Gewilde Poste

Editor'S Choice - 2019

Urinale infeksie tydens swangerskap

Gedurende swangerskap word die liggaam van vroue meer vatbaar vir infeksies van verskillende soorte. Siektes van die genitourinary stelsel by vroue in die posisie is meer algemeen as gevolg van die anatomiese en fisiologiese eienskappe. Urinweginfeksies tydens swangerskap word aangetref in 7-10% van die vroue, hulle word erken as die mees algemene aansteeklike siektes. Die volgende siektes is meer algemeen:

  • Akute sistitis
  • Asimptomatiese bakteriurie
  • Piëlonefritis.

Oorsake en predisponerende faktore

Vroulike urinêre organe is naby die anus geleë, en mikroörganismes kom maklik daarvandaan in die uretra. Die kanaal self is redelik kort, wat die infeksieweg na die blaas en niere vergemaklik.

Gedurende swangerskap vind 'n aantal veranderinge in die liggaam as 'n geheel en veral in die urinêre stelsel plaas. Die vermoë om die spiere van verskillende dele te verminder, verminder, terwyl die urinebloei vertraag, die nierpelvis toeneem en vergroot, die niere word verplaas en die ureters verleng. Ook beïnvloed deur 'n aangepaste hormonale agtergrond. Progesteroon wat in 'n vrou se liggaam geproduseer word, ontspan die spiere. Dit skep toestande vir stagnante urine en die vermenigvuldiging van mikroörganismes. So, is daar meer geneig om urienweginfeksie by swanger vroue te voorkom. Hierdie veranderinge kom gewoonlik voor by 10-12 weke van swangerskap en na.

Risikofaktore vir die ontwikkeling van infeksie is swak higiëne, promiskuuse seks, geassosieerde inflammatoriese siektes (servikale inflammasie, ovariale ontsteking, vaginitis), endokriene gepaardgaande patologie (diabetes mellitus), chroniese vorms van die siekte.

Wat is die gevaar van infeksies?

Meestal het alle urienweginfeksies by swanger vroue 'n gelukkige uitkoms. Maar met vertraagde behandeling, is komplikasies moontlik. 'N Swanger vrou ontwikkel arteriële hipertensie, anemie en ontsteking van die membrane. Al hierdie kan lei tot ontwrigting van die bloedtoevoer na die fetus en voortydige geboorte.

Studies toon dat vroue wat tydens die swangerskap urienstelsel siektes gehad het komplikasies in die postpartum periode. Gedurende die eerste maande na die geboorte van die kind, die moontlike verergering van infeksies.

Simptome in siektes van die urinêre stelsel

Enige urienweginfeksie tydens swangerskap kan gepaard gaan met 'n uitgesproke simptomatologie, en kan voortgaan sonder sigbare tekens van siekte.

Akute sistitis is 'n inflammatoriese siekte van die blaas, dit is die algemeenste. Tipiese simptome: pyn wanneer u urineer, vals drang om te urineer, die teenwoordigheid van bloed in die urine, urinêre inkontinensie, pyn in die onderbuik of onderrug, mag in liggaamstemperatuur toeneem. In 10-15% van die gevalle gaan in piëlonefritis.

Asimptomatiese bakteriurie word gekenmerk deur die afwesigheid van 'n duidelike kliniese beeld, die afwesigheid van klagtes by pasiënte. Die belangrikste diagnostiese teken is die teenwoordigheid van mikroörganismes in die urine. Die diagnose word gemaak in die teenwoordigheid van 1 ml urine, meer as 105 mikroörganismes van dieselfde spesie.

Pyelonefritis is 'n inflammatoriese siekte van die nierweefsel. Kom meer dikwels voor na 12 weke van swangerskap. Tipiese simptome: naarheid, braking, koors, pyn in die lumbale gebied, pynlike en gereelde urinering, bakteriurie. Dit kom voor in 2% van swanger vroue. Pyelonefritis is die mees gevaarlike siekte van die urinêre stelsel by swanger vroue.

Kenmerke van infeksie tydens swangerskap is die ooreenkoms van baie simptome en die probleme van differensiële diagnose.

Hoe om 'n siekte te diagnoseer?

Die finale diagnose vir 'n infeksie van die genitourinary stelsel word slegs gemaak volgens die resultate van laboratorium- en instrumentele diagnostiek:

  • urinalysis
  • Urine analise volgens Nechyporenko
  • Algemene bloedtoets
  • Bakteriologiese ondersoek van urine.

Hierdie toetse moet geneem word deur elke swanger vrou wat in die voorgeboortekliniek geregistreer is. Hulle help siektes met 'n asimptomatiese kliniek te identifiseer.

Indien 'n urinêre infeksie vermoed word, moet bykomende diagnose gemaak word. Die eerste stap is om 'n ultraklank van die niere en aangrensende organe te doen. Ultraklank kan die strukturele eienskappe en veranderinge in die niere bepaal, hul ligging en grootte.

Daar moet kennis geneem word dat swangerskap die moontlikheid van diagnose dramaties verminder as gevolg van die moontlike mutagene effek op die fetus. Slegs volgens streng aanduidings is dit moontlik om X-straal-, radio-isotoop-navorsing, rekenaartomografie te gebruik. Daarom kan die behandeling van siektes moeilik wees.

Behandeling van infeksies tydens swangerskap

Behandeling van urienweginfeksies tydens swangerskap moet uitgevoer word onder toesig van 'n spesialis dokter wat al die risiko's van die uitwerking van dwelms op die swanger vrou se liggaam en fetus voldoende kan assesseer. Die meeste dwelms het newe-effekte en het 'n mutagene effek op die fetus.

