Gewilde Poste

Editor'S Choice - 2019

Wat is gevaarlike eenvoudige Robbella? En moet ek teen dit ingeënt word

Een van die mees algemene infeksies van virale etiologie is rubella. Hierdie siekte kom gewoonlik in 'n ligte vorm voor, seldsaam gepaard met komplikasies. Aan die ander kant vorm die infeksie van 'n swanger vrou 'n ernstige bedreiging vir die gesondheid van haar ongebore baba. In sommige gevalle word die siekte die oorsaak van misvormings in die fetus en die fetale dood.

Beskrywing van die siekte

Rubella is 'n infeksie van virale etiologie, gekenmerk deur die voorkoms van veluitslag en ligte dronkenskap. Vir die eerste keer het die siekte in 1740 'n volledige beskrywing van F. Hofman ontvang. Slegs 140 jaar later is 'n eenparige besluit geneem om patologie as 'n afsonderlike nosologiese groep te isoleer.

Vandag is die voorkoms van die siekte aansienlik afgeneem. Sulke resultate is behaal danksy die inentingsbeleid van die bevolking. Ten spyte hiervan word ongeveer 100 duisend nuwe gevalle van infeksie jaarliks ​​aangeteken. Elke 3-4 jaar neem die voorkomsskoers toe, en gaan dan agteruit.

Bronne van infeksie en metodes van oordrag

Rubella is 'n siekte van virale etiologie. Dikwels word dit by kinders gediagnoseer. In die rol van sy patogeen is 'n RNA-genomiese virus met teratogene aktiwiteit. Dit is gemaklik vir hom om net in die menslike liggaam te bestaan. In die omgewing sterf dit vinnig onder die invloed van ultraviolet straling weens onvoldoende vog of drukveranderinge. In lae temperatuurstoestande leef die virus vir 'n baie lang tyd en kan dit weer voortplant.

Die infeksiebron is gewoonlik 'n persoon met uitgesproke (selde gewis) tekens van rubella. 'N Week voor die uitslag en nog vyf dae nadat die rubivirus in die eksterne omgewing vrygestel is. In epidemiologiese terme word kinders met 'n aangebore afwyking van die siekte as die gevaarlikste beskou. In hierdie geval gaan die patogeen saam met ontlasting, speeksel of urine vir 'n paar maande. Gunstige toestande vir infeksie is georganiseerde groepe (kleuterskool, skool). Daarom word pasiënte onmiddellik geïsoleer na bevestiging van die diagnose van rubella.

Hoe word infeksie oorgedra? In totaal is daar twee maniere van oordrag van die siekte - in die lug en in die oorgang. Die meganisme van ontwikkeling van hierdie siekte is nie in detail bestudeer nie. Rubella-virus betree die menslike liggaam deur die slymvliese van die respiratoriese kanaal. Dan begin dit sy aktiwiteit, vestig op die vel selle en limfknope. Die liggaam reageer op die bekendstelling van middels deur die vorming van spesifieke teenliggaampies. Tydens siekte word hul volumes in die bloedstroom voortdurend aan die toeneem. Na herstel, bly 'n persoon immuniteit teen die virus vir die lewe.

Hoe lyk rubella?

Die duur van die inkubasietydperk is ongeveer 15 dae. Die katarrale tydperk wat dit volg, is 3 dae. By jong pasiënte is simptome van letsels van die slymvliese van die boonste respiratoriese kanaal baie skaars. Volwassenes kla gewoonlik van fotofobie, ernstige hoofpyn, loopneus, hoes en gebrek aan eetlus. Op die eerste dag van die siekte ontwikkel 90% van die pasiënte 'n uitslag op die agtergrond van pruritus. Hulle lyk soos klein pienk kolle van gereelde vorm wat bo die oppervlak van die vel styg.

'N Roeraeluitslag verskyn aanvanklik in die gesig, agter die ore en op die nek. Gedurende die dag versprei dit vinnig na ander dele van die liggaam. Daar moet op gelet word dat die exanthema nooit op die sole en palms voorkom nie. Soms word enkel kolle op die slymvlies van die mond gevind. In 30% van die gevalle is uitslag afwesig, wat die diagnose aansienlik bemoeilik. Onder ander simptome van hierdie siekte kan 'n ligte koors aangeteken word. Seldsaam kla pasiënte spierpyn, 'n skending van die spysverteringskanaal.

Rubella tipes

Afhangend van die roete van infeksie, is dit gebruikelik om twee tipes van hierdie siekte te onderskei:

  • Verworwe rubella. Hierdie vorm van die siekte word vergesel deur verskeie uitslag oor die hele liggaam, maar kan 'n atipiese kliniese beeld hê. In 30% van die gevalle is die simptome heeltemal afwesig, wat die diagnose bemoeilik en bydra tot die verspreiding van die epidemie. Die siekte gaan gewoonlik in 'n sagte vorm, die besmette word tuis behandel. Hospitalisasie word slegs aangedui as komplikasies ontwikkel.
  • Kongenitale rubella. Dit is 'n baie gevaarlike vorm van die siekte. In die meeste gevalle word dit gekenmerk deur 'n ingewikkelde kursus. Onder die waarskynlike gevolge kan aangetoon word dat die sentrale senuweestelsel, gehoor- en gesigsorgane ontwrig word.

Gegewe die bogenoemde feite, is dit nodig om een ​​belangrike waarneming te maak. Rubella by volwassenes word selde gediagnoseer. Die oorweldigende meerderheid mense ondervind hierdie siekte in die kinderjare, en die gevolglike immuniteit duur vir die res van hul lewens. Tans is ongeveer 85% van die vroue immuun teen hierdie infeksie teen die tyd dat die reproduktiewe ouderdom begin.

Mediese ondersoek van die pasiënt

Bevestiging van die diagnose is gewoonlik nie moeilik nie. Aanvanklik doen die dokter 'n fisiese ondersoek en vestig hy aandag op spesifieke simptome (net bo, ons het reeds vertel hoe die rubella lyk). Die volgende fase van die opname is laboratoriumtoets:

  • Algemene bloedtoets.
  • Assessering van die konsentrasie van immunoglobuliene.
  • Serologiese ondersoek van slym uit die neusholte.

Dit is verpligtend om differensiële diagnostiek te voer met masels, enterovirus infeksie, skarlakenkoors.

Die basiese beginsels van behandeling

'N Persoon wat reeds met rubella siek geword het, het nie noodhospitaal nodig nie. Spesiale dwelms teen hierdie siekte is nie ontwikkel nie, slegs simptomatiese terapie word gebruik. Dit is belangrik vir die pasiënt om by die rus te hou, eet reg en drink meer water. In die meeste gevalle is die rubella-uitslag net 'n paar dae. Na herstel word die immuniteit vir die lewe gehandhaaf. Soms kom die siekte terug. Kenners verduidelik hierdie verskynsel deur die individuele eienskappe van die immuunstelsel.

Slegs in die geval van komplikasies word behandeling in die hospitaal aangedui. Immunostimulerende terapie word voorgeskryf aan pasiënte (Interferon, Viferon). Om te verhoed dat die ontwikkeling van serebrale edeem, hemostatiese middels, diuretika en kortikosteroïede gebruik word. In die stadium van herstel word pasiënte aangeraai om nootropiese middels te neem om kognitiewe funksies te verbeter.

Wat is gevaarlike rubella?

Komplikasies van hierdie siekte is uiters skaars. As 'n reël verskyn hulle as 'n bakteriese infeksie aansluit. Rubella in hierdie geval is ingewikkeld deur sekondêre longontsteking, angina of otitis. By volwasse pasiënte word CNS letsels nie uitgesluit nie. Hierdie siekte verteenwoordig die grootste bedreiging vir vroue in die tydperk van bevalling. Dit sal later in die artikel bespreek word.

Swangerskap en Rubella

Die gevolge van hierdie siekte tydens die dra van 'n baba kan sy gesondheid beïnvloed. Die virus dring deur die plasenta na die fetus, wat die endokardium en kapillêre raak. Dan versprei die patogeen na al die organe van die kind, waar dit vinnig vermeerder. Onder die mees algemene komplikasies van rubella by swanger vroue is: intrauteriene fetale dood, stilgeboorte en spontane aborsie.

As die baba nog gebore is, kan hy mettertyd die volgende siektes ontwikkel:

  • hartafwykings,
  • uitslag,
  • ondergewig,
  • geelsug,
  • miokarditis,
  • enkefalitis,
  • verstandelike vertraging
  • distrofie.

Sulke komplikasies lei tot premature babadood in 30% van die gevalle. In die eerste jaar van die lewe sterf sowat 70% van die kinders. Afsonderlike manifestasies van die siekte laat hulself net by puberteit voel. Dit is outo-immuun tiroïeditis, diabetes, en groeihormoontekort. In die bloed van 'n besmette kind, kan die roula-patogeen vir verskeie jare aktief bly. Moderne medisyne kan nie enige spesifieke behandeling vir hierdie siekte bied nie.

Siektes voorkoming

Algemene voorkomende maatreëls in die fokus van infeksie is ondoeltreffend. Dit is byna onmoontlik om die teenwoordigheid van 'n virus in die liggaam te bepaal totdat die eerste simptome voorkom. 'N Siek persoon is egter vir 5-7 dae geïsoleer vanaf die aanvang van die uitslag.

Spesifieke voorkoming behels tegelykertyd inenting teen drie siektes: masels, rubella en parotitis. Inenting by 6 jaar word 'n tweede keer gedoen, en die eerste op die ouderdom van een jaar. Onder die kontraindikasies vir inenting is die volgende:

  • kwaadaardige neoplasmas,
  • swangerskap,
  • 'n negatiewe reaksie op die entstof,
  • verergering van aansteeklike etiologie.

Rubella-inenting kan gekombineer word met ander verpligte inentings (vir kinkhoes, hepatitis B, poliomielitis, difterie en tetanus). Verskeie dwelms word verbied om in een spuit te meng. Daarbenewens is die inspuiting wenslik om in verskillende plekke te plaas. Die enigste uitsondering is die komplekse (maselspamp-parotitis) entstof. Op 6-jarige ouderdom doen baie kinders dit weer. Sulke herinenting dra by tot die ontwikkeling van immuniteit vir drie siektes gelyktydig. Na dit kan waargeneem word, swelling van die vel en die effense rooiheid daarvan. Bykomende reaksies van die liggaam is vergrote limfknope, naarheid, loopneus, algemene malaise. In adolessensie na inenting word die ontwikkeling van artralgie en poliëneuritis nie uitgesluit nie, wat uiteindelik onafhanklik slaag.

Sagte siekte

Rubella word veroorsaak deur 'n virus wat oorgedra word van persoon tot persoon met druppels van speeksel wat tydens 'n gesprek uitloop. 'N Kind wat hierdie siekte betrap het, begin om virusse self 'n week te isoleer voordat ander verstaan ​​dat hy siek is, en nog 'n week of twee nadat al die tekens van die siekte verdwyn het. So kwarantyn - 'n oneffektiewe maatreël om hierdie siekte te bekamp.

