Gewilde Poste

Editor'S Choice - 2019

FPI in swangerskap: oorsake, diagnose, behandelingsmetodes, resensies

Met FPN ly die fetus suurstofhongersnood. Daar is 'n vertraging in sy groei en ontwikkeling. Vermeerder die waarskynlikheid dat die ongebore kind sal ly aan intrauteriene infeksies en skadelike metaboliese produkte. Oortreding van die hormonale funksie van die plasenta kan voortydige geboorte en die verskyning van verskeie abnormaliteite in kraam veroorsaak.

Die gevolge van plasentale ontoereikendheid kan rampspoedig wees. FPN kan fetale dood veroorsaak. As 'n kind gebore word, sal sy aanpassing aan die wêreld daardeur baie moeiliker wees as dié van 'n absoluut gesonde baba.

Daarbenewens kan aangebore afwykings (byvoorbeeld hipdysplasie, tortikollis), enkefalopatie in die pasgebore baba opgespoor word. Dit sal meer vatbaar wees vir derm- en respiratoriese infeksies.

Oorsake van plasentale insuffisiënt

Die voorkoms van FPN kan deur verskeie redes veroorsaak word. Oortredings van die plasenta ontwikkel as gevolg van die teenwoordigheid van ekstragenitale siektes in 'n swanger vrou:

  • neuro-endokriene (hipotalamus- en bynierpatologieë, hiper- en hipotireose, diabetes mellitus),
  • pulmonale (brongiale asma),
  • nierversaking (nierversaking, piëlonefritis),
  • kardiovaskulêre (bloedsomloopversaking, arteriële hipertensie, hipotensie, hartsiekte).

As 'n swanger vrou ly anemiedan kan tekort aan die moeder-fetale bloedvloei van 'n element soos yster as 'n oorsaak van plasentale insufficiëntie dien.

by probleme met bloedstolling In die vate wat in die plasenta is, word mikrotrombomas gevorm wat die fetale-plasentale bloedvloei versteur.

Heel dikwels is die redes vir FPN verskeie infeksieswat tydens swangerskap akuut en vererger word. Bakterieë, protosoë of virusse kan die plasenta infekteer.

ontluikende inflammasie in die eerste trimester kan lei tot spontane aborsie. Die gevolge van FPN in die latere stadiums van swangerskap sal afhang van die patogeen, die erns van die plasenta se letsels.

Risikofaktore vir plasenta-insuffisiënt is ook patologie van die uterus: wanvormings van die orgaan (tweeslag, saal), miometrium, hipoplasie, endometriose. FPN kan voorkom as gevolg van die teenwoordigheid van uteriene fibroids in 'n swanger vrou, maar die risiko van hierdie probleem is anders.

Die hoërisikogroep sluit primiparas van die regverdige geslag vanaf die ouderdom van 35 met groot miomatiese nodusse in. Die laerisiko-groep sluit jong vroue in wat nie ouer as 30 jaar oud is nie, met klein miomatiese nodusse.

Oorsake van FPN kan ook wees:

Die risiko verhoog in die teenwoordigheid van slegte gewoontes, alledaagse en sosiale siektes, 'n geskiedenis van aborsie.

Klassifikasie van plasentale insuffisiënt

In mediese handboeke kan verskillende klassifikasies van FPN gevind word. Teen die tyd van ontwikkeling ken primêre en sekondêre plasenta insuffisiënt toe.

Die eerste spesie kom voor by 16-18 weke van swangerskap. Dit word geassosieer met verswakte placentasie en inplantingsprosesse. Die tweede tipe word gekenmerk deur die feit dat 'n normale plasenta aanvanklik vorm, maar om een ​​of ander rede word sy funksies in 'n later stadium van swangerskap versteur.

Die kliniese kursus van FPN kan van 2 tipes wees:

akute Onvoldoende kan op enige stadium van swangerskap en selfs tydens die bevalling voorkom. Die eerste is 'n skending van die gaswisselingsfunksie van die plasenta. As gevolg hiervan vind akute hipoksie van die fetus plaas, wat tot die dood van die kind kan lei.

Akute plasenta insufficiëntie word meestal veroorsaak deur voortydige ontlasting van die plasenta, trombose van sy vate, infarksie van die plasenta, bloeding in die streeks sinusse.

C chroniese Dokters gesig onvoldoende veel meer dikwels as akute. Gewoonlik vind hierdie tipe FPN plaas in die 2de trimester van swangerskap, en word duidelik 'n bietjie later opgespoor - vanaf die begin van die 3de trimester.

Die plasenta begin voortydig ouderdom. 'N Verhoogde hoeveelheid van 'n stof wat fibrinoïed genoem word, word op die oppervlak van die villi gedeponeer, wat transplasente metabolisme voorkom. Dus, die basis van chroniese plasenta insufficiëntie is die prosesse wat verband hou met die voorkoms van sirkulatoriese siektes in die uteroplasentale sirkel.

Chroniese FPN is in 3 tipes verdeel:

  • vergoed,
  • gedekompenseerde,
  • subcompensated
  • van kritieke belang.

Die gunstigste vorm is chronies. vergoed plasenta insuffisiënt. Die fetus ly nie daaraan nie en ontwikkel normaalweg. Patologiese veranderinge, wat gering is, word vergoed deur die beskermende en aanpasbare meganismes wat bydra tot die vordering van die vrou se swangerskap. 'N Kind kan gesond word as die dokter 'n voldoende terapie kies en die geboorte behoorlik uitvoer.

gedekompenseerde Oorspanning en ontwrigting van kompenserende meganismes is eienaardig om te vorm. Swangerskap kan nie normaalweg vorder nie. Gedekompenseerde plasentale onvoldoende lei tot lyding van die fetus, wat manifesteer deur vertraagde ontwikkeling, ernstige hartversaking, hipoksie. Moontlike fetale dood van die kind.

by subcompensated vorm beskermende en aanpasbare reaksies kan nie die normale verloop van swangerskap verseker nie. Daar is 'n beduidende vertraging in die ontwikkeling van die fetus. Met subgekompenseerde chroniese plasenta-insuffisiënt is die risiko's van verskeie komplikasies hoog.

kritiese vorm is baie gevaarlik. Dit word gekenmerk deur morfofunksionele veranderinge in die plasentale kompleks, wat nie geraak kan word nie. In kritieke vorm is fetale dood onvermydelik.

Afhangende van die sirkulasieversteuring, word FPN soos volg geklassifiseer:

  • 1a graad - uteroplasentale ontoereikendheid. Fetale-plasentale bloedvloei word bewaar,
  • 1b graad - fetale-plasentaale FPN. Uteropiele bloedvloei word bewaar,
  • 2 grade plasentale insuffisiënt tydens swangerskap - plasentale en uteropiele bloedvloei is aangetas. Einde diastoliese bloedvloei word bewaar
  • Graad 3 - Fetale plasentale bloedvloei is krities gestrem, en uteroplasentale bloedvloei is óf aangetas of bewaar.

Simptome van plasentale onvoldoende

Tekens van FPN hang af van die tipe. In chroniese vergoedde vorm is daar geen simptome van plasentale insuffisiënt nie. Toekomstige ma voel goed. Die teenwoordigheid van FPN verteenwoordiger van die regverdige seks leer net deur die resultate van ultraklank.

