikrobiese terapie met hierdie geneesmiddel impliseer 'n volledige verwerping van die gebruik van suiwelprodukte, aangesien dit die absorbeerbaarheid daarvan beïnvloed. Tetrasiklien is gekontraindikeer by kinders onder die ouderdom van agt, swanger vroue en mense met gestremde lewerfunksie.

Antibiotika vir die behandeling van weerstandbiedende stamme

Levofloxasien en Roxitromisien is die belangrikste middels wat gebruik word in die behandeling van weerstandbiedende stamme van stafilokokke. Levofloxasien is 'n derde generasie antibiotika wat aan die fluorokinolone behoort. Dit word aangedui vir stafilokokke longontsteking, tuberkulose, sinusitis en piëlonefritis.

Soos alle fluorokinoloonpreparate, is dit redelik giftig.

Nie van toepassing vir die behandeling van pasiënte nie:

  • onder 18 jaar oud
  • swanger en lakterende vroue,
  • met hemolitiese anemie, epilepsie, siektes van die gewrigte en ligamente.

Met sorg word voorgeskryf aan pasiënte van gevorderde ouderdom, as gevolg van ouderdomverwante afname in nierfunksie.

Roxitromisien is 'n afgeleide van eritromisien. Dit word voorgeskryf as 'n profilakse van meningitis aan persone wat in kontak kom met pasiënte. Roxitromisien is effektief vir infeksies van die boonste en onderste respiratoriese kanaal, vel en sagte weefsel, urienweg, ens.

Terapie met hierdie medikasie is slegs moontlik met die akkurate bepaling van die patogeen. Die verloop van behandeling is minstens 5 dae. Na die beëindiging daarvan word aanbeveel om bakteriese analise uit te voer wat die uitwissing van patogene stafilokokke bevestig.

Maak seker dat jy die video kyk:

Antibiotika reëls vir stafilokokkinfeksies

Die kanse vir 'n suksesvolle uitkoms van behandeling verhoog met die korrekte gebruik van antibiotika.

  • Nie alle antibiotika teen Staphylococcus aureus is op voorskrif beskikbaar nie, maar dit beteken nie dat jy self 'n geneesmiddelterapie kan voorskryf nie. Voordat u sulke kragtige dwelms gebruik, is dit nodig om 'n diagnose te ondergaan: 'n koagulasetoets, algemene bloed- en urinetoetse, en bakteriologiese kultuur.
    Langtermyn kursusse van antibiotika terapie word uitgevoer onder die verpligte beheer van 'n koagulogram, algemene en biochemiese (monitering van nier en lewerfunksie) bloedtoetse.
  • Streng nakoming van dosering. Die vereiste hoeveelheid medikasie word slegs deur die behandelende dokter bepaal. Die pasiënt, selfs met sigbare verbeteringe, kan nie op enige manier verminder word nie, sodat die konsentrasie van die geneesmiddel in die bloed nie verminder nie. Onderbrekende behandeling is gevaarlik omdat bakterieë weerstand begin ontwikkel. Verwaarlosing van hierdie aanbevelings is belaai met die voorkoms van komplikasies: van die berugte dysbakterieë tot versteurings van die lewer en niere.
  • Die minimum behandeling van antibiotika is 7 dae. In ernstige gevalle kan die duur van die kursus verskeie weke bereik.
  • Lees die instruksies sorgvuldig deur. Aanvaarding van verskillende anti-stafilokok antibiotika verskil in frekwensie, wat in die gebruiksaanwysings geskryf word. Sommige antibiotika word een keer per dag geneem, terwyl ander - tot 5 keer per dag. Die frekwensie van toediening hang af van die tempo van uitskeiding van geneesmiddels.
  • Dieetregstelling van die dieet tydens antimikrobiese terapie. Sekere kosse verhoog ook die absorpsie van dwelms, of inmeng met hul absorpsie. Dit is verbode om melk, lekkers, muffins, sap, yoghurt te gebruik. Antibiotika moet nie met soda, sterk tee of koffie afgewas word nie. Alkohol is ook streng verbied. Sorbents en antacidemiddels meet die effek van die antibiotika.
  • Oorweeg ouderdomsbeperkings. Sommige antibiotika vir Staphylococcus aureus by volwassenes is verbode in pediatrie.

Alternatiewe behandelings

Vir sagte siekte kan u die volgende medisyne gebruik:

  1. Bakteriële lysate bevorder die aktiewe produksie van teenliggaampies teen stafilokokke. Hulle is veilig, nie verslawend en het geen newe-effekte nie. Hoë koste is hul grootste nadeel.
  2. Staphylokokoksoksied vorm antistafilokok immuniteit, dwing die liggaam om nie net teen die bakterieë te veg nie, maar ook teen die toksien. Anatoksien word gedurende 10 dae ingespuit.
  3. Staphylococcus inenting is toegelaat vanaf die ouderdom van ses maande. Staphylokokke toksoïed is 'n geneutraliseerde en gesuiwerde stafilokokke toksien. Met die inleiding dra dit by tot die vorming van spesifieke teenliggaampies teen eksotoksiene wat deur staphylococcus vervaardig word. Geskik vir kinders ouer as een jaar oud. Inenting word volgens plan vir landbouwerkers en die industriële sektor, chirurgiese pasiënte en skenkers toegepas. Die frekwensie van toediening en die intervalle tussen hulle hang af van die doel van inenting.
  4. Aloë Vera uittreksel is 'n goeie manier om van staphylococcus ontslae te raak. Die medisinale plant is 'n kragtige natuurlike stimulant wat die beskermende funksies van die liggaam verhoog en die pasiënt se toestand vergemaklik. Aloë vera is effektief in die behandeling van furuncle pustules. Dit verwyder puffiness, verwyder pyn en bevorder weefselregenerasie.
  5. Galavit is 'n immuunmodulerende geneesmiddel met anti-inflammatoriese werking, goed bewys in die uitwissing van weerstandbiedende stamme van stafilokokke. Dit het 'n komplekse effek, wat die beskermende funksies van die liggaam verhoog en patogene vernietig. Dit word geproduseer in poeiervorm, met die doel om 'n oplossing vir intramuskulêre inspuitings (wat gebruik word by pasiënte ouer as 18 jaar), in tabletvorm en in die vorm van setpille vir rektale toediening, op te stel. Galavit goedgekeur vir gebruik met 6 jaar. Nie voorgeskryf vir swanger en lakterende borste nie.
  6. Chlorofillipt is 'n antiseptiese middel wat ontsteking verlig en bevat 'n mengsel van chlorofille van bloekombome. 'N Swak gekonsentreerde oplossing word orale met intestinale infeksies geneem. Vir die behandeling van vel berei oplossings met 'n hoër konsentrasie van die geneesmiddel voor. Chlorofillipt word voorgeskryf vir volwassenes en kinders ouer as 12 jaar.