Die siekte begin met 'n loopneus en rooiheid van die oë (konjunktivitis) teen 'n lae of normale temperatuur. Al die simptome lyk aanvanklik ARVI. En net wanneer 'n uitslag in 'n dag of drie verskyn, word dit duidelik dat dit nie net 'n verkoue is nie. Die roebeluitslag is pienk, verskyn eerste op die gesig, versprei vinnig oor die liggaam, en dit onderskei dit van masels wat binne net 3 dae oor die liggaam kruip. Die uitslag en slaag vinnig: teen die tyd wat sy op die bene staan, is haar gesig weg. Selfs die pasiënt het limfknope op die agterkant van die kop, agter die ore en op die nek, maar na 'n week het hulle ook normaal teruggekeer. Dis die hele siekte. Sy benodig geen behandeling nie.

Is daar enige komplikasies na rubella? Baie selde ontwikkel ongeveer 1 op 3 duisend pasiente purpura bloeding as gevolg van 'n daling in die aantal bloedplaatjies, 1 in 6 duisend het enkefalitis. Maar in die meeste gevalle word dit hanteer sonder gesondheidsgevolge. Soms het tienermeisies ná die rubbella die gewrigte seergemaak, maar selfs hierdie probleem gaan weg sonder 'n spoor.

Ernstige komplikasies

En op dieselfde tyd, rubella - verraderlike siekte. Sy slaan die plek waar sy die minste verwag word. As 'n swanger vrou met hierdie infeksie besmet word, dring die virus maklik die fetale weefsel in en beskadig hulle ernstig. In die eerste drie maande van swangerskap eindig die infeksie met óf 'n miskraam of die geboorte van 'n kind met ernstige gebreke, soos blindheid, doofheid en hartafwykings. In die daaropvolgende maande van swangerskap kan die virus sulke letsels veroorsaak wat nie onmiddellik sigbaar is in die pasgeborene nie, maar later 'n gebrek aan gehoor, gesig, verstandelike verval voorkom.

Kleuter "inenting"

In die Verenigde State in 1964-1965. rubella-epidemie het 12 miljoen gevalle van die siekte veroorsaak en die geboorte van 20 duisend kinders met bruto ontwikkelings gestremdhede. Sulke skade is te wyte aan die feit dat in klein ontwikkelde lande klein kinders hoofsaaklik by die huis opgevoed word, tot skool hulle nie in kontak is met 'n groot aantal eweknieë, insluitend die siekes nie, sodat hulle grootword sonder immuniteit vir hierdie siekte. Om al die kinders van rubella in die Verenigde State in te ent, het sedert 1969 geword. En hier is die gevolg: in 20 jaar was daar net 4 gevalle van geboorte van babas met gebreke wat veroorsaak word deur die siekte van swanger vroue met rubella.

In Rusland was die situasie anders. Aangesien al die kinders na kwekerye en kleuter gegaan het, het die meeste van hulle rubella in die vroeë kinderjare gely en vir die res van hul lewens immuun geword. In die 70's het meer as 95% van die swanger vroue teenliggaampies teen rubella gehad en die infeksie was nie gevaarlik vir hulle nie.

Nou, wanneer ons baie kinders by die huis huis toe bring, ly die babas minder rubella, so baie meisies word groot en word moeders terwyl hulle vatbaar is vir hierdie infeksie. Die verhouding van jong vroue wat nie in die kinderjare rubella gehad het nie, is nou in baie streke 30-50%. Spesiale studies het getoon dat aangebore rubella vandag 40% van alle onverbeterlike swangerskappe tot gevolg het - miskrame, stilgeboortes en aangebore misvormings. In die Sverdlovsk streek in 1999-2000. Tydens 'n uitbraak van rubella is die aantal pasgeborenes met aangebore hartafwykings verdubbel. Daarom praat dokters voortdurend oor die behoefte aan inentings teen hierdie infeksie.

Wie moet ingeënt word?

Aanvanklik was daar hoop dat indien alle jaarlikse babas ingeënt sou word, sou massaberekings van rubella afgehandel wees. Maar die praktyk het getoon dat epidemies dan na die ouer kinders versprei het.

In Engeland het hulle dit anders gedoen: tienermeisies is daar ingeënt, wat in 'n paar jaar moeders kon word. Maar in hierdie tyd was volwasse vroue besmet met rubella van siek babas, waaronder geen inentings gegee nie.

Op die ou end het dit 'n effektiewe skema uitgewerk: WIE beveel aan om eenjariges, sesjariges en tienermeisies in te samel. En laasgenoemde - net in die komende jare tot dit groei, sal daar 'n groot bevolking van ingeëntes wees.

In Rusland is die rubella-entstof eers in 1998 in die immuniseringsskedule ingevoer. Maar toe het die massa-inenting nie gewerk nie: nie genoeg geld nie. Nou, eenjarige kinders, 6-jarige kinders en 13-jariges ontvang inentings. Maar as jou dogter meer as dertien is en sy nie die inenting ontvang het nie, maak dit vir geld. Die aankoop van 'n entstof is eintlik nie anders as om dwelms te koop nie, want elke gesin spandeer hul eie geld op hulle.

Die rubella-entstof is lewendig, in teenstelling met masels en pampoentjies, bevat dit nie hoender-eierproteïene nie, so dit kan ingeënt word by kinders met allergieë. Die entstof veroorsaak feitlik geen reaksies nie, maar geen kontraindikasies nie, maar dit is belangrik om 'n volwasse vrou nie minder as 2 maande voor die aanvang van swangerskap in te ent nie. Alhoewel die skade aan die fetus deur 'n entstofvirus nog nie beskryf is nie, is dit beter om versigtig te wees. As 'n entstof gegee is aan 'n vrou wat nie geweet het van haar swangerskap nie, is dit nie nodig om haar te onderbreek nie.

Wat is rubella?

Vir die eerste keer oor hierdie infeksie in medisyne is in die XVI eeu genoem, maar die studie van die virus was baie stadig. Eers twee eeue later het die Oostenrykse wetenskaplike Wagner die verskille van hierdie infeksie van masels en skarlakenkoors duidelik beskryf. Kort voor die begin van die Tweede Wêreldoorlog in Japan in 1938 het wetenskaplikes die virale aard van die siekte bewys. En in 1961 is die rotaelliese patogeen geïsoleer.

Die siekte het nie aan alle kindergeneeskunde rus gegee nie. 'N Paar dekades gelede het die infeksie die derde plek in die ranglys van siektes wat uitslag in kinders veroorsaak het. Dit is oral versprei en dit word beskou as die norm in die kinderjare. En aangesien geen volwaardige behandeling tot dusver uitgevind is nie, is komplikasies byna elke siek kind waargeneem.

In die middel van die 20ste eeu het dit bewys dat die ruwellavirus die behoorlike ontwikkeling van kinders ontwrig as die moeder tydens swangerskap besmet is.

Maar in die vorige eeu, sedert die uitvinding van die entstof teen die siekte, het dokters 'n sug van verligting asemhaal. In lande waar 100% van die bevolking ingeënt word, is die siekte amper vergete, en dokters studeer rubella in die mediese literatuur.

Oorsake en metodes van infeksie

Rubella kan nie deur diere besmet word nie, maar word nie as gevolg van hulle gemuteer nie. Die reservoir van die virus is slegs 'n siek persoon. Infeksie is een van die antroponotiese, dit wil sê, wat slegs in die menslike liggaam ontwikkel. Hoe word rubella oorgedra? Meestal deur lug druppels. Nog 'n oordragroete is transplacentaal, wanneer die virus deur die plasenta deur 'n besmette moeder na die baba kom. Dit is die oorsaak van aangebore rubella.

Die mikro-organisme is onstabiel in die eksterne omgewing. Daar is verskeie eienskappe van die virus en die siekte waarvoor rubella een van die relatief ligte infeksies is.

  1. Die virus versprei tydens nies, in aktiewe gesprek, terwyl huil of skree as die persoon hoes. Dit is, jy kan amper oral kry. Maar dit gebeur nie altyd nie. Hoekom? Dit duur lank voordat die roulavirus die liggaam binnedring. Иногда нужно часами разговаривать с человеком, чтобы подцепить заболевание.
  2. Нельзя заболеть при дотрагивании до предметов, с которыми контактировал больной человек, даже если это личная вещь. Просто вирус краснухи неустойчив во внешней среде. Достаточно помыть пол, проветрить помещение, сполоснуть посуду и микроорганизм погибает. Он неустойчив, с ним легко справиться с помощью моющих средств, ультрафиолета, инактивируется он при кипячении. Alhoewel vries vir jare in stand gehou word.
  3. Kinders onder een jaar is selde siek, aangesien hulle in die meeste gevalle passiewe immuniteit het teen die virus wat deur die moeder geërf word.

In hierdie geval lyk die siekte op 'n tydbom. Wat is gevaarlike rubella? - Die komplikasies is dikwels baie ernstiger as die mees akute infeksie. Kongenitale rubella en komplikasies van die senuweestelsel vir die kursus, manifestasie en gevolge is beter as baie aansteeklike siektes.

Rubella virus blootstelling en effekte op die liggaam

Slymvliese - dit is die eerste versperring vir die inskrywing van die virus in die liggaam. Om op die slymvlies te kom, word die ruwellavirus geabsorbeer en na die limfknope gejaag, dus is een van die eerste tekens van rubella in 'n kind 'n toename in die limfknope.

In die volgende stap betree die virus die bloed en vel. Die volgende bekende en gereelde rubella is uitslag en jeuk. Die mikro-organisme het 'n spesiale houding ten opsigte van embrionale weefsels - dit wil sê wanneer 'n swanger vrou besmet word, dring die virus die plasentale versperring in en beïnvloed baie stelsels van die ongebore kind. In baie gevalle word 'n aangebore siekte beskou as 'n stadige vloeiende infeksie, want dit is nie ongewoon vir 'n kind na geboorte om die ontwikkeling van orgaanstelsels te onderdruk nie.

Sowel as die virus benadeel die immuunstelsel en raak die senuweestelsel.

Hoe manifesteer rubella? Gedurende die inkubasieperiode manifesteer die siekte glad nie, en dit duur dalk sowat drie weke en selfs meer. Gevalle in medisyne word beskryf wanneer hierdie stadium van die ontwikkeling van die siekte 24 dae was.

Dan hang die simptome af van die tydperk van rubella:

  • die inkubasieperiode vir rubella by kinders duur van 11 tot 24 dae,
  • prodromale tydperk - ongeveer drie dae,
  • tydperk van uitslag,
  • magtigingstydperk
  • gevolge van infeksie.

hoofpyn, duiseligheid

Die simptome van rubella verander in stadiums.

  1. Swakheid, hoofpyn en duiseligheid.
  2. Die eerste simptome van rubella by kinders sluit in ongesteldheid, gemoedskommelings, verlies aan eetlus.
  3. Soms is daar spierpyn in die gewrigte - meer dikwels word hulle deur pols en enkel versteur.
  4. In skaars gevalle is die kind bekommerd oor neusopeenhoping.
  5. 'N Verhoging in liggaamstemperatuur oor 'n paar dae is moontlik, maar dit oorskry nie 37,5 ° C nie.
  6. Teen hierdie tyd kla die baba van 'n seer keel.
  7. Rubella word geopenbaar deur 'n effense rooiheid van die oë.
  8. Hoe om uit te vind wat rubella by kinders begin? Vergroot servikale limfknope. Okkipitale en posterior servikale limfknope word meer sigbaar.

Al hierdie manifesteer hom binne 1-3 dae. Die eerste stadium van die siekte kom voor, soos baie ander infeksies. Teen hierdie tyd is dit moeilik om die teenwoordigheid van rommelvirus in die liggaam te vermoed. En net inligting oor kontakte help om 'n diagnose te maak, wat selde gebeur.

