Gewilde Poste

Editor'S Choice - 2019

Hoe om inflammasie van die limfknope in die lies van vroue te behandel?

Limfknope is filters wat die limf skoonmaak van bakterieë, virusse, gifstowwe en produkte van seldegradasie. Al hierdie middels betree die limf van perifere weefsels en word geneutraliseer deur immuun selle in die limfknope. Daarbenewens kom T-sel immuniteit rypwording in hulle voor: T-helper en T-moordenaarselle, wat verantwoordelik is vir die antitumor- en antivirale verdediging van die liggaam.

Limfknope wat limf van 'n spesifieke deel van die liggaam versamel, word streek genoem. Van die onderste ledemate, perineum en geslagsorgane vloei limf deur die ingewande limfknope. Hulle lê regs en links van die perineum in die gebied van die inguinale ligament en groot vate van die onderste ledemaat, van bo af bedek met subkutane vetterige weefsel en vel. Inflammasie van die lymph nodes word die limfadenitis van die liesgebied genoem. Die siekte kom voor by individue van beide geslagte en ontwikkel meestal by kinders, jong en volwasse mense.

Dit moet verstaan ​​word dat geen uitbreiding van die limfknope in die lies nie lymfadenitis genoem word nie. 'N Soortgelyke reaksie vind plaas wanneer dit aan virale infeksies blootgestel word, oormatige sonblootstelling, outo-immuun prosesse, oorverhitting, en dui die aktivering van die T-selimmuniteit aan. Immuun selle in die nodusse vermeerder en ontwikkel aktief, wat lei tot funksionele hiperplasie (toename in die aantal) limfoïede weefsel. In gesonde mense kan tot 5 groepe limfknope vergroot word, wat nie as 'n patologie beskou word nie. Einde - in die woord limfadenitis beteken inflammatoriese veranderinge in die weefsel van die limfknoop, wat hieronder bespreek sal word.

In die oorgrote meerderheid van die gevalle word inguinale limfadenitis veroorsaak deur patogene en kondisioneringspatogene mikroörganismes. Hulle penetreer in die limfknope uit die fokus van inflammasie, wat in die eksterne genitale organe, perineum, of in die weefsels van die onderste ledemaat gelokaliseer word. Die hoof veroorsakende middels van limfadenitis sluit in:

  • stafilokokke,
  • streptokokke,
  • Mycobacterium tuberculosis,
  • chlamydia,
  • Yersinia pestis (plaagwand)
  • franciella tularensis (veroorsakende middel van tularemie),
  • rickettsias,
  • bosluisgebonde enkefalitisvirus,
  • MIV,
  • spirochetes.

In die algemeen ontwikkel ontsteking van die ingewande limfknope teen die agtergrond van die onderliggende siekte, as 'n manifestasie van die verspreiding van die patogeen met 'n limfstroom. Die volgende toestande lei tot die voorkoms van limfadenitis:

  • kook van die onderste ledemaat en perineum,
  • besmette skuur, snye, wonde,
  • bytende trofiese ulkusse,
  • osteomielitis van die bene van die onderste ledemate,
  • erysipelas van die vel van die onderste ledemate, onderbuik, boude,
  • seksueel oordraagbare siektes (sifilis),
  • swam infeksie van die naels en vel van die voete,
  • flegmon of abses in die weefsels van die onderste ledemaat en perineum.

Soms is limfadenitis een van die tekens van 'n groeiende tumor van limfoïede of ander weefsel:

  • limfoom,
  • Hodgkin se siekte,
  • metastases van melanoom, geleë op die onderste ledemate, perineum, boude,
  • metastases van gewasse van die eksterne geslagsorgane.

In elke ouderdomsgroep kan die mees algemene oorsake van limfadenitis geïdentifiseer word:

  • by kinders - besmette skuur en wonde van die onderste ledemate, limfoïede weefseltumore, osteomielitis,
  • by vroue, geslagsinfeksies (sifilis, chlamydia), purulente prosesse van die vulva (vulvitis, bartholinitis), besmette trofiese ulkusse van die onderste ledemate, erysipelas van die vel,
  • by mans, geslagsiektes (sifilis, chlamydia), inflammatoriese siektes van die eksterne genitale organe (balanopostitis, uretritis), furuncles op die boude, onderste ledemate, limfoïede weefseltumore.