Het jy geweet dat Staph die enigste oorsaak van aknee of aknee is?

Wat is Staphylococcus

Staphylococcus is 'n bakterie wat van die eksterne omgewing in die slymvlies en vel van 'n persoon kom. Met die nederlaag van die liggaam kan stafilokokkus verskeie siektes veroorsaak. Большую опасность представляет инфекция для беременных и новорожденных детей, а также для людей с низким иммунитетом. В медицине известно три десятка видов бактерии, которые имеют разную степень воздействия и активность.

Три основных вида

  1. Epidermale - word beskou as deel van die normale mikroflora van die vel, maar vir pasgeborenes en diegene met 'n lae immuniteit, met kanker, is dit gevaarlik.
  2. Goue - gevorm op die vel en slymvlies van die boonste lugweg,
  3. Saprofitiese - vorder in die uretra, veroorsaak blaasartrose.

Farmaseutiese middels vir staphylococcus

Voorkoming is die gebruik van medisyne wat die immuunstelsel, persoonlike higiëne en die gebruik van antibakteriese middels versterk. Die keuse van antibiotika hang af van die gevolg van bakteriële inenting. Om van Staphylococcus aureus ontslae te raak, is dit nodig om antibiotika te neem, maar met furunkulose sal die uitslag tydelik wees, aangesien na die einde van die behandeling 'n terugval met weerstand teen hierdie geneesmiddel moontlik is. Daarom, gebruik in hierdie geval nog 'n medisyne vir stafilokokke.

amoxiclav

Die dwelm is in die vorm van 'n wit of geel poeier wat in water opgelos word. Dit word gebruik om stafilokokkinfeksies van die boonste lugweg, blaasartis, velinfeksies te behandel. Dit is onmoontlik om dwelmbehandeling in die eerste drie maande van swangerskap uit te voer, op latere lyne en tydens borsvoeding, moet dit slegs as laaste uitweg gebruik word. Kinders Amoxiclav aangestel vanaf twee maande.

levofloksasien

Die dwelm handel effektief met Staphylococcus aureus. Dit word beoefen vir die behandeling van stafilokokke longontsteking, sowel as in kombinasie in die stryd teen tuberkulose. Uiters versigtig gebruik vir die behandeling van siektes by bejaardes.

Instruksies vir die gebruik van antibiotika

Voordat jy antibiotika begin gebruik, moet jy 'n deeglike ondersoek doen.

Die dosis van die geneesmiddel word afsonderlik voorgeskryf deur die geneesheer. Dit is onmoontlik om selfbehandeling te onderbreek, aangesien bakterieë weerstand teen die antibiotika ontwikkel. Enige ongemagtigde optrede met dwelms lei tot dysbiose of aan die afwykings van die lewer en niere.

As 'n reël is die minimum kursus van terapie 'n week. In meer komplekse gevalle wissel die tydperk 7-30 dae.

Kontraindikasies en beperkings

Tydens terapie moet jy 'n sekere dieet volg, aangesien sommige produkte verswak kan word of integendeel die effek van die geneesmiddel kan verbeter. Byvoorbeeld, die gebruik van melk, lekkergoed, sappe, jogurt, bolletjies, alkohol word nie toegelaat nie. Die dwelm moet nie met soda, koffiehoudende drankies afgewas word nie.

Alternatiewe metodes om met stafilokokke te hanteer

In die sagte vorm van die siekte kan jy hierdie middels gebruik:

  • Bakteriële lysates wat die produksie van teenliggame teen stafilokokke beïnvloed. Hulle is skadeloos vir die gesondheid en moenie verslawing uitlok nie, maar die prys is baie hoog.
  • Chlorophyllipt - antiseptiese, wat ontsteking verminder as gevolg van 'n mengsel van chlorofille van bloekombome. In klein dosisse word dit geneem vir aansteeklike dermsiekte. Dit kan deur volwassenes en kinders vanaf 12 jaar gebruik word.
  • Voorbereidings wat aloe vera bevat, wat die liggaam se immuniteit verhoog. Dit word gebruik in die behandeling van furunculose pustules. Dit verwyder puffiness, verlig pyn.
  • Galavit - die dwelm het 'n anti-inflammatoriese effek. Dit verhoog die liggaam se immuniteit. Galavit word gebruik vir kinders vanaf 6 jaar, asook tydens swangerskap en laktasie. Vormvrystelling: poeier vir die vervaardiging van oplossing vir inspuiting, pille, kerse.

Daarbenewens word hormonale middels voorgeskryf as een van die metodes om 'n staph-infeksie te behandel. Hulle druk die liggaam op om 'n nadelige uitwerking op bakterieë te hê. Dikwels word dit in kombinasie met antibiotika voorgeskryf, maar hulle moet nie vir ekstensiewe stafilokokke-affeksie gebruik word nie.

inenting

Daar is 'n staph-inenting wat in 1 ml ampules geproduseer word. Dit is 'n kompleks van oplosbare termostabiele antigene afgelei van mikrobiese selle van die bakterie. Die entstof veroorsaak die vorming van antimikrobiese anti-staphylokokke immuniteit. Sy kan kinders vanaf 6 maande inenting.

Daarbenewens is daar 'n entstof staphylo-proteo-pseudo-purulent geadsorbeerde vloeistof. Dit bevat staphylokokse antitoksien, sitoflasma-antigeen van stafielokokke, Pseudomonas antitoksien, polivalent beskermende antigeen. Dit word gebruik om septiese verergerings by pasiënte van 18 tot 60 jaar te voorkom. Dit word subkutane toegedien aan pasiënte met geïsoleerde beserings en geslote frakture, asook tydens beplande operasies.

As 'n reël word stafilokokkus op die vel wortel en met goeie immuniteit veroorsaak geen siektes nie, 'n persoon kan net sy draer wees. Maar moenie vergeet dat jy nie stiefhokkiesent antibiotika onafhanklik kan veg nie. Dieselfde geld vir inspuitings, aangesien dit ernstige allergiese reaksies kan veroorsaak wat dodelik kan wees sonder professionele mediese sorg.

