Gewilde Poste

Editor'S Choice - 2019

Vroulike onvrugbaarheid: tipes, oorsake en metodes van behandeling

Op sigself is onvrugbaarheid 'n aparte en grootskaalse onderwerp, want dit kan met verskeie simptome voorkom en die gevolg wees van blootstelling aan 'n verskeidenheid faktore en oorsake. Daar is manlike onvrugbaarheid en vroulike onvrugbaarheid, dit wil sê, die nie-voorkoms van swangerskap kan veroorsaak word deur beide werklike probleme van voortplantingsfunksie by mans en probleme van voortplantingsfunksie by vroue.

Onvrugbaarheid, soos verstaan ​​kan word, is die onvermoë van die volwasse organisme om nakomelinge te produseer. As swangerskap onder die voorwaarde van normale sekslewe en sonder die gebruik van enige kontrasepsiemiddels daar binne die volgende twee jaar voorkom, is die diagnose onvrugbaarheid. En hoewel dit in beginsel nie 'n siekte is nie, maar 'n toestand wat veroorsaak word deur sekere faktore, is dit dikwels nodig om baie moeite te doen om onvrugbaarheid te ontslae te raak, of selfs die behoefte om alternatiewe, nie heeltemal tradisionele vorme van bevrugting, te gebruik nie. Ook onvrugbaarheid is 'n diagnose vir die algehele prentjie van die geskiedenis (geskiedenis van die siekte) in hierdie variant, wanneer daar herhaalde miskrame daarin was, dit wil sê, ons praat oor so 'n patologie as miskraam.

Tipes onvrugbaarheid

Onvrugbaarheid, afhangende van die spesifieke rede wat die onvermoë om 'n kind te laat swanger en kinders te dra, veroorsaak, kan hormonale wees (daar is 'n skending in die proses van rijping van die eier en sy vrylating as gevolg van hormonale ontwrigting) en baarmoeder (gebrekkige pyppatroon) en baarmoeder oorerflike of verworwe uteriene ontwikkelingsversteuring). 'N Spesiale plek word beoefen deur die reeds bekende onvrugbaarheid, waarvan die oorsake nie vanuit mediese oogpunt verduidelik kan word nie. Waarskynlik praat ons van sielkundige blokke en installasies wat uitsondering uitsluit.

Dus, selfs 'n oormatige begeerte om swanger te raak, om nie te praat van die onwilligheid om kinders te hê nie, kan 'n hindernis wees in hierdie opsig, alhoewel daar natuurlik op hierdie punte terugkom. Daar is baie voorbeelde met die voorkoms van 'ongewenste' kinders, dus in elk geval selfs die onverklaarbare onvrugbaarheid is almal streng individueel.

Ook geïsoleerde absolute steriliteit en relatiewe onvrugbaarheid. Bogenoemde punte val onder die relatiewe onvrugbaarheid, en in hierdie gevalle is dit geneesbaar, dit wil sê dat swangerskap nogtans plaasvind. Wat so 'n vorm as absolute onvrugbaarheid betref, dui dit ongelukkig op die onmoontlikheid van swangerskap as gevolg van die toepaslikheid van sekere fisiologiese eienskappe van die vroulike liggaam en die voortplantingsisteem in die besonder (byvoorbeeld die afwesigheid van eierstokke, baarmoeder, ens.).

Daarbenewens kan onvrugbaarheid primêr en sekondêr wees. Primêre onvrugbaarheid is die onmoontlikheid om swanger te word, mits daar geen voorafgaande poging is om swanger te word nie, dit wil sê, swangerskap as sulks het nooit plaasgevind nie. As die swangerskap alreeds plaasgevind het, ongeag die uitkoms van die uitkoms daarvan (volle swangerskap en bevalling, miskraam, kunsmatige onderbreking van swangerskap, ens.) En dit is nie moontlik om binne die besondere tydperk te swanger word nie, is dit sekondêre onvrugbaarheid.