Indien moontlik, word behandeling van akute sistitis uitgevoer sonder die gebruik van antibiotika. Die ontvangs moet uitgestel word na die tweede - derde trimester. In die tweede trimester word amoksisillien met clovuronzuur en 2de generasie kefalosporiene voorgeskryf. In die derde trimester is dit moontlik om kefalosporiene van die 3de en 4de generasie te gebruik. Gewoonlik is 'n kort drie dae kursus genoeg, na 10-14 dae word 'n herhaalde bakteriologiese ondersoek van urine uitgevoer. Hierdie analise word aanbeveel om vroue gereeld voor bevalling te neem. Na voltooiing van die gebruik van antibiotika moet fytopreparasies dronk wees: lingonblaarblaar, bessiebes, bosbessiesap, ens.

Behandeling van die urienweg met asimptomatiese bakteriurie is soortgelyk aan die behandeling van sistitis. Maar ons moet dit nie ignoreer nie, want Die siekte kan verander in kroniese vorms van piëlonefritis.

Behandeling van piëlonefritis tydens swangerskap verdien spesiale aandag. Behandeling van infeksie by swanger vroue word uitgevoer in 'n gespesialiseerde hospitaal omgewing. Antibakteriese middels word intraveneus toegedien tydens die styging in temperatuur en 'n paar dae na die afname. 'N Verdere kursus van antibiotika word oraal ingeneem.

Die data van talle studies bevestig die positiewe effek van die geneesmiddel op 'n plantgebaseerde Kanaferon. Dit het anti-inflammatoriese, antiseptiese en ligte diuretiese effek, die gebruik daarvan by swanger vroue het hoë doeltreffendheid getoon.

Die verergering van chroniese piëlonefritis (met gewelddadige simptome en verswakking van lewensaanwysers van die moeder of fetus) aan die einde van die derde trimester is 'n aanduiding van 'n keisersnee in 'n noodgeval.

Die behandeling van urienweginfeksies word in detail in die video beskryf:

Wat kan komplikasies wees?

Die mees algemene komplikasies is:

  • anemie
  • Preeclampsie
  • Chroniese suurstof hongersnood van die fetus
  • Placale insufficiëntie
  • Vroeë ruptuur van vrugwater
  • Komplikasies van geboorte en die postpartum periode.

Alle komplikasies word verminder terwyl die aanbevelings van mediese personeel gevolg word en tydige behandeling uitgevoer word.

Hoe om infeksie te voorkom?

Voorkomende maatreëls is gemik op die voorkoming van die siekte, vroeë opsporing van die eerste simptome en voorkoming van terugvalle (exacerbaties).

Voorkoming van die siekte is in die eerste plek sanasie, dit is die identifisering van fokusse van chroniese infeksie in die liggaam.

Om urienweginfeksies te vermy, moet jy eers die reëls van persoonlike en intieme higiëne nakom. Intieme higiëne word aanbeveel na elke besoek aan die toilet en na omgang. Moet nie antibakteriese middels gebruik nie en douching. Dit is ongewens om warm bad te neem en na die swembad te gaan. Verpligte daaglikse verandering van onderklere, die voordeel moet gegee word onderklere gemaak van natuurlike materiale.

As daar chroniese vorms van urinêre sisteem infeksies is, moet profylactiese kursusse van kruiepreparate geneem word.

Dus, infeksies van die urogenitale stelsel by swanger vroue het 'n aantal kenmerke. Hierdie nuanses moet in die diagnose- en behandelingsplan oorweeg word. 'N Vrou moet op sy beurt die eenvoudigste beginsels van voorkoming volg.

Oorsake en faktore

By vroue is die organe van die urogenitale stelsel naby die anus geleë, daarom kom die skadelike bakterieë net in die uretrale kanaal. Aangesien die grootte daarvan klein is, eindig bakterieë maklik in die urinale holte, en daarna in die niere. Gedurende swangerskap, die liggaam ondergaan veranderinge, die urinogenitale stelsel is geen uitsondering nie. By swanger vroue word die spiertonus afgeneem, die urinevloei vertraag, die nierbeen vergroot, die niere beweeg self en die ureters word langer.

Daarbenewens beïnvloed dit die liggaam en veranderinge in hormonale vlakke. Progesteroon, wat begin aan die begin van swangerskap geproduseer word, het 'n effek op die spiere en verminder hulle aansienlik. As gevolg hiervan begin die urine stagneer en bakterieë vermenigvuldig daarin. Dit dra by tot die voorkoms van urienweginfeksie, wat meestal na die 3de maand voel.

Faktore wat die voorkoms van infeksies beïnvloed:

  • konstante verandering van seksuele vennote,
  • nie-nakoming van die reëls van higiëne,
  • inflammatoriese prosesse van die geslagsorgane,
  • chroniese siektes.
Terug na inhoudsopgawe

Is infeksie gevaarlik?

Dikwels word urienweginfeksies genees tydens swangerskap. As die urinogenitale infeksie egter te laat gediagnoseer word en die behandeling van swak gehalte is, is daar 'n risiko vir komplikasies. Hulle het die fetus nadelig en kan voortydige geboorte veroorsaak. Kenners het talle studies gedoen wat aantoon dat vroue gediagnoseer is met siektes in die urinêre stelsel tydens swangerskap, meer geneig is om komplikasies na bevalling te hê. Gedurende die eerste maande na geboorte kan verergerde inflammasies die pasiënt versteur.