Tipes Staphylococcus

Vir medisyne van groot belang is die volgende drie tipes staphylokokke:

  • Epidermale voorkoms is deel van die normale mikroflora van die vel. Patogene bakterieë is veral gevaarlik vir mense wat immunologiese reaktiwiteit verminder het, en ook vir pasgeborenes en kankerpasiënte.
  • Goue stafilokokkus word dikwels op die vel gelokaliseer. Dit kan ook gevind word op die slymvlies van die boonste asemhalingstelsel. Antibiotiese behandeling vir Staphylococcus aureus kan 'n baie lang proses wees.
  • Staphylococcus saprofytiese konsentrate in die area van die uretra, word die hoofoorsaak van sistitis.

Kenmerke van antimikrobiese behandeling in die teenwoordigheid van stafilokokkus

Waarom word antibiotika voorgeskryf vir stafilokokke?

Hulle is kragtige medisyne wat die ontwikkeling van infeksie in die menslike liggaam stop, maar hulle het baie newe-effekte. Voordat u by hierdie behandelingsmetode gebruik maak, moet u die moontlike risiko assesseer en 'n spesialis sonder versuim raadpleeg.

Die gebruik van antibiotika vir stafilokokke is gepas in die geval dat die infeksie na die hele liggaam versprei het en in die bloedstroom ingedring het. Nog 'n objektiewe rede ten gunste van sulke terapie is immuungebrek, teen die agtergrond waarvan sommige komponente van die immuunapparaat uitval en die liggaam se vermoë om beskermende en immunologiese funksies te ontwikkel teen die veroorsakende middel van aansteeklike patologieë, misluk.

Die kwessie van watter antibiotika doodmaak staph is gewaarborg, dit is eenvoudig onmoontlik om 'n besliste antwoord te gee. Selfs sterk antibiotika medisyne waarborg nie 100% aflewering van 'n persoon van stafilokokkus nie en gun slegs tydelike verbetering.

By die behandeling van purulente nekrotiese ontsteking van haarfollikels, kan terugval in die helfte van die pasiënte voorkom. Daarbenewens moet herhaalde terapie met ander medisyne uitgevoer word, omdat piogene bakterieë onderskei word deur antibiotiese weerstand. In sulke gevalle word 'n kombinasie van dwelms voorgeskryf deur aansteeklike siekte dokters.

In onlangse dekades het patogene stafilokokke spesies gemuteer en het hulle weerstand teen antibiotika geword. Byvoorbeeld, Staphylococcus aureus kan 'n beta-laktam antibiotika afbreek met sy spesiale ensiem genaamd penisillinase. As deel van die ontslae te raak van hierdie tipe patogeen, het semi-sintetiese penisilliene saam met die tweede en derde generasie kefalosporiene goed presteer.

Die belangrikste nadeel van antibiotika vir stafilokokke is hul nie-selektiwiteit. Na 'n lang verloop van terapie word die kwantitatiewe en kwalitatiewe samestelling van die intestinale mikroflora versteur, wat lei tot die ontwikkeling van dysbiose by mense. Antibiotika kan vernietigende voordelige mikroörganismes wat die absorpsie van proteïene, mikroelemente en vitamiene bevorder, en ook die vertering van voedsel. Hulle verskaf lipiedmetabolisme en neutraliseer putrefaktiewe bakterieë met gifstowwe. Vervolgens vind ons in watter gevalle dokters voorskryf antibiotika om stafilokokkus te beveg.

Wanneer voorskryf dokters antibiotika?

Die behandelende geneesheer mag stabi-antibiotika voorskryf vir die volgende kwale:

  • Vir die behandeling van piëlonefritis, wat 'n inflammatoriese proses van bakteriële genese is wat in die niere voorkom.
  • Met stafilokokke longontsteking, wat 'n ernstige inflammasie van die longweefsel is, waar die waarskynlikheid van sepsis baie hoog is.
  • Met endokarditis, dit is, teen die agtergrond van perikardiale ontsteking (geleë in die binnekant van die binnekant van die hart). Endokarditis verskil aansteeklike etiologie. Die siekte word gekenmerk deur uitgesproke simptome, wat deur koors, kortasem, algemene swakheid en pyn in die bors manifesteer.
  • Met die ontwikkeling van miokarditis, wat 'n inflammatoriese proses in die hartspier is, word hierdie patologie dikwels geassosieer met blootstelling aan 'n bakteriese middel.

Wanneer is dit steeds nodig om antibiotika vir staphylococcus voor te skryf?

  • Met osteomielitis, wat 'n purulente nekrotiese proses is wat botweweefsel beïnvloed.
  • Teen die agtergrond van sepsis, dit is met 'n algemene siekte, in die teenwoordigheid van watter plaaslike besmetlike prosesse die oorsaak van die totale infeksie van die menslike liggaam word.
  • Met otitis media, dit is, in die teenwoordigheid van inflammatoriese prosesse, wat hoofsaaklik gekenmerk word deur bakteriese aard, wat in die buitenste, binne- of middeloor gelokaliseer word.
  • Wanneer tonsillitis, uitsteek aansteeklike en inflammatoriese letsels van die farinks-ring elemente.

Antibiotika vir Staphylococcus

Penisilliene saam met kefalosporiene en fluorokinolone is die belangrikste middels wat gebruik word in die behandeling van stafilokokke infeksies.

Die probleem lê in die feit dat daar in die natuur 'n goue metikillienbestande stafilokokkus is wat ernstige en moeilike siektes teweegbring, byvoorbeeld, dit is 'n kwessie van sepsis en longontsteking. Mikrobioloë noem hierdie Staphylococcus aureus, wat verskil in sy medisinale veelvoudige weerstand. Hierdie tipe stafilokokke kan aanpas by oorlewing met Dicloxacillin, Methicillin en Oxacillin.

Trouens, die mediese gemeenskap is bekommerd dat die aantal weerstandbiedende stamme elke jaar met gemiddeld tien persent toeneem. Hierdie data is gestig in die proses van wetenskaplike navorsing wat in die Verenigde State uitgevoer is. Wanneer metikillienbestande stafilokokkus die menslike liggaam binnedring, verhoog die risiko van dood dramaties. True, selfs moderne dwelms wat tot die nuutste geslag behoort, waarborg nie die absolute uitwissing van patogene mikroörganismes nie.

Kom ons kyk nou eers na antibiotika wat tydens staphylococcus geneem word.

Wat is Staphylococcus aureus?

