Gewilde Poste

Editor'S Choice - 2019

Sekondêre sifilis van die vel en slymvliese

Die manifestasies van sekondêre sifilis is baie uiteenlopend. Hulle het ooreenkomste met baie siektes, en dit is waarom wetenskaplikes wat sifilis bestudeer het, dit 'n "groot aap" genoem. 'N Uitslag op die vel en slymvliese, insluitend die mond, wye kondilome, sifilitiese seer keel, leukderm en sifilitiese alopecia (alopecia) is die mees algemene van hulle.

Sifilitiese Alopecia

Syfilitiese alopecia (patologiese haarverlies) kom voor in sekondêre sifilis in 15-20% van die gevalle. By sommige pasiënte, verlies van wimpers, hare, wenkbroue, snor en baard. Hierdie patologie kom voor in beide vars (vroeë) en herhalende sifilis. Dikwels gekombineer met leucoderma.

Die oorsaak van klein fokale sifilitiese alopecia is 'n wanvoeding van die hare wat ontwikkel het as gevolg van inflammasie wat veroorsaak word deur ligte treponema. Die oorsaak van diffuse sifilitiese ontsteking word beskou as dronkenskap, 'n ontwrigting van die endokriene en senustelsel, as gevolg van blootstelling aan sifilitiese infeksie. In alle vorme van alopecia word die haarfollikel nie beskadig nie, dus na 1 - 2 maande na toereikende behandeling, groei die hare terug.

Met klein fokale alopecia Die pasiënt het baie klein ronde vorms van kaalheid op die hele kop, maar die grootste aantal word by die tempels en in die nek aangeteken. As gevolg van die feit dat die hare nie in die aangetaste gebiede val nie, lyk die sakke van alopecia soos pels wat deur motte geëet word. Die vel is nie ontsteek nie. Peeling en jeuk afwesig.

Met diffuse alopecia die hare begin uit die gebied van die tempels val en dan versprei die proses oor die hele kopvel van die kop wat in sommige ernstige akute aansteeklike siektes waargeneem word.

Met gemengde alopecia Daar is 'n kombinasie van die twee bogenoemde vorms van die siekte.

Wenkbroue hare uitval deur die tipe klein foci van alopecia (omnibus-sifilied).

wimpers val uit en groei oneweredig, met die gevolg dat hulle ongelyke lengte het (wimpers, 'n teken van Pincus).

Sifilitiese alopecia moet onderskei word van neskaal, oppervlakkige trichofytose, mikrosporia, favus, vroeë kaalheid, lupus erythematosus, lichenplanus.

Fig. 3. Melkoochagovaya sifilitiese alopecia - 'n teken van sifilis van die sekondêre tydperk.

Fig. 4. Syfilitiese alopecia by mans.

Fig. 5. Simptome Pincus - stapgroei van wimpers met sifilis en haarverlies met sifilis op die wenkbroue.

Naelskade aan sifilis

  • Die naels word aangetas in die tweede periode van sifilis, meer dikwels by pasiënte met pustulêre sifilied. Hierdie patologie is skaars. Met die siekte raak beide die spyker self en die periungale roller.
  • Die nederlaag van die spykerrol begin met die voorkoms van papules of pustules. Hulle is in isolasie op die spyskaart, maar soms saamsmelt. Die kliniese prent herinner aan misdaad. Papille is rooi met 'n blou tande. Inflammatoriese reaksie word beduidend uitgedruk. Soms ontwikkel 'n abses wat uiteindelik maag.
  • Sifilitiese letsel van die spykerplaat ontwikkel stadig. Die spyker daal en verdik, verkry 'n grys-vuil kleur, begin verkrummel. Op dit verskyn dwars- en longitudinale krake. Soms sterf die spyker heeltemal en word dit verwerp. Selfs sonder behandeling, groei 'n normale spykerplaat na 'n paar maande. Onder die invloed van 'n spesifieke behandeling, groei 'n normale spyker vinniger.
na inhoud ↑

Kort beskrywing

Teen die agtergrond van sekondêre vel manifestasies kan vroeë viscerale letsels ontwikkel - kardiovaskulêre sifilis, hepatitis, gastritis, ens. En letsels van die muskuloskeletale stelsel (nagpyne in die lang buisbene van die ledemate, sinovitis, osteoartritis).

I. INLEIDENDE DEEL

Protokol naam: Sekondêre sifilis van die vel en slymvliese
Protokol kode:

A51.3 Sekondêre sifilis van die vel en slymvliese

Afkortings wat in die protokol gebruik word:
AMP - Antimikrobiese Agente
intramuskulêre inspuiting
g - gram
ED - eenhede van aksie
ELISA-ensiem immunoassay
DAC - serologiese reaksiekompleks
INN - internasionale nie-eiendomsnaam

RW - Wasserman reaksie

Protokol Ontwikkelingsdatum: 2014

Pasiënt kategorie: volwassenes, kinders.

Protokol gebruikers: dermatoveneroloë, ginekoloë, uroloë, algemene praktisyns, algemene praktisyns, pediaters.

diagnose

II. METODES, BENADERINGS EN PROSEDURES VIR DIAGNOSTIEK EN BEHANDELING

- Ultraklank van die pelviese organe.

- Hepatitis toets - B, C.

Diagnostiese maatreëls uitgevoer tydens noodtoestand noodhulp: nie gehou nie

- of daar minderjarige kinders in die gesin is.

Die elemente is groter, minder groot, dikwels asimmetries, geneig om te groepeer (die vorming van figure, kranse, boë), van 'n ligter kleur. Hulle is dikwels op die lyf, kopvel, gesig, boonste en onderste ledemate, palms en sole, in die perineum, ingewande voue. Op die slymvliese van die geslagsorgane, die mond, d.w.z. in plekke wat onderhewig is aan irritasie. Meer algemene papulêre uitslag. Daar is vergrote limfknope, konsekwentheid van mobiele, elastiese, pynlose (okselvormige, submandibulêre, servikale, cubitale). Moontlike residuele effekte van primêre sifilis, skade aan inwendige organe en stelsels.

- Verklaring van RPHA met die antigeen van bleek treponema in bloed serum: positiewe resultate.

Sifilitêre roosloopslymvliese

Sifilitêre roosola in die mondholte is geïsoleerd, of die kolle versmelt, wat deurlopende areas van hiperemie in die mangels (sifilitiese tonsillitis) of die sagte verhemelte vorm. Die kolle is rooi, dikwels met 'n blou tinge, skerp geskei van die omliggende weefsel. Die algemene toestand van die pasiënt ly selde.

Met die lokalisering van roosol in die nasale gange, word droogheid aangeteken, soms verskyn daar korsies op die slymvlies. Op die geslagsorgane is sifilitiese roseola skaars, altyd subtiel.

Papulêre sifilied slymvliese

Mees dikwels met sifilis kom papulêre sifilied voor. Papules op die slymvliese het 'n digte basis en 'n digte tekstuur, afgerond, glad, plat, met duidelike grense, ryk rooi kleur, die pasiënt word nie versteur nie. As gevolg van konstante irritasie, macerateer hul sentrale deel en kry hulle 'n witgrys of geel tint. Papillêre groei verskyn op die oppervlak. Papules is geneig tot hipertrofie. Wanneer hulle saamsmelt, word daar eerder groot plate gevorm, wat duidelike grense en gekantelde kante het.

Die slymvlies van die mondholte, tandvleis, tong, lippe, mondhoeke, geslagsorgane, anus, is die vernaamste plekke van papules. Minder algemeen is papules op die slymvlies van die farinks, neus, oë en vokale toue.

In sommige gevalle, pasiënte met sekondêre sifilis op die slymvliese verskyn erosiewe-ulseratiewe sifilied. Sulke papules is dikwels op die amandels en sagte verhemelte.

Papules in die hoeke van die mond is dikwels gekruis, gekraak en lyk soos trosse. Papules op die rug van die tong lyk soos ovaal, sonder papille, van 'n helderrooi kleur van vorming ('n simptoom van 'n gesnyde wei).

Papille mag op die slymvlies van die larinks voorkom. Met die nederlaag van die stembande word harsheid aangeteken. Met 'n algemene proses ontwikkel 'n volledige verlies van stem (aphonia).

Papulêre sifilied nasale mukosa vind plaas volgens die tipe ernstige katarre ontsteking.

Papulêre sifilied van die mondholte moet onderskei word van banale tonsillitis, difterie, lavenplanus, aphthous stomatitis en plat leukoplakia.

Al die elemente van die sifilisuitslag is uiters aansteeklik. Die grootste gevaar van papulêre sifilied van die mondholte is vir tandartse.

Fig. 6. Sifilis in die mond - Papulêre sifilied van die tong.

Fig. 7. Sifilis in die mond - Papulêre sifilied in die hoeke van die mond en op die harde verhemelte.

Pustulêre sifilied slymvliese

Pustulêre sifilied slymvliese is skaars. Die ontwikkeling van die siekte begin met die voorkoms van diffuse infiltrasie, wat uiteindelik ontbind met die vorming van 'n diep pynlike ulkus. Die onderkant van so 'n ulkus is bedek met pus. Die proses word vergesel deur die onverskilligheid van verhoogde liggaamstemperatuur.

Alle erosiewe-ulseratiewe prosesse met lokalisering op die slymvliese moet onderwerp word aan ondersoek vir die teenwoordigheid van ligte treponemas.

Sifilitiese angina

Sifilitêre tonsillitis is een van die manifestasies van sifilis in die mond. Wanneer sifilitiese roseola in die area van die mangels en limfoidringsplekke verskyn, wat afsonderlik geplaas kan word en saamgevoeg word, vorm soliede areas van hiperemie (sifilitiese angina). Die kolle is rooi, dikwels met 'n blou tinge, skerp geskei van die omliggende weefsel. Die algemene toestand van die pasiënt ly selde.

In sekondêre sifilis is papulêre tonsillitis meer algemeen. Papulêre elemente is geneig tot perifere groei, wat dikwels saamtrek om plate met duidelike grense te vorm. By ulserasie word papules bedek met 'n witterige blom. Met die nederlaag van die slymvlies van die keel word pyn aangeteken wanneer ingesluk word. Gessureerde papules word altyd vergesel van pyn. Die algemene toestand van die pasiënt versleg. Daar is 'n verhoogde liggaamstemperatuur.

Fig. 8. Sifilis in die mond - sifilitiese tonsillitis: sifilitiese roseola (linker foto) en papulêre sifilied (regte foto).

Fig. 9. Sifilis in die mond - sifilitiese tonsillitis.

Tekens van sifilitiese letsels van die slymvliese van die neus en mondholte, farinks en larinks:

  • die siekte gaan voort sonder 'n merkbare ontsteking,
  • pynloos,
  • die verloop van die siekte is lank,
  • weerstand teen anti-inflammatoriese tradisionele terapie word opgemerk,
  • Toetse vir sifilis is dikwels positief.
na inhoud ↑

Die nederlaag van die osteoartikulêre apparaat

Bene en gewrigte word aangetas aan die einde van die primêre periode van sifilis, maar meer dikwels word letsels aangeteken in die sekondêre tydperk. Pyn is die belangrikste simptoom van die siekte. Daar is pyne in die onderste ledemate in die gebied van die lang buisbene, knie- en skouergewrigte. Hidrorose, periostitis en osteoperiostitis kom voor.

Senuweestelsel beskadiging

In die vroeë stadiums van sifilis is daar inflammasie van die membrane van die brein en bloedvate (dikwels latente meningitis, meningovaskulêre neurosifilis), en die werk van die outonome senuweestelsel is benadeel.

Op die manifestasies van sekondêre sifilis op die vel lees artikel

Lees meer oor die diagnose en behandeling van sifilis in die artikel.

Tipes en vorms

Dokters onderskei tussen drie tipes sifilitiese alopecia:

  • Diffuse begin van die tempels en na die siekte self is sifilis moeilik om te bind. Daar is feitlik geen kenmerkende tekens waardeur die diagnose bepaal kan word nie. Manifestasie van die siekte eers na sifilis of tydens die onaktiewe fase.

  • Melkoochagovaya alopecia begin met die oksipitale en tydelike gebiede, sak die grootte van een of twee munte, onreëlmatige vorm. Hare val onvolledig uit, maar dit kan nie net die kop beïnvloed nie, maar ook ander harige gebiede - wenkbroue, snorre, en harige hare.

  • Gemengde alopecia is 'n kombinasie van die eerste twee tipes. Die begin van kaalheid kom spontaan en vinnig voor. As ons die nodige behandeling betyds begin, sal die verlies stop en dan word die hare bedekking op kaalterreine herstel.

Gee aandag! Van al die tipes sifilitiese alopecia beskou dokters die gemengde tipe die gevaarlikste en moeilikste om te behandel.

Manifestasie van sifilitiese alopecia begin met die temporale lobbe van die kop. Verspreiding word redelik vinnig. Dit lyk soos gewone kaalheid met ernstige toksiese dronkenskap, maar in werklikheid is alles nie so onskadelik nie. Sulke kaalheid ontstaan ​​onverwags, dramaties vorder.

As die hoofsiekte (sifilis infeksie) behandel word, word die hare in twee weke gestop. Nadat die infeksie uitgeskakel is, word die hare geleidelik herstel en binne 2-3 maande groei die kaal areas met nuwe hare.

Ook onder die tekens is: die vinnige verspreiding van kaal kolle oor die kop, die moeilikheid om sifilis te diagnoseer gedurende hierdie tydperk, die sigbare staking van die stringe wat 10 dae na die infeksie van die liggaam uitval.

Behandelingsmetodes

By die behandeling van sifilitiese alopecia is die hooftaak om die onderliggende siekte te oorkom en dan die normalisering van haargroei te bereik.

Dokters beveel aan 'n kursus van vitamienterapie, wat geleidelik die hare sal herstel. Die kursusse is lank, met kort pouses, indien nodig met die verandering van die kompleks. Toepassing van Pyrogenal in die behandeling, word die dosis geleidelik verhoog, tot 15 mg.

Kortikosteroïede salf en dwelms wat mondelings opgetree word, is effektief. Moderne kortikosteroïed dwelms handel oor spesifieke areas wat behandel moet word. Die meganisme van hul werking word verminder tot die neutralisering van prostaglandiene, wat inflammasie in die liggaam veroorsaak. Daar is egter kontraindikasies vir hul gebruik: tuberkulose, diabetes, kaliuminsufficiëntie, nier siektes, hipertensie.

Die dokter kan die volgende middels voorskryf:

  • Dermoveyt. Dit sluit sterk hormonale komponente in, doen vinnig, word gebruik om die proses te stop, dan word alopecia met makliker middels behandel. Die koste is ongeveer 420-540 p.

  • Ftorokort. Glukokortikosteroïede in die samestelling van die salf laat nie toe om hierdie instrument tydens swangerskap te gebruik nie, borsvoeding, voor 18 jaar. Handelinge oor alle vorme van alopecia, verbeter vaskulêre deurlaatbaarheid in die gebied van kaalheid, help om 'n metabolisme, voeding van haarfollikels te vestig. Prys 260-350 p.

  • Advantan. Die werkzame stof is prednison. Die dwelm verlig allergieë, peeling, swelling, jeuk, elimineer inflammasie. Moisturized droë vel. Prys binne 650-1300 p.

  • Belogent. Salf met gentamicien en betametason. Onderdruk inflammatoriese prosesse, stel 'n gesonde metabolisme in die aangetaste dele van die vel in. Die koste van die dwelm is ongeveer 250-450 p.

  • Beloderm. Kortikosteroïed dwelm met antiproliferatiewe en antihistamien effek. Dit verstop bloedvate, verlig ongemaklike simptome van sifilitiese alopecia, en ander velsiektes. Geen newe-effekte. Prys 270-300 p.

  • Hidrokortisoon. Elimineer inflammatoriese prosesse op die terrein van die toediening, daar kan newe-effekte wees as 'n virus in die liggaam teenwoordig is of 'n swaminfeksie ontwikkel. Die koste van ongeveer 120 p.

  • Lokoïde salf met hidrokortisoon verwyder vinnig inflammasie, verlig jeuk, laat hare bolle herstel. Prys ongeveer 350 p.

  • Lorinden. Neutraliseer die veroorsakende middels van bakteriese en swaminfeksies. Die koste van ongeveer 400 p.

Ook word die positiewe dinamika waargeneem in die behandeling van fisioterapie metodes: darsonval, ultraklank, verskillende strome.

Tip! Houers van lang hare is die beste om 'n kort kapsel te hê. Dit help om die gewig van die hare te verminder - hulle val nie soveel uit nie, die bloedvloei na die wortels styg, wat help met voeding en oksigenasie.

