Kleintjies

Pseudotuberculosis - simptome by volwassenes, tekens van die siekte

Pin
Send
Share
Send
Send


Pseudotuberculosis is 'n aansteeklike siekte wat veroorsaak word deur 'n bakterie van die genus Yersinia en wat gekenmerk word deur polymorfe simptome, maar met oorheersende skade aan die spysverteringskanaal / lewer / vel, wat voorkom teen die dronkenkoors. Pseudotuberculosis behoort aan die Yersiniosis-groep en die Enterobacteria-familie. Dit is 'n akute saproniese aansteeklike siekte met 'n fekale-oordragmeganisme.

Oorsaaklike middel van pseudotuberkulose

Gram-negatiewe bacillus (dit is wanneer Gram verf is in pienk geverf) - wat dikwels die teenwoordigheid van 'n kapsule aandui,

• die teenwoordigheid van flagella - die patogeen behoort aan peretrikham
• die vermoë om urease te fermenteer, wat die sitotoksiese effek gedeeltelik verklaar omdat urease uriensuur in koolstofdioksied en ammoniak splits, wat hoogs giftig is,
• hoogs indringende vermoë met die moontlikheid van voortplanting binne selle (makrofage) - as gevolg van die teenwoordigheid van V en W Ar (soortgelyke antigene, as die veroorsakende middel van plaag) en veroorsaak 'n mislukking van die immuunstelsel,
• die vermoë om adhesie (bevestiging) en kolonisasie (reproduksie) op enterosiete (dermselle) te lei, lei tot simptome van gastro-enteritis,
• Adhesine van bakterieë wat bindend is aan kollageen, verklaar die voorkoms van artritis.
• Die kariorexis van polynukleare (die vernietiging van kernstrukture) skep 'n soort biologiese koevert - 'n masker vir die patogeen en sy eie selle van die immuunstelsel herken dit nie eers nie. Gevolglik is die vermoë om fagositose, reproduksie binne makrofage self te onderdruk, en die teenwoordigheid van karyorhhexis van polinukleêre stoffen, 3 faktore wat die langtermyn-verblyf van die patogeen in die liggaam veroorsaak en die geneigdheid vir 'n langdurige (chroniese) kursus.

In water duur dit 2-8 maande, in brood en botter - 5 maande, in melk - 20 dae, in grond - 'n jaar. Dies onder die werking van hoë temperature - kook, onder die werking van UV-strale, en onder die werking van ontsmettingsmiddels (chloramien, mercuric chloride, water, alkohol).

Universele vatbaarheid, sonder ouderdom en geslagsbeperkings. Die voorkoms is ook hoog, maar die grootste aantal gevalle is in Europese lande geregistreer. Die Russiese Federasie behoort ook tot endemiese foci. Daar is geen seisoenaliteit nie, maar uitbrake van Februarie tot Maart word aangeteken - dit is te danke aan die verbruik van vrugte en groente wat in die kelder gebêre word waar knaagdiere leef, asook die verbruik van vroeë kweekhuise groente.

Oorsake van Pseudotuberculosis Infeksie

Pseudotuberculosis word gekenmerk deur 'n verskeidenheid bronne en reservoirs (bewaarders). Reservoirs: grond, 124 soogdiere, 4 spesies reptiele, 1 spesie amfibieë, 7 spesies vis, ectoparasites van knaagdiere en voëls (vlooie, bosluise). Bron: knaagdiere, besmette kos en water. Oordragingsmeganisme: fekale-mondelinge, as gevolg van water en voedseloordrag.

Simptome van pseudotuberkulose

Die inkubasietydperk is die tyd vanaf die begin van die bekendstelling van die patogeen tot die eerste simptome. Met pseudotuberkulose kan dit 1-19 dae duur, maar gemiddeld 5-10 dae. Hierdie tydperk word gekenmerk deur die bekendstelling van die patogeen in die liggaam deur die mondholte, kolonisasie met die inleiding kom reeds daar in die limfoïedweefsel van die mondholte voor en sodra die hoeveelheid van die patogeen 'n sekere konsentrasie bereik, ontstaan ​​'n aanvanklike tydperk van kliniese manifestasies.