Staphylococci is bezggutikovye, wat nie 'n spore vorm nie, gekleur deur Gram in lila kleur sferiese bakterieë. Onder 'n sterk toename kan gesien word dat die mikroörganismes in pare, in die vorm van kettings gereël word of in die gelykenis van druiwe met mekaar verbind is.

Staphylococcus kan in 'n wye verskeidenheid temperature leef, maar verkies 31-37 ° С en nie-suur Ph. Mikrobes is nie bang om te droog nie, moenie sterf onder die werking van antimikrobiese en soutoplossings nie. Staphylokokke is aërobiese mikroörganismes - hulle het nie suurstof nodig om te oorleef nie.

Staphylococcus aureus leef hoofsaaklik in mense. Draers van infeksie is tot 40% van die mense. Die mikrobe kom in die keel, minder dikwels in die vagina, in die oksels, in die perineum, en baie selde in die dunderm. Staphylococcus aureus kan gevind word in die vagina van 15 persent van die vroue. Tydens regula vermenigvuldig bakterieë vinnig, wat giftige skoksindroom kan veroorsaak.

In die geval van Staphylococcus aureus kan die bakteriokarrier permanent of tydelik wees - dit hang af van die stabiliteit van die bakteriese kultuur en die aktiwiteit van die mikrobiese flora wat daarmee saamwerk.

Veral daar is baie draers van stafilokokke onder gesondheidswerkers, mense wat dwelms gebruik, mense met kunsgebit, insluitend kunsgebit, aangesien hierdie kategorieë van die bevolking dikwels blootgestel word aan mikrotrauma wat die integriteit van die vel oortree.

Wat sê dokters oor parasiete

Ek is al baie jare besig met die opsporing en behandeling van parasiete. Ek kan met vertroue sê dat byna almal besmet is met parasiete. Net die meeste van hulle is uiters moeilik om op te spoor. Hulle kan oral wees - in die bloed, ingewande, longe, hart, brein. Parasiete verteer jou van binne af, terselfdertyd vergiftig die liggaam. As gevolg hiervan, is daar talle gesondheidsprobleme, wat die lewensduur van 15-25 jaar verminder.

Die hoof fout - uit te sleep! Hoe gouer jy parasiete begin verwyder, hoe beter. As ons dwelms praat, is alles problematies. Vandag is daar net een werklik effektiewe anti-parasitiese kompleks, Notoxin. Dit vernietig en vee uit die liggaam van alle bekende parasiete - van die brein en hart tot by die lewer en ingewande. Nie een van die bestaande dwelms is in staat om dit te meer.

In die raamwerk van die Federale program, wanneer aansoek gedoen word tot 12 Oktober. (insluitende) elke inwoner van die Russiese Federasie en die GOS kan een pakket Notoxien ontvang GRATIS!

Antibiotika teen Staphylococcus aureus word voorgeskryf vir ernstige vorms van die siekte. Enige dokter kan hulle voorskryf: terapeut, chirurg, otolaryngoloog.

Vernietiging (vernietiging) is 'n standaardbehandelingsregime wat daarop gemik is om die menslike liggaam volledig te reinig van 'n spesifieke mikrobe, in hierdie geval vanaf Staphylococcus aureus.

Tabel: middels vir die behandeling van infeksies veroorsaak deur Staphylococcus aureus:

Ons lesers skryf

Die afgelope paar jaar het sy baie sleg gevoel. Konstante moegheid, slapeloosheid, 'n soort apatie, luiheid, gereelde hoofpyn. Daar was ook probleme met spysvertering, in die oggend was daar 'n onaangename reuk van die mond.

Al hierdie dinge het opgehoop en ek het besef dat ek in 'n verkeerde rigting beweeg het. Ek het 'n gesonde lewenstyl begin lei, eet reg, maar dit het my gesondheid nie beïnvloed nie. Dokters kon ook niks sê nie. Dit lyk asof alles normaal is, maar dan voel ek dat my liggaam nie gesond is nie.

Toe het ek na 'n duur kliniek gegaan en al die toetse geslaag, so in een van die toetse het ek parasiete gevind. Dit was nie gewone wurms nie, maar sommige spesies, wat volgens dokters, byna almal besmet is, tot 'n mindere of meerdere mate. Om dit van die liggaam te verwyder is amper onmoontlik. Ek het 'n kursus antiparasitiese dwelms gedrink wat ek by die kliniek voorgeskryf is, maar daar was amper geen resultaat nie.

Na 'n paar weke het ek een artikel op die internet gekry. Hierdie artikel het my lewe letterlik verander. Ek het alles gedoen soos dit daar geskryf is en na 'n paar dae het ek betekenisvolle verbeterings in my liggaam gevoel. Sy het baie vinniger slaap begin kry, die energie wat in haar jeug was, het verskyn. Die kop word nie meer seer nie, die bewussyn het duidelik geword, die brein het baie beter begin werk. Spysvertering verbeter, ten spyte van die feit dat ek nou ewekansig eet. Ek het die toetse geslaag en seker gemaak dat niemand meer in my woon nie!

Wie wil jou liggaam parasiete skoonmaak, en maak nie saak watter tipes van hierdie wesens in jou woon nie - lees hierdie artikel, 100% seker sal jou help!

Sommige stafilokokke letsels vereis die skepping van sterk konsentrasies van antibiotika in bloedplasma en weefsels. Dit is alle siektes van die sentrale senuweestelsel, wat deur Staphylococcus aureus veroorsaak word.

Gegewe die neiging van Staphylococcus aureus om in beseerde en nie-lewensvatbare areas van die liggaam te vestig, waar toegang tot dwelms met die bloedvloei moeilik is, is dit nodig om die konsentrasie dwelms in die bloed te verhoog.

In hierdie gevalle is die behandeling toegedien aan intraveneuse toediening, aangesien antibiotika vir orale toediening swaar op die liggaam optree en nie biobeskikbaar is nie.

As bakterieë in die bloed opgespoor word, word die dosis dwelms verder verhoog, byvoorbeeld tot 12 g Nafcillin per dag. Intraveneuse toediening van die geneesmiddel gedurende die hele kursus van antibiotiese terapie, kan u die gewenste konsentrasie van die geneesmiddel in die weefsel skep.

Staphylokokkale letsels van die dermis, sagteweefsels en orofarynx word nie vergesel van bloedinfeksie nie, dus behandeling vereis nie hoë konsentrasies dwelms nie. In hierdie gevalle is dit genoeg om die geneesmiddel in pilvorm voor te skryf.

