Ginekologie

Noodsorg vir eclampsie

Pin
Send
Share
Send
Send


Doelwit: om die praktiese vaardighede van 'n gegradueerde in noodsorg vir ernstige pre-eklampsie te evalueer

Aanwysings -ernstige pre-eklampsie

kontra- tydens aanvang van aanvalle

Moontlike komplikasies -aanvalle, eclampiese koma.

Hulpbronne -model van 'n vrou 25%magnesia sulfaat oplossing, spuit 20 ml, sout 500 ml, intraveneuse infusie stelsel, alkohol, katoen sleep

Aksie algoritme:

1. Diagnoseer: "Erge pre-eklampsie" in die teenwoordigheid van een van hierdie simptome: hoofpyn, epigastriese pyn, visuele gestremdheid, flikkerende vlieë voor oë, naarheid, braking en arteriële hipertensie (140/90 mm Hg. hierbo) en proteïenurie.

2. Bel sonder om van die pasiënt alle gratis personeel en intensiewe brigade af te sien.

3. Hou terselfdertyd die volgende aktiwiteite:

· Lê die swanger vrou op 'n plat oppervlak, vermy skade en draai die pasiënt se kop na die kant.

· Intraveneus die begin dosis van magnesia sulfaat in - 25% -20 ml vir 10-15 minute.

4. Begin intraveneuse infusie van 320 ml fisiologiese oplossing met 80 ml - 25% oplossing van magnesia sulfaat.

5. Wanneer bloeddruk gelyk is aan en bo 160/100 mm Hg. reguleer bloeddruk deur subgulse 10 mg nifedipien te gee, weer na 30 minute 10 mg onder beheer van bloeddruk (hou bloeddruk by 130 / 90-140 / 95 mm Hg).

6. Onder die beheer van bloeddruk en voortgesette magnesia-terapie, oordra die pasiënt na 'n draagbaar en vervoer na die intensiewe sorgeenheid die naaste kraamhospitaal.

Let wel: As daar bewyse is van 'n oordosis magnesia sulfaat, spuit 10 ml van 'n 10% Ca glukonaatoplossing binne die 10 minute intraveneus.

Spesifisiteit van definisies

Eklampsie en preeklampsie - die toestand van patologiese afwykings in die liggaam van 'n swanger vrou. Nie die eerste of die tweede siekte kan 'n onafhanklike siekte genoem word nie, aangesien dit die gevolg is van die gebrek aan funksionaliteit van die stelsels en siektes van die interne organe. Terselfdertyd word hul simptomatiese manifestasies altyd vergesel van siektes van die sentrale senuweestelsel van wisselende erns.

Eklampsie en preeklampsie is toestande wat slegs by swanger vroue, vroue tydens bevalling en in die eerste dae na aflewering gevind word.

Die toestand ontstaan ​​as gevolg van versteurings in die verhouding tussen die moeder-plasenta-fetus ketting tydens swangerskap. Die oorsake en simptome van patologie wissel, dus daar is nog steeds geen eenvormige benadering tot sy klassifikasie in die wêreld se mediese praktyk nie. So, in verloskunde van Amerika, Europa en Japan, word sulke sindrome geassosieer met manifestasies van arteriële hipertensie tydens swangerskap. Russiese dokters glo dat sulke manifestasies gestos is, of eerder, hulle vorms word ingewikkeld deur stuiptrekkings.

Preeklampsie is 'n sindroom wat ontwikkel in die tweede trimester van swangerskap, met kenmerkende tekens van aanhoudende hipertensiewe versteurings wat gepaard gaan met edeem en proteïen in die urine.

Eclampsie is 'n uitgesproke simptoom van 'n gestremde breinfunksie, waarvan die hoof simptoom 'n aanval van aanvalle is, wat vinnig in 'n koma verander. Beslagbeserings en koma is die gevolg van 'n wanfunksie van die sentrale senuweestelsel as gevolg van verhoogde bloeddruk.