Die aanvanklike tydperk van kliniese manifestasies kan van 6 uur tot 5 dae duur. In enige vorm van pseudotuberkulose (gemengde vorm, septiese, abdominale, skarlakenagtige, mesenteriese lymfadenitis, akute appendisitis, terminale ileitis, sekondêre fokale vorm), is daar 'n gemeenskaplikheid van simptome wat amper gelyktydig ontwikkel en word verklaar deur die fase-oordrag van die patogeen dwarsdeur die liggaam.

Want na die adhesie en kolonisasie van limfoïede weefsel ontwikkel tonsillitis in die mondholte, sodra die patogeen in die spysverteringskanaal kom, begin dit heg en vermenigvuldig op dermselle (enterosiete) en hoofsaaklik in die limfoïedweefsel (dit word verklaar deur V en W antigenen as met plaag wat fagositose onderdruk) - dit is mesenteriet (inflammasie van die limfoïede weefsel van die dunderm), wat manifesteer deur die buikpyn, wat dikwels in die iliacstreek of in die naeltjie gelokaliseer word.

Verder, die patogeen penetreer deur die slymlaag en oorheers die endotheel van bloedvate, kom in die bloed, dan word die beweging nie net limfogeen nie, maar ook hematogeen, dit versprei nie net met limfvloei nie, maar ook deur die bloed. Daar is verspreiding van interne organe en bakterieemie met daaropvolgende simptome van dronkenskap, en met 'n geleidelike toename in die konsentrasie van bakterieë in die bloed en uitputting van kompenserende reaksies, ontstaan ​​sistemiese afwykings in organe en weefsels.

Pseudotuberculosis, soos sifilis, word die "aap van alle siektes" genoem (tuberkulose het ook die reg om dit genoem te word, maar die diagnose is meer spesifiek as met pseudotuberculosis), as gevolg van verspreiding na verskillende organe en weefsels, asook 'n neiging tot chronisiteit kursus (deelname van die 3 faktore wat hierbo beskryf word), vorm dit 'n veranderlike en moeilik om te herken kliniese prentjie. So, afhangende van die mees geaffekteerde orgaan, word verskeie kliniese vorme onderskei, wat hieronder beskryf sal word.

Algemene simptome teenwoordig in enige kliniese vorm in 90% van die gevalle:

• akute aanvang met progressiewe agteruitgang van algemene welsyn
• vinnige temperatuurstyging ≈40 ° С
• duiseligheid, hoofpyn, ernstige swakheid, geïrriteerdheid en slapeloosheid, asook die inspuiting van sklera (klein bloeding op die proteïen van die oog); - manifestasies van algemene dronkenskapsindroom en praat oor die penetrasie van die patogeen in die bloedstroom
• artralgie, myalgie in die vorm van swelling en seerheid in die radiokarpale, interphalangeale, knie- en enkelgewrigte
• akute katarre van die boonste respiratoriese kanaal met tonsillitis
• abdominale pyn, naarheid en braking - hulle praat nie net oor mesenteritis nie, maar ook oor die versteuring van die normale derm mikroflora
• Skarlakenagtige uitslag verskyn op dae 1-4 van siekte en duur 3-7 dae, in die vorm van 'n puntelike of spottige papulêre uitslag, soms verdikking en die verkryging van 'n blou veltoon in die nek / gesig / hande en voete. Dit is hoe die kap en handskoene vorm en sokkie. Uitslag kan gepaard gaan met jeuk. Lokalisering van die uitslag kan ook in die laer buik / okselarea / op die syoppervlakke van die liggaam wees. Soos met skarlakenkoors, is daar 'n bleek van die nasolabiale driehoek en 'n "skarlakende tong". Peeling is moontlik na uitslag.

