Ginekologie

Uteriene fibroids: simptome, diagnose en behandeling van die siekte

Pin
Send
Share
Send
Send


Vibromoom is 'n soort benigne neoplasma wat in die gladde spierlae van die baarmoeder vorm. Die naam van hierdie siekte het verskillende opsies: leiomioom, leiofibromioom, fibroïede. Patologie ontwikkel in die vorm van 'n enkele nodus, en in die vorm van 'n groep veelvoudige formasies. Nodulêre fibromioom van die baarmoeder word veel vaker gediagnoseer as ander ginekologiese siektes.

Oorsake van patologie

Wat is baarmoeder fibroïede? Meestal word fibroma na 35 jaar gediagnoseer. Op hierdie ouderdom het die meeste vroue reeds verskeie somatiese versteurings, siektes van die vroulike genitale kanaal, endokriene afwykings. Klein nodusse manifesteer hulself nogal lank, maar in teenwoordigheid van nadelige faktore kan hul vinnige groei begin.

Hierdie faktore sluit in:

  • Gebrek aan geboorte en laktasie teen die ouderdom van 30,
  • Langtermyn onbeheerde gebruik van voorbehoedmiddels
  • 'N Groot aantal aborsies,
  • oorgewig
  • Die afwesigheid van intieme lewe of losbandige seks,
  • Inflammasie van die baarmoeder, eierstokke en aanhangsels,
  • Langdurige en gereelde blootstelling aan ultraviolet straling
  • Siektes van die tiroïedklier, byniere en ander endokriene organe.

Wat is die gevaar van die siekte?

Fibroma van die uterus word in elke vyfde vrou aangetref. Wat is dit en hoe verskil hierdie patologie? Basies ontwikkel die gewas in die liggaam van die baarmoeder, servikale fibromioom is redelik skaars. 'N gewas kan oor die tyd tot 'n enorme grootte groei en ernstige gesondheidsprobleme veroorsaak.

Fibromoom kan ernstige komplikasies veroorsaak:

  1. Om miomformasies te voed, benodig aansienlike hulpbronne. Teen hierdie agtergrond verander biochemiese bloedparameters. Daarbenewens lei oorvloedige bloedverlies tot bloedarmoede (bloedarmoede),
  2. In ernstige gevalle is torsie van die basis van die fibromateuse knoop moontlik, gevolglik kan nekrose (weefselsterfte) en sepsis (bloedinfeksie) voorkom,
  3. Daar is 'n risiko van langdurige bloeding en groot bloedverlies, veral met groot fibromieome. Hierdie toestand is baie gevaarlik, 'n ernstige bedreiging vir die lewe en gesondheid van 'n vrou.

Hoe manifesteer die siekte?

Simptome en tekens van fibroma in die aanvanklike stadiums van die ontwikkeling van die siekte is sag. Die herkenning van patologie alleen is redelik moeilik. Aangesien die tekens van baarmoeder fibroma amper onmerkbaar is, kan slegs 'n dokter die teenwoordigheid van 'n tumor tydens 'n bekkeneksamen opspoor.

In geval van vermoede van die teenwoordigheid van 'n neoplasma na 'n ondersoek, gee die ginekoloog aanwysings vir 'n ultraklank. Hierdie diagnostiese metode is die mees akkurate, met behulp van ultraklank, kan jy die teenwoordigheid van 'n tumor bepaal, die aantal nodusse, hul ligging, grootte. Simptome van baarmoeder fibroids kan hulself op verskillende maniere manifesteer, afhangende van die stadium van die siekte.

Simptome van uteriene fibroids:

  • Oorvloedige menstruasie met erge pyn,
  • Gevoel van laer buikpyn,
  • Bloeding tussen menstruasie,
  • Lumbale pyn,
  • Verhoogde abdominale omtrek
  • Pyn tydens omgang.

'N Eiesoortige kenmerk van die fibrotiese gewas van die baarmoeder is die teenwoordigheid van kramppyn tydens menstruasie. In sommige gevalle kan die pyn skerp wees, onverwags voorkom en kan dit permanent voortduur. In die geval van langdurige en swaar menstruasie kan anemie ontwikkel.

Met hierdie gevaarlike toestand ly elke derde vrou aan onvrugbaarheid. Die siekte kan lei tot miskrame, ontwrigting van kommunikasie in die werk van die pelviese organe: baarmoeder, appendages, eierstokke, blaas. Langdurige blootstelling aan blaasreseptore in die baarmoederbalsiere lei tot gereelde urinering. En as die gewas die rektum druk, dan kan hardlywigheid en derm probleme voorkom.

Vroeë behandeling vir fibroïede

Wat is fibromioom en hoe word dit behandel? Konserwatiewe behandeling is baie effektief in 'n vroeë stadium van die siekte. Gewoonlik sien 'n vrou nog steeds geen spesiale veranderinge in haar gesondheid nie, maar die simptome van die baarmoeder fibroïede is gewoonlik sag. 'N Gewas word deur ultraklank gediagnoseer. As die opleiding klein is, is spesifieke behandeling nie voorgeskryf nie, die pasiënt ondergaan periodieke diagnose. In die pasiënt se kaart word die dinamika in die ontwikkeling van die gewas aangeteken, 'n ultraklankondersoek word elke ses maande geskeduleer.

Dwelmbehandeling word voorgeskryf met 'n toename in nodusse. In hierdie stadium van ontwikkeling van die siekte is dit belangrik om die groei van nodusse en die duur van menstruasie te beheer. Aangesien gereelde en swaar bloedverlies kan lei tot 'n verswakking van die algemene toestand van die liggaam en die ontwikkeling van bloedarmoede. Met die regte behandelingstaktiek is dit moontlik om chirurgiese ingryping te voorkom.

In watter gevalle word medisyne terapie voorgeskryf:

  • Die jong ouderdom van die pasiënt
  • Positiewe dinamika van behandeling, stadige tumorgroei,
  • As fibromatous knope klein is, tot ongeveer 10-12 weke,
  • Die liggaam van die baarmoeder is nie verander nie,
  • Die fibromatous knoop is in die gladde spierlaag van die orgaan.

By die behandeling van fibromas word tranexamiese suurgebaseerde medisyne meestal voorgeskryf. Hierdie stof het 'n hemostatiese effek, wat die risiko van anemie verminder. By die aanvanklike stadium van behandeling bepaal dokters hoofsaaklik hormoonterapie, dit verminder die vlak van oestrogeenproduksie, en die tumor word in grootte verminder.

Baie vroue probeer fibroïdes met volk remedies genees, maar die effektiwiteit van sulke taktiek is nie bewys nie. Inteendeel, 'n vrou kan kosbare tyd misloop en haar toestand vererger. Daarom is dit belangrik om tydige diagnose te ondergaan en om spesialiste te kontak.

Watter gevalle benodig chirurgiese ingryping?

Soms, sonder chirurgiese behandeling van fibroma is steeds nodig. Die teenwoordigheid van die volgende simptome kan die behoefte aan chirurgie aandui:

  • As seëlgroottes 14 weke of meer is,
  • In 'n kort tyd is daar 'n vinnige toename in grootte,
  • Lokalisering van die tumor in hoë risiko gebiede
  • Profuse uteriene bloeding,
  • Lae bloed hemoglobien, chroniese anemie,
  • Torsie van die fibromyom bene, skending van die voeding, gevolglike weefsel dood,
  • Verwante eierstowwe,
  • Endometriale hiperplasie,
  • Die toename in die grootte van die gewas, waarin dit op die interne organe druk.

Die redes vir die vinnige toename in die tumor is nie seker nie. Die meeste kenners stem saam dat fibromatose van die sagteweefsel van die uterus 'n hormoon-afhanklike patologie is. Dit is, sy aktiewe groei begin met 'n toename in die vlak van estrogeen in 'n vrou se bloed. Hierdie feit word bevestig deur die vermindering van die tumor en die groei van die nodusse by vroue gedurende menopouse, wanneer die produksie van die hormoon oestrogeen afneem.

Die metode van chirurgiese ingryping word individueel gekies, met inagneming van:

  • dinamika van tumorontwikkeling,
  • die grootte van die onderwys op die oomblik,
  • ligging van die tumor
  • vrou se ouderdom
  • siektes in die anamnese.

Vir pasiënte onder die ouderdom van 40 jaar, is spaarsamige myomektomie verkies. Tydens so 'n operasie word slegs fibromomoususe knope verwyder, terwyl die vrugbaarheidsfunksie behou word nadat die gewas verwyder is, aangesien die gesonde weefsel van die baarmoeder nie geraak word nie.

Die gewildste metodes van myomektomie is:

histeroskopie - Verwydering van uteriene fibroids word uitgevoer met behulp van 'n histeroskoop deur die serviks. Hierdie metode is ideaal vir pasiënte wat in die nabye toekoms swanger wil raak. Chirurgie word onder algemene narkose uitgevoer, die duur van die operasie is selde meer as 20 minute. Die voordele van histeroskopie - minimale trauma, pynlose, vinnige rehabilitasie.

laparoskopie - tydens die operasie word klein insnydings in die onderbuik gemaak, waardeur die tumor verwyder word. Onder die voordele van hierdie metode is die maklike en vinnige postoperatiewe periode. As die gewas nie die dinamika van groei in die postmenopousale tydperk verander nie, dan word hierdie metode 'n meer radikale behandeling uitgevoer - verwydering van die baarmoeder. Na die operasie word die vrou gemiddeld 21 dae lank siekverlof gegee.

Nou bied medisyne 'n meer sagte behandeling aan - uteriene arterie embolisering. 'N Dwelm wat vaatbondels blokkeer, word aan die arteries gegee wat die gewas deur die femorale arterie voed. In hierdie toestande sterf fibroïede af. Die operasie word sonder narkose uitgevoer, die pasiënt is eendag in die hospitaal. Nog 'n innoverende behandeling metode is FUS-ablasie. Hierdie verhitting van die tumorweefsels met behulp van goedgerigte ultraklank. Die tegniek is nog nie tot die einde bestudeer nie, daarom word dit slegs op versoek van die pasiënte toegepas.

Baie vroue is bekommerd oor die vraag of fibroma die waarskynlikheid van swanger en 'n gesonde baba kan beïnvloed. As 'n reël beïnvloed fibromatose van die sagteweefsel van die baarmoeder nie die vrou se vermoë om swanger te raak nie. Volgens statistieke, na die operasie om mioknodes te verwyder, word die waarskynlikheid van swangerskap met 40% verminder. As mioma egter klein is en nie chirurgie benodig nie, beïnvloed dit nie die verloop van swangerskap en bevalling nie. Daarbenewens is 'n groot aantal gevalle aangemeld waarin 'n tumor tydens swangerskap of na bevalling aansienlik verklein of geheel en al verdwyn.