Kenmerke van klassifikasie manifestasies

Die Wêreldgesondheidsorganisasie beskou patologiese afwykings in die volgende volgorde:

  • Chroniese arteriële hipertensie, aangeteken voor bevrugting,
  • Hipertensie, wat ontstaan ​​het as 'n reaksie van die liggaam op die voorkoms en ontwikkeling van die fetus tydens swangerskap,
  • Sagte preeklampsie,
  • Erge preeklampsie,
  • Eklampsie.

Die ontwikkeling van ekklampsie kom nie altyd voor volgens die oorweegde skema nie: dit kan plaasvind na 'n ligte graad van preeklampsie.

Binnelandse verloskunde volg 'n ander klassifikasie van patologie. In teenstelling met buitelandse kollegas, stel Russiese dokters voor dat preeklampsie 'n kort tydjie duur, waarna eclampsie voorkom. In Europa en Amerika word preeklampsie gediagnoseer indien die bloeddrukaanwysers 140/90 mm oorskry. HG. Art., Op die liggaam van 'n vrou is duidelik sigbare swelling, en die hoeveelheid proteïene in 'n daaglikse dosis urine is meer as 0,3 g / l.

Russiese kundiges klassifiseer hierdie tekens as nefropatie, waarvan die erns bepaal word deur die erns van simptome. Die stadium van preeklampsie word gediagnoseer indien die volgende simptome aansluit by die 3 simptome wat hierbo beskryf word:

  • hoofpyn,
  • Onduidelike visie
  • Braking vergesel van abdominale pyn
  • 'N skerp daling in die hoeveelheid urine uitgeskei.

Dit is, vreemde kenners beskou nefropatie as 'n noodgeval, wat dadelik hospitalisasie vereis.

Die ontwikkeling van nefropatie en die mate van manifestasie word in die tabel voorgestel.

'N Ernstige graad is een van die ingewikkelde vorme van patologie, wanneer sulke simptome geassosieer word met hipertensie en proteïenurie:

  • Verswakte visie,
  • Erge hoofpyn,
  • Pyn sindroom in die maag,
  • Naarheid met braking
  • Besering krampe,
  • Massiewe puffiness oor die hele liggaam,
  • 'N skerp afname in urien ekskresie per dag,
  • Pyn op palpasie van die lewer,
  • Veranderinge in laboratorium bloed parameters.

Hoe moeiliker die vorm van patologiese veranderinge, hoe groter is die waarskynlikheid dat 'n groeiende embrio nie geneesmiddelterapie sal weerstaan ​​nie, en die ontwikkeling van die fetus sal gestop word.

Onderskei ook die vorm van die siekte, waarvan die verloop afhang van die tyd van hul voorkoms:

  1. Manifestasies gedurende die tydperk van die uitvoering van 'n kind. Die mees algemene vorm van patologie. Bedreig die lewe van die moeder en baba. Daar is 'n gevaar vir die beëindiging van swangerskap wanneer die fetus nie die effekte van dwelms wat vir behandeling gebruik word, weerstaan ​​nie.
  2. In die tydperk van aflewering by vroue. Aangewys in 20% van alle aangetekende gevalle. Dra 'n gevaar vir die lewe van die baba en ma. Die aanval veroorsaak bevalling.
  3. Patologie wat ontwikkel na die geboorte van 'n kind. Dit verskyn baie selde in die eerste dae na geboorte.

Alle vorme van eclampsie ontwikkel volgens dieselfde skema, dus die simptome en behandeling sal hulle identies wees.

Dit is nodig om in te gaan op die klassifikasie, wat gebaseer is op oortredings van die funksionering van enige liggaam. In hierdie geval sal die kliniese prentjie van die siekte anders wees.

  1. Tipiese vorm. Aangewys deur die sterkste swelling van die hele liggaam, hoë bloeddruk, intrakraniale druk, proteïenurie.
  2. Atipiese vorm. Kom voor as gevolg van langdurige arbeid by vroue met swak senuweestelsels. Manifesteer deur serebrale edeem sonder uitgesproke simptome van oedeem van die subkutane weefsel. Terselfdertyd is daar 'n geringe oortollige druk en proteïenurie van matige graad.
  3. Die state waarin renale eklampsie manifesteer verskil van die vorige 2. Oedeem en oortollige bloeddruk is nie beduidend nie. Dit word gekenmerk deur 'n groot ophoping van vloeistof in die peritoneale holte en die fetale blaas.

