Gewilde Poste

Editor'S Choice - 2019

Adhesies na keisersnee: tekens en profylaxe

Dikwels word vroue na keisersnee gekonfronteer met gom siekte. Wat word die adhesies gevorm na keisersnee? Wat veroorsaak die ontwikkeling van postoperatiewe gom siekte? Hoe lyk die spykers op die foto? Wat is die simptome wat jou vertel dat spykers verskyn het? Hoe maak hulle seer en maak hulle bekend? Hoe om dit te hanteer? Hierdie vrae het baie vroue.

Wat is spykers?

Adhesies na keisersnee is 'n patologiese proses wat in die bekken- of buikstreek ontwikkel. Chirurgie word altyd geassosieer met die inval van die normale funksionering van die organe, met weefselskade. 'N Intensiewe genesingsproses begin op die areas wat tydens keisersnee beskadig word. Die baarmoederweefsel is skaar, die vel word strenger.

In voorkoms kan kleefkoorde soos dun drade, littekens of films lyk wat die weefsels van naburige organe of derm-lusse verbind. Hierdie "addisionele" weefsels van die liggaam bestaan ​​uit fibrien - duursaam en taai. Sy intensiewe produksie is 'n verdedigingsmeganisme, maar soms lei dit tot gesondheidsgevaarlike gevolge.

Die vorming van adhesies word patologies in gevalle waar die weefsels van organe wat nie saamgevoeg moet word nie, saamgeplak en litteken. Adhesies na keisersnee kan dermsloops laat vashou. Tyd om wonde op te spoor en uit te skakel, is slegs moontlik met mediese hulp.

Simptome van die voorkoms van adhesies na keisersnee

Baie vroue gee nie aandag aan die tekens van adhesies na keisersnee nie, veral in die eerste 5-6 maande na die geboorte van die baba. Malaise gewoonlik "afskryf" tot konstante moegheid, gebrek aan slaap, herstel van die liggaam na bevalling. As die proses akuut is, is dit moeilik om die simptome te mis:

  • erge pyne van 'n snykarakter verskyn in die rug en onderbuik,
  • tydens die ginekologiese ondersoek voel die pasiënt 'n skielike skerp pyn,
  • hitte
  • hartkloppings,
  • verlaging van bloeddruk
  • versteurings in die proses van vertering (naarheid, verhoogde gasvorming, probleme met ontlasting.

As die proses in 'n intermitterende vorm voortduur, ontstaan ​​simptome slegs gedurende periodes van verergering. Patologie word gekenmerk deur herhalende pyn, hardlywigheid, diarree, en ook menstruele afwykings. Adhesies kan chronies word, dan is dit selfs moeiliker om hulle te identifiseer - hulle manifesteer hulleself slegs deur episodiese pyn.

Waarom vorm spykers?

Die twee hoofoorsake van adhesies is inflammasie en chirurgie. Sponge toue kan nie net na keisersnee gevorm word nie, maar ook as gevolg van enige operasie (insluitende diagnostiese), aborsie, langdurige gebruik van intraderinêre voorbehoedmiddels of na siekte.

Egter nie gomdrade word deur almal gevorm nie. Nie elke keisersnit lei tot die vorming van kleefkoorde in die moeder nie. Om hierdie rede moet daar kennis geneem word van faktore wat 'n patologiese proses na chirurgie kan uitlok. Onder die faktore wat lei tot die ontwikkeling van postoperatiewe gom siekte sluit in:

  • In die weefsel van 'n vreemde liggaam of chemiese stof ('n mikroskopiese gaas of talkpoeier kan patologie veroorsaak),
  • droogstowwe
  • hulle iskemie
  • hipoksie,
  • skade aan liggaamsweefsel
  • oorerflikheid (ongeveer 7% van vroue is natuurlik geneig tot intense kleefprosesse).

In die buikholte

Die redes vir die vorming van kleefkoorde in die buikholte lê in sy funksionele doel. Dit skep ruimte vir voldoende mobiliteit van organe, en beskerm hulle ook teen wedersydse wrywing, kieme en infeksies. Skade aan die peritoneum lei tot die aktivering van fibroblaste, wat probeer om gesonde weefsel van die siek gebied te beskerm.

In die pelviese organe

Die proses van vorming van adhesies aan die organe van die klein bekken kom voor dieselfde redes as in die buikholte. Fibrin "stamp saam" tussen aparte organe. Kollageenproduksie vind plaas wanneer verskeie faktore geraak word, byvoorbeeld 'n keisersnit in 'n vrou wat 'n aborsie ondergaan het, of 'n genetiese aanleg en lae fisiese aktiwiteit in die postoperatiewe periode.

Op uteriene hechting

Die vorming van kleefkoorde op die uteriene hechting word in die meeste gevalle veroorsaak deur traumatiese skade aan die weefsels van die baarmoeder. Die chirurg, deur 'n insnyding te maak, beskadig die basale laag, waarin gedurende die normale verloop van die menstruele siklus nuwe endometriële selle vorm. Na besering vir 5-7 dae vind die proses van reepithelialization plaas, met hoë intensiteit wat in gom siekte verander.

Adhesie behandeling

Daar is geen standaard tegniek wat toelaat dat enige vrou wat 'n keisersnee ondergaan het om vinnig en effektief ontslae te raak van postoperatiewe adhesies. Die dokter kan die strategie bepaal vir die behandeling van adhesies, afhangende van hul lokalisering, die erns van die ontwikkelingsproses en die eienskappe van die pasiënt se liggaam.

Konserwatiewe terapie

Konserwatiewe terapie is die eerste behandelingsopsie wat deur die dokter aangewend word, die diagnose van postoperatiewe gom siekte in 'n jong ma. Ten spyte van die feit dat die meeste prosedures eenvoudig en veilig lyk, is dit steeds beter om onder die leiding en toesig van 'n dokter behandel te word. Dan sal dit moontlik wees om die vorming van nuwe adhesies te voorkom en die aantal beskikbare persone te verminder. Die hoof konserwatiewe metodes:

  • die bekendstelling van tampons geweek met Vishnevsky salf,
  • hirudoterapie (met behulp van leeches),
  • modder terapie
  • dwelm Longidase (as gevolg van die inname van hierdie medikasie, word die vel elastischer, swelling afneem, hematomas oplos vinniger, die proteïenversplintering - die aantal kleefkoorde word minder),
  • toepassings met ozokeriet - stimulering van metabolisme, verwydering van spierspasmas, verbetering van mikrosirkulasie in weefsels (bestaan ​​uit natuurlike bestanddele en verlaat nie brandwonde op die vel nie),
  • fisioterapie is die mees gunstige tegniek, met adhesies, massering, laserterapie, hitte terapie, kompressies,
  • ultraklankbehandeling (ensiempreparate word gebruik).

Dokters let op die hoë doeltreffendheid van fisioterapie prosedures, die minimum aantal herhalings, bykomend, so 'n terapie het feitlik geen kontraindikasies nie. Daar is egter 'n nuanse - fisioterapie help slegs in gevalle waar die adhesies nie in die gevorderde stadium ingegaan het nie.

Konserwatiewe behandeling behels die gebruik van dwelms. U kan nie dwelms self voorskryf nie - slegs 'n gekwalifiseerde spesialis kan 'n stel medisyne kies wat goed met mekaar verenigbaar is, die gewenste effek sal gee en nie die baba se gesondheid sal benadeel nie (as die jong moeder borsvoeding gee):

  • vir die uitskakeling van inflammatoriese prosesse in die klein bekken - kortikosteroïede, NSAIDs, beteken dat die kalsiumkanaal blokkeer,
  • bloedvergietbaarheid - Hepariensalf, Clivarin, Vafarin,
  • vernietiging van patogene mikroörganismes - Cefazolin, Vilprafen, Ftalazool,
  • Fibrienoplossing (kommissuurkoorde) - Fibrinolisien, Trypsien, Longidase.

Chirurgiese ingryping

Die operasie kan uitgevoer word met behulp van 'n laser, 'n waterstraal onder druk (waterdissipline) of 'n elektriese toestel. Die laaste opsie word die meeste gebruik. Sy grootste nadeel is die herhaalde beluchting van weefsels, wat 'n nuwe kleefproses kan uitlok. Om hierdie newe-effek te vermy, sal die dokter 'n kursus van medikasie voorskryf.

Folk resepte

Dit is nutteloos om te hoop dat chroniese hechtings sal verdwyn as 'n vrou gereeld kruie-tee, infusies en ander folk remedies drink, en ignoreer die dokter se aanbevelings. Daarbenewens is baie kruie kontraindikasie vir verpleegmoeders, omdat die stowwe wat hulle bevat, die gesondheid van die baba nadelig kan beïnvloed. Volke resepte is toelaatbaar om as 'n byvoeging tot terapie voorgeskryf deur 'n dokter te gebruik, en slegs met sy toestemming:

  • Tinktuur van sabelnik. 1.5 Art. l. gebreekte kruie gooi 0.25 liter vodka en dring aan op 18 tot 20 dae. Drink 3 eetlepels een keer per dag vir 6 weke.
  • Sny 'n lap aalwyn. Roer 3 teelepels. plante met 0,1 liter gebakte melk en 0,1 liter natuurlike heuning. 8 opeenvolgende weke om 2 keer per dag te gebruik.
  • 1.5 Art. l. Hypericum kruie gooi 0.25 liter kokende water, kook vir 6 - 8 minute. Vee en drink voor ontbyt, middagete en aandete by 0.1 liter. Terapeutiese kursus - 12 weke.

Wat is die gevare van adhesies en wat is die gevolge?

Intensiewe hechtings - nie 'n onskadelike patologie nie. Afhangende van die ligging en mate van ontwikkeling van gom siekte, oortree dit die sekslewe van 'n vrou (sy sal pyn ervaar wanneer dit in kontak is), veroorsaak die ontwikkeling van inflammatoriese prosesse in die pelvis en buikholte. Die risiko van ektopiese swangerskap neem toe. Adhesies kan probleme veroorsaak met bevrugting, tot onvrugbaarheid.