Uteriene fibroids: oorsake van ontwikkeling

Die presiese redes vir die vorming van nodulêre letsels op die baarmoeder vandag bly onverklaarbaar, maar die hoofrol in die voorkoms van die siekte spesialiste misluk in die hipotalamus-pituïtêre eierstelsel. Daar is 'n hipotese oor die afhanklikheid van die ontwikkeling van patologie op die vlak van estrogeen, wat drie keer van die begin van puberteit tot menopouse toeneem. Dus, die primêre oorsaak van fibroïdes word beskou as hormonale afwykings, wat die reg gee om te oor die doeltreffendheid van konserwatiewe behandeling met dwelms om die hormonale agtergrond van 'n vrou te normaliseer.

Die groei van fibromiomatiese nodusse, benewens 'n skending in die hipotalamus-pituïtêre eierstelsel, kan die gevolg wees van 'n aantal ander ongunstige faktore:

  • gebrek aan bevalling en borsvoeding tot 30 jaar,
  • gereelde aborsies
  • langdurige onvoldoende voorbehoeding,
  • chroniese, subakute en akute inflammatoriese prosesse in die baarmoeder en bylaes,
  • traumatiese ingewikkelde geboorte,
  • langdurige spanning
  • blootstelling aan ultraviolet straling
  • die teenwoordigheid van sistiese formasies in die eierstokke,
  • oorerflike aanleg.

Die groeitempo van die uterus op die baarmoeder styg by vroue van 35 tot 45 jaar met 'n afname in die funksionele aktiwiteit van een en die tweede ovarium, hul sensitiwiteit vir hormone, die voorkoms van funksionele spanningregulasiesisteme (hormonale, neuro-endokriene, immuun) en ontwrigting van homeostase (interne balans van die liggaam).

Die nadelige rol in die vorming van uteriene fibroïede behoort tot die lang-bestaande neuro-endokriene afwykings, patologiese klimaks en ander faktore: vetsug, lipied- en koolhidraatmetabolisme, endometriose en adenomyose.

Wanneer fibromyomatous knope aktief vermenigvuldig, nie net die selle van gladde spiere nie, maar ook kollageenvesels gevorm, wat tussen hulle geleë is. Hierdie twee komponente bepaal die grootte van die uteriene fibroids.

Uteriene fibroids: tekens en simptome van 'n knoop

Die kliniese simptome van baarmoeder fibroïdes mag minimaal of heeltemal afwesig wees en hang af van die vorm van fibroïede. Die pyn van fibromioom is nie in alle gevalle vreemd nie. Die uitgespreekte simptome wat waargeneem word in 'n derde van vroue met nodusse in die baarmoeder, verminder die lewenskwaliteit aansienlik.

Dikwels word hierdie patologie gemanifesteer deur die volgende simptome:

  • laer buikpyn,
  • intermenstruele bloeding en bloedige ontslag
  • gereelde urinering,
  • verslawing aan hardlywigheid
  • 'n effense toename in liggaamstemperatuur
  • pyn en swakheid in die onderste ledemate (dit is die manifestasie van die senuwee wortel kompressie sindroom met nodusse groter as 14 weke).

By die vorming van nodusse in die serviks - 'n spesifieke, skaars vorm van fibroïede, word fibromioom siekte vermoed indien die volgende simptome voorkom:

  • bloeding tydens seksuele omgang geassosieer met besering aan die knoop,
  • kramppyne wat veroorsaak word deur die geboorte van 'n knoop
  • onvrugbaarheid.

Uteriene fibroids: diagnostiese metodes

Om hierdie patologie te identifiseer, word 'n aantal diagnostiese studies uitgevoer:

  • ginekologiese ondersoek (om die grootte van die tumor met die weke van swangerskap te vergelyk),
  • ultraklank ondersoek van die baarmoeder en skildklier,
  • magnetiese resonansie beelding,
  • histeroskopie,
  • doplerometrie (beraamde bloedvloei in die uterus),
  • volledige bloedtelling (gereelde en langdurige uteriene bloeding lei tot 'n afname in hemoglobienvlak).

Wat is gevaarlike uteriene fibroids

Uteriene fibroid siekte vereis behandeling, aangesien dit dreig met die ontwikkeling van redelike ernstige komplikasies:

  • nekrose (nekrose) van die nodus - kan plaaslik of volledig wees. Die ontwikkeling van nekrose wat veroorsaak word deur die staking van voeding, vergesel van ernstige pyn, vererger deur palpasie, braking, prikkelbare derm simptome, hipertensie, die toevoeging van aansteeklike prosesse wat die verloop van die siekte kompliseer. Hierdie toestand verteenwoordig 'n gevaar vir die lewe en gesondheid van die pasiënt, vereis chirurgiese behandeling,
  • purulente prosesse - hierdie komplikasie vergesel meestal tumor nekrotisasie. Die toestand word vergesel deur ernstige sepsis, hipertermie. Noodchirurgiese behandeling word vereis,
  • node geboorte - hierdie komplikasie is kenmerkend van gewasse op die been van submucous lokalisering wat in die vagina gebore word en buite sy grense. In die proses is daar pyn of krampe in die lumbale streek en onderbuik. Om uteriene omkering te vermy, is dringende chirurgie nodig,
  • torsie van die knoopbeen - die mees algemene situasie, wat gepaard gaan met simptome soos: skielike pyn in die retroperitoneale en lumbaalstreek, hipertermie, rektale en urinêre blaar disfunksie, ens.
  • maligniteit van die fibromyomatous site is 'n seldsame verskynsel, waarvan die bestaan ​​kan aanvaar word in die geval van 'n vinnige toename in die grootte van die tumor, met volgehoue ​​groei van die werf in die post-menopousale tydperk, met algemene swakheid en anemie in die afwesigheid van groot en langdurige bloeding in 'n vrou.

Uteriene fibroids: behandeling

Die doel van moderne ginekologie is die behandeling van uteriene fibroïdes sonder chirurgie, maar in sommige gevalle is dit die enigste manier om fibromioom te beveg. Oor die metodes van behandeling van fibroïdes en baarmoeder fibroids kan hier gevind word.

Chirurgiese behandeling

Chirurgiese behandeling van fibroïdes word uitgevoer met die identifisering van die volgende aanduidings, wat onvoorwaardelik is:

  • submukous lokalisering van die knoop,
  • groot grootte fibromyomatous knoop (met 'n totale waarde wat ooreenstem met 14 weke van swangerskap)
  • uteriene bloeding, wat gelei het tot chroniese anemie,
  • vinnige groei van neoplasma
  • akute voedingsafwykings van die knoop (torsie van die bene, die dood van die tumor),
  • endometriale hiperplasie, eierstokkumas gekombineer met fibroïede,
  • kompressie van die blaas, ureter, rektum,
  • lokalisering van die knoop in die buishoek van die uterus, wat gelei het tot onvrugbaarheid,
  • servikale en servikale servikale lokalisering,
  • nie-regressiewe en groeiende fibroïede na menopouse.

Die omvang van die operasie hang af van die ouderdom van die vrou.

Pasiënte van voortplantingsouderdom met tegniese vermoëns voer konserwatiewe myomektomie uit. Veral as die grootte van fibromiomatiese knope in deursnee 2-5 cm is, totdat dit toegeneem het. Die voorkeur chirurgiese benadering is laparoskopies. Ongelukkig is die risiko van herhaling na konserwatiewe myomektomie redelik groot, wat wissel van 15 tot 37% van die gevalle.

Pasiënte van meer volwasse ouderdom en na menopouse, as vroue chirurgiese aanduidings het, ondergaan chirurgie om fibromioom saam met die liggaam van die baarmoeder te verwyder, want in die afwesigheid van regressie binne twee jaar na menopouse, kan fibroïede kwaadaardig raak en adenokarsinoom of sarkome word.

Konserwatiewe terapie

Dwelmbehandeling, wat voorgeskryf word vir die opsporing van fibromiomatiese nodusse van klein en medium grootte, is gemik op die verlangsaming van die verdere groei van die tumor, die voorkoming van chirurgiese ingryping om die baarmoeder te verwyder en die voortplantingsfunksie van die vrou te bewaar.

Konserwatiewe behandeling word in die volgende gevalle aangedui:

  • jong pasiënte,
  • met 'n klein hoeveelheid fibromyomatous knoop (tot 12 weke van swangerskap)
  • met intermuskulêre rangskikking van fibroïede,
  • in die geval van stadige groei van die fibromiomatiese knoop,
  • in die afwesigheid van vervormings van die baarmoeder.

Konserwatiewe terapie het ten doel om sistemiese afwykings te normaliseer wat kenmerkend van pasiënte met baarmoeder fibroïede is:

  • chroniese anemie,
  • inflammasie in die baarmoeder, fallopiese buise en eierstokke,
  • versteurde bloed wat die pelviese organe vul (veneuse kongestie, verlaging van bloeddruk),
  • Die funksionele toestand van die senuweestelsel en die outonome balans is geskend.

Ten einde sistemiese oortredings reg te stel, moet 'n vrou die volgende aanbevelings volg:

  • 'n gesonde lewenstyl waarneem (normale slaap, hou aan 'n gebalanseerde dieet, verhoog fisiese aktiwiteit, gee slegte gewoontes op, beheer liggaamsgewig,
  • normaliseer seks lewe
  • stelselmatig vitamiene en spoorelemente neem, veral in die winter en lente seisoene,
  • genees bloedarmoede
  • skakel neurotropiese faktore uit.

Wanneer 'n swangerskap voorkom, word dit bewaar, selfs as dit nie beplan word nie, aangesien die fibromioom sy struktuur kan verander en in sommige gevalle selfs die ontwikkeling kan staak as gevolg van die postnatale baarmoederreduksie, die borsvoeding van die baba vir ten minste vier maande.

Om die onvermydelike verwydering van die baarmoeder met toenemende tumorgrootte te voorkom, is dit nodig om voortplantingsfunksie tot 40 jaar te behou en in stand te hou.

Hoe effektief hormoonterapie sal afhang van 'n aantal faktore, onder andere: die aard van hormonale afwykings, die teenwoordigheid en digtheid van reseptore in miomatiese tumore en miometrium. In fibromyomatous nodules met 'n oorheersing van bindweefsel en in groot gewasse, is daar gewoonlik geen hormonale reseptore nie. Daarom, as gevolg van lae doeltreffendheid, is sulke pasiënte nie voorgeskrewe hormoonterapie nie.

Hormoonbehandeling word egter wyd gebruik om die menstruele siklus te verbeter. Vir hierdie doeleindes word progesteroon en derivate daarvan (didrogesteroon, ciproteronasetaat en androgeenderivate, 19-norsteroïede (levonrgestrel, noretisteronasetaat) voorgeskryf. Die gebruik van laasgenoemde is ongewens vir jong vroue, asook vroue wat ly aan vetsug, diabetes, kardiovaskulêre siektes.