Simptome van 'n urienweginfeksie by swanger vroue

By aansteeklike siektes word beide ernstige simptome en 'n ligte kursus waargeneem. Infeksies veroorsaak blaasitis, wat die volgende simptome het:

  • die teenwoordigheid van bloed in die urine
  • pyn wanneer u urineer,
  • gereelde urine dring,
  • pyn in die laer buikstreek.
Terug na inhoudsopgawe

Asimptomatiese bakteriurie

Asimptomatiese bakteriurie is meestal belaai met voortydige geboorte en oormatige lae baba gewig. In situasies waar bakteriurie nie behandel word nie, is daar 'n hoë risiko vir nierversaking. As bakteriurie-terapie uitgevoer word, verminder die risiko van ontwikkeling 'n paar keer. Om bakteriurie op te spoor, moet die pasiënt 'n volledige bloedtelling ondergaan, en gebruik dikwels ultraklank, wat abnormaliteite in die nierbokkie toon. In gevalle waar bakterieë opgespoor word, voorskryf die spesialis die gebruik van antibiotika wat skadeloos is vir swanger vroue. Die duur van die terapie is 'n week, waarna die pasiënt 'n kontrole bloedtoets moet ontvang ten einde te verseker dat die bakterieë genees word. In gevalle waar die infeksie nie uitgeskakel word nie, voorskryf dokters 'n addisionele behandelingskursus wat 'n ander antibiotika voorskryf.

Hoe word infeksie bepaal?

Die bepaling van die urienweginfeksie tydens swangerskap het meestal geen probleme nie. Eerstens onderhou die spesialis die pasiënt oor die simptome, gevolg deur 'n urinetoets. Dikwels benodig en voltooi bloedtelling, wat die teenwoordigheid van infeksies bevestig of ontken. As die inflammatoriese proses bevestig word, word die swanger vrou vir ultraklank gestuur. X-straalmetodes van ondersoek word slegs in uiterste gevalle aangewend, aangesien hulle die fetus negatief beïnvloed.

Behandeling van infeksie

Behandeling van urienweginfeksies is belangrik om uitsluitlik onder die toesig van 'n dokter uit te voer, aangesien hy slegs die korrekte geneesmiddel kan voorskryf, wat minimale effek op die liggaam van 'n vrou en fetus het. In die eerste trimester van swangerskap word cystitis sonder antibiotika uitgevoer. Hul gebruik is moontlik vanaf die 2de trimester. Die duur van die behandeling is 'n paar weke, waarna 'n ander urinetoets vir die teenwoordigheid van bakterieë gedoen word. Nadat die pasiënt opgehou het om antibiotika te gebruik, word sy voorgeskryf vir die gebruik van kruiemiddels, soos cranberry sap, bosbessies blaar tee, en berberis. Dit is belangrik om nie die behandeling van sistitis te verontagsaam nie, aangesien dit dikwels ontwikkel tot piëlonefritis ('n aansteeklike siekte van die niere).

Pyelonefritis van die niere tydens swangerskap word in die hospitaal behandel. Antibakteriese middels word voorgeskryf en toegedien intraveneus wanneer die pasiënt 'n hoë liggaamstemperatuur het. Die bekendstelling van antibiotika duur 'n paar dae na die afname. Daarna kan 'n swanger vrou medikasie oraal begin. In gevalle waar chroniese piëlonefritis vererger word by pasiënte, wat gepaard gaan met ernstige simptome en 'n sterk wanorde van die gesondheidstatus van die vrou en die embrio, is 'n keisersnee in die 3de trimester verpligtend.

Komplikasies van infeksies

Infeksie van die urienweg tydens swangerskap het komplikasies in die vorm van chroniese suurstofhongersing van die embrio, anemie, preeklampsie, vroeë vertrekwater, komplikasies van die geboorteproses en die tydperk daarna. Dit is belangrik om te onthou dat komplikasies minimaal sal wees indien die pasiënt die afsprake en aanbevelings van 'n spesialis waarneem, en hulp soek in geval van verswakking van vitale tekens.

voorkoming

Vroue wat 'n swangerskap beplan of reeds swanger is, is belangrik om die reëls te gehoorsaam. Nakoming sal help om die voorkoms van urienweginfeksies te voorkom. Om vroue te begin wat net van plan is om swanger te raak, is dit belangrik om chroniese siektes te behandel en moontlike bronne van infeksie en inflammatoriese prosesse uit te skakel. In situasies waar vroue endokriene patologieë het, moet jy 'n dokter raadpleeg wat 'n kompleks van dwelms sal voorskryf, met watter hormonale agtergrond normale aanwysers sal kry.

Drink baie vloeistowwe tydens swangerskap. Nie net water word in ag geneem nie, maar ook al die vloeistowwe wat in die liggaam ingaan, byvoorbeeld, tee, kompote, kruietee en sop. Dit is egter belangrik om daarop te let dat die oorvloedige drinkregime slegs vir die swanger vroue wat nie sterk oedeem het nie, slegs waargeneem moet word. Dit is belangrik om die blaas betyds te leeg wanneer die drang waargeneem word, selfs wanneer dit nie vol is nie. Hierdie reël speel 'n belangrike rol, omdat die opgehoopte urine in die blaas druk op die baarmoeder plaas, wat met miskraam beland het.

Daarbenewens, tydens swangerskap, is die pasiënt verbied om te douching. In plaas daarvan, moet jy met jou dokter raadpleeg en kies 'n ander manier om siektes te behandel. Die pasiënt moet gemonitor word vir persoonlike higiëne. Gedurende die tydperk van swangerskap is verbode om 'n bad te neem, en onderklere is beter om elke dag te verander. Ons moet nie vergeet dat swangerskap onder die konstante en versigtige toesig van die behandelende geneesheer plaasvind nie. As die pasiënt 'n verandering in die toestand het en nuwe simptome voorkom, moet u dadelik met die dokter kontak en die oorsaak uitvind.

Kenmerke van die urienweg in swanger vroue

Aansteeklike letsels van die urienweg is 'n gereelde gepaardgaande komplikasie van swangerskap. Dit kan voorkom as 'n asimptomatiese voorkoms van bakteriële flora in urinetoetse of met kliniese manifestasies van sistitis. Die frekwensie van voorkoms hang af van die teenwoordigheid van 'n patologie van die blaas of uretra voor bevrugting, asook op bestaande nierstene of ander patologiese toestande.