Simptome is meer uitgespreek in chroniese gedekompenseerde en akute vorms. 'N Vrou mag dit vir 'n sekere tydperk van haar fetus sien aktief beweeg. dan kind se aktiwiteit skerp afneem. Daar moet kennis geneem word dat die verwagte moeder, vanaf die 28ste week van swangerskap, ten minste 10 bewegings van die kind per dag moet voel. As die aktiwiteit van die baba minder is as die gespesifiseerde nommer, is dit die moeite werd om 'n ginekoloog te besoek. Miskien is dit 'n teken van 'n probleem (byvoorbeeld, FPI).

Bykomende tekens van plasentaale ontoereikendheid van gedekompenseerde vorm - stadiger groei van die maag vroue, vertraagde fetale ontwikkeling. Onafhanklik identifiseer hierdie veranderinge is byna onmoontlik. Slegs 'n dokter tydens 'n geskeduleerde eksamen kan dit regmaak.

Die gevaarlikste teken van FPN is voorkoms. bloedige vaginale afskeiding. As jy dit sien, moet jy dadelik 'n dokter raadpleeg, aangesien hierdie simptoom vroeë plaagontsteking aandui.

Diagnose van plasenta insufficiëntie

Dit is reeds hierbo genoem dat die voorkoms van FPN om verskeie redes kan voorkom. Daarom moet die diagnose van plasenta-insuffisiënt 'n omvattende ondersoek wees van 'n swanger vrou.

Die dokter, wat geskiedenis insamel, vind die hooffaktor wat bydra tot die opkoms van hierdie probleem (ouderdom, lewe en professionele toestande, slegte gewoontes, die teenwoordigheid van ekstragenitale en ginekologiese siektes, ens.). 'N Vrou in 'n posisie met FPN kan kla oor abdominale pyn, die teenwoordigheid van bloedige vaginale afskeiding, oormatige fetale aktiwiteit of gebrek aan beweging, verhoogde uteriene toon.

Ginekoloog, voer fisiese ondersoek voor die bepaling van plasenta-insuffisiënt, die abdominale omtrek van die verwagte moeder meet, die status van die uterus bepaal, bepaal die gewig van die vrou. Danksy die data wat verkry is, is dit moontlik om uit te vind of die fetus normaal ontwikkel of daar 'n vertraging in ontwikkeling is.

Volgens die resultate van 'n ginekologiese ondersoek is dit moontlik om die aard van die ontslag te bepaal, ontsteking op te spoor en materiaal vir mikroskopiese en bakteriologiese ondersoeke te neem.

Groot belang in die identifisering van plasenta-insuffisiëntiespeletjies ultraklank. Danksy hom is dit moontlik om die fetometriese indekse (dimensies van die kop, ledemate, fetale liggaam) te bepaal en te vergelyk met die normale waardes wat kenmerkend is van 'n gegewe swangerskap, die dikte van die plasenta te meet en die mate van volwassenheid te bepaal.

As jy 'n FPN vermoed, doen die dokter kardiotokografie en fonokardiografie Om die hartaktiwiteit van die kind te assesseer. Aritmie, bradikardie, tagikardie kan tekens van hipoksie wees.

Doppler uteriene bloedvloei laat u toe om die bloedsomloop in die baarmoedervate, naelstring, fetale deel van die plasenta te bepaal.

Behandeling van plasentale insuffisiënt

Aangesien die voorkoms van FPI deur verskeie oorsake veroorsaak kan word, is daar geen standaardbehandelingsregime vir plasenta-insuffisiënt nie. Die dokter wil eers die hoof etiologiese faktor uitskakel en alle maatreëls instel om kompenserende meganismes in stand te hou.

As die vorm van insuffisiënt vergoed word en die fetus se lewe nie bedreig word nie, word die behandeling op 'n polikliniese basis uitgevoer. Vir ander vorme word hospitalisasie en intensiewe terapeutiese maatreëls vereis.

As daar 'n bedreiging vir die beëindiging van swangerskap by lae plasentale insuffisiënt is, dan voorskryf die dokter medikasie wat verband hou met tokolitiese middels. In geval van versteurings van die vaskulêre toon in die plasenta en die teenwoordigheid van mikro-sirkulasieversteurings in 'n swanger vrou, voorskryf die behandelende geneesheer antistolmiddels en antiplateletagente.

Wanneer hemodinamiese versteurings opgespoor word, word medikasie voorgeskryf wat die kontraktiele funksie van die miokardium normaliseer, orgaanvolusie verbeter en 'n hipotensiewe effek hê. As hipertensie van miometrium opgespoor word, is die aanstelling van antispasmodiese middels nodig. Vir die normalisering van die transportfunksie van die plasenta en anti-oksidantbeskerming word verskeie vitamiene toegedien.

'N toekomstige ma moet nie sonder voorskrif medisyne op aanbeveling van haar vriende of ander mense neem nie, omdat ander mense se advies kan lei tot ernstige gevolge. Die dokter bepaal individueel die behandelingsregime. Slegs sy aanbevelings moet gevolg word.

Baie swanger vroue is geïnteresseerd in die behandeling van plasentaale ontoereikendheidsmiddels. Dit is moeilik om iets spesifiek te adviseer, want 'n verteenwoordiger van die regverdige seks kan 'n spesifieke instrument gebruik, terwyl dit met 'n ander vrou integendeel net die situasie sal vererger. Daarom word dit nie aanbeveel om die advies van tradisionele genesers te volg nie. Slegs 'n dokter met 'n mediese graad kan iets spesifiek aanbeveel.

Metode van aflewering met FPN

Die manier van aflewering word bepaal deur die dokter afhangende van die effektiwiteit van die behandeling. Met 'n vergoedde vorm kan 'n vrou op haar eie geboorte gee. Met subgekompenseerde vorm word die keisersnee meestal gedoen. Gedekompenseerde onvoldoende is 'n aanduiding van noodhulp. Lees meer oor keisersnee → →

Voorkoming van plasentale insuffisiënt

Een van die belangrikste en baie belangrike voorkomende maatreëls - swangerskap beplanning. Ongelukkig verstaan ​​baie paartjies nie die belangrikheid daarvan nie. Dikwels kom swangerskap onverwags voor. Selfs voor bevrugting moet die verwagte moeder die nodige eksamens ondergaan, waarvolgens alle risikofaktore geïdentifiseer sal word. Gevonde probleme sal nodig wees om ontslae te raak van of die impak daarvan te verminder. Dus, swangerskap beplanning sal beskerm teen die voorkoms van FPN in die toekoms.

Sure to skakel die invloed van skadelike faktore uit: rook, alkohol en dwelms wat nie deur 'n dokter voorgeskryf word nie. Voor en tydens swangerskap benodig jy behandel chroniese siektes, beskerm jouself teen infeksies. Met die aanvang van die "interessante posisie" word vroue aangeraai om 'n gebalanseerde dieet te eet en ten volle te slaap (ten minste 8 uur per dag).

Op 14-16 en 28-34 weke van swangerskap kan toegeken word voorkomende dwelm kursusse. Voorkoming van plasentale ontoereikendheid in ingewikkelde swangerskappe - verhoogde mediese beheer oor die "interessante situasie", konstante monitering van die fetus en die ontwikkeling daarvan.

Ten slotte, dit is opmerklik dat NEF 'n ernstige probleem is wat baie swanger vroue ondervind. Wat is gevaarlike plasenta insuffisiënt? Hierdie vraag kan nie onomwonde beantwoord word nie. Die gevolge hang af van baie faktore. 'N Kind kan gesond of met verskillende probleme gebore word, of dit kan selfs in die baarmoeder sterf. Om nie met FPN te bots nie en 'n gesonde baba te gee, word dit aanbeveel om vooraf swangerskap te beplan en jou lewenstyl te hersien, want in moderne vroue is dit fundamenteel verkeerd.

inhoud:

Placental insufficiency (FPN) - Een van die mees algemene komplikasies van swangerskap. In 50-77% van swanger vroue word dit die hoofoorsaak van miskraam. In 32% kom dit voor as gevolg van preeklampsie in 25-45% van die gevalle wat dit ontwikkel in die teenwoordigheid van ekstragenitale patologie, nadat dit in meer as 60% van die gevalle 'n virus- of bakteriële infeksie manifestasie gehad het.