Voorkomende maatreëls

Die risiko van postoperatiewe gom siekte bestaan, en geen ma wat 'n keisersnee ondergaan het kan daaraan vergeet word nie. Die dokter sal al die nodige aanbevelings vir die voorkoming van intensiewe vorming van adhesies gee en hulle moet streng gevolg word. Die belangrikste metode van voorkoming van adhesies - fisiese aktiwiteit:

  • Die postoperatiewe periode. Dit is wenslik dat 'n jong ma na 7 ure begin opstaan ​​(indien die operasie met ruggraat narkose uitgevoer is - 18 uur) na die operasie. Verminder pyn help 'n spesiale verband. Dit kan tot 4 dae na die operasie gedra word.
  • Toon 'n dieet wat vetterige, sout en pittige geregte uitsluit. Moeders kan klein wandelings neem (selfs al is daar 'n pyn van lae intensiteit). As pyn en ongemak 'n week na die operasie verskyn, moet u dringend na die ginekoloog gaan.

Wat is spykers?

Die adhesies na keisersnee is niks anders as littekenweefsel wat op die werf van die skurpel van die chirurg gevorm word nie. Terloops, die vorming van adhesies is kenmerkend nie net van keisersnee nie. Die voorkoms van adhesies op die liggaam is 'n normale fisiologiese proses wat ontwikkel word na enige abdominale operasies en is een van die mees algemene komplikasies na keisersnee.

Die vorming van adhesies, volgens dokters, word geassosieer met die beskermende funksies van die liggaam. Dus beskerm hy homself van die infeksie binne en versprei dit in die buikholte deur oop wonde wat voortspruit uit 'n skending tydens die werking van die integriteit van verskillende weefsels en organe. Dit is die beskermende reaksie van die liggaam wat die patogenese van die ontwikkeling van adhesies onderlê.

Op die littekens het hulle nooit die ontwikkeling van inflammatoriese prosesse waargeneem nie. Hulle (spykers) beskerm die hele buikholte van so 'n lot. En dit sal goed wees as hierdie selfde heupe nie die spysvertering van die ingewandslusse na nabygeleë organe veroorsaak het nie, wat later die lewe van die nuutgemaakte moeder aansienlik kan kompliseer.

Oorsake van adhesies na keisersnee

As jy noukeurig dink, verskyn niks in ons grenslose wêreld net so nie. Daar is 'n rede vir alles. So in die geval van die vorming van adhesies na keisersnee. Sommige redes het tot hul voorkoms bygedra, en dit kan betyds uit die weg geruim word. Onaangename gevolge kan vermy word.

Dokters is geneig om te glo dat die hoof en mees algemene oorsaak van die vorming van adhesies na keisersnee nog steeds onvoldoende fisiese aktiwiteit van vroue na die operasie is. Die sedentêre lewenstyl van jong mummies kan wees as gevolg van die feit dat die liggaam na 'n moeilike geboorte dikwels stadig na vore kom. Die vrees vir afwyking van postoperatiewe heinings, pyn in die onderbuik tydens aktiewe bewegings en vegetatiewe steurnisse as gevolg van hormonale wanbalans wat tydens swangerskap ontstaan ​​het, dra ook by tot die beperkende aktiwiteit.

Die vorming van adhesies en adhesie van die abdominale organe kan inflammatoriese prosesse in die peritoneum veroorsaak. By keisersnee word die vorming van adhesies waargeneem net in die area van die klein bekken, waar ontsteking dikwels nes.

Die voorkoms van adhesies is soms die gevolg van die onbehoorlike uitvoering van die keisersnee self. Dan is die skuld vir alles die gebrek aan professionaliteit van die chirurg of nalatige optrede deur assistente en mediese personeel. Onakkurate hechting of "onophoudelike" voorraad wat in die buikholte vergete word, word ook 'n redelik gereelde en ernstige oorsaak van die ontwikkeling van adhesies.

In beginsel is beide 'n onaktiewe manier van lewe en die ontwikkeling van inflammatoriese prosesse in die pelviese organe en die onbevoegdheid van die personeel wat die operasie uitvoer, slegs risikofaktore vir die voorkoms van adhesies in die postoperatiewe periode, wat vermy kan word as u u gesondheid behandel (en ) nader.

Spykers word formasies van die bindweefsel van die liggaam genoem. Hul vorming kan gediagnoseer word in die eerste 12 uur na die operasie, uitgevoer op die buikholte. Dit is as gevolg van die vrylating binne 3 dae na die operasie van die dae van wonduitdunning wat verskeie sellulêre strukture bevat, en die vloeibare fraksie van bloed wat fibrinogeen bevat ('n kleurlose proteïen in die samestelling van bloedplasma wat deur die lewer geproduseer word). Dit is van laasgenoemde dat die filamente gevorm word, wat op die oppervlak van die peritoneum en die organe in die buikholte val.

Fibrinogeen stimuleer die produksie van fibroblaste, wat op sy beurt sintetiseer kollageen, wat die basis van kleefweefsel is. Die vorming van adhesies oor die volgende 2-4 weke.

Inflammatoriese prosesse op sy beurt is ook aktief betrokke by die vorming van kleefweefsel. Trouens, in die proses van inflammasie, is nie net leukosiete betrokke nie, maar ook baie ander selle, waaronder die voornoemde fibroblaste onderskei kan word, met die vermoë om die prosesse van poliplodering en weefselregenerasie te stimuleer. So word alle toestande geskep vir die verskyning van littekenvorming vanaf bindweefsel.

Volgens statistieke is die mees algemene spykers op die eierstokke na keisersnee. 'N toename in die aantal inflammatoriese siektes van die eierstokke, veral van 'n aansteeklike aard, dra by tot 'n toename in die aantal gevalle van hul vorming. Dit is nie altyd moontlik om hulle betyds te diagnoseer nie, en vroue het nie haastig om met hierdie probleem na die ginekoloog te hardloop sonder om te dink dat dit onregverdig hulself in gevaar stel om patologieë te ontwikkel wat lei tot onvrugbaarheid.

Wat die redes betref waarvolgens adhesies gevorm kan word na 'n keisersnit, kan die eerste plek in die "populariteitsgradering" presies toegeskryf word aan die operatiewe intervensie en die gevolge daarvan, en verskeie inflammatoriese prosesse sal die "eerbare" tweede plek inneem.

Simptome van adhesies na keisersnee

Ten spyte van die feit dat spykers reeds in die eerste uur na die operasie begin vorm, is die meerderheid vroue nie lank bewus van hul bestaan ​​nie. Dit geld veral vir adhesies na keisersnee, want die nuutgemaakte moeders het soms nie tyd om die berg op te soek nie, nie na hul gevoelens te luister nie. Alle gedagtes in vroue in die postpartum-tydperk is presies gemik op hul kosbare baba, wat die dood van hul gesondheid verplaas.

Die eerste tekens van die vorming van adhesies is onaangename pyn, hoofsaaklik in die onderbuik. Pyn tydens adhesies na keisersnee verskil van soortgelyke simptome in peritonitis of inflammasie van die keel (appendisitis). Hulle het 'n trekkarakter. Soms word hulle vergesel van 'n gevoel van verdikking, soos met dermswelling. Hierdie simptome, sowel as oormatige gasvorming, word die meeste toegeskryf aan ongesonde dieet of verbruik van verouderde produkte.

Die situasie word vererger deur probleme met ontlasting wat gereeld of vloeibaar word (diarree), of selde en met moeite (hardlywigheid). Die vrou is selfs meer oortuig dat die oorsaak van die spysverteringskanaal, wat dikwels op die agtergrond van swangerskap voorkom, een van die komplikasies is, selfs onbewus van die groei van bindweefsel op die terrein van die vorige operasie.

As adhesies na keisersnee op die eierstokke gevorm is, het pyn in die onderbuik 'n dowwe karakter, wat nie in spesifieke intensiteit verskil nie. Hulle word gekenmerk deur 'n benydenswaardige konstantheid met lokalisering aan die een kant van die maag, in verband waarmee vroue sulke pyne vir die lang genesingsproses van die postoperatiewe hechting gebruik. Pyn neem slegs toe gedurende die menstruasie, wat in verpleegmoeders nie gou gebeur nie.

Soms versprei die pyn na die lumbale streek, vergesel van 'n gevoel van swaarheid daarin.

Maar pynsindroom is nie 'n verpligte simptoom van 'n ontwikkelende hechtingsproses nie. Meestal ontstaan ​​die vorming van adhesies sonder ernstige simptome.Gasvorming en hardlywigheid word toegeskryf aan intestinale obstruksie, sonder om die oorsake van die voorkoms daarvan te verdubbel, en diarree word toegeskryf aan die simptome van voedselvergiftiging of weer in verband met die gevolge van tydelike dermobstruksie.

Die vraag word gestel wanneer die veelvuldige pogings om 'n tweede of derde keer swanger raak, onbeantwoord word deur die vroulike liggaam. Dit is hier dat die gevolge van 'n voorheen uitgestel operasie geopenbaar word. Dit blyk dat adhesies die vrystelling van die eier van die eierstok belemmer, wat die volle ovulasie en bevrugting van die eier voorkom, of die obstruksie van die fallopiese buise veroorsaak deur die ontwikkeling van die inflammatoriese proses, of die struktuur van die voortplantingsorgane self verander.

Al hierdie is gepaardgaande met oortredings van die menstruele siklus, verminderde prestasie, konstante swakheid, skraal afvoer van 'n groenagtige of geel kleur, soms met bloedige are. Liggaams temperatuur kan styg tot subfebriele waardes (37-38 grade) en bly so baie lank, wat 'n ontwikkelende patologiese proses aandui. Sulke simptome moet nie geïgnoreer word nie, want dit behels onder andere oortredings van die voortplantingsfunksie van die vroulike liggaam.

Pyn tydens adhesies na keisersnee en abnormale afskeiding mag toeneem met psigomotionele en fisiese inspanning, verhoogde aktiwiteit en verheffing van swaar voorwerpe, tydens seksuele omgang en tydens hipotermie van die bekkenstreek en onderrug, tydens menstruasie en tydens ovulasie, met oorlopende blaas en op die oomblik dermbeweging tydens dermbewegings. Dit is ook die moeite werd om hieraan aandag te gee as gevolg van die waarskynlikheid van die vorming van adhesies na keisersnee.