Reëls van sorg tydens behandeling:

  • Shampooing daagliks of elke ander dag om te verhoed dat die sebum die porieë verstop.
  • Met die hare kam, is dit die moeite werd om versigtig te wees. Die vel van die kop word so min as moontlik beïnvloed. Moet nooit die tande te hard druk nie.
  • Omgee beteken om te kanselleer, behalwe dié wat deur 'n dokter voorgeskryf word, aangesien oormatige chemie die vel irriteer en roos veroorsaak, die hare struktuur bederf.

voorkoming

Tydige diagnose, opvolg sorg vir ernstige aansteeklike siektes, gereelde monitering en beheer van sifilitiese infeksie gedurende die onaktiewe fase, kan kaalheid voorkom.

Sifilitiese alopecia is gevaarlik in gevalle waar die hoofsiekte nie behandel word nie. Met behoorlike en sistematiese behandeling is die kanse van 'n volledige genesing maksimum. Dit is moontlik om die verlore hare in ses maande te herstel, maar die stringe sal elastisiteit verloor, bros en dun word.

Gemiddeld is 'n volledige genesing en ontslae van infiltrasie in 3-5 maande, en na 'n rukkie verdwyn die kaalmure wat die siekte begelei.

Tipes en simptome van hierdie siekte

In ons tyd word sifilitiese kaalheid in 3 tipes verdeel:

  1. Klein brandpunt. In hierdie geval, kaalheid rekening vir die streek van die tempels en occiput, skep klein sakke van die verlies op hulle. Die breedte van een sodanige area is slegs 1-2 cm, terwyl die vorm onreëlmatig is. Die foci self is versprei op verskillende plekke wat nie in kontak is met mekaar nie. Dit is belangrik om daarop te let dat die kop van die hare met klein fokale alopecia gedeeltelik val. Benewens haarverlies, sien baie pasiënte die verdunning van die snor, baard en lyfhaar.
  2. Diffuse. Die begin van hierdie tipe alopecia is die tydelike streek, na die nederlaag waarvan die prolaps aan die hoofkant van die kop oorgaan. Hierdie tipe patologie het geen kenmerkende tekens wat met sifilis vergelyk kan word nie. Die siekte begin duidelik eers na die oordrag of stilte van 'n gevaarlike infeksie.
  3. Gemeng. Данный вид сочетает в себе обе предыдущих формы алопеции, при которых облысение начинается быстро и внезапно.Met behoorlike behandeling hervat die hare groei 2 maande na die volledige infiltrasie. Hierdie vorm van die siekte word beskou as die mees gevaarlike en moeilik om te genees.

Die simptome van die bogenoemde tipes sifilitiese alopecia sluit in:

  • Die vinnige verspreiding van kaalheid in die basis van die kop.
  • Gebrek aan sifilitiese tekens.
  • Gewoonlik vir alle verlies met verskillende kaalheidsfaktore.
  • Moeilike diagnose as gevolg van sifilitiese infeksie.
  • Beëindiging van verlies na 10 dae na die verspreiding van infeksie in die liggaam.

Met behoorlike en tydige behandeling word hare ten volle herstel na 6-8 maande, maar strate kan meer bros en dun word.

Daarom is dit belangrik om 'n dokter betyds te raadpleeg ten einde die oorsake van kaalheid te elimineer en 'n omvattende behandeling vir haarverlies te doen.

Tydens die diagnose sal 'n spesialis mikrosporia en ander aansteeklike patologieë van die kopvel identifiseer, en ook die letselgraad van alopecia, wat sonder behandeling voorkom, uitsluit. Hierdie maatreëls is nodig om die ontwikkeling van kaalheid nie te vererger nie, maar om die oorsaak van haarverlies akkuraat te identifiseer.

Wanneer manifestasies van terugval, beveel dokters aan om die hare so kort as moontlik te sny, en sodoende:

  • Verminder druk op haarfollikels.
  • Verhoog bloedvloei na die wortels.
  • Versnel die beweging van bloed in die geaffekteerde areas van die kopvel.

Gemiddeld word behandeling van hierdie tipe alopecia uitgevoer vir 3-8 maande, waartydens dit moontlik is om die infiltrasie heeltemal te oorkom, asook om haargroei te hervat.

Behandeling van sifilitiese kaalheid

By die behandeling van hierdie siekte moet die pasiënt 'n kursus vitamiene neem wat die hare wortels sal genees en die groei van die stringe normaliseer. Tans word orale medisyne, ys en salf gebruik om die infiltreer te verwyder. Ook, fisioterapie, ultraklank en ander strome, wat deur dokters voorgeskryf word met 'n groot aantal patologieë vir haarverlies, bied ook 'n vinnige terapeutiese effek.

Tydens die behandeling is dit belangrik om die dokters se aanbevelings streng te volg, asook sommige reëls vir haarversorging:

  • Om jou hare te was, is 1 keer in twee dae, sodat die sebum nie die vel se porieë verstop nie.
  • Kombinasie van hare word selde aanbeveel, terwyl die vel nie geskeur word nie, en nie die tande sterk op die aangetaste gebiede druk nie.
  • Dit word nie aanbeveel om haarverzorgingsprodukte te gebruik nie, aangesien dit die kopvel irriteer en die haarstruktuur met chemiese komponente verstop.

Sifilitiese alopecia is 'n gevaarlike siekte met onaangename gevolge. Daarom is dit belangrik om die behandeling betyds te begin om gesonde en goedversorgde hare te hou.

Oorsake van droë vel

Droë vel veroorsaak 'n skending van die funksies van die talgkliere. Hulle produseer minder vet as wat nodig is vir die vorming van 'n natuurlike beskermende film op die vel. Hierdie film van sebum en sweet maak die boonste laag van die epidermis elasties en beskerm die vel teen die skadelike effekte van die omgewing. As die kliere klein vet lewer, word die horinglaag losgemaak en word die vel vinnig vog verloor. Gebrek aan vet en vog dra by tot die voorkoms op die vel van die gesig en liggaam van plooie en skubbe. Die feit dat die talgkliere stadiger met die ouderdom werk, is redelik normaal. Vir baie mense, in volwassenheid, word die vel droog. Dermatoloë is egter bekommerd dat droë vel al hoe meer in jong mense voorkom, selfs in die vyf of tien jaar. Hulle blameer die omgewingsdegradasie. "," Jy het normale vel. Hierdie tipe vel is relatief skaars en gewoonlik in jong mense. Gemiddeld, slegs 6-8 persent van volwasse vroue het normale vel. Hierdie vel is vol deugde. Die natuurlike suur mantel, talgkliere en bloedsomloop funksioneer perfek. Normale vel is skoon, elasties, gestrek, sonder rooi kolle of ontsteekte gebiede. Die eerste plooie op so 'n vel verskyn eers na vyf en dertig jaar. 'N Gewone twee keer daaglikse skoonmaak van die vel moet 'n gewoonte word. Jy is gelukkig - jou vel verdra enige skoonmaakmiddel, selfs 'n eenvoudige seep. Na die was vir ontsmetting, "vlek" die vel met 'n lotion of tonikum vir die gesig. "" Jy het olierige vel. Vetige vel gee altyd baie probleme aan vroue. Aknee en aknee verskyn dikwels daarop. Dit is bedek met 'n film vet en swak met bloed voorsien. Dikwels word hierdie tipe vel tydens puberteit by jong meisies aangetref. Ongeveer 10 persent van volwasse vroue ly egter ook aan aktiewe talgkliere.

Oorsake van olierige vel

Die sebaceous kliere van hierdie tipe vel werk meer intensief as gewoonlik en skei baie sebum uit. Blameer hiervoor die hormonale stelsel, naamlik die manlike hormone testosteroon. Hulle aktiveer die talgkliere. Die buitenste, geile laag olierige vel is ook dikker. Die porieë van die vel is verstop met verkeersknope en sebum kom nie uit nie. As gevolg hiervan verskyn aknee en aknee op die oppervlak. Olierige vel is altyd meer ontsteek. Die enigste troos is dat olierige vel langer bly. Sebum dek die vel met 'n natuurlike beskermende film wat dit beskerm teen die skadelike effekte van die omgewing. By vroue met olierige vel verskyn plooie baie later as in ander. "," Jy het 'n gemengde (gekombineerde) vel tipe. Dit is twee verskillende soorte vel op die gesig - droog en olierig. Op die sogenaamde T-vormige sone - op die sentrale dele van die voorkop, neus, ken-olierige vel. Op die wange - baie droog. Die verskil tussen hulle is so groot dat jy verskillende sorgprodukte benodig. Skoonheidsmiddels vir olierige, ontsteekte vel is geskik vir die T-vormige area, vir wange - beteken vir droog.

Oorsake van gemengde vel

In die area van die ken, neus en voorkop, dit is in die T-vormige sone, is daar meer talgkliere as in die wange. Die talgkliere in hierdie gebiede skei oormaat talg, wat op die oppervlak in die vorm van 'n vetterige film geplaas word. Die rede vir hierdie manlike testosteroon hormone, wat die talgkliere stimuleer. Klein troos: uitgespreek gemengde vel in die meeste gevalle word slegs by meisies en jong vroue gevind. Na dertig jaar word die sekresie van talg in hierdie areas genormaliseer en die velsoort verander. "," Jy het volwasse vel. Volwasse vel vind plaas in baie vroue na veertig jaar. Dit is nogal droog, klein en diep rimpels, voue verskyn daarop. Die areas rondom die oë en mond, sowel as die nek, verouder veral vinnig. Hulle het konsekwente sorg nodig, dan kan jy die verouderingsproses met minstens 'n paar jaar vertraag.

Oorsake van volwasse vel

Met ouderdom verskyn plooie op die vel en word dit lomeriger. Hierdie natuurlike verouderingsproses het verskeie oorsake.

  • Eerstens: die tempo van die werk van die talgkliere verminder, gevolglik word die veloppervlak beroof van effektiewe natuurlike beskerming.
  • Tweedens verloor die kollageenvesels binne-in die vel hul vermoë om vog en elastisiteit te absorbeer. Die vel kan dus nie soveel vog ophoop soos voorheen nie.
  • Derde: die bloedtoevoer na die vel versleg en die boonste laag lyk nie meer elasties en pienk nie.
  • Vierde: verminderde produksie van nuwe selle. Daarbenewens, in plaas van 28 dae, neem dit gemiddeld 40 selle om die oppervlak van die vel te bereik.

So, met die ouderdom, word die vel dunner en dus die versperring teen die skadelike effekte van die omgewing - minder duursaam. Nou, danksy goeie sorg, kan veroudering vir 'n paar jaar vertraag word. In volwassenheid is faktore soos voeding, slaap, rus nog belangriker. "" Jy het sensitiewe vel. In Europa vind byna elke derde vrou haar vel sensitief. Die tipiese simptome is waarskynlik vir baie mense bekend: 'n gevoel van toeneem van die vel, verhoogde prikkelbaarheid van sekere areas, rooi kolle en kolle. Vir velskoonheidsmiddels reageer sulke vel heeltemal onvoorspelbaar. Vandag dra sy gewoonlik die gereedskap, en môre kan dit rooi kolle voorkom. Gevoelige vel is baie irriterend en stres, moegheid.

Oorsake van sensitiewe vel

Hierdie tipe vel is taamlik droog van aard, dit wil sê, die talgkliere skei klein vet uit. Gevolglik is die stratum corneum baie dun en beskerm dit nie teen eksterne invloede nie. Deur dit vrye penetrasie van skadelike stowwe. Blonde met 'n regverdige vel, wat nie beskermende pigmentasie het nie, ly die meeste van sensitiewe vel. Dermatoloë blameer veloorgevoeligheid en eksterne faktore soos lugbesoedeling, spanning en skoonheidsmiddels. Baie vroue voel dat hul vel sensitief is weens allergieë. Dit is egter nie heeltemal waar nie. Hier is slegs eksterne simptome identies. Volgens kenners word allergieë slegs oorweeg wanneer die immuunstelsel geraak word. Dit word bepaal deur 'n bloedtoets. Allergieë word deur die volgende tekens herken: dit verskyn nooit spontaan nie, dit verskyn nooit onmiddellik nadat die room toegedien is nie. 'N allergiese reaksie verskyn op die eerste drie uur in die vel. In teenstelling, sal sensitiewe vel onmiddellik reageer op 'n onvanpaste nuwe room. "]

var sumArray = [0,0,0,0,0,0],
var id = -1,
$ (dokument) .ready (funksie () <

Lees asseblief die 50 punte van ons toets sorgvuldig. Die "standaard" skakelaar is ingestel op "Nee". Merk, as "Ja", die items van die toets wat u selfvertroue kan toeskryf, en hierdie toets sal u velsoort bepaal. "),
$ ("# Test_block.test_button"). Html ("Begin toets"),
$ ("# Test_block.test_switch"). Html (""),

$ ("# Test_block.test_button"). Kliek (funksie () <
var hidden = parseInt ($ ("# switch_hidden _" + id). val ()),
indien (id

Die belangrikste metodes van behandeling

In die geval van leukopatie, is dit belangrik om deur 'n venoloog deurlopend gemonitor te word. Die hoof tipe behandeling is Penisillien, en plaaslike voorbereidings word ook gebruik. Die dosis word individueel vir elkeen gekies. Die belangrikste taak is om die nodige dosis antibakteriese middels in die bloed in stand te hou.

Dit is baie belangrik om elke 3 uur kragtige dwelms bekend te stel aan die begin van die ontwikkeling van die siekte. Dit is veral gevaarlik wanneer 'n ander uitslag verskyn, dit sê dat die persoon ook besmet is met 'n ander virus.

Benewens die aanstelling van sterk dwelms, is dit nodig om immunomodulators, vitamiene, minerale, dieetaanvullings, wat die immuniteit verhoog, skadelike mikroörganismes te verwyder.

Wanneer die siekte in 'n komplekse vorm voortduur, is dit nodig om binnespiers met spesiale medisyne, antibiotika te spuit. Met hul hulp kan jy droog word, die vel ontsmet, erosieë, sere op die liggaam ontslae raak.

Dit is belangrik om voortdurend die pasiënt se toestand te monitor. As die eerste skema onsuksesvol is, word dit aangepas, terwyl hulle dwelms verander, hul dosis. Daarbenewens moet die pasiënt voldoen aan die dieet, heeltemal verlaat al die slegte gewoontes.

Dwelms moet deur twee vennote geneem word, na behandeling is dit noodsaaklik dat jy alle toetse slaag. In geval van verergering, ondergaan 'n herhaalde kursus van terapie.

Simptome van sifilis by mans: tekens en hoe dit oorgedra word

Dit is een van die gevaarlikste seksueel oordraagbare siektes, wat gelukkig redelik skaars is en selde asimptomaties by mans is. Dikwels is dit seksueel oordraagbaar en kan dit slegs in uitsonderlike gevalle aan die huishouding oorgedra word. Byvoorbeeld, as 'n persoon op die bank sit met die laaste stadium van die siekte of hy het openbare vervoer gebruik. Daarom beveel kenners nie aan om op die strand op bankies en sonbeddens te sit as hulle nie behandel word nie.

Soos vigs word sifilis deur die bloed van 'n besmette persoon oorgedra. Byvoorbeeld, wanneer dwelmverslaafdes een spuit vir verskeie mense gebruik, sowel as van 'n siek moeder na 'n kind deur bloed. Dikwels gebeur dit tydens onbeskermde omgang deur enige natuurlike ontslag van die liggaam. Selfs as die maat blykbaar gesond uitwendig is, kan chancre op haar interne geslagsorgane vorm, in kontak met wie die man die infeksie optel.

Simptome van sifilis kom nie onmiddellik na infeksie voor nie, maar verskeie weke na die bekendstelling van die patogeen. Gewoonlik duur die inkubasietydperk van 3 tot 6 weke. Dan op die plek van infeksie verskyn harde chancre. Dus in die geneeskunde word 'n ronde ulkus met 'n harde onderkant genoem, heeltemal pynloos en veroorsaak geen kommer nie.

Baie mense neem haar vir herpes, maar in hierdie stadium van die siekte moet jy 'n dokter raadpleeg. Die plek van sy voorkoms hang af van die manier waarop 'n persoon besmet geraak het. Dikwels vind dit in die area van die penis (op die kop), in die hoeke van die mond of op die hand plaas, as 'n persoon deur die alledaagse lewe besmet geraak het. 'N Paar dae later verdwyn die maag, maar die siekte gaan nie weg nie. Kanker kom egter nie altyd voor by pasiënte nie. Gewoonlik is die enigste teken van die siekte in die aanvanklike stadium vergrote limfknope rondom die infeksie.

By mans kan 'n ulk nie net op die geslagsorgane voorkom nie, maar ook op die maag, palms, boude, of op die hande, afhangende van die plek van die infeksie. Gewoonlik is daar geen ander simptome in die aanvanklike stadium nie. En net in seldsame situasies kan 'n man simptome ervaar, soos verlies van krag, duiseligheid en algemene malaise. Irriteerbaarheid kan voorkom, 'n effense koors. Chancres is vinnig, so in die eerste stadium van die siekte gaan die man selde na die dokter. Maar aanvaar nie dat die siekte op sigself geslaag het nie. Nadat die simptome verdwyn, sal die siekte jou weer herinner aan sy bestaan ​​met meer uitgesproke simptome.