Placale insufficiëntie, of placentale insufficiëntie (PN), gekenmerk deur morfologiese (struktuur), sowel as funksionele afwykings in die plasenta, waarvan die progressie kan lei tot hipoksie, ontwikkelingsvertragings en selfs voorgeboortelike dood van die fetus.

Die plasenta is 'n uiters belangrike orgaan, dit word 'n "bemiddelaar" in die skep van 'n enkele funksionele stelsel "moederplacenta-fetus" en voer 'n aantal belangrike funksies vir die fetus uit:

  • Respiratoriese (suurstoflewering, verwydering van koolstofdioksied),
  • Voeding van die fetus en uitskeiding van metaboliese produkte,
  • Beskermende ('n soort versperring en filter wat die liggaam van die fetus beskerm teen die nadelige gevolge van skadelike faktore in die moederlike organisme: sommige dwelms, giftige stowwe, mikroörganismes)
  • Hormonale (produseer hormone wat nodig is vir die normale verloop van swangerskap en fetale ontwikkeling).

gevaarlikMet die voorkoms van FPI is al hierdie funksies verswak, en 'n bedreiging ontstaan ​​vir verdere normale swangerskap en fetale ontwikkeling.

Risiko's en gevolge

Placale onvoldoende tydens swangerskap lei dikwels tot die volgende komplikasies:

  • aborsie,
  • Fetale hipoksie,
  • Vertraagde ontwikkeling en groei van die fetus,
  • Daar is 'n risiko van voorgeboortelike (intraderinale) fetale dood.

is belangrikDie teenwoordigheid van FPN tydens swangerskap beteken nie dat die kind gebore sal word met of voor die termyn nie. Met 'n mate van hemodinamiese steurnisse in die moederpenta-fetusstelsel, vroeë opsporing en voldoende behandeling, is die voorspelling vir swangerskap en fetus gunstig. Natuurlik, met uitgesproke afwykings van hemodinamika, word 'n positiewe uitkoms van die siekte bevraagteken.

Oor plasenta

Die plasenta is 'n "tydelike" orgaan. Dit verskyn slegs tydens swangerskap, maar voer 'n aantal belangrike funksies uit:

  1. Lewer suurstof na die fetus en verwyder koolstofdioksied.
  2. Dit vervoer die voedingstowwe wat nodig is vir die behoorlike lewe in die baarmoeder.
  3. Voer die sintese van hormone uit om swangerskap te red (hCG, progesteroon, estrogeen).
  4. Beskerm die kind teen blootstelling aan skadelike stowwe in die moeder se liggaam.

Terselfdertyd het die plasenta 'n unieke eienskap om nikotien, dwelms en alkohol oor te slaan.

FPI tydens swangerskap - wat is dit?

En die oorsake en simptome van plasenta insufficiëntie, is dit raadsaam om na te dink na die kenmerke van hierdie toestand. Deur patologie word algemeen die hele simptoomkompleks verstaan, waarvan die voorkoms verband hou met morfologiese en funksionele veranderinge in die plasenta. Ons praat oor oortredings in die struktuur en werk van hierdie "tydelike" liggaam.

FPN is 'n bloedvloeiversteuring in die moeder-plasenta-fetusstelsel. Die progressie van patologie behels 'n vertraging in die ontwikkeling van die fetus. Отсутствие лечения и осложненное течение беременности могут привести к внутриутробной гипоксии и гибели плода.

Die hoofoorsake en risikofaktore

FPI tydens swangerskap kom gereeld voor. Dokters verduidelik hierdie tendens deur 'n groot aantal oorsake van patologie:

  1. Chroniese siektes (diabetes, skildklierstoornisse, hartafwykings, hipertensie, patologieë van die longe en niere).
  2. Bloedarmoede en probleme met bloedstolling.
  3. Verergering van aansteeklike prosesse in die liggaam van 'n vrou.
  4. Patologie van die voortplantingstelsel (menstruele afwykings, baarmoederfibroïede, endometriose).
  5. Kompliseer tydens swangerskap (preeklampsie, placenta previa, rhesus konflik).

Die risiko om plaagontsteking te ontwikkel, neem toe as 'n vrou alkohol of dwelms gebruik of rook. 'N groot aantal aborsies in die geskiedenis kan ook hierdie oortreding veroorsaak.

Klassifikasie van patologie

Placental insufficiency word gewoonlik geklassifiseer volgens verskeie kriteria.

Byvoorbeeld, afhangende van die tyd en meganisme van voorkoms, kan die patologie primêr of sekondêr wees. In die eerste geval ontwikkel FPI tot die 16de week van swangerskap. Die waardedaling is 'n gevolg van 'n verkeerde inplantingsproses. Sekondêre patologie vind plaas wanneer die plasenta reeds gevorm word onder die invloed van negatiewe faktore van buite.

Gegewe die kliniese kursus kan plasenta-insuffisiënt akuut of chronies wees. Laasgenoemde opsie word verdeel in vergoeding, wanneer daar metaboliese afwykings in die plasenta is, en gedekompenseer met die progressie van die patologiese proses in die fetus-plasenta-moederstelsel.

Kliniese prentjie

Manifestasies van plasenta insufficiëntie hang af van die vorm. Vergoedde hr. FPI tydens swangerskap word nie vergesel van 'n uitgesproke kliniese prent nie. Die vrou voel goed. Sy leer eers oor die diagnose ná die uitslae van ultraklankondersoek.

Gedekompenseerde vorm van FPN akute of chroniese kursus manifesteer in die vorm van tekens wat intrauteriene hipoksie van die fetus aandui. Eerstens let die vrou op die wisselvallige bewegings van die kind en die dokter let op die toename in sy hartklop. In die afwesigheid van behandeling, verminder die fetale aktiwiteit, en bradikardie sluit aan.

Gewoonlik, na die 28ste week van swangerskap, moet die verwagtende moeder ten minste 10 bewegings van die baba per dag voel.

Nog 'n manifestasie van gedekompenseerde FPN tydens swangerskap van 'n chroniese kursus is 'n stadiger groei van die vrou se maag, 'n vertraging in die ontwikkeling van die fetus. Onafhanklik erken sulke veranderinge is nie moontlik nie. Slegs 'n dokter by die volgende geskeduleerde ondersoek kan oortredings openbaar.

Die gevaarlikste teken van FPN is die voorkoms van bloedige ontslag uit die vagina. In hierdie geval moet u onmiddellik die span mediese werkers skakel. Hierdie simptoom dui op voortydige afskeiding van die plasenta.

Diagnostiese metodes

FPI tydens swangerskap kan om verskeie redes voorkom. Daarom moet die diagnose van hierdie patologie 'n omvattende ondersoek wees.

Dit begin met 'n studie van die pasiënt se geskiedenis om die hooffaktor te identifiseer wat bydra tot die voorkoms van die probleem. Dit is belangrik vir die dokter om te weet oor skadelike gewoontes, werkplek, die teenwoordigheid van ginekologiese en ander siektes. 'N Vrou met FPN kan kla oor bloeding, pyn in die onderbuik, oormatige aktiwiteit van die fetus of sy afwesigheid.