Kliniese vorme van pseudotuberkulose:

• Gemengde vorm word gekenmerk deur: skarlakenagtige uitslag, artralgie, dyspeptiese en katarale verskynsels, verlengde koors vanaf 4 dae na 'n paar weke (dit is konstant, golwend of deurlopend).
• 'n Gemengde-tipe septiese variant manifesteer as die dominante simptome van aansteeklike toksiese skok en / of DIC (verspreide intravaskulêre stolling)
• Abdominale vorm (meer dikwels by kinders): Erge aanhoudende of paroksysmale pyn in die regter iliacstreek en / of in die naeltjie, enterokolitis met koors. Met sulke simptome word foutiewe appendisitis dikwels verkeerd gediagnoseer omdat die simptome soortgelyk is.
• Skarlakenagtige variant: Skarlatinagtige uitslag verskyn op die eerste dag, en dikwels is hierdie simptoom die enigste.
• Die vorm van mesenteriese lymfadenitis: akute febriele aanvang, met toenemende abdominale pyn en algemene dyspeptiese simptome (naarheid, braking, los stoelgang, swakheid en hoofpyn) word ook vergesel van artralgie en mallografie. Vir differensiële diagnose val dikwels laparotomie voor.
• Vorm van akute appendisitis: pyn in die regte iliacstreek, met wisselende intensiteit, dikwels deurboorende natuur, konstante, met moontlike bestraling. By die beskrywing van pyne beantwoord die jong kinders die vraag "waar dit seer" - "oral" en lieg nie, want hulle het 'n algemene (dws diffuse) pyn (as gevolg van die onvolwassenheid van myelinasie), dus moet jy bykomende metodes gebruik maak diagnose, naamlik die definisie van spesifieke simptome: 'n simptoom van 'n hemp, Shchetkina-Blumberg, die aard van pyn wanneer dit aan die linkerkant in die rugliggende posisie, ens.
• Die vorm van terminale ileitis - word eintlik gekenmerk deur dieselfde simptome as die appendikulêre vorm, maar dit sluit ook aan by hepatosplenomegalie (vergrote lewer en milt) met die gevolglike gevolge - ikterichnost vel en sclera, pyn in die regte hipochondrium, pyn tydens palpasie en ens
• Die sekondêre brandpuntvorm word gekenmerk deur die voorkoms van nodulêre eritem, Reiter se sindroom en enterokolitis.

Maar wat ookal dit is, verlaat pseudotuberkulose, soos sy mede-plaag, die grootste weefsel disorganisasie nie by die infeksie hek nie, maar in sekondêre foci, en meestal parenkymale organe en organe van die mononukleêre fagocietstelsel word aangetas - bindweefsel histiociete, lewer Kupffer-selle ( stellate reticuloendotheliocytes), alveolêre makrofage van die longe, makrofage van limfknope, milt, beenmurg, pleurale en peritoneale makrofage, osteoklaste van beenweefsel, mikroglia van senuweewewig, sinovio jy sinoviale membrane, velselle Langergaisa, amelanotic korrel dendrocytes).

'N Siek persoon is nie aansteeklik nie. Na-aansteeklike immuniteit is onstabiel en intraspesifiek.

