Swangerskap

Bloeding in vroeë swangerskap: normaal of rede tot kommer?

Pin
Send
Share
Send
Send


Tydens die prenatale ontwikkeling het die fetus 'n algemene bloedvloeistelsel met die moeder. Hierdie kenmerk word deur die natuur gelê. In die eerste maande van sy ontwikkeling het die baba nog nie sy eie bloedvate nie, wat sy liggaam met die nodige voedingstowwe en suurstof sal voorsien. Hulle sal later verskyn.

Aan die begin van swangerskap vind 'n baie belangrike proses in die embrio plaas, wat dokters organogenese noem. Tydens dit begin die kind al die belangrike organe en stelsels te lê. In hierdie tydperk selfs geringe impak kan baie gevaarlike gevolge hê. vir sy verdere groei en ontwikkeling.

In die normale verloop van swangerskap moet bloeding uit die genitale kanaal van 'n vrou nie wees nie. Die voorkoms van bloed op onderklere is 'n waarskuwingsteken. In sommige gevalle kan dit dui op die ontwikkeling van gevaarlike patologieë wat die ontwikkeling van die embrio kan bedreig.

In die eerste weke

Die voorkoms van spotting op die 4-5 week van die intraderinale ontwikkeling van die fetus kan dui op die suksesvolle inplanting van die baarmoederwand. Gewoonlik kan die vrou op hierdie oomblik druppels rooi bloed op die linne verskyn. Hierdie simptoom vir baie verwagende moeders word werklik skrikwekkend, omdat hulle nie bewus is van hul nuwe status nie.

6-7 weke swangerskap is gewoonlik die tyd van die eerste besoek aan die dokter. Gedurende hierdie tydperk stop vroue met menstruasie, wat haar lei om 'n spesialis te raadpleeg. Na die ginekologiese ondersoek kan die toekomstige ma ligte bloeding of individuele bloedklonte ervaar. Jy moet nie bang wees nie. Hierdie simptoom sal oor 'n paar dae op sy eie verdwyn. In hierdie geval, net die dokters beveel aan beperkende oefening en rus.

Na omgang

Die voorkoms van bloed by 7-8 en daaropvolgende weke van swangerskap kan na omgang wees. In hierdie geval vind skade plaas op die vaginale mukosa, wat lei tot die voorkoms van 'n klein hoeveelheid bloed op die wasgoed. Baie mammas is bang vir hierdie simptoom. Jy moet nie vir hom bang wees nie. Gedurende swangerskap moet jy net kies mees spaarsamestellings wat gebruik word tydens omgang.

Na transvaginale ultraklank

By 10-12 weke van swangerskap word die eerste transvaginale ultraklank gewoonlik uitgevoer. Dit is nodig om patologieë in beide die ontwikkelende baba en sy ma te identifiseer. Hierdie studie word uitgevoer op afspraak van 'n verloskundige-ginekoloog wat 'n vrou gedurende die hele tydperk van haar swangerskap waarneem.

Na hierdie prosedure kan sommige vroue ook bloeding van die genitale kanaal voorkom. Dit is gewoonlik weglaatbaar en verdwyn op sy eie in 'n paar uur. In sekere gevalle kan ultraklank vroeër uitgevoer word - by 9-10 weke van swangerskap.

Die voorkoms van druppels bloed in onderklere na transvaginale ultraklank is dikwels 'n onafhanklike simptoom. Gewoonlik gaan hierdie toestand sonder pyn voort. Die vrou kan na die eksamen slegs 'n bietjie ongemak in die genitale kanaal hê. Dit verdwyn ook oor 'n paar dae redelik vinnig.

Ektopiese swangerskap

Ektopiese swangerskap is 'n gevaarlike patologie, wat gewoonlik deur die ontwikkeling van ernstige bloeding gemanifesteer word. Hierdie patologie kom gewoonlik voor in vroue gedurende die eerste trimester van swangerskap. Die uiterste graad van hierdie toestand - die fallopiese buiswaar die bevrugte eier.