Daar is 3 stadiums van die siekte. Tydens die eerste op die plek van infeksie verskyn 'n ulkus met 'n harde onderkant (chancre), wat na 'n paar dae sonder behandeling gaan. In die tweede stadium versprei 'n uitslag deur die liggaam, die kenmerkende simptome van die siekte verskyn, verdwyn dan weer. Wel, in die derde stadium raak die siekte die hele liggaam. Simptome van skade aan interne organe, die senuweestelsel verskyn, mense gaan blind, stalletjie en verlamming ontwikkel.

Veluitslag in sifilisfoto in die eerste stadium

By die eerste stadium van infeksie verskyn 'n slym van die korrekte vorm en baie hard soos kraakbeen of karton. As jy na fotos van sifilis kyk in verskillende stadiums van die siekte, dan het dit verskillende uitslag. In die eerste fase word slegs die area van infeksie geraak. Daarom word die mees effektiewe behandeling in die aanvanklike stadium van die siekte oorweeg. As 'n man seksueel gekontrakteer het tydens genitale kontak met 'n siek vrou of tydens anale seks, verskyn die tekens van die siekte op die kop van die penis of by sy basis.

By homoseksuele wat verslaaf is aan orale seks, kan die mond 'n plek van infeksie word. Baie keer verskyn die eerste voorkoms van sifilis in hierdie plekke in die hoeke van die mond en lyk soos 'n zadyed. In teenstelling met krake wat veroorsaak word deur 'n vitamientekort, veroorsaak sifilitiese sere nie skalering nie, dit is pynloos en het 'n baie harde onderkant. Na 'n paar dae verbygaan hulle en die siekte beweeg na 'n nuwe stadium.

Aangesien sifilis die hele menslike liggaam raak, kan 'n verskynsel soos die halssnoer van Venusfoto voorkom. Of soos dit wetenskaplik genoem word, sifilitiese leucoderma. Die literatuur beskryf 'n legende daaroor. Venus het verlief geraak op 'n jong man van buitengewone skoonheid wat na 'n nag met die godin van liefde nie die verhouding wou voortduur nie. Onder die voorkoms van 'n goeie ou vrou het sy elke meisie met wie die seun geslaap het, hom met 'n rooi rok en 'n pêrelketting voorgestel. En die jongste man is met 'n strooihoed en 'n rooi hemp aangebied. Toe die magie verby was, het die krale van Venus in sere en lelike wit kolle verander. 'N Stroophoed op die kop van 'n jong man het met sy hare gekrummel. Sedertdien word geglo dat sifilis die vloek van Venus is. Alhoewel alopecia en Venus se halssnoer eintlik nie in alle pasiënte met sifilis gevind word nie.

Wit kolle van Venus veroorsaak geen simptome nie, lyk baie lelik. Hulle kan beide wit en geel wees, en selfs bruin, saamsmelt of op 'n afstand van mekaar wees. Verskil spotty, marmer en maas struktuur. Dikwels verskyn hierdie kolle op die nek, buik, gesigvel en selfs die voete en palms. Die halssnoer van Venus verskyn na stadium 2 van die siekte, wanneer ander tipes sifilitiese letsels kan voorkom. Oor hulle sal afsonderlik vermeld word. Een van die redes - die nederlaag van die senuweestelsel. Dit is ook interessant dat daar geen oorsaaklike middel van sifilis in die kolle is nie. En dokters verstaan ​​nog steeds nie die rede waarom sulke kolle op die vel in die nek verskyn nie.

Hoeveel vind sifilis by mans plaas?

Die inkubasieperiode is van 3 weke tot 6 of 7. Na hierdie tydperk verskyn 'n kenmerkende seer op die plek van infeksie. Veluitbarstings verskyn slegs in die tweede stadium van die siekte. Dit kom voor 'n paar weke nadat die kanselier verdwyn het.

In die tweede stadium verskyn verskeie uitslag op die liggaam, insluitend kenmerkende soos Venus-ketting, foto-sifilitiese roseola of baie ander tydens sekondêre infeksie. Die uitslag kan op die kopvel of die geslagsgebied, op die maag, bolyf, handpalms en sole wees. Meestal is dit papules, leucoderma, roseola, chancre, borrels op die slymvliese.

Wanneer sifilis op die vel van die voete en palms rooi kolle kan voorkom, wat afsonderlik van mekaar geleë is. Через некоторое время они превращаются в язвы и исчезают, чтобы появиться вновь. При повторном появлении от них очень трудно избавиться и они могут не проходить несколько лет.

Met uitslag tydens sifilis, is daar geen jeuk nie, in teenstelling met baie velsiektes. Selfs ulkusse veroorsaak nie pyn nie. Hulle verskyn met 'n briljante, asof gepoleerde onderkant en gladde rande. Ook, uitslag, in teenstelling met vel allergiese dermatitis, klop nie en meng nie met mekaar nie. Die vel rondom die ontsteking kom nooit in en swel nie. As die behandeling begin, verdwyn die sere vinnig. Maar dit is die sluwe van die siekte - die siekte self begin asimptomaties, wat die interne organe beïnvloed. En die persoon merk nie hoe dit in die derde stadium gaan nie, wanneer dit baie moeilik is om die pasiënt te help. Inderdaad, dikwels tydens sifilis begin 'n persoon sere met antibiotiese gel smeer, wat die diagnose bemoeilik. Maar sonder om spesiale dwelms vir sifilis te gebruik, is dit onmoontlik om ontslae te raak, aangesien dit alle organe en stelsels raak.

Roseola is 'n pienk vlek wat lyk soos 'n allergie. Hulle verskyn dikwels op die liggaam, moenie klop nie. Wanneer gedruk word, verdwyn roseola, vlekke smelt nie saam nie.

Ook, wanneer sifilis verskyn papules. Hulle lyk soos tepels of lippe wat helderrooi of bruinerig is. Papules is op die rug, maag, om die mond. Hulle is solied en moenie saamsmelt nie. Kan vorm verander. Soms is hulle onder die arms en op die geslagsorgane.

En uiteindelik, in die derde fase, kan daar rooi kolle verskyn wat soos munte lyk. Die inhoud wat van hulle geskei word, is baie aansteeklik, soos ander uitskeidings tydens die siekte.

Sifilitiese uitslagfoto in mans op die kop

In die eerste stadium van die siekte verskyn 'n kenmerkende ronde ulk met 'n plat onderkant op die kop van die penis of by die basis. Sy is baie moeilik en jy kan besmet raak as jy aangeraak word. Na 'n paar dae verdwyn dit, en dan verskyn allerhande soorte uitslag op die liggaam van 'n persoon. Sommige mense het groot inflammasies wat soos wit paling lyk, onder die boonste laag van die vel. Hulle is pynloos en in kontak met hulle kan jy sifilis kry.

Hoe en hoe om sifilis in mansvideo te behandel

In die eerste plek is dit 'n kliniese behandeling in 'n mediese instelling met preparate wat penisillien bevat. Deurlopende toetsing totdat aanwysers na normaal terugkeer. Geen gewilde behandeling vir hierdie siekte kan uitgevoer word nie. Diegene wat naby aan die pasiënt is, moet die skottelgoed, persoonlike besittings verander en ook die huis ontsmet. Hul gesondheidstoestand word deur die dokter gemonitor en, indien nodig, voorgeskrewe behandeling. Benewens antibiotika tydens die siekte word spesiale stowwe voorgeskryf wat die natuurlike immuniteit aktiveer. Die duur van die hospitaalverblyf hang af van die erns van die siekte en die stadium waarop behandeling begin het. Kinders wat met sifilis gebore is, is in sommige gevalle onderhewig aan lewenslange hospitalisasie.

Waarom kom sifilis in die mond voor?

Die eis dat sifilis 'n uitsluitlik seksueel oordraagbare siekte is, is nie heeltemal waar nie. Die feit is dat hulle in die alledaagse lewe besmet kan word deur direk 'n besmetting in die bloed te kry deur middel van skrape of wonde op die liggaam. Dit is ook moontlik met toiletprodukte (handdoek, wasgoed) wat aan die pasiënt behoort.

Daarbenewens kan sifilis infeksie plaasvind deur bloedoortappings, kan sifilis en aangebore wees. Meestal is uitslagfoci in die hare en staparea sowel as op die palms geleë.

Daarbenewens word by vroue ook onder die melkkliere gelokaliseer. Vir beide geslagte kan die konsentrasie in die organe van die geslagsdele geleë wees.

Na 3-4 weke vanaf die oomblik van infeksie, het die plek waar die bekendstelling van bleek treponema, die veroorsakende middel van infeksie van die siekte (wat hoofsaaklik die geslagsdele is) plaasgevind, tekens wat primêre sifilis aandui.

In hierdie artikel sal ons die oorsake van treponema-infeksie, die hoof simptome by elke stadium van die siekte en die metodes van effektiewe terapie ondersoek.

In die mond kan die siekte vir verskeie redes manifesteer.

    Die pasiënt het 'n dokter besoek met nie-steriele toestelle en instrumente. As 'n reël geld dit vir spesialisasie wat daarop gemik is om in die mondholte te werk (tandartse, ENT pasiënte, aansteeklike siektes dokters, terapeute, ens.). Trionema word maklik deur middel van bloed oorgedra, waarvan die oorblyfsels selfs op mediese instrumente voorkom. Soms kom die mikro-organismes in die pasiënt se bloedstroom as gevolg van 'n ongeletterde inspuiting of operasie, nie-steriele spuite, skulpels, ens.

Orale sifilis

  • Beroepsiekte. Terselfdertyd met die pasiënt kan 'n dokter (tandarts, ginekoloog, veneroloog, terapeut, ens.) Wat in direkte kontak is met 'n siekesililis, ook 'n risiko loop. As 'n reël word die patogeen deur mikrobane in die hande oorgedra (die dokter dra nie handskoene nie), of instrumente en toestelle (het nie gepaste behandeling ondergaan na kontak met sifilitiese nie).
  • Intrauterine triponeme transmissie. Ongelukkig laat sommige dokters 'n siek vrou toe om geboorte te gee en nie behoorlike terapie ondergaan nie, waarna die baba met simptome van sifilis in haar mond gebore word. Infeksie vind intrauterine plaas deur die moeder se bloed.
  • Gewonde mukosa. Die teenwoordigheid van wonde, bloeding tandvleise, ulkusse en mikroskrape in die mond is ideale toestande vir die bestaan ​​van die veroorsakende middel.
  • Huishoudelike pad. Tryponem voel gemaklik in toestande van hoë humiditeit, dus, met die gebruik van 'n beker of vurk, 'n tandeborsel of ander voorwerp na 'n pasiënt, loop jy ook risiko om sifilis van die mond te kry.
  • Tipes sifilitiese uitslag

    Sifilis kan enige organe en stelsels beïnvloed, maar die manifestasies van sifilis hang af van die kliniese tydperk, simptome, duur van die siekte, ouderdom van die pasiënt en ander veranderlikes. Daarom lyk die klassifikasie 'n bietjie verwarrend, maar in werklikheid is dit baie logies.

      1. Afhangende van die tydsduur wat sedert die oomblik van infeksie verloop het, kan vroeë sifilis onderskei word - tot 5 jaar, meer as 5 jaar - laat sifilis.
      2. Volgens tipiese simptome word sifilis verdeel in primêre (vaste chancre, skleradenitis en limfadenitis), sekondêre (papulêre en pustulêre uitslag, verspreiding van die siekte aan alle interne organe, vroeë neurosifilis) en tersiêre (tandvleis, skade aan interne organe, been- en gewrigstelsels, laat neurosifilis) .

    chancre - 'n ulkus wat ontwikkel op die terrein van die bekendstelling van die veroorsakende middel van sifilis

    1. Primêre sifilis, volgens die resultate van bloedtoetse, kan seronegatief en seropositief wees. Sekondêr op die hoof simptome word verdeel in stadiums van sifilis - vars en verborge (herhalende), tersiêre differensieer as aktiewe en verborge sifilis, wanneer treponemes in die vorm van siste is.
    2. Die oorheersende letsel van stelsels en organe: neurosifilis en viscerale (orgaan) sifilis.
    3. Afsonderlik - fetale sifilis en aangebore late sifilis.

    Dikwels word kutane sifilis voorgestel deur papulêre sifiele, wat verskil in voorkoms. 'N Uitslag vind plaas:

    • lensvormig. Dit lyk soos 'n klein knoop met 'n plat bokant, kleur - rooi, deursnit - 5 mm. As "vars" sifilis opgespoor word, verskyn 'n uitslag van hierdie tipe op die voorkop en dra die toepaslike naam - "Venus Crown",
    • miliere tuber. Dit word opgespoor tussen die haarfollikels, lyk soos nodules tot 2 mm groot. Nodules skubbelagtig, het 'n ligte pienk kleur. So 'n uitslag kan op die liggaam opgespoor word in gebiede waar daar hare is. Soms jeuk
    • Muntstuk. Opgemerk by terugval. Dit lyk soos 'n seël van 2 cm in grootte, wat 'n blourooi of bruin skaduwee het. Na die verdwyning van so 'n uitslag bly die letsels. As die papule op die geslagsorgane, onder die bors en op ander plekke waar die persoon voortduur, geleë is, kan die uitslag omskep word in 'n huilende sifilied wat hoogs aansteeklik is.

    In ongeveer 10% van die gevalle toon sifilis op die gesig en ander dele van die liggaam pustels - bel. Sulke uitslag is kenmerkend van pasiënte met verminderde immuniteit.

    In voorkoms is die uitslag soortgelyk aan aknee of dermatose, 'n kenmerkende kenmerk - 'n rooi rand. 'N Kors vorm oor die bel, wat na 2 weke sal verdwyn.

    Littekens gebeur gewoonlik nie.

    Nog 'n soort vel manifestasie is impetiginous sifilied, wat is 'n papule wat rot in die middel. Op die plek van versadiging word 'n gelaagde kors gevorm. Daar is nog 'n vorm van uitslag, wanneer 'n paar dosyn papules 1 cm in grootte verskyn, word hul skilte vinnig uitdroog. Sulke uitslag bly ongeveer 2 maande op die vel.

    In die gebied van die knieë, kan 'n ektopie gevind word - dit is 'n slymer op die vel tot 2 cm groot, met 'n pers rand en bedek met 'n kors.

    Namate die grootte van ektopie toeneem en die oppervlak uitdroog, word 'n kors in die vorm van 'n konkave koepel gevorm - 'n sifilitiese rupee. Sulke sere genees vir 'n baie lang tyd, na hulle is daar altyd 'n litteken op die vel.

    Die beantwoording van die vraag oor watter soort uitslag in sifilis kom die meeste voor, argumenteer dermatoveneroloë dat die simptome in elke geval individueel, dikwels gemeng is, en dit onmoontlik is om juis tussen manifestasies te onderskei.

    Maar ons kan sê dat dit selde herpetiese sifilied onthul. Hierdie vorming lyk soos 'n borrel vir herpes.

    Meer dikwels in hierdie vorm word sifilis op die vel van alkoholiste aangetref, pasiënte met ernstige siektes.

    As sekondêre sifilis terugslag gee, word hulle vergesel van leucoderma. Dit blyk ongeveer 6 maande vanaf infeksie en hou vir maande, vir jare.

    Gewoonlik vind so 'n manifestasie op die nek plaas, wat op 'n halssnoer lyk. Selde kolle verskyn op die ledemate, in die oksels.

    Eers is die kolle geel, dan verlig. Jeuk en peeling word nie waargeneem nie.

    Terloops, as jy belangstel in 'n dokter oor hoe sifilis gemanifesteer word, kan jy uitvind dat daar feitlik geen jeuk is of dit nie te veel irriteer nie.

    Een van die onaangename tipes uitslag wat ongemak veroorsaak, uitslag op die kop, wat ingewikkeld is deur kaalheid. Die oorsaak van alopecia - in die nederlaag van die haarfollikels treponema.

    Die ontsteking rondom die gloeilamp ontwrig die proses om die hare te voed, gevolglik word dit geleidelik af en val uit. Foci van kaalheid is meer algemeen in die tempels, op die kroon en op die agterkant van die kop.

    Plotte sonder hare kan ongeveer 2 cm groot wees, en selfs die nabygeleë kaal kolle kan nie gekombineer word nie. Hareverlies met 'n sifilitiese uitslag op die kop is tydelik, na 'n rukkie sal die veluitslag begin vervaag en die hare groei sal hervat word.

    Tydens 'n aktiewe uitslag lyk die pasiënt se kop egter soos 'n pelshoed wat deur motte geëet word.

    Simptome van die sekondêre stadium

    Simptome van primêre sifilis is 'n rooi plek van klein grootte, wat na 'n paar dae in 'n tuberkel verander. Die middelpunt van die tuberkel word gekenmerk deur geleidelike nekrose van die weefsel (sy dood), wat uiteindelik 'n pynlose ulk vorm, wat deur harde kante gevorm word, dit wil sê 'n harde kanker.

