Gewilde Poste

Editor'S Choice - 2019

Kongenitale dyskeratose

Eenvoudige veluitslag kan simptome wees van ernstige geërfde Darya-siekte, of dyskeratose. Hierdie siekte kan in die twintigste jaar van die lewe of later in verskeie geslagte van die familie manifesteer. Ten einde die etiologie korrek vas te stel van die voorkoms van onaangename simptome en nie jou gesondheid tydens die behandeling te benadeel nie, moet u 'n dermatoloog raadpleeg vir advies. Slegs 'n spesialis, nadat die pasiënt al die toetse geslaag het, kan die korrekte verloop van die behandeling voorskryf.

Wat is Darya se siekte?

Follikulêre dyskeratose, psorospermose, Darya-White siekte, vegetatiewe keratose, ichthyosis follikulêre of Darya sindroom is 'n seldsame oorerflike dermatose wat oorgedra word deur 'n outosomale dominante tipe met verskillende grade van abnormale geen manifestasie. Die probleem word veroorsaak deur die mutasie van die deel van die DNA wat verantwoordelik is vir die sintetisering van die proteïen wat die selle van die epidermis verbind. Soos die sindroom vorder, kan nuwe uitslag voorkom, ou papules begin saamsmelt met neoplasmas. Hierdie siekte kan deur vroue en mans geraak word.

Patologiese ontwikkeling van die siekte begin met die voorkoms van plat follikulêre knope (papules). Hul deursnee kan van 1 tot 3 mm bereik. Die bogenoemde papiele is bedek met 'n bruin kors, waardeur u die holtes in die vorm van trekke kan sien. Dikwels kan nodules gevind word in die mond van die haarfollikels, wat lei tot die verskyning van 'n ander siekte - follikulitis. Die papules op die gesig is by die tempels geleë. Daarbenewens is simptome van die voorkoms van die siekte:

  • veranderinge in die vel wat geleidelik growwe en dik word,
  • die uitbreiding van die mond van die sweetkliere,
  • wanneer verskeie papules saamgevoeg word, kan verrukte plate en klein vesikels in die nek verskyn,
  • by sommige pasiënte is daar beenletsels,
  • die verskyning van peeling en uitslag,
  • In die geval van Darya se siekte word vel letsels waargeneem in die plek van groot voue, op die gesig en kopvel, agter die ore en in die middel van die bors,
  • Die verandering van die toestand van die spykerplaat: langsstrepe rooi en wit kleure voorkom, die spykers kan uitsteek.

Oorsake van Daria se siekte

In die patogenese van ichthyosis speel klierdisfunksie 'n besliste rol. Follikulêre dyskeratosis Darya is oorerflik, die hoofrede is die teenwoordigheid van 'n abnormale geen in die liggaam, en die hoofrisikofaktor is die erfenis van 'n persoon se vatbaarheid. As gevolg van Daria se sindroom word vitamien A nie ten volle deur die liggaam geabsorbeer nie, terwyl die sinkinhoud en aktiwiteit van sommige ensieme in die epidermis afneem. Die gevolg van hierdie patologiese prosesse is 'n skending van die meganisme van keratinisering van die vel.

As ouers draers van 'n abnormale geen is, dan sal hul kind in 50% van die gevalle hul diagnose toon - Darya se siekte. Alhoewel as 'n siek baba vir 'n gesonde baba gebore word, sal sy toekomstige kinders nie hierdie patologie hê nie. Vegetatiewe keratose kan nie seksueel of deur druppels in die lug oorgedra word nie. Sommige dermatoloë glo ook vitamien A hipovitaminose is die oorsaak van Darier se sindroom.

klassifikasie

Erflike dermatose Daria, gebaseer op kliniese manifestasies, is verdeel in:

  1. Gekoppelde dyskeratose (zostervormig of lineêr). Hierdie abortiewe vorm het lineêre foci wat slegs op nie-standaard of beperkte velareas gelokaliseer word. Gekenmerk deur 'n kombinasie van papules en nodules.
  2. Follikulêre tipiese. Hierdie seborrheiese vorm kom voor in 90% van die gevalle.
  3. Hyperkeratotiese (hipertrofiese). 'N Geïsoleerde vorm van die siekte (wartige dyskeratose). Die primêre element van die manifestasie van die siekte is gebreke van die vel met plae en splete, wratgroei.
  4. Vesikulêre-bullous dyskeratosis. Hierdie vorm van die sindroom word gekenmerk deur 'n uitslag polimorfisme. In verskillende stadiums van die siekte is daar knoppe en vesikels.

diagnose

Die algemene kliniese beeld en die volle geskiedenis van die pasiënt help om die verdere verloop van die behandeling van dyskeratose aan Darya te bepaal. Tydens die diagnose ondersoek die dokter die tekens van patologie, vorige gevalle van uitslag onder nabye familielede. Om die siekte te bevestig word in die reël 'n histologiese analise voorgeskryf waarin die vel ondersoek word. Daarbenewens is laboratoriumtoetse verpligtend: biochemiese analise van bloed (alkaliese fosfatase, bilirubien, trigliseriede, AsAT, AlAT), urinale en bloedtoetse.

Die kliniese beeld van die siekte lyk soos leukoplakia. Daarbenewens moet Dariasiekte onderskei word van:

  • pemfigus,
  • seborrheiese dermatitis,
  • rooi korwe,
  • Kirl se siektes
  • epidermodysplasie verruciform.

Behandeling van vel dyskeratosis

Daria se siekte is 'n geneties-oordraagbare predisposisie. Behandeling van die siekte is kompleks, langtermyn en simptomaties. Om die verloop van terapie te begin, moet jy 'n spesialis besoek wat sal help om die faktore wat 'n verergering veroorsaak, te elimineer: hipotermie, ultraviolet bestraling (ultraviolet), sweet, hoë humiditeit. Verder, as daar 'n sekondêre infeksie verskyn het, sal dit nodig wees om daarmee ontslae te raak met behulp van antibiotika en antifungale middels. Plaaslik gebruikte aerosole, anilien kleurstowwe. Daria kan genees word deur die samestelling van velselle aan te pas.