Onvrugbaarheid: behandeling

Om onvrugbaarheid te genees, is dit uiters belangrik om te bepaal wat presies die oorsaak is. Nie minder belangrik is die wedersydse ondersoek van die egpaar, dit is die ondersoek van beide vroue en mans. Op grond van die resultate wat verkry word, bepaal die dokter addisionele diagnostiek of, as die oorsaak van onvrugbaarheid tydens die hoofeksamen geïdentifiseer is, bepaal watter behandeling die beste in hierdie geval sal wees. Die volgende opsies kan aangebied word:

  • Beplande seksuele omgang. Met bevredigende resultate van eksamens en ontledings, waarin daar ook geen fisiologiese abnormaliteite is wat die moontlikheid van bevrugting beperk nie, word die egpaar die eenvoudigste opsie aangebied, genaamd "beplande bevrugting". As 'n rede waarom swangerskap nie onder sulke omstandighede voorkom nie, is daar rede om so 'n opsie te oorweeg, wat die verkeerde berekening van ovulasie is, en dit is hierdie berekening wat die basis vorm van hierdie metode. As assistent kan u 'n spesiale toets wat in 'n apteek verkoop word, 'n analoog van 'n swangerskapstoets gebruik - 'n ovuleringstoets, dit word op dieselfde beginsel gebruik. Weereens, ons kan praat oor die teenwoordigheid van enige sielkundige hindernisse, wat 'n beroep op 'n psigoterapeut vereis. Daar is niks verskrikliks hierin nie - hierdie spesialis sal sommige van die "slaggate" kan opspoor wat die probleem van swangerskap op 'n sielkundige vlak kan veroorsaak.
  • Behandeling met hormonale middels. Hierdie metode van behandeling word gebruik in geval van hormonale onvrugbaarheid. As gevolg van sulke middels word die hormonale agtergrond van die pasiënt op 'n sekere manier reggemaak, normalisering van eierstokkunksies word verseker, en eierproduksieprosesse word gestimuleer. Hierdie metode verhoog die waarskynlikheid om 'n uitslag, die werklike swangerskap, 'n paar keer na die voltooiing van die verloop van die behandeling te bereik. Wat merkwaardig is, so 'n metode as behandeling met hormone, is vandag meer as populêr. Die rede hiervoor is die frekwensie van die diagnose van skildklier siektes en periodieke mislukkings in die siklus. In hierdie metode van behandeling, soos u waarskynlik weet, is daar egter ook 'n paar negatiewe kante, en dit is 'n toename in gewig, 'n verandering in die omgewingstoestande van die vagina (byvoorbeeld oormatige droogheid), warm spoeling, ens. 'N Afsonderlike nuansering kan die effek wees op die emosionele toestand van 'n vrou Daarom kan die effek van hormone selfs depressie veroorsaak as gevolg van die eienaardighede van die grootskaalse las wat op die hele organisme uitgeoefen word.
  • Kunsmatige bevrugting. Hierdie metode is van toepassing in die geval van sekere hormonale veranderinge in die liggaam van 'n vrou wat van plan is om 'n moeder te word. Voor die voorlopige ondersoek na kunsmatige inseminasie, gaan dan voort met die hormonale stimulasie van die eierstokke. Ten koste van die ultraklank metode is dit moontlik om die proses van volwasse follikels te monitor, waarna die gade se sperma by die baarmoeder in die baarmoeder ingestel word wanneer die gunstigste oomblik vir bevrugting bepaal word. Hierdie prosedure is heeltemal pynloos, die waarskynlikheid van suksesvolle bemesting wanneer dit gebruik word, is ongeveer 30%.
  • IVF. Oor alles wat verband hou met IVF, kan jy leer uit die artikel, ten volle toegewy aan hierdie onderwerp. Hier let ons daarop dat hierdie metode een van die mees effektiewe is. Die essensie van die "groei van 'n kind in 'n proefbuis" is eenvoudig: onder narkose word eiers uit 'n vrou verwyder (manipulasie binne 5 minute van die tyd), nadat 'n kunsmatige bevrugting van die eier met behulp van sperm van 'n gade of skenker uitgevoer word. Dan, na 72 uur, sit die embrio in die baarmoeder, wat heeltemal pynloos is. Na 1-2 weke word 'n ultraklank gedoen om te bepaal of die vrou swanger geword het. IVF is een van die mees effektiewe metodes onder die moontlike oplossings geïmplementeer in geval van obstruksie van die eileuse by vroue. Swangerskap kom nie altyd van die eerste keer van IVF af nie. Benewens 'n aantal ander spesifieke eienskappe van IVF, is dit egter die moeite werd om by te voeg dat baie klinieke geld terugbetaal in die afwesigheid van 'n drie-keer bevrugting wat op 'n sekere manier kan vergoed vir uitgawes in 'n onsuksesvolle stryd vir moederskap.
  • Skenking. Hier kan tradisionele surrogaat moederskap oorweeg word, waarbinne 'n skenkerdraende fetus in 'n egpaar met onvrugbaarheid vir 'n sekere hoeveelheid voorkom en die gebruik van skenker eiers as 'n vrou nie haar eiers produseer nie of 'n sekere siekte het wat hul produksie beïnvloed en die moontlikheid uitsluit op 'n natuurlike manier swanger word. Die vrou in laasgenoemde geval kan die kind op sy eie dra.