Diagnose van Pseudotuberculosis

Gebaseer op 'n kompleks van kliniese, anatomiese, epidemiologiese en laboratoriumdata.
1. Die bakteriologiese metode is belangrik in die vroeë stadiums - met behulp daarvan word die patogeen opgespoor.
2. Hemogram (KLA): ↑ Ls, Nf, M, E, ESR, en ↓ Lf
3. Biochemiese bloedtoets: ↑ ensiemaktiwiteit (ALT, AST, ALP) en soms ↑ totale bilirubien
4. Serologiese metodes: PHAA (indirekte hemagglutinasiereaksie) en RA (agglutinasiereaksie) word uitgevoer op die 7-10ste dag van die siekte en 1-2 weke later. Hierdie analises word uitgevoer op grond van die opsporing van selwandproteïene. ELISA (ensiemgekoppelde immunosorbensassessering) word gebruik om spesifieke immunoglobuliene G en M op te spoor. Hierdie metode is baie effektief by 2 weke siekte.
5. 'n Spesifieke diagnose is onlangs ontwikkel, op grond van 'n nuwe spesiespesifieke eritrosietdiagnostiek, die hoofrol waarin die termostabiele dodelike toksine Yersinia pseudotuberculosis speel, wat in 80% van die proefpersone met vermoedelik pseudotuberkulose gediagnoseer word.
6. RK (koagglutinasiereaksie) laat jou toe om tydens die dag pseudotuberculosis antigenen in ontlasting, urine en speeksel te bepaal.
7. Die genetiese metode van PCR (polimerase kettingreaksie) kan die DNA van die patogeen identifiseer, nie net in biologiese materiale nie, maar ook in water en voedsel.
8. 'n Bykomende instrumentale metode is dikwels laparotomie - 'n diagnostiese disseksie van die abdominale wand, waarmee dit moontlik is om 'n toename in mesenteriese limfknope of appendisitis te bevestig of uit te sluit. Haar probeer om selde te gebruik.

Pseudotuberculosis Behandeling

Behandeling is onlosmaaklik van bedrus en dieetterapie (Tabelle 2.4 en 12). Hulle probeer om so vroeg as moontlik antibiotika terapie te begin, vanaf sowat 3 dae van die siekte en afhangende van die vorm van die siekte en die vatbaarheid van die patogeen vir antibiotika, kies sekere behandelingstaktieke wat ook in die kombinasie van antibiotika bestaan:

• Met yersinia meningitis - chlooramfenikol
• Abdominale vorm - Gesamentlike behandelingstaktiek met die chirurg. Die keuse middels is: cefotaxime, doxycycline, tetrasiklien, gentamien, cefazolin. Dit is beter om hierdie middels met mekaar te kombineer met inagneming van verenigbaarheid.
• Algemene vorm - cefoperazone, doxycycline, tetrasiklien, cefazolin, chloramfenikol, pefloxasien, gentamicien.
• Sekondêre brandpuntvorm - die behandeling bestaan ​​uit die kombinasie van verskeie van die bogenoemde medisyne onder mekaar.

Patogenetiese behandeling is die aanstelling van kolloïdale oplossings, antihistamiene, NSAIDs, metaboliese stimulante, immunomodulators.

Pseudotuberculosis Komplikasies

Van die kant van die kardiovaskulêre stelsel - ITSH, miokarditis, abnormale geleiding van die hart, endo / per / panvasculitis, bloedsomloopafwykings - Kawasaki sindroom. Aan die kant van die spysverteringskanaal - kleef- of paralitiese dermobstruksie, invaginasie, nekrose, perforasie met die ontwikkeling van peritonitis. Van die perifere en sentrale senuweestelsel - meningitis, meningoënefalitis, skade aan die somatiese senuweestelsel (poliurititis, meningoradikulonks). Aan die kant van die outonome senuweestelsel (geïrriteerdheid, slaapstoornis, gebrek of spoel van die vel, sweet, dissosiasie van bloeddruk, parestesie). Aan die kant van die niere - piëlonefritis met die ontwikkeling van akute nierversaking. Uit die longe - longontsteking.

Soos u kan sien, is onder die komplikasies dodelik, dus is dit belangrik om betyds te begin behandeling.

Voorkoming van pseudotuberkulose

Spesifieke voorkoming is nie ontwikkel nie, so die klem val op nie-spesifieke:

• nakoming van sanitêre en higiëniese reëls op voedsel voedsel voorwerpe, watervoorsiening bronne en riool stelsels,
• Veterinêre beheer,
• Deratisering (uitwissing van knaagdiere).
• Voldoening aan anti-epidemiese maatreëls wanneer pasiënte met yersineose versorg word.