Om die stadium van ontwikkeling van adhesies op die oog te bepaal, is onmoontlik. Sodanige inligting kan slegs tydens diagnostiese studies verkry word uit laparoskopie data.

Die stadium van die verspreiding van gom siekte word bepaal op grond van die erns van die patologiese veranderinge in die werk van die organe betrokke by hierdie proses.

So word die I-stadium van adhesies gekenmerk deur die plek van adhesies na keisersnee rondom die voortplantingsorgane (fallopiese buis en eierstokke) of ander organe in die buikholte, maar beïnvloed nie hul funksionering nie.

Op stadium II van die proses van adhesievorming in kikatrikse na keisersnee word hul verspreiding tussen een van die eierstokke en die fallopiese buis, insluitende ander organe van die klein bekken, aangeteken, wat die vrystelling van die eier in die fallopiese buis kan voorkom.

Stage III gom siekte word gekenmerk deur die ontwikkeling van onvrugbaarheid. Adhesies versteek die fallopiese buis, veroorsaak die obstruksie daarvan, en heeltemal die beslaglegging van die eier.

Daar is ook 3 tipes ontwikkeling van adhesies na die operasie. Meer presies, ons praat oor die vorms waarin die siekte kan voorkom, gekenmerk deur die vorming van adhesies na keisersnee.

Die akute vorm van adhesies word gekenmerk deur simptome van intestinale obstruksie (akute en krampende abdominale pyn, naarheid en braking, abnormale stoelgang), vergesel van koors tot 38-39 grade en hartklop (pols), swakheid, 'n daling in bloeddruk, simptome van dronkenskap .

Die intermitterende vorm van die verloop van gom siekte is meer algemeen as akute. Dit word gekenmerk deur feitlik dieselfde simptome, maar hul intensiteit is baie swakker. In 'n groter mate, daarom, gaan die patologie onopgemerk en daar word ongemak veroorsaak oor probleme met die ingewande (simptome van intestinale obstruksie is meer uitgespreek as ander).

Vir die chroniese vorm van adhesies is die "norm" die afwesigheid van enige onaangename simptome. Soms kan gom siekte jou herinner aan swak nagpyne in die onderbuik, spysverteringsafwykings in die vorm van af en toe hardlywigheid of diarree, gewigsverlies sonder enige voorvereistes hiervoor.

Komplikasies en gevolge

Die vraag na die gevolge van die ontwikkeling van adhesies na 'n keisersnit bly oop, aangesien die antwoord van baie faktore afhang. Byvoorbeeld, op die pasiënt se ouderdom, die vorm waarin die siekte voorkom, die mate van die aantal en grootte van adhesies.

Homself is adhesies goedaardige formasies en dra geen gesondheidsgevaar nie, tensy hulle vorming die funksionering van ander organe beïnvloed.

Die mees algemene komplikasie wat deur adhesies na keisersnee veroorsaak kan word, is die vermindering van derm perilostatiese en die ontwikkeling van intestinale obstruksie wat lei tot vergiftiging van die liggaam met toksiene wat gevorm word tydens stagnasie van kos in die dunderm.

'N beduidende toename in temperatuur in die akute vorm van gom siekte en die noodsaaklikheid om aktief te beweeg tydens die versorging van die baba kan lei tot komplikasies in die kardiovaskulêre stelsel en veroorsaak die ontwikkeling van tagikardie en arteriële hipotensie.

Maar die ergste vir vroue van vrugbare ouderdom is die diagnose van onvrugbaarheid. Maar een van die mees algemene oorsake van onvrugbaarheid by jong vroue is presies die vorming van adhesies op die eierstokke of in die fallopiese buis nadat die keisersnee ondergaan is, wat die vordering van die eier in die ovarium en die opname deur die eileider beperk.

As ons praat oor die gevaarlike gevolge van die vorming van adhesies, dan kan hulle die ontwikkeling van sekondêre onvrugbaarheid insluit wat voorkom op die agtergrond van ektopiese swangerskap. As die vorming van adhesies die eierstokke en baarmoeder met fallopiese buise beïnvloed, kan 'n onverwagte situasie voorkom. Wanneer 'n eiersel wat in die fallopiese buis vlieg, na 'n vrugbare ontmoeting met 'n "gekose" spermsel, sy bestemming (in die baarmoeder) kan bereik weens obstruksie van die fallopiese buis wat veroorsaak word deur die toediening van adhesies na hierdie gebied, ontwikkel swangerskap buite die baarmoeder. En so 'n staat is gevaarlik, nie net vir die gesondheid en vermoë om swanger te word nie, maar ook vir die lewe van die vrou self.

Wat is die waarskynlikheid van die ontwikkeling van 'n ektopiese swangerskap of onvrugbaarheid, dit is onmoontlik om te antwoord tot die mate van adhesies vasgestel word. Op die vraag of dit moontlik is om swanger te word met spykers na 'n keisersnit, is daar ook geen definitiewe antwoord nie. Een ding is seker, dat adhesies na keisersnee nie 'n sin is nie. Effektiewe behandeling, dikwels implisiete en herhaalde chirurgie, laat jou dikwels toe om die patogene van die fallopiese buise te herstel. Nog 'n ding, as die adhesies die disfunksie van die voortplantingsorgane veroorsaak, wat lei tot onvrugbaarheid. Die belangrikste ding is om te verhoed dat die proses wyd versprei en in die geval dat 'n groot aantal adhesies gevorm word, maatreëls tref om hulle so gou as moontlik te neutraliseer.

Diagnose van adhesies na keisersnee

Hier is daar 2 hoof scenario's. Óf die vorming van adhesies na keisersnit word voortgesit met die kenmerkende simptome van hierdie proses, en die vrou self kom na die voorgeboortekliniek vir hulp, of die gom siekte maak nie homself gevoel nie en die gevolge daarvan word onthul wanneer die vraag ontstaan ​​oor die onmoontlikheid van bevrugting.

Daar is ook 'n derde opsie wanneer die patologiese proliferasie van bindweefsel in die buikholte aangetref word as gevolg van 'n voorkomende ginekologiese ondersoek, meestal in verband met ander siektes van die geslagsgebied. Ja, net 'n gereelde ondersoek deur 'n ginekoloog om verskeie redes is byna die grootste probleem vir die meeste vroue, veral vir jong ma's, onderdompel in die versorging van hul baba.

Hoe gouer die vorming van adhesies op interne organe sal word, hoe meer produktief sal die behandeling van patologie wees, en minder waarskynlikheid van onvrugbaarheid, wat veral belangrik is vir jong vroue wat droom om weer en weer ma te word.

Die verskyning na keisersnee van simptome van intestinale obstruksie, wat nie voorheen waargeneem is nie, behoort alreeds as 'n onrusbarende sein te dien, en 'n vrou kan dit sonder die hulp van 'n spesialis hoor. Dokters moet ook die ondersoek ondersoek van vroue wat abdominale chirurgie ondergaan het, met spesiale aandag vir enige patologieë, maar nie die parallelle ontwikkeling van gomkwale uitsluit nie.

Spesifieke toetse om adhesies na 'n keisersnee op te spoor, word nie uitgevoer nie. Tradisionele laboratoriumtoetse van bloed en vaginale smeer sal egter die dokter toelaat om 'n volledige prentjie van die gesondheid van die vrou se genitale area te teken. Terselfdertyd word dit moontlik om verborge infeksie-inflammatoriese prosesse te identifiseer, die aansteeklike middel te identifiseer en selfs so 'n gevaarlike patologie as dysplasie (as gevolg van 'n smeer histologiese ondersoek) te diagnoseer om hul behandeling in parallel met die manipulasies te begin om die negatiewe effek van adhesies te neutraliseer.

Instrumentale studies

Instrumentale diagnostiek kan die foto van die siekte aanvul, maar nie al sy metodes is effektief genoeg nie. Byvoorbeeld, 'n ultraklank en MRI van die pelviese organe kan die presiese ligging van die neoplasmas bepaal, maar hulle kan nie die vraag akkuraat beantwoord nie: is dit 'n piek of iets anders.

Elektrogastroenterografie gee 'n volledige beeld van hoe die spysverteringskanaal werk, maar dit help nie om die oorsaak van die dermobstruksie akkuraat te bepaal nie. Pelviese x-straal beelding help om die teenwoordigheid van inflammatoriese ekssudaat in die buikholte te bepaal, wat die oorsaak van adhesies na keisersnee is, en ook om vas te stel of gasvorming verhoog en indien daar intestinale swelling is.

Om abnormaliteite in die fallopiese buise en eierstokke te bepaal weens die waarskynlike ontwikkeling van gom siekte, word die histerosalpiografie-metode gebruik, wat dit moontlik maak om patologiese veranderinge in die struktuur van organe en hul werk te sien, asook om die stadium van ontwikkeling van die gomproses te bepaal.

Maar die mees volledige en akkurate inligting oor die probleem kan slegs verkry word uit die resultate van laparoskopie. Dit is nie net 'n effektiewe metode van instrumentele diagnose wat visueel met groot akkuraatheid toelaat om die teenwoordigheid van adhesies en hul ligging te bepaal, hul grootte te skat, die stadium van ontwikkeling van gom siekte te bepaal nie, maar ook mikrooperasie (spesiale toerusting met 'n kamera word in klein insnydings geplaas) waarmee dit gedoen kan word onmiddellike behandeling van patologie.

Differensiële diagnose

Vir differensiële diagnose word 'n groot rol gespeel deur die pasiënt se geskiedenis in te samel, haar klagtes en eksterne ondersoek, insluitend die maagpyp, te ondersoek. Die feit is dat die inspeksie op die stoel met spieëls jou niks van die probleem kan vertel nie, maar met palpasie kan jy 'n skending van die mobiliteit van die baarmoeder of die teenwoordigheid van infiltrasie (verdigting, wat die vorming van redelike groot hechtings aandui) in die eierstokke en fallopiese buise aantoon.

Dit is baie belangrik om met die pasiënt te verduidelik of sy vroeër pelviese chirurgie gehad het, hoe menstruasie gereeld en pynlik is, as daar geen pyn is tydens omgang nie, waar die pyn gevoel word, wat die aard van die pyn is en ander probleme wat help om die diagnose te verduidelik .