Soorte vroulike onvrugbaarheid

Bestaande klassifikasies is gebaseer op verskeie kriteria. Dus word steriliteit onderskei:

  • Primêre is die afwesigheid van swangerskappe in die verlede, ten spyte van seks sonder die gebruik van voorbehoedmiddels,
  • sekondêre onvrugbaarheid in 'n vrou wat vroeër swangerskap gehad het.

Afhangende van die oorsake van onvrugbaarheid word verdeel in die volgende tipes:

  1. Absolute, wanneer swangerskap op 'n natuurlike manier in beginsel onmoontlik is as gevolg van die afwesigheid van 'n baarmoeder, fallopiese buise of eierstokke. So 'n toestand kan wees as gevolg van chirurgie of die teenwoordigheid van beduidende defekte in die ontwikkeling van geslagsorgane van aangebore aard.
  2. Tubal-peritoneale, of vroulike onvrugbaarheid van tubale oorsprong, geassosieer met verswakte patency van die fallopiese buise. Dit is die oorsaak in 40% van die gevalle.
  3. Endokriene, waarin die rede is 'n skending van ovulasie of die rypwording van die eier. Hierdie spesie verteenwoordig ook 40% van alle oorsake.
  4. Uterine, geassosieer met die redes wat die penetrasie van sperm in die fallopiese buis of die inplanting van 'n bevrugte eier in die endometrium voorkom.
  5. Immunologiese - biologiese onverenigbaarheid van vennote, weens die teenwoordigheid van antisperm teenliggaampies in 'n vrou se liggaam.
  6. Psigogeniese.

Inflammatoriese siektes van die pelviese organe

Hulle is die mees algemene oorsaak van onvrugbaarheid. Inflammasie word gewoonlik veroorsaak deur aansteeklike patogene wat seksueel oordraagbaar is - gonokokkus, sifilitiese spirochete, trichomonas, chlamydia, ureaplasma, genitale herpesvirus, mycoplasma, sitomegalovirus, gardnerella.

Aansteeklike patogene kan bydra tot die ontwikkeling van akute suppuratiewe inflammasie in die fallopiese buise (pyosalpinx) en in die klein bekken (pelvioperitonitis) wat chirurgiese behandeling vereis, insluitend die verwydering van die buise. Maar meer dikwels veroorsaak hulle chroniese ontsteking in die serviks (endocervicitis), in die baarmoeder (endometritis), in die fallopiese buise (salpingitis) of in die byvoegsels (salpingoophoritis), wat dikwels asimptomaties of met effens uitgespreekte tekens is en moeilik om te gee behandeling.

Inflammasie lei tot die vorming van adhesies in die baarmoederholte, in die klein bekken, in die lumen van die buise, wat deformasie en versteuring van die korrekte anatomiese ligging van laasgenoemde veroorsaak, skep struikelblokke vir die eier om die lumen in te voer en die bevordering van die baarmoeder sowel as inplanting na bevrugting.

Sulke inflammatoriese prosesse, wat lei tot 'n skending van buisvormige patency, kan veroorsaak word deur tuberkulêre letsels van die pelviese organe, veral buise (tuberkulose salpingitis). Ten spyte van die feit dat daar verskeie chirurgiese oplossings is vir die probleem wat verband hou met die skending van tubalpatency, is dit in die meeste gevalle ondoeltreffend.