Kliniese manifestasies in die middel van siekte

Hoe lyk tipiese rubella by kinders? Die siekte manifesteer meer aktief gedurende die derde periode, wanneer 'n uitslag verskyn. Watter simptome vergesel hierdie periode van infeksie nog?

  1. Vanaf hierdie punt styg die liggaamstemperatuur tot 38.5 ° C, maar meer dikwels bly dit binne 37-38 ° C.
  2. Dit is 'n tyd van aktiewe ontwikkeling van katarale verskynsels - rooiheid van die keel, vergrote mangels, rinitis.
  3. Dikwels is die kind bekommerd oor hoes.
  4. 'N Uitslag in kinders met rooi in die vorm van klein rooi kolle, groot in grootte van 2 tot 4 mm, nie geneig om saam te smelt nie, verskyn in teenstelling met ander infeksies onmiddellik op die gesig en nek, en dan baie vinnig sonder 'n spesifieke volgorde op die hele liggaam. Die meeste van die kolle is op die rug en boude, aan die agterkant van die arms en bene, maar die palms en voete bly absoluut skoon.
  5. Limfadenitis (inflammasie van die limfknope), wat tot die volle resolusie van die siekte voortduur, word meer aktief uitgedruk gedurende hierdie periode van die siekte.

Is dit 'n rubella-uitslag? - Ja, 'n bietjie klou bly. Na net drie dae verdwyn die uitslag sonder 'n spoor, terwyl daar geen pigmentasie, littekens en ander veranderinge op die vel van die kind is nie. Maar volgens dokters is die tipiese rubella-simptoom nie kolle nie, maar 'n toename in limfknope. In byna 30% van die gevalle kan die kolle nie teenwoordig wees nie, en limfadenitis is altyd teenwoordig.

Met intrauteriene infeksie van die kind na geboorte ontwikkel verskeie misvormings. In die eerste trimester is die aantal komplikasies na 'n uitgestelde siekte die grootste en bereik 60%.

Rubella komplikasies

Ideaal gesproke, rubella slaag sonder 'n spoor. Maar in werklikheid kan niemand die verdere verloop van die siekte voorspel nie. Sy kan selfs na verskeie maande baie verrassings gee.

Hier is die mees algemene en ernstige komplikasies.

  1. Die gevolge van aangebore rubella sluit in skade aan die orgaan van visie. Bilaterale of eensydige katarak, gloukoom, korneale wolk. Een van die afgeleë manifestasies is mikroftalmia of vermindering van die grootte van die oogbal, wat geleidelik in 'n kind voorkom.
  2. Kardiale misvormings: spleet van die kanale, stolling van die arterieë, skade aan die kleppe van die hart, daar kan defekte wees in die septum tussen die atria of ventrikels.
  3. Die algemeenste aangebore misvorming is doofheid, wat in die helfte van pasgeborenes voorkom. Nog 30% van die kinders wat rubella in utero gehad het, is gehoorverlies later.
  4. Rubella by ouer kinders manifesteer deur longontsteking.
  5. Nog 'n komplikasie van virusinfeksie is hepatitis.
  6. Die effekte van rubella by ouer seuns is inflammasie van die gewrigte (artritis).
  7. Nog 'n ernstige komplikasie van die infeksie is skade aan die senuweestelsel of progressiewe rubella panenefalitis (PCE). Ontwikkel meestal by seuns en jongmense vanaf 8 tot 19 jaar. Nadat rubella ervaar word, word die verstand verminder, bewegingsafwykings voorkom, spraak vertraag, die siek persoon kan nie staan ​​nie, die toestand word geleidelik vererger, demensie vorder en in die laaste stadiums van die siekte verloor die kind dikwels die bewussyn. Progressiewe rubella-panenefalitis kom stadig voor en is dodelik.
  8. Die aangebore effekte van die infeksie sluit in bloedarmoede, inflammasie van die middeloor of otitis, mikrosefalie.

Diagnose van rubella

Diagnose is soms moeilik, want ongeveer 'n derde van siektes by kinders na 'n jaar is stadig of sonder die gewone tekens, soos 'n uitslag op die liggaam.

Wat help met die korrekte diagnose?

  1. Diagnostiese rubella begin met anamnese, en jy moet uitvind of daar siek mense was. Tydens die uitbreek van 'n siekte help gedetailleerde kontakbesonderhede om die diagnose vinniger te maak.
  2. By die ondersoek van 'n kind word vergrote limfknope meer dikwels in die nek gevind, wat deur die loop van die siekte voortduur. 'N Uitslag is 'n klein simptoom, maar nie minder belangrik nie.
  3. Tydens die ontwikkeling van die siekte is dit nodig om 'n algemene ondersoek en bloedtoets vir rubella te doen. Deteksie van M-immunoglobuliene in die bloed dui op die ontwikkeling van die siekte.
  4. Die basis van diagnose is 'n immunoassay.
  5. Vir die diagnose van aangebore siekte deur gebruik te maak van spesiale metodes RSK en rtga, immunoglobuliene van klasse M en G (IgM, IgG). Die teenwoordigheid van laasgenoemde in die bloed dui op infeksie van die kind.
  6. As daar geen tipiese kliniese beeld van die siekte is nie, sal die kind getoets word vir rubella-teenliggaampies. Die analise is meer aanduidend in die geval wanneer daar 'n 4-voudige toename in titer was of teenliggaampies in die herhaalde bloedtoets opgespoor is.
  7. Voltooide bloedtelling verhelder die prentjie effens, dit is slegs 'n addisionele diagnostiese metode waardeur jy die teenwoordigheid van die inflammatoriese proses in die liggaam en die stadium van die siekte kan bepaal.
  8. Tot die voorkoms van 'n uitslag in gevalle van vermeende roebel, kan die virus opgespoor word deur die ontlading van die nasofarinks en in die bloed deur saai, maar soms neem dit 'n paar dae om te wag vir die resultate.
  9. In die geval van 'n aangebore infeksie, word die virus op lang termyn opgespoor in die urine en ontlasting van die kind.

In die meeste gevalle word spesiale navorsingsmetodes selde gebruik, aangesien baie van hulle duur of 'n lang tyd benodig vir die groei van die patogeen. As 'n infeksieplek gevind word, word rubella getoets vir teenliggaampies met behulp van rtga (hemagglutinasie inhibisie reaksie), die minimum beskermende titer moet 1:20 wees, andersins moet die kind ingeënt word.

Rubella-agtige siektes

Benewens die toename in perifere limfknope en die voorkoms van 'n uitslag, is daar geen duidelike eksterne tekens van die ontwikkeling van rubella nie, en kyk na wat jy met sekerheid kan diagnoseer. 'N ligte of gestremde infeksie baffles selfs ervaar dokters. Daarom is dit belangrik om te weet oor siektes wat 'n bietjie herinner aan rubella.

papules met pseudorasnuha

Die eerste siekte wat onthou moet word, is pseudorassiaan. Daar is verskeie name vir hierdie siekte: pediatriese roseola, die sesde siekte en exanthema subitum. Daar is niks gemeen met gewone rubella in hierdie infeksie nie. Virusse wat veroorsaak dat hierdie twee siektes aan verskillende gesinne behoort. Die rede vir die ontwikkeling van pseudorasnuha is die herpesvirus tipe 6 en 7. By volwassenes veroorsaak hierdie mikro-organisme chroniese moegheidsindroom, en by kinders, rosal. In teenstelling met rubella kan die liggaamstemperatuur tot 40 ° C styg, katarale manifestasies is heeltemal afwesig, en die uitslag, ten spyte van die feit dat dit ook versprei, het die voorkoms van papules (klein elemente, met vloeistof binne). Die hoogtepunt van die voorkoms van valse roebella by kinders is die einde van die lente, die begin van die somer, wat saamval met klassieke rommelhond. Onderskeidende siektes help analise vir die teenwoordigheid van herpesvirus in die liggaam.

Wat het jy nog nodig vir differensiële diagnose van rubella:

  • met allergiese reaksies op medikasie,
  • met masels,
  • aansteeklike mononukleose,
  • adenovirus infeksie.

Jy kan slegs in die diagnose verwar word in die geval van atipiese of asimptomatiese verloop van hierdie siektes.

Rubella behandeling

Behandeling van ongekompliseerde rubella by kinders begin met algemene riglyne.

    Daar is 'n paar beperkinge in die kos sedert die aanvang van die siekte: die kind wil nie altyd eet nie - nie nodig om hom te dwing nie, baie warm drankies en die dieet moet maklik verteerbare etes bevat. Daar moet nie 'n pittige en onttrekkende kos wees nie, sodat die jeuk nie sal toeneem nie uitslag.

Bedrus is 'n voorvereiste tydens dronkenskap, wanneer die kind hoofpyn en swak swakheid het, moet die liggaam meer rus.

  • Die kamer waar die siek kind geleë is, moet gereeld uitgesaai word. Daar moet geen ou lug wees nie, dit is een van die voorwaardes vir die voorkoming van komplikasies.
  • Hoe om rubella by kinders tuis te behandel? Basies, die bogenoemde maatreëls is voldoende, die infeksie vereis nie altyd spesifieke terapeutiese effekte nie. Soms word terapie slegs verminder tot die aanstelling van simptomatiese middels.

    Simptomatiese behandeling van rubella

    Watter medisyne word vir rubella voorgeskryf?

    1. Antipiretiese as die liggaamstemperatuur met meer as 2 grade styg vanaf 38,5 ºC. In ander gevalle kan die liggaam tydelike veranderinge hanteer.
    2. Anti-inflammatoriese terapie word voorgeskryf in die geval van sagtheid van die servikale limfknope, met gemerkte hoofpyne en erge pyn in die gewrigte.
    3. Daar is geen spesifieke genesing vir rubella nie, selfs gewone antivirale middels is nie altyd effektief nie. In uitsonderlike gevalle is dit nodig om die aanstelling van immunostimulerende middels te gebruik en vitamiene te gebruik.
    4. As pyn in die keel voorkom, word ouer kinders absorbeerbare slypels gegee, of hulle word behandel met anti-inflammatoriese en pynstillende bespuitings.
    5. Hoes behandel spysverteringskoste, voorskryf pille vir beter ontslag van sputum.
    6. Antibiotika vir rubella word nie voorgeskryf nie. Antibakteriese middels werk nie op virusse nie, maar in geval van komplikasies soos longontsteking, brongitis met die uitskeiding van viskose geelgroen sputum, otitis, word antibiotika gebruik.
    7. Die uitgesproke jeuk van die vel word verwyder met antiallergiese preparate, maar die elemente van die uitslag moet nie verwerk word nie. Hulle slaag vinnig en sonder spore.

    Ernstige siekte of die ontwikkeling van ernstige komplikasies, soos panenefalitis, is 'n aanduiding van hospitalisasie in die aansteeklike siekte wyk of herlewing. In hierdie gevalle moet jy nie vir 'n dokter wag nie, jy moet 'n ambulans bel, want die aantal dodelike uitkomste met rubeolêre enkefalitis bereik 30%. Maar in die meeste gevalle is die voorspelling vir rubella gunstig.

    Anti-epidemiese rubella-intervensies

    Ten spyte van universele inenting, wat steeds die doeltreffendste voorkomende maatreël is, vind daar elke 10 jaar uitbrake van die siekte plaas in verskillende streke.

    Wat is die anti-epidemiese maatreëls vir rubella?