Die mees belowende middels in hormoonvervangingsterapie met fibroid baarmoeder pasiënte - antigonadotropiny (danazol, gestrinone), het anti-estrogeniese en anti-progesteroon effek, waardeur veroorsaak 'n tydelike amenorrhea, sowel as agoniste van gonadotropien releasing hormone (goserelin, triptorelin, buserelin), ontvangs wat lei tot 'n toestand omkeerbare hipogonadisme.

Vir die uitvoer van spaarsamestelling van orgaanbehoudende operasies deur gebruik te maak van endoskopiese toerusting (soos laparoskopiese miomektomie, EMA), word 'n vrou voorgeskryf vir 'n kursus antigonadotropiene as 'n preoperatiewe voorbereiding.

Tans is daar spesiaal ontwikkelde strategieë vir langtermynbehandeling met die gebruik van antigonadotropiene, wat toelaat dat hoë kliniese doeltreffendheid sonder uitgespreek newe-effekte behou word.

Hierdie hormonale middels word onderskei deur goeie verdraagsaamheid, ontbrekende antigene eienskappe, hulle beïnvloed nie die bloedlipidspektrum nie. Daar mag 'n paar newe-effekte wees: warm flitse, sweet, vaginale droogheid, hoofpyn, depressie, senuweeagtigheid, verminderde libido, seborrhea, perifere edeem, verslegtende voornemende geheue, verminderde beendigtheid.

Na afloop van die behandeling, na 2-3 maande herstel die vrou haar normale menstruele siklus en estrogeenstatus. Daar is 'n vinnige hergroei van uteriene fibroïdes na sy oorspronklike grootte met die hervatting van alle kliniese simptome (in sommige gevalle word hulle minder uitgesproke).

Uteriene arteriële embolisering

Moderne ginekologie klinieke verkies minder traumatiese en doeltreffender metodes om uteriene fibroïdes te behandel. Een van hulle is emma-uteriene arteriële embolisering. Danksy hierdie minimaal indringende prosedure word die waarskynlikheid van terugval en komplikasies verminder, die vrou keer terug na haar normale lewe.

Die EMA-prosedure impliseer nie aktiewe chirurgiese ingryping nie, bewaar voortplantingsfunksie en laat die vrou 'n kans om swanger raak en kinders te dra.

Tydens die prosedure oorvleuel die uteriene arteries, wat die hoofbron van voeding vir die baarmoeder is en die enigste een vir fibromiomatiese nodusse. Die oorvleueling van bloedvate kom voor as gevolg van die bekendstelling van spesiale balle in hulle - die embolus. As gevolg van die gebrek aan bloedtoevoer word die baarmoederfibroïdes vervang met bindweefsel wat nie 'n bedreiging vir die gesondheid inhou nie. Daar is 'n normalisering van die urogenitale stelsel, die herstel van die reproduktiewe funksie van die pasiënt, die negatiewe simptome van die siekte verdwyn. Die gebruik van narkose is nie nodig vir die EMA-prosedure nie, geen letsels op die baarmoeder ná die intervensie nie.

In moderne ginekologiese sentrums voer EMA endovaskulêre chirurge uit wat bekend is met die nuutste tegnieke en vaardighede om met spesifieke instrumente van die nuutste modifikasie te werk, waardeur die gehalte van die prosedure aansienlik verbeter word.

Die keuse van 'n mediese fasiliteit vir embolisering van die uteriene arteries alleen is nie 'n maklike taak nie. Ons sal u help om 'n keuse te maak, die beste kliniek met ervare spesialiste en hoëtegnologie-toerusting te vind. Vra vrae aan die koördineerder van die sentrum behandeling van baarmoeder fibroids en maak 'n afspraak per e-pos.

diagnose

Die primêre metode van diagnose is om 'n deeglike ginekologiese ondersoek op die stoel deur spieëls uit te voer. In die teenwoordigheid van 'n nodus, 'n spesialis dui op 'n toename in die grootte van die voortplantingsorgaan, word die oppervlak van die baarmoeder ongelyk, en palpasie slaag dikwels daarin om die nodus self te vind, wat oral in die orgaan kan voorkom, maar meer dikwels op die voor- of agtermuur.

Patologiese fokus op die ultraklankmonitor. Bron: radiographia.ru

Om die aanvanklike diagnose te bevestig, word die pasiënt na 'n ultraklankskerm van die pelviese organe gestuur. By ondersoek sal die ginekoloog aandag skenk aan die afwesigheid of teenwoordigheid van ronde vormige neoplasmas met duidelike rande. In hierdie geval praat mens van fokale fibromatose, met diffuse vorm, samesmelting van patologiese foci kan opgespoor word. As onderwys onlangs ontstaan ​​het, sal dit hipo-oorkom wees.

As die dokter dit nodig ag, sal die vrou toegeken word om laparoskopiese diagnose, histeroskopie uit te voer. Sulke studies word egter selde uitgevoer, en dikwels, net om die ligging van die patologiese knoop so akkuraat moontlik te bepaal. As dit op die voormuur is, word laparoskopie uitgevoer; as dit op die agtermuur of in die muskus geleë is, sal die prosedure nie die nodige inligting verskaf nie.

Dit is baie belangrik dat 'n spesialis aanwysings gee aan 'n ondersoek deur 'n endokrinoloog. Dikwels begin fibromomoususe knope as 'n wanbalans van hormone, dus die agtergrond moet bestudeer en reggestel word.

swangerskap

Baie vroue vra 'n heeltemal logiese vraag of baarmoederfibromatose en swangerskap in een organisme kan bestaan, of 'n neoplasma 'n uitwerking op die moontlikheid van bevrugting het, sowel as op die proses van fetale ontwikkeling in die baarmoeder. So, baie kenners is daarvan oortuig dat baarmoeder fibroma tydens swangerskap net meer versigtige waarneming van die verwagende moeder vereis.

Met 'n klein tumor grootte, is swangerskap nie kontraindikeer nie. Bron: rakuhuk.ru

As u verwys na mediese statistiek, in ongeveer 40% van die kliniese gevalle, indien chirurgiese verwydering van hierdie tipe tumor uitgevoer is, verminder die waarskynlikheid van konsepsie nie. Dit is ook opmerklik dat dokters nie bedrywighede vir klein mate van mitomatiese nodusse voorskryf nie. Hulle beïnvloed nie die fetale ontwikkeling, swangerskap en aflewering nie.

Die voorgeskrewe patologie is baie algemeen, terwyl 'n groot aantal meisies na die geboorte van 'n kind en 'n vorige swangerskap die knoop daarna in grootte verminder het, en in sommige selfs selfs verdwyn. Negatiewe effekte (onbehoorlike ligging van die fetus, langdurige toksisose, hipoksie, vroeë afvoer van water) word egter nie uitgesluit nie.

Nadat die fibromomotiese nodus in die baarmoederholte geïdentifiseer is, moet die voorste ginekoloog individueel vir elke pasiënt die mees geskikte behandelingstaktiek ontwikkel, gebaseer op die vrou se ouderdom en die eienskappe van die kliniese geval. Dit is streng nie toegelaat om terapie met volk remedies uit te voer sonder voorafgaande konsultasie met 'n spesialis nie.

Dit is te wyte aan die feit dat verkeerde gekose metodes die ontwikkeling van komplikasies kan veroorsaak, insluitend dié wat met hormonale versteurings geassosieer word. As jy byvoorbeeld fytopreparasies ongecontroleer neem, is dit moontlik dat hulle komponente bevat wat die groei van nodusse sal versnel.

Die behandeling word uitgevoer deur hormoonterapie. Bron: lechusdoma.ru

As die gewas klein is, word die pasiënt voorgestel dat dit meer dikwels deur 'n dokter gesien word. As daar geen groei is nie, word slegs ondersteunende of simptomatiese terapie uitgevoer. Met langdurige en ernstige bloeding, sowel as, as die nodus groot is, is chirurgiese ingryping nodig.

Dikwels met diffuse fibromateuse knope, in gevalle waar die pasiënt sekere komplikasies in die ginekologiese deel het, is dit moontlik dat die baarmoeder tot by die servikale gedeelte heeltemal verwyder sal word.

Folk remedies

As uteriene fibroma gediagnoseer word, moet behandeling met volksremedies, waarvan die resensies uiteenlopend is, gemonitor word deur 'n voorste ginekoloog. Selfs as die vrou voel dat die gebruik van kruiemiddels veilig is, stem dit nie altyd ooreen met die werklikheid nie. Praktisering van tradisionele medisyne is slegs toelaatbaar in die aanvanklike stadiums van die ontwikkeling van patologie.

Om te verseker dat die weefsels nie so vinnig groei nie, kan jy 'n paar effektiewe resepte gebruik:

  1. Elke dag moet jy twee eetlepels drie keer per dag sap van hierdie plant drink. Hierdeur is dit moontlik om die vlak van estrogeen in die bloed geleidelik te verminder, waardeur die groei van die nodus ophou. Om die terapeutiese effek te verbeter, is dit toelaatbaar om die herder se sakkiesap met hiperiese sap in gelyke verhoudings te meng.
  2. Die kalendula gees tinktuur het ook 'n goeie uitwerking op die liggaam. Om dit voor te berei, vat drie eetlepels blomme van die plant, gooi dit met een bottel pure wodka en sit dit twee weke lank in 'n donker plek. Neem dan een eetlepel op 'n leë maag.
  3. Jy kan daagliks een eetlepel drie keer per dag vars gekapte aartappelsap drink. As gevolg van sulke behandeling is daar 'n hoë waarskynlikheid dat in die daaropvolgende myometrium normaalweg sal ontwikkel.
  4. 'N Effektiewe metode is die gebruik van klit sous. Hierdie middel word gebruik in volksgeneeskunde vir die verligting van inflammatoriese prosesse. Om die medisyne voor te berei, neem twee eetlepels van die plant se wortels en stoom dit in 'n glas kookwater, hou dan vir 7 minute op die stoombad, afkoel en drink drie keer per dag vir 60 milliliter.
  5. Die uterus van die baarmoeder spreek goed met ginekologiese siektes. Danksy die ontvangs van hierdie kruie kan dit lei tot normale hormone. As fibromatose gediagnoseer word, neem dan 10 gram van 'n plant en 100 ml vodka, meng alles, hou 1 week in 'n donker plek en drink dan 10 druppels twee keer per dag.

Om die fibromatous knoppies te behandel met behulp van tradisionele medisyne, is resepte noodwendig noodsaaklike kursusse, waarvan die duur van 14 tot 20 dae is. Nadat die eerste behandelingsperiode voltooi is, is 'n breek van 10 dae nodig, dan word terapie weer begin, en dus moet drie of vier rondtes geslaag word.

komplikasies

Die mees gevaarlike komplikasie van hierdie patologie is die brandende fibromatiese knoop. In hierdie toestand word 'n submukose, goedaardige lumbale vorming deur die servikale kanaal afgeskei. Hierdie tipe formasie lokalisering word opgespoor in elke vierde pasiënt.