Endokriene disfunksie

Dit kan op enige vlak van die hipotalamus-pituïtêre-ovariumstelsel voorkom (ovariale tumore, polisistiese ovariumsindroom, versteurings van die regulatoriese funksie van die sentrale senuweestelsel na trauma, enkefalitis, arachnoiditis en tumore). Disfunksies van die tiroïedklier (hipotireose en hipertiroïedisme) en die bynierkorteks het ook 'n impak op hierdie stelsel volgens die wet van terugvoer. Vetsug of vinnige beduidende gewigsverlies is ook van groot belang - vetweefsel is die endokriene orgaan wat betrokke is by die regulering van die metabolisme van geslagshormone.

Enige endokriene afwykings kan lei tot ontwrigting van eier- en follikelmaturasie en 'n nie-ovulatoriese menstruele siklus. Hormonale veranderinge, maar van 'n fisiologiese aard, wat vroulike onvrugbaarheid veroorsaak weens die gebrek aan ovulasie, sluit in ouderdomsverwante prosesse in die vroulike liggaam. Na 37 jaar verminder die aantal ovulatoriese siklusse skerp. Dit wil sê, 'n gesonde vrou na 37 jaar kan swanger word, maar hierdie geleentheid word aansienlik verminder omdat ovulasie (die vrylating van 'n eier uit die follikel) na 37 jaar nie elke maand voorkom nie, maar een keer elke 3-5 maande.

Operasionele intervensie

Chirurgie en manipulasies - in die buikholte (op die ingewande vir appendisitis, perforering van die divertikulum, peritonitis, gewasse, ens.), Op die blaas en ander bekkenorgane, diagnostiese laparoskopie, herhaalde kunsmatige beëindiging van swangerskap, veral chirurgiese, herhaalde diagnostiese curettage en ander mediese manipulasies.

Kongenitale patologie van die anatomiese struktuur van die uterus

Uterus siektes:

  • fibroïdes (veral in die hoeke), wat die mond van die fallopiese buis in die area van sy intraderiene apparaat druk,
  • veranderinge in die samestelling van die slym van die servikale kanaal (tydens inflammatoriese prosesse, displasie, endokriene siektes), wat die penetrasie van spermatozoë voorkom,
  • endometriale poliepe,
  • endometriose van die uterus en sy byvoegings.

Lang stresvolle toestande en ernstige sielkundige stres

Hulle kan lei tot menstruele disfunksie en senuweestelsel regulering van die funksie van die fallopiese buise - peristalse, die vorming van slym, 'n sekere rigting van vibrasies van die villi van die gekiliede epitheel van die slymvlies, ens.

Word vroulike steriliteit behandel?

Anti-inflammatoriese behandeling word eerste uitgevoer. Dit sluit in dwelms wat die groei en ontwikkeling van aansteeklike patogene inhibeer (na hulle opsporing), wat die immuunverdediging verhoog as gevolg van 'n afname in algemene en plaaslike immuniteit by kroniese inflammatoriese prosesse. Biostimulante, plaaslike antiseptika en antibiotika, fisioterapeutiese prosedures - medisinale elektroforese met ensiem en absorbeerbare preparate, vitamien "E", biostimulante en mikroelemente (jodium, kalsium, magnesium), elektriese stimulasie van die baarmoeder met byvoegsels, ens. Het 'n ekstra betekenis.

Die hoofbehandeling van vroulike onvrugbaarheid hang af van die geïdentifiseerde oorsake. Dit sluit in:

  • verskillende metodes van chirurgiese herstel van die anatomiese posisie en deursigtigheid van die lumen van die fallopiese buise. Hulle beteken die disseksie van adhesies, die skoonmaak van die fallopiese buise en fimbrias. Hierdie operasies sluit in salpingolise, reseksie van die fallopiese buis of salpingoplastie, fimbriolise,
  • behandeling en / of regstelling van hormonale afwykings,
  • stimulasie van ovulasie volgens sekere regimes deur middels soos Clomiphene Citrate of Klostilbegit, Swanger of Chorioniese Gonadotropien, Menogon of Puregon, en ander, met verdere toetreding van Utrogestan, Duphaston of Kraynon (progesteroonpreparate),
  • behandeling van servikale dysplasie, endometriose, miomatose, polipose,
  • die aanstelling van psigoterapeutiese middels, ens.