Volksbehandeling van adhesies na keisersnee

Kom ons sien dit, om alleenlik met die hand van tradisionele medisyne te ontslae te raak van adhesies op interne organe, is dit onwaarskynlik. Volksbehandeling, slegs effektief aan die begin van die patologiese proses van adhesievorming (stadium 1 van gom siekte), kan die voorkoms van fibriene vormings stop deur bloed- en limf sirkulasie te aktiveer, wat die sintese en groei van bindweefsel beïnvloed.

  1. Die mees bekostigbare en effektiewe volksmiddel is vlasaadafkok. Grondstowwe vir dit kan by amper enige kruidenierswinkel gekoop word. Vlas sade word ongeveer 3-5 minute in kookwater gekook, gefiltreer. Die sous word vir tampons gebruik: Styf gedraaide gaas in die vorm van 'n tampon, gedoop in 'n warm sous, effens gekerf en in die vagina geplaas. Die prosedure word snags gedurende die week gedoen. Effektiewe middel vir adhesies op die eierstokke en fallopiese buise.
  2. As linseis in gaas gebrouwen word, kan die afkooksel gebruik word vir tampons, en liggeperste saad kan gelykgemaak word op 'n stukkie gaas waarin dit gekook word, en toegedien word as 'n kompres op die maag waar die adhesies geleë is. Prosedures moet elke 3-4 dae gedoen word. Die verloop van behandeling is 1 maand.
  3. Vir tampons en douching kan gebruik word en die uittreksel van die wortel van Bergenia. Vir 'n infusie word 30 gram gekapte wortel geneem en 175 gram water word uitgegiet, waarvan die temperatuur 60 grade moet wees. Na 8 uur is die infusie gereed. Die verloop van behandeling is 1 maand.
  4. As 'n analoog van dwelmbehandeling met ensieme in tradisionele medisyne word menslike speekselterapie gebruik - een van die sterkste ensiempreparate. Adhesies na keisersnee kan nie weerstaan ​​nie, as postoperatiewe littekens oorvloedig gesmeer word met oggend speeksel.

Met gom siekte, kan sommige vordering verkry word deur kruie medisyne te oefen. Onder die effektiewe kruie in hierdie verband kan St John's wort, salie, sabelnik, melktistel en plantain sade, marinewortel, aalwyn onderskei word. Van hulle maak infusies, tinkture op alkohol en afkooksels, wat mondelings ingeneem word, gebruik word vir douching of vir eksterne gebruik. Kruie tee infusies, wat ingeneem word in kombinasie met tradisionele mediese en fisioterapeutiese behandeling, het ook 'n goeie uitwerking. Sodanige behandeling sal help om die siekte te hanteer en terugvalle te voorkom, wat nie altyd binne die mag van chirurgiese behandeling is nie.

Homeopatie in die stryd teen gom siekte

Homeopatie kan ook 'n beduidende bydrae tot die behandeling van keisersnee-adhesies lewer, danksy effektiewe natuurlike middels soos Silicea (Silicea), Fluoricum acidum (Fluoricum Acidum), Calcarea fluorica (Calcarya Fluorica), Grafiete (Grafiet), Sanguinarinum nitrium (Sanguinarium nitriet).

Die eerste 2 middels word beskou as die mees doeltreffende in terme van resorbsie van adhesies. Positiewe dinamika by pasiënte na keisersnee word selfs in gevorderde gevalle waargeneem met chroniese littekens. Beide dwelms is natuurlike anorganiese verbindings in die vorm van homeopatiese korrels, wat 7 stuks op 'n keer neem. Die korrels word onder die tong gehou totdat hulle heeltemal opgelos is. Die frekwensie van toediening van Silicea - 3 keer per dag, Acidum fluoricum - 2 keer per dag.

Fluoriet Calcarea is ook 'n effektiewe hulpmiddel vir postoperatiewe adhesies, maar indien moontlik, moet jy jou keuse op die eerste twee middels stop. Die gesamentlike ontvangs lewer baie goeie resultate, wat chirurgie en postoperatiewe komplikasies voorkom.

Nog 'n anorganiese middel van homeopatie, grafiet, is veral effektief in die aanvanklike stadium van die vorming van adhesies, wanneer ekssudaat in die buikholte akkumuleer. In die vorm van 'n oplossing word die geneesmiddel drie keer per dag toegedien, 10 druppels.

Aan die begin van die behandeling van terugval van gom siekte word die gesamentlike toediening van dwelms in 6 verdunning grafiet (5 korrels in die oggend) en Silitseya (5 korrels in die aand) aanbeveel vir 'n lang tyd.

En die kruie-homeopatiese dwelm "Sanguinaricum nitricum" by 6 verdunnings help om afskeid te neem aan irriterende pyn in die onderbuik, wat veroorsaak word deur ongemaklike hechtings na keisersnee. Dit is nodig om dit soggens en in die aand op 5 korrels te aanvaar.

Homeopatiese medisyne is goed omdat hulle feitlik geen kontraindikasies het nie, en hul newe-effekte is beperk tot allergiese manifestasies teen die agtergrond van onverdraagsaamheid teenoor individuele komponente van die geneesmiddel.

Chirurgiese behandeling

In die eerste stadium van gom siekte word gewoonlik nie chirurgie vereis nie, wat nie oor die tweede en derde stadiums gesê kan word nie. Hier is medikasie en fisioterapie alleen onontbeerlik. As adhesies inmeng met die normale funksionering van die interne organe, word die taak om die ingewande, eierstokke, baarmoeder, ensovoorts vry te stel, na vore. en herstel hul normale funksionering deur herhaalde chirurgie.

Soos in die geval van diagnose, en in terme van behandeling, is die mees effektiewe en minder traumatiese metode laparoskopie. Tydens die diagnostiese ondersoek kan u dadelik die skeiding en uitsnyding van die gom "web" uitvoer, aangesien dit deur vroue uitgeput word deur pyn en ongemak.

Tans word chirurgiese prosedures vir die vrylating van ingewande en "vas saam" organe op 3 maniere uitgevoer:

  • deur laser (laserterapie),
  • gebruik waterdruk (waterdisseksie),
  • met behulp van elektrokappery (elektrochirurgie).

Die beste effek ten opsigte van die voorkoming van herhaling van gom siekte is chirurgiese behandeling met 'n laser, maar die skurpel van die chirurg is amper nooit gebruik om heupe te "neutraliseer" na 'n keisersnee nie.

Om die herhaling van die siekte te voorkom en die vorming van nuwe hechtings as gevolg van die nuwe operasie te voorkom, word die volgende voorkomingsmetodes gebruik:

  • die bekendstelling in die buikholte van versperringsvloeistowwe wat die voorkoms van ekssudaat en die vorming van veselagtige weefsel voorkom,
  • использование самостоятельно рассасывающихся пленок для окутывания ними внутренних органов малого таза, вблизи послеоперационных шрамов.

Очень хорошо, если оперативное лечение дополняется медикаментозной терапией противовоспалительного и протеолитического плана.

voorkoming

Voorkoming van die vorming van adhesies na keisersnee moet onmiddellik na die terugkeer uit die hospitaal begin word. Sterk aktivnichat is nie die moeite werd nie, om nie die postoperatiewe steke te versteur nie, maar om in die mate van krag te beweeg, is steeds nodig, veral aangesien dit selfs die gewone sorg van jou geliefde baba en die gewone pligte van die huis vereis.

'N profylactiese ondersoek deur 'n ginekoloog 'n paar keer na 'n keisersnit sal help om die ontwikkeling en verspreiding van adhesies te voorkom. Versigtige aandag aan jou gesondheid laat jou nie toe om die eerste tekens van patologiese proliferasie van bindweefsel te mis nie. Al die onaangename en verdagte simptome moet in kennis gestel word aan die dokter om betyds te kyk om die kleefproses te stop.

Dit is baie belangrik om nie die aansteeklike en inflammatoriese prosesse in die pelviese area te begin wat bydra tot die vorming van adhesies wat om verskillende redes ontstaan ​​nie.

Die voorspelling van gom siekte wat plaasgevind het ná chirurgie (keisersnee, aborsie, abdominale chirurgie) is minder gunstig as in die geval van die vorming van fibriene weefsel teen die agtergrond van inflammatoriese prosesse. 'N Vroeë versoek om hulp sal egter help om onaangename gevolge te vermy. Selfs in die tweede stadium van die siekte is daar goeie kanse om die probleem positief op te los.

As die proses begin, kan selfs operatiewe behandeling nie 'n positiewe uitwerking hê nie. As jy die pyn en die adhesies self kan hanteer, is dit nie altyd moontlik om die probleem van onvrugbaarheid met hierdie probleem op te los nie.

True, adhesies na keisersnee op die oomblik kan nie 'n struikelblok wees vir diegene wat weereens droom om die vreugde van moederskap te ken nie. Immers, daar is IVF en ander maniere om self 'n baba te hê. In uiterste gevalle kan u die dienste van 'n surrogaatmoeder toevlug. Maar as 'n vrou 'n groot hart en 'n soort siel het, sonder om haar kind te kan bederf, kan sy haar omring met liefde en versorging van 'n kind sonder ouerlike sorg, wat nie minder waardevol is as die geboorte van 'n nuwe lewe nie.

Die rede vir die vorming van adhesies na operatiewe aflewering

Kleefsiekte, soos die meeste prosesse in die menslike liggaam, het 'n positiewe en negatiewe kant. Daar moet kennis geneem word dat die vorming van adhesies in verskillende operasies 'n poging van die liggaam is om die buikholte en bekkenorgane van moontlike infeksie te beskerm.

Tydens die operasie vind weefseluitskeiding plaas en word 'n litteken by die snitplek gevorm. Daarbenewens word enige opening van die buikholte vergesel deur ontsteking van die blare van die peritoneum en die vorming van 'n spesiale stof - fibrien, wat aanleiding gee tot die kleef van hul oppervlaktes.

Hierdie proses behoort die verspreiding van infeksie na naburige organe te voorkom, maar daar is ook 'n nadeel. Deur die peritoneum in die postoperatiewe periode in hierdie gebiede te vergemaklik, lei dit dikwels tot die vorming van adhesies. Hulle inmeng met die vrye beweging van organe in die buikholte, skend die patentiteit van die fallopiese buise, veroorsaak onvrugbaarheid en lei tot verskeie patologiese prosesse in die buik.