    1. Algemene maatreëls in die fokus van infeksie is ondoeltreffend, aangesien die inkubasieperiode van die siekte lank is en daar is verborge vorms van die siekte.
    2. Volgens sommige bronne word die kind besmetlik 'n week voordat die uitslag verskyn en 1-2 weke later. In die meeste gevalle, op die vyfde dag na die aanvang van die uitslag, word die virus nie in die omgewing vrygestel nie. Plus, om besmet te raak, benodig jy langtermynkontak met die siek persoon. Daarom is die kind net geïsoleer tot die vyfde dag na die opsporing van uitslag.
    3. Kwarantyn word nie verklaar nie.
    4. Is dit moontlik om met rubella te loop? Tot die vyfde dag ingesluit sedert die uitslag van die uitslag, is dit beter om loop te sluit sodat dit nie ander kan besmet nie. Gedurende hierdie tyd, voer gereelde luggering van die kamer waar die pasiënt is. As die kind in die private sektor woon of siek is tydens sy verblyf by die dacha, word wandelings binne die aangewese gebied toegelaat.
    5. Is dit moontlik om 'n kind te bat met rubella? As die siekte lig is, is daar geen komplikasies en erge jeuk nie - jy kan swem, maar dit is ongewens dat 'n kind lankal in die water bly. Swem vir 5-10 minute of 'n warm stort is die beste aandoefening. Daar is dikwels onreinhede in die water wat sommige simptome vererger. Gedurende die tydperk van siekte is dit onmoontlik om in die reservoirs te swem tot volledige herstel.

    Rubella voorkoming

    Vandag is die enigste effektiewe manier om rubella te voorkom, inenting. Byna vanaf die eerste dae van die ontwikkeling van entstof, het sy die Nasionale Inentingskalender ingeskryf. In lande waar daar 'n hoë vlak van immunisering van die bevolking teen rommel is, kom die siekte eers voor wanneer die virus uit ander streke ingevoer word.

    Vandag word dood en lewende verswakte entstowwe gebruik om infeksie te voorkom. Volgens die inentingskedule word die eerste inspuiting van beskermende rubella-teenliggame teen kinders uitgevoer op die ouderdom van 12 maande. Herinenting vind plaas in 6 jaar. In sommige gevalle, op grond van die bewyse of op versoek van die ouers, word meisies van 12-14 jaar oud ingeënt om die liggaam teen infeksie te beskerm. Dit is nodig as ouerjarige meisies 'n swangerskap beplan, dan sal die waarskynlikheid van aangebore rubella by kinders afneem.

    Tans word hoofsaaklik drie-komponent-entstowwe gebruik wanneer die baba binne 12 maande volgens die kalender ingeënt word met gelyktydige inenting teen pampoentjies en masels. Een-komponent voorbereidings word ook bekendgestel om spesifiek teen Runael te beskerm.

    Kan 'n ingeëntte kind rubella kry? Sulke gevalle is moontlik as meer as 10 jaar sedert die laaste inenting geslaag het (alhoewel dit volgens sommige bronne die entstof tot 20 jaar beskerm) of slegs een rubella-entstof gegee is, dan is die beskerming nog nie 100% werkend nie. As die inenting met 'n swak gehalte entstof uitgevoer is, kan die beskerming ook nie werk nie.

    Algemene vrae oor rubella

    1. Is dit moontlik om weer rubella te kry? Dit behoort nie na 'n uitgestelde infeksie te wees nie, word 'n aanhoudende lewenslange immuniteit gevorm. Maar in die medisyne word seldsame gevalle van herhaalde infeksie beskryf. Miskien het die kind op daardie oomblik 'n baie swak immuniteit gehad en kontak gehad met die virus. Of die kind het nie rubella gehad nie, maar 'n ander soortgelyke siekte, en 'n spesiale diagnose is nie uitgevoer nie.
    2. Wat is die weë van rubella-oordrag? Daar is net twee van hulle. Die belangrikste een is in die lug. Maar dit is makliker om besmet te raak in volgroeide groepe met langtermyn-saamwooning van kinders: in weeshuise, kleuterkamers met 'n dertydse verblyf, in skole, aangesien die infeksie nie vinnig versprei nie. Meestal, rubella siek kinders van 3 tot 6 jaar. Die tweede manier is vertikaal of transplacental van die siek moeder na die kind.
    3. Hoeveel het rubella? Normaalweg duur die siekte ongeveer 'n maand (as jy tel vanaf die oomblik dat die virus die kind se liggaam binnegaan). Die inkubasieperiode is gemiddeld drie weke. Verder is die prodromale tydperk slegs drie dae en die uitslag stadium word ongeveer dieselfde hoeveelheid. Elemente van die uitslag slaag vinnig sonder gevolge. As ons die inkubasieperiode uitsluit - ongeveer twee weke.
    4. Hoeveel hou 'n roebeluitslag? Die uitslag gaan redelik vinnig, in net twee of drie dae sal daar nie 'n spoor daarvan wees nie, dit lyk vinnig en verdwyn ook heeltemal vinnig.
    5. Wat is gevaarlik vir meisies rubella? Rubella is ewe gevaarlik vir al sy gevolge. Een van sy ongewenste komplikasies is rubella panenefalitis, wat meer algemeen by seuns voorkom. А вот для девочек старшего возраста в случае беременности инфекция может привести к выкидышу.
    6. Какая может быть расшифровка анализа крови на краснуху? Если исследуют анализ крови на антитела к вирусу краснухе — то значимым является титр 1:20. При меньшем значении ребёнок подлежит вакцинации, так как в организме недостаточно клеток защиты от инфекции. Что касается общего анализа крови во время инфекции, то здесь тоже появляются некоторые изменения. In die prodromale periode is die aantal leukosiete normaal of effens toegeneem. Tydens die uitslagperiode verminder indikatore soos leukosiete en neutrofiele, en limfosiete en monosiete styg. Plasma selle verskyn in die algemene analise.

    Rubella is nie 'n gevaarlike siekte nie en kan nie verslaan word nie, maar lank voor dit. Sal help om die siekte en die gevolge daarvan te hanteer, elementêre voorkomingsmaatreëls. Handwas en tydige skoonmaak van die kamers speel hierin 'n belangrike rol. Maar die hooffunksie in die stryd teen rubella behoort aan immunisering met behulp van inentings.

    Watter soort siekte?

    Rubella (rubella) of Duitse masels het 'n virale aard. Die baba veroorsaak 'n lae temperatuur gevolg deur 'n uitslag op die liggaam.

    Oordra deur druppels in die lug. Dit is wanneer die hoes of die nies hoes, die pasiënt se speeksel die siekte aan 'n gesonde persoon vervoer.

    Die krummel is aansteeklik 5 dae voor die uitslag verskyn, en dan nog 2-3 dae voor die volledige uitbreek van die uitslag.

    Tipiese tekens is geswelde limfknope in die nek en 'n kenmerkende pienk uitslag. As die dokter nie seker is van die diagnose nie en die persoon het 'n ernstige verloop van die siekte, word dit aanbeveel om 'n diagnose van roulavirus te maak. Die proses is redelik eenvoudig, al die besonderhede wat jy kan lees in my artikel "Metodes vir die diagnose van rubella."

    Die mees aktiewe tyd vir 'n virus is die einde van die winter, die begin van die lente. Ook voorkom epidemies met tussenposes van 6-7 jaar.

    Vergroot limfknope na die infeksie van 'n rubella in 'n kind

    Meestal kan die baba 'n toename in die limfknope in die nek, agter die ore en agter in die kop ervaar. Om aan te raak kan jy die digte tuberkels, die grootte van 'n boontjie of selfs meer voel. As jy op hulle kliek, voel jy pyn.

    Dit is die mees onskadelike komplikasie van rubella. So gou as herstel binne een of twee weke voorkom, word die limfknope se grootte genormaliseer.

    Gesamentlike pyn

    By jong kinders word sulke probleme meestal nie waargeneem nie. Maar tienermeisies kan kla van pyn in die knieë wanneer hulle loop, inflammasie van die gewrigte van die vingers. Swelling en rooiheid is ook moontlik. Hoe ouer die meisie, hoe meer probleme ontstaan.

    Dit is 'n tydelike toestand wat ook ongeveer twee weke na die einde van die siekte normaliseer. Dokters beveel aan om anti-inflammatoriese middels te drink wat gebaseer is op ibuprofen, byvoorbeeld, Nurofen.

    Konjunktivitis in 'n kind met rubella

    Dit kom voor die uitslag verskyn. Dit begin alles met rooi oë, en dan met 'n swak immuniteit sluit 'n bakteriese infeksie aan. Moontlike purulente ontlading uit die oë, stingende cilia. Dokters voorskryf druppels of salf gebaseer op antibiotika.

    Senuweestelselprobleme

    Een van die seldste komplikasies, 1 uit 5000 pasiënte met rommelinfeksie. Dit word uitgedruk deur enkefalitis, wat binne enkele dae (3-5) ontwikkel na die aanvang van die eerste simptome van die siekte. Dit word gekenmerk deur 'n seldsame agteruitgang van die algemene toestand: 'n styging in temperatuur na hoë waardes, 'n wanorde van bewussyn, aanvalle. Behandeling word slegs in 'n hospitaal uitgevoer.

    Trombositopeniese purpura met rommelhond

    Dit verskyn meer dikwels in meisies. Dit word gekenmerk deur hemorragiese diatese (klein bloeding op die vel), bloeding tandvleis. Dit begin 'n paar dae na die laaste uitslag op die liggaam. Volle herstel is moontlik in 75% van die gevalle.

    Inenting help om probleme te voorkom

    Om hulself te beskerm en probleme te vermy, is dit genoeg om in die kinderjare in te ent. Die entstof self is 'n kombinasie en bevat verswakte masels, rubella en parotitis virusse. Beskerm in 97% van die gevalle van die siekte.

    As jy nie onthou of weet of jy rubella gehad het of nie, as jy ingeënt is of nie, word dit aanbeveel om 'n diagnose te kry vir die teenwoordigheid van teenliggaampies in die liggaam en dan sal jy jouself en jou familie beskerm.

    Zika-virus - alles swanger vroue moet daarvan weet

    Hallo beste lesers van my blog. Vandag is die onderwerp van ons gesprek Zika-virus. Al die TV-kanale, koerante en tydskrifte waarsku swanger vroue oor die gevaar wat hulle wag. Zika-virus kan immers die gesondheid van jou ongebore kind bedreig. Kom ons kyk in vandag se artikel dat dit so is

    Vingerverf is 'n ander manier om goeie motoriese vaardighede van 'n kind te ontwikkel. Leer om dit te gebruik en self tuis te kook.

    Hallo almal, met jou Ekaterina Chesnakova! Ons keer weer terug na die onderwerp van kinders se kreatiwiteit, waarsonder die volle ontwikkeling van die kind onmoontlik is. 'N Groot rol in die ontwikkeling word gespeel deur die vermoë om te teken, om die harmonie van kleur te voel. En terwyl die kind nog steeds nie weet hoe om 'n kwas of potlood in sy hand te hou nie,

    Hierdie blog word gelees deur 10875 mammas, dag
    speel met hul kinders.

    Rubella patogeen


    Rubella patogeen is 'n virus wat bevat RNA ('n molekuul ribonukleïensuur, wat al die gene van die patogeen insluit), wat behels volgens die klassifikasie van die Togavirus-familie, Rubivirus-genus.