Terselfdertyd moet die spesialis die sentrum van chroniese infeksie ontsmet. Die vernaamste aandag moet geskenk word aan die regstelling van keratinisasie. In groot dosisse word vitamiene A en E gebruik. Dimethylsulfoksied en Unna-room met retinol word ekstern voorgeskryf. As Daria se siekte gekompliseer word deur 'n bakteriese infeksie, wat kan manifesteer as pyoderma (impetigo), kan die dokter antibiotika voorskryf. Wanneer hormonale wanbalans gekies word, moet korrektiewe terapie gekies word. Onder sy invloed is volgehoue ​​langtermynverminderings moontlik, die voorspelling vir herstel van die siekte is die gunstigste.

medikasie

Wanneer die siekte Dariapatiënt vererger word, word dit as 'n reël in die hospitaal opgeneem. Vir behandeling word hy orale toediening van vitamien A en sy inspuitings voorgeskryf. Die duur van die terapie word individueel gekies en word onder die beheer van 'n dermatoloog. Dikwels word aromatiese retinoïede, immunokorrigeringsagente en plaaslike keratoplastiese preparate gebruik tydens die aanvanklike stadium van die siekte. Pasiënte met Darya se siekte het konstante mediese ondersoek nodig, een keer per kwartaal deur 'n spesialis ondersoek. Daarbenewens kan 'n dermatoloog voorskryf:

  • suurstofterapie,
  • spa behandeling
  • see en suurstof bad,
  • matige ultraviolet straling,
  • PUVA-terapie.

Vir follikulêre dyskeratose beveel Darya aan die gebruik van tradisionele medisyne:

  • Jy kan 5 keer per dag kruie tee, wat gemaak word uit die blare van swartbessie,
  • nuttige brandnetelnetel, dit moet 2 keer per dag dronk wees vir 'n halwe koppie, of gebruik word vir besproeiing of lotione van die aangetaste vel.

As die verloop van die siekte wydverspreid word, kan die dermatoloog die pasiënt aanbeveel om hormoon salf te gebruik gebaseer op prednison en hidrokortisoon. Sulke middels vir ekstern gebruik kan die ontstekingsproses in hegtenis neem, puffiness verminder en die skoonmaak van die wondoppervlak versnel. In die teenwoordigheid van uitgebreide groei tydens die siekte, kan die verwydering van die veranderinge deur chirurgiese metodes of deur elektrokolulasie getoon word. In uitsonderlike gevalle word die pasiënt uitgevoer om die nekrotiese elemente van die uitslag te verwyder.

voorkoming

Follikulêre dyskeratose, of Daria, is geërf. Daarom, as 'n primêre profylaxis, beveel baie kenners aan dat genetika die paartjies raadpleeg wat beplan om 'n kind in die nabye toekoms te verwek. Dit geld veral vir die ouers in wie se familie 'n siekte reeds een keer gediagnoseer is. Tydige behandelingsmaatreëls wat in die hospitaal gebruik word, lei dikwels tot goeie resultate.

Die gebruik van veldrogende ys / salf, gereelde higiëneprosedures, die gebruik van slegs spesiale middels om te stort. Al hierdie vereistes moet nagekom word wanneer 'n persoon geneig is tot vel siektes. Baie pasiënte vir 'n paar jaar kan stabiele remissie bereik. Alhoewel volle herstel van Daria-sindroom nie moet wag nie. In die afwesigheid van behoorlike behandeling van die siekte kan komplikasies voorkom in die vorm van:

Kongenitale dyskeratose

Kongenitale dyskeratose is 'n geneties-beplande sindroom wat gemanifesteer word deur beenmurgversaking en 'n kombinasie van spesifieke simptome. Vir die eerste keer is die klassieke triade van die siekte in 1906 deur die Duitse dermatoveneroloog Zinsser beskryf. In die 1930's het Cole en Engman die beskrywing aangevul, waarna die patologie 'n tweede naam ontvang het - Zinsser-Cole-Engman-sindroom. Op die oomblik sluit die kliniese eienskap van die siekte, benewens die klassieke drieklank, ook ander simptome en sindrome. Patologie is uiters skaars, die voorkoms is 1: 1.000.000. Manlike verteenwoordigers is siek 4,7 keer meer dikwels as vroue. Die manifestasie van die siekte vind plaas tussen die ouderdomme van 5 tot 15 jaar, dus die kinderarts is die eerste om dit te ervaar. Simptome ontwikkel geleidelik, die mees uitgesproke kliniese prentjie vind plaas op die ouderdom van 25-30 jaar en ouer. As 'n reël sterf pasiënte uit komplikasies in die vorm van sekondêre infeksies, kwaadaardige neoplasmas en interne bloeding.

Oorsake van aangebore dyskeratose

Kongenitale dyskeratose is 'n oorerflike siekte wat oorgedra word deur X-gekoppelde, autosomale dominante en outosomale resessiewe tipes. In meer as 75% van die gevalle word die oordrag deur middel van 'n outosomale dominante meganisme met 25% deur die X-chromosoom verbygeslaan. Lokalisering van die defektiewe geen wat die ontwikkeling van dyskeratose veroorsaak - dyskeratin - Xq28, selde - in 3q14. Chromatied breek kan voorkom in loci 2q33 en 8q22, mitose anomalieë. Die oorsake en meganismes van ontwikkeling van die primêre defek van die karyotipe is onbekend.