    Die duur van die primêre tydperk is ongeveer sewe weke, na die begin van wat na ongeveer 'n week alle limfknope vergroot word.

    Die voltooiing van die primêre tydperk word gekenmerk deur die vorming van 'n menigte van bleek treponemas wat treponemal sepsis veroorsaak. Laasgenoemde word gekenmerk deur swakheid, algemene malaise, pyn in die gewrigte, koors en, in werklikheid, die vorming van 'n kenmerkende uitslag, wat die aanvang van 'n sekondêre tydperk aandui.

    Die sekondêre stadium van sifilis is uiters uiteenlopend in sy eie simptome en daarom het die Franse sifilidoloë in die 19de eeu 'n "groot aap" genoem, wat op hierdie wyse die ooreenkomste van die siekte in hierdie stadium aandui met ander tipes velsiektes.

    Tekens van 'n algemene soort sekondêre stadium van sifilis is die volgende kenmerke van letsels:

    • Gebrek aan sensasies van 'n subjektiewe tipe (pyn, jeuk),
    • Donkerrooi kleur van uitslag,
    • digtheid
    • Duidelikheid en korrektheid van rondheid of rondheid van buitelyne sonder hul geneigdheid vir moontlike samesmelting,
    • Vlek van die oppervlak is onuitgedruk (in die meeste gevalle is daar 'n gebrek daaraan)
    • Miskien is die spontane verdwyning van formasies sonder daaropvolgende atrofie en die stadium van littekens.

    Dikwels word die uitslag van die sekondêre stadium van sifilis in die vorm van sulke manifestasies gekenmerk (sien foto van sifilitiese uitslag):

    Hierdie stadium van die siekte word gekenmerk deur 'n klein aantal bleek treponemas in die liggaam, maar dit is sensitief vir hul effekte (dit is allergies).

    Hierdie omstandighede lei tot die feit dat selfs wanneer dit blootgestel word aan 'n klein hoeveelheid treponema, die liggaam reageer met 'n eienaardige vorm van 'n anafilaktiese reaksie wat bestaan ​​uit die vorming van tersiêre sifiele (gom en heuwels).

    Hul daaropvolgende verval vind op so 'n manier plaas dat kenmerkende littekens op die vel gelaat word. Die duur van hierdie stadium kan dekades wees, wat eindig met 'n diep letsel wat deur die senuweestelsel ontvang word.

    Om op die uitslag van hierdie stadium te stop, neem ons kennis dat die tuberkels kleiner is in vergelyking met tandvleis, bowendien, beide in hul grootte en in die diepte waarin hulle voorkom.

    Klompie sifilis word bepaal deur die dikte van die vel te ondersoek, wat 'n digte vorming daarin toon. Dit het 'n hemisferiese oppervlak, die deursnee is ongeveer 0.3-1cm.

    Bo die tuberkul word die vel 'n blou-rooi kleur. Hillocks verskyn op verskillende tye, groepeer in ringe.

    Met verloop van tyd vorm nekrotiese verval in die middel van die tuberkul, wat die seer vorm, wat, soos ons reeds opgemerk het, 'n klein letsel agterlaat. Gegewe die ongelyke veroudering van die tuberkels, word die vel gekenmerk deur oorspronklikheid en diversiteit van die algehele prentjie.

    Sifiliedgummies is 'n pynlose krap, wat in die middel van die diep vellae geleë is. Die deursnee van so 'n knoop is tot 1,5 cm, terwyl die vel bokant dit donkerrooi word.

    Met die verloop van tyd, die gom versag, waarna dit oopmaak, gee 'n taai massa af. 'N ulk wat op hierdie manier gevorm is, kan vir 'n baie lang tyd sonder die nodige behandeling bestaan, maar dit sal ook groter word.

    Dikwels is so 'n uitslag 'n enkele karakter.

    Simptome van sekondêre sifilis in die foto is meer aggressief en uitgespreek. 'N uitslag beïnvloed groot dele van die vel en kan lei tot inflammasie in die limfknope.

    Baie pasiënte stel belang in hoe sifilis in die mond lyk (foto hieronder). Sowel as die gewone, dit gaan deur 3 fases en het kenmerkende visuele manifestasies.

    Die eerste fase word gekenmerk deur die voorkoms van 'n spesifieke harde chancre (pynlose ulkusse), in die tweede fase verdwyn hulle en word vervang deur roseola (uitslag op die slymvlies), en in die derde fase verskyn gumma (knoop), die struktuur van sagteweefsels en selfs bene verander.

    Oorweeg elkeen van die stadiums in meer detail.

    Eerste fase

    Op die foto chancre sifilitiese

    By die eerste stadium van infeksie verskyn 'n slym van die korrekte vorm en baie hard soos kraakbeen of karton. As jy na fotos van sifilis kyk in verskillende stadiums van die siekte, dan het dit verskillende uitslag.

    In die eerste fase word slegs die area van infeksie geraak. Daarom word die mees effektiewe behandeling in die aanvanklike stadium van die siekte oorweeg.

    As 'n man seksueel gekontrakteer het tydens genitale kontak met 'n siek vrou of tydens anale seks, verskyn die tekens van die siekte op die kop van die penis of by sy basis.

    By homoseksuele wat verslaaf is aan orale seks, kan die mond 'n plek van infeksie word. Baie keer verskyn die eerste voorkoms van sifilis in hierdie plekke in die hoeke van die mond en lyk soos 'n zadyed.

    In teenstelling met krake wat veroorsaak word deur 'n vitamientekort, veroorsaak sifilitiese sere nie skalering nie, dit is pynloos en het 'n baie harde onderkant.

    Na 'n paar dae verbygaan hulle en die siekte beweeg na 'n nuwe stadium.

    Soos ons reeds uitgevind het, is die belangrikste manifestasies van primêre sifilis harde chancre, lymphangitis en limfadenitis. Hoe om hulle te onderskei van ander verskynsels wat nie verband hou met sifilis nie? Kom ons kyk meer na hierdie simptome.

    Harde chancre - funksies

    In die foto is die chancre soortgelyk aan 'n normale maag: dit is ronde of ovaal in vorm, met 'n blourooi tint met 'n ulkus in die middel. As die maag nie diep is nie, word dit erosie genoem. Om die koor te raak is 'n soliede vorming, dit voel soos kraakbeen. Die oppervlak van die koor is gewoonlik nat.

    Die ligging van die chancre kan wees:

    • genitale (labia, serviks, penis kop, skrotum, ens.),
    • ekstragenitale (mondholte, lippe, anus, vingers, bors, ens.).

    Simptome van Tersiêre Sifilis

    Die vorige stadium kan tot 10 jaar duur, soms langer, afhangende van die toestand van die liggaam, immuniteit en baie ander faktore. In moderne toestande is sekondêre sifilis goed behandel en redelik maklik om te diagnoseer, dus is die tersiêre uiters skaars.

    Op hierdie stadium word alle organe en weefsels beïnvloed. Kenmerkende manifestasie is gumma. Dit is 'n groot afgeronde vorming, dig aan die aanraking. Hulle kan beide onder die vel en binne die liggaam verskyn, en die interne organe verskuif en vervorm.

    Daar kan ook sere, bult, granulome en ander vorme van formasies wees.

    In teenstelling met die sekondêre stadium is tersiêre sifilis effens aansteeklik. В этот период больной практически не выделяет возбудителей в окружающую среду, заразиться от контакта с гуммами или другими проявлениями почти невозможно.

    Сыпь при сифилисе – одновременно с самый характерный признак, и самый многообразный. Hoe dit lyk, hang af van die individuele eienskappe van die kursus en toestand van die liggaam.

    Daarom is dit onmoontlik om 'n diagnose te maak op grond van slegs eksterne tekens. 'N Volledige diagnose word vereis onder die toesig van 'n venoloog.

    Dit is een van die gevaarlikste seksueel oordraagbare siektes, wat gelukkig redelik skaars is en selde asimptomaties by mans is. Dikwels is dit seksueel oordraagbaar en kan dit slegs in uitsonderlike gevalle aan die huishouding oorgedra word.

    Byvoorbeeld, as 'n persoon op die bank sit met die laaste stadium van die siekte of hy het openbare vervoer gebruik. Daarom beveel kenners nie aan om op die strand op bankies en sonbeddens te sit as hulle nie behandel word nie.

    Soos vigs word sifilis deur die bloed van 'n besmette persoon oorgedra. Byvoorbeeld, wanneer dwelmverslaafdes een spuit vir verskeie mense gebruik, sowel as van 'n siek moeder na 'n kind deur bloed.

    Dikwels gebeur dit tydens onbeskermde omgang deur enige natuurlike ontslag van die liggaam. Selfs as die maat blykbaar gesond uitwendig is, kan chancre op haar interne geslagsorgane vorm, in kontak met wie die man die infeksie optel.

    Die inkubasietydperk duur 2-8 weke, waarna gebreke met 'n deursnee van 2 mm tot 2 cm op die oppervlak van die vel voorkom. So 'n vorming word harde chancre genoem, dit lyk soos 'n piesvormige ulk met ewe rande en onderkant. Die maag maak seer, kom neer op die kondenseerde velvel.

    Nog 'n soort veluitslag vir sifilis - erosie, wat geen duidelike grense het nie. Chancres en erosie word dikwels geïsoleer, maar hulle kan wel verskeie wees.

    Klein maagsere word aangetref op die slymvlies van vroue; groot chancre kies sulke dele van die manlike liggaam soos die buik, binnedou en ken as die plek van lokalisering.

    Vel manifestasies van sifilis word vergesel deur 'n toename in nabygeleë limfknope.

    Om die ontwikkeling van hierdie spesifieke vorm van die aansteeklike siekte te bepaal, moet u die kerntekens van 'n uitslag in hierdie toestand ken:

    - korrekte en ronde vorm,

    - Moenie in die middel skil nie,

    - moenie in enkele kolle saamsmelt nie,

    - pyn en jeuk verhoed nie 'n uitslag in sifilis nie, jeuk jeuk, as gevolg van enige ander velsiekte,

    - formasies het duidelike rande en digte,

    - kan verdwyn sonder mediese behandeling, sonder littekens,

    - kan op alle dele van die liggaam verskyn, insluitend die sigbare slymvliese.

    Met inagneming van die uitslag in sifilis van die sekondêre vorm, is dit opmerklik dat al die formasies sonder sigbare spore (kolle, tuberkels, vesikels) verbygaan. Die enigste uitsonderings is erosie en ulkus.

    In die eerste geval, nadat die vorming verdwyn, bly 'n vlek, en die voorkoms van ulkusse is vol littekens. Sulke spoormerke maak dit moontlik om te bepaal watter primêre element oorspronklik op die vel was.

    Sodanige inligting help om beide die ontwikkeling en uitkoms van bestaande velletsels te identifiseer.

    Simptome van die primêre stadium

    Die siekte begin 3-4 maande na die aanvanklike infeksie en duur vir 'n paar jaar. Kliniese simptome van die siekte is:

    'N Uitslag van rooi of pienk op die vel en slymvliese as 'n simptoom van sekondêre sifilis. Uitslag verskyn oral oor die liggaam, met uitsondering van die sole en palms. Dit kan gepaard gaan met koors, hoofpyn en 'n gevoel van pyn in die liggaam, soos tydens griep.

    Sifilitiese kaalheid. Daar is diffuse alopecia wat 'n groot area van die kopvel en klein brandpunt beïnvloed.

    Gevlekte leucoderma ("halssnoer van Venus") as 'n simptoom van sekondêre sifilis. Sogenaamde gebleikte kolle op die vel agter en aan die kant van die nek, wat by vroue op 4-6 maande na die aanvanklike infeksie voorkom.

    Minder algemeen verskyn hierdie kolle op die rug, bors en maag, en selfs minder dikwels op die hande of naby die oksels.

    'N Hoë stem. Dit word gemanifesteer in die geval van infeksie van die vokale toue.

    Simptome van sekondêre sifilis by vroue

    Die hoofkenmerke van die algemene soort sekondêre sifilis (veral die patologiese elemente):

    • digte struktuur
    • subjektiewe sensasies word nie gemerk nie,
    • donkerrooi tint van patologiese elemente
    • onuitdrukte peeling
    • duidelike kontoere
    • elemente kan spontaan verdwyn.

    • goedaardige kursus,
    • hoë aansteeklikheid van sekondêre sifiele,
    • serologiese reaksie in sekondêre sifilis is skerp positief,
    • As die behandeling van sekondêre sifilis betyds is, verdwyn patologiese sifiliede vinnig.

    Simptome van sekondêre sifilis

    Die uitslag in sekondêre sifilis is van die volgende tipes:

    • roseoliese sifilied. Simptome van sekondêre sifilis van hierdie stadium kom die meeste voor by mense. Die voorkoms van sulke patologiese elemente dui daarop dat bleek treponema oor die hele liggaam versprei het. Op die vel kolle van 'n ligte pienk skaduwee word gevorm, sonder skerp buitelyne. Die vorm van die elemente is dikwels afgerond of ovaal. Die maksimum grootte is tot 1,5 cm. Die kolle styg nie bokant die oppervlak van die epidermis nie, en het ook geen neiging om saam te smelt nie. Lokaliseer hoofsaaklik op die nek en syvlakke van die liggaam,
    • papulêre sifilis. Hierdie stadium word gekenmerk deur die vorming van elastiese ronde knoppies, ook genoem papules. Eerstens, die elemente is glad en het 'n natuurlike skyn. Maar na 'n paar dae begin die oppervlak van die formasies effens skil. Daar is geen definitiewe lokalisering van papules nie, daarom vorm hulle op enige deel van die vel,
    • palmar en plantar sifilied. Een van die mees algemene variëteite van papulêre sifilied. Op die oppervlak van die sole of palms word verdikte nodules gevorm wat soos koring lyk. Het 'n neiging om te styg. Soos die opvoeding toeneem, kan dit kraak, wat lei tot die voorkoms van 'n spesifieke grens om die omtrek. Die ooreenkomste van sulke patologiese strukture met roekeloosheid is die rede dat 'n persoon nie betyds 'n dokter raadpleeg nie,
    • sifilitiese leucoderma. So 'n manifestasie in hierdie tyd is uiters skaars, maar kom nog voor. Patologiese elemente word op die nek gevorm, so hierdie simptoom word die "halssnoer van Venus" genoem. Teen die agtergrond van 'n bruin verduistering van die vel vorm ovaal ligte foci vorm.

    Tersiêre sifilis is 'n ernstige stadium, wat na 3-5 jaar van infeksie manifesteer. Daar is geskiedenis in medisyne wanneer sifilis op die gesig en liggaam na 10, 20 en 30 jaar verskyn.

    Veluitslag in hierdie geval sal wees in die vorm van klein kolle of bultjies en tandvleis. Die manifestasie van simptome oor 'n lang tydperk is geassosieer met die aktivering van ligte treponema in die liggaam.

    Sulke kolle en aknee met sifilis is nie aansteeklik nie, meestal is hulle geneig om na die periferie te versprei.

    Gom is nodules ongeveer 3 cm in grootte, wat bo die vel styg. Die kleur word geleidelik pers.

    Ontleed gewoonlik 'n enkele letsel voor die been. Met verloop van tyd word die gumma sagter, maak oop, vorm 'n ulkus.

    Vir baie maande sal hierdie gumma op die vel bly, en na genesing sal dit 'n "stervormige litteken" as herinnering verlaat.

    Klompie sifiliede word onderskei deur 'n blourooi tint, hulle is tot 1 cm in deursnee. Hulle kan sereer, word bedek met kors, laat littekens na genesing.

    Sekondêre sifilis, tekens en simptome

    So, as jy nie die siekte behandel nie, dan 'n maand of twee na die eerste manifestasies van sifilise - ulkusse op die vel (harde chancre), val die infeksie aan die limf- en bloedsomloopstelsels, wat veral op die vel en slymvliese weerspieël word.

    Verskyn talle uitslag in die vorm van roseol, papules, pustules. Dan kom die draai van die interne organe: 'n wanfunksie, 'n wanbalans, 'n volledige nederlaag.

    Die hoof simptome van die sekondêre tydperk van die siekte is:

    • sifilitiese uitslag in die vorm van formasies op die bene (kondyloma) en punt bloeding op die vel en slymvliese,
    • sifilitiese leucoderma (of Venus-ketting), in die nek in die vorm van ligte plekke op verduisterde vel gelokaliseer. Leucoderma kan ook voorkom in areas van die bors, rug, maag, middellyf, arms, oksels,
    • sifilitiese alopecia (alopecia, haarverlies),
    • sifilitiese letsels van die naels (vertraag die ontwikkeling van die spykerplaat, die voorkoms van rooi kolle op hulle,
    • sifilitiese tonsillitis (inflammatories, moeilik om prosesse in die orofarynks te behandel, talle uitbarstings).