    Die roulavirus het 'n grootte van 60 - 70 nm, dit is bedek met 'n proteïenjas, waarop daar 'n mate van villi is. Met die hulp van hulle word die patogeen aan die selle geheg.

    Die hoofkenmerke van hierdie patogeen is die vermoë om rooibloedselle te vernietig en te gom. Hiervoor het hy spesiale proteïen-ensieme. Dit sluit ook die ensiem neuraminidase in, wat die senuweewewig beïnvloed.

    In die eksterne omgewing is die rommelvirus vinnig versleg.

    Faktore wat die roulavirus doodmaak:

    • droog,
    • die werking van sure en alkalieë (die virus word vernietig met 'n afname in pH van minder as 6,8 en 'n toename van meer as 8,0)
    • ultraviolet straling,
    • aksie van esters,
    • formalinaksie,
    • aksie ontsmettingsmiddels.

    morbiditeit

    Vir rubella word gekenmerk deur epidemiese uitbrake wat elke 6 - 9 jaar voorkom. Dikwels vind uitbrake tussen April en Junie plaas. Terselfdertyd begin nie net kinders, maar ook volwassenes, veral diegene wat voortdurend in 'n groot span is nie, siek word.

    Sodra entstowwe grootliks gebruik is, word die voorkoms van rooiaan vanaf uitbreek tot uitbraak voortdurend afneem. Ter vergelyking: in 1964 in die VSA is 1,8 miljoen gevalle van die siekte aangeteken, en in 1984 was slegs 745 gevalle.

    Siekte ontwikkelingsmeganisme

    Een keer in die asemhalingskanaal begin die virus in die selle van die slymvlies en van hulle in die bloed in. Met die bloedstroom versprei dit regdeur die liggaam, wat die mees uitgesproke versteurings in die limfknope en vel veroorsaak.

    Die liggaam reageer op die bekendstelling van die virus deur die vorming van spesifieke teenliggaampies. Hul getal in die bloedstroom styg voortdurend tydens die siekte, en hulle kan geïdentifiseer word as laboratoriumtoetse uitgevoer word.

    Na herstel, bly 'n persoon se immuniteit teen die rommelvirus vir die lewe.

    Die rommelvirus het 'n sitopatiese effek: dit kan chromosome in embrio-selle beskadig, wat lei tot mutasies en aangebore misvormings. Daarom veroorsaak infeksie van 'n swanger vrou 'n hoë risiko vir die fetus. Wanneer dit tydens swangerskap besmet word, word die virus in die bloedstroom oorgedra en na die plasenta oorgedra - die orgaan waarmee die naelstring aan die wand van die uterus geheg word, wat voorsiening maak vir die oksigenasie en voeding van die bloed van die fetus. In die plasenta, die virus versamel in groot hoeveelhede, waarna dit in die bloed van die fetus betree.

    Rubella Simptome


    Vanaf die oomblik van die rubella-infeksie tot die eerste simptome verskyn, duur die inkubasieperiode 11-24 dae (vir die meeste pasiënte, 16-20 dae). Teen hierdie tyd kom die virus in die selle van die slymvlies van die respiratoriese organe, en van daar in die bloedstroom versprei deur die bloedstroom deur die liggaam, vermeerder en versamel.

    Gedurende die inkubasieperiode word pasiënte gewoonlik nie gepla nie, hulle maak geen klagtes nie.

    Simptome wat tydens die rubella-inkubasieperiode mag voorkom:

    • Swakheid, malaise, moegheid, 'n effense toename in liggaamstemperatuur (nie meer as 38 ° C nie). Dit is te danke aan die feit dat die virus in die bloed ophoop en dronkenskap veroorsaak (vergiftiging deur virale toksiene), met 'n spesifieke uitwerking op die senuweestelsel.
    • Rooiheid van die keelslijmvlies. Ontdek tydens 'n keelondersoek deur 'n dokter. Gekoppel aan inflammasie, wat veroorsaak dat die virus deur die slymvlies se selle binnedring.
    • Neus, neusverstopping en ontslag. Hierdie simptome word veroorsaak deur inflammasie as gevolg van die bekendstelling van die virus.
    • Rooiheid van die oog - kom voor wanneer die virus die konjunktiva binnedring.
    • Geswelde limfknope - hulle voel op verskillende plekke onder die vel. Die virus betree hulle met bloedvloei, akkumuleer in hulle en veroorsaak 'n inflammatoriese proses.

    Die inkubasieperiode eindig met 'n uitslag op die pasiënt se liggaam. 'N Week voor, die pasiënt begin aansteeklik wees.

    Algemene simptome

    Met ligte en matige rubella is ander simptome behalwe die uitslag feitlik afwesig. Die persoon voel bevredigend. Die temperatuur styg nie of oorskry 37 ° C nie.

    'N Uitslag verskyn op die vel van die gesig en versprei dan die hele liggaam af. Dit bestaan ​​uit kolle van rooi kleur, met 'n deursnee van 5 - 7 mm en op gladde, onveranderde vel. Vlekke styg nie bokant die vel nie. As jy op die plek druk of die vel strek, sal dit verdwyn en dan weer verskyn. Dit is te wyte aan die feit dat die kolle veroorsaak word deur 'n sterk uitbreiding van die subkutane kapillêre. Hulle behou altyd hul oorspronklike afmetings en meng nie met mekaar nie.

    Ongewone rasse van rubellawat in individuele gevalle voorkom:

    • groot kollewat afmetings van 10 mm of meer het,
    • papule - 'n eminensie op die vel veroorsaak deur inflammatoriese edeem
    • groot kolle met geklopte kante - gevorm as gevolg van die feit dat in sommige pasiënte klein kolle in grootte vergroot en met mekaar saamsmelt.
    'N Rubella-uitslag is beter op die liggaam gesien as op die gesig. Veral goed is dit sigbaar in die elmboog en popliteale fossae, op die boude, boonste rug, onderrug. Gewoonlik is uitslag 2 tot 3 dae, en dan verdwyn.

    As die uitslag bleek is en nie baie opvallend is nie, word dit opgespoor deur die "manchet metode" te gebruik. 'N Manchet van 'n tonometer (bloeddrukmonitor) word op die pasiënt se hand geplaas en opgepomp. Die manchet druk die are, gevolglik stagneert die bloed in die hand, die kapillêre onder die vel brei selfs uit, die uitslag styg en dit kan maklik geïdentifiseer word.

    Sommige pasiënte kla dat hulle aan jeukerige vel ly.

    Erge rubella

    Die diagnose van ernstige rubella word gevestig in die teenwoordigheid van ten minste een komplikasie:

    • Hemorragiese uitslag - Baie klein bloeding (kneusplekke) op die vel.
    • Uteriene bloeding, te swaar en lang periodes.
    • Bloed onsuiwerhede in die urine.
    • Verhoogde bloeding tandvleis, smaak van bloed in die mond.

    Kongenitale rubella

    Kongenitale rubella ontwikkel as die virus deur die plasenta na die kind se liggaam van 'n swanger vrou ingaan.

    Simptome van aangebore rubella:

    • Kongenitale hartdefekte: oop arteriële kanaal (kommunikasie tussen die vate wat in die fetus voorkom, maar moet gesluit wees in die pasgeborene), 'n opening in die intervensiele septum, 'n vernouing van die pulmonêre arterie.
    • Kongenitale oogafwykings: korneale deursigtigheid, chorioretinitis (retinale ontsteking), aangebore katar (lens deaktheid), mikroftalmia (beduidende vermindering in die grootte van die oogbal).
    • microcefalie - patologiese vermindering van die skedel, wat nie toelaat dat die brein groei en ontwikkel nie.
    • Geestelike retardasie.
    • Kongenitale misvormings van die gehoorsorg: Doofheid.

    Die frekwensie van misvormings in aangebore rubella, afhangende van die duur van die swangerskap waarteen die infeksie by vroue plaasgevind het:
    • 3 - 4 weke van swangerskap - defekte word opgespoor in 60% van pasgeborenes,
    • 9 - 12 weke van swangerskap - 15% van pasgeborenes,
    • 13 - 16 weke - 7% van pasgeborenes.

    Gevorderde aangebore rubellasindroom (komplikasies wat by sommige kinders voorkom):

    • trombositopeniese purpura - Skending van bloedstolling en die voorkoms op die vel van 'n uitslag in die vorm van baie klein bloeding,
    • hepatolienale sindroom - 'n sterk toename in die grootte van die lewer en milt,
    • intraderiene groeivertraging - 'n algemene skending van die volwassenheid van alle organe en stelsels,
    • longontsteking - longontsteking veroorsaak deur roula virus,
    • miokarditis - ontsteking van die hartspier,
    • miokardiale nekrose - die dood van die hartspier
    • skade aan die bene in die gebied van groei - Op die ou end is beengroei erg aangetas of onmoontlik,
    • verminderde immuniteit,
    • diabetes mellitus,
    • enkefalitis - inflammatoriese breinskade.

    Wat is masels rubella?

    Baie mense glo dat masels rubella is 'n mutante virus wat voortspruit uit die kombinasie van twee virusse, masels en rubella, naamlik die entstof teen masels, rubella en pampoentjies wat die gevolg is van die inenting. Maar dit is absoluut nie die geval nie, alles is baie makliker, en dit het niks met inentings te doen nie.

    Measles rubella - Dit is 'n ander naam vir rubella. So 'n term is bewaar vir hierdie siekte as gevolg van die feit dat voorheen rubella as een van die variëteite van masels beskou is. En eers in 1881 is dit erken as 'n aparte patologie, met die indiening van die Oostenrykse wetenskaplike I. Wagner, wat die verskille in masels, skarlakenkoors en masels rubella bestudeer het. Die virus self is eers in 1961 geïsoleer.

    In die literatuur kan ook die naam van 'n rubella gevind word "Duitse masels", en so word dit genoem as gevolg van die feit dat dit Duitse dokters was wat in die XVI eeu die simptome van die siekte met 'n rooi uitslag beskryf het.

    Inderdaad, die simptome van masels en rubella is ietwat soortgelyk. Slegs rubbella is baie makliker, maar vir swanger vroue is die rommelvirus baie gevaarliker as die maselsvirus. Ja, en die veroorsakende agente van hierdie twee siektes is heeltemal anders, hulle is slegs verenig deur hul houding teenoor RNA-virusse, maar hulle behoort aan verskillende spesies, genera en selfs gesinne.

    Rubella word ook genoem rubella (uit Latyns rubella - rooi), die veroorsakende agent van die siekte het dieselfde naam - rubella virus (rubellavirus).

    Selfs in die literatuur kan die naam rubella gevind word "Die derde siekte"Dit is te danke aan die feit dat wetenskaplikes 'n lys van alle siektes saamgestel het, wat deur uitslag op die liggaam gepaard gegaan het, en die roula het op die derde nommer gestaan.

    Waarom ly kinders en volwassenes rubella, ten spyte van massiewe inenting (inentings)?

    Rubella verwys na kinder infeksies. En voorheen geglo dat volwassenes met hierdie siekte selde siek word. Inderdaad, selfs tydens die pandemie van hierdie infeksie was kinders en adolessente, sowel as jong swanger vroue, meestal siek voor die bekendstelling van massa-inenting teen rubella (tot 1969-1971). En dit is te wyte aan die feit dat byna alle mense rubella in die kinderjare gehad het, maar nie almal het simptome van hierdie siekte getoon nie, want meer as die helfte van die kinders het asimptomatiese tydens hierdie infeksie of dit beweeg so maklik dat hulle nie na die dokters moet gaan nie. En nadat rubella gesukkel het, vorm 99% van mense 'n lewenslange immuniteit, dit wil sê sulke mense sal nooit meer rubella kry nie. Dus, by volwassenes was rubella skaars, en net diegene wat volgens hul individuele eienskappe nie vatbaar was vir infeksie in die kinderjare of was "huishoudelike" kinders nie (het min kontak met ander kinders gehad), het siek geword.