Progesteroon verminder nie net die toon van die myometrium nie, maar beïnvloed ook die res van die gladdespier. Dit manifesteer hom:

  • uitbreiding van die renale bekkenstelsel,
  • 'n afname in die toon van die ureters,
  • effense verslapping van die blaas sfinkter.

Hierdie veranderinge lei tot vertraagde verloop van urine uit die niere. Die blaas is nie ten volle leeg nie. Verminderde toon en die teenwoordigheid van residuele urine bevorder reflux terug na die ureters. Dit veroorsaak dat patogene die niere op 'n stygende manier binnedring.

Vergrote nierbokkies lei tot die ontwikkeling van fisiologiese hidronephrose van swanger vroue, as 'n addisionele faktor van aansteeklike siektes.

Veranderinge vind plaas in die chemiese eienskappe van urine. Die pH verhoog, die konsentrasie van estrogeen styg. Die feit dat vroue 'n neiging het om bloedsuiker of swangerskap diabetes te verhoog, is 'n uitdagende faktor vir die voortplanting van mikrobes.

Veranderinge in die samestelling van die vaginale mikroflora, 'n afname in plaaslike immunologiese beskerming, lei tot die aktivering van opportunistiese infeksie in die genitale kanaal.Patogene kan maklik in die uretra binnedring en verder styg deur te versprei na die blaas en niere.

Die belangrikste patogene

Cystitis en piëlonefritis van 'n nie-aansteeklike aard ontwikkel selde in swanger vroue. Aansteeklike siektes ontwikkel op die agtergrond van die aktivering van kondisioneel patogene mikroflora. Die mees algemene oorsake is die volgende patogene:

  • E. coli
  • Klebsiella,
  • stafilokokke,
  • streptokokke,
  • enterokokke,
  • Proteus.

Die veroorsakende middels van seksueel oordraagbare infeksies kan 'n letsel in die urienweg veroorsaak:

In seldsame gevalle is die patogene mycobacterium tuberculosis of bleek treponema.

Die meganisme van die ontwikkeling van patologie en komplikasies van swangerskap

Die infeksie versprei op verskeie maniere:

  • daarbo,
  • afwaartse,
  • hematogenous,
  • lymphogenous,
  • kontak.

Mees dikwels in swanger vroue word stygende infeksie uitgevoer. Patogene penetreer in die uretra uit die vagina. Dit is as gevolg van hul nabyheid, sowel as die anatomiese eienskappe van die uretra, wat by vroue kort en wyd is.

Die blaasmukosa werk effektief teen die ontwikkeling van inflammasie, maar tydens swangerskap neem die invloed van addisionele risikofaktore toe:

  • immuunonderdrukking,
  • vitamien tekorte,
  • moegheid,
  • hormonale veranderinge,
  • hipotermie,
  • losbandigheid,
  • gebrek aan persoonlike higiëne,
  • anatomiese anomalieë,
  • chirurgiese ingrypings en manipulasies.

As 'n vrou voor swangerskap chroniese sistitis gehad het, sal dit in die meeste gevalle gedurende die swangerskapperiode vererger. Met die toename in die tydperk van swangerskap verhoog die risiko ook. Meganiese kompressie van die uterus van die blaas en ureters interfereer met die normale vloei van urine. Daarom kan sistitis 'n herhalende kursus verwerf.

Enige infeksie in die liggaam verhoog die risiko om swangerskapskomplikasies te ontwikkel. Na infeksie van die laer urienweg patogene maklik binnedring hoër. Dit is as gevolg van die natuurlike gebrek aan weerstand van die breinstof van die niere na mikrobiese middels. Hierdie omgewing word gekenmerk deur 'n hipertensiewe toestand wat die penetrasie van leukosiete voorkom, fagositiete, die werking van die komplementstelsel is beperk, wat 'n gebrek aan weerstand teen infeksie veroorsaak.

Teen die agtergrond van inflammasie van die urienweg, is die waarskynlikheid van spontane aborsie, premature geboorte, verhoog. Die risiko van preterm arbeid word verhoog as gevolg van die plaaslike sintese van prostaglandiene, wat mediators van inflammasie en verhoogde uteriene kontraksies.

Ontsteking van die urienweg kan ontwikkel as 'n komplikasie van die postpartum periode. Tydens kraam word die blaas saamgepers, sy innervasie en bloedtoevoer word versteur. Dit is 'n addisionele faktor in urinêre retensie. As daar 'n infeksie van die vagina van die vagina, vaginitis, is, kan patogene tydens die verpligte kateterisasie in die blaas ingevoer word.

Opmetingsmetodes

Verpligte opvolg van swanger vroue laat jou toe om hierdie toestand betyds te diagnoseer en kies 'n metode van behandeling.

Anamnesis sal help om gevalle van akute urienweginfeksie of die teenwoordigheid van predisponerende faktore te identifiseer. Diagnose van urienweginfeksie tydens swangerskap sluit die volgende toetse en eksamensmetodes in:

  • algemene en biochemiese bloedtoets,
  • urinalysis,
  • urine volgens Nechyporenko,
  • bakteriologiese ondersoek van urine.

Saai van urine vir die bepaling van flora word gemaak by die eerste opname van 'n vrou na die konsultasie indien u wil registreer. Urine ingesamel in ooreenstemming met die reëls van asepsis in steriele houers, gekoop in 'n apteek. 'N Gemiddelde gedeelte van urine is nodig vir saai. Asimptomatiese bakteriurie word gediagnoseer indien meer as 100,000 CFU / ml van dieselfde mikro-organisme in twee opeenvolgende gewasse met 'n interval van 3-7 dae opgespoor word.