In die volgende stadium doen die dokter 'n ondersoek oor 'n ginekologiese stoel. Sy neem ook beheer oor die gewig van die swanger vrou en die omtrek van haar maag. As gevolg van die data wat verkry is, kan ons selfs op hierdie stadium 'n hoë risiko van FPN tydens swangerskap aanneem. Wat is hierdie patologie, watter metodes van behandeling daarvoor ontwikkel is - die ginekoloog moet hierdie vrae tydens die konsultasie beantwoord.

Nog 'n insiggewende diagnostiese metode is ultraklank. Daarmee kan jy die fetometriese lesings van die kind evalueer (die grootte van die kop, bolyf en ledemate), vergelyk dit met die standaardwaardes. Ultraklank toon ook die dikte van die plasenta en die mate van volwassenheid.

In geval van vermoede FPI, kan kardiotokografie en fonokardiografie ook benodig word. Hierdie studies stel ons in staat om die hartaktiwiteit van die fetus te evalueer. Bradikardie, aritmie of tagikardie - hierdie oortredings dui op hipoksie. Daarbenewens is doppler sonografie voorgeskryf vir swanger vroue. Daarmee evalueer die dokter die bloedsirkulasie in die baarmoedervate, die fetale deel van die plasenta en die naelstring.

Eienskappe van terapie

Daar is geen algemene behandeling vir FPI tydens swangerskap nie. Terapie word gekies op grond van die oorsake van die oortreding. Die hoofdoel is om die etiologiese faktor uit te skakel.

Met 'n vergoedde vorm van patologie word behandeling op 'n polikliniese basis uitgevoer. In ander gevalle word die swanger vrou met hospitalisasie getoon met toepaslike terapie. Dit impliseer die gebruik van die volgende middels:

  1. "Actovegin", "Tocopherol" vir die normalisering van bloedvloei in die plasenta-fetusstelsel.
  2. Antiplatelet agente ("Curantil") en antikoagulante ("Clexane") om die reologiese eienskappe van bloed te verbeter. Hierdie middels dun die bloed en voorkom die ontwikkeling van patologiese formasies in die plasenta.
  3. Kalsiumkanaalblokkers ("Corinfar") om die baarmoeder te verminder.
  4. Hormonale medisyne ("Utrozhestan") en vitamien komplekse help om metabolisme in die plasenta te normaliseer. Wanneer bloedarmoede opgespoor word, word ysteraanvullings voorgeskryf.

In-pasiënt behandeling duur vir ten minste 4 weke gevolg deur polikliniese opvolg. Die hele kursus van terapie is ongeveer 8 weke. Die doeltreffendheid daarvan word geëvalueer deur CTG, ultraklank en Doppler.

Sommige vroue verkies om selfbehandeling van FPI tydens swangerskap te gebruik, met die gebruik van voorskrif alternatiewe medisyne. Hierdie benadering is egter onaanvaarbaar. Terapie met die gebruik van resepte van volksgenesers kan die fetus benadeel, wat die ontwikkeling van komplikasies veroorsaak. Behandeling van plasenta insufficiëntie moet deur 'n gekwalifiseerde spesialis voorgeskryf word.

Moontlike gevolge

FPI tydens swangerskap lei in die reël tot die volgende komplikasies:

  • plasentale abrupsie,
  • perenashivanie swangerskap.

In die afwesigheid van mediese sorg, kan daar ook negatiewe effekte op die kind verwag word. Dit sluit in ontwikkelingsvertraging, respiratoriese patologie en neurologiese statusversteuring. In die vroeë stadiums is die risiko van fetale dood veral hoog.

Vroue resensies

Volgens resensies word FPI tydens swangerskap gereeld gediagnoseer. Die voorspelling vir so 'n diagnose kan egter positief wees as die vrou nie die doktersvoorskrifte ignoreer nie. Die gebruik van dwelms en konstante monitering deur die ginekoloog stel jou in staat om die kind suksesvol uit te voer. Daarbenewens kan baie vroue selfs natuurlik geboorte gee.

Meestal word die patologie in die 2-3 ste trimester bespeur, wanneer die hooforganiese stelsels van die fetus reeds gevorm word. In die vroeë stadiums is die hoofrede vir die oortreding die gebruik van dwelms en alkohol, rook. Baie vroue weet steeds nie van hul interessante posisie nie, daarom verkies hulle om 'n normale lewe te lei. Die impak van negatiewe faktore eindig egter dikwels sleg en lei tot fetale dood.

In latere tydperke, volgens die dokters, dreig 'n FPN van 1 graad tydens swangerskap die fetus minder as 'n derde graad van inkorting. In laasgenoemde geval bereik die vlak van versteurings in die fetale-plasentale sirkel kritieke grense.

Voorkomingswenke

Voorkoming van FPI tydens swangerskap word tot sy beplanning verminder. Selfs voor die aanvang van konsepsie word 'n gesinspaar aanbeveel om die nodige eksamens te ondergaan om risikofaktore te identifiseer. As gesondheidsprobleme opgespoor word, moet albei ouers 'n behandeling ondergaan en eers daarna moet hulle begin beplan.

Dit is nodig om die invloed van negatiewe faktore uit te sluit: rook, drink, neem sekere medisyne. Voor die aanvang van swangerskap, is dit nodig om chroniese kwale te genees, en tydens dit om hulself te beskerm teen infeksies. Dit is belangrik om altyd te voldoen aan die regime van werk en rus, eet 'n gebalanseerde dieet.

Oorsake van vorming van FPN (plasentale insuffisiënt)

FPN tydens swangerskap is 'n funksionele gebrek aan die plasenta, hipoksie vind plaas, die fetus het suurstof, wat wisselende grade van ontwikkelingsvertragings en ander patologiese prosesse in die embrio veroorsaak.

Vorming vind plaas onder die invloed van baie faktore wat die kompenserende kapasiteit tussen die ma, plasenta en fetus beïnvloed. Die ontwikkeling van plasenta-insuffisiënt word bevorder deur siektes van interne organe, chroniese inflammasies of patologieë van die voortplantingstelsel. 'N Hoë risiko vir 'n patologiese toestand van die plasenta word altyd oorgelaat aan vroue wat in die late swangerskap met preeklampsie gediagnoseer is.

Die risikogroep sluit ook die volgende kategorieë swanger vroue in:

  • vroue onder 18 jaar of na 35 jaar oud
  • in die antisosiale manier van lewe (rook, alkoholisme, dwelmverslawing),
  • moeilike werksomstandighede
  • die teenwoordigheid van endokriene siektes
  • afwykings wat verband hou met die skending van die maandelikse siklus en die konstante nie-draende van die kind, myoma en ander,
  • na infeksies in die vroeë swangerskapstydperk,
  • in die teenwoordigheid van enige sistemiese siektes - diabetes, long- of nierversaking, hoë bloeddruk,
  • gepaardgaande oorerflike of aangebore faktore.
Oorsake van plasentale insuffisiënt word geassosieer met verskeie patologieë en anomale struktuur van die uterus (biopsie, saalvorm) of met sy funksionele eienskappe as gevolg van skade aan die endometrium as gevolg van vorige skraap, aborsies. Dit is nie ongewoon dat die oorsaak van FPN bloedarmoede is, as daar in wese geen yster in die bloed is nie, 'n element wat 'n transportfunksie vir die lewering van suurstof na intrauteriene ontwikkeling verrig.