    Met die bekendstelling van massa-rubella-inenting het kinders feitlik opgehou om rubella te hê en het hulle ook opgehou om geregistreer te word. rubella pandemie (massiewe infeksie van byna die hele bevolking).

    Van hierdie massa-inenting het verwag dat die sirkulasie van die virus in die natuur voltooi word, omdat dit vinnig in die omgewing in duie stort.

    Dit het egter nie gebeur nie, want daar is altyd mense wat nie immuniteit teen rubella het nie Kinders ly steeds aan rubella, ten spyte van massiewe inenting, om verskeie redes:

    • weiering om in te ent, veral veral in die afgelope jaar,
    • die teenwoordigheid van kontraindikasies vir inenting (immunodefekte, insluitende MIV, kankerpatologieë, onverdraagsaamheid teen inentings in die vorm van anafilaktiese skok, angioedeem en ander lewensbedreigende reaksies),
    • individuele immuniteit vir die entstof - 'n gebrek aan vorming van teenliggaampies teen rubella-entstofstamme,
    • Skending van die stoor en toediening van die entstof, terwyl inenting kan oorweeg word nie geldig nie,
    • immuniteit vir die entstof stam word gevorm patogeen (verswakte rubellavirus), maar soms hy mis As daar met die wilde stam (die veroorsakende agent van die siekte) gevoer word, kan selfs ingeëntes in geïsoleerde gevalle rubella kry, maar die infeksie is sag en sonder komplikasies, selfs by volwassenes.

    Maar baie jare na die aanvang van massa-inenting, word epidemioloë gekonfronteer met 'n ander probleem. Immuniteit na inenting is nie 100% bestand nie, soos na siekte en selde wat 'n lewenslange persistensie het, verdwyn dit na 5, 8, 10, 15, 20 en meer. jaar (individueel). So 'n volwassene tot 20-30 jaar het sonder anti-pernicious immuniteit, dus in ons tyd relevante kinderinfeksies onder volwassenes. Dit is rubella "ouer" en tot 'n mate ophou om 'n suiwer kinderjare siekte te wees.

    Медики стараются решить и эту проблему, поэтому в 13-14 лет подросткам рекомендуется пройти обследование на наличие антител к краснухе, и при их отсутствии дополнительно прививают. Так в частности девочек 14 лет и молодых женщин, планирующих семью, готовят к будущей беременности. Maar ongelukkig is hierdie inenting slegs 'n klein deel van die onderwerp, daarom is daar in ons tyd rowwe patologieë van pasgeborenes as gevolg van rubella tydens swangerskap, en gevalle van siekte onder volwassenes word al meer gereeld.

    Nog geen inenting nie, maar dit moet korrek uitgevoer word.

    Hoekom is volwassenes lyding moeilik, anders as kinders?

    Volwassenes doen baie harder rubella as kinders.

    Ons definieer wat kenmerke van rubella by volwassenes:

    1.Meer uitgesproke bedwelmingsindroom (hoë liggaamstemperatuur, malaise, swakheid, hoofpyn, ensovoorts).
    2.Uitstortings het grootintensiteit en voorkoms.
    3.Gereelde komplikasies:

    • artritis (inflammasie in die gewrigte),
    • bloedplaatjie telling reduksie
    • breinskade (encefalitis, meningo-enfalitis).

    Komplikasies by volwassenes is veel meer algemeen as by kinders. Al hierdie toestande, sowel as skade aan die fetus by swanger vroue, is manifestasies van 'n chroniese infeksie.
    4. Die helfte van volwassenes, soos kinders, ly aan rubella asimptomatiese of malosimptomatiese, wat die gebrek aan tydige diagnose verklaar.

    Die feit dat volwassenes moeilik kinderjare infeksies kan dra, bevestig deur waarnemings van baie dekades, en waarom dit gebeur, wetenskaplikes kan nie presies antwoord nie, omdat die patogenese (ontwikkelingsmeganisme) nog nie ten volle verstaan ​​word nie.

    maar identifiseer 'n aantal faktore wat vermoedelik bydra tot 'n meer ernstige kursus by volwasse kinderjare infeksies:

    • die teenwoordigheid van sommige chroniese siektes uit die spysverteringskanaal, kardiovaskulêre, respiratoriese stelsels en so aan,
    • met slegte gewoontes (rook-, alkohol- of dwelmmisbruik),
    • vrag immuniteit ander chroniese infeksies (herpes, sitomegalovirus, Epstein-Bar-virus, chlamydia, tuberkulose, sifilis, ens.),
    • voorkoms immunodefektuur, onkologiese siektes, MIV en ander immuniteit patologieë.

    Rubella tydens swangerskap, hoe om jouself te beskerm?

    Soos reeds beskryf in die artikel, vind rubella makliker, makliker as ander infeksies vir kinders, maar is veral gevaarlik tydens swangerskap. Hierdie virus tree op die embrio-weefsel aan, wat ernstige chroniese roebella en aangebore patologieë van die baba van die senuweestelsel veroorsaak, aanraking en gehoor, hart, ens. (Meer in die artikel "Congenital rubella").

    Maar benewens om die baba te benadeel, komplikasies van moederlike rubella is ook moontlik:

    • miskrame, voortydige arbeid,
    • stilgeboorte, fetale dood,
    • encefalitis, meningoencefalitis,
    • baarmoeder bloeding,
    • plasentale abrupsie,
    • swak arbeidsaktiwiteit
    • DIC sindroom (verspreide intravaskulêre stolling, 'n toestand wat 'n vrou se lewe bedreig en dringende resussitasie vereis) en ander patologieë van swangerskap en bevalling.

    Die dringendheid van die probleem is duidelik, daar is geen spesifieke behandeling vir rubella tydens swangerskap nie, wat die risiko verbied om fetale patologie te ontwikkel. Daarom moet alle meisies en vroue wat 'n gesin beplan, van rubella verhoed word.

    Die enigste metode van voorkoming is inenting, maar wanneer en hoe om dit uit te voer, sal ek probeer verduidelik.

    Watter vroue loop die risiko om rubbella swanger te ontwikkel?

    • Vroue wat nog nie voorheen rubella gehad het nie
    • meisies wat nie 1 jaar en 6 jaar, en ook 14 jaar oud, 'n rubella-entstof ontvang het nie, in die afwesigheid van anti-katte immuniteit (negatiewe immunoglobuliene G tot rubella)
    • met negatiewe resultate op immunoglobuliene G (Ig G) tot rubella of 'n klein hoeveelheid in die bloed (minder as 10 U / ml) *,
    • vroue met MIV-infeksie en ander gebrekkige toestande van immuniteit (insluitend sekere tipes dwelmverslawing en alkoholisme), ongeag inenting en rubella wat voorheen gely het,
    • vroue wat deur die aard van hul aktiwiteite in noue kontak met kindergroepe (onderwysers, opvoeders, moeders van baie kinders, kinderartse en ander) is.

    *Voor die beplanning van 'n gesin word enige paartjie aanbeveel om 'n gedetailleerde ondersoek deur 'n ginekoloog, uroloog, algemene praktisyn, tandarts en ander dokters te ondergaan, maar die belangrikste is om 'n laboratoriumondersoek vir seksueel oordraagbare siektes ondergaan enTORCH-infeksie, laasgenoemde sluit in rubella.

    Wanneer kan jy swanger word na rubella?

    Dit is nie moontlik om dadelik te raak nadat jy rubella gehad het nie, moet die konsepsie van die kind uitgestel word nie vroeër as na 3 maande, maar beter na 6 maandewanneer die liggaam die infeksie heeltemal van die liggaam verwyder en 'n sterk immuniteit daaruit ontwikkel. Swangerskap tot 3 maande na rowers kan tot chroniese rubbella in die fetus lei, met al die gevolglike gevolge. Daarom word dit aanbeveel om te beskerm teen onbeplande swangerskap vir hierdie tydperk. As die swangerskap tydens die siekte of 'n bietjie later plaasgevind het, gee die dokters na 'n deeglike ondersoek aanbevelings om die swangerskap te bewaar of te beëindig. Natuurlik is die laaste woord vir die vrou self.

    Kan ek tydens swangerskap ingeënt word?

    Swangerskap is 'n absolute kontraindikasie vir rubella-inenting.
    Selfs aan die begin van die gebruik van so 'n entstof is baie navorsing gedoen oor die effek van die entstofpens op die fetus. Ondersoek ook gevalle van toevallige inenting van swanger vroue vir baie jare. Dit is bewys dat die risiko van die ontwikkeling van 'n kind se patologie baie laer is as by 'n wilde vrou se rommel, maar daar is nog steeds. Daarom word vaksiening in so 'n posisie nie aanbeveel nie, omdat die lewens en gesondheid van babas op die spel is.

    Wat is die voor-swangerskapstydperk vir rubella-inenting?

    Rubella-inenting word aanbeveel om vir 3 maande te beplan voordat 'n kind begrawe word, moet hierdie tydperk beskerm word, anders is daar 'n risiko vir die ontwikkeling van aangebore gebreke in 'n kind, miskrame, ensovoorts. Gesinsbeplanning moet verantwoordelik, noukeurig en geduldig behandel word, omdat jy voorberei om die lewe te gee aan 'n persoon wat volkome en heeltemal gesond moet wees.

    Watter entstof word gebruik vir inenting voor swangerskap, hoe word dit geduld?

    Vroue wat 'n swangerskap beplan, word gewoonlik ingeënt. monovaccines(een inenting teen een infeksie):

    • Rudivax (gemaak in Frankryk),
    • Urvivaks (gemaak in die Verenigde Koninkryk)
    • Rubella-entstof (vervaardig in Indië),
    • Rubella-entstof (gemaak in Kroasië) en ander tipes entstof.

    Alhoewel vroue wat nog nie pampoentjies en masels gehad het nie, kan ingeënt word met Polyvaccine Priorix (gemaak in België) of MMR (gemaak in die VSA) teen masels, rubbella en pampoentjies.


    Kan rubella-entstof na die bevalling gegee word?

    Sommige moeders wat tydens swangerskap geleer het dat hulle nie immuniteit teen rubella het nie, moet hulle tydens die beplanning van die volgende swangerskap oor rubella-inenting dink nadat hulle geboorte gegee het. Maar baie studies het getoon dat sommige babas wat tydens moeder se inenting geborsvoed was, in die toekoms geestesversteurings gehad het in die vorm van outisme. En ná die inenting van hierdie kinders tussen die ouderdomme van 12 en 18 maande, het hulle rubella simptome gehad.

    Van hierdieRubella-inenting word aanbeveel in lakterende moeders.

    Kan kinders na die infeksie van die rubella 'n swanger vrou besmet?

    Rubella entstof stam (verswakte virus) Om in die menslike liggaam te kom, word nie verder oorgedra nie, dit wil sê, die persoon na inenting is nie aansteeklik vir ander nie. Alhoewel dit na 3-4 weke ingeënt is, word 'n verswakte virus van die menslike nasofarinks afgeskei, maar dit is nie gevaarlik vir ander nie. Slegs geïsoleerde gevalle van oordrag van rubella van 'n ingeëntte kind na swanger vroue word beskryf, maar daar is geen bewyse dat die vrou besmet is met hierdie spesifieke virus nie en nie 'n wilde stam van 'n ander siek persoon is nie.