As 'n ondersoekstudie word 'n reaksie met trivinieltetrazoliumchloried gebruik. Hierdie metode in 90% van die gevalle kan die teenwoordigheid van ware bakteriurie toon.

Vir 'n grondige studie en die uitskakeling van die organiese oorsaak van bakteriurie word ultraklank van die nier met Doppler sonografie gebruik om die toestand van die nierbloedvloei te evalueer. Om die toestand van die fetus te monitor, vereis ook 'n ultraklank.

Volgens aanduidings kan 'n ekskresie of oorsig urografie uitgevoer word. Daarbenewens aangestel konsultasie van die uroloog of nefrolog.

Wanneer benodig jy behandeling?

As ware asimptomatiese bakteriurie in swanger vroue opgespoor word, is behandeling verpligtend. Dit is 'n risikofaktor vir die ontwikkeling van 'n volwaardige aansteeklike proses in die urienweg wat in enige stadium van swangerskap voorkom.

Metodes van nie-farmakologiese behandeling word gebruik om die urinale verloop te verhoog. Om dit te doen, word aanbeveel om minstens 2 liter vloeistof per dag te gebruik. Dit is ook nodig om die urine met 'n drankie te versuur. Cranberry sap is goed vir hierdie. Nuttige afkooksel van kruie met 'n diuretiese effek. Dit sluit in beesblaarblare, mielies.

Maar net staatmaak op behandeling sonder antibiotika is onmoontlik. Die beginsels van geneesmiddelterapie is soos volg:

  1. Die behandeling word uitgevoer met kort kursusse antibiotika.
  2. 'N Enkeldosis van 'n hoë dosis van die geneesmiddel tydens swangerskap is nie effektief genoeg nie.
  3. Die medisyne word empiries uit die toegelate lys gekies, en geen van hulle het voordele bo die ander nie.
  4. As bakteriurie opgespoor word, word behandeling vir drie dae voorgeskryf, dan is die maandelikse bakteriologiese monitering van die urinetoets nodig om 'n terugval in tyd op te spoor.
  5. As bakteriurie weer opgespoor word, word ondersteunende behandeling in die aand na 'n maaltyd as 'n enkele antibiotika voorgeskryf. Hierdie modus word gehandhaaf tot die oomblik van aflewering en nog twee weke daarna.
  6. Hoe om 'n patologie te behandel tydens 'n ondersteunende kursus word bepaal op grond van die bepaling van die sensitiwiteit van mikroörganismes op antibiotika.
  7. Die verloop van behandeling kan kort ontledings uroseptikov insluit.

Antibakteriese terapie van aansteeklike siektes van die urienweg word uitgevoer met die volgende middels:

  • amoksisillien,
  • amoxiclav,
  • kefuroksiem,
  • ceftibuten,
  • kefaleksien,
  • Nitrofurantoïen.

Vir onderhoudsbehandeling word amoksisillien of kefaleksien gebruik as daaglikse inname. Fosfomisien mag elke 10 dae geneem word.

Tydige behandeling van asimptomatiese bakteriurie verminder die risiko van piëlonefritis met 70-80%, en verminder ook die waarskynlikheid om 'n voortydige baba te hê. Met die ontwikkeling van komplikasies van swangerskap word die metode van terapie volgens die gestremdingsterm gekies.

Die doeltreffendheid van behandeling word beoordeel deur die uitvoer van bakteriese kulture:

  • Herwinning - indien minder as 10 cfu / ml in die urine baccosus opgespoor word.
  • Persistensie - meer as 10 CFU / ml van dieselfde patogeen word in die analise bepaal.
  • Reinfeksie - in bacopseum word meer as 10 CFU / ml van enige ander mikro-organismes opgespoor.

Bakterieurie is nie 'n aanduiding van lewering deur keisersnee nie. Slegs die teenwoordigheid van verloskundige komplikasies vereis 'n verandering in die taktiek van die geboorteproses.

Inflammasie van die blaas is een van die mees algemene aansteeklike letsels van die urienweg in swanger vroue. Klassifikasie kan uitgevoer word volgens verskeie tekens van patologie.

Die vloei is akuut en chronies. Afhangende van die ligging en voorkoms, kan dit wees:

Morfologiese klassifikasie is gebaseer op die kenmerkende veranderinge in die blaaswand. Kystitis kan wees:

  • catarrahl,
  • hemorragiese,
  • ulseratiewe,
  • fibriensering
  • gangreen,
  • aangepak,
  • gewas,
  • interstisiële.

Aansteeklike letsels van die urienweg kan primêre of sekondêre ontwikkeling ontwikkel.

Kliniese manifestasies

Gedurende swangerskap kan akute of chroniese sistitis ontwikkel. Simptome van urienweginfeksie met 'n akute kursus ontwikkel skielik. Die eerste hiervan is pynlike en gereelde drang om te urineer. Die pyn is skerp, sny, gelokaliseer in die onderbuik. Die intensiteit daarvan neem geleidelik toe.

Onaangename sensasies kan slegs die begin van urinering vergesel, dwarsdeur sy lengte verskyn of voortdurend stoor. Imperatiewe dring en pyn lei tot urinêre inkontinensie.

Soms is die simptome van sistitis dalk nie baie uitgespreek nie en gaan dit binne 2-3 dae alleen. Maar in die meeste gevalle vereis dit behandeling, wat 1-2 weke kan duur. As die duur van die behandeling vertraag word en die simptome van die siekte vir 'n lang tyd voortduur, dui dit op die teenwoordigheid van 'n gepaardgaande siekte wat inflammasie help behou.

In geval van ernstige patologie word die volgende simptome bygevoeg:

  • verhoogde liggaamstemperatuur,
  • moegheid en swakheid
  • tekens van bedwelming,
  • oligurie.