As die fibromatiese knoop sy groei in die baarmoederholte in die baarmoederholte lei (die servikale opening), is daar 'n geleidelike sametrekking van die miometrium om die neoplasma en die verdunning van die stam, wat lei tot die voorkoms van mobiliteit. Vir 'n geruime tyd hou die baarmoeder die nodus in, maar as die patologie 'n lang tydperk verloop, kom die gewas uit, waardeur dit 'n eienaardige naam ontvang het.

Wanneer die knoop gebore word, is daar ernstige pyn in die onderbuik. Bron: ot-parazita.ru

Hierdie toestand vereis onmiddellike mediese ingryping, en jy kan die ontluikende knoop vermoed deur die volgende simptome:

  • In die area van die onderbuik verskyn erge kramppyne,
  • Uit die genitale kanaal blyk uit dik ekssudaat gemeng met bloed,
  • Daar is 'n gevoel van ongemak in die vagina,
  • Integrasies word bleek, sweet verhoog, algemene swakheid verskyn,
  • Bloeddruk daal, en hartklop neem toe.

Om die voorsiening van noodhulp te vertraag, kan nie, want die pasiënt is in 'n ernstige toestand. Dokters moet egter die tyd van differensiële diagnose neem, en bepaal of dit presies die ontluikende knoop is, of 'n spontane aborsie, servikale poliep of sarkome.

Die hoofdoel van terapeutiese maatreëls is die verligting van uteriene bloeding, asook die uitskakeling van pynlike sensasies. Vir hierdie operasie word uitgevoer. Dikwels word die operasie deur middel van vaginale toegang gedoen. Spesiale tangse voer 'n neoplasma-beslaglegging uit, dan word dit gedraai en afgekap, waarna hulle die voedingsvate oorsteek, die bloeding stop en skraap maak.

As die pasiënt nie betyds gekwalifiseerde mediese sorg voorsien nie, kan dit lei tot nekrose van die fibromomouse weefsel, inversie van die baarmoeder en die ontwikkeling van die inflammatoriese proses. Met die tydige opsporing van fibromomoususe nodes is dit nodig om behandeling voor te berei wat deur die dokter voorgeskryf is, en ook om nie voorkomende ondersoeke te verontagsaam nie.

So 'n ander baarmoedermoma

Die nasionale gids vir verloskundiges en ginekoloë verklaar dat fibroïdes goedaardige hormoon-sensitiewe proliferate is, bestaande uit gemodifiseerde myometrium gladde spiere. Die terme "fibroma", "fibromyoma" en "leiomyoma" word as sinonieme gestel. In die algemeen is dit die geval. In die roetine-praktyk van 'n plaaslike ginekoloog maak dit nie regtig saak watter soort tumor groei in die baarmoeder-leiomioom of fibroïede nie. Die oorsake, simptome, metodes van diagnose en behandeling vir elk van hierdie patologieë sal soortgelyk wees.

Aangesien goedaardige gewasse baie gemeen het, kan beide ginekoloë en pasiënte na hierdie patologieë verwys as fibroïede, en mioma, en fibromioom, en leiomioom.

Histoloë en patoloë stem nie saam met hierdie interpretasie nie en dui aan dat fibromioom 'n tumor is, wat bestaan ​​uit spier- en bindweefselvesels in ongeveer dieselfde verhouding. Hierdie spesialiste verdeel alle goedaardige baarmoedergewasse in twee tipes:

  • Leiomioom - 'n knoop wat meestal bestaan ​​uit spierweefsel,
  • Fibroma is 'n gewas, waarin meer as 50% deur bindweefselvesels beset word.

Fibroids van die baarmoederliggaam is 'n intermediêre toestand waarin die hoeveelheid spier en bindweefsel in die samestelling daarvan ongeveer gelyk is. In die Internasionale Sistematiek van Siektes (ICD-10), gaan al hierdie lande onder dieselfde kode - D25, aangesien dit vir 'n praktiserende ginekoloog die verskil tussen hulle onbeduidend is en meer navorsingsbelang het (in histologie en patologiese anatomie).

Die term "fibroids" kan enige vorm van tumor verberg, en slegs 'n weefselanalise sal toon dat die knoop in die baarmoeder is.

Om die tipe myoma node te bepaal, is dit nodig om die tumorweefsels te analiseer.

Oorsake van die siekte en sleutelrisiko faktore

Fibromatose word beskou as 'n toestand wat die voorkoms van 'n baarmoeder tumor voorafgaan. Onder hierdie term verstaan ​​die diffuse groei van patologiese foci. Dit is onmoontlik om een ​​nodus uit die eerste beginsels van mioma uit te gee. Die baarmoeder groei effens in grootte, maar word nie vervorm nie. Op hierdie stadium is die siekte gewoonlik asimptomaties en word per toeval tydens 'n ultraklankskandering opgespoor.

Die voorkoms van 'n fibromatiese knoop word voorafgegaan deur die volgende toestande:

  • Voorheen seksuele ontwikkeling: die aanvang van die eerste menstruasie tot 12 jaar, die voorkoms van sekondêre seksuele eienskappe vroeër as 9 jaar
  • Weiering van die geboorte van 'n kind. Die waarskynlikheid van die ontwikkeling van die siekte word toegeneem in nonpartum vroue oor die ouderdom van 30,
  • Laat eerste geboorte (30-45 jaar),
  • Oordragte aborsies of miskrame oorgedra. 'N Enkele aborsie kan ook die groei van die maagnodus uitlok, maar meer dikwels praat ons oor talle baarmoeders van die baarmoeder, wat hierdie proses vergesel,
  • Instrumentale intervensies op geslagsorgane,
  • Ondergaan chirurgie op die baarmoeder,
  • Traumatiese en langdurige arbeid,
  • Oorgewig en vetsug,
  • Lang stresvolle situasies.

У женщин, страдающих ожирением, высока вероятность возникновения фибромиомы матки.

Все эти состояния провоцируют повышение уровня эстрогенов в организме и тем самым запускают пролиферацию клеток. In die loop van herhaalde siklusse van hiperplasie, akkumuleer fenotipies gemodifiseerde gladdespierselle, waarvan die fibroleyiomiekiem daarna gevorm word. In 'n gevalgeskiedenis van 'n vrou met 'n baarmoeder tumor, is daar byna altyd bewyse van 'n belaste ginekologiese geskiedenis. Patologie word ook aangetref in ongebore jong pasiënte, maar sulke gevalle is baie minder algemeen.

Inflammatoriese siektes van die pelviese organe word ook beskou as 'n risikofaktor vir fibroïede. Endometritis verhoog nie die vlak van estrogeen nie, maar verswak die liggaam se immuunverdediging en dra by tot die skending van apoptose - die natuurlike geprogrammeerde seldood. Die verspreiding van myosiete lei tot die voorkoms van die rudiments van fibroïdes en verder tot die aktiewe groei daarvan.

In moderne ginekologie word aandag gegee nie net aan estrogeen nie, maar ook aan progesteroon, 'n ander vroulike hormoon. Studies het getoon dat die tumor groei tydens swangerskap, sowel as wanneer gestagene voorgeskryf word (Duphaston, Utrogestan). In hierdie verband moet die tydperk van swangerskap asook hormonale middels toegeskryf word aan risikofaktore vir die ontwikkeling van die siekte.

Praktyk toon dat tydens swangerskap fibromioom steeds groei.

Ander teorieë oor die voorkoms van fibroïdes verdien aandag:

  • Gereelde ovulasie. Die moderne vrou gee een of twee keer aan 'n kind geboorte. Die res van die tyd in haar liggaam is die maandelikse veroudering van follikels, die vorming onder hulle dominante en ovulasie. Die baarmoeder elke siklus berei vir 'n moontlike swangerskap voor deur die endometriële laag te verhoog. Spierweefsels vermeerder, wat hul onbeheerde groei en die voorkoms van 'n tumor veroorsaak,
  • Beserings en chirurgie op die baarmoeder. Skade aan miometriese weefsel kan lei tot die onjuiste herstel en aktivering van seldeling, wat ook die voorkoms van miomatiese knoop veroorsaak.

Daar is geen verskil in die ontwikkeling van leiomioom en fibroïede nie. Die oorsake van elke tipe tumor is dieselfde. Op 'n sekere stadium van proliferasie word meer bind- of spiervesels in die weefsels van die knoop opgehoop, en dit bepaal sy tipe.

Goedaardige gewasse van die baarmoeder groei in die voortplantingsperiode en word feitlik nie by adolessente opgespoor nie. Vibromoom in 'n maagd is skaars. In die praktyk kom sulke situasies voor as die pasiënt op die ouderdom van 25 jaar en ouer bly. Ginekoloë noem onreëlmatige geslagslewe of gebrek daaraan een van die risikofaktore vir baarmoederfibroïede.

Die foto hieronder toon die tipes fibroids:

  • Subserous - is naby aan die buitenste laag, kan uitsteek bo die baarmoeder op die been,
  • Interstitiële - geleë binne die mure van die liggaam
  • Submukous - gaan in die baarmoederholte.

Veral onderskeide nodusse wat in die serviks geleë is of die vagina verlaat.

Tipes mitomatiese nodusse, afhangende van hul ligging.

Die kliniese beeld van die siekte: hoe om te verstaan ​​dat daar 'n tumor in die baarmoeder is?

Die volgende diagnostiese kriteria help om die ontwikkeling van die siekte te vermoed:

  • Verander die aard van menstruasie. As die tydperke oorvloedig en lank geword het, moet jy 'n ultraklank ondergaan en uitvind of daar 'n goedaardige tumor in die baarmoeder is. Node wat submukous of intraparietale voorkom, verander die aard van menstruasie, verhoog hul duur en volume. Dikwels is daar pyn in die onderbuik en onderrug, wat na die voltooiing van bloeding slaag. Subserieuse gewasse beïnvloed nie menstruasie en bly asimptomaties vir 'n lang tyd nie,
  • Uteriene bloeding. As volop menstruasie nie eindig nie, word die volume bloedverlies toeneem, die vrou se toestand vererger, jy moet na 'n dokter se kantoor gaan (as daar bloei is, bel 'n ambulans). Hierdie simptoom kom voor in baie ginekologiese siektes, en fibromioom is slegs een van die waarskynlike diagnoses,
  • Intermenstruele asikliese bloeding. So 'n teken kan beide mioma en endometriale hiperplasie aandui, daarom is dit onmoontlik om sonder 'n dokter te spreek. Acykliese bloeding kom hoofsaaklik voor in interstitiële meervoudige formasies, wanneer byna die hele spierlaag van die baarmoeder vervorm word en nie in staat is om volledig te kontrakteer nie,
  • Chroniese pynsindroom. Pyn is nie die hoof simptoom van fibroïede nie. Hierdie gewas maak hom dikwels deur menstruele afwykings. In die vroeë stadiums van pyn daar, en net met die groei van die knoop, is daar onaangename trek sensasies in die onderbuik. Die pyn kan aan die sakrum- en lumbale gebied gegee word, in die digher en perineum. Met groot fibroïdes word die tinteling onder die ribbes, in die epigastriese streek aangetref,
  • Gewigstoename en abdominale groei. Kom voor met groot en reuse gewasse. Vibromoom kan beduidende groottes bereik tot die volle termyn swangerskap, en dit is onmoontlik om nie so 'n formasie op te let nie.