    Daarom is daar niks om bang te wees vir 'n swanger ma nie, jy moet jou ouer kinders inenting, want die ingeëntes vir haar dra geen bedreigings nie, en nie ingeënt familielede wat besmet kan raak nie en die regte ruil in die huis bring, is gevaarlik.

    Doen rubella by babas (kinders onder 1 jaar), wat is die kenmerke, simptome en behandeling?

    By kinders jonger as 1 jaar oud is verworwe rubella (nie kongenitaal nie) skaars. Dit is te wyte aan die feit dat die moeder tydens swangerskap en laktasie na haar baba-teenliggaampies teen hierdie infeksie stuur (in die geval van teenliggaampies teen rubella as gevolg van inenting of 'n siekte). So, solank as wat die baba ma se heerlike melk eet, is die risiko om siek te word van hom klein. Ook babas tot 1 jaar oud is nie so dikwels in kontak met ander mense nie, en word gevolglik selde met rommelvirus gevind, tensy een van die lede van die huishouding dit bring.

    Maar aan die ander kant, is 'n kind onder 1 jaar oud nie teen rommel ingeënt nie, en as die moeder nie borsvoed of teenliggaampies het nie, raak die kans om siek te word van die baba. Dit is dus nie vir niks dat borsmelk so hoog gewaardeer word nie, want nie 'n enkele mengsel, selfs die mees aangepaste en duur, sal immunoglobuliene teen baie infeksies aan 'n baba oorgee nie.

    Wel, as die baba nog met rubella besmet is, kan die siekte ernstiger wees as in ouer kinders. Dit is as gevolg van onvolmaakte immuniteit by kinders jonger as 2 jaar. Die siekte is veral gevaarlik vir kinders tot 3 maande oud en vir kinders met MIV of immunodefekte. In hulle kan die virus in die sentrale senuweestelsel binnedring en rubella-enkefalitis veroorsaak of lei tot psigo-emosionele afwykings, soos outisme of ontwikkelingsvertragings.

    Kenmerke van rubella simptome by kinders onder 1 jaar:

    1.Erge dronkenskapsindroom:

    • 'n styging in temperatuur na hoë getalle in 'n paar dae,
    • swakheid
    • weiering om te eet
    • verminderde kinderaktiwiteit
    • angs, traagheid,
    • braking, diarree en so aan.
    2. meer algemene rubella uitslag (uitslag) regdeur die liggaam, by kinders tot een jaar, word 'n uitslag dikwels op die mondslijmvlies aangetref (enanthema).
    3.Prodromale periode (lopende neus, hoes, rooi in die keel, ens.) by babas is dikwels afwesig.
    4.Dikwels is daar 'n variant van die vloei met die teenwoordigheid van enkele elemente van 'n uitslag met ernstige simptome van dronkenskap, of andersom, uitgespreek uitslag sonder 'n toename in liggaamstemperatuur.
    5. Sonder die voorsiening van gespesialiseerde bystand is beskikbaarhoë risiko vir komplikasies.
    6. Wat betref inkubasietydperk, periode van aansteeklikheid, duur van die siekte, hulle is dieselfde as by ouer kinders.

    Beginsels van behandeling van rubella by kinders onder 1 jaar:

    • slegs behandeling in die toestand van die infeksie departement vir die hele tydperk van uitslag en aansteeklikheid, vir deurlopende waarneming van die kind deur die mediese personeel,
    • in sommige gevalle aanbeveel ontgiftingsterapie deur druppels met verskillende infusieoplossings toe te ken,
    • antihistamiene aangestel in alle gevalle
    • simptomatiese middels (teen temperatuur, braking, ander middels met die ontwikkeling van tekens van komplikasies),
    • vitamiene, veral C en A,
    • korrekte dieet

    Die mees algemene komplikasies van rubella by kinders onder 1 jaar:

    • trombositopeniese purpura (verminderde bloedplaatjie telling),
    • rubella enkefalitis.

    Verworwe rubella by babas moet onderskei word van aangebore rubella. Kongenitale rubella kom voor by kinders wie se moeders gedurende hierdie tydperk van swangerskap hierdie virus gehad het en al die simptome verskyn onmiddellik na die geboorte van die baba. U kan lees oor die simptome van aangebore rubella in die afdeling "Congenital rubella".

    Interessant!Kinders met aangebore rubella is aansteeklik vir nog 1,5-2 jaar, aangesien hulle 'n kroniese verloop van die siekte het en die virus op die slymvliese so lank bly. Dus, as daar so 'n kind in die babadepartement is met 'n onherkenbare diagnose van aangebore rubella, dan sal daar onder andere 'n uitbraak van verworwe rubella wees.

    Is dit moontlik om 'n kind 1 jaar na die aanval van rubella in te ent?
    Dit is moontlik, maar nie nodig nie. Die kind wat siek was, het alreeds 'n volgehoue ​​lewenslange immuniteit teen rubella gevorm, dus sal hy nie op die entstof teen hierdie virus reageer nie. Maar in ons land, vir die voorkoming van roula op die ouderdom van 1, gebruik hulle polvvaccine vir masels, rubella en parotitis. Daarom moet sommige siek kinders teen rommel ingeënt word. Niks sleg sal gebeur nie.

    Rubella-toets, wat beteken positiewe G-klas-rubella-teenliggaampies?

    Wat beteken immunoglobulieneG?

    Klas immunoglobulieneG - spesifieke teenliggaampies wat na die infeksie ter herinnering van haar geproduseer word. Wanneer die pasiënt weer die infeksie kontak, veg hierdie teenliggame die aansteeklike middel. Immunoglobuliene is een van die belangrikste dele van die immuunstelsel ("hoër immuniteit"). Teenliggaampies is in die vorm van spesifieke reseptore op immuun selle - B-limfosiete.

    Interessant!Immunoglobuliene het 'n proteïen aard, so enige persoon moet 'n voldoende hoeveelheid proteïen ontvang, wat 'n boumateriaal is, nie net vir spiere nie, maar ook vir immuniteit..


    Daar is verskeie tipes immunoglobuliene:

    • Klas A immunoglobuliene - Dit is teenliggaampies wat verantwoordelik is vir plaaslike immuniteit, wat in groot hoeveelhede in borsmelk voorkom. In die diagnose van verskeie siektes word selde gebruik.
    • Klas M immunoglobuliene - die produksie van hierdie teenliggaampies is 'n teken van 'n akute proses van 'n aansteeklike siekte, hulle verskyn op die eerste dag van die siekte, hul getal verminder met 'n toename in die vlak van immunoglobuliene G.
    • Klas immunoglobulieneG - teenliggaampies van die siekte, insluitende die chroniese infeksie proses. Die voorkoms van hierdie teenliggaampies dui aan die begin van herstel, patologie of die teenwoordigheid van postvaccinale immuniteit.
    • Klas immunoglobulieneD - teenliggaampies van plaaslike immuniteit en outo-immuun prosesse.
    • Klas E immunoglobuliene - teenliggaampies allergiese reaksies.

    Vir die diagnose van rubella gebruik serologiese reaksies vir die teenwoordigheid van immunoglobulien klasG, M en A.

    Wanneer word 'n rubella-teenliggaamstoets voorgeskryf?

    • Bevestiging van die diagnose van rubella, vir hierdie analise word voorgeskryf na 'n uitslag en na 3 weke,
    • Differensiële diagnose van rubella met ander kinderinfeksies
    • opname van kontakpersone
    • Die vraag na die behoefte aan inenting op die ouderdom van 14 jaar,
    • swangerskap beplanning,
    • swangerskap,
    • miskraam in die vroeë stadiums of stilgeboorte,
    • vermoed aangebore rubella by kinders.

    Wat is 'n negatiewe rubella resultaat?

    Negatiewe rubella resultaat - dit is die afwesigheid van immunoglobulien G en M om rubella in serum te gebruik of hul vlak is minder as 5 U / ml, wat aandui dat die persoon wat ondersoek word nie immuniteit teen rubella in die algemeen het nie en die pasiënt nie siek is tydens die eksamen nie. Die dokter sal aan so 'n persoon inenting aanbeveel (behalwe vir swanger vroue). Veral relevant is die entstof vir vroue wat beplan swangerskap en kinders van 14 jaar oud (veral meisies) om die ontwikkeling van infeksie tydens swangerskap te voorkom.


    Wat is die tempo van immunoglobulieneG om te rubella?

    Die beste opsie is die teenwoordigheid van immunoglobuliene G, in die afwesigheid van immunoglobuliene M. Dit beteken dat 'n persoon teenliggaampies het teen rubella as gevolg van 'n vorige siekte of inenting. Met sulke resultate word die pasiënt nie 'n rubella-entstof getoon nie, en vroue kan swanger raak met 'n kalm siel.

    Die konsentrasie van immunoglobuliene in die serum tot rubella *.

    * Sommige laboratoriums bied hul verwysingswaardes aan, dit hang af van die toerusting en eenhede van meting. Hoe om die resultate te interpreteer word gewoonlik in die uitslae aangedui.

    Dekodering van rubella-analise:

    • Gebrek aan immunoglobulieneG en M tot rubella - daar is geen immuniteit vir rubella, indien so 'n uitslag tydens swangerskap verkry word nie, en die pasiënt in kontak met die roebelpasiënt is, herhaal dan die studie twee keer met 'n interval van 2 weke. As daar geen ooglopende kontak was nie, word die swanger vrou aanbeveel om nie openbare plekke te besoek nie en kontak met kindersgroepe.
    • Teenwoordigheid van immunoglobulieneG in die afwesigheid van immunoglobuliene M - Die teenwoordigheid van rubella-immuniteit.
    • Definisie van 'n positiewe resultaat vir immunoglobulieneG en M kenmerkend van die hoogte van rubella. As so 'n uitslag verkry word van 'n swanger vrou, word dit aanbeveel om die swangerskap te beëindig.
    • Die teenwoordigheid van immunoglobulien M in die afwesigheid van immunoglobulieneG - moontlike infeksie, die tydperk voor die aanvang van simptome van die siekte, vir die betroubaarheid van die uitslag, is dit nodig om die analise na 14-21 dae te herhaal.

    Afidigheid vir rubella, wat is dit en wanneer is hierdie eksamen voorgeskryf?

    Aviditeit aan immunoglobulieneG - Dit is 'n spesiale indeks wat die verhouding van nuwe en ou immunoglobuliene G bepaal. Met hierdie analise kan dit aanvaar word as 'n persoon 'n rommel het. Hierdie analise is van toepassing op swanger vroue met 'n hoë vlak van immunoglobulien G (meer as 100 U / ml). In hierdie geval is dit nie duidelik dat die vrou lank gelede voor die swangerskap, of direk gedurende of voor die swangerskap gehad het nie.

    Interpretasie van resultate:

    • Aviditeit aan immunoglobulien G meer as 70% - 'n persoon het lank gelede vir meer as 6 maande rubella gely,
    • gretigheid van 50 tot 70% - onbetroubare resultaat, jy moet in 2 weke herhaal
    • gretigheid minder as 50% - инфекция была перенесена недавно, менее 3-х месяцев назад.