Die begin van die ontwikkeling van tubal swangerskap is amper nie anders as die normale, wat in die baarmoeder vloei nie. Die vrou word ook 'n positiewe chemoterapie toets vir hCG, daar is swaarkry in die melkkliere en 'n verandering in bui vind plaas. Al hierdie tekens is te danke aan die veranderende hormone wat na bevrugting begin word.

Die eienaardigheid van hierdie patologie is slegs in die feit dat die embrio nie in die baarmoederwand ingeplant word nie, maar steeds in die buis bly. Hierdie groei van die fetus word nie van nature voorsien nie en het dus geen verdere ontwikkeling nie. Dit lei tot die feit dat die vrou 'n ernstige bloeding ondergaan, wat lei tot verdere miskraam.

Hierdie toestand veroorsaak gewoonlik dat die vrou talle nadelige simptome het. Party pasiënte is selfs swak. Die intensiteit van die pynsindroom kan baie uitgespreek word. Om die pyn te verminder vereis die bekendstelling van pynstillers, verkieslik parenteraal.

Sonder tydige hospitalisasie in hierdie geval is nie genoeg nie. Vertraging in vervoer na hospitaal kan lei tot die ontwikkeling van uiters gevaarlike komplikasies. By die hospitaal verwyder dokters alle komponente van die eiersel uit die aanhangsel. Heel dikwels word die hele fallopiese buis verwyder.

Bevrore Swangerskap

"Bevrore" swangerskap is nog 'n patologiese toestand wat vroeg in die swangerskap kan ontwikkel. Dikwels manifesteer hy hom in die tweede of derde maand vanaf die oomblik waarop hy die baba uitbeeld.

Hierdie patologie word gekenmerk deur die feit dat die embrio onder die invloed van enige redes hou bloot op om ten volle te ontwikkel. Dit kan bepaal word deur gebruik te maak van spesiale hormoon toetse, sowel as tydens ultraklank.

Wanneer 'n vrou ophou swangerskap, begin die simptome verander. Sy voel baie minder teer in die melkkliere. In sommige gevalle het sy pyn in die buik, wat net met die tyd toeneem. Hierdie toestand word ook gekenmerk deur 'n toename in temperatuur. Gewoonlik is die waardes nie meer as 37,5 grade nie.

Servikale erosie

Servikale erosie is een van die mees algemene patologieë in die vroulike bevolking. Dit kan selfs voorkom by vroue wat nie geboorte gee nie. Die meeste talle faktore lei tot die ontwikkeling van hierdie patologie.

Servikale erosie baie Dokters probeer om voor bevrugting te behandel. Sulke terapie laat epithelialisering van die slymvliese en die risiko van moontlike komplikasies tydens swangerskap verminder. Dit is egter nie altyd die geval nie.

Baie toekomstige mammas sal uitvind dat hulle slegs hierdie patologiese toestand tydens swangerskap het. In hierdie geval kan enige traumatiese effekte bydra tot die vrystelling van bloed uit die genitale kanaal. Dit sluit in: ultraklank, diep ginekologiese ondersoek, seks, trauma, infeksie.

As 'n reël word dokters tydens swangerskap met servikale erosie gelei deur verwagtende taktiek, wat die moontlikheid van chirurgiese behandeling beperk. As dit egter onmoontlik is om sonder sulke terapie te doen, word dit slegs onder streng mediese aanduidings uitgevoer.

Polipose kom dikwels voor in vroue. Baie toekomstige moeders verwaarloos die betekenis van die behandeling van hierdie patologie voor swangerskap. Dit is absoluut verkeerd! Die hormoon-veranderde agtergrond bevorder die groei van poliepe, wat kan lei tot hul infeksie en selfs skeiding. Sulke situasies, as 'n reël, word vergesel van bloeding.