Om te bepaal die lokalisering van inflammasie kan wees ten tyde van die verskyning van pyn. As die blaarnek geaffekteer word, verskyn intense sensasies aan die einde van die urinasiehandeling. Dit is te wyte aan die voorkoms van tenesmus en konvulsiewe sfinkter kontraksies.

Urine kan in die natuur troebel word. Soms word terminale hematurie verbind. Dit is meestal nie sigbaar vir die blote oog nie. Die voorkoms van bloed in die urine word geassosieer met skade aan die ontsteekte blaasweefsel in die nek en driehoek Lietho aan die einde van urinering.

By chroniese sistitis is die kliniese prentjie nie so helder nie. Dit hang af van die algemene toestand, op grond waarvan die verergering plaasgevind het, die etiologiese faktor en die vorige behandeling. In die meeste gevalle is die manifestasies van patologie soortgelyk aan die akute kursus, maar het minder erns. Soms word chroniese sistitis vergesel deur die konstante opsporing van bakterieë in die urine, leukosiete, maar swak uitgedruk pynsindroom.

Akute sistitis of verergering van chroniese verhoog die kans om piëlonefritis te ontwikkel in die verspreiding van die patogeen stygend.

Diagnostiese Benaderings

Ondersoek van tekens van sistitis begin met anamnese, waar daar tekens van tekens van inflammasie voor swangerskap kan wees. Kliniese aanbevelings vir urienweginfeksies by swanger vroue stel die volgende tipes diagnose voor:

  • urinalysis,
  • bloed toets
  • bloedglukose,
  • monster Zimnitsky,
  • urine volgens Nechyporenko,
  • urine bacillus,
  • smeer op die suiwerheid van die vagina,
  • PCR diagnose van chlamydia, Trichomonas, gonococci.

Laboratoriumdiagnostiek word aangevul met instrumentele navorsingsmetodes. Ultraklank van die blaas, ultraklank van die bekkenorgane word uitgevoer.

Indien nodig word differensiële diagnose toegeken aan sistoskopie. Dit word nie tydens akute sistoskopie gebruik om nie by te dra tot die verspreiding van infeksie en die voorkoms van akute verergering nie. In chroniese kursus word edematiese hiperemiese weefsels van die blaas bepaal tydens die studie, hulle kan plaaslik verdik word, bedek met fibrienfilms, het ulserasies.

Vir terapeutiese en diagnostiese doeleindes word kateterisasie van die blaas uitgevoer. Dit vergemaklik urine ekskresie en maak voorsiening vir aktuele toediening van antiseptika en antibiotika. As jy vermoed dat die ontwikkeling van die tumorproses vermoed dat 'n biopsie van verdagte foci nodig is.

Die keuse van behandeling

Behandeling van urienweginfeksies by swanger vroue word noodwendig uitgevoer met antibiotika. Kruiemiddels wat deur tradisionele medisyne aanbeveel word, is nie in staat om 'n bakteriese infeksie te hanteer nie, wat sal lei tot 'n oorgang van die akute proses na 'n chroniese of die ontwikkeling van komplikasies.

Dwelms wat gebruik word om urienweginfeksies by swanger vroue te behandel

Die hoofkursusse word gebruik om die volgende dwelms te gebruik:

  • Amoksisillien of in kombinasie met klavulansuur,
  • kefuroksiem,
  • ceftibuten,
  • kefaleksien,
  • Nitrofurantoïen.

Na behandeling van die akute fase, skakel hulle na instandhoudingsterapie met dieselfde middels wat oornag geneem word.

By kateterisering is die gebruik van plaaslike middele moontlik. Dit help die gebruik van plant uroseptika wat met antibiotika kombineer. Ken kursusse toe vir 7 dae van die volgende middels:

  • kanefron,
  • Phytolysinum,
  • afkooksels van diuretiese kruie.

As daar tekens is van bakteriële vaginose of 'n seksueel oordraagbare infeksie, word hulle behandel. Die keuse van geneesmiddel hang af van die tydperk van swangerskap en die tipe patogeen.

Die effektiwiteit van behandeling word bepaal deur die verdwyning van kliniese tekens van inflammasie en die normalisering van urinetoetse.

Voorspellings en voorkoming

Met tydige behandeling het die verloop van sistitis nie 'n uitgesproke effek op swangerskap nie. Aflewerings kan in die afwesigheid van verloskundige indikasies deur die geboortekanaal uitgevoer word.

Voorkoming is die tydige ondersoek en beplanning van swangerskap. As daar fokus van chroniese infeksie in die mondholte is in die vorm van tonsillitis, karies, in die vagina, moet hulle voor bevrugting gesuiwer word.

Hardlywigheid predisponeer tot die ontwikkeling van sistitis. Daarom, swanger vroue wat geneig is tot ontwrigting van die derm, moet jy 'n dieet volg of ekstra sagte lakseermiddels in die vorm van laktulose inneem.

Vroue met chroniese sistitis is beter om te beperk in die dieet van skerp, suur kosse, piekels, pittig, gebraai. Alkohol is ook nie toegelaat nie. In die postpartum periode word hierdie aanbevelings gehandhaaf.

Behandeling van sistitis by swanger vroue

As u 'n blaasinfeksie (blaasontsteking) tydens swangerskap ontwikkel, sal u 'n behandeling soortgelyk aan bakteriurie voorskryf, maar die kursus sal effens korter wees (gewoonlik tot vyf dae). Antibiotika verlig gewoonlik die simptome 'n dag na die aanvang van behandeling, maar dit is steeds baie belangrik om die hele kursus te voltooi om heeltemal ontslae te raak van alle bakterieë in die urienweg.