    Die sekondêre tydperk kan verskeie jare duur sonder sigbare afwykings in die gesondheid. Daar is van tyd tot tyd slegs tekens van respiratoriese siektes in die vorm van 'n effens verhoogde temperatuur (37-37.5), rinitis, pynlike sensasies in die keel.

    Wratte kan verdwyn en weer verskyn.

    Benewens bogenoemde simptome kan waargeneem word:

    • naarheid,
    • gebrek aan gesonde eetlus
    • hoofpyn
    • moegheid en algemene swakheid.

    Sifilitiese leucoderma, spesies

    Soos reeds opgemerk, verwys sifilitiese leucoderma (leukopatie, pigmentsililied) na die hoof simptome van sekondêre sifilis, wat voorkom in die afwesigheid van behandeling vir primêre sifilis.

    Wat is gevaarlike leucoderma - die feit dat sy voorkoms beteken dat die sentrale senuweestelsel reeds geraak word. 'N Ketting verskyn slegs 'n paar maande na infeksie. Ook onverwags kan die kolle verdwyn en weer verskyn.

    Leukopatie in sifilis staan ​​nie stil nie - dit ontwikkel en verdiep, klein witterige kolle met duidelike omtrekstrepe, vas aan mekaar geleë, maar nie saamsmelt nie, verskyn in verskillende dele van die liggaam, insluitend op die palms, voete, geslagsdele.

    Papules, roseola, pustules - al hierdie tipes uitslag, kenmerkend van die sekondêre tydperk van sifilis.

    Soos die sifilitiese leucoderma lyk, wys die foto op die internet goed: die kolle is ronde of ovaal in deursnee tot een en 'n halwe sentimeter. Die kolle is glad, sonder sigbare peeling en nie hul draers versteur nie.

    Witterige uitslag kan van verskillende skakerings en groottes wees, sodat hulle in tipes verdeel is:

    • Gevlekte (wye ligte kolle, skerp onderskei aan die donker vel)
    • gaas (klein, dun ligspikkies lyk soos 'n net of kant),
    • marmer (die kolle is byna onsigbaar op die vel - daar is geen skerp kontraste van hul kleur nie).

    Wanneer 'n leukopatiese uitslag opgespoor word, moet u 'n veneroloog kontak wat na die diagnose-toetse en die diagnose sal bevestig, verpligte binnebehandeling sal aanbied.

    Dit is as gevolg van die aansteeklikheid van die siekte en die streng behandelingsterapie en die duur van die geneesmiddelkursus.

    Behandeling van sifilitiese leucoderma

    Met sorgvuldige behandeling en voldoening aan al die aanbevelings van die dokter, lei leukopatie nie dadelik nie, dit sal 'n jaar of selfs twee neem om dit te genees.

    Venereoloog skryf behandeling voor:

    • penisillien antibakteriese middels vir drie tot vier weke elke drie uur. Die mees gebruikte is Erythromycin, Tetracycline, Ciprofloxacin, Azitrofitsin, Ofloxacin, Medicamycin,
    • immunomodulators en vitamiene om die liggaam se immuunsterkte te verhoog,
    • intramuskulêre toediening van die natuurlike antibiotika benzathine benzylpenicillin,
    • bismutpreparate met bakteriedodende werking Vikalin, De-nol, Novobismol, Ulkavis, Vikair.

    Daarbenewens word die pasiënt aanbeveel om 'n spesiale dieet (dieet).

    Dwelmbehandeling van die pasiënt se lewensmaat met sifilitiese leucoderma is ook verpligtend.

    Na die verloop van die behandeling word pasiënte geregistreer, hulle is voorgeskrewe mediese toesig: gereelde besoeke aan die venereoloog en gereelde toetse.

    Slegs in die afwesigheid van terugvalle in die loop van twee lang jare, kan die pasiënt diep asemhaal: hy word uit die register verwyder en beskou as herstel.

    Soorte angina en hul behandeling

    By die woord "angina" is die prentjie in die verbeelding omtrent dieselfde: sere in die keel, wat die proses maak om ondraaglik pynlike, hoë temperatuur, koorsige toestand te eet. Oor die algemeen is alles reg. Maar dit is die bekende follikulêre vorm. Trouens, tipes angina is 'n uitgebreide lys van amper 'n dosyn titels. Die siekte manifesteer op verskillende maniere - afhangende van die patogeen wat die siekte veroorsaak het, is daar dus verskillende maatreëls nodig om dit te beheer.

    Dit is flegmoniese seer keel.

    Van al die tipes van die siekte word phlegmonous tonsillitis as die gevaarlikste beskou. Sy het 'n tweede naam: "akute paratonson". Die gevaar daarvan is dat die pasiënt letterlik oor 'n paar uur ernstige komplikasies kan ontwikkel:

    Flegmoniese seer keel kom selde voor as 'n onafhanklike siekte. Meer dikwels gebeur dit dat 'n ander swak behandelde vorm dit tot gevolg het: stafilokokontsteking, kataraal. Chroniese mangelontsteking, wanneer patogene voortdurend in die keel teenwoordig is, is ook 'n risikofaktor.

    Flegmoniese seer keel ontwikkel dikwels teen die agtergrond van 'n oënskynlik dalende inflammatoriese proses. Pyn in die keel het geslaag, die gesondheidstoestand het verbeter en skielik word die keel skerp pynlik en soveel dat die pasiënt nie kan sluk of praat nie. Dit maak seer om sy mond oop te maak. Seer keel is dikwels eensydig, want dit veroorsaak 'n purulente proses in een tonsil, wat dramaties in grootte toeneem, swel. Die pyn kan in die oor gegee word. Skerp "spring" die temperatuur.

    Flegmoniese seer keel word selde behandel konserwatief - tensy in 'n baie vroeë stadium wanneer 'n abses nog nie gevorm word nie. 'N abses word meer dikwels oopgemaak, soms terwyl die aangetaste mangel verwyder word. Daarna word die pasiënt 'n kursus antibiotika, bedrus voorgeskryf. Na die ouderdom van 40, word die risiko om siek te word met hierdie vorm verminder: Flegmoniese seer keel kom meestal by jongmense voor, van 15 tot ongeveer 40 jaar. Dit is te wyte aan die strukturele eienskappe van die weefsels van die mandjies, wat sekere veranderinge met ouderdom ondergaan.

    Maar daar is 'n kans om te vang, byvoorbeeld, stafilokokke seer keel of ulseratiewe-membraneuse seer keel. Staphylococcus tonsillitis word veroorsaak deur 'n spesiale bakterie wat op die slymvlies van die farinks en mondholte woon.

    Met die verswakking van immuniteit, teen die agtergrond van chroniese tonsillitis, langdurige stres, erge hipotermie, die pasiënt se temperatuur styg (tot +39 0 С), word 'n skerp pyn in die keel waargeneem. Ander simptome sluit in:

    Intoksikasie met stafilokokke quinsy is sterk, dit gaan ewe hard in beide volwassenes en kinders. Benodigde bedrus. 'N Dokter in enige stadium van 'n seer keel sal antibiotika voorskryf, met' Hexoral 'gorgel of op ander maniere, wat baie drink. Jy kan nie probeer om antibiotika te weier nie, aangesien angina ernstige komplikasies veroorsaak:

    Ulceratiewe-membraneuse seer keel is in mense wie se immuniteit deeglik ondermyn is: diegene met chroniese siektes, wat te intens lewe, min rus, nie aandag gee aan die "banale" ARVI nie. Dit word ook die "angina van Vincennes" genoem. Tipiese simptome:

    • erge seer keel,
    • slegte asem,
    • die teenwoordigheid van 'n grys film in die keel, wat maklik met 'n mediese spatel verwyder word.

    Onder die film word bloeiende sere gevorm. Dikwels word ulseratiewe-filmagtige angina vergesel van stomatitis, sodat selfs drinkwater 'n persoon groot pyn gee.

    Die temperatuur in ulseratiewe-membraneuse seer keel is byna normaal. Behandeling van die siekte duur tot 3 weke. Komplikasies is skaars, maar die siekte self veroorsaak baie probleme, ontneem 'n persoon van werkvermoë vir 'n lang tyd. Vir 'n geruime tyd bly swakheid voort.

    Sifilitiese angina word altyd onderskei van ander vorms van die siekte, aangesien dit veroorsaak word deur seksueel oordraagbare patogene. Bleek spirochete is bakterieë wat verantwoordelik is vir die voorkoms van hierdie vorm van angina.

    Sifilitêre tonsillitis ontwikkel geleidelik. As u na die foto kyk, word dit dadelik duidelik dat dit van die ander seer keel verskil: 'n grys of grysblou patina vorm op die amandels, wat mettertyd vervang word deur sogenaamde chancre-soliede knolle. In die laasgenoemde stadiums van die siekte word hulle oopgemaak, verander in sere en bloeding. Chancre duur vir 3-4 maande.

    Behandel slegs sifilitiese seer keel alleen in die hospitaal. Die draer van hierdie geslagsiekte is baie gevaarlik vir ander, en vir 'n lang tyd. Jy kan met sifilitiese angina besmet raak deur bloed, soene en huishoudelike middele (met dieselfde higiëne-items). Sifilitiese seer keel kan selfs voorkom in 'n pasgebore seer wie se ma sifilis het.

    Antibiotika soos amoksisillien, wat vir 'n lang tyd geneem moet word, word van die siekte gered. Hoe gouer die behandeling begin, hoe hoër is die kanse vir spoedige herstel.

    Onder nie-algemene vorms van angina het bevind candidale. 'N Kankerlike seer keel is ook aansteeklik, aangesien die verspreiding daarvan 'n swam veroorsaak wat op die mangels' nasel as gevolg van verswakking van die liggaam se verdediging. Kom meer dikwels voor by kinders en bejaardes as in die werkende ouderdom.

    Dit word gekenmerk deur aanval op die mangels, geswelde limfknope, temperatuur. Лечат этот недуг без применения антибактериальных средств, потому что они в данном случае неэффективны. Необходимы противогрибковые препараты. Кроме того, нужно полоскать горло, чтобы освобождать миндалины от омертвевших частичек бактерий и боровшихся с ними клеток.

    Ken in die klassifikasie van angina 'n spesiale vorm - herpes. Watter siekte is agter hierdie woord? Uit die naam is dit duidelik dat die oorsaak van die ontwikkeling van die siekte die herpesvirus is. Dit begin met uitgesproke griepagtige simptome:

    'N Bietjie later is daar bel in die keel, rooi en seer keel. Die siekte word behandel met antiherpetiese middels, wat die behandeling met dwelms aanvul wat die immuunstelsel versterk. Op soek na vitamiene.

    Katarrale seer keel - 'n vorm van die siekte wat as die maklikste beskou word. In hierdie geval het die pasiënt 'n seer keel, 'n klein swelling van die mangels, hul rooiheid. Die temperatuur styg kortliks. Die algemene toestand bly min of meer normaal. Die siekte gaan binne 3-4 dae oor met die behandeling van simptomatiese middele en die inagneming van bedrus. 'N Lekker kan hom maklik met faryngitis verwar.

    Al hierdie soorte seer keel vereis nie die gebruik van antibiotika nie. Daarbenewens sal die eerste twee antibakteriese middels net skade veroorsaak. Maar dit is onmoontlik om onafhanklik te bepaal watter vorm van angina die pasiënt geslaan het: die dokter moet dit doen. Andersins sal die behandeling ondoeltreffend wees.

    Die algemeenste onder alle groepe van die bevolking is 2 vorme: follikulêre en lacunar. Hulle is moeilik, maar met behoorlike terapie verbygaan hulle vinnig en sonder gevolge.

    Wanneer die follikulêre vorm op die amandels blom en klein pustels voorkom, veroorsaak dit ernstige pyn. Wanneer lacunar ulkusse dieper lê, is plaak meer uitgespreek, suiwer inhoud vloei, die algemene toestand van die pasiënt is ernstig, met tekens van dronkenskap.

    In hierdie vorms sal die dokter antibiotika (van makroliede, kefalosporiene of ander middels) voorskryf, bedrus, gereelde drink en gorgel met furasilien. 'N goeie resultaat gee die gewilde metode van spoel met warm jodium-sout oplossing.

    Wanneer die behandeling op tyd 5-7 begin word, verlaag die siekte gewoonlik.

    As jy 'n seer keel voel, kan jy nie dadelik 'n seer keel diagnoseer en antibiotika inneem nie. Dit is nodig om 'n dokter te raadpleeg, want eerstens kan ander siektes agter hierdie onaangename sensasies wegsteek. Byvoorbeeld, akute keelontsteking, en tweedens, selfs al is dit seer keel, moet die dokter 'n diagnose maak op grond van die resultate van die ondersoek en toetse.

    By die behandeling van angina moet mens nie tyd verloor nie: ten beste kan die proses chronies word en word dit chroniese tonsillitis genoem, wat "verrassings" kan reël met die geringste afname in immuniteit en in die ergste gevalle kan lewensgevaarlike komplikasies ontwikkel.

    Wees versigtig vir jouself, verhoog immuniteit, en as jy siek is, volg al die aanbevelings van die dokter. Gesondheid vir jou!

    • Simptome en behandeling van katarrale angina
    • Simptome en behandeling van swam-tonsillitis
    • Is dit moontlik om 'n seer keel sonder antibiotika te behandel?
    • //www.youtube.com/embed/129YXT1Ye9Q
    • //www.youtube.com/embed/3YV9a09rwVM
    • //www.youtube.com/embed/VSVWqwBIeT4

    Die inligting op die webwerf word uitsluitlik vir populêre en opvoedkundige doeleindes verskaf, nie as verwysing en mediese akkuraatheid voorgehou nie, is nie 'n handleiding nie. Moenie selfmedikaat wees nie. Raadpleeg u dokter.

    Kopiëring van materiaal sonder die toestemming van die werfadministrasie of die outeur is verbode.

    Tuisblad "Siektes" Siektes van die keel "Tonsillitis.

    Mangelontsteking. Angina. Behandeling van tonsillitis. Tipes mangelontsteking: akute tonsillitis (tonsillitis) chroniese tonsillitis. Ons kliniek spesialiseer in die behandeling van tonsillitis. Syfers: 17 jaar suksesvolle werk 1891 mense is genees. 1324 Verhoed Operasies 756 het na ons op aanbeveling gekom. Behandeling van tonsillitis foto rame familie boom foto en tonsillitis akute tonsillitis. Angina. Seer keel is 'n algemene aansteeklike siekte wat die manifestasie van akute inflammasie van die mangels aantas (dit is die kliere).

    Seer keel is 'n baie aansteeklike siekte! Dit is moontlik om besmet te raak deur lugdruppels van 'n bacillerdraer of van 'n pasiënt. 'N Spysverteringskanaal van infeksie word dikwels aangeteken, dit wil sê direk deur direkte kontak of kos. Maar selfs meer dikwels kom motorinfeksie (selfinfeksie) voor deur mikrobes wat in die farinks en normale leef, meer aktief as die liggaam se immuunstelsel afneem. Gereelde mikrobiese patogene van tonsillitis is streptokokke-groep a (b-hemolitiese), en selfs minder dikwels stafilokokke, adenoviruses en pneumokokke. Byna alle gesonde mense kan ook in hemolitiese streptokokke hê, wat ander mense bedreig, maar terselfdertyd mag hulle nie siek word nie. Na die oordrag van angina verskyn nie soliede immuniteit nie, wat oor baie ander aansteeklike siektes gesê kan word. Daarom is 'n seer keel 'n gevaar, wat weer ontstaan ​​as die behandeling van 'n seer keel nie voltooi is nie. Angina begin met 'n skerp styging in temperatuur tot 40, daar is 'n skerp pyn in die keel as jy iets wil sluk, daar is swakheid en hoofpyn, die liggaam seer in die gewrigte, soms pyn in die hart. As gevolg van die manifestasie van die inflammatoriese proses van die limfknope in die nek, kan die hoofdraaie baie pynlik en beperk wees.

    Angina is 'n moontlike komplikasie van gevaar: parathonsillitis vloei dikwels in paratonsilêre abses, tonsillogene sepsis of tonsillogene mediastinitis, farinksabses, servikale lymfadenitis en akute otitis media. Komplikasies begin as gevolg van onvoldoende volledige en verkeerde gekose behandeling, of die behandeling van angina onafhanklik. Die eerste plek in terme van die frekwensie van behandeling behoort aan die paratonsillêre abses - die proses van versuiging van die parenchymale weefsel in die Palatine-mandelgebied, wat gelei het tot die skep van 'n purulent sak wat oopgemaak moet word en die tonsil verwyder word. In hierdie geval is die behandeling van angina 'n lang, maar effektiewe proses. Behandeling van tonsillitis (seer keel). Behandeling van tonsillitis moet sowel etiotropies as patogeneties en simptomaties wees, onderverdeel in plaaslike en algemene effekte. 'N Algemene versterkings- en hiposensitiserende behandeling van angina, sowel as vitamienterapie, is aan die gang. Die proses van die behandeling van seer keel is tuis. Die pasiënt is geïsoleer, stel spaarmodus.