Simptome van aangebore dyskeratose

Die klassieke variant van aangebore dyskeratose sluit in 'n triade van simptome: distrofiese veranderinge in die naels, hiperpigmentering van die vel en mukosale leukoplakia. In meer as 85% van die gevalle word sy kursus ingewikkeld deur ander patologiese toestande: aplastiese anemie, immunodefektuur, serebellum abnormaliteit, verstandelike vertraging, fibrotiese degenerasie van die longe of lewer en kwaadaardige neoplasma. Die siekte ontwikkel geleidelik. Tot 5 jaar voorkom aangebore dyskeratose latent. Die eerste manifestasies kan ontwikkel tussen die ouderdom van 6 tot 15 jaar, soms na 20. Met ouderdom word al die simptome vererger en komplikasies ontwikkel.

Die primêre manifestasie van aangebore dyskeratosis, as 'n reël, is dystrofie van die spykerplate. Die spykers word dun en bros, daar is 'n lengtestring. Na 2-3 jaar sluit die retikale hiperpigmentasie van die vel met 'n kenmerkende lokalisering - die gesig, nek, boonste gedeelte van die borsoppervlak - by hierdie manifestasies aan. Die gemiddelde grootte van die geaffekteerde areas is 2-8 mm in deursnee. Die velatrofieë, verkry 'n bruin tint, en telangiectasias kan daaraan waargeneem word. Dikwels is daar hyperhidrose en hyperkeratose van die voete en palms, akrocyanose, alopecia. Na 'n rukkie kan die spykerplasties spontaan verdwyn, wat meestal op die klein vingers van die voete waargeneem word.

Meer as die helfte van pasiënte ouer as 8-10 jaar ontwikkel hipoplastiese anemie, wat in pediatrie dikwels as Fanconi-anemie beskou word. Die eerste kliniese manifestasies is gereelde neusbloedings. Binnekort is daar 'n afname in immuniteit. Soms is bloedarmoede en immuungebrek die primêre tekens van aangebore dyskeratose. Op die ouderdom van 25-30 jaar is daar 'n letsel van die slymvliese van die mond. Hulle kan vesikels of papules ontwikkel, in erosie, papillomas, atrofie van die papille van die tong, gingivitis, leukoplakia, ontwikkel. Waarneming van tandverlies. Dikwels is daar oogskade - konjunktivitis, blefaritis, ectropion, katarakte en gloukoom. Leukoplakia beïnvloed geleidelik ander slymvliese - die uretra, derms en geslagsdele. Een derde van die pasiënte het 'n verstandelike vertraging.

Behandeling van aangebore dyskeratose

Behandeling van aangebore dyskeratose ondoeltreffend. Die hoofdoel - die stryd teen die remming van beenmurgfunksie. Die metode van keuse is beenmurgoorplanting van 'n broer of suster wat nie aan hierdie siekte ly nie. Selfs teen die agtergrond van die oorplanting word 'n graft versus gasheerreaksie in die meeste pasiënte waargeneem. As dit onmoontlik is om oorplanting te doen, word die gebruik van anaboliese hormonale middels (oksimetoloon), koloniestimulerende faktore, eritropoëtiene aangedui. Behandeling van kwaadaardige gewasse by sulke pasiënte word uitgevoer met behulp van protonterapie. In leukoplakia word retinoïede en P-karoteen gebruik.

Die prognose vir aangebore dyskeratose is ongunstig. Byna altyd is die siekte noodlottig. Kwaadaardige neoplasmas, die toevoeging van 'n sekondêre infeksie (hoofsaaklik longontsteking), gastro-intestinale of ander interne bloeding lei tot die dood. Dikwels sterf pasiënte uit plaveiselkarsinoom van die mondholte, hipofarynx, genitale organe, uretra en spysverteringskanaal, minder dikwels - pankreas adenokarsinoom, Hodgkin se limfoom.

Wat is dyskeratosis?

Hierdie siekte het 'n tweede naam - leukoplakia. Dit is 'n patologiese proses wat die degenerasie van die plat epiteel van die mure van die vagina en serviks veroorsaak. Normaalweg het die fallopiese farinks 'n laag van gestratifiseerde plaveiselepiteel wat nie in staat is vir keratinisasie nie. Met die ontwikkeling van dyskeratose op die slymvlies kan groei van wit voorkom, die epiteel begin keratiniseer en lyk soos die normale vel.

Patologie verwys na voorkankerlike siektes, dus vereis onmiddellike diagnose en terapie.

Oorsake van die siekte

Dit is onmoontlik om met 'n akkuraatheid van tot 100% te sê dat dit die ontwikkeling van patologie veroorsaak het, maar dokters identifiseer sommige faktore wat die proses kan beïnvloed om een ​​tipe epiteelselle met ander te vervang:

  • Besering van die serviks ginekologiese of chirurgiese instrumente, byvoorbeeld tydens 'n aborsie of operasie.
  • Verhoogde hormoonvlakke in die bloed.
  • Verminderde immuniteit.
  • Die teenwoordigheid in die liggaam van 'n vrou van sekere tipes virusse en bakterieë, byvoorbeeld HPV, Epstein-Barr.
  • Die teenwoordigheid van chroniese inflammatoriese patologieë van die pelviese organe.
  • Oordragte venereale patologie.
  • Onbehoorlike ektopiese terapie op die serviks.
  • Diereermokoagulasie van die serviks.

Inflammatoriese patologieë wat nie behoorlik behandel word nie, is die gevaarlikste.

Variëteite van dyskeratosis

In die mediese praktyk is daar twee vorme van die siekte:

  1. Eenvoudige dyskeratosis. Patologie is moeilik om te diagnoseer, aangesien instrumentele navorsingsmetodes benodig word. Patologiese epitheel versprei oor die oppervlak van die serviks en steek nie uit nie. In die foto lyk hierdie spesie so.
  2. Afgeskaal. Wanneer dit op 'n ginekologiese stoel gesien word, kan 'n dokter hierdie vorm van patologie in die spieëls sien. Om nie die plate te sien nie, wat hoog bo die servikale oppervlak is en anders in kleur, is eenvoudig onmoontlik. Die foto toon die verskille van hierdie vorm van patologie.