Die duur van die behandeling hang af van die plek van die infeksiebron en ander faktore. Die moeilikste dwelms penetreer in die bene, dus pasiënte met akute osteomyelitis moet antibiotika vir 4-6 weke neem. Eerstens word die middels intraveneus ingespuit en na 6-8 weke begin hulle mondelings ingeneem word, wat jou toelaat om nekrotiese beenweefsel heeltemal te verwyder.

In elk geval sal die duur van behandeling minstens 2 weke wees. Die vermindering van die duur van die terapie lei tot gevaarlike komplikasies.

Die taak van die dokter is om die duur van die kursus korrek te bepaal. Praktyk toon dat 'n dertig dae kursus as standaard beskou moet word.

Какими показаниями может руководствоваться врач при уменьшении продолжительность курса антибиотикотерапии?

Двухнедельное лечение антибиотиками допустимо в следующих случаях:

  • нет сопутствующих заболеваний, в том числе ВИЧ-инфекции,
  • geen prostese nie - die pasiënt het nie prostetiese gewrigte en hartkleppe ondergaan nie, daar is geen vreemde voorwerpe in die liggaam nie,
  • hartklep funksies is nie benadeel nie,
  • U kan die primêre fokus van patogene flora maklik verwyder,
  • slegs 'n paar uur geslaag het tussen die voorkoms van bakterieë in die bloed en die begin van behandeling.
  • die infeksie word veroorsaak deur 'n stam sensitief vir die voorgeskrewe dwelm,
  • liggaamstemperatuur binne 72 uur na die voorgeskrewe antibiotiese middels teruggekeer,
  • In twee weke van behandeling het metastatiese foci van patogene flora nie plaasgevind nie.
terug na indeks ↑

Wat is Staphylococcus

Staphylococcus word 'n voorwaardelik patogene mikro-organisme genoem van 'n sferiese vorm wat in kolonies van sy eie spesie woon. In 'n normale toestand van immuniteit, leef stafilokokke in die menslike liggaam sonder om enige patologiese reaksies te veroorsaak, maar met 'n afname in immuniteit kan dit besmettelike skade aan organe en weefsels veroorsaak. Vier spesies van hierdie bakterie kan vir mense gevaarlik wees:

  • Saprofitiese Staphylokokke,
  • Hemolitiese Staphylococcus,
  • Epidermale Staphylococcus,
  • Staphylococcus aureus.

Volgens mediese statistieke is tot 35% van die wêreld se bevolking permanente draers van hierdie bakterie. Terselfdertyd wissel die verskeidenheid siektes wat deur stafilokokke veroorsaak word, van klein velletsels tot ernstige patologiese toestande met 'n hoë risiko vir dood.

Verskillende soorte bakterieë veroorsaak skade aan verskillende dele van die liggaam. Byvoorbeeld, saprofietiese stafilokokkus vul gewoonlik die uretra in, en wanneer hipotermie (en daaropvolgende vermindering van immuniteit) veroorsaak sy onbeheerde voortplanting blaasitis. Hemolitiese stafilokokke kan verskillende organe en stelsels beïnvloed, dikwels veroorsaak bakterieë van hierdie spesie purulente inflammasie. Epidermale Staphylococcus word gewoonlik in klein konsentrasies op die vel aangetref, maar kan ernstig geraak word by mense met verswakte immuniteit. Staphylococcus aureus beïnvloed meestal die vel en slymvliese van die boonste lugweg.

Dus, die term "staphylococcus" kan verstaan ​​word as verskeie patogene organismes wat besmettelike letsels van die liggaam veroorsaak. Alle stafilokokke behoort aan gram-positiewe organismes, so hul sensitiwiteit vir antibiotika is grootliks dieselfde, maar vir elke spesie is daar hul eie nuanses van geneesmiddelbehandeling.

Hoe om stafilokokke te behandel

Staphylococci is bakterieë, dus die enigste effektiewe maatstaf vir hul vernietiging is behandeling met antibiotika. By die neem van 'n besluit oor die nodige terapie, is die reël 'verwagte voordeel groter as waarskynlike skade'. Die feit is dat antibiotika 'n negatiewe effek op die pasiënt se liggaam, veral die lewer, het, en milde staphylokokke infeksies kan sonder hulle gedoen word wanneer die betrokke gebied ontsmet word en die immuunstelsel versterk word.

Antibiotika vir behandeling is nodig as daar 'n direkte bedreiging vir die pasiënt se lewe is. Byvoorbeeld, daar is pustulêre letsels op die gesig, keel en kop - dit wil sê, naby die brein, of as daar tekens van bloedinfeksie is. Ook, antibiotika behandeling is geregverdig in die ontwikkeling van longontsteking en endokarditis, osteomielitis.

Ten einde die tipe infeksie te bepaal en die geneesmiddel voor te skryf, is dit nie genoeg om die simptome van die patologie te evalueer nie In verskillende siektes kan hulle soortgelyk wees. Behandeling van stafilokokke moet met 'n bakteriese kultuur begin word.

Om bakposeva te produseer, word 'n monster van die plek van infeksie geneem. Byvoorbeeld, 'n smeer van die farinks word in die keel geneem in die keel as die letsel op die vel waargeneem word - 'n smeer van die abseseplek word geneem. 'N monster van urine, speeksel, bloed, sperma, serebrospinale vloeistof en ander liggaamsvloeistowwe kan ook vir analise gebruik word.

Nadat die toets geneem is, word die bakteriese kultuur gesaai in 'n voedingsmedium, waardeur dit die spesifieke tipe patogeen kan bepaal en ook bepaal watter antibiotika die doeltreffendste vir die vernietiging daarvan sal wees. Dit is belangrik om die mees volledige geskiedenis van die pasiënt in te samel, want Van al die middels waaraan die patogeen sensitief is, word die een wat die pasiënt nie die laaste jare van sy lewe gebruik het nie gekies. Dit word gedoen om die vorming van onsensitiewe bakterieë te voorkom as gevolg van verslawing.

Basiese beginsels van antibiotiese terapie

Dit is belangrik om te verstaan ​​dat antibiotika vir stafilokokke die enigste manier is om die patogeen te vernietig. As dit egter met hierdie middels behandel word, is dit belangrik om die liggaam se immuniteit gelyktydig te versterk. Daarom is dit raadsaam om komplekse terapie, insluitend vitamienkomplekse, uit te voer en ander middele om die immuunstelsel te versterk.