Die graad van plasentaale ontoereikendheid

Klassifikasie van FPN op die stadium van swangerskap word gemaak deur erns, tyd en tyd van vorming. Afhangende van die gestasieperiode word 'n primêre (verkeerd geïmplanteerde membraan) en sekondêre patologie onderskei (in die geval van 'n normaal gevormde plasenta, onder invloed van negatiewe faktore, word onvoldoende funksionering waargeneem).

Kliniese ontwikkeling behels twee tipes patologie:

  1. Akute plasentale insuffisiënt - die membraan begin om te los tydens enige stadium van swangerskap. Die oorsaak is hoofsaaklik trombose en benadeelde gasuitruilfunksie.
  2. Chroniese fpn word vaker gediagnoseer en vind plaas in die middel van swangerskap. Patologie word voortydig gekenmerk deur plasentale veroudering en word weer in die volgende vorms verdeel:
  • vergoed - word beskou as die mees gunstige, met verswakte metaboliese prosesse, maar met behoud van bloedsirkulasie tussen die baarmoeder en die fetus,
  • gedekompenseer - die bloedvloei word onderbreek tussen die baba en die plasenta, of tussen die baarmoederholte en die plasentaale membraan,
  • Subgekompenseerde chroniese plasenta-insuffisiënt word veroorsaak deur 'n beduidende afname in die funksionele vermoëns van die plasenta, daar is 'n beduidende vertraging in die ontwikkeling van die fetus.
Daarbenewens is daar kriteria vir verskille in die graad van FPN. Graad 1 is onderverdeel afhangende van die ligging van die tekort:
  • FPN 1a-graad - daar is 'n gebrek aan hemodinamika van bloedvloei tussen die baarmoederholte en die plasenta,
  • FPN 1b graad - weens swak bloedvloei tussen die fetus en die dop.
Tekens van plasentale insufficiëntie 2 grade word gekenmerk deur verswakte bloedsirkulasie op alle vlakke, maar terselfdertyd bereik die aanwysers nie 'n kritieke vlak nie, anders as die patologie van 3 grade, word die lewe van die baba bedreig.

Behandeling van plasentale insuffisiënt

Behandeling van plasenta insufficiëntie by swanger vroue met die teenwoordigheid van 'n bedreiging vir die lewe van die kind behels die gebruik van medikasie in die hospitaal. Tydens terapie word dwelms gebruik om die kwaliteit van bloedsomloop te verhoog en metaboliese prosesse (Curantil, Eufillin, Troxevasin en ander) te aktiveer. Om die toon van die baarmoeder te verminder, word Magnesia, Ginipral of No-Spa toegeken.

Kliniese aanbevelings bestaan ​​uit konstante dinamiese waarneming tydens die diagnose van FPN met behulp van ultraklank, CTG en Doppler. Die vrou moet absolute vrede waarneem en stresvolle situasies vermy om nie die baarmoeder te verhoog nie. Om die bloedvloei te voorkom en te verbeter, moet die dieet uit 'n verskeidenheid vrugte en groente bestaan, sodat die fetus die maksimum hoeveelheid vitamiene en spoorelemente ontvang.

Patologiese kenmerke

Placenta is die orgaan wat tydens swangerskap vorm. Die belangrikste funksies is die implementering van die lewering van voedingstowwe van die moeder na die fetus, gaswisseling en beskerming van die baba uit verskeie negatiewe faktore.

Wat is FPN tydens swangerskap? Dus word in die medisyne 'n stel veranderinge in die plasenta genoem. Met ander woorde, dit is 'n verswakte bloedsirkulasie in die orgaan, met die gevolg dat die baba nie die nodige suurstof of voedingstowwe mag ontvang nie.

As hierdie patologie vorder, is intraderinale groeivertraging of selfs fetale dood moontlik.

Daar is geen spesifieke simptome van plasentale insuffisiënt nie. Die enigste ding waaraan jy aandag moet skenk, is skerp toegeneem of, daarteenoor, verminderde fetale aktiwiteit.

Bewus te wees! Gewoonlik word geglo dat jy gedurende die dag sy bewegings ongeveer 10 keer moet voel. As die bewegings skaars hoorbaar is of teendeel, word hulle te aktief, dan moet u met u dokter raadpleeg.

Die dokter kan FPN tydens die ondersoek van die swanger vrou vermoed. As gewigstoename of 'n toename in die volume van die maag te klein is en nie ooreenstem met 'n spesifieke tydperk van swangerskap nie, sal die vrou aangeraai word om 'n ultraklankskandering te ondergaan, waar dit moontlik sal wees om die toestand van die plasenta en die ontwikkelingsgraad van die kind te bepaal.

Klassifikasie van FPN

Placentale onvoldoende tydens swangerskap kan volgens verskeie kriteria geklassifiseer word. Afhangende van die meganisme van voorkoms, gebeur dit:

  • primêre - opgespoor in die eerste trimester en word geassosieer met 'n skending van die inplanting van die ovum of die meganisme van die vorming van die plasenta. Oor wat in hierdie tydperk met ma en baba gebeur, sien artikel 1 trimester van swangerskap >>>,
  • sekondêre - mag voorkom in 'n reeds gevormde liggaam as gevolg van blootstelling aan enige negatiewe faktore.

Gebaseer op die kliniese manifestasies, is FPN:

  1. Akute. In die meeste gevalle is die oorsaak plasentale abrupsie. Dit kan op enige stadium van swangerskap gebeur,
  2. Chroniese. Diagnoseer op verskillende stadiums van swangerskap. Op sy beurt kan chroniese plasenta insuffisiënt vergoed word (indien metaboliese steurnisse teenwoordig is, maar die bloedsirkulasie nie versteur word nie) of gedekompenseer word (sirkulasieversteuring word opgespoor).

Daar is verskeie grade van gedekompenseerde fitoplasentale ontoereikendheid:

  • Grade FPP 1a tydens swangerskap manifesteer as verswakte bloedbeweging in die uteroplasentale sirkel,
  • 1b graad - 'n oortreding is uitsluitlik in die fetale plasentale sirkel gevind,
  • 2-graad mislukking - oortreding het onmiddellik in 2 kringe plaasgevind,
  • Graad 3 - die aard van die oortredings is krities en hierdie toestand bedreig die lewe van die fetus.

Oorsake van patologie

Voordat die behandeling voorgeskryf word en moontlike risiko's geïdentifiseer word, sal die dokter die presiese oorsake van plasenta-insuffisiënt tydens swangerskap bepaal. Die volgende kan lei tot 'n skending van die vorming en funksionering van die liggaam:

  1. Genetiese abnormaliteite in die fetus en endokriene patologieë in die moederlike organisme,
  2. Infiltrasie van virusse en bakterieë in die eerste trimester in die liggaam van 'n swanger vrou (om jouself te beskerm teen moontlike siektes, lees die artikel oor die onderwerp: Algemene Koue: Swangerskap >>>)
  3. Chroniese siektes van die moeder (diabetes, patologie van die kardiovaskulêre stelsel, ens.),
  4. Verloskundige patologieë (preeklampsie, polihidramniose, rhesus konflik, ens.),
  5. Die abnormale struktuur van die baarmoeder (dvorogogosti, ens.), Die teenwoordigheid van miomatiese nodusse, aborsie in die verlede, ens.
  6. Sosio-biologiese faktore (ouderdom van 'n swanger vrou tot 18 jaar of ouer as 35 jaar, gereelde spanning en oormatige oefening, rook en ander slegte gewoontes, kontak met skadelike stowwe).