Na afhandeling van behandeling (en gereeld tydens swangerskap) sal u 'n urinetoets toegeken word om die doeltreffendheid van terapie te bevestig. As sistitis nie reageer op die voorgeskrewe behandeling nie, of as u 'n terugval van die siekte het, kan u daagliks (tot aan die einde van swangerskap) lae dosisse antibiotika gebruik om ontsteking en komplikasies daarvan te voorkom.

Nierinfeksie by swanger vroue

As u 'n nierinfeksie het terwyl u swanger is, sal u in die hospitaal opgeneem word, en u sal 'n intraveneuse kursus van antibiotiese terapie ontvang. Daarbenewens sal jou gesondheidstoestand en die toestand van jou kind noukeurig gemonitor word. Dokters sal baie parameters, insluitend temperatuur, bloeddruk, puls, respirasie en daaglikse diuresis, die hartklop van jou kind evalueer en monitor vir enige tekens van voortydige geboorte.

Die lengte van hospitalisasie wissel volgens situasie. As dit na die eerste dag van hospitalisasie blyk dat jy 'n ligte vorm van die siekte het, dat die voorgeskrewe behandeling effektief is en daar geen bedreiging van voortydige geboorte is nie, dan kan jy ontslaan word vir buitepasiënt behandeling met orale antibiotika.

As u 'n ernstige vorm van nierinfeksie het, moet u in die hospitaal bly vir verdere behandeling en waarneming. Sulke hospitalisasie sal duur tot tyd en wyl jy 'n normale temperatuur het, wat vir twee dae so bly, en jy sal al die simptome van infeksie hê.

piëlonefritis

Pyelonefritis is 'n nie-spesifieke infeksie-inflammatoriese proses met 'n primêre letsel van die pectorale bekkenstelsel en die tubules van die niere met daaropvolgende betrokkenheid by die patologiese proses van die glomeruli en vate, dit is die nierparenkiem. Gedurende swangerskap ontwikkel akute piëlonefritis dikwels aan die einde van die tweede trimester van swangerskap, en na die geboorte bly die risiko van ontwikkeling vir 2-3 weke. Daar is akute (serous en purulent) en chroniese (latente en herhalende) piëlonefritis.

diagnostiese tekens van akute piëlonefritis is kliniese manifestasies soos koors, kouekoors, naarheid, braking, pyn in die lumbaalstreek, dysurie. Leukosiete en bakterieë word in die urine bespeur. Dikwels word die akute piëlonefritis die regte nier beïnvloed. Dit is te wyte aan die feit dat die regte eierstokvlies anterior aan die ureter beweeg, en tydens die swangerskap uitbrei, druk ekstra op die ureter uit. Daarbenewens draai die swanger uterus na regs en druk ook die regte ureter. In gevalle waar die behandeling ondoeltreffend is, kan inflammasie na die linker nier versprei.

Vir die opsporing van akute of kroniese piëlonefritis word wyd gebruik en ultraklank . Echografiese tekens van akute piëlonefritis is: 'n toename in die grootte van die nier, 'n afname in die echogeniciteit van die nierparenkiem as gevolg van edeem, areas van verminderde echogeniteit van 'n afgeronde vorm wat die nierpiramide wat deur inflammasie getref word, 'n verlenging van die edematiese-bekkenstelsel, tekens van oedeem van die nierweefsel verteenwoordig. In die geval van chroniese ver gevorderde prosesse, lei ultrasound tot 'n afname in die grootte van die nier met 'n relatiewe toename in die area van die piëokalokale stelsel in verhouding tot die parenchiem, ongelykheid van die echostruktuur van die parenchiem van die niere, uitbreiding van die renale pelviskanaalstelsel.

In die teenwoordigheid van akute of verergering van chroniese piëlonefritis, moet alle swanger vroue wees onmiddellik gehospitaliseer na gespesialiseerde instellings. In die hospitaal word bakteriologiese ondersoek van bloed en urine uitgevoer, die uitskeidingsfunksie van die niere word gemonitor en hul funksie word geëvalueer. Antibiotiese terapie word uitgevoer deur binneaarse of intramuskulêre antibiotika . In die afwesigheid van verbetering binne 48-72 uur, is dit nodig om die ingewikkelde niersiekte uit te sluit, 'n uitgesproke oortreding van urienuitvloei deur die ureters of die weerstand van mikroörganismes aan antibiotika. As antibakteriese terapie vir piëlonefritis gebruik: amoksisillien / klavulanaat 1,2 g 3-4 keer per dag, binne 625 mg 3 keer per dag, of cefuroksiemnatrium in / in of in 0,75-1,5 g - 3 keer per dag, of cefotaxime binne- of binnespiers 1 g 2 keer per dag, of ceftriaxoon 1-2 g een keer per dag, of cefixime 400 mg een keer per dag. As alternatiewe skema kan aztreonam i / g 1 g - 3 keer per dag of 500 mg mg / ml 2 mg / dag gebruik word.

Vir die behandeling van akute piëlonefritis in die postpartum periode, is die keuse middels: amoksisillien / klavulanaat IV met 1,2 g 3 keer per dag, dan orally 625 mg 3 keer per dag, of levofloxasien IV, orale 500 mg 1 keer per dag of ofloxasien / binne, binne 200 mg 2 keer per dag of pefloxasien binne / binne, binne 400 mg 2 keer per dag. Behandeling van akute piëlonefritis moet minstens 2-3 weke duur. Die kriteria vir genesing is die afwesigheid van kliniese simptome en 'n drievoudige negatiewe bakteriologiese ondersoek van urine 5-7 dae na die kansellasie van antibiotika.