Dit is moeilik om onmiddellik na die eksamen 'n akkurate diagnose te maak, daarom word spesiale studies vereis. As 'n klein foci van epithelium degenerasie gevind word, word 'n Schiller-toets uitgevoer, wat jodiumverf impliseer. Die geaffekteerde gebiede is nie vatbaar vir kleuring nie.

In die teenwoordigheid van groot skadegebiede word 'n biopsie noodwendig gedoen, en 'n stukkie weefsel word vir histologiese ondersoek gestuur. Soms is skraap van die epiteel nodig om prekanker veranderinge op te spoor.

Nadat die patologie gevind is, moet die dokter aan die pasiënt verduidelik wat dit is, watter soort terapie die siekte benodig.

Simptome van die siekte

Erkenning en akkurate diagnose op 'n vroeë stadium van die siekte is problematies as gevolg van sy asimptomatiese kursus. Die situasie word ingewikkeld deur die feit dat nie alle vroue gereeld eksamens ondergaan nie en probeer om die ginekoloog se kantoor te omseil.

Maar met die ontwikkeling van die patologiese proses kan waargeneem word:

  • Spotting in die tydperk tussen menstruasie.
  • Begin bloed na intimiteit.
  • Daar is 'n ontslag met 'n kenmerkende reuk.
  • Voldoende ontslag word voortdurend waargeneem.

Simptomatologie kan soos baie ander patologieë lyk, dus moet jy nie self diagnose maak nie, en selfs meer terapie voorskryf.

Effek van dyskeratose tydens swangerskap en bevalling

Gewoonlik moet 'n vrou, nadat sy agtergekom het dat sy swanger is, 'n ondersoek ondergaan, maar ook gedurende die beplanningstydperk. Dit sal baie negatiewe gevolge kan voorkom, nie net vir haar liggaam nie, maar ook vir haar toekomstige baba.

Ter voorbereiding op die feit dat sy moeder word, moet 'n vrou seker wees dat haar voortplantingstelsel ten volle daarvoor voorberei is. Необходимо посетить гинеколога и удостовериться в отсутствии любых воспалительных и инфекционных заболеваний. Если во время осмотра обнаружится дискератоз, то беременность придется отложить до излечения.

Die siekte self beïnvloed nie die proses van bevrugting nie, maar die gevaar van patologie vir die gesondheid van 'n vrou is beter as gevolg van terapie. As dit so gebeur dat die patologie reeds tydens die dra van die baba gevind word, moet jy nie vroegtydig paniekerig raak nie. Die baba is nie in gevaar nie en sal nie sy generiese aktiwiteit beïnvloed nie.

Gedurende swangerskap ervaar die liggaam 'n dubbellading, die immuunstelsel word verswak, wat 'n vinnige transformasie van patologiese selle in onkologie kan veroorsaak.

Dyskeratosis Terapie

Dit is onmoontlik om 'n universele metode van terapie vir alle pasiënte te vind. Die metode van behandeling word altyd individueel gekies, met inagneming van die volgende punte:

  • Ouderdom van vroue.
  • Die grootte en vorm van kolle op die serviks.
  • Variëteite van bespeurde virus.
  • Die erns van die patologie.
  • Werkt voortplantingstelsel.
  • Die teenwoordigheid van gepaardgaande siektes.

Diskeratose vereis 'n geïntegreerde benadering tot behandeling, slegs op hierdie manier kan positiewe resultate behaal word. Vir suksesvolle terapie is dit belangrik om die oorsaak van die degenerasie van die epiteel te bepaal.

Voordat die behandelingsmetodes gebruik word, word 'n biopsie uitgevoer, wat die maligne aard van die patologie uitsluit.

Onder die moderne behandelingsmetodes kan kennis geneem word:

  1. Vernietigende.
  2. Medikasie.
  3. Chirurgiese.

Die eerste groep sluit in:

  • Laserstolling.
  • Kryogene blootstelling.
  • Diatermie.
  • Radio-golf blootstelling.

As die oorsaak van dyskeratose tydens die diagnose aangetref word, is die eerste stap om dit uit te skakel. Byvoorbeeld, dit is nodig om 'n inflammatoriese patologie te genees, en dan eers na die behandeling van leukoplakia.

Maak seker dat jy dwelm behandeling ondergaan, wat daarop gemik is om:

  • Versterking van immuniteit.
  • Verwydering van die inflammatoriese proses.
  • Normalisering van die vaginale mikroflora.
  • Verminderde aktiwiteit van virusse en bakterieë.
  • Eliminasie van patogene van aansteeklike siektes.

Dwelms wat 'n verminderende effek op epiteelselle het, word voorgeskryf:

  • Probiotika en prebiotika.
  • Hormonale middels.
  • Analgetika om pyn te verlig.
  • Dwelms om die immuunstelsel te stimuleer.
  • Anti-inflammatoriese middels.
  • Antibakteriese middels.
  • Antivirale.
  • Vitamien komplekse.

Dit is nodig om chirurgiese metodes te gebruik indien die siekte ernstig verwaarloos word of 'n kankerdegenerasie plaasvind. In hierdie gevalle word sirkelvormige diatermokonisasie gebruik, waarvan die essensie die volledige verwydering van die betrokke gedeelte van die serviks saam met die aangrensende weefsels is.

Dit is nie raadsaam om folk resepte te gebruik om van die siekte ontslae te raak nie. Douchering, met die gebruik van tampons wat in kruie-afkooksels bevogtig is, help nie net nie, maar kan ook selbiotransformasie versnel.

As 'n reël is die terapie van hierdie siekte lank en die vrou moet geduldig wees, vertroue en hoop hê vir die beste.