Die erns daarvan hang af van hoe groot die losstaande formasies was. Soms gebeur hierdie patologie by 11-13 weke van swangerskap. Tog is dit die moeite werd om polypose te behandel voor swangerskap, aangesien dit 'n taamlik lang proses is wat verpligte tyd vir rehabilitasie vereis.

Spatare

Varicose dilatation is nog 'n patologie wat lei tot die ontwikkeling van bloeding uit die genitale kanaal. Gewoonlik is die erns daarvan gematig.

Hierdie patologie word vergesel deur die ontwikkeling van ander redes. In sommige vroue kan daar ook gevlekte nodusse op die bene gesien word. Die breuk van die dun spatamuur van die baarmoederbloedvat en lei tot die uitvloei van bloed uit die genitale kanaal.

Seksueel oordraagbare siektes

Seksueel oordraagbare siektes kan ook lei tot die ontwikkeling van erosiewe patologieë. Tydens verergering word hulle vergesel van verskillende soorte bloeding.

Gedurende swangerskap beduidend immuniteit verminder, wat lei tot die aktivering van baie seksueel oordraagbare siektes, sowel as hul vinnige ontwikkeling. Die behandeling in hierdie geval word uitgevoer in samewerking met die veneroloog. Voorskrifmedikasie kan nodig wees om die nadelige simptome uit te skakel.

Spontane aborsie

Spontane aborsie is 'n ander ewe gevaarlike kliniese situasie. Gewoonlik vloei dit teen die agtergrond van volledige welsyn. 'N Vrou het 'n sterk pynsindroom, hoofsaaklik in die onderste derde van die maag. Die pyn kan ook versprei na die anale area, sowel as die heupe. Pynsindroom, as 'n reël, ondraaglik. Van pyn kan 'n vrou kreun en skree.

As die bloeding massief is, kan dit ook die bewussyn verloor of verloor. Die vrou het 'n sterk duiseligheid, die algemene swakheid toevallig toeval. In hierdie geval is noodhospitalisasie benodig.

Sonder om die ovum van die baarmoeder te verwyder, is dit nie genoeg nie. Hierdie prosedure word uitgevoer deur ginekoloë. Na die operasie word die vrou aanbevelings en voorgeskrewe medisyne gegee.

Die intensiteit van die erns van kliniese tekens kan anders wees. Dit hang grootliks af van die situasie wat die ontwikkeling van bloeding veroorsaak het. Die graad van erns bepaal ook die hoeveelheid bloed wat verlore gaan.

Daar is 'n aantal kliniese situasies waarin verliese chronies word. Dit gebeur gewoonlik as die vrou enige siektes van die voortplantingsorgane het.

Baie aansteeklike patologieë en erosiewe prosesse wat in die baarmoeder voorkom, kan ook lei tot bloeding. In hierdie geval versamel bloed tussen sy lae en die toekoms wat plasenta vorm. As 'n reël, in hierdie situasie, sien 'n vrou net die voorkoms van druppels bloed op die linne.

Aanhoudende spotting veroorsaak dat sy 'n anemiese toestand ontwikkel, vergesel van 'n afname in hemoglobien. Hierdie toestand affekteer fetale fetale groei nadelig en kan ook lei tot die vorming van 'n aantal defekte en ontwikkelingsafwykings daarin.

Dikwels gebeur dit dat bloeding van die genitale kanaal begin in swanger vroue na 'n bad of 'n warm stort. Dit lei tot 'n sterk uitbreiding van bloedvate onder die invloed van hoë temperatuur.

Ook, 'n verskeidenheid van traumatiese effekte of intense fisiese oefening kan bloedvloei veroorsaak. Sommige vroue het opgemerk dat hulle van die vagina begin bloei nadat hulle gewigte opgehef het.

In sommige gevalle verskyn die bloed op die wasgoed wanneer u die toilet besoek. In hierdie geval is dit nodig om die bron van bloeding te bepaal. As die bloed direk uitgeskei word tydens urinering, kan die oorsaak geassosieer word met patologieë van die niere of urineweg. Dikwels lei die verergering van chroniese sistitis tot die voorkoms van bloedstrepe in die urine.