Vinnige aflewering lei nie altyd tot die ontwikkeling van gom siekte nie. Tydige bestryding van inflammasie, kwalitatief en vinnig uitgevoer operasie, die nakoming van die nodige tegnieke om adhesies te bekamp in die postoperatiewe tydperk verminder die risiko van patologie in verskeie kere.

Die hoof simptome van gom siekte na keisersnit

Simptome van die teenwoordigheid van adhesies in 'n vrou kan afhang van verskeie faktore. Dikwels gaan die siekte voort sonder enige sigbare manifestasies. Dit kom gewoonlik voor wanneer die akute inflammatoriese proses chronies word. In hierdie geval, die teenwoordigheid van adhesies in die bekken of abdominale organe, kan baie vroue slegs in die geval van verskeie afwykings van voortplantingsfunksie opspoor.

Met die ontwikkeling van gom siekte na keisersnee, hang die simptome af van watter area die patologie beïnvloed.

Abdominale hechtings

As die hoof gom proses in die buikholte voorkom, is 'n vrou meestal bekommerd oor gastro-intestinale probleme. Dit is te danke aan die feit dat die intestinale lusse verweef word, die peristalse word versteur, en opeenhoping vind in die maag plaas.

Die hoof simptome van hierdie patologie is naarheid, braking en ontsteld stoel, buikpyn. Die laaste manifestasie is dikwels akuut in die natuur, gepaardgaande met swelling en irritasie van die peritoneum. As die gom siekte ingewikkeld is deur akute intestinale obstruksie, stop die stoel- en gasontlading heeltemal, braking word konstant, dikwels met die reuk van ontlasting.

Simptome van adhesies in die bekken area

As die vorming van adhesies in die bekken gekonsentreer is, is die simptome van die siekte ietwat anders as die patologie van die buikholte. Dikwels is vroue bekommerd oor voortdurende pyn in die onderbuik, onderrug. Pyn sindroom is meestal die meeste uitgespreek tydens fisiese inspanning, seksuele lewe van 'n jong vrou.

Die verduideliking van hierdie situasie is redelik eenvoudig: die gesweisde organe word uitgestrek met skielike bewegings. Daarom is pyn amper nie aan pynstillers toeganklik nie.

Soms gebeur die proses in die bekken sonder enige simptome, en 'n jong vrou leer eers oor haar diagnose wanneer sy swanger raak. Adhesies na keisersnee kan die lumen van die fallopiese buise sluit, wat dit onmoontlik maak vir 'n bevrugte eier om die baarmoeder te betree.

As adhesies gevorm word op die baarmoeder hechting

Meestal in hierdie kategorie vroue word spykers op die naat na keisersnee gevorm. Wanneer die baarmoeder aan 'n stukkie peritoneum op die chirurgiese hechtplek gesit word, is daar feitlik geen oortredings van die spysverteringskanaal nie. Die hoof simptoom is pyn en swaarkry in die bekken.

As die vorming van adhesies in die baarmoeder of ander voortplantingsorgane nie die vrou se vermoë om te swanger raak nie, is dit moontlik in die afwesigheid van pynsindroom om nie spesifieke behandeling te begin nie.

Hoe om te gaan met die vorming van adhesies na keisersnee

Dikwels gaan vroue na 'n ginekoloog vir 'n afspraak oor hoe om hegsels na 'n keisersnee te behandel. Die gebruik van fisioterapie tegnieke word beskou as die mees benigne, maklik en redelik bekostigbaar.

Gewoonlik word hierdie metodes gebruik wanneer 'n vrou na die operasie in die hospitaal is, wanneer 'n geskiedenis van aanleg tot die vorming van adhesies en kolloïdale letsels is.

Dikwels, kenners beveel ozocerite aan op die bekken area, en aloe voorbereidings het hulself goed aanbeveel. Onlangs het materiaal verskyn op pogings om ultrasoniese vernietiging van adhesies in obstruksie van die fallopiese buise.

Vir meer ernstige behandeling ter beskikking van dokters is daar dwelms wat bindweefselvesels oplos:

  • gebruik meestal ensiem inspuitings,
  • "Lidaza" en "Longidaza" word beskou as die belangrikste geneesmiddels vir sulke terapie.

Basies, hierdie metode van behandeling word gebruik vir ernstige pyn sindroom en die onvermoë van pynstillers om die aanvalle van pyn te stop.

Die laparoskopiese tegniek van eksisie met 'n elektriese mes kan pasiënte help. Hierdie praktyk is reeds in die meeste staats mediese instellings en privaat mediese sentrums ingestel.

'N Negatiewe kenmerk van chirurgiese disseksie is dat hierdie manipulasie in wese 'n operasie is, vereis algemene narkose en gepaste voorbereiding. Nie elke jong vrou sal weer waag om weer onder die mes te gaan sonder enige duidelike tekens van gom siekte nie.

Ons beveel aan om die artikel oor ontslag na keisersnee te lees. Daaruit sal jy leer oor die moontlike tipes ontslag van 'n vrou na die operasie, die duur daarvan, die behoefte om 'n dokter te raadpleeg.

Wat is dit?

Watter vroue noem adhesies, in die geneeskunde, het 'n meer globale naam - gom siekte. Dit is direk verband hou met die penetrasie van die chirurg in die buikholte. Enige penetrasie daar is onnatuurlik vanuit die oogpunt van die natuur en daarom kan die menslike liggaam verdedigingsmeganismes aktiveer.

As 'n reël, wanneer die liggaam begin om homself te verdedig, word dit nie makliker vir 'n persoon om dit te doen nie. Dus, wanneer bakterieë en virusse in die asemhalingskanaal kom, begin hoes, en as vreemde proteïene in die liggaam ingaan - 'n allergie. Adhesies is ook 'n verdedigingsmeganisme, maar dit begin wanneer daar 'n risiko van infeksie in die buikholte is.

Enige operasie en keisersnit is geen uitsondering nie, dra daarmee die risiko van infeksie. Die liggaam van 'n vrou wat van voorneme is om die gesonde organe van die buikholte te beskerm teen besering tydens die operasie, dra by tot die voorkoms van 'n groot hoeveelheid bindweefsel. Gevolglik kan gewigte wat aangrensende organe styf plak en hul afsonderlike strukture met bindweefsel ontwikkel. Hierdie tyazh en is spykers.

Swaar plig is nie bevorderlik vir die normale lewe nie. Hulle druk die organe inmeng met hulle, versteur hul funksionering. Soms kan die adhesies na keisersnee sekondêre onvrugbaarheid veroorsaak as die adhesies, eierstokke, bykomstighede in die adhesies getrek word. Dit is moontlik die ontwikkeling van intestinale obstruksie, indien strings versprei na die ingewande.

Ontwikkelingsmeganisme

Die beskermende meganisme, wat lei tot die vorming van onnodige en onaangename hechtings, is baie kompleks en meervoudig. Alle organe in die buikholte is bedek met 'n baie dun laag van die sogenaamde peritoneumblare. Hulle gee die organe gladheid en produseer ook 'n klein hoeveelheid vloeistof wat dit moontlik maak om die organe in die maag te beweeg en te skuif wanneer die liggaams posisie relatief tot mekaar is.

Na die operasie is daar 'n effense swelling om die beskadigde weefsel. Dit veroorsaak neerslag van fibrien op die blare van die peritoneum. Die rol van fibrien is groot: dit help om wonde te genees as gevolg van sy taaiheid. Maar in hierdie geval plak dit net die buurorgane saam. Na die vorming van fibrien op die interne organe duur dit ongeveer drie dae tot die vorming van spesiale selle daarin. Fibroblaste begin kollageen te produseer. Bindweefsel word ongeveer 'n week na die operasie gevorm, en drie weke na keisersnee word die finale vorming van adhesies voltooi.

Meer ander is in gevaar vir die vorming van adhesies na chirurgiese arbeid van 'n vrou, wat 'n geskiedenis het van siektes van interne organe, asook puerperas, wat chirurgie met komplikasies ondergaan het of in die vroeë postoperatiewe periode ontwikkel het. Fusie kan waargeneem word op die baarmoedersteek, op die voortplantingsorgane, blaas, derms, ureters.

Dit is nogal moeilik om die adhesies vir enige spesifieke groep simptome te bepaal, aangesien die simptome self afhanklik is van waar die adhesies gevorm is, hoe algemeen dit is, die funksionering van watter interne organe hulle geskend het. Dit gebeur dus dat 'n vrou nie vir 'n lang tyd ongebruikelik kan voel nie, en eers dan sal die siekte spoedig manifesteer, skielik en dadelik hospitalisasie en mediese hulp benodig.

Die mees algemene groep simptome is derm. 'N Vrou mag buikpyn, naarheid, soms braking voorkom, die temperatuur styg. As jy probeer om met jou vingers op die maag te druk, vind 'n skerp skerp aanval van pyn plaas. Terselfdertyd verstaan ​​die pasgemaakte moeder nie regtig waar presies die pyn geleë is nie - dit lyk vir haar dat dit oral seer maak.

Heel dikwels verskyn adhesies aanhoudende en sistematiese diarree of hardlywigheid. 'N Vrou kan druk druk, swakheid voorkom.

Nie altyd tekens van adhesies is permanent nie. Dikwels manifesteer die siekte homself, en daal dan af. In hierdie geval praat dokters oor die ontwikkeling van chroniese gom siekte. Dit kan vir jare duur.

As die voortplantingsorgane by adhesies betrokke is, word die siekte gemanifesteer deur menstruele afwykings, pyn tydens menstruasie, meer intens as voor geboorte.

As hierdie simptome nie voorkom nie, is dit moontlik om die versteekte kursus te volg, en dan kan 'n vrou daaroor van die ginekoloog leer. Sy sal eers na die poging om die volgende kind te bevrug, vrugteloos wees. Postoperatiewe adhesies is 'n algemene oorsaak van vroulike sekondêre onvrugbaarheid.

Hoe om op te spoor?