In vitro bevrugting, of eko met vroulike onvrugbaarheid word aanbeveel in gevalle van geen effek na gebruik of onvanpaste gebruik van ander metodes. Die prosedure bestaan ​​uit verskeie fases:

  • hormonale stimulasie van eierstokkunksie,
  • versameling oocytes wat tot die vereiste graad gestroop is,
  • spesiale voorbereiding van sperms geneem op die dag van die versameling van eiers of voorheen bevrore,
  • die stadium van laboratoriumverbouing van oosiete, wat bestaan ​​uit hul isolasie van follikulêre vloeistof, gehaltebeoordeling en voorbereiding vir samesmelting met die spermsel,
  • die proses van bevrugting self, wat uitgevoer word deur óf 'n gedeelte spermatozoa by die eiersel by te voeg, of deur 'n spermsel daarin in te voeg deur middel van 'n mikrosuur, word die resultaat die volgende dag geëvalueer,
  • verbouing van 'n bevrugte eier in 'n broeikas vir twee of meer dae,
  • embrio beweging met 'n kateter in die bodem van die baarmoeder.

In vitro bevrugting word beskou as die moeilikste en duurste, maar die belangrikste en mees effektiewe (30-35%) vir baie soorte vroulike onvrugbaarheid. Selfs as 'n positiewe uitslag nie bereik kan word vanaf die eerste prosedure nie, kan dit verskeie kere herhaal word.

Oorsake van Vroulike Onvrugbaarheid

Teen ongeveer 36 jaar begin die vrou se eierstokke minder eiers te produseer. Dit beteken dat swanger word moeiliker, en die waarskynlikheid van aangebore abnormaliteite in 'n kind sal ook toeneem.

Insulien weerstand - Dit is een van die mees algemene oorsake van vroulike onvrugbaarheid. Dit gebeur as gevolg van die feit dat in die vroulike liggaamsmetabolisme versteur word as gevolg van die oormaat van die normale vlak van insulien in die liggaam. Die adrenale kliere begin insulien te produseer in groter volume as wat nodig is. Om hierdie rede vind 'n hormonale wanbalans in die vroulike liggaam plaas, en manlike hormone begin in groot hoeveelhede geproduseer word.

Hier is die hoofoorsake van vroulike onvrugbaarheid:

  1. Ouderdom.
  2. Slegte gewoontes.
  3. Oorgewig of gebrek aan dit. As 'n vrou oorgewig is, kan dit beteken dat daar 'n hormonale afwyking is. Такое нарушение гормонального фона и является одной из причин женского бесплодия.
  4. Gereelde stres. В момент сильного стресса начинает вырабатываться гормон пролактин в очень больших количествах, нарушается гормональный баланс.
  5. Oormaat hormoon prolaktien. As die tempo van hierdie hormoon oorskry word, kan dit die produksie van stowwe deur die pituïtêre klier beïnvloed, wat nodig is vir die suksesvolle bevrugting van die eier.
  6. Sluiting of baie swak patency van die fallopiese (fallopiese) buise. As die buise onbegaanbaar is, sal die saad nie by die eier kan kom om dit te bemes nie.
  7. 'N Vrou kan nie die kind dra nie. Dit gebeur dat bevrugting suksesvol is, maar na 'n miskraam, as gevolg van wanfunksie in die liggaam (genetiese afwykings, hormonale, ens.).
  8. Chlamydia. Dit is 'n seksueel oordraagbare infeksie.
  9. Polisistiese eierstok. Dit is 'n algemene chroniese vroulike siekte. Die oorsaak van die siekte is die verandering en die verkeerde struktuur van die geslagskliere. Met hierdie siekte word hormone versteur, ovulasie is afwesig.
  10. Uteriene fibroids - goedaardige opvoeding in die baarmoeder. As 'n vrou 'n baarmoeder fibroid het, beteken dit dat die kanse op suksesvolle bevrugting verminder word. Selfs as konsepsie plaasgevind het, is die waarskynlikheid van miskraam hoog.
  11. Vergroeiings. Pelvic adhesions kan lei tot onvrugbaarheid. Sulke adhesies verskyn as gevolg van voorheen oorgedra operasies of inflammasies. Sperma is moeiliker om by die eier te kom as gevolg van adhesies in die bekken.
  12. Endometriose - in hierdie siekte word die slymvlies (endometrium) in die baarmoeder grootliks vergroot. By endometriose kan gluing van die fallopiese buise voorkom en toegang tot die eiersel deur sperma blokkeer.