    Авидность менее 50% во время беременности указывает на высокий риск поражения краснухой плода, в таком случае рекомендовано прерывание беременности, но последнее слово остается за будущими родителями.

    Wanneer word PCR vir Rubella geassesseer?

    PCR - 'n metode van laboratoriumdiagnostiek wat daarop gemik is om die genetiese materiaal van 'n aansteeklike patogeen te identifiseer. Hierdie tipe navorsing gee 'n betroubare resultaat van meer as 95%. Absolute enige biologiese vloeistof (bloed, speeksel, urine, serebrospinale vloeistof, ens.) Kan as die toetsmateriaal gebruik word.

    Hierdie metode word gebruik vir enige twyfelbare resultate van ELISA (opsporing van immunoglobuliene). Veral waar in situasies waar daar besluit is oor die beëindiging van die gewenste swangerskap.

    'N positiewe resultaat dui op die teenwoordigheid van 'n virus in die liggaam.

    Komplikasies en reaksies na masels, rubella, parotitis-inenting (KKP), kan rubella na inenting voorkom?

    Oor die wêreld, vir die voorkoming van rommel, gebruik hulle die entstof teen masels, rubella en parotitis by kinders 1-1.5 jaar en 6 jaar oud (PDA, Priorix,MMR).

    Daarom is baie ouers bang vir moontlike komplikasies, omdat drie entstowwe in een inspuiting, en almal lewendig is.

    Soos ons reeds uitgevind het, is rubella monovaccine goed geduld en veroorsaak selde komplikasies en nadelige reaksies. Kom ons probeer om te verstaan ​​hoe 'n polimaskines teen masels, rubella en parotitis oorgedra word.

    Wat is in die entstof?

    Die KKP-entstof bevat spesiale verswakte stamme (kulture) van masels, rommel- en parotitisvirusse. Dit beteken dat hierdie entstof lewendig is, in teenstelling met die dood van inentings (byvoorbeeld DTP) bevat nie gereedgemaakte teenliggaampies of antigene (gifstowwe) van patogene nie, maar 'n infeksie self wat nie siekte veroorsaak nie, maar dra by tot die ontwikkeling van eie immunoglobuliene (teenliggame). Hierdie teenliggaampies, wanneer gekonfronteer met virusse, beskerm die ingeëntene van 'n moontlike siekte.

    Wat is die effektiwiteit van die entstof teen masels, rubbella en pampoentjies?

    Immuniteit na inenting is baie swakker as na-kinderjare infeksie, maar die entstof verminder steeds die risiko van siekte tot 'n minimum, of hierdie siektes by sagte kinders slaag in 'n sagte mate. Na die eerste inenting word immuniteit vir 5 jaar (gemiddeld) gehandhaaf, met elke daaropvolgende inenting verhoog die duur van immuniteit. Die gelyktydige toediening van drie entstowwe beïnvloed nie die effektiwiteit nie en verhoog nie die risiko van komplikasies nie.

    Hoe en waar word die masels, rommel- en pampoentjies gemaak?

    Droëpoeier-entstof verdun met water vir inspuiting. Baie CCP-entstowwe word reeds in 'n enkele dosis (per persoon) in spuite of ampules verpak.

    Een dosis is 0.5 ml van die voltooide entstof.

    Inenting toegedien subkutane in die skouer- of bobeenarea, vooraf behandelde vel met 70% alkohol.

    Wat is die moontlike reaksies op die bekendstelling van die entstof teen masels, rubella en parotitis (newe-effekte)?

    1.Reaksies op die inspuitingsterrein:

    • rooi,
    • edeem,
    • seer.
    Dit is die mees algemene newe-effekte (10 uit 100 gevalle). Met hierdie reaksie word anti-allergiese middels (antihistamiengroep), soos Suprastin, Tavegil, Loratadin, Desloratadine en ander, aanbeveel vir die kind. Antiallergiese salf, gels (hidrokortison salf, Psilobalm gels, Fenistil en ander) kan gebruik word. Tipies reageer sulke reaksies na 3 dae en bedreig nie die lewe en gesondheid van die kind nie.

    2.koors (gevind in elke tiende geval van inenting):

    • gewoonlik styg die temperatuur tot 38 ° C, minder dikwels tot 39 ° C,
    • hierdie simptoom vind plaas na 7-14 dae, minder dikwels na 21 dae,
    • die temperatuur kan vir 2-3 dae duur,
    • mag nie deur enige ander simptome vergesel word nie.
    Die temperatuur kan onafhanklik afwyk, maar in teenstelling met die algemene gesondheidstoestand van die kind word antipiretiese middels aanbeveel (Parasetamol, Ibuprofen, Aspirien, en ander).

    3.Uit die ENT-organe (ook gereelde reaksie):

    • loopneus
    • rooiheid en seer keel,
    • hoes
    • oorpyn (otitis) of rooiheid en jeuk in die oë (konjunktivitis) is skaars.
    Hierdie simptome kom na 7-14 dae voor, in die meeste gevalle benodig hulle nie spesiale behandeling nie en gaan binne enkele dae op hul eie weg.

    4.Allergiese reaksies (selde in 1 uit 10.000 gevalle):

    • anafilaktiese skok,
    • Quincke swelling,
    • urtikaria en ander.
    Sulke allergieë vind onmiddellik na toediening plaas, selfs in die inentingskamer of na 30 minute. Gewas deur die bekendstelling van Prednisolone of ander glukokortikoïede, antihistamiene (Tavegil, Suprastin), en dan word hierdie kind ontgiftingsterapie gegee onder die toestande van resussitasie of pediatriese departement van die hospitaal.
    Inenting allergie kom gewoonlik voor wanneer daar 'n ernstige allergie vir die antibiotika Neomycin ('n aminoglikosiedgroep) of hoender eiers is, aangesien hierdie komponente in klein dosisse in 'n entstof voorkom.

    5.Veluitbarsting (gereelde komplikasies):

    • lae intensiteit van uitslag,
    • uitslag soos masels of rubella (rooi gespikkel),
    • klein areas van vel letsels.
    Hierdie reaksie vind ook plaas na 7-14 dae, die uitslag gaan vinnig op sy eie, vereis nie spesiale behandeling nie. Dit dui daarop dat die kind 'n sagte baan van die siekte ontwikkel het, waaruit die kind wortel (masels of rubella) wortel.

    6.Skaars komplikasies (1 geval per 10.000 en minder):

    • geswelde limfknope
    • inflammasie van die parotis kliere (soos met pampoentjies - parotitis),
    • braking, diarree,
    • weiering om te eet
    • slaapstoornis, angs, prikkelbaarheid,
    • aanvalle op die agtergrond van verhoogde liggaamstemperatuur,
    • brongitis, longontsteking,
    • bloedplaatjievlakreduksie (trombositopeniese purpura),
    • gesamentlike inflammasie (artritis),
    • encefalitis (uiters skaars, minder as in 1 geval per 10.000.000 inentings).

    Al hierdie komplikasies word in die hospitaal behandel, dit is makliker as die komplikasies van masels, rubella en pampoentjies.

    Kontraindikasies vir PPC-inenting:

    • Erge allergieë vir vorige entstowwe, neomisien en hoender eiers,
    • swangerskap,
    • akute aansteeklike siektes of verergerings van chroniese infeksies, is inenting onmiddellik na herstel moontlik,
    • akute tydperk van allergie manifestasies en 3 dae nadat simptome verdwyn,
    • MIV, VIGS word nie aanbeveel nie, maar in sommige gevalle word dit uitgevoer as immuniteit min of meer bewaar word.

    Is die kind aansteeklik na masels, rubella en pampoentjies inenting?

    Nee, die kind dra geen epidemiese bedreiging nie, net 'n ongewekte kind is gevaarlik na moontlike kontak met masels, rubella en parotitis.

    Hoe kan 'n PDA gekombineer word met ander inentings?

    • KPC kan op dieselfde dag as poliomyelitis en ander entstowwe uitgevoer word. Slegs die bekendstelling van KPC en BCG (vir tuberkulose) word nie aanbeveel nie,
    • as die entstof op een dag nie met iets gekombineer is nie, word die res van die inentings nie vroeër as in 'n maand uitgevoer nie en omgekeerd - na die vorige inentings is die PDA nie vroeër as in 1 maand uitgevoer nie,
    • Mantoux toets word slegs aanbeveel voor die koste per kliek (na die evaluering van die resultate) of een maand daarna.

    Is dit moontlik om te loop en te swem op die dag van die CCP-inenting?

    Dit word nie aanbeveel om op die dag van inenting te oorverhit en te bad in die badkamer nie. Moontlike kort, nie-warm stort.

    Jy kan loop, maar net sonder kontak met ander mense wat 'n kind met verskeie infeksies kan besmet. Ook tydens die loop kan jy nie oorverhit en superkool nie.

    Kan rubella en ander infeksies vir kinders veroorsaak onvrugbaarheid in mans en vroue?

    Kinders se infeksies en onvrugbaarheid by mans.

    Baie mense het na die tydskrifte gekyk en baie lewensverhale gehoor, en glo dat alle kinderinfeksies by mans tot onvrugbaarheid lei. Maar inderdaad, slegs pampoentjies of parotitis kan lei tot manlike onvrugbaarheid. Rubella en ander infeksies dra nie sulke komplikasies nie, ten minste is daar geen feite nie.

    Ja, en pampoentjies, nie alle seuns lei tot onvrugbaarheid nie, Daar is risikofaktore vir onvrugbaarheid na pampoentjies:

    • pampoentjies word oorgedra op die ouderdom van puberteit van 'n seun (10-17 jaar oud), minder dikwels by volwasse mans,
    • daar is 'n ingewikkelde kursus van infeksie met testikulêre skade (orchitis),
    • ernstige siekte.

    Soos ons kan sien, val nie alle seuns met pampoentjies onder hierdie risiko's nie Jy kan die mite uitstort wat pampoentjies in seuns en mans = onvrugbaarheid vir die lewe.

    En onvrugbaarheid as gevolg van pampoentjies is ook nie 'n sin nie, daar is metodes van behandeling, en hierdie mans kan ook hul eie kinders hê.

    Kinders se infeksies en onvrugbaarheid by vroue.

    Rubella en ander kinderinfeksies vir vroue se reproduktiewe gesondheid vorm nie 'n bedreiging nie, ten minste direk.

    Rubella is gevaarlik tydens swangerskap, kan lei tot miskrame, vereis beëindiging van swangerskap, selfs in die laat tyd, lei tot ingewikkelde bevalling. Dit is spontane en mediese aborsies as gevolg van rubella wat sekondêre onvrugbaarheid in vroue kan veroorsaak, en nie die infeksie self nie.

    Foto, hoe lyk rubella, sy eerste tekens en simptome?


    Kyk soos vars rubella uitslag in volwassenes. Die uitslag versprei gewoonlik oor die liggaam vinnig (binne 'n paar uur of een dag).


    Kongenitale rubella kan tot blindheid in 'n kind lei.


    En so kan dit lyk 'n kind met misvormings en meervoudige aangebore abnormaliteite (misvormings van die dunderm, voortplantingsstelsel, bene van die skedel, visieorgane en ander ernstige abnormaliteite) as gevolg van rubella wat deur die ma gely word tydens swangerskap.


    Rubella.

    Soos ons kan sien, is die uitbarstings in rommel en masels baie soortgelyk. Hierdie siektes verskil in hoe die elemente van die uitslag verskyn en verdwyn.

    Tafel. Hoe om rubella van masels te onderskei?

    Loading...