Dit is onmoontlik om te noem watter medisyne beter werk as die ander, aangesien bakterieë is organismes wat voortdurend mutate, die verkryging van weerstand teen sekere middels en verloor aan ander. Daarom is dit so belangrik om 'n voorlopige terugwater uit te voer om die regte aktiewe bestanddeel te kies vir die voorgeskrewe behandeling.

Benewens antibiotika, vir stafilokokke infeksie, word die prosedure van plaaslike rehabilitasie toegepas. Dit kan egter slegs gebruik word as die letsel klein is en die liggaam se immuniteit redelik behoue ​​bly - byvoorbeeld met klein uitslag op die vel.

Sanitasie kan ook as profilakties gebruik word indien die infeksie dieselfde area raak - byvoorbeeld die slymvlies van die keel of neus, maar slegs as die pasiënt nog gesond is. By die eerste tekens van infeksie moet antibiotiese terapie geïnisieer word.

Vir plaaslike sanitasie is sulke middels soos gel met aloe vera, St. John's wortokoksie, furatsilina oplossing, boorsuur, oplossings van kaliumpermanganaat of blou, fucorcin, olieoplossing van vitamien A geskik. Afhangende van die ligging, kan jy verskillende middele kies. beter om met jou dokter te konsulteer.

Staphylokokoksoksoid

Staphylokokke toksoïed is nie 'n antibiotikum teen stafilokokkus nie, maar 'n spesifieke immunomodulator wat gebruik word in die behandeling van stafilokokkinfeksies. Dit word saam met antibiotiese behandeling gebruik om die oorsaaklike middel van die siekte gelyktydig te vernietig en immuniteit daaruit te vorm.

Anatoksien is 'n produk van bakterieë wat in die laboratorium gegroei word, wat die immuunrespons stimuleer wanneer dit in die liggaam ingespuit word. Dus, die immuniteit word versterk en veg teen reeds bestaande patogene stafilokokke kolonies. Die negatiewe uitwerking van hierdie instrument is 'n redelike hoë waarskynlikheid van allergiese reaksies, sowel as 'n tydelike styging in temperatuur en malaise met die bekendstelling van die eerste inspuiting.

Behandeling van weerstandbiedende stamme

Die weerstand van bakterieë ontwikkel meestal na penisillien antibiotika, maar vorms wat bestand is teen ander middels word ook gevind. Dikwels word dwelm-weerstandige Levofloxacin en Roxithromycin, wat selfs gemuteerde bakterieë doodmaak, teen weerstandige vorms van infeksie gebruik.

Levofloxasien behoort aan die fluorokinoloongroep dwelms en het 'n indrukwekkende lys van mikroörganismes waardeur dit effektief is. Die doeltreffendheid daarvan laat sy gebruik toe vir die suksesvolle behandeling van selfs gemengde vorms van infeksies. Dit het egter beperkinge op die gebruik daarvan: eerstens is dit kinders en ouderdomme, die swangerskapstoestand. Daarbenewens moet Levofloxacin nie gebruik word by pasiënte met psigose, diabetes, nier- en lewerinsufficiëntie, asook diegene wat geneig is tot aanvalle.

Roxithromycin Lek behoort aan die groep breëspektrum makroliede. Die dwelm is kontraindikasie in swanger vroue en pasiënte met 'n hoë risiko om allergiese reaksies te ontwikkel. Oor die algemeen het die geneesmiddel lae toksisiteit, en newe-effekte vereis nie die staking van die geneesmiddel nie en word gestaak deur simptomatiese behandeling.

Wanneer weerstandbiedende stamme aangetref word, duur die behandeling gewoonlik langer as 'n gereelde staphylokokke infeksie. Tydens terapie en na die verdwyning van simptome is herhaalde toetse vir bakteriologiese inenting nodig om die ontwikkeling van terugval te voorkom.

Staphylococcus behandeling reëls

Die hoofreël om staph-infeksie te voorkom is persoonlike higiëne. Hande moet meer gereeld gewas word, veral voor eet, na toilet en openbare plekke. Moenie jou oë vryf met vuil hande of sleep dit in jou mond nie. By oop wonde kan hulle so gou as moontlik verwerk word en met steriele toedjies gesluit word tot volledige genesing.

As een van die familielede siek is met 'n staph-infeksie, moet almal wat in noue kontak met hom is, 'n diagnose maak en 'n voorkomende behandeling voorskryf. Dit word aanbeveel dat gesonde familielede by die pasiëntbehandeling persoonlike beskermende toerusting (gaasverbande) moet gebruik in kontak met 'n siek familielid en meer dikwels beddens en handdoeke moet verander. Uitgesluit voedselinname van dieselfde gereg, soen en ander noue kontakte.

Wanneer antibiotika voorgeskryf word, is dit belangrik om die hele voorgeskrewe kursus te drink, want Andersins kan die bakterie weerstand word en homself vinnig terugval nadat die pil gestaak is. Die uitsonderings is gevalle van individuele onverdraagsaamheid - dan voorskryf die dokter 'n ander middel vir behandeling.

Antibiotika beïnvloed die lewer, dus tydens behandeling is dit belangrik om dit nie met addisionele skadelike stowwe te laai nie. Daarom moet die pasiënt 'n dieet volg - eet meer vleis bouillon, dieet vleis, graan, graan. Die moontlikheid van alkoholverbruik vir die hele tydperk van behandeling en rehabilitasie is heeltemal uitgesluit.

Dus, 'n staph infeksie is 'n taamlik gevaarlike siekte, veral as dit nie tydige en voldoende behandeling vind nie. By die keuse van antibakteriese terapie is dit belangrik om 'n voorlopige diagnose te ondergaan om die doeltreffendste geneesmiddel te bepaal. Tydens behandeling met antibiotika is dit nodig om mediese aanbevelings te volg om nie die liggaam te beseer nie.

Antibiotika en Staphylococcus

Trouens, daar is net een objektiewe rede vir die gebruik van antibiotika teen so 'n stabiele en buigsame patogeen as stafilokokkus. Die verwagte voordeel sal die onvermydelike skade oorskry. Eers wanneer die infeksie die hele liggaam verswelg het, die bloedstroom binnegedring het, 'n koors veroorsaak het en daar nie genoeg natuurlike verdediging is om die siekte te verslaan nie, is dit noodsaaklik om antibakteriese terapie te gebruik.