FPI behandeling

As u tydens die ultraklank gediagnoseer is met plasenta-insuffisiënt, sal die dokter die nodige behandeling voorskryf. Die doel is:

  • verbetering van bloedvloei in die plasenta,
  • voorkoming van fetale abnormaliteite. (Leer meer oor hoe die baba groei en ontwikkel in jou maag uit die artikel Baby Development in the Womb >>>)

Om dit te doen, word gewoonlik voorgeskrewe vasodilaterende middels (Curantil), antispasmodika (No-shpa, artikel oor die onderwerp: No-shpa tydens swangerskap of ginipral), sedatiewe (Glycine, infusie van valeriaan). In sommige gevalle mag u medikasie benodig wat bloedstolling (heparine) verhoog.

Gewoonlik word die behandeling van FPI by die huis uitgevoer. Hospitalisasie word slegs aangedui in gevalle waar die voorgeskrewe terapie vir 10-14 dae nie die verlangde uitslag gegee het nie, of tydens die ondersoek wat geassosieer word met gepaardgaande patologie.

Opsomming van Statistiek

Uteroplasale insufficiëntie word gemiddeld gediagnoseer in 3,5% van swanger vroue sonder enige ander gepaardgaande patologie en in 45% met die teenwoordigheid daarvan. Dit kom gemiddeld voor in meer as 60% van die vroue wat 'n bakteriële of virale infeksie van die interne genitale organe gehad het, in 50-75% met miskraam, 32% met preeklampsie en 35% met ekstragenitale siektes.

Die gevolge van hierdie probleem word ook getoon deur die gevolge van hierdie patologie - hoë perinatale sterftes, wat ongeveer 50% onder premature babas en 10.3% van die voltydse kinders is, simptome van wanaanpassing in die vroeë postpartum periode - 30% van pasgeborenes, hoë risiko vir sentrale senuweestelsel skade - in die helfte. Die graad van hierdie afwykings in die perinatale tydperk bepaal die vlak van vertraging in die psigomotoriese en fisiese ontwikkeling van pasgeborenes.

Wat is plasentale insuffisiënt

Die plasenta is 'n tydelike orgaan wat tydens swangerskap ontwikkel en die fetus by die moeder se liggaam voorsien. Danksy die stelsel "die liggaam van die moeder - die plasenta - die fetus", word laasgenoemde deur die komplekse bloedsomloopstelsel voorsien van suurstof, voedingstowwe, hormone, immuunverdediging. Daardeur word koolstofdioksied en metaboliese produkte in die teenoorgestelde rigting verwyder.

Die plasenta dien ook as 'n versperring wat voorkom dat baie giftige en skadelike stowwe, bakterieë en virusse die fetus binnedring, dit veroorsaak sommige hormone en immuun komplekse, ens.

Dit wil sê, die hele onafskeidbare stelsel, "moeder-plasenta-fetus", verseker die normale groei en ontwikkeling van die fetus ten volle. Onvoldoende van die uteropiele bloedvloei, wat gebaseer is op mikrosirkulatoriese afwykings, kan lei tot ontwrigting van fetale gasuitruiling, vertraging van die ontwikkeling daarvan, skade aan die sentrale senuwee-, immuun- en endokriene stelsels of die dood.

Placental insufficiency is 'n kliniese sindroom wat veroorsaak word deur verskeie morfologiese en funksionele veranderinge, sowel as afwykings van adaptiewe kompenserende meganismes wat die volle waarde van die orgaan (plasenta) in funksionele terme verseker.

So, hierdie patologie is die gevolg van 'n komplekse reaksie van die plasenta en fetus op patologiese veranderinge in die moederorganisme, wat manifesteer word deur 'n kompleks van versteurings van die plasentale funksies - metabolies, endokriene en vervoer.

Patogenese van die siekte

Die vorming van plasenta insufficiëntie onder die invloed van risikofaktore is te danke aan die volgende verwante meganismes:

  • Patologiese veranderinge in die uteropiele bloedvloei, wat lei tot arteriële bloedvloeiafwykings en / of veneuse bloeduitvloei vanaf die ruimte tussen die chorioniese vagus van die plasenta, vertraag die spoed van kapillêre bloedvloei daarin, die verandering van die reologiese en koagulerende eienskappe van die moeder- en fetale bloed.
  • Versteurings in die bloedsomloopstelsel "fetus-plasenta" en die lewering van suurstof na die fetus, wat 'n patologiese chroniese proses tot gevolg het. Dit bestaan ​​uit die opeenvolgende ontwikkeling in die fetus van adaptiewe reaksies in die vorm van stimulering van bloedvorming en glukoneogenese prosesse, in die geleidelike herverdeling van bloed om lewende organe (brein, hart, bynierkliere) met suurstof te voorsien.
  • Placental-membraan versteurings - 'n skending van die struktuur, veranderinge in deurlaatbaarheid, sintetiese en metaboliese funksies van sellulêre plasmamembrane, wie se funksionering hoofsaaklik afhang van die samestelling van lipiede in hulle en die balans tussen die prosesse van peroksidasie van laasgenoemde en die graad van antioksidante beskerming van die fetus en die swanger vrou.
  • Onvoldoende ontwikkeling van die chorioniese villi, veroorsaak deur 'n skending van die vorming van die vaskulêre netwerk van die villi- of weefselbasis (stroma). Die gevolg is 'n vermindering in die gebied van daardie strukture wat die uitruil van gas tussen moeder- en fetale bloed verseker. Daarbenewens is dit ook moontlik om die afstand tussen die tussenliggende ruimte waarin die moederlike bloed en die kapillêre van die fetale bloedsomloopstelsel geleë is, te verhoog. Al hierdie lei tot iskemie, verswakte mikrokringloop, ens.
  • Vermindering van die kompensatoriese aanpassingsvermoëns van die "moeder-plasenta-fetus" -stelsel. Met die verdere ontwikkeling van plasenta-insuffisiënt, vind "hipoksiese spanning" plaas, wat gepaard gaan met 'n kompenserende toename in die biologies aktiewe stowwe wat die fetale bloed binnedring. Gevolglik word bloed verder verdeel, die fetusontwikkeling vertraag, glukosemetabolisme om energie vry te laat kom, vind plaas langs 'n anaërobiese pad, wat nie meer kan kompenseer vir die gebrek aan laasgenoemde nie, die meganismes wat die sentralisering van bloed in vitale organe ens verseker, verminder geleidelik. , daar is asfiksie van die fetus.

Vorme van die patologiese proses en sommige moontlikhede van instrumentele diagnostiek

Afhangende van die beoogde aard van die plasentale letsel en die oorheersende lokalisering van patologiese prosesse, kan die tekort wees:

  • hemodinamiese, gekenmerk deur 'n afname in bloedvloei snelheid in die uteroplasale en fetale-plasentaale bed,
  • plasentale membraan, wat bestaan ​​uit 'n verminderde moontlikheid van vervoer van metaboliese produkte deur die plasenta-membraan,
  • sel parenkymale, geassosieer met 'n afname in die graad van funksionele aktiwiteit van trofoblastiese selle.

In die kliniese praktyk is geïsoleerde versteurings in een van die genoemde strukture uiters skaars as gevolg van hul noue verhouding. 'N verandering in een van hulle veroorsaak byna altyd 'n patologiese verandering in die ander. Daarom, wanneer 'n diagnose beoefen word, gebruik sommige praktisyns nog terminologie wat die oorsaakende faktor in ag neem - primêre of sekondêre plasenta insufficiëntie.

In ooreenstemming met die kliniese verloop van onderskeide vorme:

  1. Akute, in die ontwikkeling waarvan die hoofrol gespeel word deur bloedsomloopafwykings in die "uterus-plasenta" -stelsel.
  2. Chroniese.