Kenmerkende simptome

By pasiënte met 'n konvulsiewe vorm van preeklampsie kan manifestasies van patologie gekombineer word in 'n stelsel van algemene simptome, wat hersien moet word voordat noodbehandeling vir eclampsie verskaf word. Dit sluit sulke manifestasies in:

  • Aanhoudende toename in bloeddruk
  • Edeem, wat meestal die bolyf dek,
  • Gereelde toevalle aanvalle, waarvan die duur 1-2 minute is, het klein gapings tussen hulle. Moontlike verlies van bewussyn vir 'n kort tydjie.
  • Eklampsiese status. Gereelde toevalle vind plaas wanneer 'n vrou in 'n koma is en nie die bewussyn herwin nie.

Die konvulsiewe simptoom is 'n helder gevolg van ekklampsie. Die stadiums van die ontwikkeling en die kenmerkende simptome van elke stadium word in die tabel aangebied.

Na 'n stadium van kliniese stuiptrekkings mag 'n vrou nie herstel nie. In hierdie geval is daar 'n toestand van koma, wat onder invloed van serebrale edeem ontwikkel. Die duur van die koma is afhanklik van die tyd van oedeemverwydering. Hoe langer dit duur, hoe minder kans op 'n gunstige uitkoms.

Enige van die bostaande simptome vereis noodsorg, of ekklampsie of preeklampsie. Die pasiënt moet dadelik na die hospitaal van die ginekologiese departement gestuur word, wat voorheen tydens 'n aanval eclamptiese noodsorg verskaf het.

Spesifieke noodhulp

Aangesien die erge toestand van preeklampsie gebaseer is op konvulsiewe sindroom, is dit onmoontlik om sonder gekwalifiseerde hulp van mediese personeel te doen. Behandelingsmetodes sal ook deur 'n dokter voorgeskryf word, en die noodsorgalgoritme vir eklampsie sal soos volg wees:

  • Bel die ambulanspersoneel en stel die dispatcher in kennis van die kritieke toestand van die swanger vrou,
  • Dit is nodig om die pasiënt aan die linkerkant te lê,
  • Stel 'n vrou sagte dinge voor: komberse, kussings, komberse. So jy kan besering voorkom tydens 'n beslaglegging,
  • Indien nodig, herstel die taal sodat dit nie vang nie,
  • Tussen botsings van aanvalle, verwyder die opgehoopte braking versigtig uit die mond.

Om die herhaalde aanval van seriële aanvalle uit te skakel, kan u die oplossing van magnesia intraveneus binnedring.

Vervoeropsies word deur die aankomende dokters bepaal, en die hulp van die verwagte ma moet in 'n renemo-motor uitgevoer word, aangesien kunsmatige asemhaling van die longe nodig mag wees om asemhaling te herstel. Daar word ook noodmaatreëls uitgevoer om bloeddruk te verminder.

Mediese gebeure

By die aanvanklike stadium van behandeling vir swanger vroue en vroue in die bevalling, is dit raadsaam om dwelms te gebruik wat aanvalle verlig en bloeddruk verminder. Terselfdertyd word edemas gestop, wat die algemene toestand van die vrou vererger.

Die gebruik van enige rigting van terapie sal slegs die toestand van die pasiënt vererger: die gebruik van antikonvulsiewe middels sonder die normalisering van bloeddruk is betekenisloos.

Die uitvoer van sulfaat-infusie-terapie behels die gebruik van sulke middels.

  • Medisyne wat krampe uitskakel:
  1. Nood (Droperidol, Magnesia),
  2. Ondersteunende (Fulsed, Andakin),
  3. Versterkende kalmerende werking (glikien, difenhidramien).
  • Dwelms wat bloeddruk aanwysers verminder:
  1. Noodgeval (Nifedilien),
  2. Ondersteunend (methyldopa).

Om bloeddruk te beheer, dwelms te gebruik, benodig jy dwarsdeur swangerskap. Alle middels gebruik binneaarse of intramuskulêre.