Maar daar is drie dwingende redes om antibiotika te weier in die behandeling van stafilokokke:

Slegs tweede- en derdegenerasie kefalosporiene, semi-sintetiese penisilliene (oksasillien, metisillien) en die sterkste moderne antibiotika (vankomisien, teikoplanien, fuzidin, linezolid) kan sekere tipes patogene hanteer, byvoorbeeld Staphylococcus aureus. Om te oord vir uiterste fondse moet toenemend, want in die afgelope 5-10 jaar het Staphylococcus die ensiem-beta-laktamase gemuteer en verkry, waarmee hulle kefalosporiene en metisillien suksesvol vernietig. Vir sulke patogene is die term MRSA (metisillienresistente Staphylococcus aureus), en dit is nodig om dit met kombinasies van geneesmiddels te vernietig, byvoorbeeld fuzidina met biseptol. En as 'n pasiënt onbeheerde antibiotika gebruik het voor die aanwesigheid van 'n uitgebreide stafilokokkinfeksie, kan die patogeen onsensitief wees,

Maak nie saak hoe doeltreffend die antibiotika in die praktyk is nie, die effek van die gebruik daarvan teen stafilokokke is byna altyd tydelik. Byvoorbeeld, met furunkulose, na suksesvolle genesing van 'n infeksie by 60% van die pasiënte, kom die siekte terug, en dit is nie meer moontlik om dit met die hulp van dieselfde dwelm te hanteer nie, omdat die patogeen aangepas is. Dit is duidelik dat so 'n prys die moeite werd is om net te betaal vir "uit die piek", wanneer dit eenvoudig onmoontlik is om die toestand van die pasiënt sonder antibiotika te stabiliseer,

Antibiotika kies nie slagoffers nie - benewens die bakterieë waarmee jy dit gebruik, vernietig hulle ander mikroörganismes, insluitende diegene wat nuttig is. Langtermyn behandeling met antibakteriese middels veroorsaak byna altyd dysbakteriose in die organe van die spysverteringskanaal en die urogenitale area, en vererger ook die risiko van aktivering van ander infeksies wat in die liggaam teenwoordig is in die vorm van vervoer.

Is dit moontlik om heeltemal van staph ontslae te raak?

Kom ons sê dadelik - nee, nie. Slegs in baie seldsame gevalle, toe Staphylococcus op 'n klein area van die vel gekry het, en die menslike immuniteit vir een of ander rede geaktiveer is, kan makrofage die ongenooide gas hanteer, en dan praat hulle oor die "vervoerdraer Staphylococcus". As so 'n situasie ontdek word, dan toevallig. Meer dikwels help die patogeen om 'n vastrapplek op 'n nuwe plek te kry, veral as die kontak uitgebrei is (swem in die besmette dam, met besmette klere, beddegoed, handdoeke). 'N Staphylococcus wat in 'n hospitaal, kleuterskool, skool of somerskamp verwerf word, woon gewoonlik in die liggaam vir die lewe.

Hoekom word die immuniteit van 'n gesonde kind of 'n volwassene nie van hierdie gevaarlike bakterie ontslae nie? Omdat daar geen objektiewe redes hiervoor is totdat die draerstaat 'n siekte word nie. Die stafilokokkus, wat beskeie in die hoek sit, veroorsaak geen belang in die immuunstelsel nie, leukosiete en makrofage kondig nie 'n jag daarvan aan nie en die nodige teenliggaampies word nie in die bloed geproduseer nie. Maar wat om te doen as 'n kind byvoorbeeld elke najaar of winter 'n staph-tonsillitis kry, of 'n meisie wat weet van die teenwoordigheid van 'n skadelike bakterie in haar lyf, beplan 'n swangerskap?

In hierdie gevalle is dit noodsaaklik om immunostimulerende terapie en rehabilitasie van die beskikbare probleemareas te gebruik: keelhol, nasofarinks, vel, vagina. Sulke maatreëls sal nie toelaat dat jy permanent van staphylococcus ontslae raak nie, maar sal die aantal van sy kolonies aansienlik verminder en die risiko van oorgang van die draer verminder tot 'n gevaarlike siekte.

Wat is die rehabilitasie van Staphylococcus?

Voorkomende rehabilitasie is 'n baie effektiewe maatreël, waaraan dit aanbeveel word om gereeld al die draers van stafilokokke te besoek. Werknemers van kinders se opvoedkundige en mediese instellings twee keer per jaar slaag nasale swabs, en as die uitslag positief is, word reorganisasie uitgevoer, en dan word die analise weer geneem om 'n volledige afwesigheid van stafilokokke in die boonste lugweg te bewerkstellig. Dit is baie belangrik, want die enigste manier om te verseker teen die verspreiding van die patogeen deur lugdruppels.

As jy of jou kind elke jaar 'n herhaling van tonsillitis, furunkulose en ander inflammatoriese siektes het, wat veroorsaak word deur (volgens toetsuitslae en nie gegrond op jou raadswerk nie), is dit presies staphylokokke. Dit is die moeite werd om jou noodhulpkissie met plaaslike sanitasiegeriewe aan te vul. Die gebruik van hierdie dwelms word uitgevoer, die neus word ingebou, katoenstowwe word in die nasale gange geplaas. Besproeiing of besproeiing van die genitale kanaal word gebruik, vryf en smeer van die vel of slymvliese, afhangende van die plek van die draer. Vir elke geval moet u die toepaslike weergawe van die geneesmiddel kies en die instruksies streng volg.

Hier is 'n lys van alle effektiewe oplossings en salfe teen stafilokokke:

Olieoplossing van retinolasetaat (vitamien A),

Antibiotiese groep vir stafilokokke infeksie

Die belangrikste antibiotika vir stafilokokkinfeksies is dwelms van die penisillienreeks, 'n groep fluorokinolone en kefalosporiene. Egter selfs die bogenoemde antibiotika vir Staphylococcus aureus kan ondoeltreffend wees as die mikro-organisme weerstand daaraan ontwikkel het. Hierdie infeksiestamme word "metisillienbestand" genoem.

Elke jaar styg die aantal mikroörganismes met 10%. As 'n volwassene met so 'n infeksie besmet word, sal elke derde pasiënt sterf, ten spyte van tydige en behoorlike behandeling.

Dit is belangrik! Antibiotika is die enigste effektiewe behandeling vir patologieë wat deur staphylococcus veroorsaak word. Maar hoe meer dikwels 'n antibakteriese middel gebruik word in die behandeling van stafilokokke siektes, hoe meer weerstandbiedend word die mikro-organismes vir die middels wat gebruik word.