Voorkoming van piëlonefritis beoog om vroeë tekens van die siekte te identifiseer en die verergering daarvan te voorkom. Onder die metodes om urienweginfeksie en veral akute piëlonefritis te voorkom, is die belangrikste swaar en suur drank (1.5-2 liter vloeistof, bosbessies of bosbessiesap). By vroue met 'n hoë risiko is dit ook raadsaam Gebruik van kruiemiddels insluitend canephron, lingonberry blaar, bearberry, fytolysin.

Teken aan by spesialiste deur 'n oproepsentrum te skakel: +7 (495) 636-29-46 (m. "Shchukinskaya" en "Ulitsa 1905 goda"). U kan ook 'n dokter aanmeld op ons webwerf, ons sal u terug skakel!

Wat gebeur sonder behandeling

Dikwels kan die ontwikkeling van urinêre infeksies tydens swangerskap gestop word, en hulle slaag sonder enige spesiale komplikasies. Maar die gebrek aan tydige behandeling en nie die tyd wat begin behandeling kan lei tot groot probleme, beide vir die verwagtende moeder en fetus, as gevolg hiervan ontwikkel:

  • hoë bloeddruk,
  • anemie,
  • inflammasie in die amniotiese membraan en membraan.

Die gevaarlikste ding is dat dit lei tot 'n miskraam, aangesien die fetus ernstige hipoksie het. Die baba na geboorte, as die moeder 'n onbehandelde urinogenitale infeksie gehad het, kan die infeksie ontwikkel. Sulke babas word dikwels in die kliniek geregistreer as beset by katarrale siektes.

Hoe verskyn infeksies tydens swangerskap

Alle besmetlike siektes kan tydens swangerskap uitgespreek word, of dit mag latent wees, sonder enige spesiale tekens van patologie.

'N Blaasinfeksie tydens swangerskap word in die meeste gevalle gediagnoseer. Die volgende manifestasies is kenmerkend van akute sistitis:

  • pyn wanneer die blaas leeg is,
  • begeer om met 'n leë blaas na die toilet te gaan,
  • die teenwoordigheid van bloed en leukosiete in urine,
  • laer buikpyn
  • koors en simptome van koors met die mees uitgesproke proses, of 'n paradoksale afname in temperatuur.

Die risiko van sistitis is dat dit in 15% van die gevalle in piëlonefritis gaan met 'n opwaartse wegdrywing van infeksie.

Wanneer bakteriurie simptome feitlik nie waargeneem word nie. Die diagnose word gemaak op grond van die verkryging van die resultate van die analise van urine (die teenwoordigheid van mikroörganismes daarin). Maar dit beteken nie dat dit in hierdie geval nie nodig is om aksie te doen nie.

In geval van piëlonefritis word die nierweefsel ontsteek deur die patogene flora. Dit word vasgestel na die 12de week van swangerskap. In hierdie geval voel die vrou 'n kronkelende pyn in die lae rug, haar temperatuur styg, simptome van dronkenskap verskyn - naarheid en braking. Dit is die gevaarlikste toestand van alle siektes van die urinêre stelsel tydens swangerskap.

Hoe om die infeksie te bepaal

Diagnose van urienweginfeksies by swanger vroue veroorsaak gewoonlik nie probleme nie. Die diagnose word gemaak op grond van klagtes en simptome, asook studies van urine - in gemeen en volgens Nechyporenko. 'N Bloedtoets kan die teenwoordigheid van 'n inflammatoriese proses bevestig, en bakterieë kan in die urine opgespoor word.

Hierdie tipe toetse word toegeken aan byna elke vrou in die situasie, aangesien slegs op hierdie manier besmettings kan voorkom wat sonder simptome voorkom.

Indien in verpligte studies die resultate dui op 'n patologiese proses, dan is dit nodig om addisionele te maak. Vir niersiekte moet jy 'n ultraklank ondergaan. Ander metodes (radio-isotoop- of x-straalondersoeke) word nie aanbeveel nie as gevolg van hul negatiewe effek op die fetus. Hulle word slegs uitgevoer wanneer dit absoluut noodsaaklik is.

Hoe om te behandel

Behandeling van urogenitale infeksie tydens swangerskap moet slegs deur 'n ervare spesialis voorgeskryf word. Baie dwelms in hierdie geval is streng kontraindikasie, aangesien dit giftig is vir die fetus.

Cystitis word gewoonlik behandel sonder antibiotika, in uiterste gevalle word hulle na drie maande gebruik. Van 3 tot 6 maande word beskermde penisilliene en tweede generasie kefalosporiene gebruik. Na 6 maande kan jy kefalosporiene van die jongste generasies neem. Die behandeling is 14 dae. Jy kan dit nie vroeër stop nie, selfs nadat die tekens van die siekte volledig verdwyn het.

Na twee weke word die urine weer ondersoek vir die teenwoordigheid van bakteriële flora.

Na die gebruik van antibiotika, word dit aanbeveel om fytoseraseptika, wat in 'n apteek verkoop word, te drink en bosbessiesap.

Behandel asimptomatiese bakteriurie op dieselfde manier. Moenie hierdie siekte ignoreer nie, want dit is ondanks die afwesigheid van tekens in piëlonefritis.

Hoe gevaarlik is hierdie toestande?

Infeksiesiektes van die niere, urienweg en geslagsorgane tydens swangerskap kan ingewikkeld wees deur die volgende patologiese toestande:

  • die ontwikkeling van preeklampsie,
  • afname in hemoglobien (anemie),
  • die voorkoms van toksiese skok
  • 'n skerp daling of toename in druk
  • suurstoftekort vir die fetus,
  • ontsteking van die plasenta en sy onvoldoende,
  • fetale dood of voortydige arbeid,
  • komplikasies tydens en na bevalling.

Al die bogenoemde komplikasies kan vermy word indien dit betyds ondersoek en behandel word.

Kyk na die video: Vaginal infection treatment. Home remedy for vaginal infection (Oktober 2019).

Loading...