Akute plasentale insuffisiënt

Aangewys deur die vorming van omvangryke infarksies van die plasenta, die voortydige afskeiding daarvan met retroplasiese bloeding en die vorming van hematoom. Die akute vorm eindig baie dikwels met die dood van die fetus en aborsie.

chroniese

'N Relatief meer algemene vorm is chroniese plasenta-insufficiëntie, wat voorkom in elke derde swanger vrou in die risikogroep van persone met perinatale patologie. In die voorkoms daarvan, laat preeklampsie van swanger vroue, die isoserologiese onverenigbaarheid van die bloed van die swanger vrou en die fetus, langdurige swangerskap, die bedreiging van sy onderbreking, bloedarmoede en somatiese siektes is van groot belang.

Die chroniese kursus kan in die eerste helfte van die swangerskap of vanaf die begin van die tweede helfte ontwikkel en duur van weke tot enkele maande. Dit word gemanifesteer deur afwykings van die trofiese funksie, gevolg deur hormonale, en dan gasruisversteurings van die plasentale funksie. Die belangrikste meganismes is chroniese uteroplasentale perfusie en mikrosirkulasie afwykings.

Hoe om plasenta insuffisiënt te bepaal?

Volgens kliniese manifestasies word die volgende vorme van chroniese kursus onderskei:

  1. Vergoed, gekenmerk deur die afwesigheid van oortredings van die fetus. Patologie kan slegs deur middel van spesiale, subtiele studies geïdentifiseer word - die bepaling van die konsentrasie van spesifieke plasentale ensieme en hormone van die plasenta in die bloed van 'n swanger vrou, die uitvoer van radio-isotoop-plasentinografie en ander. Hierdie studies bied 'n geleentheid om die wanorde van sommige individuele funksies van die plasenta te identifiseer.
  2. Subgekompenseer - die algemene toestand van die fetus ly nie, maar slegs in die afwesigheid van enige stres op die fetale-plasentaale kompleks. As gevolg van diagnostiek met die gebruik van toetse met verskillende stres toetse of 'n stres toets, sowel as tydens arbeid en arbeid pogings, word tekens van suurstofhongersiekte (hipoksie) van die fetus geopenbaar, wat met behulp van kardiotokografie gediagnoseer kan word.
  3. Chroniese gedekompenseerde plasenta insufficiëntie, waarin die versteurde toestand van die fetus opgespoor word selfs sonder die gebruik van bykomende stres toetse en in die afwesigheid van kraam.

Die mees insiggewende objektiewe metode om die siekte te diagnoseer en die moontlikhede van die kompeterende aard van die moeder-plasenta-fetale stelsel te bepaal, word beskou as 'n ultraklank met Doppler-bloedvloei in die onderskeie vate.

Ongeveer in Week 28 is dit moontlik om die amniotiese indeks, die volwassenheidsvlak van die plasenta en die vroeë veroudering daarvan, die korrespondensie van die hoogte en liggaamsgewig van die fetus tot die ouderdomsnorm, sowel as die teenwoordigheid van ontwikkelingsgebreke (byvoorbeeld hartdefekte) te bepaal.

Op 36 weke na die finale volle vorming en veroudering van die plasenta, word nie net anatomies maar ook funksioneel aandag gegee aan die dikte, ouderdom en posisie van die fetus nie.

Enige abnormaliteite in hierdie swangerskapstydperke dien as 'n aanduiding van Doppler-ultraklank. Die bloedsnelheid in die uteriene arteries, die naelstring en die middelste serebrale arterie van die fetus word meestal bepaal, waarna die aard van die kromme bereken word met behulp van een van die aanwysers soos die pulseringsindeks, weerstandsindeks, maar meer dikwels deur die sistoliese diastoliese verhouding.

Op grond van hierdie tegniek is 'n klassifikasie van arteriële hemodinamiese steurnisse in die moeder-plasenta-fetus funksionele stelsel deur middel van 'n vergelykende assessering van die geplotte krommes van Doppler-parameters van bloedvloeitempo in die onderskeie vate voorgestel. Volgens hom word hemodinamiese afwykings onderskei:

  • 1a graad - slegs uteriene bloedvloei verander,
  • 1b graad - slegs bloedvloei in die fetale vate,
  • 2 grade - versteurings van uteriene en fetale sirkulasie sonder kritieke waardes van hierdie aanwysers,
  • Graad 3 - 'n kritieke vlak van verswakte bloedvloei in die naelstier, wat uitgedruk word as nul of selfs 'n negatiewe waarde van aanwysers van die diastoliese komponent.

Hoe om patologie in hierdie gevalle te behandel? Met grade 1a, 1b en 2 grade is slegs dinamiese waarneming van 'n swanger vrou met kardiomonitor en dopplerometriese monitering nodig. Met graad 3, wat die tekortkoming van die plasenta as gedekompenseer kenmerk, benodig die vrou vroeë aflewering.

Bevestiging van bevalling in plasentale ontoereikendheid en voorkoming van patologie

Dit behels die tydige diagnose van funksionele afwykings van die fetus, die korrekte bepaling van hulle erns en die gereedheid van die geboortekanaal vir bevalling. Natuurlike bevalling is moontlik met die gereedheid van die geboortekanaal tot by die verloop van die fetus, die bevredigende toestand van die vrou en die fetus. Die toestand van laasgenoemde word bepaal deur ultraklank, funksie-vrag toetse, kardiotokografie en dopplerometrie.

In gebrek aan gereedheid van die geboortekanaal tydens die eerste geboorte, in 'n swanger vrou met 'n belaste verloskundige en ginekologiese geskiedenis en in die teenwoordigheid van intraderinale groeivertraging met simptome van 'n skending van sy toestand, word aflewering aangedui deur keisersnee.

Voorkoming van plasentale ontoereikendheid is in die eerste plek in die uitskakeling of regstelling van risikofaktore. Daarbenewens bevat dit aanbevelings vir behoorlike voeding, die aanstelling van komplekse vitamiene en minerale, sagte kalmeermiddels van plantaardige oorsprong en, indien nodig, bogenoemde middels.

Wat is plasentale insuffisiënt

Placale insufficiëntie (synoniem - fetoplacental insufficiency) word 'n komplekse simptoom kompleks genoem, wat veroorsaak word deur morfologiese en funksionele veranderinge in die plasenta (dit is die funksie en struktuur wat geskend word).

Die plasenta-insuffisiënt van die fetus is niks anders as 'n bloedvloeiversteuring in die moeder-plasenta-fetusstelsel nie. In die geval van beduidende en progressiewe dataversteurings, lei die plasenta-insuffisiënt tot 'n vertraging in die ontwikkeling van die fetus, en in ernstige gevalle is dit die oorsaak van die intrauteriene hipoksie en selfs die dood.

Afhangende van die oomblik en meganisme van ontwikkeling:

  • primêre, wat voor 16 weke van swangerskap gediagnoseer word en veroorsaak word deur 'n skending van die proses van inplanting en / of plasentasie,
  • sekondêre, wat reeds ontstaan ​​het met die bestaande plasenta, dit wil sê na 16 weke onder invloed van eksterne faktore wat die fetus en plasenta beïnvloed,

Afhangende van die kliniese kursus:

  • akute, gewoonlik geassosieer met plasentale abrupsie of 'n normaal lae gelokaliseerde plasenta, ontwikkel gewoonlik tydens geboorte, maar kan voorkom in enige tydperk van swangerskap,
  • chroniese plasentale insuffisiënt kom op enige tyd van swangerskap voor en word vergoed wanneer daar metaboliese afwykings in die plasenta is, maar daar is geen bloedsomloopafwykings in die moederpentaas en fetus-plasenta-stelsels nie, soos bevestig deur die Doppler-studie, en dekompensasie van plasenta-insuffisiënt, wat na bewering vorder. patologiese proses in die stelsel van die fetus-plasenta-ma (bevestig deur Doppler).