Vandag word die volgende groepe antibiotika gebruik om infeksiesiektes wat deur staphylococcus aureus veroorsaak word, te bestry:

  • azithromycine,
  • klaritromisien,
  • amoksisillien,
  • nifuroxazide,
  • furazolidon,
  • vankomisien,
  • Linkomisien,
  • tetrasikliene,
  • siprofloksasien,
  • Roxithromycin,
  • Levofloksasien.

Soort behandeling afhangende van die tipe infeksie

Die keuse van antibakteriese middels deur 'n spesialis word gemaak afhangende van die tipe siekte, die ouderdom van die pasiënt, die algemene toestand van die pasiënt en die resultate van die toetse. Dit is ook belangrik om te oorweeg hoe intens die infeksie was en hoe vinnig die infeksie versprei.

Dikwels hang die keuse van dwelm af van die tipe stafilokokkinfeksie:

  1. Epidermale Staphylococcus word gewoonlik behandel met breëspektrum antibiotika. Hierdie middels sluit in kefalosporiene en fluorokinolone. Эта наиболее легкая форма инфекции при ограниченной локализации может лечиться только местными антибактериальными медпрепаратами (мазями, кремами и растворами).
  2. Saprofietiese stafilokokkus is meer aggressief. Wanneer infeksie in die bloed kom en versprei word deur die liggaam, word behandeling met sistemiese antibiotika uitgevoer.
  3. Staphylococcus aureus is die gevaarlikste. Dit is hierdie soort mikro-organisme wat die meeste weerstand teen dwelms ontwikkel, wat gebruik word om dit te vernietig. As daar gesê word hoe om Staphylococcus aureus te behandel, word die antibiotika van die metisillien-, dicloxacillien- en oksasilliengroepe nie meer gebruik nie, omdat die infeksie weerstand teen hulle ontwikkel het.

Cefalosporiene, penisilliene en fluorokinolone is die belangrikste antibiotika vir Staphylococcus aureus, maar selfs verseker hulle nie volledige verligting van die infeksie nie. Daarom vind terugvalle van purulent-nekrotiese letsels plaas in die helfte van die pasiënte.

klindamisien

Hierdie medisyne behoort aan die groep linosamiede en is 'n antimikrobiese sistemiese. Kapsules word binne met 'n glas water gebruik. Die dosis word deur die dokter bepaal, met inagneming van die erns van die siekte. Vir volwassenes is die daaglikse dosis 0.6-1.8 g. Hierdie hoeveelheid word in verskeie dosisse verdeel.

Kontraindikasies sluit in hipersensitiwiteit teenoor lincomisien en clindamisien, sowel as aansteeklike meningitis. Daar mag nadelige reaksies van die spysverteringstelsel, vel, urinêre en immuunstelsel wees.

retapamulin

Dit is plaaslike antibakteriese middels wat in dermatologie gebruik word. Retapamulien is 'n sintetiese afgeleide van pleuromutilien. Die geneesmiddel word voorgeskryf vir die plaaslike behandeling van bakteriese velpatologieë. Die salf word slegs ekstern gebruik en met 'n dun laag toegedien.

Plaaslike irritasie, pyn, jeuk, brand, kontakdermatitis en eritem kan toegeskryf word aan die aantal nadelige reaksies. Die geneesmiddel word gekontraïndikeer in geval van hipersensitiwiteit.

oxacillin

Dit is 'n semi-sintetiese dwelm van breë aktiwiteit. Die dwelm word vinnig geabsorbeer, dus dit kan geneem word ongeag die gebruik van voedsel. Dit het 'n nadelige uitwerking op sommige gram-negatiewe bakterieë en stafilokokke.

Die geneesmiddel het 'n minimum van newe-effekte, so dit word voorgeskryf aan pasiënte vanaf die eerste weke na die geboorte. Vir elke ouderdomsgroep word die dosis van die geneesmiddel individueel deur die dokter bepaal.

Die enigste kontraindikasie vir die gebruik van hierdie medikasie is hipersensitiwiteit en 'n allergiese reaksie.

Dit is 'n kombinasie dwelm wat 'n antibiotika en klavulansuur het. Hierdie kombinasie verhoog die doeltreffendheid van die geneesmiddel teen bakterieë wat weerstand teen amoksisillien ontwikkel het.

Die geneesmiddel is beskikbaar in poeiervorm, waaruit die suspensie voorberei is, en in tabletvorm. Dit laat jou toe om Amoxiclav toe te ken aan pasiënte van verskillende ouderdomsgroepe. Die geneesmiddel word gekontraïndikeer in geval van hipersensitiwiteit, ernstige reaksies op β-laktam middels, lewer disfunksie en geelsug, wat veroorsaak is deur die gebruik van amoksisillien.

Die effek van antibakteriese middels op staphylokokke

By die behandeling van stafilokokke-patologieë, is dit belangrik om in gedagte te hou dat die bakterie vinnig weerstand teen dwelms ontwikkel, sodat die voorheen gebruikte geneesmiddel nie die volgende keer kan help nie. Die aanstelling van antibiotika is slegs geregverdig in die geval van 'n besmetlike middel in die bloedstroom en versprei oor die hele liggaam. Gewoonlik, teen die agtergrond van so 'n patologie, styg die temperatuur, vererger die pasiënt se algemene toestand, swakheid, hoofpyn en algemene dronkenskap.

Nog 'n argument ten gunste van antibiotiese behandeling is dat die liggaam se verdediging teen die agtergrond van algemene dronkenskap verminder word en dit is moeiliker vir hom om die infeksie te neutraliseer. Dit is onmoontlik om 'n presiese antwoord te gee, watter medisyne vir Staphylococcus aureus die effektiefste is.

In die behandeling van antibiotika-weerstandige stamme van Staphylococcus a is dit dikwels nodig om nie een antibakteriese middel te gebruik nie, maar 'n kombinasie van twee middels. In onlangse jare het hierdie infeksie begin muteer. So, Staphylococcus aureus het geleer om β-laktam antibakteriese middels af te breek, wat penisillinase produseer. Daarom word in die stryd teen sulke stamme, kefalosporiene van die 2de en 3de generasie, sowel as semi-sintetiese penisilliene met klavulansuur gebruik.

Die vernaamste nadeel van antibiotika is hul willekeurige aksie. Saam met patogene mikroörganismes vernietig hulle die menslike mikroflora. Die gevolg van hierdie behandeling kan dysbiose wees. Daarom word probiotika teen die agtergrond van antibiotiese terapie dikwels voorgeskryf.

Kyk na die video: Preparation for Passage - ZanzibarDangers for Sailboat Coastal Passage Navigation Hazards Sailing (September 2019).

Loading...