Een van die tekens van die teenwoordigheid van groot fibroïede in die baarmoeder is 'n toename in die grootte van die maag in 'n vrou.

Vibromoom is gevaarlik vir sy komplikasies wat voortspruit uit die vinnige groei van die knoop en die verwerping van terapie. 'N gewas in die baarmoeder kan die ontwikkeling van sulke toestande veroorsaak:

  • Ongemak, algemene swakheid, tinnitus, vinnige hartklop en duiseligheid is almal tekens van ystertekort-anemie. Ystertekort kom voor op die agtergrond van bloedverlies tydens menstruasie of in die middel van die siklus, na swaar bloeding. Hierdie toestand kan gepaard gaan met 'n afname in bloeddruk en beswyking.
  • Gereelde urinering. Kom voor met onderliggende tumore, druk op die blaas. Reuse formasies kan die lumen van die ureter of uretra blokkeer en lei tot akute urinêre retensie,
  • Hardlywigheid is nog 'n simptoom van subperitoneale fibroïede wat op die rektum druk. In gevorderde gevalle kan die gewas dermobstruksie veroorsaak,
  • Erge abdominale pyn ontstaan ​​wanneer torsie van die bene van fibroïede en die ontwikkeling van nekrose. Die pyn word kramp, bloedige ontslag uit die vagina, koors, naarheid en braking,
  • Die kramppyn wat in 'n kruis gee, praat oor 'n geboorte van 'n submukuse knoop. Uitwissing van die gewas word vergesel deur bloeding.

'N Naserende myoma node en sy uittreksel in die holte van die vagina, veroorsaak dat die vrou groot pyn het, wat gelyk het aan arbeidskontraksies.

Waarom groei 'n tumor

Vibromoom het een kenmerk - dit groei stadig stadig. Bindweefselvesels vermeerder nie te vinnig nie, dus kan hierdie gewas oor die jare nie verander nie. Stadig groei slegs fibroma in grootte - 'n nodus wat bestaan ​​uit meer as 50% bindweefsel. Leiomyome - spierformasies - word gekenmerk deur vinnige groei.

Veranderinge in die grootte van 'n nodus word beïnvloed deur die volgende toestande:

  • Swangerskap en bevalling. Sommige fibromyomas groei tydens swangerskap, terwyl ander, in teenstelling hiermee, afneem. Daar word opgemerk dat die kans op regressie met klein nodusse ietwat hoër is,
  • Aborsies en miskrame. Enige hormonale veranderinge en chirurgiese ingrepe op die baarmoeder dreig met die onbeheerde groei van die nodus,
  • Klimaks. Met die aanvang van menopouse verminder die produksie van geslagshormone, wat lei tot die natuurlike regressie van die tumor. As die vorming toeneem na die aanvang van menopouse en verhoog na die ouderdom van 50-60 jaar oud - moet u dadelik deur 'n ginekoloog ondersoek word. Sulke simptome kom voor tydens die vorming van sarkome - 'n kwaadaardige gewas van die baarmoeder,

Tydens die menopouse, is geneig om neoplasmas as 'n reël te verminder. As die gewas groei, kan dit 'n teken wees van 'n kwaadaardige tumor.

  • Aanvaarding van hormonale middels. Sommige middels veroorsaak 'n vermindering in die grootte van die fibroids, terwyl ander bydra tot die groei daarvan.

Die effek van hitte op die groei van fibroïede is nie bewys nie, maar dokters beveel hulle pasiënte nie om betrokke te raak by prosedures wat verband hou met die opwarming van die liggaam nie. As jy 'n vinnige groei in die onderwys sien (meer as 4 weke per jaar), kan jy nie sport gaan nie, bly lankal op die strand, gaan na die bad, sauna, solarium.

In onlangse jare het fibromioom opgehou om as 'n voorkanker toestand beskou te word, maar onkologiese waaksaamheid bly. Sarkoom en fibroïede word gepaard met die verskyning van soortgelyke simptome, sodat een van die ander toestande slegs onderskei word na 'n volledige ondersoek. Fibroma kan nie in kanker hergebore word nie, maar die moontlikheid van gelyktydige ontwikkeling van 'n kwaadaardige tumor in 'n aangepaste of intakte miometrium word nie uitgesluit nie.

Taktiek vir vermeende fibromioom

Om die tumor te identifiseer, word uitgevoer:

  • Eksaminering deur 'n ginekoloog. Wanneer die baarmoeder ondersoek word, trek die dokter aandag aan sy toename, die teenwoordigheid van nodusse. Wanneer gewasse van klein grootte word, word geen beduidende veranderinge waargeneem nie,
  • Laboratorium ondersoek vir mioma is nie betekenisvol nie. Die dokter kan 'n bloedtoets aanbeveel vir hormone om comorbiditeite op te spoor, tumormerkers te identifiseer vir vermoede sarkome,
  • Ultraklankondersoek. Op ultraklank word fibromioom gesien as 'n hipo-oke massa. Eksamen identifiseer areas van bindweefsel wat tot 50% van die tumor insluit,
  • Histeroskopie. Laat jou toe om submukose nodusse te identifiseer, onderskei hulle van poliepe, neem aspiraat van die baarmoeder, voer diagnostiese curettage uit,

Een van die tipes diagnose van tumore in die baarmoeder is histeroskopie, waarmee jy die patologiese veranderinge kan sien en 'n weefselmonster kan neem.

  • Laparoskopie. Dit word aangedui vir onderliggende vormings, kompressie van die bekkenorgane deur die gewas,
  • Histologiese ondersoek van makro- en mikroskopiese monsters word uitgevoer na die verwydering van die nodus. Laat jou toe om die tipe tumor te identifiseer, om te onderskei tussen kwaadaardige en goedaardige gewasse.

Uterine myome word dikwels vergesel deur 'n ander patologie van die voortplantingsorgane (poliepe en endometriale hiperplasie, adenomyose, ovariale siste). Ook tydens die ondersoek word mastopatie, skildklierpatologie (hipotireose) dikwels opgespoor.

Beginsels van terapie: hoe om te behandel?

In die reproduktiewe ouderdom kan die fibroid nie homself oplos nie. Daarom sal die pasiënt met fibromioom vroeër of later behandeling benodig. Die keuse van behandelingsmetode hang af van die grootte van die werf. Alle entiteite word in verskillende tipes verdeel:

  • Klein: tot 2,5 cm en tot 5-6 weke van toenemende baarmoeder,
  • Medium: 2,5-5 cm en 6-12 weke,
  • Groot: 5 cm en 12 weke.

Die ultraklankfoto toon 'n groot tumor.

Die grootte van die gewas is belangrik vir die keuse van geneesmiddelterapie, sowel as die bepaling van die metode van operasie. Die kenmerk van fibromyoom afhangende van die grootte daarvan word in die tabel aangebied.

Wat beïnvloed die ontwikkeling daarvan

Die knoop kan vir 'n lang tyd in rus wees, die siekte sal asimptomaties wees. Dit bemoeilik grootliks die diagnose en lei tot die behandeling van vroue vir mediese hulp in die laat stadium van die siekte. Maar daar is redes wat bydra tot sy aktiewe groei en ontwikkeling.

Vibromoomformasies groei onder die invloed van uitdagende faktore:

  • onstabiele hormone,
  • chroniese fokus van infeksie (inflammatoriese prosesse in die baarmoeder, appendages),
  • baarmoedervoering is beseer weens chirurgie, aborsie,
  • genetiese aanleg
  • laat geboorte,
  • hormonale kontrasepsie oor 'n lang tydperk.

Indirek word die ontwikkeling van die fibroid-werf beïnvloed deur oormatige gewig, alkohol- en nikotienmishandeling, senuweespanning vir 'n lang tyd en swak ekologie.

Volgens statistieke word radikale terapie met behulp van die metode van uterusverwydering uitgevoer in geval van vinnige groei van die tumor en die groot grootte daarvan by vroue 40-45 jaar oud.

Fibromatous uterus en swangerskap

Die groot grootte van die knoop kan die servikale kanaal knyp, wat dit moeilik maak vir die ovulasieproses, wat onreëlmatige menstruasie veroorsaak en bevrugting voorkom.

Wanneer 'n neoplasma tydens swangerskap aangetref word, word dit volgens aanwysings behou, veral as dit die eerste geboorte is. Dit is verpligtend om gereeld die ginekoloog te besoek om miskraam, premature geboorte te voorkom.

Geboorte in vroue met fibromus is ingewikkeld deur bekken of transversale voorkoms van die fetus. Die beste in hierdie geval is 'n keisersnit. Met 'n ongunstige ligging van die nodus in die baarmoeder, toksikose, hipoksie van die fetus, met die ontwikkeling van die patologie van die struktuur, voortydige arbeid.

Dit is bewys dat natuurlike borsvoeding, die proses van melkproduksie die grootte van die gewas aansienlik verminder of tot die resorpsie lei.

Kenmerke van die ligging van nodusse

Namate die spiervesels van die fibromiomatiese knoop groei, word hulle aangevul met bindweefsel in 'n verhouding van 1: 1. Daar is fokusfibromatose fokale en diffuse. Gevolglik het die eerste een duidelike grense, neoplasmas in verskillende plekke van lokalisering is nie dieselfde nie. Gemengde nodusse word gekenmerk deur vae grense, wat dit moeilik maak om te diagnoseer.

Die gewas kan binne die miometriumweefsel ontwikkel - intramurale plek, onder die sereuse membraan, in die buikholte - onder die slymvlies, onder die baarmoeder, groei in die baarmoeder.

Fokus fibromioom kan ontwikkel langs die anterior, laterale en posterior wand van die baarmoeder, aan die onderkant van die orgaan en sy ertsmus. Afhangende van die ligging van die kliniek sal wissel.

Simptome weens ligging:

  1. Die knoop wat op die voormuur ontwikkel, veroorsaak pynsindroom met bestraling aan die blaas, die dunderm.
  2. Lokalisering op die rug van die baarmoeder lei tot pyn in die rektum.
  3. Die groei van die gewas anterior skend urinering, inkontinensie kan ontwikkel.

By die diagnose van formasies bepaal die dokter hul inhoud om die teenwoordigheid van atipiese selle uit te sluit. Die gevaarlikste is die verspreiding van fibroïede (as gevolg van vinnige groei) en pre-sarkome.