Erge bloeding lei tot ernstige anemisasie van die vrou. Dit manifesteer hom selfs in die verskyning van sy voorkoms. Die vel word bleek, koud aan die raak. Lippe word blou. Die gebied onder die oë en die nasolabiale driehoek-area verkry 'n grys kleur.

'N Vrou begin 'n verhoogde hartklop voel. Sy word harder om asem te haal. Dit is 'n manifestasie van die gebrek aan suurstof, wat veroorsaak word deur bloedarmoede as gevolg van ernstige bloedverlies.

Met die dood van die fetus in die baarmoeder in die maag het die vrou pyn. Die intensiteit neem elke minuut toe. In sommige vroue lei selfs pynstillers en antispasmodika in hierdie toestand nie tot 'n verbetering in welsyn nie. Die erns van die toestand vorder met elke minuut.

Kritiese graad van ontwikkeling van versteurings - verlies van bewussyn. Voor dit word 'n grensversteuring gewoonlik ontwikkel - 'n "bewussyn" van bewussyn. Die vrou begin duiselig voel, die gevoel van ruimte is verlore, die vlieë kan voor haar oë flits. Reeds met die aanvang van hierdie simptome is dit nodig om die ambulansspan dringend te bel. Vertraging in so 'n situasie is baie gevaarlik.

Wat om te doen?

As 'n vrou bloed uit die genitale kanaal uitgegaan het, is dit 'n absolute aanduiding dat mediese hulp nodig is. As 'n reël stel ambulansdokters voor dat alle swanger vroue in die hospitaal opgeneem word. Dit moet noodwendig gedoen word.

In die hospitaal sal dokters die oorsaak van die bloeding kan bepaal en ook 'n volwaardige kompleks met al die nodige hulp kan bied.

Die voorkoms van bloedklonte tydens swangerskap - Dit is 'n geleentheid vir 'n ongeskeduleerde besoek aan u verloskundige-ginekoloog. Trek met die raad moet nie wees nie. Dit gebeur dikwels dat die toekomstige ma eenvoudig bang is om 'n dokter te raadpleeg en sodoende die ontwikkeling van patologie te vererger.

Wat gebeur in die moederorganisme na bevrugting

Die geboorte van 'n nuwe lewe is nie so eenvoudig soos dit vir sommige lyk nie. Die eiersel en die saad doen die harde werk voordat hulle in 'n embrio verander waaruit 'n klein man sal ontwikkel. En bevrugting (en dit is bevrugting van die eier) is slegs die eerste fase in die ontwikkeling van swangerskap. Die volgende stadium is baie belangriker - inplanting, wanneer die eiersel aan die binneste oppervlak van die baarmoeder geheg word. Bemesting van eierselle is slegs die eerste fase in die ontwikkeling van swangerskap.

Dikwels verlaat die bevrugte eiersel die vroulike liggaam, om watter rede dan ook, nie die endometrium binnedring nie. 'N Mislukte ma kom nog 'n menstruasie (daar kan selfs 'n vertraging wees), en sy weet nie eens dat bevrugting in hierdie siklus plaasgevind het nie.

As gevolg hiervan vind bevrugting plaas in die fallopiese buis, dan beweeg die sigoot geleidelik na die baarmoeder (al hierdie tyd verdeel sy selle). Hierdie reis duur gemiddeld 7 tot 10 dae. Alhoewel dit soms vroeg of laat inplanting plaasvind.

  1. Vroeg. Die fetale eier heg op die oppervlak van die uterus op dag 6 na bevrugting. Dit is onwaarskynlik omdat die baarmoeder nie heeltemal gereed is om dit te aanvaar nie, maar dit is nog steeds moontlik.
  2. Dit is laat. Na 10 dae. Basies gebeur dit na die IVF-prosedure, wanneer die embrio meer tyd neem om gemaklik in die vroulike lyf te kry. Soms gebeur dit in die geval van 'n normale bevrugting, en dan word implantering 'n aangename verrassing vir die toekomstige ma. (Tans sal toetse nie meer sulke swangerskap toon nie).