As die aanvalle ernstig is, moeilik om te behandel, word noodlewering aangedui. Onder die aanduidings vir sy gedrag is die volgende simptome:

  • Bloeding van die geboorte kanaal,
  • Placental abrupsie,
  • Hipoksie van die fetus.

Terselfdertyd word die stimulering van arbeidsaktiwiteit begin nadat die krampe beslag gelê het en 'n natuurlike afleweringsmetode gekies word, aangesien narkose tydens keisersnee 'n ander aanval kan veroorsaak.

In alle ander gevalle word terapie met magnesia en voorgeskrewe middels uitgevoer om die erns van die patologie en algemene gesondheid van die moeder en baba te verduidelik.

Voorkomingsreëls

Voorkoming van gevaarlike toestande is 'n belangrike komponent van die gesondheid van die toekomstige moeder. Voorkomende maatreëls word in sulke gevalle gebruik:

  • 'N Swanger vrou het reeds botsings van eclampsie en preeklampsie in die geskiedenis gehad,
  • Aanvalle het by nabye familie van die vrou plaasgevind: ma of suster.

Voorkomende maatreëls bestaan ​​uit die gebruik van Aspirien vanaf die middel van die tweede trimester (van 75 tot 120 mg daagliks soos voorgeskryf deur 'n dokter) en kalsiumbevattende produkte (1 g per dag).

Oorsake en simptome van patologie

Die hoof oorsake van ekklampsie is die bestaande patologieë van die kardiovaskulêre stelsel wat verband hou met hoë bloeddruk en niersiekte. Risikofaktore wat die moontlikheid van komplikasies verhoog:

  • ouderdom vir die eerste keer swanger tot 20 en na 35 jaar,
  • algemene siektes: arteriële hipertensie, diabetes mellitus, sistemiese lupus erythematosus, rumatoïede artritis, kolitis, gastritis,
  • state van preeklampsie en eclampsie in nabye familie,
  • veelvuldige swangerskap,

Invloed op die verloop van swangerskap het 'n vrou se voldoening aan mediese voorskrifte. Die basiese reëls werk die korrekte daaglikse behandeling uit, balanseer voeding, wees in die vars lug, handhaaf 'n stabiele psigo-emosionele agtergrond en vermy slegte gewoontes. Oortreding van die reëls verhoog die risiko van komplikasies van toksisose.

Voordat 'n aanval van eclampsie voorkom voor-eklampsie. Simptome van preeklampsie voorkom:

  • naarheid, braking, maagpyn,
  • hoofpyn
  • die voorkoms van swelling van die liggaam,
  • beginner visuele steurnisse
  • koördineringsversteurings,
  • verhoogde opwinding.
By die eerste simptome van ekklampsie moet u 'n dokter raadpleeg aangesien dit die lewe van die kind en die moeder bedreig.

Die aanval van ekklampsie word vergesel deur:

  • hoë bloeddruk
  • duiseligheid,
  • temperatuurstyging
  • spasmas van die gesigsspiere,
  • versterking van fokus, visuele gestremdheid,
  • stuiptrekkings, krampe, gevoelloosheid van die ledemate,
  • verhoogde naarheid, braking en skuim aan die mond,
  • verlies van bewussyn.

In patologie kom versteurings van die hele organisme voor. Die sentrale senuweestelsel word gekenmerk deur verhoogde opwinding, wat toevalle kan uitlok. Om moontlike irritasies te verwyder, is dit nodig om helder lig, pyn, skerp en harde geluide, senuweeskokke te vermy.

Stadiums en vorme van ekklampsie

In die ontwikkeling van 'n beslaglegging op eclampsie by swanger vroue word vier stadiums onderskei, wat gekenmerk word deur 'n geleidelike toename in simptome en manifestasies, met die daaropvolgende vermindering en herstel van die vitale aktiwiteit van die organisme. 'N Beskrywing van die ontwikkeling van eklampsie word in die tabel aangebied:

Vorms van manifestasie en kliniese tekens word in die tabel voorgestel:

Die erns van aanvalle word bepaal deur hul duur, aantal, tydsintervalle tussen hulle en die pasiënt se welsyn. As 'n vrou nie lank bewussyn herwin nie, is skade aan vitale organe, veral die brein, moontlik, gevolg deur die dood vir die swanger vrou en fetus.