Nasentfibromatous knoop

Dit is 'n komplikasie teen die agtergrond van die onderliggende siekte, wat die uitkoms van die tumor deur die servikale kanaal is. Die opsporingskoers is een in vier gevalle. Die gevaar lê in die ontstaan ​​van die beweeglikheid van die knoop as gevolg van dunner bene.

In die afwesigheid van tydige behandeling, verlaat die knoop die baarmoeder in die vagina en ontvang dus so 'n naam. Die volgende simptome is kenmerkend van 'n "ontluikende" tumor:

  • "Dolk" maagpyn,
  • dik ontslag
  • 'n skerp daling in bloeddruk
  • simptome van algemene dronkenskap: kouekoors, swakheid,
  • ligte vel
  • oormatige sweet.

Die voorwaarde vereis die voorsiening van nood mediese sorg met hospitalisasie in 'n mediese instelling. Eerstens sal 'n kenmerkende differensiasie van die siekte van poliepe, baarmoeder sarkom en spontane aborsie uitgevoer word.

Om bloeding van die baarmoeder te stop, word chirurgie aangedui. Komplikasies van die ontluikende knoop:

  • tumor nekrose,
  • uteriene verplasing
  • die ontwikkeling van die inflammatoriese proses in die endometrium van die uterus.

Konserwatiewe terapie

As die tumor op 'n vroeë stadium van ontwikkeling opgespoor word, kies dokters waarnemingstaktieke, terwyl die hormone van die vrou beheer word.

Die tradisionele metode om fibroïede te behandel is 'n hormonale tegniek. Dit word gebruik by neoplasma groottes tot 12 weke (rekords word weke gehou, soos tydens swangerskap, as gevolg van lokalisering in die baarmoeder). Aan die begin van die behandeling word die hormonale status van die pasiënt bepaal, en die teenwoordigheid van gepaardgaande chroniese fokus van infeksie.

Vibromoom is 'n hormoon afhanklike tumor; as dit vroeg in die stadium waargeneem word, is chirurgie nie nodig nie. Medisyne word vir ten minste ses maande voorgeskryf. Die keuse van medisyne word nie net beïnvloed deur die kenmerke van die werf nie, maar ook volgens die ouderdom van die pasiënt:

  1. Voorbereidings Duphaston, Norkolut verminder die produksie van hormone deur die eierstokke, veranderende hormone. Om die resultaat te konsolideer, moet hulle minstens ses maande geneem word. As die aanbevelings nie gevolg word nie, kan die neoplasma dramaties toeneem. Met dieselfde doel gebruik hormonale voorbehoedmiddels: Janine, Marvelon, Yarinu.
  2. Nog 'n behandeling opsie is installasie van intrauteriene toestel Mirena. Hierdie metode van behandeling kombineer die kontraseptiewe funksie. Die spiraal word slegs geplaas vir vroue wat geboorte gee.

Orale voorbehoedmiddels van die laaste geslag beïnvloed die gewas, ongeag die oorsaak van die voorkoms daarvan. Wanneer hulle gebruik word, stop tumorgroei. Die voordeel van dwelms is hul vermoë om die vorming van fibroïede te voorkom, en bied 'n voorkomende effek.

Kontraindikasies vir die behandeling van hormonale middels:

  • diabetes mellitus
  • spatare,
  • hipertensie.

Daarbenewens word narkose, ysterbereidings vir bloedarmoede, hemostatiese middels en vitamiene simptomaties voorgeskryf. Die aanstelling van elektroforese met natrium of kaliumjodied lei tot 'n vermindering in die hoeveelheid hormone wat deur die eierstokke geproduseer word.

Magnetiese terapie sessies verbeter die effek van hormonale behandeling. Met radonbaden normaliseer die hormone van 'n vrou.

Aanlyn knoopverwydering

Dokters gebruik chirurgiese behandeling wanneer dit onmoontlik is om fibroïede uit te skakel deur 'n konserwatiewe metode. Aanwysings vir die gebruik daarvan is:

  • groot knoopgroottes (meer as 12 weke),
  • kwaadaardigheid van opvoeding,
  • oorvloedige, volgehoue ​​bloeding,
  • gepaardgaande ginekologiese patologie.

In elk geval bly die prioriteit van dokters om die voortplantingsorgane van vroue te bewaar.

Moderne ginekologie het verskeie maniere om die nodus te verwyder:

  1. Een van die metodes is myomektomie - die verwydering van 'n tumor wat spaar met die behoud van die baarmoeder, in die toekoms sal die pasiënt die kind kan swanger en uit te voer. 'N Herhaling van die siekte is egter moontlik. U moet gereeld 'n ginekoloog besoek.
  2. As die grootte van die knoop te groot is, is die orgaan gedeeltelik of heeltemal verwyder. Die laparoskopiese metode word deur dokters gebruik wanneer die nodus in die dikte van die senuweefibre of bokant hulle geleë is. Die metode word aangedui vir tumorgroottes groter as 6 cm, sowel as vir die "opkomende" fibromomoususe knoop. Hysteroskopie word gebruik om 'n tumor in die anterior uteriene holte te verwyder.
  3. Die metode van arteriële embolisering is gebaseer op 'n kunsmatige blokkasie van die arteries wat die baarmoeder voed. Dit lei tot distrofiese prosesse in die tumorweefsel, gevolg deur die dood daarvan.

Siektes voorkoming

Dit is nodig om die kompleks van maatreëls, ongeag ouderdom, noukeurig te waarneem: bevalling, premenopausal, en direk gedurende menopouse.

Om te voorkom dat fibromus nodig het:

  1. Vermy besering aan die baarmoedervoering.
  2. Handhaaf die eerste swangerskap en beplan dit tot 22 jaar.
  3. Tydige behandeling van siektes van die voortplantingstelsel, die voorkoming van die oorgangspatologieë in die chroniese stadium.
  4. Moenie die sonbad en looiery bedwelm nie.
  5. Lei 'n aktiewe lewenstyl. Gereelde oefening help om bloedsomloop te verbeter, beïnvloed die toestand van die liggaam as 'n geheel positief.
  6. Moenie die jaarlikse ondersoeke van die ginekoloog oorskiet nie.

Wanneer 'n fibromatiese knoop by vroue gevind word, is die voorspelling vir die lewe en bevrugting van die kind gunstig. In geval van afwykings in die gesondheidstoestand, soek mediese hulp onmiddellik. Om herhaling van die siekte te voorkom, is dit nodig om die dokters se aanbevelings te volg en elke ses maande ondersoek te word.

Oorsake van uteriene fibroïede

Die enigste betroubare gevestigde rede vir die ontwikkeling van uteriene fibroids is 'n wanbalans van geslagshormone. Die hoofrol behoort aan die toename in die konsentrasie van estrogeen met 'n afname in die inhoud van progesteroon.

Volgens die hormonale teorie van die ontstaan ​​van baarmoederfibroïede kan enige situasie wat lei tot 'n hormonale wanbalans 'n uitdagende faktor wees.

Daar is drie moontlike opsies vir die ontwikkeling van die patologiese proses in uteriene fibroïdes:

1. Uterine opsie. By vroue met 'n normale verhouding van geslagshormone kan die oorsaak van die siekte 'n oortreding wees van die korrekte funksionering van die reseptore van die baarmoeder wat verantwoordelik is vir die persepsie van progesteroon. Die kwantitatiewe verhouding van hormone verander in die rigting van estrogeen. Sulke oortredings kan die gevolg wees van aborsie, inflammasie in die baarmoeder (endometritis) of hipoplasie (onderontwikkeling) van die uterus.

2. Ovariale variant. Met inflammatoriese siektes van die eierstokke, sistiese verandering, word die prosesse van normale hormoonproduksie ontwrig. Ovariale disfunksie kan baarmoeder fibroïdes veroorsaak.

3. Sentrale opsie. Met beskadiging van die sentrale senuweestelsel kan disfunksionele afwykings in die pituïtêre-hipotalamusstelsel, wat verantwoordelik is vir die regulering van hormonale prosesse in 'n vrou se liggaam, voorkom. Stresvolle situasies, vegetatiewe-vaskulêre afwykings, neurologiese afwykings en ander soortgelyke oorsake kan lei tot die vorming van baarmoederfibroïede.

Hormonale wanbalans kan te wyte wees aan lewersiekte, wat verantwoordelik is vir die gebruik van hormone of veranderinge in die hormonale funksie van die eierstokke.

Enige ekstragenitale patologie wat lei tot die ontwrigting van die normale produksie van hormone in 'n vrou se liggaam, kan 'n beginpunt wees vir die vorming van baarmoederfibroïede. 'N Bepaalde rol in die aanvang van 'n neoplasma word gespeel deur 'n oorerflike faktor en immuunstelsel.

Uteriene fibroïdes kan voorkom na aborsies, histeroskopie, diagnostiese kromslag van die baarmoeder, traumatiese verwydering van die intrauteriene apparaat, biopsie en ander soortgelyke aktiwiteite. Agressiewe ginekologiese manipulasies kan nie net die struktuur van die baarmoederwand oortree nie. Met intrauteriene ingryping vind metaboliese steurnisse plaas, plaaslike immuniteit word verwring, inflammatoriese prosesse ontwikkel. Al hierdie faktore kan die voorkoms van uteriene fibroids veroorsaak.

Gedurende ontwikkeling gaan baarmoeder fibroïdes deur verskeie fases, wat konsekwente strukturele veranderinge is:

- Vorming van fibromioomknoppe: die prosesse van aktiewe proliferasie (groei) van sellulêre elemente, op hierdie stadium is die tumor nie meer as 3 cm groot nie,

- Die stadium van rijping: die toename en groei van spierelemente, wat lei tot 'n toename in nodusse en die einde van hul ontwikkeling,

- Stadium van "veroudering": distrofiese prosesse vind plaas in die nodusse, daar is geen aktiewe groei nie.

Uteriene fibroids het nie ondubbelsinnige groei en ontwikkeling nie. Alle prosesse in die stadium van volwassenheid het verskillende grade van aktiwiteit, wat die kliniek van die siekte bepaal. Volgens die aard van proliferasie (groei) is daar twee variante van 'n neoplasma:

1. Eenvoudige fibromioom - 'n stadig groeiende, asimptomatiese tumor,

2. Proliferatiewe fibroïede - 'n vinnig groeiende, veelvoudige, simptomatiese tumor.

Dus, hormonale wanbalans is die hoofoorsaak van uteriene fibroïede, en die eienskappe van die proses van vorming en ontwikkeling bepaal die kliniese beeld en die uitkoms van die siekte.