Na die verloop van behandeling bly die vrou geregistreer. Herondersoek moet gereeld uitgevoer word. Die eerste keer in 'n maand na terapie, dan in 'n halfjaar en 12 maande. 'N Vrou word eers uit die register verwyder nadat 'n goeie histologiese resultaat met kolposkopie verkry is.

Pasiëntprognose

Aangesien die patologie in die latere stadiums erken word, sal die prognose vir die vrou afhang van die korrekte diagnose, effektiewe en voldoende behandeling, en die neutralisering van uitdagende faktore. As daar geen proses van transformasie in kwaadaardige selle is nie, is die voorspelling oor die algemeen gunstig.

As die terapie afwesig is of verkeerd gekies word, is daar 'n hoë risiko van transformasie in kanker, wat in volle twyfel 'n volle herstel verg. Die dokter in hierdie geval sal nie onderneem om 'n gunstige voorspelling te gee nie.

Die frekwensie van die voorkoms van hierdie siekte is klein, maar die persentasie transformasie in onkologie is hoog, meer as 30%.

Komplikasies en effekte van dyskeratose

Die ernstigste komplikasie van hierdie siekte is degenerasie in onkologie. Hoe later die patologie geopenbaar word, hoe hoër is die risiko om kanker te ontwikkel. Dit is onmoontlik om met sekerheid te sê dat die gebrek aan terapie noodwendig sal lei tot kwaadaardige degenerasie, baie hang af van eksterne en interne faktore, byvoorbeeld oor die toestand van die vrou se immuunstelsel, lewenstyl, houding teenoor hul gesondheid.

Enige patologie vereis 'n ernstige ingesteldheid, veral wanneer dit kom by siektes van die reproduktiewe sfeer. Die missie van elke vrou is die geboorte van 'n baba, en 'n eenvoudige ontstekingsproses kan lei tot ernstige komplikasies in die toekoms en die onvermoë om 'n moeder te word. Dit is baie makliker om dyskeratose te voorkom as om te genees, aandag aan jouself en jou gesondheid, gereelde mediese ondersoeke, indien nie gered van ernstige patologie, sal jou toelaat om dit vroegtydig te erken en effektiewe behandeling te begin.

Dyskeratosis - die hoof simptome:

  • Gebarste lippe
  • Droë vel
  • Skin peeling
  • Droë lippe
  • Vel erosie
  • Mid-siklus spotting
  • Die voorkoms van knoppies op die vel
  • Die voorkoms van ulkusse
  • Krake in die vel
  • Uitslag op die vel in die vorm van plate
  • Die voorkoms van papules
  • Verminderde sweet
  • Vorming van keratiniseerde vel
  • Oormatige keratinisering van die lippe
  • Lip verharding
  • Peeling Lippe

Dyskeratosis is 'n patologiese verskynsel waartydens die prosesse van keratinisering van die boonste laag van die vel versteur word, wat gepaard gaan met desmolise - die ontbinding van die intersellulêre brûe wat die selle van die groeilag van die epidermis verbind. Die struktuur van die sitoplasma word effens korrelvormig.

Normale funksionering van die vel wanneer nuwe horingplate vorm as oues sterf. As so 'n siklus versteur word, begin die korneuse stof in die selle geproduseer word, en met die skep van nuwe lae op die oppervlak van die epidermis word die ou selle ophou om betyds af te sterf. As gevolg van dyskeratose word die selle meer volumineus, ronde, en hulle word van die oorblywende selle van die epidermis geskei. Terselfdertyd vertrek tonofibrille (dun proteïenvesels), wat die vorm van plaveiselepiteliale selle behou, van desmosome af - verbindings wat selle met mekaar verbind.

By kinders word aangebore dyskeratose nie minder gereeld as in 'n volwassene gediagnoseer nie. Abnormale keratinisering van die epidermis op die kopvel en gesig veroorsaak die mees diepgaande sielkundige trauma, aangesien die siekte die uiterlike voorkoms van 'n persoon nadelig beïnvloed.

Hierdie siekte het 'n uitgebreide etiologie: die faktore van keratinisering van die vel word verdeel in eksterne en interne.

Om eksterne te sluit, sluit in:

  • stywe skoene wat die voet druk,
  • ekstra pond,
  • plat voete, verskeie siektes van die gewrigte,
  • langtermyn gebruik van dwelms wie se taak is om selvernuwingsprosesse te versnel,
  • gereelde ultraviolette blootstelling aan die vel,
  • gereelde kontak met giftige en chemiese stowwe
  • servikale besering met mediese instrumente tydens 'n aborsie of operasie,
  • om chemiese verbindings op die serviks te kry,
  • teenwoordigheid in die geskiedenis van die siekte probleme in die voortplantingstelsel of seksueel oordraagbare siektes.

Daar is ook interne faktore wat die voorkoms van patologie in die liggaam beïnvloed.

Onder hulle is:

  • diabetes mellitus
  • ontwrigting van keratiensintese deur die liggaam,
  • siektes wat die verloop van patologiese prosesse en veranderinge in die epidermis (maag, seborrhea, dermatitis) veroorsaak,
  • rasse van eritroderma,
  • veranderinge in die tiroïedklier,
  • swam,
  • seksueel oordraagbare siektes,
  • ongebalanseerde psigo-emosionele toestand, depressie,
  • kanker siektes
  • siektes van die spysverteringskanaal,
  • aktiewe produksie van hormone in die pubertal periode,
  • veroudering, wat gepaard gaan met 'n verlangsaming in die wedergeboorte van die vel,
  • lae immuniteit
  • MIV,
  • Onbehoorlike behandeling van servikale ektopie.

Wat is vel dyskeratosis?