Komplikasies van die patologie word gemanifesteer deur sulke siektes:

  • longontsteking, pulmonale edeem,
  • agteruitgang van breinaktiwiteit
  • nierversaking
  • versmoring,
  • voortydige plasentale abrupsie,
  • hipoksie, fetale dood,
  • serebrale bloeding, swelling van die brein.
Terug na inhoudsopgawe

Algoritme van aksie vir simptome van patologie

Noodbehandeling moet streng uitgevoer word in 'n sekere volgorde. Omdat patologie ernstige komplikasies veroorsaak en 'n bedreiging vir die moeder en fetus bied, en by die eerste tekens van aanvalle, bel 'n ambulans. Voor die aankoms van dokters is dit nodig:

  1. Siek lê op die kussing aan die linkerkant en bedek met komberse.
  2. Maak jou mond oop en maak die posisie van die tong reg, waarsku dit om te sluk en verstik.
  3. Vee die mond uit, verwyder braaksel, skuim en slym.
  4. Indien nodig, doen 'n hartmassering.
Die hooffokus in die behandeling van die siekte is op die uitskakeling van konvulsiewe aanvalle.

Vervolgens word die pasiënt na die intensiewe sorgeenheid vervoer. Die kamer moet klankdig wees, met donkerde vensters en dowwe lig. Diagnostiese maatreëls word onder algemene narkose uitgevoer om 'n addisionele irritasie uit te skakel. Om die lewe van die liggaam tydens konvulsiewe aanvalle te verseker, word deur die volgende resussitasiemaatreëls verskaf:

  • kunsmatige ventilasie van die longe om asemhaling te handhaaf,
  • die bekendstelling van intraveneuse diuretiese middels,
  • kateterisasie van die blaas om die uitskeidingsfunksies van die liggaam te verseker,
  • intraveneuse glukose om intrakraniale druk te verminder, hartaktiwiteit te stabiliseer,
  • druppel of intraveneuse toediening van dwelms om die aktiwiteit van die hematopoietiese stelsel te verbeter,
  • die gebruik van kalmeermiddels om opwinding van die sentrale senuweestelsel te verlig.

Noodsorg in patologie is gemik op die handhawing van die werk van alle organe en sisteme van die liggaam, veral die niere, lewer, hart en brein. By die maak van noodhulp word die volgende aanwysers voortdurend gemonitor:

  • bloeddruk
  • polsslag,
  • nut van asemhaling,
  • werk van die urinêre stelsel.
Terug na inhoudsopgawe

Patologie behandeling

Terapeutiese maatreëls is daarop gemik om konvulsiewe aanvalle te stop, en die vitaliteit van die liggaam te behou en herstel. Noodsorg moet sulke doelwitte volg:

  • afname en normalisering van bloeddruk,
  • verbetering van bloedsirkulasie in weefsels en organe
  • herstel van die sentrale senuweestelsel,
  • vermindering van edematiese manifestasies in die liggaam,
  • regulering van metaboliese prosesse.

Patologie behandeling word uitgevoer in ooreenstemming met die kliniese manifestasies en erns van simptome. Pasiëntmonitering moet deur 'n ginekoloog, neurochirurg of algemene praktisyn verskaf word. Vir die vroeë beëindiging van aanvalle en stabilisering van die toestand, is die pasiënt wenslik om 'n aflewering te lewer.Met 'n bevredigende toestand van swanger vroue, die effektiwiteit van noodsorg en die afwesigheid van skending van die fetus, is onafhanklike aflewering moontlik. As daar 'n negatiewe tendens in behandeling is, verhoog die simptome van patologie en verhoog, veral van die kant van die kardiovaskulêre stelsel en die brein, word die vroeë aflewering aanbeveel. By onmoontlikheid van natuurlike bevalling word keisersnee getoon.

Pin
Send
Share
Send
Send