'N Ervare chirurg wat weet dat 'n vrou vroeër 'n keisersnee ondergaan het, sal in die eerste plek kleefings vermoed wanneer daar kenmerkende klagtes is. Die kompleks van diagnostiese maatreëls in hierdie geval sal redelik uitgebrei wees. Die vrou sal voorgeskryf word om 'n ultraklankskandering, CT-skandering van die buikholte, radiografiese ondersoek met kontras, elektrogastroenterografie.

Die kontrole studie is diagnostiese laparoskopie, dit laat jou toe om die plek en aard van die letsel met behulp van adhesies met groot akkuraatheid te bepaal. Terselfdertyd met hierdie diagnostiese, is dit moontlik om die siekte te genees - om adhesies uit die laparoskopiese metode uit te skakel.

Dit is moontlik om hechtings wat na chirurgiese aflewering gevorm word, op twee maniere te behandel: konserwatief en chirurgies. Die eerste metode is daarop gemik om simptome te verlig, om die invloed van toue op die werk van interne organe uit te skakel. As konserwatiewe metodes onsuksesvol is of 'n akute kleef siekte aanval, is 'n dringende chirurgiese ingryping voorgeskryf.

Konserwatiewe behandeling sluit in die uitskakeling van faktore wat bydra tot die voorkoms van pyn. Vir hardlywigheid word 'n enema toegedien, vroue word voorgeskrewe medikasie om gasvorming, lakseermiddels en 'n spesiale dieet te verminder wat 'n groot hoeveelheid kos bevat wat ryk is aan growwe vesel: rou groente en vrugte.

Daar moet kennis geneem word dat selfs geringe afwykings van die aanbevole dieet deur die dokter tydens adhesies moontlik 'n nuwe pynlike aanval kan veroorsaak.

Komplekse fisioterapie word ook as redelik doeltreffend beskou, veral metodes soos paraffienbad, ioontoforese, modderterapie.

'N Vrou met aanhegtings sal moet ophou om die gimnasium te besoek - fisiese inspanning moet streng gemeet en uitvoerbaar wees. Oormatige spanning van die buikspiere kan tot 'n nuwe aanval lei. Swem is toegelaat, maar in 'n spesiale mediese mediese groep onder toesig van 'n dokter.

As 'n vrou gepyn word deur belching, braking, sal sy voorgeskrewe medisyne vir naarheid wees. As braking herhaal word, word rehidrasie terapie ook uitgevoer om die tekens van dehidrasie uit te skakel.

Chirurgiese verwydering van adhesies is 'n tegnies taamlik ingewikkelde proses. Dit kan 'n deeglike en gedetailleerde voorbereiding vereis. As 'n vrou met akute pyn na die hospitaal geneem is, word die voorbereidende stadium tot 'n minimum beperk, maar dit stop nie om heeltemal vol te wees nie, soos baie pasiënte dink.

Die voorbereiding is hoofsaaklik medies van aard: 'n skenkerplasma word voor die operasie na 'n vrou oorgedra, natriumchloried en Ringer-Locke-oplossing word ingespuit om enige tekens van moontlike dehidrasie uit te skakel. Terselfdertyd word die samestelling van die bloed genormaliseer. Dit toon ook die bekendstelling van dwelms wat die proses van ontgifting, reopoliglukien met hidrokortisoon sal help.

Tydens die operasie, wat onder algemene narkose uitgevoer word, word die litteken op die baarmoeder nie aangeraak of uitgesny nie: so 'n ingryping kan addisionele komplikasies veroorsaak. Spykers koppel netjies, druk uitmekaar. As 'n nekrotiese area op die aangetaste orgaan voorkom, word 'n gedeeltelike reseksie uitgevoer.

As adhesies op die organe van die voortplantingstelsel waargeneem word, word laparoskopiese verwydering dikwels voorgeskryf, en adhesies in die baarmoeder kan ook tydens histeroskopie verwyder word.

Ongelukkig, ondanks die feit dat die metodes lyk redelik stewig en die medisyne moderne toerusting het, wat deur chirurge opgelei word, is die waarskynlikheid van herformulering van adhesies nogal hoog.

Volgens die WGO word dit geskat op 17-20%. Dit beteken dat elke vyfde vrou met gom siekte na keisersnit geen chirurgie sal hê om hechtings uit te skakel nie - stringe sal weer vorm.

As adhesies na chirurgiese arbeid sporadies is, is mediese voorspellings gewoonlik gunstig. Tog kan veelvoudige toue wat die funksionering van interne organe aansienlik versteur, baie gevaarlik wees.

Die eerste voorkoming van adhesies sal deur chirurge geneem word wat 'n vrou 'n keisersnee maak. Tydens die operasie sal hulle aan die basiese vereistes voldoen: gebruik slegs geskikte en veilige hechtmateriale, moenie die hechtingstegniek skend nie, doen alles moontlik om die risiko van infeksie te verminder.

In die vroeë postoperatiewe periode, om die ontwikkeling van adhesies te voorkom, word aanbeveel dat 'n vrou nie lank bly nie. Na 10 ure kan jy opstaan ​​en loop. Matige en voldoende beweging is 'n waarborg dat hechtings nie gevorm word nie, selfs as 'n sekere hoeveelheid fibrien op die peritoneum gevorm word.

Na ontslag moet die vrou ook meer loop, nie om die buikspiere te spanning nie, totdat die helfte van die jaar verloop het sedert die operasie. Dit is belangrik om in enige stadium na chirurgiese aflewering hardlywigheid te voorkom, om korrek en doeltreffend te eet. Нужно неукоснительно выполнять все рекомендации врача: не поднимать тяжестей, не возвращаться к интимной жизни, пока не минует как минимум 2 месяца с момента родов. Нарушение этих требований чревато вероятностью повреждения внутренних и внешних швов, инфицирования послеоперационных ран, что, в свою очередь, может вызвать чуть позже развитие спаек.

Wanneer die eerste simptome verskyn, moet 'n vrou beslis 'n dokter sien, want gom siekte in 'n chroniese verwaarloosde vorm kan nie net gevaarlik wees nie, maar ook baie moeilik om te genees.

Aangesien die simptome nie altyd voor die hand liggend is nie, moet die vrou gereeld die ginekoloog en die terapeut besoek om aandag te gee aan haar welstand. As menstruasie sy karakter na CS verander het, as dermsimptome gereeld verskyn, is dit nodig om die spykers te vermoed en die dokter daaroor in te lig.

Doeltreffende oefeninge in die behandeling van gom siekte kan gesien word in die volgende video.

Wat is spykers, oorsake

Adhesies kom amper na enige abdominale chirurgie voor. Hul vorming is 'n soort beskermende funksie van die liggaam. Hulle ontstaan ​​om ontsteking na weefselskade te voorkom. Maar dit blyk dat spykers 'n tweesnydende swaard is. As hulle 'n beskermende funksie in hulself dra, bind hulle die organe saam, waardeur ernstige gesondheidsprobleme kan ontstaan. Lyming vind plaas as gevolg van die vorming van 'n stof fibrien. Dit help die wond om vinniger te genees.

Die adhesie proses is altyd inflammasie en die teenwoordigheid van infeksie in die weefsels.

Aangesien die oorsake van adhesies soos volg geïdentifiseer kan word:

  • abrupte en rowwe manipulasies van die chirurg (sulke bewegings het die oppervlak van die orgaan in die operasie besoedel, daarom word al hoe meer fibriene gevorm, en meer en meer organe word saamgeplak)
  • nie-nakoming van die operasionele reëls - die afwesigheid van asepsis en die teenwoordigheid van antiseptika (adhesies - 'n gevolg van die inflammatoriese proses van weefsels)
  • langdurige operasionele proses (hoe meer die wond oop is, hoe meer infeksie kry dit),
  • die teenwoordigheid van chroniese inflammatoriese prosesse in die pasiënt (in hierdie geval is die vorming van adhesies 'n nog meer natuurlike proses).

Die teenwoordigheid of afwesigheid van adhesies as komplikasie hang direk af van die gedrag van dokters tydens operasie.

Abdominale hechtings

Dit is die mees ernstige tipe gom siekte. Tussen hulself word dermsloops soldeer, wat baie probleme met die spysverteringskanaal veroorsaak. 'N Gevaarlike probleem is die ontwikkeling van intestinale obstruksie. Dit behels altyd onophoudelike braking, die afwesigheid van afskeiding van gas, abdominale verspreiding.

In hierdie geval benodig die pasiënt 'n dringende operasie om adhesies te dissekteer en dermspatroon te herstel.

Abdominale hechtings met vertraagde behandeling kan fataal wees

Adhesies in die bekken

Afhangende van hoe adhesies aangetas buurorgane, sowel as die mate van betrokkenheid van hierdie organe in die vorming van adhesies, is daar 3 stadiums:

  1. Die eerste fase word gekenmerk deur die vorming van hechtings rondom of op die organe van die voortplantingstelsel - die eierstokke, fallopiese buise. Maar hierdie liggame werk steeds perfek en doen hul werk.
  2. Die tweede fase is die vorming van adhesies tussen die ovarium- en fallopiese buis. Terselfdertyd kan ander pelviese organe betrokke wees. Die fallopiese buis kan knyp, die gang van die eier deur dit is moeilik.
  3. Die derde fase is wanneer die eier nie deur die fallopiese buis na die eierstok kan beweeg nie, want die hechtings is heeltemal in die buis toegedraai, dit word herhaaldelik geperst. Dit kan tot 'n ektopiese swangerskap lei (as die bevrugte eier op die fallopiese buis val) of tot die ontwikkeling van onvrugbaarheid (wanneer die spermsel eenvoudig nie die eiersel kan bereik as gevolg van die geklemde buis nie).

Die derde stadium hechtingsproses word dikwels opgespoor wanneer swanger word. 'N Vrou word na 'n histerosalpinografie gestuur, waar met behulp van kleurstowwe en X-strale bepaal word of die kleurstof deur die buise beweeg.

Adhesies in die pelvis kan selfs in nonpartine vroue vorm.

In my 26 jaar na sy histerosalpinografie het ek 'n obstruksie van albei buise ontdek. En dit in die afwesigheid van swangerskappe, operasies van die voortplantingstelsel en die teenwoordigheid van seksueel oordraagbare siektes. My dokter het 'n verlies gehad oor hoe ek die toestand van my fallopiese buise daaraan gebring het. Ek het nie die antwoord op hierdie vraag geweet nie en dit was bitter om te besef dat die gekoesterde droom om 'n ma te word, voor ons oë verdwyn.