Dyskeratosis is 'n patologiese verskynsel waartydens die prosesse van keratinisering van die boonste laag van die vel versteur word, wat gepaard gaan met desmolise - die ontbinding van die intersellulêre brûe wat die selle van die groeilag van die epidermis verbind. Die struktuur van die sitoplasma word effens korrelvormig.

Normale funksionering van die vel wanneer nuwe horingplate vorm as oues sterf. As so 'n siklus versteur word, begin die korneuse stof in die selle geproduseer word, en met die skep van nuwe lae op die oppervlak van die epidermis word die ou selle ophou om betyds af te sterf.

As gevolg van dyskeratose word die selle meer volumineus, ronde, en hulle word van die oorblywende selle van die epidermis geskei. Terselfdertyd vertrek tonofibrille (dun proteïenvesels), wat die vorm van plaveiselepiteliale selle behou, van desmosome af - verbindings wat selle met mekaar verbind.

By kinders word aangebore dyskeratose nie minder gereeld as in 'n volwassene gediagnoseer nie. Abnormale keratinisering van die epidermis op die kopvel en gesig veroorsaak die mees diepgaande sielkundige trauma, aangesien die siekte die uiterlike voorkoms van 'n persoon nadelig beïnvloed.

Oorsake van Dyskeratosis

Hierdie siekte het 'n uitgebreide etiologie: die faktore van keratinisering van die vel word verdeel in eksterne en interne.

Om eksterne te sluit, sluit in:

  • stywe skoene wat die voet druk,
  • ekstra pond,
  • plat voete, verskeie siektes van die gewrigte,
  • langtermyn gebruik van dwelms wie se taak is om selvernuwingsprosesse te versnel,
  • gereelde ultraviolette blootstelling aan die vel,
  • gereelde kontak met giftige en chemiese stowwe
  • servikale besering met mediese instrumente tydens 'n aborsie of operasie,
  • om chemiese verbindings op die serviks te kry,
  • teenwoordigheid in die geskiedenis van die siekte probleme in die voortplantingstelsel of seksueel oordraagbare siektes.

Daar is ook interne faktore wat die voorkoms van patologie in die liggaam beïnvloed.

Onder hulle is:

  • diabetes mellitus
  • ontwrigting van keratiensintese deur die liggaam,
  • siektes wat die verloop van patologiese prosesse en veranderinge in die epidermis (maag, seborrhea, dermatitis) veroorsaak,
  • rasse van eritroderma,
  • veranderinge in die tiroïedklier,
  • swam,
  • seksueel oordraagbare siektes,
  • ongebalanseerde psigo-emosionele toestand, depressie,
  • kanker siektes
  • siektes van die spysverteringskanaal,
  • aktiewe produksie van hormone in die pubertal periode,
  • veroudering, wat gepaard gaan met 'n verlangsaming in die wedergeboorte van die vel,
  • lae immuniteit
  • MIV,
  • Onbehoorlike behandeling van servikale ektopie.

Simptome van dyskeratose

Die belangrikste simptome van hierdie patologiese proses:

  • die vel het merkbaar droog geword, daar is 'n sterk skil,
  • minder sweet as gewoonlik
  • gevormde areas met keratiniseerde vel,
  • nodules verskyn, stampe uitsteek
  • daar is bloeiende ulkusse, erosie, wat groot groottes kan bereik,
  • krake word op die beskadigde vel gevorm.

Die simptome verskil egter, afhangende van die soort dyskeratose.

Oorweeg sommige van hulle:

  • Follikulêre dyskeratosis - klein rooierige papules verskyn op die haarfollikels, ruwe aan die raak - veroorsaak die ontwikkeling van pyoderma.
  • Oorerflike variëteite van follikulêre keratose (Darya-White-siekte) - grysbruin papules met oppervlakkige kors, kan op die hele liggaam buite, tot aan die slymvlies voorkom - die dyskeratose van die larinks veroorsaak.
  • Kongenitale dyskeratose, versprei (ICD-10-kode - L90.8) is die paring van verskeie geaffekteerde haarfollikels in die vorm van 'n kwas.
  • Leukoplakia, servikale dyskeratose - bloeding in die intermenstruele periode - af en toe.
  • Mibelli porokeratosis - kegelvormige, elastiese, grys knope.
  • Lip dyskeratosis - 'n voorkalkende toestand van die lippe, droogheid, growwe, peeling, krake, oormatige keratinisering van die lippe.
  • Senile dyskeratosis (dyskeratosis van die vel) is die voorkoms van droë of olierige geel plate op verskillende dele van die liggaam.

Ten einde betyds die nodige hulp in die stryd teen dyskeratose te ontvang, is dit nodig om 'n dermatoloog te raadpleeg wanneer simptome opgespoor word.

Hoe om dit in jouself te openbaar

Om die onaangename en pynlike manifestasies op die vel met die ontwikkeling van dyskeratose te assosieer, is dit nodig om te verstaan ​​wat die algemene tekens vir verskillende tipes van die siekte is en spesifiek, eienaardig aan 'n bepaalde tipe patologie.

  • die vel lyk baie droog, wankelrig,
  • die hoeveelheid ontslag van die sweetkliere word verminder,
  • gebiede word gevorm, bedek met keratiniese plate, wat lae van verskillende diktes vorm - van 2 - 3 tot 30 mm,
  • keratinisering van die haarfollikels word waargeneem, indien hiperkeratose van die kopvel gediagnoseer word,
  • Knope word gevorm, velstampige uitsteeksels van verskillende groottes,
  • Krake verskyn, dikwels - diep, pynlik - op die voete, elmboë, palms en selfs op die kop,
  • die proses word vergesel deur bloeding, uitdrukkings, erosie (skade), kan 'n groot area vang, beweeg na die hele liggaam,
  • Beperkte foci kan lyk soos wratte, bolletjies op die sole.