Vorms van die siekte

Die kliniese vorme van pseudotuberkulose word onderverdeel op grond van die oorheersende tekens van orgaanskade. Elkeen gee die spesialisoriëntering in die benadering tot patogenetiese en etiotropiese behandeling. Klassifikasie van pseudotuberkulose by volwassenes:

Spysverteringskanale

Buikpyn, braking, naarheid, diarree, tekens van appendisitis, mesadenitis.

Pyn in die regte hipochondrium

Geelheid van die vel, donker urine, vergrote lewer.

Puffiness of periarticular tissue, hyperemia of the skin, tenderness when palpating.

Simptome van handskoene en sokkies (swelling van die vel van die voete en hande), makulopapulêre kolle, hoë liggaamstemperatuur.

Swelling van die slymvlies van die orofarinks

Lopende neus, hoes, pyn en seer keel, hiperemie van die slymvlies, liggaamstemperatuur subfebriel.

Tekens van twee kliniese vorme word duidelik uitgespreek.

Alle sindrome word lewendig uitgespreek, dit is moeilik om die oorheersing van een te openbaar.

Konvulsies, hartkloppings, dronkenskap, hart- en respiratoriese versaking, fluktuasies in bloeddruk.

Kenmerke van die kliniese prent by volwassenes

Die veroorsakende middel van pseudotuberculosis is Yersinia pseudotuberculosis. Dit is 'n opsionele parasiet wat in die menslike liggaam, warmbloedige diere, sowel as in water, grond en groente woon. Nadat die menslike liggaam binnegegaan het, duur die inkubasieperiode van die infeksie van 3 tot 18 dae, wat afhanklik is van die toestand van die immuunstelsel.

Gedurende die hoogte van die siekte word die simptome meer uitgesproke, daar is tekens van skade aan die interne organe. Op die hoogte van die kliniese manifestasies ontwikkel infeksies-toksiese nefropatie van die niere. Soos die dronkskap daal, verdwyn die nier simptome. Die hoogte van pseudotuberkulose in volwassenes duur van 5 tot 7 dae. In 1/3 van die pasiënte word die siekte ingewikkeld deur terugvalle en verergerings.

By die finale stadium van die siekte (herstelperiode) daal die temperatuur normaal, die werk van die interne organe stabiliseer. In sommige volwasse pasiënte, 2-3 weke na die siekte, verskyn die velvormige peeling op die liggaam, gesig, nek, voete en palms.

Algemene toksiese en dyspeptiese sindrome

Yersinia-infeksie (pseudotuberculosis, yersiniosis) begin altyd akuut. Aanvanklike simptome kan in twee kategorieë verdeel word:

  1. Algemeen toksies. Onder hulle: hoë liggaamstemperatuur, swakheid, hoofpyn en spierpyn.
  2. Dyspeptic. Hulle is 'n manifestasie van dermsiektes: naarheid, diarree, braking.

catarrahl

Daar is tekens van pseudotuberkulose, wat die verspreiding van infeksie regdeur die liggaam aandui. Hulle kom voor wanneer die siekte in die mees akute stadium is. Onder hulle is:

  • seer keel,
  • rooiheid en swelling van die binneste deel van die mondholte,
  • gevlekte plaak op die tong.

exanthematous

In die helfte van die gevalle verskyn uitwendige tekens in die eerste week van siekte. Hulle word gekenmerk deur 'n papulêre uitslag op die palms, voete, nek, gesig (simptome van 'n kap, sokkies, handskoene). Tipiese ligging van die uitslag - oksels, onderbuik, laterale oppervlaktes van die liggaam. 'N Uitsteekende uitslag kan oor die lang afstande oorvol, klein of versprei wees. Ander tekens van eksanthematiese sindroom:

  • koors,
  • kouekoors,
  • waterige stoelgange,
  • kleuruitslag van helderrooi tot pienk.