    Lesies van die mondslijmvlies in sifilis.

    Foto van letsels van die mondslijmvlies in sifilis. Daarbenewens het sifilitiese manifestasies in die mondholte, veral in die vroeë kinders. In aaneenlopende letsels (papulêre sifilitiese angina). Papule. Lesing van die larinks, waarvan die vernaamste simptome verleng word, byna.

    Die gestremdheid van 'n pasiënt met angina is gemiddeld van 10 tot 14 dae.

    In geval van 'n ernstige siekte word die pasiënt in die aansteeklike siektewyk ingepas. Chroniese mangelontsteking. Chroniese mangelontsteking is 'n besmetlike siekte van 'n algemene aard, waar die mangels die infeksie is, wat 'n chroniese inflammatoriese proses veroorsaak. Dit is moontlik om chroniese tonsillitis te karakteriseer as 'n periodieke verergering van tonsillitis, maar dit kan ook 'n vorm van chroniese tonsillitis sonder mangelontsteking wees. Die vorming van inflammatoriese foci in die tonsille, sowel as die ontwikkeling van die tonsillogene proses vind plaas deur die langdurige werking van mikroörganismes op die limfoïedweefsel van die mangels. In die mond van 'n persoon is ideale toestande vir die ontstaan ​​en voortplanting van mikrobes. Identifieke toestande word waargeneem in die palatien-mandjies, waar daar diep gapings bestaan ​​- lacunae, in die omgewing waarvan meer as 30 allerhande mikrobes ophoop, waar die dreinering altyd versteur word. Daarom word chroniese mangelontsteking veroorsaak deur outo-infeksie, dit wil sê deur die infeksie, waar immuniteit as afskrikmiddel dien. By jong kinders heers virale infeksies. Chroniese tonsillitis is dieselfde aansteeklike siekte as angina. 'N Siek persoon het mikroflora wat te aktief is, en daarom kan die ouers van kinders die sleutel tot infeksie by kinders wees en selfs andersom. Dow klas patroon

    Chroniese mangelontsteking word dikwels gevorm nadat die angina voorheen oorgedra is, waardeur die inflammatoriese prosesse op 'n verborge manier steeds in chroniese prosesse verander. Maar daar is gevalle waar chroniese tonsillitis verskyn sonder vorige vorige angina. Die belangrikste klagtes van pasiënte is: swakheid, moegheid, hoofpyn en lusteloosheid, verhoogde liggaamstemperatuur. In baie gevalle kan dieselfde simptome 'n kenmerk van angina gee. Gevolglik word die behandeling soortgelyk voorgeskryf. Al hierdie is as gevolg van allergisering van die liggaam en tonsillogene dronkenskap. Plaaslike hoofklagtes: ongemak wanneer sluk, onaangename reuk van die mond, periodieke seer keel, droëheid, hoes, gereelde seer keel, pynlike en vergrote streeks limfknope. By chroniese tonsillitis, kan tonsillorenale sindroom (nierbeskadiging) en tonsillitisindroom (hartskade) dikwels voorkom. Dit is te danke aan die feit dat giftige en aansteeklike faktore wat inwendige organe beskadig, die liggaam van die mangels binnedring. Byvoorbeeld, dit kan maklik streptokok toksien wees wat die geleiding van hartimpulse oortree en die respirasie van spierweefsel van die hart inhibeer, en dit lei tot miokardiale misvorming en distrofie, of veroorsaak inflammasie van die verbindende strukture van die weefsel, wat lei tot rumatiek wat die thymus beïnvloed, wat trek immunodeficiency. Dit kan ook vloeibare pus wees, wat uit die lakuna in die mangels kom tydens die slukbewegings van die spiere van die farinks. Dit vergiftig nie net die slymvlies van die farinks nie, maar gaan ook in die spysverteringskanaal in, waar daar 'n skending tot dysbakterie is.

    Behandeling van chroniese tonsillitis. Chroniese mangelontsteking kan in verskillende vorme verdeel word, elk met 'n ander behandeling. Palatienmengsels behou die liggaam se immuunweerstand, inhibeer infeksie. As gevolg hiervan, in die behandeling van chroniese tonsillitis, streef ons om hierdie immuunorgaan te bewaar indien dit nie die ingangshek vir infeksie word nie. Na die prosedure vir die verwydering van die mandjies, het ons die probleem van gereelde seer keel opgelos, voortaan sal hulle nie bestaan ​​nie, maar daar is een ding! Met die oplossing van een probleem, sal nuwes ook voorkom - van die kant van die broncho-pulmonale stelsel en keel. Ons doen 'n nie-chirurgiese (konserwatiewe) behandelingsmetode. Soos die praktyk toon, om die gewenste resultaat ten volle te bereik, is twee of drie kursusse wat 10-15 sessies duur, genoeg vir 'n sekere tydperk. Om hierdie doel te bereik, gebruik ons ​​'n omvattende behandelingsmetode op die vlak van die organisme as 'n geheel, omdat die siekte ook universeel is. Beteken dit die liggaam se natuurlike reaktiwiteit verhoog in die behandeling van tonsillitis en mangelontsteking: Hiposensitiseringsterapie, ontsmettingseffekte op die amandels en streeks limfknope, immunokorreksie, middels van reflekseffekte op die limfknope en palatien-mandjies. Video resensies oor die behandeling van chroniese tonsillitis in die ENT kliniek. Marina, 21 jaar oud, chroniese tonsillitis.

    Sifilis (verouderde: lues) is 'n chroniese sistemiese infeksie. N. I. Pirogov in die artikel "sifilitiese ulkusse", gepubliseer in 1837, het dit geskryf. A50. 0 vroeë aangebore sifilis met simptome, a50. 1 vroeg. Antibiotika na die tyd van infeksie, byvoorbeeld, vir tonsillitis,

    Chroniese mangelontsteking. Hoe om te behandel? Op die program "dameskaleidoskoop" is so 'n algemene siekte as chroniese tonsillitis bespreek. Die meeste mense wat hierdie siekte ervaar, beskou dit nie eens as dit nodig is om 'n dokter en selfmedikaat te raadpleeg nie. Alexander Puryasev, MD, hoof dokter van die ENT kliniek, is as kundige genooi en verduidelik die redes vir die korrekte behandeling van chroniese mangelontsteking. Onderhoud oor tonsillitis op die kanaal tdk. Hoofdokter van die "ENT-Asma" -kliniek, Doktor in Geneeskunde a. S. Puryasev het 'n gas geword van die "ons kinders" -program op die TVC-kanaal wat aan tonsillitis gewy is. Die program het betrekking op die oorsake van die oorsaak van mangelontsteking by kinders van verskillende ouderdomme, metodes om die siekte te herken, tipes angina, asook metodes van behandeling, die gebruik van antibiotika, insluitend 'n pragtige groot boeket blomme in chroniese vorms van die siekte.

    Sien die opname van die program op ons webwerf. Teken in vir 'n konsultasie oor tonsillitis. Gebruikers vrae op ons webwerf oor tonsillitis. Ek vra u om as spesialis te help. Ek het chroniese tonsillitis. Elke jaar ondervind ek mangels op die tonsillor-apparaat. Onlangs het die kursus verloop - hoe. Die ENT het my vertel dat sy haar slymvlies verbrand het en subatrofie verdien het. Reeds 'n maand voel ek 'n brandende sensasie op die gebied van 'n tragea. 'N Effektiewe metode om subatrofie te behandel en brandende sensasie in die tragea te verminder. Antwoord dokter: hallo. Jy sal nie 'n atrofie met tonsillor verdien nie, veral in die gebied van die tragea (hulle sit nie 'n tonzillor daar nie)))) Normale kontrole met 'n pulmonoloog en 'n gastroenteroloog.

    Ek sê dus nie dat ons dokter die beste is nie. Inteendeel, ek wil die oorsaak van chroniese tonsillitis verstaan. En as ek reg verstaan ​​het, is die rede dat die verkeerde behandeling voorgeskryf is of nie behandel is nie. Die dokter se antwoord: dit is, hulle is nie genees nie. Aktiveer nou aktief hierby, anders sal die tonsillitis vir die lewe bly. Kind 3.9: chroniese tonsillitis, vergrote tonsille (1-3 st). Onlangs verskyn nasale ontslag elke keer. Groen. Eintlik vloei alles binnekant. Van die plaaslike Laura het nog niks verstaanbaar gehoor nie. Wat kan jy doen behalwe smeer uit die farinks en neus?

    26 September 2016. Angina simptome by kinders Die eerste simptoom van angina by kinders kan as 'n seer keel beskou word. As 'n reël lyk dit geleidelik en.

    Vroeër in die keel was pneumokokke. Antwoord dokter: ek kan nie sê nie.

    Om afsprake te maak, insluitend tydens die eksamen, moet jy op 'n spesifieke pasiënt staatmaak en hom sien. My man het mangelontsteking. Hoeveel moet die mangels verwyder? Dokter se antwoord: as die siekte gedekompenseer word en daar is 'n risiko vir komplikasies, dan moet die mangels verwyder word. As dit nie die geval is nie, moet u eers konserwatief probeer, maar ernstig, effektief behandel volgens die skema wat ons in ons kliniek aanbied. Cure chroniese tonsillitis? Was tonilorom help weke vir twee of drie. Dokter se antwoord: ons behandel en genees goed. Maar jy moet op die prosedure vir 10-15 dae, herhaal in ses maande tot 5 dae vir 2 jaar. Vra jou vraag oor tonsillitis.

    Vraag: stel jouself voor: e-pos: update Let asseblief daarop dat slegs die hoofdokter van die kliniek die vrae wat gevra word, beantwoord. A. S. Puryasev. U kan die antwoord op die vraag kry in ooreenstemming met die huidige werkslading. Ons hoop vir begrip.

    Op die mango's hardkanker, in teenstelling tot streptokokke, seer keel byna. Die verskil van sifilitiese angina uit die banale is die afwesigheid.

    Wat is palmar en plantar sifilied. Wat is wye vratte. Wat is sifilitiese leucoderma. Wat is sifilitiese angina.

    Hoe kan jy sifilitiese angina vang?

    Sifilitêre leucoderma is 'n eksterne simptomatiese manifestasie van sekondêre sifilis. Dit word veroorsaak deur die proses van skade aan die sentrale senuweestelsel en manifesteer in die vorm van gevlekte formasies op die vel. Dikwels vind hierdie manifestasies by vroue plaas en is hulle in die skouers, buik, rug, middellyf, bors en nek gelokaliseer. Leucoderma word dikwels verwar met die gewone pigmentasie, wat aangebore is of ontstaan ​​uit 'n ernstige siekte. Maar om die ware bron van vlekke te bepaal, kan slegs gebaseer word op die resultate van ontledings.

    Daar is twee tipes sifilitiese leucoderma - spotty en kant. Die gevlekte subspesies impliseer die teenwoordigheid van ligte kolle wanneer die kant lyk soos hiperpigmentasie en word veroorsaak deur die teenwoordigheid van 'n groot aantal kolle wat op 'n kort afstand van mekaar geleë is en 'n kantpatroon vorm. Daarbenewens manifesteer die veroorsakende middel van sifilis in die ontledings van beide vorme op verskillende maniere en vereis verskillende diagnostiese tegnieke. Die opvallende voorkoms van leucoderma bevat treponemas (bakterieë wat die ontwikkeling van sifilis veroorsaak) in die boonste lae van die aangetaste vel, en die kantvoorkoms het die aard van simptome van die afbreek van die senuweestelsel.

    Sifilitêre leucoderma kan jare bestaan, afhangende van die tempo van die letsel van die liggaam met sifilis. Daarbenewens is die teenwoordigheid van kolle direk verwant aan patologiese veranderinge in die serebrospinale vloeistof.

    Die ontwikkeling van sekondêre sifilis in verskillende pasiënte is veelsydig en onvoorspelbaar. Die siekte kan gepaard gaan met 'n wanfunksie van verskillende organe en stelsels, en ander siektes ontstaan ​​dikwels op hierdie basis, soos slymvelslaesies, hepatitis, meningitis, bursitis, ens. In die afwesigheid van behandeling kan die infeksie ook anders voorkom: uitslag verskyn, dan verdwyn, kan daar absesse of nodules wees. Met verloop van tyd word hierdie formasies vervang deur nuwe simptome, wat ook bedoel is om te verdwyn, wat die deure oopmaak vir nuwe voorkoms. Met elke daaropvolgende manifestasie van sekondêre sifilis verminder die aantal geaffekteerde gebiede, maar hul grootte styg merkbaar.

    Основным проявлением сифилитической лейкодермы является наличие пятен на коже, которые, сливаясь, образуют собой узоры, иногда отчетливые, а иногда бледные. Также для проявления вторичного сифилиса характерны узелки в области половых органов и под мышками. Hulle kan geleidelik in grootte groei en saam groei, wat soortgelyk is aan blomkoolknoppe, terwyl vloeistof vrygestel word. Hierdie groei is gewoonlik pynloos, maar hulle gee 'n vuil reuk af, wat 'n groot ongerief in enige beweging kan veroorsaak.

    Dikwels, wanneer die organisme deur sekondêre sifilis geraak word, vind pasiënte met sifilitiese tonsillitis plaas. 'N Toename in temperatuur en seer keel word nie waargeneem nie, maar die mangels red opvallend, wit kolle verskyn op hulle. Die slymvlies van die keel en lippe is bedek met wit strepe van verskillende vorms, en rooi kolle verskyn op die tong, waarop die tepels verdwyn. Aangesien dit moontlik is om sifilitiese seer keel te kry as iemand in u familie met hierdie komplikasie gediagnoseer is, moet u fisiese kontak vermy en die reëls vir persoonlike higiëne streng nakom.

    Nog 'n merkbare simptoom is die voorkoms van krake in die hoeke van die mond, en purulente kors verskyn rondom die lippe. Dikwels op die voorkop verskyn rooibruin knoppies, wat algemeen bekend staan ​​as die "Venus-kroon". En die bogenoemde gebiede met gepigmenteerde letsels op die nek- en decollete-gebied is die "Venus-ketting" genoem.

    Alopecia in sifilis is een van die simptome van die sekondêre verloop van die siekte, wat manifesteer in gedeeltelike verlies van hare op die kop. Hierdie proses word dikwels sifilitiese kaalheid genoem, wanneer deel van die haarfollikels in hele gebiede val, wat soos kaalheid lyk. Hierdie veranderinge kan ook wenkbroue en wimpers beïnvloed, wat uit die oog val. As sifilitiese kaalheid betyds gediagnoseer word, reguleer die korrekte behandeling vinnig haargroei.

    Vir enige manifestasies van simptome van sifilis, is dit so gou moontlik nodig om aansoek te doen by die venereologiese resepteer, waar die dokter die pasiënt sorgvuldig sal ondersoek, 'n reeks toetse voorskryf en 'n kursus van behandeling moet maak. Dit sal onvanpas wees om self die simptome te ontslae te raak, aangesien die verloop van sifilis direk verband hou met die ontwrigting van die sentrale senuweestelsel, waarvan daar tekens is van leucoderma en ander manifestasies. Daarbenewens veroorsaak die siekte skade aan die bloedvate en die meninges, en daarom kan selfheling vernietigend wees.

    'N belangrike rol in die versameling van diagnostiese data speel 'n volledige geskiedenis, die versameling van die geskiedenis van verskillende siektes van al die naasbestaandes. Daarna word die pasiënt 'n serologiese ondersoek toegeken, wat die infeksie sal help opspoor.

    As 'n persoon wat syfilies siek geword het, dwelms en alkohol misbruik, kan die dokter die hele liggaam ondersoek vir ulkusse, wat bedek is met gelaagde kors. En selfs as die pasiënt ontken dat hy aan verslawing ly, sal die dokter die teenoorgestelde maklik bepaal.

    Vir alle ander visuele eksamens sal dit nodig wees om die analise van skraap en smeer uit alle slymvliese, met die vagina, in die geval van die vroulike veld te slaag. Wanneer vals positiewe resultate verkry word, moet die studie herhaal word volgens die aanbevelings van die venereoloog. Maar om positiewe of negatiewe resultate te verdubbel, sal tyd mors.

    Behandeling van leukoderma word verminder tot medikasie wat deur u dokter voorgeskryf word, waarvan die keuse gebaseer is op die resultate van alle toetse. Maar aangesien leucoderma 'n simptoom van sekondêre sifilis is, is suksesvolle behandeling 'n belangrike stap vorentoe om die oorsaak van die manifestasies van die siekte uit te skakel. Vir elke pasiënt word 'n individuele stel medisyne gekies deur spesialiste, wat verpligtend is indien die voorgeskrewe norme van toediening nagekom word. En elkeen word persoonlik toegewys aan die behandeling van sifilis.

    Die belangrikste metodes is:

    • voorbereidings vir interne en eksterne gebruik,
    • vitamien komplekse,
    • in spesiale gevalle, chirurgie en oorplanting van skenkervel.