Maak seker dat jy hierdie baie nuttige video kyk:

Simptome van vroulike onvrugbaarheid

Dit is baie belangrik om die eerste simptome van onvrugbaarheid te herken. Die siektes wat vroeër aangetref word, is immers meer vatbaar vir behandeling. As 'n vrou aan onvrugbaarheid ly, kan die eerste simptome al vanaf die puberteit begin verskyn.

Hier is die hoof simptome en tekens:

  1. Menarche (eerste menstruele bloeding) begin na 16 jaar.
  2. 'N klein of baie groot ontslag tydens menstruasie.
  3. Pynlike menstruasie.
  4. Patologie van die geslagsorgane (aangebore en verworwe).
  5. 'N Lang menstruele siklus wat onreëlmatig voorkom, kan 'n simptoom van vroulike onvrugbaarheid wees.
  6. Siektes van chroniese aard.
  7. Siektes van die sentrale senuweestelsel (sentrale senuweestelsel).
  8. Siektes en infeksies van die genitourêre stelsel.
  9. Te laag of hoog gewig (minder as 44 en meer as 89 kg.).

Die eerste simptome van 'n vrou wat probleme het, is menstruasieperiodes, wat oorvloedig en klein, pynlik en onreëlmatig kan wees. Daarom is dit baie belangrik om spesiale aandag hiervoor te gee.

Daar is nog sekondêre manifestasies en tekens van vroulike onvrugbaarheid:

  • verhoogde hare, veral op die gesig of rug. Hierdie simptoom kan 'n hormonale wanbalans aandui. Manlike hormone meer as wat nodig is,
  • Aknee en erge aknee is ook 'n simptoom van vroulike onvrugbaarheid. Dit gebeur onder andere deur 'n oorvloed van die manlike hormoon,
  • yl hare in die pubis of oksels. Dit kan 'n lae vlak van die vroulike hormoon estrogeen beteken.

Byvoorbeeld, as 'n vrou 'n borsvoedingsperiode het, kan onvrugbaarheid ook nagekom word. Dit gebeur as gevolg van die feit dat die vrou tydens laktasie die hormoonprolactien produseer. Prolactien inhibeer die produksie van eierstokke vir die tydperk van borsvoeding. Daarom moet die hormonale agtergrond vir suksesvolle bevrugting en swangerskap normaal en gebalanseerd wees.

Hoe om te behandel?

Die belangrikste en belangrikste taak in die behandeling van vroulike onvrugbaarheid is die herstel van die voortplantingsfunksie van die vroulike liggaam. Vir suksesvolle behandeling moet die dokter verstaan ​​wat die siekte veroorsaak. Simptome, toetse en eksterne ondersoek van die pasiënt kan hierdie dokter help. Na die toetse en ontledings sal die komende metode van behandeling van die geïdentifiseerde onvrugbaarheid duidelik wees.

Ons het die mees algemene vroulike siektes wat lei tot onvrugbaarheid, gelys. In totaal, volgens die WHO-klassifikasie, is daar 22 sulke redes. Omdat dit so belangrik is om deur 'n ginekoloog ondersoek te word om die oorsaak van onvrugbaarheid te bepaal. Nie nodig om met die opname te vertraag nie, veral as jy nie meer as 'n jaar swanger kan raak nie.

Hier is die belangrikste metodes van behandeling:

  1. Herwinning van die eierstokke met hormoonterapie.
  2. Behandeling van die siekte, wat die oorsaak van onvrugbaarheid by vroue was. Dit kan chroniese siektes wees wat 'n negatiewe uitwerking op die voortplantingstelsel kan hê.
  3. Nog 'n effektiewe manier is inseminasie. Inseminasie is die kunsmatige invoeging van sperm in die baarmoederholte. Hierdie metode kan gebruik word vir immunologiese onvrugbaarheid (jy kan hier 'n video hieroor lees en kyk). Die waarskynlikheid van suksesvolle bevrugting met hierdie metode is ongeveer 15%.
  4. IVF (in vitro bevrugting). Hierdie moderne en betroubare behandelingsmetode (oorkom) van onvrugbaarheid, beide mans en vroue. In IVF vind bevrugting van die eier plaas buite die vroulike liggaam met behulp van ICSI, PIXY of IMSI. Daarna word die reeds bevrugte eier in die baarmoeder geplaas. Die waarskynlikheid van sukses in hierdie geval is ongeveer 60%. U kan hier meer oor IVF, IMSI, PIXY en ICSI hier leer.
  5. Skenker eiersel. Hierdie metode word gebruik indien die eiers van die pasiënt nie bevrug kan word nie.
  6. Surrogate moederskap is 'n ander metode om onvrugbaarheid te behandel (behandel), waarin die moeder se eiersel bevrug word met die hulp van die man se spermatosoon en die embrio in die baarmoeder van die surrogaatmoeder oorgedra word.

Soos dit nou duidelik geword het, is daar baie betekenisse in die arsenaal van dokters, metodes van behandeling en die oorkom van vroulike onvrugbaarheid. Al hierdie metodes word individueel toegepas, afhangende van die situasie.

Alternatiewe behandeling van vroulike onvrugbaarheid

Alternatiewe behandeling kom neer op algemene gesondheidsbevordering in die algemeen. Die doel is om die immuunstelsel en die emosionele toestand van die verwagte moeder te verbeter. Behoorlik gekose kursus van alternatiewe behandeling van vroulike onvrugbaarheid sal die kanse op suksesvolle bevrugting en normale swangerskap aansienlik verhoog.

Alternatiewe behandeling sal die effek van standaard mediese behandeling van onvrugbaarheid verbeter indien hierdie twee benaderings gelyktydig gebruik word.

Hier is die alternatiewe metodes van onvrugbaarheidsbehandeling:

  1. homeopatiese middels. Natuurlike en natuurlike stowwe sal help om die normale siklus van ovulasie te herstel en die psigo-emosionele toestand van die toekomstige ma te verbeter,
  2. massage (refleksologie). Spesiale massage prosedures by spesiale punte op die hakke sal die voortplantingstelsel van 'n vrou wat aan onvrugbaarheid ly, verbeter.
  3. Akupunktuur laat jou toe om die hervatting van die vroulike liggaam deur die bekendstelling van naalde in die punte van die energie-sentrums van die liggaam te stimuleer.

Dit is belangrik! Moenie vergeet dat so 'n ernstige siekte, soos vroulike onvrugbaarheid, slegs onder die toesig van 'n spesialis behandel mag word nie. Moenie selfmedikaat wees nie. Alternatiewe metodes kan slegs met toestemming van u dokter gebruik word.

Voorkomende maatreëls

Om jouself te beskerm teen so 'n siekte as onvrugbaarheid, moet jy voortdurend na jou liggaam luister en voorkoming doen. Vir die voorkoming van vroulike onvrugbaarheid is dit belangrik om aan die volgende voorwaardes te voldoen:

  1. Vermy jouself van slegte gewoontes.
  2. Moenie stresvolle situasies toelaat nie, net kalm.
  3. Behoorlike voeding sonder dieet.
  4. higiëne voldoen.
  5. Vermy aborsies.

As die vroulike liggaam as 'n horlosie werk, moet dit nie wees om 'n baba te bedink en te dra nie. Ideaal gesproke is dit nie nodig om die ontwikkeling van die siekte toe te laat nie, as om dit lank en hardnekkig te behandel. Die regte manier van lewe het niemand doodgemaak nie, en het dit net sterker, gesonder en beter gemaak.

Maak seker dat jy hierdie video kyk, die dokter praat oor vroulike onvrugbaarheid, sy simptome en behandeling:

Meer artikels oor onvrugbaarheid kan gevind word in die ooreenstemmende afdeling. Skryf kommentaar en vra vrae, ons kundiges sal hulle graag antwoord. Dankie vir die besoek van ons webwerf, ons hoop dat hierdie inligting vir u nuttig was. Plaas sterretjies onder die artikel en reposteer na sosiale netwerke.

Kyk na die video: Symptoms of a disease in the kidney. Natual Health (Oktober 2019).

Loading...