Die inhoud

Mense, knaagdiere, koeie, bokke is siek. Skape en perde is ook vatbaar. [ Bron nie gespesifiseer nie 2880 dae ] Versprei rotte en muise. Mense van enige ouderdom is siek. Die spitsvoorkoms - winter, lente.

  1. Epidemiese fase (fase van infeksie) - deur die mond in die maag
  2. Penetrasie in die spysverteringskanaal en plaaslike primêre letsel.
  3. Streek inflammatoriese en algemene liggaamsreaksies.
  4. Hematogene verspreiding
  5. Паренхиматозная диссеминация (фиксация в различных органах)
  6. Вторичная гематогенная диссеминация (рецидивы и обострения)
  7. Allergiese reaksies
  8. Реконвалесценция.

Иммунитет очень нестойкий, иммунный ответ возникает плохо.

Инкубационный период от 3 до 21 дня, чаще 8-10 дней.

Локализованная форма Править

Бывает в 70-80 % случаев. Die begin is akuut, die temperatuur styg tot 38-39 ° C, kouekoors, buikpyn, braking, diarree tot 12 keer per dag. Die stoelgang is vloeibaar, bruingroen, fetied, skuimig. Daar kan bloed en slym wees (met die verswakking van die dikderm). Daar kan skade aan die gewrigte, uitslag in die vorm van nodules, eritem, en hepatitis wees. Daar is ook algemene simptome - aanhoudende hoofpyn, swakheid, myalgie, artralgie. Miskien is die ontwikkeling van dehidrasie. Pasiënte het sklerale inspuiting, konjunktivale inspuiting, hiperemie van die sagte verhemelte. In die taal van wit blom, wat na 2 weke karmos word. Daar kan ook gebiede van hiperemie van die tipe handskoene, sokkies, kap wees.

In terminale ileitis - erge pyn in die regte iliac-streek, van 'n aanhoudende aard, intens. Radiografies - tou simptoom in die dunderm (aansienlike vernauwing van die distale gedeelte van die dunderm).

In die geval van mesadenitis, aanhoudende pyn, limfknope van die mesenterie word vergroot met die vorming van infiltrate.

Algemeen vorm Wysig

Temperatuur 38-40 ° C, ernstige swakheid, braking. Vanaf die eerste dae vind 'n fynprosigtelike asimmetriese uitslag, konjunktivitis, vergroting van die lewer en milt, Padalka-simptome (verkorting van perkussie klank in die iliac streek as gevolg van 'n toename in limfknope) plaas. In die bloed leukocytose 20-30 duisend, ESR 40-50 mm / h. Van die 2de tot 3de week, 'n urtikariale en makulose uitslag op die ledemate, nodulêre eritem in die area van die groot gewrigte. Vanaf die 4de week van herstel, op die plek van die uitslag, peeling van die vel, lamellare op die palms en voete.

Septiese opsie Wysig

In mense met immunodeficiencies - temperatuur 39-40, wat die natuur, kouekoors, sweet, verwerp. Bloedarmoede is kenmerkend, leukositose is 20-30 duisend, ESR tot 70 mm / h. Siekte duur van verskeie maande tot 'n jaar. Sterftes van hierdie vorm is tot 80%.

  1. longontsteking
  2. poly
  3. purulente letsels van interne organe
  4. miokarditis
  5. osteomiëlitis

Ontdek in die parenkymale organe en limfknope die grootte van 'n ertjie met 'n roomagtige, en dan kaassige inhoud en 'n goed uitgedruk kapsule. In teenstelling met tuberkulose laesies, het die kousmassa op die insnyding 'n ringagtige streep, dit word maklik en heeltemal uit die kapsule uitgeskei. Epitheel- en reuse-selle in die kapsule ontbreek.

Pin
Send
Share
Send
Send