    In dwelmbehandeling het dikwels gewerk:

    1. glyukorsteroidam.
    2. furokoumarienpreparate.
    3. fenielalanien.
    4. kalmeermiddels.
    5. aminosuur tyrosien.
    6. voorbereidings wat sink en koper bevat.
    7. PUVA-terapie.
    8. spysvertering ensieme.

    'N integrale deel van 'n suksesvolle behandeling word beskou as 'n spesifieke dieet, wat daarop gemik is om die funksionering van interne prosesse te verbeter, asook al die spoorelemente wat bydra tot die behoorlike werking van dwelms. Sonder om aan die voorgeskrewe dieet te voldoen, kan die pasiënt die doeltreffendheid van dwelms se werking aansienlik verminder, waardeur herstel vir onbeperkte tyd uitgestel word. Daarbenewens benodig die meeste medikasie wat deur die mond geneem word volgens die instruksies 'n aanvanklike maaltyd minstens 'n halfuur. Om hierdie eenvoudige reëls te ignoreer, is dus nie die moeite werd nie.

    Die basiese beginsels van voedingsvoeding vir mense met sifilis word veral verminder met die reëlmatigheid van onthale, asook om slegs vars en hoëgehalte produkte te gebruik:

    • vis- en seekosgeregte,
    • vleis- en lewergeregte
    • suiwelprodukte,
    • graan en peulgewasse,
    • groente (veral beet, tamaties, pampoene, spinasie, broccoli),
    • vars groente
    • neute en sade,
    • piesangs.

    Sifilis siekte is van twee tipes - verwerf of aangebore. As ons dus praat van voorkoming, sou dit beter wees om te beskryf hoe om nie met hierdie infeksie besmet te raak nie, omdat dit 'n gesonde persoon is. As die siekte byvoorbeeld oorerflik is, word die kind besmet deur 'n besmette ma wat sifilis deur die plasenta oorgedra het, dan word voorkomende maatreëls verminder om die infeksie deur die lewe te stop. Maar vir die res is daar tipiese standaardreëls wat teen infeksie kan beskerm.

    1. Vir seksuele omgang word kondome benodig.
    2. Na omgang moet dit die geslagsdele, mond en neus was.
    3. Gebruik antibakteriese doeke gereeld.
    4. Gebruik gaasverbande op die gesig wanneer jy openbare toilette besoek.
    5. Hou by behoorlike voeding en 'n aktiewe lewenstyl om immuniteit te ondersteun.
    6. Soos voorgeskryf deur die dokter om voorkomende medikasie te neem.
    7. Ruil die kamer gereeld uit en was hande so dikwels as moontlik nadat jy algemene voorwerpe aangeraak het, insluitend reis in openbare vervoer.

    Daarbenewens sal 'n belangrike stap wees om persoonlike higiëne items (handdoeke, wasgoed, ens.) Te bekom om ongewenste besoedeling nie net van geslagsiektes te voorkom nie, maar ook ander siektes wat deur huishoudings oorgedra word.

    Gewilde Boeke

    Chancre felon moet nie verwar word met die tipiese chancre op die vinger nie. Histologies is 'n tipiese harde ulkus 'n infiltratiewe-erosiewe of infiltratiewe-ulceratiewe vorming met kenmerkende veranderinge in die vate van die dermis. Dit het 'n aantal histopatologiese tekens: die afwesigheid van die epidermis (en dele van die dermis) in die sentrale sone van die geneesmiddel as gevolg van die vorming van foci en areas van nekrose, in die dermis - 'n digte infiltraat van limfosiete en plasmaselle, periferêr, die infiltrasie het perivaskulêre, derma veranderinge in die vorm en proliferasie en infiltrasie van alle membrane (panvasculitis) met uitwissing en trombose van sommige vate, baie ligte treponema op alle gebiede (veral in die mure van bloedvate en in hul omtrek).

    Streeks limfadenitis (bubo gelijktijdige, skleradenitis streeks) is die tweede verpligte kliniese simptoom van primêre sifilis.

    Dit word uitgedruk in 'n soort toename en verdigting van die limfknope wat die naaste aan die koor is. In baie seldsame gevalle kan gepaardgaande streeks limfadenitis lig of afwesig wees. Met die lokalisering van harde chancre op die geslagsorgane, ondergaan die ingewande limfknope kenmerkende veranderinge: hulle word vergroot tot die grootte van boontjies, klein pruime, soms duiweiers, dig, nie gesoldeer aan mekaar nie en met omliggende weefsels, mobiel, ovoid en heeltemal pynloos tydens palpasie spring op. Die vel oor hulle is nie verander nie. Dit is kenmerkend dat nie een limfknoop vergroot word nie, maar 'n groep (pleiad) van nodusse, een van hulle is die grootste en die ander kleiner. Skleradenitis kan beide bilateraal en eensydig wees. Sifilitêre skleradenitis verval nooit of oopmaak nie. Soms pasiënte met primêre sifilis gaan na 'n dokter met 'n klagte slegs oor vergrote limfkliere, en hulle mag dalk nie herken weens lokalisering ontoeganklik of ontoeganklik vir eksterne eksamens (endourethral, ​​anale chancre, klein chancre op vroulike geslagsdele). Behandeling met antibiotika in die inkubasietydperk van sifilis vir enige geassosieerde siektes kan lei tot die feit dat streeks limfadenitis voor 'n harde kanker voorkom.

    Spesifieke streekslymfonitis is 'n minder permanente, maar kenmerkende kenmerk van primêre sifilis. 'N Limfvat word deurlopend van 'n harde kanker na nabygeleë limfknope aangetas. Dit voel in die vorm van 'n digte, elastiese, pynlose koord wat soms verdikking het. Die spanning van streekslymfonitis word op die agterkant van die penis, aan die wortel, gevoel. Die toetreding van 'n sekondêre infeksie (stafilokokkus, streptokokkus, asook fusospirillosis-simbiose), wat lei tot die ontwikkeling van akute inflammatoriese verskynsels, verberg die klassieke tekens van harde chancre. Hiperemie en edeem verskyn in die omtrek van sifiloom. Die bodem is bedek met mukopurulente ontslag. Met die lokalisering van harde chancre op die geslagsdele, lei die komplikasie van sy sekondêre infeksie tot die voorkoms van vulvitis en vulvovaginitis by vroue, en by mans - balanopostitis, wat gewoonlik ingewikkeld is deur phimosis of parafimose. Streeks limfknope in hierdie gevalle word dikwels pynlik, soms gesweis en stadig beweeg, die vel bokant hulle kan rooi en swel. In die geval van genoteerde komplikasies, is dit nodig om 'n pasiënt plaaslike, onverskillige terapie (verkieslik melk uit 'n isotoniese natriumchloriedoplossing) voor te skryf, en die toediening van sulfonamiede is oraal. Totdat die diagnose verduidelik word, kan antibiotika nie voorgeskryf word nie, wat 'n vinnige regressie van beide sifilitiese en banale letsels kan veroorsaak en sodoende die finale diagnose kan belemmer. Persone verswak (gewoonlik in chroniese alkoholiste) kan erger komplikasies van harde chancre-gangrenisasie en fagogenisasie ervaar. Wanneer gangreen soliede chancre nekrotiese verval ondergaan met die vorming van 'n vuil grys of swart skurf, na verwerping van wat diep sere gevorm het. Fagedenisering word gekenmerk deur herhaalde uitbreek van bendebeen en die verspreiding van die ulkusse in breedte en diepte van die primêre sifiloom, vergesel van bloeding. Van ongeveer die derde tot vierde week van die bestaan ​​van 'n harde kanker begin al die limfknope digter word, en spesifieke poliadenitis, 'n belangrike gepaardgaande simptome van die einde van die primêre en die aanvang van sekondêre sifilis, begin digter word. Spesifieke polyadenitis het slegs diagnostiese waarde in 'n kompleks van ander simptome van sifilis. As gevolg van veralgemening van sifilitiese infeksie aan die einde van die primêre tydperk, is daar hoofpyne, pyn in bene en gewrigte (veral snags), slapeloosheid, prikkelbaarheid, algemene swakheid, koors (soms tot 39-40 ° C). In die bloedagtige hipochromiese anemie, leukositose, verhoogde ESR (tot 30-60 mm / h).

    Sekondêre sifilis word gekenmerk deur die veralgemening van sifilitiese infeksie, en bereik sy hoogste ontwikkeling.

    Benewens die vel, slymvliese en limfknope, kan die interne organe, sentrale senuweestelsel, bene, gewrigte, bloedvormende organe, gehoorapparate, sig, ens. By die patologiese proses betrokke wees.

    Die hoof manifestasie van sifilitiese infeksie in die sekondêre tydperk isalgemene veluitslagen slymvliese (sekondêre sifiele).

    Uitvalte van elk van die aanvalle van die sekondêre tydperk, wat ongeveer 1,5-2 maande bestaan ​​het, ondergaan spontane regressie om weer na 'n min of meer lang latente tydperk weer te verskyn. Die eerste uitslag, wat die begin van die sekondêre tydperk aandui, word onderskei deur 'n spesiale helderheid en 'n oorvloed van uitslag, dit word sekondêre vars sifilis genoem. Hy word gewoonlik vergesel van 'n vervaagde harde chancre. Alle daaropvolgende aanvalle van die sekondêre tydperk word sekondêre herhalende sifilis genoem. Die intervalle tussen bouts van sekondêre sifilis, wanneer die uitslag op die vel en slymvliese afwesig is, word sekondêre latente sifilis genoem. Verskeie uitslag van die sekondêre tydperk gedurende die eerste helfte van die jaar word vergesel deur spesifieke polyadenitis. Sekondêre sifiliede het 'n aantal algemene kenmerke wat hulle onderskei van ander veluitslag: hulle is alomteenwoordig, 'n goedaardige kursus, febriele simptome is afwesig, daar is ook geen akute inflammatoriese verskynsels en subjektiewe sensasies, weerstand teen plaaslike behandeling nie, vinnige verdwyning onder die invloed van anti-sifilitiese behandeling word waargeneem. Belangrik in praktiese terme is die onderskeid tussen sekondêre vars en sekondêre herhalende sifilis, sedert die duur van infeksie en dus die hoeveelheid behandeling in hierdie gevalle verskil. Ten spyte van die identiteit van die individuele manifestasies van vars en herhalende sifilis, is daar verskeie duidelike tekens wat sekondêre vars sifilis onderskei van sekondêre herhalende.

    Daar is 5 groepe veranderinge in die vel, sy byvoegsels en slymvliese in die sekondêre tydperk van sifilis: gevlekte sifiliede, papulêre sifiliede, pustulêre sifiliede, sifilitiese kaalheid, sifilitiese leucoderma.

    'N Verteenwoordiger van die groep gevlekte sifiliede is sifilitiese roseola, wat ook die mees algemene siklied van die sekondêre (veral sekondêre vars) tydperk is. Roseola word waargeneem in 75-80% van die pasiënte met sekondêre sifilis. 'N Tipiese sifilitiese roosola, wat gewoonlik aan die begin van die sekondêre tydperk van sifilis voorkom, is 'n pienkvlek, die grootte van 'n lensiesie na die spyker se spyker, 'n verkeerde afgeronde vorm, nie flakkerig nie, onder druk verdwyn. Roseolour kolle is volop, willekeurig, meestal op die liggaam (veral op sy laterale vlakke) en op die ledemate. Uitstortings verskyn geleidelik en bereik gewoonlik hul volle ontwikkeling binne 8-10 dae.

    Die volgende tipes sifilitiese roseola word onderskei: edematous (urtikarnaya), dreineer, herhalende (groot in grootte) en ringvormig (in die vorm van ringe, boë).

    Die ekwivalent van roseola op slymvliese is eritematiese sifilitiese tonsillitis: Dreineer eritematiese kolle van donkerrooi kleur met 'n blou strepie in die keelarea, skerp geskei van die omliggende gesonde slymvlies. Syfilitiese eritematiese tonsillitis veroorsaak gewoonlik nie subjektiewe sensasies nie (of hulle is onbeduidend), word nie deur koors en ander algemene verskynsels vergesel nie.

    Papulêre sifilis in die sekondêre tydperk van sifilis is so algemeen as sifilis roseola. So, sifilitiese papules en sifilitiese roseola is die belangrikste manifestasies van sekondêre sifilis. Papulêre sifilied word meer algemeen gesien in sekondêre herhalende sifilis. Die sifilitiese papule is 'n kompakte, devoidale vorming, skerp geskei van die omliggende gesonde vel en uitsteek bo sy vlak. Afhangende van die duur van die infeksie, die eienskappe van die pasiënt se vel en die lokalisering van papulêre sifilied, kan dit 'n ander voorkoms hê.

    Daar is nege hoofvariëteite van papulêre sifilied.

    Lentikulêre (lentikulêre) sifilied meer dikwels waargeneem in sekondêre vars sifilis, word voorgestel deur duidelik afgebakende plat, afgeronde papules, die grootte van lensies, blourooi van kleur, met 'n digte elastiese tekstuur, met 'n gladde blink oppervlak. Geleidelik kry die papules 'n geelbruin skaduwee, plat, op die oppervlak van hulle verskyn skaars peeling van die kraag.

    miliere tuber - verskil in die klein mate (met papawergraan) en 'n semi-keëlvormige vorm van papules.

    Nummular (munt-agtige) - gekenmerk deur 'n beduidende grootte van papules (met 'n groot muntstuk en meer), 'n neiging om te groepeer.

    ringvormige - verskillende ringvormige rangskikking van papules.

    seborrheal: Papules is gelokaliseer op die gesig, kop, langs die voorkop, en word onderskei deur olierige skubbe op die oppervlak.

    Erosiewe (huilende): Papules word onderskei deur 'n witterige, gekerfde, geërodeerde of huilende oppervlak, wat te wyte is aan lokalisering op die slymvlies en in die voue van die vel, is een van die mees aansteeklike manifestasies van sifilis.

    Breë kondilome (Groeipapiele) geleë in gebiede van wrywing, fisiologiese irritasie (geslagsorgane, anus). Verskil in groot grootte, plantegroei (vergroot) en geërodeerde oppervlak.

    Geile papules (sifilitiese calluses) gekenmerk deur die kragtige ontwikkeling van die stratum corneum op die oppervlak, baie soortgelyk aan koring.

    Psoriasiform papules gekenmerk deur uitgesproke peeling op die oppervlak. Папулезные высыпания нередко появляются и на слизистых оболочках, особенно рта. Клинически они соответствуют эрозивным (мокнущим) папулам. В полости рта эрозивный папулезный сифилид чаще всего занимает область мягкого неба и миндалин (сифилитическая папулезная ангина).Papulêre uitslag op die slymvlies van die larinks lei tot heesheid.

    Pustulêre sifiliede is 'n seldsame manifestasie van sekondêre sifilis. Hulle word gewoonlik waargeneem in verswakte pasiënte met 'n ernstige (maligne) verloop van die proses.

    Daar is vyf rasse van pustulêre sifilied.

    ugrevidnye - klein keëlagtige pustels op 'n digte papulêre basis, vinnig krimp in kors, stadig op te los.

    Impetiginozny - Oppervlakkige pustules wat in die middel van die papules gevorm word en vinnig krimp in die kors.

    Ospennovidny - verskil in sferiese pustels die grootte van 'n ertjie, wie se middel vinnig in 'n kors droog, is op 'n digte basis geleë.

    Sifilitiese ekthyma - Laat sifilied (ses maande en later vanaf die aanvang van die siekte): 'n diep geronde pustule, die grootte van 'n groot munt dreineer vinnig in 'n dik kors wat in die vel ingebring word. By verwerping word 'n ulk met skerp gesnyde rande en 'n perifere roller van 'n spesifieke infiltrasie van 'n bloublou kleur ontwikkel. Ektimme is gewoonlik skaars, wat 'n litteken laat.

    Sifilitiese Roepie - 'n ektopiese agtige element onder 'n gelaagde koniese (oester) kors as gevolg van die groei en herhaaldelike desintegrasie van 'n spesifieke infiltraat. Gewoonlik enkel, genees deur litteken. Pustulêre en ulseratiewe sifiliede kan selde op die slymvliese geleë wees. Wanneer dit na die mangels en sagte verhemelte gelokaliseer word, lyk die proses van pustulêre ulceratiewe tonsillitis. Akneeagtige, impetiginale, en oopgemaakte sifiliede word gewoonlik waargeneem met sekondêre vars sifilis, terwyl diep variëteite (ekthyma en rupee) simptome van herhalende sifilied is.