Die dokter het 'n diagnostiese laparoskopie voorgestel, waartydens daar beplan is om talle pypadhesies te verwyder. Daar is gehoop dat ek na die operasie kon swanger raak.

En wat was my verbasing toe ek wakker geword het en myself herstel het, het ek by die dokter geleer dat my eileufbome albei verstandig is. Die afwesigheid van swangerskap was in 'n heeltemal ander siekte, wat nie op laparoskopie opgespoor kon word nie.

Hulle het aan my verduidelik dat die histerosalpinografieprosedure 'n fout van die resultaat het, aangesien die manipulasie sonder narkose uitgevoer word en pynlik is. Toe die kleurstof in die buise ingekom het, het hulle gekrimp of gesmokkel weens pyn, en die dokter op die X-straal het die afwesigheid van hul deursigtigheid waargeneem. Tydens laparoskopie is die teenoorgestelde waar: die liggaam, terwyl dit onder narkose is, is ontspanne en die vloei van die buise word maklik en betroubaar bepaal.

Dwelm behandeling

Dwelmbehandeling kan verdeel word in 4 tipes middels wat gebruik word:

  1. Kortikosteroïede. Hulle word gebruik in enige inflammatoriese proses in die liggaam, insluitend tydens adhesies in die pelvis.
  2. Dwelms wat bydra tot die dissolusie van fibrien in die liggaam (longidase, fibrinolisien). Die ontbinding van fibrien sal die organe van adhesies red.
  3. Antimikrobiese middels (antibiotika tetracycline, cefazolin en ander).
  4. Antikoagulante wat help om bloedstolling te verminder (Heparien, Warfarin).

Dwelmbehandeling sal help om lymesiekte in die aanvanklike stadiums te hanteer

'N Indirekte rol in die stryd teen adhesies word gespeel deur vitamiene, hoewel hulle geen direkte effek op adhesies het nie. Vitamiene help om die liggaam te herstel en die immuunstelsel te ondersteun.

Operasionele metodes

Operatiewe metodes word toegepas in die geval van matige en erge hechtings. In sulke stadiums sal fisioterapie en pille nie help nie. Chirurgiese ingryping is onvermydelik as die adhesies ernstige pyn en ongemak veroorsaak. Dit is so gou moontlik nodig om die saamgesmeltte organe te skei.

Laparoskopie is die mees benigne en minste traumatiese metode. Tydens die operasie sal die dokter nie net die kommissurale lusse verwyder nie, maar ook alle ander nabygeleë organe vir diagnostiese doeleindes ondersoek.

Die grootste effek van die operasie sal in kombinasie met anti-inflammatoriese geneesmiddelbehandeling wees.

Dra dit op drie maniere uit:

  • met behulp van 'n laser
  • deur waterdissipline (gebruik van waterdruk),
  • met behulp van elektrocautery.

Die mees moderne en korrekte manier is laserterapie. Hierdie metode verminder tot byna nul herformulering van adhesies.

Ozokerite toepassings

Paraffien-ozoceriettoepassings word baie dikwels gebruik in die stryd teen bekken siektes. Ozokeriet in kombinasie met paraffien het 'n opwarmingseffek, maak die bindweefsel sagter, verhoog die bloedsirkulasie in organe en weefsels en sodoende pyn uitskakel en die funksionering van die liggaam as geheel verbeter.

ultraklank

Ultraklankgolwe veg mikroörganismes in inflammatoriese foci, terwyl die pasiënt nie pyn ervaar nie. Ultraklank kan ook die struktuur van adhesies beïnvloed. Hulle word sagter en meer elasties. Maar met 'n komplekse stadium van adhesies, is ultraklank ongelukkig tydelik en na afloop van die prosedures word die adhesies weer dig. Dikwels word hierdie prosedure voorgeskryf in die aanvanklike stadiums van die siekte.

elektroforese

Tydens elektroforese word Lidase- en Longidase-preparate die algemeenste gebruik. Hulle word onder die invloed van 'n elektriese veld in die liggaam ingevoer. Dit is die beste om sulke prosedures kort na die operasie uit te voer.

Daar is ander fisioterapie om adhesies te bekamp en die werk van die pelviese organe as geheel te verbeter. Sanatoriums bied gewoonlik 'n volledige reeks sulke prosedures aan.

Fisioterapie maak kleefsels minder dig, en soms help selfs om hul verdere opleiding uit te skakel.

Die effekte van adhesies

Enige siekte moet behandel word, anders sal die gevolge en komplikasies wat ontwikkel het 'n mens se lewe vir lang jare verwoes. Spykers moet ook betyds behandel word. Gelaste siektes kan aanleiding gee tot die volgende ginekologiese probleme:

  • oortreding van die menstruele siklus
  • onvrugbaarheid,
  • buig van die baarmoeder,
  • obstruksie van die fallopiese buise,
  • ektopiese swangerskap
  • dermobstruksie
  • pyn tydens omgang.

Om hierdie komplekse gevolge te voorkom, is dit nodig om voorkomende maatreëls te tref teen die vorming van adhesies. Die belangrikste maatreël is matige fisiese aktiwiteit in die eerste dae en selfs ure na keisersnee. Probeer om te beweeg, draai, rol oor op die bed. Laat dit pynlik wees, maar die pyn sal binnekort verlaag, maar die gevolglike adhesies sal lank stil groei en hul verraderlike dade in jou liggaam doen.

Na keisersnee het ek 'n gom siekte gehad. Ek was soos altyd baie besig om te beweeg. Die dokter het gesê dat ongeag hoe goed die operasie uitgevoer is, adhesies onvermydelik is. Ek was nie voorgeskryf nie massages, het 'n ultraklank, die kommissies gebreek. Tien sessies van 2 minute was genoeg. Die pyne het gestop.

Luinare

http://forum.forumok.ru/index.php?showtopic=28681

Geneeskunde staan ​​nie stil nie. Kom ons hoop dat die manipulasies van die chirurge tydens die keisersnee nog meer spaarsaam sal wees vir die weefsels en organe van die vrou, die voorbereidings teen adhesies perfek en doeltreffend sal wees en die selfopvoeding van vroue oor die onderwerp van postoperatiewe gedrag sal toeneem as gevolg van gesprekke van dokters en verloskundiges. In die stryd teen adhesies is die belangrikste ding om hulle betyds te diagnoseer en nie die behandeling te vertraag nie. Seën jou!

Hoe om los te raak van adhesies: beskikbare behandelings

Soos vroeër genoem, moet 'n vrou wat 'n keisersnee ondergaan het, so noukeurig as moontlik oor die toestand van haar liggaam gemonitor word, na konsultasies wat deur 'n dokter voorgeskryf word en aanbeveel word, moet word. Hoe eerder dit moontlik is om adhesies na keisersnee op te spoor, hoe makliker en vinniger sal die behandeling wees. In gevorderde gevalle is dit nodig om te gebruik vir chirurgiese ingryping, aangesien dit hoogs ongewens is Na die operasie kan nuwe spykers verskyn.

Oor die algemeen sal 'n spesifieke behandelingsopsie deur 'n gekwalifiseerde spesialis gekies word, met inagneming van die individuele eienskappe van die spesifieke pasiënt se toestand. Inligting oor die bestaande opsies om van adhesies ontslae te raak, kan in die volgende tabel gevind word.

Tafel. Adhesies behandeling metodes

Wat is spykers

Die menslike liggaam het 'n samehangende stelsel van beskermende reaksies teen enige buite-ingryping, of dit nou infeksie of chirurgiese manipulasie is. Genesing van wonde, insluitende diegene wat na chirurgie gevorm word, vind plaas deur littekens. Vir die suksesvolle verloop van hierdie proses stel die liggaam 'n groot hoeveelheid van 'n spesiale stof vry - fibrien, wat op sy beurt die kleingel van weefsels op die plek van skade bevorder.

Adhesies tussen die ovarium, fallopiese buis en baarmoeder

Die weefsel kan egter nie in hul vorige vorm herstel nie. Fibrien word te veel afgeskei, en die samesmelting van weefsels kom nie net voor in die plekke waar dit nodig is nie. Sulke cicatricial formations verbind nabygeleë organe en hul dele word genoem spikes in die mediese wetenskap.

Die redes vir die vorming van adhesies sluit in:

  1. Suurstof hongersnood van weefsels.
  2. Interne bloeding.
  3. Weefselbesering.
  4. Kontak met vreemde voorwerpe: mikrofiber van sutuur of aantrekmateriaal, talk van chirurg se handskoene, ens.

Die vorming van adhesies het 'n paar positiewe aspekte - hulle dien dikwels as 'n versperring vir die verspreiding van infeksie. Miskien is dit die bedoeling van die natuur.

lokalisering

Adhesies na keisersnee beïnvloed dikwels organe in die bekkenarea, maar kan binne die hele buikholte voorkom. Inderdaad, in die tyd van aflewering, neem die baarmoeder al sy spasie in beslag, en daarom moet die chirurg die plekke wat ver van die insnyding verwyder is, tydens die operasie raak.

Die meeste geneig tot adhesies:

  • baarmoeder,
  • fallopiese buise,
  • eierstokke,
  • ingewande. Adhesies na keisersnee word nie net tussen die voortplantingsorgane gevorm nie, hulle kan die intestinale loops, organe en abdominale wand, ens. Verbind.

Adhesies veroorsaak dikwels 'n verskuiwing in die organe van die voortplantingstelsel en 'n skending van hul anatomiese buitelyne, wat op sy beurt 'n verandering in hul funksionaliteit en harmonieuse werk behels. Deur die derms te beïnvloed, word die mobiliteit van die lusse deurmekaar geskend, wat lei tot stagnasie en selfs obstruksie. Dit alles beïnvloed die algemene immuniteit van die liggaam, waarvan die belangrikheid moeilik is om te oorskat.

Graad gom siekte

Aangesien die diagnose van adhesies in die meeste gevalle gemaak word as gevolg van ginekologiese probleme, veral met onvrugbaarheid, word die graad bepaal afhangende van die effek van adhesies op die vermoë van voortplantingsorgane om hul funksies uit te voer. Dit is slegs moontlik om die graad van gom siekte vas te stel slegs deur 'n nuwe chirurgiese prosedure, wat dikwels op die minste traumatiese manier gedoen word - in die proses van laparoskopie.