Onmiddellik duur die oomblik van aanhegting van die embrio op die baarmoeder ongeveer 40 uur. Daarna begin 'n periode, wat die fetale ontwikkeling in ginekologie noem. Dit duur 8 weke. Na die bekendstelling van die eiersel in die baarmoeder begin die periode van embrio-ontwikkeling.

Ten einde die bevrugte eier suksesvol in die endometrium in te voer en gevolglik ontwikkel swangerskap verder, is sekere toestande in die vroulike liggaam nodig:

  1. Die dikte van die endometrium moet ongeveer 7-13 cm wees. Dit is 'n fout om te dink dat hoe groter hierdie indeks is, hoe beter. Te veel slym is ook ongunstig vir die aanhegting van die ovum, sowel as die nadeel daarvan.
  2. Die baarmoedermure moet genoeg voedingstowwe bevat vir die verdere ontwikkeling van die embrio.
  3. Die ontwikkeling van die nodige hoeveelheid progesteroon deur die moederlike organisme, wat verantwoordelik is vir die veiligheid van swangerskap en verhoed dat die endometrium verwerp word.
Suksesvolle inplanting hang grootliks af van die dikte van die endometrium.

Inplanting is 'n belangrike stadium in die ontwikkeling van 'n nuwe lewe. Die vroulike liggaam in hierdie tyd is in 'n mate van skok, hoewel die kenmerkende simptome van swangerskap nog nie nagekom word nie. Die verwagtende moeder kan egter 'n paar veranderinge in haar toestand van gesondheid en gedrag sien:

  1. Klein bloedige ontslag uit die genitale kanaal van pienk of ligbruin.
  2. Ligte pyn in die onderbuik.
  3. Tintelende sensasie in die bors.
  4. Metalliese smaak in die mond.
  5. Swakheid.
  6. Irriteerbaarheid, prikkelbaarheid, die opkoms van gevoelens van wrewel by alle ander.

Baie van hierdie simptome word hoofsaaklik gemanifesteer in veral sensitiewe vroue wat vooruit beplan en regtig hul swangerskap verwag. Daarbenewens eis sommige verwagende moeders selfs dat hulle die inplantingsproses self voel - 'n tintelende sensasie in die maag (asof iemand daar skraap). Alhoewel dit natuurlik onwaarskynlik is, omdat die grootte van die embrio baie klein is.

Implantasie bloeding - wat is dit?

Die proses van die inplanting van die ovum in die endometrium by sommige vroue (ongeveer 30% van die swanger vroue) word vergesel deur 'n effense bloedontlading, wat in ginekologie 'n inplanting bloeding genoem word. Om in die baarmoederholte veilig te konsolideer, sink die embrio in sy muur ("trek uit" die fossa vir homself), en skade aan klein vate kom onvermydelik voor. Aangesien dit mikroskopies is (weens die grootte van die embrio self), is daar 'n onbeduidende hoeveelheid bloed. Dit word gemeng met natuurlike vroulike afskeidings en byna onsigbaar. Тем не менее, иногда крови бывает немного больше, настолько, что будущая мама может её обнаружить на нижнем белье.

Внедрение эмбриона в матку неизбежно сопровождается повреждением мелких капилляров, что вызывает небольшое выделение крови

Uitlate kan 'n pienk of bruin tint hê, soms deursigtig met donker strepe (selde is hulle helderrooi). Hulle smelt altyd, bevat geen bloedklonte nie.

Verliese tydens inplanting mag 'n pienk of ligbruin tint hê.

Implantasie bloeding vorm geen gevaar vir 'n swanger vrou nie. Die duur duur van 'n paar uur tot twee dae. Die hoeveelheid afgeskeerde slym verminder, geleidelik verlig dit.