Simptome van baarmoeder fibroïede

Die kliniese beeld van baarmoeder fibroïdes hang af van 'n verskeidenheid faktore en toestande. Die belangrikste hiervan is: die pasiënt se ouderdom, die teenwoordigheid van ekstragenitale siektes, agtergrondprosesse, die toestand van die immuun- en hormonale stelsels, kenmerke van die ontwikkeling van nodusse en hul ligging.

Deur die aard van die groei van nodusse onderskei diffuse en nodulêre fibroïede van die baarmoeder.

'N Belangrike maatstaf is die lokaliseringsproses:

- Interstitiële rangskikking van nodusse: die proses vind plaas binne die spierwand van die uterus. Dit kom meer dikwels voor as ander vorms en word beskou as die mees gunstige.

- Subseritoneale (subperitoneale) rangskikking van nodusse: die patologiese proses ontwikkel onder die sereuse membraan en gaan in die buikholte,

- Submukosale (submukous) rangskikking van nodusse is die mees ongunstige. Die baarmoederholte word vervorm as gevolg van die nodus wat daarin ontwikkel.

- Die koppeling (tussen die blare van die breë ligament van die baarmoeder) tumor plek,

- Atipiese fibroids: servikale, stiksel, retroperitoneale.

Nodulêre fibromioom van die baarmoeder word geleidelik gevorm en het die vorm van veelvoudige nodusse, wat van mekaar verskil in mate van volwassenheid en lokalisering. Die kliniese prent word altyd bepaal deur die totale aantal kliniese tekens van individuele nodusse. Byvoorbeeld, met die interstisiële ligging van die nodusse in die uterus, kan 'n nodus in die submukosale laag voorkom en die hele prentjie van die siekte verander.

Uteriene fibroïede word gekenmerk deur pyn van verskillende lokalisering en erns, 'n skending van die normale ritme van menstruasie, bloeding en abnormaliteite in die werk van aangrensende organe.

Pyn sindroom in baarmoeder fibroids het wisselende grade van erns en hang af van die lokalisering van die nodusse en die prosesse wat daarin voorkom. Die mees intense pyn van die krampkarakter (veral tydens menstruasie) word veroorsaak deur submukuse knope. As die nodus subperitoneally gelokaliseer word, kan die vrou voortdurend pyn ervaar as gevolg van irritasie van die senuwee-eindpunte van die buikvliesbuis wat die baarmoederhaar het. Groot gewasse gee as 'n reël 'n meer uitgesproke kliniek, waarin degeneratiewe veranderinge voorkom, wat die voorkoms van pyn veroorsaak. Bestraling van pyn hang af van die ligging en grootte van die nodusse. As die nodus in die voorste wand van die baarmoeder geleë is, kan pyn in die projeksie van die blaas voorkom, pyn word in die rektale area geprojekteer op die plek van die nodusse in die posterior wand van die uterus.

Die verandering in menstruele funksie as gevolg van die ontwikkeling van nodusse in die uterus manifesteer in die vorm van uteriene bloeding. As gevolg van die groei van nodusse in die miometrium verloor die baarmoeder die vermoë om ten volle te verminder, menstruasie word lank en oorvloedig. Gedurende hierdie tydperk gaan vroue dikwels nie na die dokter nie, want die proses word vergoed, en die bloeding eindig onafhanklik. As die nodusse voortgaan om te groei, word bloedverlies toeneem, tekens van bloedarmoede sluit in - algemene swakheid, duiseligheid, verminderde prestasie, wat veroorsaak dat 'n vrou bekommerd wees en 'n ginekoloog raadpleeg. Die ligging van die nodusse bepaal die aard van die bloeding. Die gunstigste is die subperitoneale ligging van fibroïede, wat nie swaar bloeding veroorsaak nie.

Wanneer die nodusse in die submukosale laag geleë is, reeds in die aanvanklike stadium van hul ontwikkeling, word die bloeding oorvloedig, lank en pynlik. Toename in grootte, die submucous knoop vervorm die baarmoeder, acycliese bloeding verskyn.

In die baarmoederholte groei submukous fibromyoma as 'n knoop op die been. Hierdie proses word 'geboorte' genoem. Tydens geboorte kan die knoop die servikale kanaal bereik en oopmaak. Die proses word vergesel deur skerp pyn, blouse, infeksie van die baarmoederholte. As die knoopbeen verdraai is, is daar 'n wanvoeding van die gewas, 'n akute abdominale kliniek vind plaas, wat nood-chirurgiese ingryping vereis.

Fibromyom van die serviks het 'n supravaginale plek en veroorsaak abnormaliteite in die normale werking van die blaas (gereelde urinering, ongemak) en rektum (probleme met ontlasting). Menstruasie vir servikale fibromioom verleng, kan pynlik wees.

In menopouse, fibroids is skaars. Meer dikwels gedurende hierdie tydperk word die fibroïede in grootte verminder of 'n volledige regressie ondergaan. As daar hiperplastiese prosesse in die baarmoeder voorkom, veral wanneer dit met ovariale tumore gekombineer word, bly die nodusse hul ontwikkeling, wat 'n uiters ongunstige situasie is in terme van die ontwikkeling van die onkologiese proses in die uterus.

In die huidige statistieke van verskillende kliniese vorme van fibroïede lei oligosimptomatiese, ongekompliseerde tumore. As pasiënte betyds na die dokter gaan, help dit om ongewenste gevolge te voorkom.

Uteriene fibroids tydens swangerskap

Die kombinasie van uteriene fibroïede met swangerskap is ongunstig. In die meeste vroue het fibromioom nie 'n beduidende uitwerking op swangerskap nie. Dit kan verklaar word deur die feit dat die jong ouderdom van toekomstige moeders die teenwoordigheid van klein, "jong" fibroids impliseer wat nie in staat is om ernstige komplikasies te veroorsaak nie. Die grootste aantal swanger vroue met uteriene fibroïede is tussen die ouderdom van 30 jaar en die helfte van hierdie vroue het hul eerste swangerskap.

Spontane aborsie (miskraam) kom voor in 5 - 6% van swanger vroue. Die belangrikste struikelblokke vir swangerskap met fibroïede is:

- Gebrek aan vermoë van die baarmoeder om die fetus te hou. Die nodusse wat in die spierlaag geleë is, lei tot die feit dat die baarmoeder die vermoë verloor om korrek te kontrakteer en probeer vroegtydig van die swangerskap ontslae raak.

- Ondervoeding en nekrotiese prosesse in die nodusse.

- Placentasie (beslaglegging van die eiersel) in die area van die plek van 'n groot nodus. Bloedvoorsiening aan die fetus kan nie korrek uitgevoer word nie.

Uteriene fibroids veroorsaak die abnormale posisie van die plasenta en fetus in die baarmoeder.

Swangerskap in 'n vrou se liggaam veroorsaak 'n reeks veranderinge (insluitend hormonale) wat die toestand van fibroïede kan verander. Voldoende assessering van hierdie veranderinge help om 'n vrou se kanse om swangerskap te handhaaf, te assesseer.

Swangerskap by vroue met fibromioom kan gehandhaaf word indien die knoop nie 10 cm oorskry nie, is in die baarmoederwand, vervorm die holte nie en voorkom nie die ontwikkeling van swangerskap gedurende langer as 22 weke nie. 'N Belangrike maatstaf is die gebrek aan kragtoevoernodus.

Vir tot 12 weke is die aanduiding van aborsie die begin van 'n aborsie of die onwilligheid van 'n vrou om 'n kind in so 'n patologiese omgewing te dra. As baarmoeder fibromioom vinnig groei en begin met die ontwikkeling van swangerskap inmeng, is dit raadsaam om die swangerskap te beëindig en myomektomie (verwydering van baarmoeder fibroïdes) buite swangerskap te verrig.

Die belangrike punt is die toestemming van die vrou om die swangerskap te beëindig of in stand te hou. As 'n vrou kategories weier om die swangerskap te beëindig, probeer hulle die swangerskap selfs met 'n groot tumor in stand te hou.

Verwydering van baarmoeder fibroids in 'n swanger vrou is uiters moeilik om te verrig, dus hierdie manipulasie word in seldsame gevalle uitgevoer. Absolute indikasies vir myomektomie is noodsituasies (bloeding, inflammasie, "akute maag"), in alle ander gevalle word die besluit individueel geneem.

Fibromyom van die baarmoeder kan lei tot negatiewe gebeure tydens die bevalling: skending van uteriene kontraktiele aktiwiteit, bloeding, onvolledige verwerping van die plasenta. Met 'n hoë waarskynlikheid van die voorkoms van komplikasies tydens die bevalling, kan 'n vrou operatiewe aflewering aangebied word.

Enige operasie vir uteriene fibroïede tydens swangerskap dra 'n hoë risiko. As 'n vrou met fibromyom 'n swangerskap beplan, is dit noodsaaklik om vooraf die nodige eksamens uit te voer en die kanse op sukses te assesseer. In sommige gevalle is dit nodig om behandeling ondergaan, insluitende operatiewe behandeling, sodat die toekomstige swangerskap suksesvol afgehandel word.

Behandeling van baarmoeder fibroïede

Die keuse van behandeling word slegs uitgevoer na 'n volledige ondersoek. Behandeling van baarmoeder fibroids word op twee maniere uitgevoer - konserwatief en chirurgies. Elkeen word verteenwoordig deur 'n wye verskeidenheid metodes en het sy eie aanduidings.

Konserwatiewe terapie het die volgende take:

- bewaring van die liggaam vir die daaropvolgende bevalling,

- remming van tumor groei en vermindering van die grootte daarvan,

- regstelling van neuroendokriene versteurings en eliminasie van toestande vir die progressie van die siekte.

Konserwatiewe behandeling van uteriene fibroïde moontlik:

- As 'n vrou beplan om 'n ma te word,

- met oligosimptomatiese verloop van die siekte,

- as die baarmoeder fibroids nie die grootte van 'n 12-week swangerskap oorskry nie,

- intramuskulêre of subserende nodusse op 'n breë basis,

- indien die operasie deur ander dokters van ander spesialiteite gekontrakteer word,

- As u die grootte van die tumor moet verminder en die proses van die groei voor die operasie stop,

- as 'n bylae vir postoperatiewe behandeling.

Die monitering van die pasiënt se toestand tydens behandeling word ten minste 1 keer in drie maande uitgevoer.

Die basis van die konserwatiewe metode is hormoonterapie. By die keuse van dwelms en patrone van hul gebruik, moet die ouderdom van die pasiënt, die aard van hormonale afwykings en die teenwoordigheid van ekstragenitale patologie in ag geneem word. Dwelms word voorgeskryf vir 'n periode van minstens 6 maande.

Hormonale terapie-regimes verskil in hul verskeidenheid en sluit progestogene (tydens die normale menstruele siklus), estrogeen-progestienemiddels (vir acikliese bloeding by reproduktiewe ouderdom), antigonadotropiese middels, ensovoorts. Na 45 jaar kan vroue androgene neem.