Spesifieke manifestasies van dyskeratose by verskeie siektes:

  • klein konvekse rooi pimples-tubercles in die gebied van haarfollikels as gevolg van blokkasie van die buise met velskubbe ("gansvel") op die arms, bene, boude, dye,
  • Die voorkoms van 'n rooi rand rondom die follikels,
  • Met konstante meganiese irritasie word die vel rowwe en soortgelyk aan die vel van 'n pad,
  • infeksie van follikels lei tot die ontwikkeling van pyoderma (pustulêre velsiekte)
  • voorkoms van talle klein pienk knope bedek met rowwe horingplate op die rug, maag, ledemate,
  • gedraaide hare in die middel van die knope,
  • Dikwels raak kinders en adolessente, word vinnig in 'n chroniese vorm, vererger in die winter
  • follikulêre uitslag van grysbruin papules (plaques) op die gesig, agter die ore, op die kop en bors, tussen die skouerblaaie of op die hele liggaam,
  • moontlike skade aan die mondslijmvlies, genitale, larinks, slukderm, hoornvlies, rektum,
  • kors op papules,
  • giet papules in vegetatiewe foci in die vorm van wratgroei,
  • ontwikkeling van huilende areas in die voue van die vel,
  • moontlike degeneratiewe veranderinge in die naels, keratose op die palms en sole, sistiese formasies in die beenweefsel.
  • die vorming van enkelgeel, bruin papules, bedek met horingplate 1-5 mm, in die gebied van haarfollikels,
  • wanneer die kors uit die papule verwyder word, word 'n nat, bloedige fossa gevind,
  • papules is pynloos, moenie in foci saamsmelt nie,
  • effense jeuk (skaars),
  • agteruitgang na ultraviolet straling

Die vel in die area van die bene, dye, die binneste deel van die voete, soms op die liggaam, word selde slym en ore aangetas. Bejaardes word siek. Vroue word amper nooit siek nie.
  • Enkel elemente van verskillende vorms, soortgelyk aan dik kort hare, wat verskillende dele van die liggaam en ledemate bedek,
  • die vorming van trosse van verskeie geaffekteerde haarfollikels in die vorm van 'n kwas
  • verdikking van die stratum corneum op die hak, die buitenste en binneste rand van die voet, onder die tone,
  • krake van verskillende dieptes dikwels - met bloed,
  • seerheid, styfheid, brandende,
  • koring en vratte
  • verdikking en verandering van die struktuur van die spykerplaat,
  • verdigting en verharding of losmaak en porositeit,
  • kleurverandering
  • meervoudige horingformasies (ovaal) vleis, swart en bruin kleur op die kopvel, gesig, nek en ander gebiede,
  • gedroogde, growwe, growwe vel,
  • gereelde vorming op die gesig van kors, klontige stampe van donker kleur, spinagtige formasies,
  • met swaar vloei op die gesig 'n soort skilvorme,
  • in die afwesigheid van terapie - kaalheid (gedeeltelik of volledig),
  • Met die nederlaag van die hare streek van die kop - dowwe en bros hare met roos, diffuse (diffuse) verlies.

Patologie is algemeen onder die bejaardes.
  • keratinisering van die vel van die gesig, nek, bors,
  • verlies van elastisiteit, vroeë veroudering,
  • ontwikkeling van rowwe, skuurpapieragtige seëls en onreëlmatighede.

Die rede word beskou as aktiewe insolasie (sonbestraling). 'N Voorkanklike toestand wat gereelde opvolg met 'n dermatoloog vereis.
  • die vorming van digte grys koniese knope,
  • met die ontwikkeling van die siekte - die vorming van gedenkplaat in die vorm van 'n ring van 10 - 40 mm met 'n gat in die middel en 'n harde horingrol op die rand.

Oorerflike patologie, wat kinders dikwels raak.

Voorkoms op verskillende dele van die liggaam (meer dikwels - op oop) droë of olierige plat plate van geelbruin kleur met ongelyke buitelyne, 1-3 cm in grootte, soortgelyk aan vratte.

Die siekte kan baie lank duur en nie onaangename sensasies veroorsaak nie, behalwe vir 'n seldsame swak jeuk.

Soms begin inflammasie en bloeding van plae met daaropvolgende weefselskade (erosie) ontwikkel. Hierdie teken dui op 'n waarskynlike oorgang van die patologie na die maligne vorm. Herleef in kanker in seldsame gevalle.

Eksogene oorsake

  1. Langdurige druk op die voete wanneer jy stewige skoene dra. Dit is te danke aan die feit dat oormatige druk van weefsels, soos eksterne aggressie, beskermende meganismes in die vorm van abnormale vinnige seldeling aktiveer teen die agtergrond van 'n steurnis in die proses van peeling van dooie selle.
  2. Vetsug, waarin oorgewig baie keer die las op die voet verhoog.
  3. Siektes van die gewrigte (onderste ledemate), kromming van die bene van die voete, claudikasie, plat voete, oorlading van die enkelgewrig.Hierdie siektes en toestande oortree die korrekte verdeling van die vrag op die voete, waardeur daar gebiede is waar oormatige druk voorkom en as gevolg daarvan hiperkeratose in sekere gebiede.
  4. Langtermyn behandeling met glukokortikosteroïede. Hormonale middels versnel die proses van selvernuwing, wat die ontwikkeling van keratose veroorsaak.
  5. Gereelde en langdurige insolasie. Ultraviolet-straling oortref onnodig die vel en veroorsaak verskeie patologiese veranderinge in die epidermis.
  6. Gereelde kontak met aggressiewe chemiese media (professionele keratose).