Wat die spesifieke tydsberekening van sodanige ontslag betref, as ons die siklus van 28 dae met ovulasie op dag 14 as basis neem, sal inplantings bloeding ongeveer 25-28 dae begin. Teen ongeveer hierdie tyd verwag 'n vrou gewoonlik gereelde tydperke, en as sy nie swangerskap verwag nie, kan sy hierdie verskynsels goed verwar. Inplanting bloeding is egter nie so volop nie en duur baie minder tyd. Daarbenewens verhoog dit nie, soos menstruasie na die eerste dag nie.

'N aantal kenners oorweeg inplanting bloeding die eerste teken van swangerskap. Inderdaad, terwyl die embrio nie die baarmoeder binnedring nie, kan daar geen ander simptome wees nie, want al hierdie tyd bestaan ​​dit op sigself (asof dit in 'n opgeskorte toestand is, sonder kontak met die moederorganisme glad nie).

Interessant genoeg, die inplantingsproses word noodwendig vergesel deur 'n afname in basale temperatuur. Dit is 'n presiese simptoom, maar dit kan slegs bepaal word as die vrou 'n swangerskap beplan en daagliks hierdie aanwyser monitor.

Ander oorsake van vroeë bloeding

Benewens natuurlike bloeding tydens die inplanting van die embrio, kan bloed gedurende die eerste trimester van swangerskap vrygestel word vir ander redes wat ver van altyd onskadelik is.