Op sy beurt word die gedekompenseerde vorm van patologie verdeel in verskeie grade van plasenta insufficiëntie (sien ook die graad van volwassenheid van die plasenta):

  • 1a-graad, wanneer daar slegs 'n skending van bloedvloei in die uteroplasentale sirkel is,
  • 1b-graad, wanneer daar slegs 'n skending van bloedsomloop in die fetale plasentale sirkel is,
  • 2 grade - bloed sirkulasie versteuring het in beide sirkels plaasgevind, maar dit oorskry nie kritieke waardes nie,
  • Graad 3 - 'n toestand wat die lewe van die fetus bedreig, aangesien die vlak van versteurings in die fetale-plasentale sirkel die kritieke limiet bereik het.

Daarbenewens is dit bekend dat in 60% of meer gevalle plasenta-insuffisiënt lei tot intra-uteriene groeivertraging van die baba, dus is dit verdeel in:

  • plasenta insuffisiënt met VZRP,
  • plasentale insufficiëntie vertraagde fetale ontwikkeling word nie opgespoor nie.

Oorsake van plasentale onvoldoende van die fetus is baie uiteenlopend en voorwaardelik kan hulle in 2 groepe verdeel word:

  • endogene, dit wil sê vanuit die liggaam optree (byvoorbeeld, genetiese en hormonale faktore, of tekort aan ensieme van die besluitmembraan, of bakteriese en / of virusinfeksies),
  • eksogeen - vorm 'n groter aantal faktore wat die fetale-plasentale bloedvloei "buite" beïnvloed.

Dus, daar is 5 hoofgroepe oorsake wat lei tot die ontwikkeling van hierdie patologiese toestand:

Sosio-huishoudelike en / of natuurlike omstandighede

Hierdie groep faktore sluit beide blootstelling aan negatiewe eksterne momente in (blootstelling aan straling, gasbesoedeling, elektromagnetiese straling) wat die kiemselle kan beïnvloed voor swangerskap en wanvoeding, stresvolle situasies, beroepsgevare, oormatige oefening en die gebruik van huishoudelike chemikalieë . Daarbenewens sluit sosiale faktore in rook, misbruik van alkohol, dwelms, oormatige entoesiasme vir sterk koffie of tee.

In die gestasie periode ingewikkeld

Eerstens, dit is die moeite werd om preeklampsie te noem, wat in 32% van die gevalle lei tot die ontwikkeling van plasenta-insuffisiënt en die dreigement van aborsie (50 - 77%). Dit kan ook bydra tot die voorkoms van die beskryf patologiese proses, die verlenging van swangerskap of meer as een fetus, placenta previa en antifosfolipid sindroom, rhesus konflik en urinêre infeksies, ouderdom van vroue (ouer as 35 en onder 18).

Patologie van die voortplantingstelsel nou of in die geskiedenis

Hierdie groep faktore sluit tumore van die baarmoeder en eierstokke, menstruele afwykings, meervoudige geboortes, en veral aborsie, fetale dood tydens swangerskap of die geboorte van hipotrofe kinders in die geskiedenis, gewone miskraam en voortydige geboorte, onvrugbaarheid en inflammatoriese prosesse van die geslagsorgane.

Chroniese ekstragenitale siektes van 'n vrou

In 25-45% van die gevalle is plasenta-insufficiëntie te wyte aan chroniese somatiese moeder siektes:

  • endokriene siektes: diabetes, skildklier siekte
  • kardiovaskulêre patologie: hartafwykings, hipertensie en hipotensie
  • siektes van die longe, bloed, niere en ander.

Ultraklank van die baarmoeder en fetus

Tydens die ultraklank word die grootte van die ongebore kind (omtrek van die kop, buik en bors, ledemaatlengte) vergelyk met die normale waardes vir 'n gegewe gestasie periode, wat nodig is om die teenwoordigheid van 'n vertraging in fetale ontwikkeling te bevestig. Anatomiese strukture van die fetus word ook versigtig geëvalueer vir aangebore ontwikkelingsafwykings. Кроме того, оценивается плацента, ее толщина и расположение, отношение к внутреннему зеву и к патологическим структурам (узлам миомы и послеоперационному рубцу).Dunner of verdikking van die plasenta, sowel as die teenwoordigheid van patologiese veranderinge in dit (kalsinate, hartaanvalle, siste, ens.) Dui op die teenwoordigheid van sy gebrek. Tydens 'n ultraklankskandering is dit belangrik om die graad van volwassenheid van die plasenta te assesseer:

  • nul-homogene plasenta met 'n plat "moederlike" oppervlak (chorioniese plaat),
  • die eerste is 'n homogene plasenta met klein echogene areas, die "moederlike" oppervlak is sleg,
  • die tweede echogene gebiede word meer uitgebrei, die omwentelings van die "moederlike" oppervlak gaan na die plasenta, maar bereik nie die basale laag nie,
  • Die derde is die penetrasie van die omwentelings van die "moederlike" oppervlak na die basale laag, wat sirkels vorm, en die plasenta self verkry 'n uitgesproke lobulêre struktuur.

As 3-graad volwassenheid by swangerskap ouderdom van minder as 38 weke bepaal word, praat dit van voortydige veroudering of volwassenheid van die plasenta, wat ook sy gebrek bevestig. Die hoeveelheid amniotiese vloeistof word ook bepaal (die indeks van amniotiese vloeistof word bereken) en die teenwoordigheid / afwesigheid van min of polihidramnios (bewys van 'n skending van die uitskeidingsfunksie van die plasenta).

Doppler

Die vernaamste plek in die diagnose van die beskryf patologiese sindroom word toegeken aan doppler sonografie (assessering van bloedvloei in die moeder-plasenta-fetus stelsel), wat in 2 en 3 trimesters (na 18 weke) uitgevoer word. Doppler sonografie word beskou as 'n veilige en insiggewende metode, en bloedvloei word geëvalueer in naelstring en baarmoedervate, asook in bloedvate van die fetale brein.

Fetale CTG (kardiotokografie) van die fetus word ook gebruik om plasenta-insuffisiënt te bevestig - evaluering van die hartklop, fetale hartkloprespons op eksterne stimuli en baarmoeder kontraksies, asook die bewegings van die fetus self. CTG word uitgevoer vanaf 32 weke swangerskap, en in sommige gevalle vanaf 28. Tydens fetale fetale nood (hipoksie) word CTG gekenmerk deur takikardie of bradikardie, sowel as kardiale aritmie.

Gevolge van FPN

Swangerskap wat plaasvind teen die agtergrond van plasenta insufficiëntie lei in die algemeen tot die ontwikkeling van die volgende komplikasies:

  • plasentale abrupsie
  • perenashivanie swangerskap
  • hoë risiko van fetale dood

  • ontwikkelingsvertraging of hipotrofie van die fetus en die geboorte van 'n klein baba,
  • intrapartum hipoksie van die fetus, wat lei tot swak serebrale sirkulasie in die pasgebore,
  • respiratoriese patologie (longontsteking en pneumopathie)
  • neurologiese status afwykings
  • dermafwykings
  • geneigdheid vir verkoue,
  • fetale misvormings.

Loading...