    Syfilitiese kaalheid word gewoonlik in die tweede helfte van die siekte waargeneem, dws in sekondêre herhalende sifilis. Twee kliniese variëteite is bekend - diffundeer en klein fokuspunt. Soms word hulle in dieselfde pasiënt gekombineer en 'n gemengde vorm aangebied. Diffuse sifilitiese kaalheid het geen kenmerkende eienskappe nie. Enige deel van die vel kan kaalheid ondervind, maar die kopvel van die kop word vaker geraak. 'N akute aanvang en 'n vinnige verloop van die proses lok aandag, soms op die kop of pubis word die hoeveelheid oorblywende hare in eenhede bereken. Klein fokale sifilitiese kaalheid word uitgedruk deur verskeie klein foci van alopecia van onreëlmatige afgeronde kontoere, willekeurig versprei oor die kop (veral in die tempels en agterkant van die kop), 'n simptoom van "bont wat deur mot geëet word." Dit is uiters kenmerkend dat die hare in die letsels nie heeltemal uitval nie, en gedeeltelik - 'n skerp verdunning van die hare vind plaas. Die vel in die foci van alopecia word nie verander nie, die follikulêre apparaat word ten volle bewaar. Soms raak klein brandpunte kaalheid die wenkbroue en wimpers, wat van ongelyke lengte is - "stiefagtige" wimpers, 'n simptoom van Pinkus. Syfilitiese alopecia bestaan ​​vir 'n paar maande, waarna die hare heeltemal herstel word. Hareverlies in sifilitiese alopecia is as gevolg van die ontwikkeling van spesifieke infiltrasie in die haarfollikel sonder enige vorige kliniese manifestasies van sifilis by die plekke van besering. In die area van pleshlenok het die teenwoordigheid van bleek treponema bewys.

    Sifilitêre leucoderma (gepigmenteerde sifilied) is pathognomonic vir sekondêre (gewoonlik herhalende) sifilis, meer algemeen by vroue. Sy oorheersende lokalisering is die laterale en posterior oppervlak van die nek. ("Die halssnoer van Venus"). Dikwels kan die bors, skouergordel, rug, buik, middellyf en soms ledemate geraak word. In die aangetaste gebiede verskyn 'n geleidelik toenemende diffuse hiperpigmentasie. Vervolgens verskyn hipopigmenteerde ronde kolle die grootte van 'n vingernael op die agtergrond. Daar is gespikkelde en kant sifilitiese leucodermawanneer dit baie kolle is en hulle amper saamsmelt en net klein stroke van 'n hiperpigmente agtergrond laat. Dit bestaan ​​vir 'n lang tyd (soms vir baie maande en selfs jare), die ontwikkeling daarvan hou verband met die skade aan die senuweestelsel (bleek treponemes is afwesig in die aangetaste weefsel).

    In die teenwoordigheid van leucoderma, ervaar pasiënte gewoonlik patologiese veranderinge in die serebrospinale vloeistof.

    polyadenylation beskou as een van die belangrikste simptome van sekondêre sifilis. Dit word gekenmerk deur veelvuldige letsels van die limfknope. Dit ontwikkel altyd in baie groepe limfknope, en dit beïnvloed beide die subkutane, toeganklik deur direkte palpasie, so diep tot by die mediastinale en retroperitoneale, wat deur spesiale navorsingsmetodes geopenbaar word.

    In die sekondêre tydperk kan feitlik alle organe en stelsels betrokke raak by 'n spesifieke proses, hoewel dit waargeneem word, hoewel nie baie dikwels nie. Van die primêre belang is die nederlaag van bene en gewrigte, die sentrale senuweestelsel en sommige interne organe. Die nederlaag van die bene kom voor in 5% van die pasiënte in die vorm van diffuse periostitis, wat pynlike testovatnymi swelling manifesteer, nagpyn in die bene. Minder algemeen is osteoperiosteis. Die bene van 'n skedel en tibiale word meestal geraak. Die letsels van die gewrigte verloop gewoonlik volgens die tipe poliartritiese sinovitis met die vorming van effusie in die gewrigsholte (hidrartrose): die gewrig lyk geswel, vergroot, pynlik met druk. Die voorkoms van pyn wanneer jy probeer beweeg en die verdwyning van pyn in die gewrig tydens beweging is baie kenmerkend. Die belangrikste spesifieke sekondêre periode viscerata sluit in sifilitiese hepatitis (lewervergroting en teerheid, koors, geelsug), gastritis, nefrose-nefritis, miokarditis. Syfilitiese visceriete verloop vinnig na spesifieke behandeling. Die nederlaag van die senuweestelsel in die sekondêre tydperk van sifilis word gewoonlik vroeë neurosifilis genoem. Die letsel van die mesenchiem, dws die meninges en die vate, is kenmerkend. Neurologiese ondersoek en analise van serebrospinale vloeistof toon sifilitiese meningitis (dikwels asimptomaties), soms ingewikkeld met hidrocefalus, en ook sifilis van serebrale vate (meningovaskulêre sifilis), selde sifilitiese neuritis en poliurititis, neuralgie. Die persentasie positiewe klassieke seroreaksies in die sekondêre tydperk van sifilis is uiters hoog. 'N Positiewe Wassermanreaksie in sekondêre vars sifilis word waargeneem in 100% van gevalle, in sekondêre herhalende - in 98-100%.

    Tersiêre sifilis ontwikkel in ongeveer 40% van die pasiënte in die 3-4 jaar van die siekte en duur onbepaald.

    Onvoldoende behandeling of afwesigheid in die voorafgaande stadiums van sifilis, erge comorbiditeite, swak lewensomstandighede, ens. Dra by tot die oordrag van die siekte tot die tersiêre periode. Die manifestasies van die tersiêre periode word vergesel deur die mees uitgesproke, dikwels onuitwisbare ontsmetting van die pasiënt se verskyning, erge stoornisse in verskillende organe en sisteme, lei tot gestremdheid, en dikwels die dood. Kenmerkende eienskappe Tersiêre is die voorkoms van kragtige inflammatoriese infiltreer in die vorm van koppies en gummas geneig is tot disintegrasie met daaropvolgende uitgebreide vernietigende veranderinge in die geaffekteerde organe en weefsel, produktiewe aard van inflammasie met vorming van aansteeklike granuloom, beperkte letsels (eenheid selle), die alom teenwoordigheid van letsels, golwende, onderbroke vir. Dit toon 'n ooreenkoms met die sekondêre tydperk (manifestasies van tersiêre sifilis, gewoonlik 'n paar maande lank, ondergaan spontane regressie, gevolg deur 'n tydperk van relatiewe res van die infeksie). In teenwoordigheid van kliniese manifestasies word tersiêre aktiewe sifilis gediagnoseer, in die afwesigheid daarvan, tersiêre latente sifilis. Herhalings van tersiêre letsels word selde waargeneem en deur lang (soms meerjarige) verborge tydperke geskei, die duur van tersiêre sifiliede word nie weke bereken nie, maar maande en jare. Die aanvalle van tersiarisme is dus baie lank. In die tersiêre sifiliede word 'n uiters onbeduidende aantal treponema gevind, In hierdie verband word geen ondersoek gedoen na die teenwoordigheid van die veroorsakende middel nie, en hulle word gekenmerk deur 'n lae aansteeklikheid van hierdie manifestasies, 'n neiging om spesifieke letsels op plekke te ontwikkel. groot irritasies (hoofsaaklik op die gebied van meganiese beserings), klassieke serologiese reaksies in 1/3 van pasiënte met tersiêre sifilis is negatief, wat nie sy diagnose uitsluit nie, die intensiteit van spesifieke immuniteit in die tersiêre tydperk geleidelik afneem (dit is as gevolg van 'n afname in die aantal ligte treponema in die pasiënt se liggaam) In hierdie verband word ware resuperinfeksie met die ontwikkeling van harde chancre op die terrein van 'n nuwe bekendstelling van bleek treponema moontlik. Die oorgang van sifilitiese infeksie in die tersiêre periode word verduidelik deur verdere veranderinge in die immunobiologiese reaktiwiteit van die organisme tot 'n toename in die toestand van aansteeklike allergie, sodat die manifestasies van tersiêre sifilis infeksies en allergies van aard is. Dikwels is vel, slymvliese en beenskelet betrokke by die gomproses.

    Vel letsels word voorgestel deur twee sifiliede - bumproth and gummy.

    Die hoofelement van tuberkulêre sifilied is 'n klein digte tuberkel, lê in die dikte van die vel, halfrond in die vorm, die grootte van 'n kersie saad, donkerrooi of blourooi. Die oppervlak is glad en blink. Na 'n paar weke of maande versag die tuberkul en s ulkate, wat 'n afgeronde, nogal diepseer vorm met dunvormige, skerp gesnyde rande. Geleidelik word die onderkant van die ulkus van bederf verwyder, bedek met granulasies en verander in 'n atrofiese pigment langs die rand van die litteken, waarop nuwe uitslag nooit voorkom nie. Groep littekens het 'n mosaïekvoorkoms.

    Gumma is 'n bal die grootte van 'n okkerneut, met 'n digte elastiese konsekwentheid, met skerp grense, bedek met 'n persrooi vel, beperkend mobiel.

    Subjektiewe gevoelens is gering of afwesig. Vervolgens word die versag en disintegrasie van die tandvleis aangetref met die vorming van 'n diep sera, waarvan die onderkant bedek is met die oorblyfsels van 'n vervalle infiltraat ("gummy core"). Die ulkus het 'n afgeronde vorm, 'n diep onderkant en baie kenmerkende rolvormige dik, dig elastiese, blou-rooi rande. Geleidelik word die maag gesny, met 'n verkleurde litteken met 'n hiperpigmentasie sone om die periferie. Soms is daar 'n bestraling van die tandvleis - die verspreiding van gummiese infiltrasie na naburige weefsels (van die vel na die periosteum, been, bloedvate), wat nie net die verskrikking van die pasiënt se voorkoms kan vererger nie, maar ook tot die dood lei. Gom slymvliese is baie algemeen. Eerstens word die slymvlies van die neusholte aangetas, dan is die farinks. Gummy letsels van die tong, harde en sagte verhemelte, neus, farinks, larinks lei tot erge en dikwels onvermydelike spraakversteurings, sluk, asemhaling, verander die voorkoms van die pasiënt ("saal" neus, volledige vernietiging van die neus, perforasie van die harde verhemelte). Onder die gomse letsels van ander organe, tersiêre sifiliede van die periosteum, bene en gewrigte is meer algemeen. Die bene van die bene, onderarms, skedels, knie, elmboog en enkelgewrigte word meer dikwels geraak. Veranderinge aan ander organe en stelsels word in spesiale handleidings beskryf.

    Kongenitale sifilis word tydens swangerskap na die nageslag van 'n siek moeder oorgedra deur middel van 'n plasenta wat deur sifilis geraak word.

    Die sosiale betekenis van aangebore sifilis word vererger deur die hoë mortaliteit van kinders met aangebore sifilis: die persentasie sterftes is hoër, hoe laer die kind se ouderdom.

    Sifilis kan op twee maniere deur die plasenta oorgedra word.: 1) meer dikwels word ligte treponemas in die liggaam van 'n kind ingebring as emboli deur die naelstert, 2) minder dikwels ligte treponems penetreer in die limfstelsel van die fetus deur die limfsplete van die naelstring. 'N Gesonde plasenta is die perfekte filter vir ligte treponemas. Ten einde die veroorsakende middel van sifilis in die fetus te betree, is 'n voorlopige sifilisletsel van die plasenta met 'n daaropvolgende skending van die plasentale versperring nodig. Die oordrag van sifilis na nageslag vind hoofsaaklik plaas in die eerste 3 jaar na die moeder se infeksie. In die toekoms word hierdie vermoë geleidelik verswak, maar nie volledig verdwyn nie ("Kassovich's wet"). Die effek van sifilis op swangerskap word uitgedruk in die skending van sy kursus in die vorm van laat miskrame en voortydige geboortes, en dikwels is daar stilgeboortes (vroegtydig of betyds), ​​die geboorte van siek kinders. Afhangende van die periode van sifilitiese infeksie in 'n kind word die volgende periodes van aangebore sifilis onderskei: fetale sifilis, vroeë aangebore sifilis (dit onderskei syfilis van kinderskoene en siektes van vroeë kinderjare) en laat aangebore sifilis (na 4 jaar). Die verdeling van aangebore sifilis in vroeg en laat is as gevolg van kliniese manifestasies, en vroeë aangebore sifilis stem basies ooreen met sekondêre en laat tot tersiêre verworwe sifilis.

    Nederlaag van die fetus sifilis vind plaas op die 5de maand van swangerskap en word vergesel deur veranderinge in die interne organe, en 'n bietjie later, en die skeletsisteem. Die primêre en primêre skade aan die lewer by sulke fetusse is bevestiging van die plasentale teorie van die oordrag van sifilis na nageslag. Spesifieke letsels van die interne organe van die fetus is meestal diffuus in die natuur en word gemanifesteer deur klein selinfiltrasie en proliferasie van bindweefsel. Gewone en ernstige letsels van die viscerale organe van die fetus maak dit dikwels onvriendelik, wat lei tot laat miskrame en stilgeboorte. Daar is geen orgaan en stelsel wat nie deur syfilis in kinderskoene beïnvloed kan word nie. Die mees algemene waargenome letsels van die vel, slymvliese en bene.

    Vroeë manifestasie van sifilis by kinders kinderskoene is sifilitiese pemphigus. Die uitslag is gelokaliseer op die palms, sole, onderarms en bene. Bubbles die grootte van 'n ertjie en 'n kersie, aanvanklik serous, dan purulent, soms hemorragiese, is op 'n geïnfiltreerde basis geleë en word omring deur 'n spesifieke blou-rooi papulêre infiltrasie sone. Diffuse infiltrasie van Gochsinger gewoonlik gelokaliseer op die sole, palms, gesig en kopvel. Die letsel is skerp geskei, het eers 'n gladde, blink, blourooi, gekraakte bruinrooi oppervlak, 'n digte-elastiese konsekwentheid wat lei tot die vorming van krake wat radiale rigtings in die omtrek van die mond het en die sogenaamde Robinson-Fournier stralende littekens vir die lewe laat. . Ook waargeneem algemene of beperkte roosolie, papulêre en pustulêre uitslag in al hul rasse, soortgelyk aan dié in die sekondêre tydperk van sifilis. 'N kenmerk van roseola by babas is die neiging om saam te smelt en te fladder. Papulêre uitslag het 'n neiging tot erosie en daaropvolgende pustulasie. Veluitslag word dikwels deur koors voorafgegaan. Haarverlies kan die karakter hê van beide diffuse en klein fokale sifilitiese alopecia. Die nederlaag van die slymvliese kom dikwels voor in die vorm van sifilitiese rinitis, wat 'n spesifieke erosie-papulêre hiperplastiese anterior rinitis is. Daar is 'n vernouing van die nasale gange, mukopurulente ontslag, krimp in die kors. Asemhaling deur die neus word ernstig belemmer, wat die daad van suig onmoontlik maak. As gevolg van die ulserasie van die papulêre infiltraat van die nasale septum, is die vernietiging daarvan met die misvorming van die neus (in die vorm van 'n saal of stomp "bok") moontlik. Op die slymvlies van die mond en keel kan sifilitiese papules waargeneem word, wat geneig is tot ulserasie. Baie patognomoniese letsels van die skeletsisteem in die vorm van Osteochondritis, wat soms eindig met patologiese frakture van extremiteitsbene (Parro se pseudo-verlamming). By kinders ouer as 4 maande word manifestasies op die vel en slymvliese dikwels beperk, bene word oorheers deur die effekte van periostitis, letsels van die interne organe en die senuweestelsel is minder algemeen. In die geval van aangebore sifilis in die vroeë kinderjare word beperkte grootliks (gewoonlik klam) uitslag soos wye kondilome meer dikwels op die vel waargeneem, erosiewe papules op slymvliese, en dikwels word bene (sifilitiese periostitis van lang buisbene) dikwels geraak.

    Manifestasies van laat aangebore sifilis ontstaan ​​tussen die ouderdom van 5 en 17 jaar en stem ooreen met die nederlaag van verskillende organe en stelsels in verworwe tersiêre sifilis. Daarbenewens is daar volgehoue ​​aanhoudende tekens wat die gevolg is van sifilis, oorgedra tydens kinderskoene, of later verskyn as gevolg van die invloed van 'n sifilitiese infeksie op die ontwikkelende beenstelsel en ander organe. Именно совокупность этих признаков позволяет отличить поздний врожденный сифилис от третичного.

    Признаки позднего врожденного сифилиса делятся в зависимости от степени специфичности на абсолютные, или безусловные, относительные, или вероятные (наблюдаются чаще при позднем врожденном сифилисе, но встречаются и при других болезнях), и distrofie (kan die gevolg wees van beide aangebore sifilis en ander siektes).

    Deur die absolute fondamente toepassing getchinson triade: Tande Getchinsonovskie (vat-vormige of beitel-vorm messe, hipoplasie van die okklusie oppervlak met die halfmaanvormige kerf van die vrye rand) parenchiem keratitis (uniform melkwit vertroebel van die kornea met fotofobie, traan en Blefarospasma) kronkel doofheid (inflammasie en bloeding in die binne-oor in kombinasie met distrofiese prosesse in die ouditiewe senuwee).

    Loading...