  1. Erosie van die serviks. Dit is 'n ulk op die slymvlies van die orgaan. As 'n reël kom hierdie patologie voor bevrugting voor. Maar met die aanvang van swangerskap word die serviks se oppervlak sensitief, en die vate oorloop met bloed. Dit is wat af en toe bloeding veroorsaak het (hulle is nie volop nie). Bloed kan opgespoor word na seksuele omgang, ondersoek op 'n ginekologiese stoel, of as die verwagte moeder eenvoudig met haar bene sit. Erosie dra geen bedreiging vir 'n vrou of 'n baba nie. Desondanks beveel dokters dragtige vroue aan om 'n kolposkopieprosedure te ondergaan ('n klein stukkie weefsel word vir ondersoek geskei) om 'n kwaadaardige tumor uit te sluit. Dit word aanbeveel om erosie slegs na bevalling te behandel, anders kan daar probleme met servikale dilatasie wees.
  2. Aansteeklike siekte. Ontlading met bloed word soms waargeneem wanneer 'n vrou seksueel oordraagbare infeksies het - chlamydia, trichomonads, mycoplasmas, ens. Tydens swangerskap, wanneer die immuunstelsel verswak word, kan hulle geaktiveer word en inflammasie veroorsaak. Verder verteenwoordig dit 'n beduidende gevaar vir die embrio: dit kan onvriendelik word en die swangerskap sal beëindig word. Natuurlik is alle infeksies ideaal om reeds in die beplanningsfase te behandel, maar daar kan infeksie wees na bevrugting, wat ook verpligte terapie vereis. Bloedige aansteeklike natuur word dikwels gepaard met 'n onaangename reuk, jeuk, koors, algemene swakheid.
  3. Polipse in die baarmoeder of serviks en endokerviese siste (servikale slymvlies). Hierdie formasies is goedaardig. Bloed is skraal en pynloos. Patologie dra egter geen risiko vir die embrio nie, maar as 'n infeksie in die wond kom, is daar 'n kans op infeksie. Die dokter mag besluit om die grootste en mees bloeiende poliep uit die serviks te verwyder, maar dit gebeur meestal nadat die baba gebore is.
  4. Gebrek aan progesteroon. In die tweede fase van die menstruele siklus produseer die vroulike liggaam die hormoon progesteroon, wat die oppervlak van die baarmoeder voorberei vir moontlike inplanting. As bevrugting plaasgevind het, verhoog die vlak van hierdie hormoon selfs meer. Wanneer progesteroon tydens swangerskap in onvoldoende hoeveelhede gesintetiseer word, begin die baarmoeder kontrakteer en bloei, soos tydens menstruasie. Dit lei tot die losmaak van die ovum (eerste gedeeltelike, en dan heeltemal), wat, indien dit onbehandel word, lei tot miskraam.
  5. Die dreigement van miskraam. Hierdie toestand kan veroorsaak word deur 'n verskeidenheid redes (genetiese abnormaliteite in die embrio, Rh-konflik, aborsies uitgestel, hormonale wanbalans, ernstige stres, ens.), Maar dit veroorsaak altyd vaginale bloeding. Toewysings mag smeer of volop, episodies of langdurig, bevat stolsels. Sonder dringende mediese maatreëls is die bedreiging van miskraam belaai met die dood van die embrio en die verlies aan swangerskap.
  6. Endometriose. In hierdie ginekologiese patologie, moet endometriale weefsel, wat normaalweg net in die baarmoeder voorkom, op ander plekke voorkom: fallopiese buise, eierstokke, vagina, selfs in die buikholte ('n soort siekte is adenomyose, wanneer die endometrium groei in die dieper spiere van die baarmoeder). Gedurende die swangerskap, wanneer die menstruele siklus ophou, begin die vergrote endometrium soms verwerp, wat manifesteer in die vorm van 'n redelik groot bloedige ontlading.
  7. Ektopiese swangerskap. As die fallopiese buise nie hul kontraktiele funksie swak uitvoer nie, kan die bevrugte eier nie in die baarmoeder kom om daaraan te voldoen nie. En dan is dit in die verkeerde plek ingeplant: meestal in dieselfde eileider, minder dikwels in die serviks, eierstokke of maag. Soos die embrio groei, word dit verkramp, die fallopiese buis is gestrek, dit word getraumatiseer - die vrou sien bloeding (byna altyd word hulle gepaard met pyn). As ons nie maatreëls betyds neem nie (ons praat nie meer oor die spaar van die embrio nie), dan sal 'n orgaan met baie swaar bloeding en moontlike dood breek.
  8. Vervaag swangerskap. Klein spotting in die vroeë tydperk kan aandui dat die embrio verdwyn het (vir een of ander rede het die ontwikkeling daarvan gestaak). In hierdie geval voel 'n vrou dikwels ongemak in die maag, stop met die breek van die melkkliere, en giftigheid verdwyn. Soms probeer die baarmoeder om van die dooie embrio ontslae te raak, maar meestal is dit nodig om uit te oefen, en so gou as moontlik, sepsis te vermy.
  9. Bubble skid. Soms ontwikkel 'n vrou 'n patologiese swangerskap, waarin die embrio nie ontwikkel nie, en die eksterne kiemmembraan groei in 'n menigte van bel wat gevul is met vloeistof (die rede is chromosomale mislukkings). In enige stadium van die skit kan bloeding van die baarmoeder oopgaan, en dit is redelik groot.
  10. Lae ligging van die plasenta. As die gestasie-eier in die baarmoeder te laag of heeltemal die toegang tot die baarmoeder geblokkeer is, kan bloeding waargeneem word: hulle maak hulself bekend na seksuele kontak, tydens fisiese inspanning, en opheffing van gewigte. 'N Swanger vrou met 'n lae plasenta previa word gewoonlik in 'n hospitaal geplaas waar die nodige behandeling gegee word.
  11. Nalatigheid in die proses van seksuele omgang. Banale onakkuraatheid in hierdie geval kan die vaginale mukosa beskadig, wat sy sensitiwiteit tydens swangerskap verhoog. Tydens skerp diep penetrasies van die penis, is servikale besering ook baie waarskynlik. Al hierdie mag dalk gepaard gaan met 'n klein bloeding. Terloops, so 'n reaksie is moontlik en as die verwagtende moeder onverskillig vaginale setpille of pille insit.
  12. Maandelikse termyn (of deurbloeding bloeding). In seldsame gevalle het vroue in die eerste 3-4 maande van swangerskap bloedige ontslag, wat saamval met die maandelikse tydperke (maar hulle is nie so volop nie). As gevolg hiervan kan die verwagtende moeder nie eens haar "interessante posisie" verdag nie. Hierdie situasie word verklaar deur geringe hormonale afwykings wat nie die embrio bedreig nie. Op sulke "kritieke dae" is dit egter beter om nie te oorstroom nie, om meer te rus, om nie senuweeagtig te wees nie. In die tweede trimester moet bloeding stop.