Endogene (interne) oorsake

Abnormale verdikking van die stratum corneum met 'n afwyking van die proses van keratinisering en peeling word waargeneem in die volgende siektes:

  1. Diabetes mellitus. Oortreding van metaboliese prosesse veroorsaak die verwering van die vel sensitiwiteit, bloedtoevoerversteuring van die epidermis, verhoogde droëheid van die vel. Hierdie nadelige faktore vorm die basis vir die ontwikkeling van dyskeratose.
  2. Genetiese afwykings van keratien.
  3. Siektes wat abnormale veranderinge in die struktuur en funksie van die epidermis veroorsaak, wat insluit: ekseem, psoriase, lende van verskillende spesies, ichthyosis van die vel, molluscum contagiosum, seborrheïs, kontakdermatitis.
  4. Erythroderma - velsiektes met wydverspreide rooiheid en peeling.
  5. Swamsiektes van die vel.
  6. Genitale infeksies (sifilis, gonorree).
  7. Stoornisse van die endokriene stelsel.
  8. Neurologiese afwykings. Depressie, intense gevoelens lei tot die verlies van 'n groot hoeveelheid vitamien B, en die tekort daarvan veroorsaak droë vel.
  9. Onkologiese siektes, wat paronologiese keratose van die handpalms en sole veroorsaak.
  10. Tekort aan vitamiene C, A, E en B wat verantwoordelik is vir velgesondheid.
  11. Darmpatologieë, siektes van die lewer en galblaas.
  12. Puberteit en veroudering. Dit is die omstandighede waarin daar 'n skerp skending van die hormonale status in die liggaam is.
    • By adolessente - die aktiewe produksie van hormone veroorsaak die produksie van keratien.
    • In ouer mense, daarteenoor, verminder 'n afname in die liggaam se hormone die prosesse van natuurlike vernuwing en afskilfering van dooie selle (seniele dyskeratose).

Basiese beginsels

Basiese beginsels van dyskeratosis beheer:

  1. Akkurate diagnose en bepaling van die oorsaak (ekstern of intern) van die siekte.
  2. Eliminasie van alle nadelige faktore wat bydra tot die voorkoms of ontwikkeling van manifestasies van hiperkeratose.
  3. Behandeling van simptome en 'n spesifieke soort dyskeratose met spesiale medisyne.

Dyskeratosis word aanbeveel vir alle pasiënte om die toestand van die vel te verbeter:

  1. Die gebruik van terapeutiese bevogtigers.
  2. Vitamiene van groep B, noodwendig A, E en C - in die vorm van tablette en in die samestelling van salfs - ekstern om die prosesse van afskeiding van dooie selle en die sintese van nuwes reg te stel (streng vir die doel is negatiewe manifestasies moontlik).

Sommige regstellende maatreëls

Behandeling van dyskeratose is altyd kompleks, met die gebruik van interne en eksterne medisyne, vitamiene, fisioterapie.

Byvoorbeeld, met die follikulêre vorm, is dit daarop gemik om die funksionering van die interne organe te verbeter en die hormonale toestand van die liggaam te normaliseer. Dien emollients, bevogtigende salf en eksterne voorbereidings met melksuur en vrugtesure toe wat die stratum corneum saggies kan exfoliereer.

Verbode meganiese metodes om die vel skoon te maak (scrubs, peels, die gebruik van puimsteen), wat die boonste laag van die vel beseer, wat dikwels lei tot die bekendstelling van aansteeklike middels, die verergering van alle simptome en die ontwikkeling van pyoderma (pustulêre letsel). Manifestasies van follikulêre dyskeratose (nie geassosieer met genetiese veranderinge nie) verminder dikwels of heeltemal verdwyn met ouderdom, wat verband hou met 'n afname in die sebesekresie en die tempo van seldeling van die dermis.

Ken keratolitiese salf en ys toe om die gekorniseerde sellaag te versag en op te los (slegs met die toestemming van 'n spesialis):

  • Akriderm SK, wat lei tot palmar-plantar punt keratose, aangebore ichthyosis, ongespesifiseerde tipes verdikking van die epidermis,
  • Belosalik (seborrheiese dermatitis, verworwe ichthyosis, keratoses) en Diprosalic,
  • Tretinoin.

  • Vir hiperkeratose van die kop, gebruik petrolatum, gliserien, ricinusolie, produkte met melksuur.
  • In ernstige gevalle van hiperkeratose van die kop, die lentikulêre en verspreide vorm van die siekte, kan 'n spesialis glukokortikosteroïede (hormonale middels) en aromatiese retinoïede voorskryf.
  • Die dokter-podoloog of skoonheidskundige handel oor die behandeling van hiperkeratose van die voete. As die oorsaak van die siekte die verkeerde skoene is, kies een waarin die vrag op die voet eweredig oor die hele gebied van die voet versprei sal word.
  • In die geval van ortopediese versteurings, moet u die korreksie by otropeda hanteer. Jy moet die waarskynlikheid van swam vel letsels van die voete, die werk van die endokriene stelsel, nagaan.
  • Krake aan die voete word behandel met Sintomitsinovoy salf, bevogtigende en olierige salf met 'n oplossing van retinol. Dit word toegelaat om voetbote met sout te gebruik, met omsigtigheid - puimsteen en meganiese maal.
  • Met die ontwikkeling van oorerflike tipes patologie, krioterapie en laserterapie, elektrokering van individuele foci word intrafokale toediening van hormone dikwels uitgevoer. Gee salf 5-fluorouracil 5% en fluorouracil, Etritinat.
  • Met aktiniese hyperkeratose - die verpligte gebruik van beskermende ys van sonstraling.

Dit is belangrik om te onthou dat die gebruik van effektiewe middele om die eksterne manifestasies van die siekte te verminder, nie help om dit heeltemal te genees totdat die onderliggende oorsaak van dyskeratose opgelos is nie.

Hierdie video sal vertel oor die behandeling van dyskeratosis en hyperkeratosis van die vel met beide voorbereidings en folk remedies:

Kyk na die video: Doktori në familje - Sëmundjet kongenitale të zemrës tek të porsalindurit. Feron (Oktober 2019).

Loading...