Daar is drie grade skade aan voortplantingsorgane deur adhesies:

  1. Adhesies verhoed nie die vaslegging deur die fimbriae (uitgroei van die baarmoederbuis) van die eier van die eierstok nie. Adhesies is op ander plekke (rondom die ovarium, baarmoeder, buise, ens.) Geleë.
  2. Adhesies kan struikelblokke tot die vang van die eier skep.
  3. Adhesies dek die fallopiese buise. Dit verhoed dat hulle hul funksies uitvoer om die eier en sperm te vervoer.

Die vorming van adhesies kan voorkomonmerkbaar vir vroue,maar dikwels die prosesvergeseletsyaonaangename simptome. Dit is baie belangrik om die siekte op 'n vroeë stadium te herken, dus kan jy dit baie vinniger hanteer. In die aanvanklike stadiums gee selfs lewenstyl aanpassings en massering 'n goeie effek.

Ons beskryf die hoofkenmerke, waarvan die teenwoordigheid na die werking van keisersnee ons toelaat om oor adhesies te praat.

Simptome van die eerste groep vind plaas wanneer adhesies in die bekken gelokaliseer word. Hulle word verteenwoordig deur verskeie subgroepe wat verband hou met verskillende vorme van die siekte.

  1. Die akute vorm (in die meeste gevalle, dit is die aanvanklike stadium van gom siekte) word verteenwoordig deur uitgesproke simptome en vereis chirurgiese ingryping. 'N Vrou het:
    • laer buikpyn, vererger deur beweging en palpasie,
    • verhoogde liggaamstemperatuur,
    • verhoogde hartklop
    • swakheid en slaperigheid
    • naarheid, braking, diarree,
    • tekens van intestinale obstruksie (pyn in die buik van enige plek, vererger deur die aand, naarheid, braking, diarree verskeie kere per dag, volledige afwesigheid van stoel 2-3 dae na aanvang van bogenoemde simptome).
  2. Intermitterende vorm - manifestasies van die siekte kom soms voor. Periode van pyn en dermsversteurings word vervang deur rustyd, maar dit beteken nie dat die proses van adhesievorming gestop het nie. Met hierdie verloop van die siekte word veranderinge in die menstruele siklus dikwels waargeneem.
  3. Chroniese vorm is die algemeenste en bedreig die mees ernstige gevolge - verborge onvrugbaarheid. Pyn sindroom is sag, en daarom stel vroue hul besoek aan die ginekoloog uit. 'N Probleem word meestal opgespoor wanneer die proses ernstig begin word en die behandeling is feitlik nutteloos.

Intestinale obstruksie benodig onmiddellike chirurgiese ingryping en met onvoldoende of vertraagde behandeling kan fataal wees. Daarom, wanneer die tekens opgespoor word, is dit nodig om die dokter hieroor in kennis te stel.

Tydens samesmelting van organe en weefsels van die oorliggende abdominale areas in verhouding tot die bekken, konstante pyn, braking, tekens van dermobstruksie verskyn

Die tweede groep tekens van gom siekte word voorgestel deur simptome van adhesies tussen die organe en weefsels van die abdominale streke wat in verhouding staan ​​tot die bekken. Onder hulle is:

  1. Konstante pyn, gelokaliseer op dieselfde plek in die buikholte, wat dikwels met beweging verband hou.
  2. Braking, hardlywigheid, winderigheid, belching.
  3. Tekens van intestinale obstruksie.

Oor die belangrikheid van die bepaling van die ontwikkeling van adhesies in die vroeë postoperatiewe periodes, moet daarop gelet word dat die simptome dikwels verwar word met die normale verloop van postoperatiewe weefselheling. Daarom moet 'n vrou wat 'n keisersnee ondergaan het, geen uiting van ongemak verdra nie en hanteer dit op haar eie. Al die nuanses van u toestand moet aan die dokter gerapporteer word.

Mediese metodes

Moderne mediese wetenskap het nog nie die middele en metodes van behandeling uitgevind nie.vergroeiingsOm hulle heeltemal uit te skakel en met gewaarborgde sukses. Die bestaande kan slegs effektief optree in gevalle van geringe letsels van die organe met spykers. Dit geld veral vir konserwatiewe behandelingsmetodes.As ons oor chirurgiese metodes praat, is hul doeltreffendheid redelik hoog, maar terselfdertyd is daar 'n hoë waarskynlikheid van die opkoms van 'n nuwe hechtingsproses na die operasie.

Die vrou se fisiese aktiwiteit word beskou as die eenvoudigste en terselfdertyd baie effektiewe metode van behandeling en voorkoming van die voorkoms van adhesies na keisersnee. Hoe gouer sy weer op haar voete kom en terugkeer na haar normale lewenstyl, hoe minder waarskynlik is sy om hierdie tipe probleme verder te ontwikkel.

Hirudoterapie het hom bewys in die behandeling van gom siekte

Onder die konserwatiewe behandelingsmetodes (sonder chirurgiese ingryping) is daar verskeie groepe wat 'n bewese uitwerking het:

  1. Voldoening aan 'n sekere wyse van voedsel inname na keisersnee (gereelde en breukmatige maaltye), redelike fisiese aktiwiteit.
  2. Fisioterapie metodes (slegs effektief in die vroeë stadiums van gom siekte):
    • aalwyn inspuitings,
    • ozocerite toepassings,
    • modder terapie
    • hirudoterapie (bloot terapie).
  3. Behandeling met ensiemmedisyne (Lidaza, Longidase, Himotrypsien, Trypsien, Streptokinase). Hierdie middels word gebruik in die vorm van kerse, inspuitings, sowel as in kombinasie met ultraklank of elektroforese. Hul optrede is daarop gemik om die adhesies te versag en te verminder. 'N goeie terapeutiese effek van hulle moet verwag word in gevalle waar adhesies pyn in 'n vrou veroorsaak, maar ensieme kan nie heeltemal hechtings uitskakel nie.
  4. Die verloop van inspuiting van tiopentalnatrium en tampons met Vishnevsky-salf gee 'n goeie oplossing.
  5. Behandeling met antistolmiddels en antiplateletagente wat bloedverdunning bevorder en die vorming van adhesies voorkom.

Laparoskopiese chirurgie word beskou as 'n radikale behandeling, waartydens die chirurg die adhesies sny deur een van die volgende metodes:

  • laserterapie (eliminasie van adhesies onder die invloed van 'n laser),
  • akvadisseksie (disseksie van die waterstraal onder hoë druk),
  • elektrochirurgie (disseksie deur elektrokautery).

Om die opkoms van nuwe postoperatiewe adhesies tydens laparoskopie te voorkom, kan die volgende maatreëls van adjuvante terapie geneem word:

  1. Die bekendstelling van spesiale stowwe in die holtes van organe en tussen hulle (dextran, povidin, minerale olies met glukokortikoïede, ens.).
  2. Die toediening van die eierstokke en fallopiese buise met spesiale polimeer films wat verhoed dat hierdie organe versmelt en na 'n rukkie sal spontaan oplos.

Onlangs het die gebruik van 'n beheer laparoskopie 'n paar maande na die eerste operasie, waartydens die adhesies weer gediagnoseer word en nuwe hechtings uitgeskakel word, indien nodig, algemeen.

Vir die behandeling van gevorderde hechtings om die reproduktiewe funksie te herstel, word mikrokirurgiese operasies (die sogenaamde tubale plastiese chirurgie) tans gebruik. Die effektiwiteit van hierdie metode in die praktyk is egter nie te hoog nie, en die duur van die effek van suksesvolle behandeling is nie meer as 'n jaar nie. In hierdie geval word die operasie uitgevoer deur laparotomie (deur 'n insnyding te maak, in teenstelling met laparoskopie).

Wanneer obstruksie van die fallopiese buise mikroskirurgiese werking kan vertoon, byvoorbeeld plastiek van die fallopiese buise

In die geval van die ondoeltreffendheid van laasgenoemde metode om onvrugbaarheid deur adhesies te hanteer, het 'n vrou die kans om slegs swanger te word deur middel van in vitro bevrugting (IVF). As 'n troos vir diegene wat reeds sulke probleme ondervind het, let ons daarop dat vroue met obstruksie van die eileuse en die afwesigheid van ander ginekologiese afwykings die gewildste pasiënte vir reproduktiewe dokters is. Dit is te danke aan die feit dat vir suksesvolle IVF baarmoederbuisies glad nie nodig is nie, en die adhesies van hierdie lokalisering word nie beïnvloed deur die dra van swangerskap nie.

Kruie vir die behandeling van adhesies (gallery)

  1. Borovoy uterus tinktuur. Vyf en sewentig gram droë gras word gegooi met twee glase wodka, wat 15 dae in die donker aandring, elke dag geskud. Gebruik 40 druppels voor elke ete,
  2. Tinktuur van sabelnik. Vyftien gram droë gras word met 'n glas wodka gegooi en vir 20 dae gehou. Eet 'n eetlepel daagliks vir 45 dae.
  3. Aloë tinktuur. Sny die blare van 'n plant ouer as drie jaar, hou dit drie dae in die yskas. Op een deel van die gebreekte blare van aalwyn voeg 6 dele heuning en 6 dele gebakte melk by. Neem twee keer 'n dag op 'n eetlepel vir twee maande.

2 eetlepels. lepels vlasaad toegedraai in 'n dun lap en in kokende water gedoop. Laat die kompres afkoel in water. Dien dit in die onderbuik snags toe. 'N lang verloop van sulke behandeling gee dikwels positiewe resultate.

So 'n onaangename gevolg van keisersnee, soos die vorming van adhesies, kan uiteindelik tot ernstige komplikasies lei. Daarom is dit uiters belangrik dat 'n vrou na die operasie voldoen aan basiese lewenstylriglyne. Fisiese aktiwiteit binne redelike perke, behoorlike en gereelde maaltye, sowel as aandag aan jouself, is die sleutel tot die suksesvolle oorkoming van die postoperatiewe tydperk, die afwesigheid van ginekologiese en ander gesondheidsprobleme in die toekoms.

Loading...