As ons oor my eie ervaring praat, het die skrywer van hierdie artikel aan die einde van die eerste trimester van swangerskap volgens die resultate van ultraklank 'n lae ligging van die plasenta gevind (die geval het egter nie die bloeding bereik nie). Die ginekoloog het die nodige aanbevelings (seksuele rus, 'n verbod op gewigopheffing, ens.) En 'n verwysing na 'n hospitaal (al is dit 'n dag een), waar 'n dwelmbehandeling uitgevoer is, geskryf. Tydens die volgende ultraklank (ongeveer 'n maand later) het dit geblyk dat alles na normaal teruggekeer het - die posisie van die plasenta het hoër geword en al die bogenoemde verbod is opgehef.

Wat doen swanger vroue wanneer hulle bloeding ervaar?

As 'n swanger vrou in haar bloeding gevind word, moet dit in elk geval aan die behandelende geneesheer gerapporteer word.

Die uitsondering is bloedbloeding wat dikwels gebeur voor die vertraging en diagnose van swangerskap. As dit gebeur, dan het die vrou 'n rede om haar "interessante posisie" te vermoed en oor drie of vier dae om 'n toets te doen (dit maak nie sin nie, aangesien die embrio eers die hormoon hCG sintetiseer nadat dit vasgestel is).

Nie nodig om te legkaart en probeer om die saak op jou eie of selfmedikaat te vestig nie. Inderdaad, in sommige gevalle (ektopiese swangerskap, die dreigement van miskraam, infeksie) vertraging beteken 'n risiko vir die gesondheid van die moeder of kind. Slegs 'n dokter sal die presiese oorsaak van die patologie bepaal (voorskryf 'n ultraklankskandering of noodsaaklike toetse) en kies 'n gekwalifiseerde behandeling. Slegs 'n dokter kan die oorsaak van die bloeding bepaal en die nodige behandeling in elke geval voorskryf.

Dit is nodig om te weet dat selfs skaars bloedontlading 'n potensiële gevaar het. Soms, wanneer 'n sterk bloeding van die baarmoeder oopgemaak word, kan bloed tussen die mure van die baarmoeder en plasenta binnekant en in 'n klein mate buite gaan.

As die bloeding veroorsaak word deur 'n toestand wat die moeder of kind bedreig, sal die ginekoloog die vrou na die hospitaal verwys. Dit hoef nie op te gee nie: tuis om te sien is vrede dikwels problematies. Daarbenewens kan sommige prosedures net in 'n hospitaal gedoen word.

Bloedige ontslag - 'n redelik algemene verskynsel in die uitvoering van 'n kind. In die vroegste terme kan die inplanting op hierdie manier manifesteer: die eier van die eier beskadig die endometrium effens. Breekbloeding in die eerste 3-4 maande, wat saamval met maandelikse tydperke, is ook nie gevaarlik nie. Soms dui die vrystelling van bloed uit die toekomstige moeder egter ernstige patologieë aan wat onmiddellike mediese aandag vereis, byvoorbeeld, is dit 'n bedreiging vir miskraam of 'n ektopiese swangerskap. Daarom moet 'n vrou altyd waaksaam wees en onmiddellik al haar veranderinge en sensasies aan haar dokter rapporteer.

Pin
Send
Share
Send
Send