Hormoonterapie word nie in die geval van groot tumorgroottes (meer as 12 weke) gebruik nie, met 'n submukose rangskikking van nodusse, in die geval van vinnige groei van die tumor, in die teenwoordigheid van bloeding en pyn indien fibromioom gekombineer word met 'n ander genitale patologie. Sommige nie-ginekologiese siektes is kontraindikasies vir hormonale behandeling. Diabetes mellitus, hipertensie, spatare en ander siektes kan vererger word tydens hormonale terapie.

In kombinasie met hormoonterapie word simptomatiese behandeling voorgeskryf deur middel van hemostatiese en anti-anemiese middels, pynstillers, vitamiene en ander. Behandeling van ekstragenitale patologie word uitgevoer deur verwante spesialiste.

Konserwatiewe behandeling van uteriene fibroids moet die hooftaak verrig - om die indikasies vir chirurgiese behandeling uit te skakel.

Fisioterapeutiese prosedures word ook gebruik in die behandeling van baarmoederfibroïede.

Chirurgiese behandeling van uteriene fibroids word uitgevoer volgens streng aanduidings, in werklikheid, dit is kontraindikasies vir hormonale behandeling.

Die omvang en metode van chirurgie word deur die chirurg bepaal. 'N Belangrike maatstaf is die ouderdom van die pasiënt. Radikale chirurgie vir uteriene fibroids by vroue jonger as 40 jaar is baie skaars. Voorkeur word gegee aan orgaanbesparende metodes van chirurgiese behandeling.

Een van die mees voorgeskrewe metodes van chirurgie by jong pasiënte is myomektomie en sy opsies is die verwydering van nodusse met die behoud van die baarmoeder en sy menstruele funksie. Die verwydering van baarmoeder fibroïdes waarborg egter nie die afwesigheid van herhaling van die siekte nie.

As die baarmoeder nie bewaar kan word nie, maar dit is moontlik om sy deel en menstruele funksie te behou, word semi-radikale bedrywighede soos bevrugting uitgevoer - slegs die baarmoederbodem verwyder.

При радикальном оперативном лечении удаляется либо вся матка с подлежащими структурами, либо матка вместе с придатками.

К сравнительно новым методам лечения фибромиомы матки относится эмболизация маточных артерий. Die essensie van die metode bestaan ​​uit wanvoeding van die fibromateuse knoop deur die bloedvloei in die uteriene arterie te stop. Die resultaat van die metode is die omgekeerde ontwikkeling van nodusse.

Die aktiwiteite van die postoperatiewe periode hang af van die aard en omvang van die operasie.

Kruiemiddels in die behandeling van klein en asimptomatiese vorme van baarmoederbalsemwerke is 'n waardige toevoeging tot konserwatiewe metodes van behandeling. Dit kan as 'n onafhanklike terapie gebruik word, indien fibromioom onderhewig is aan dinamiese waarneming sonder die gebruik van hormonale behandeling.

Gevolge van uteriene fibroids

Uteriene fibroïdes kom voor op die agtergrond van hormonale disfunksie. Namate die patologiese proses ontwikkel, word versteurings in die kwantitatiewe samestelling van hormone en hul verhouding vererger. As gevolg van die verhoogde invloed van estrogeen, word die menstruele siklusse anovulatoriese, wat lei tot onvrugbaarheid.

Oormatige bloeding met fibroïdes veroorsaak in sommige gevalle die ontwikkeling van bloedarmoede.

As die swangerskap op die agtergrond van baarmoeder fibroïdes gedra word, kan daar ongewenste situasies soos vroeë miskraam of voortydige geboorte wees. As gevolg van veranderinge in die kontraktiliteit van die baarmoederwand en die verlies van sy elastisiteit, ontstaan ​​krake van kraam en postpartum komplikasies.

Wat is die aard van fibroïede?

Uteriene fibroids (ander name is leiomyoma, fibromomoususe, fibromioom) is 'n goedaardige, hormoon-afhanklike neoplasma wat uit miometriale vesels ontstaan, 'n gladde spierlaag van die baarmoeder. Soms word hierdie gewas ook deur veselagtige vesels gevorm - dan word hierdie veselknoop fibromioom genoem. Dikwels voorkom hierdie neoplasma by vroue ouer as 35 jaar, maar by jonger vroue is die voorkoms van leiomioom ook moontlik.

Wat veroorsaak leiomioom?

Op die oomblik is daar 'n groot aantal teorieë oor die oorsake van leiomioom, maar die belangrikste is hormonale: mislukkings in die hormonale agtergrond dra by tot die ontwrigting van normale weefselgroei in die baarmoeder. Onder die risikofaktore wat bydra tot die voorkoms van uteriene myomas is die volgende:

  • oorerwing,
  • menstruele disfunksie,
  • herhalende inflammatoriese siektes van die geslagsorgane,
  • kunsmatige aborsies, herbruikbare curettage van die baarmoeder,
  • herbruikbare chirurgie,
  • ekstragenitale patologie met enige metaboliese afwykings.
Fibromyomas kan met pus, dooie selle wees, "waterig". Terug na inhoudsopgawe

Tipes fibromieome

In 95% van die myoma node ontstaan ​​in die baarmoeder, 5% val op die nek. Leiomyome in die baarmoeder is enkel en veelvoudig. Ook, kan fibroids ingewikkeld of ongekompliseerd wees. Komplekse is:

  • nekrotiese,
  • etter,
  • met gedraaide been,
  • met ruptuur van die kapsule en die vaatjies van mioma,
  • Maligne tumore is uiters skaars.
Terug na inhoudsopgawe

Hoof simptome

Die kliniese prentjie van fibromioom is veelvlakkig en hang af van die vrou se ouderdom, siekte duur, ligging van die plek, grootte, die teenwoordigheid van ander siektes wat 'n vrou se algemene toestand en die verloop van tumorontwikkeling en groei kan beïnvloed, asook die teenwoordigheid of afwesigheid van komplikasies. Dikwels is die verloop van leiomioom asimptomaties en word tydens die ondersoek deur die ginekoloog gediagnoseer.

Die eerste teken van 'n tumor site is menorrhagia - swaar en langdurige menstruele bloeding. Waargeneem met submukous plasing van die tumor. Klinieke kan eienskappe van metrorragie hê - uteriene bloeding, wat nie met menstruasie geassosieer word nie, wat in onderliggende of intramurale nodusse manifesteer. Met langdurige bloeding ontwikkel anemie.

By vroue van voortplanting is 'n addisionele simptoom die onmoontlikheid om swanger te raak.

In die geval van vinnige groei en 'n groot nodusgrootte word die funksies van die naaste organe verswak. Dit is hoe dysuriese afwykings voorkom wanneer 'n blaas geklem word, of dit is onmoontlik om te ontlê wanneer druk op die rektum toegedien word. Leiomioompyn word in die onderbuik en onderrug geplaas. Pyn bereik is 'n teken van subserous fibroids, en akute, pynpyn is kenmerkend van die verdraaiing van die been van die tumor.

Die gevaar van baarmoeder fibroids is die effek op die voortplantingsfunksie van vroue. Terug na inhoudsopgawe

Leiomioom en voortplantingsfunksie

Submukosale fibromyomas is een van die oorsake van vroulike onvrugbaarheid. Met sulke gewasse kom swangerskap glad nie voor nie, of eindig dit met spontane aborsie. As die leiomioom intramuraal of subseries geplaas word, kan swangerskap voorkom, maar daar sal 'n risiko wees van onderbreking, ernstige abdominale pyn, verhoogde risiko van tumornekrose, komplikasies van die tweede helfte van die swangerskap. Na aflewering kan hipotonale uteriene bloeding ontwikkel.

Behandeling van fibromomoususe nodes

Terapie vir fibromie is multikomponent en word, soos die kliniese prent, bepaal deur die ouderdom van die pasiënt, die grootte en lokalisering van die nodusse, komplikasies, comorbiditeit, die begeerte en vermoë van die vrou om swanger te raak en kinders te hê. Ongeag die gekose metode, word elke vrou aanbevelings gegee vir 'n higiëniese regime, 'n gebalanseerde dieet en vitamienterapie. Die behandeling van fibroïdes kan konserwatief en chirurgies wees.

Konserwatiewe metodes

Konserwatiewe leiomyoomterapie word as 'n alternatief vir chirurgie gebruik. Hulle gebruik dit in sulke situasies wanneer dit nodig is om die groei van die tumor te vertraag en op te skort en die onaangename simptome te verminder: pyn en bloeding. Dwelmterapie sluit in die aanstelling van hormonale en hemostatiese middels. Hemostatiese terapie sluit die gebruik van middels in wat uteriene sametrekking (oksitosien) stimuleer en bloedstolling verhoog. Onder die hormonale medikasie wat gebruik word, is die volgende:

  • gonadotropiese vrystelling hormoon agoniste (GnRH),
  • progestien (progesteroon),
  • androgene.

'N Effektiewe metode van konserwatiewe terapie is embolisering van die uteriene arteries of EMA - stop die bloedvloei van die uteriene arteries. Deur die femorale arterie word stowwe in die baarmoederkateter - emboliserende middels geplaas wat bloedvloei na die arteries blokkeer. Hierdie metode word gebruik om vroue van voortplanting te behandel met kontraindikasies vir hormoonterapie.

Uitgebreide en aktief groeiende fibroïede in die baarmoeder word aanbeveel om chirurgies verwyder te word. Terug na inhoudsopgawe

Chirurgiese ingrepe

Die hoof aanduidings vir chirurgiese behandeling van leiomioom:

  • groot knoop groottes
  • submucous leiomyomas, vergesel van swaar bloeding en anemie,
  • vinnige groei van leiomioom,
  • die risiko om die bene van die tumor te draai met moontlike nekrose,
  • nek myomas,
  • onvrugbaarheid as gevolg van leiomioom.

Operasies is konserwatief (verwydering van myoma node) en radikaal. Laasgenoemde sluit in amputasie (verwydering van die uterus) of baarmoederuitstoting (liggaam en serviks word verwyder) met of sonder byvoegsels. Konserwatiewe operasies word uitgevoer vir vroue van vrugbare ouderdom wat 'n swangerskap beplan. Chirurgiese behandeling word gepaard met hormoonterapie.

Volksmetodes

Enige folk remedies is ondoeltreffend in die behandeling van fibroids. Kruie uittreksels of tinkture en homeopatiese middels kan deur die dokter aanbeveel word as addisionele middels wat die simptome van die siekte verminder, maar dit kan nie veroorsaak dat fibromioom verminder en verdwyn nie.

Om uteriene fibroïdes te onderdruk, ondergaan 'n roetine-ondersoek deur 'n ginekoloog. Terug na inhoudsopgawe

Kyk na die video: Signs Of Uterine Fibroids. 7 Warning Signs Of Uterine Fibroids (November 2020).

Pin
Send
Share
Send
Send