Wat gebeur in die limfknope

Inflammasie, ongeag die oorsaak, gaan voort volgens dieselfde tipe scenario. Enige van die bogenoemde faktore (virusse, bakterieë, tumorcelle) beskadig die strukture van die limfknope, wat lei tot biologies aktiewe stowwe wat vrygestel word van die beskadigde selle. Laasgenoemde veroorsaak 'n kaskade van antwoorde wat ontwerp is om die verdere verspreiding van die patogeen te stop. Dit sluit in:

  • verwydering van bloedvate, wat lei tot stagnasie van bloed in die limfknoop,
  • toename in vaskulêre permeabiliteit vir plasma en immuun selle,
  • die uitset van die vloeibare deel van die bloed in die weefsel van die limfknoop met die vorming van edeem,
  • migrasie van leukosiete vanaf die bloedstroom in die holte van die limfknoop.

Dit lyk asof die limfknope gevul is met immuun selle, hoekom kan hulle nie die patogeen hanteer nie? Die feit is dat T-limfosiete in noue samewerking met ander immuun selle werk en die vyand nie sien sonder hul hulp nie. Daarbenewens is hul hooffunksie die vernietiging van die liggaam se eie selle, waarin daar enige veranderinge plaasgevind het. Neutrofiele en bloedmonosiete is verantwoordelik vir antimikrobiese beskerming, dit is hulle wat in groot getalle hardloop in die fokus van inflammasie op die noodsein.

Verdere ontwikkelings hang af van die stadium waarop dit moontlik is om die vyand te vernietig:

  • Ernstige ontsteking eindig op die stadium van oedeemvorming en immuniteitsaktivering,
  • purulent - met die dood van 'n groot aantal neutrofiele, limfknoopselle en bakterieë,
  • flegmon - met purulente samesmelting van die limfknoopkapsel en die verspreiding van die proses na die aangrensende subkutane vetterige weefsel.

Kliniese prentjie

Geswelde limfknope is die hoof kliniese teken van inguinale limfadenitis. Hulle buk uit onder die vel in die vorm van afgeronde formasies (klont op die skurfte van die been in die liesgebied), die vel bo hulle is normaal of hipermies, hulle is pynlik op palpasie. Die algemene patroon is sodanig dat hoe meer die destruktiewe proses in die limfknope is, hoe slegter die toestand van die pasiënt.

Purulente limfadenitis word gepaard met ernstige pyn in die lies, waardeur die pasiënt gedwing word om beweging in die heupgewrig te beperk. Enige poging om 'n ledemaat te onttrek, strek die ingewande ligament en veroorsaak hom baie lyding. Die beperkte purulentholte kom soms op sy eie oop met die verstryking van 'n geelgroen dik massa daaruit. Met die verdere verspreiding van die proses met die vorming van flegmon, verswak die algemene toestand van die pasiënt dramaties:

  • sy temperatuur styg tot 39-40 grade C
  • seer spiere en gewrigte, hoofpyn, gebrek aan aptyt.

Aan die begin van die proses is die ontsteekte limfkliere selfoon en nie aan die onderliggende weefsels soldeer nie. Geleidelik, die proses vang die subkutane vetterige weefsel en die kapsule van die aangrensende knope, wat lei tot die vorming van ongemaklike, pynlike pakke limfknope. Die vel bokant hulle word gewoonlik verander - dit verkry 'n persblou stagnante kleur, wat vir 'n lang tyd as 'n hiperpigmenteringsvlek bly.

Die beskryf kliniese prentjie is die gevolg van blootstelling aan nie-spesifieke mikroflora (staphylo-, streptokokke, Escherichia coli, Proteus, Klebsiella). Spesifieke patogene veroorsaak 'n kenmerkende verandering in hul weefsels, wat hieronder bespreek sal word. Die meeste van die genoemde siektes kom sowel by volwassenes as by kinders voor. Eie eienskappe van die ingewande limfadenitis by kinders is 'n gewelddadige reaksie van limfoïedweefsel op inflammasie met 'n merkbare toename in limfknope.

Katskraap siekte - felinose

Die siekte ontwikkel binne 1-2 weke nadat 'n kat (meestal verdwaalde katjies) gekrap is met een van die patogene chlamydia spesies gekrap of byt. 'N Rooi plek vorm op die plek van die genesing, wat geleidelik omskep word in 'n klein vel seer. Na nog 'n paar weke ontwikkel plaaslike limfadenitis en 'n groot bubo-vorm. Die pasiënt se toestand word teen hierdie tyd versleg, hy het hoë koors en tekens van ernstige dronkenskap.

Die siekte ontwikkel stadig, bubo suppuration vind plaas na 2-3 weke. Dikwels word daar 'n fistel gevorm, waardeur dikgroen pus vrygestel word. Om die diagnose te bevestig, is belangrike kontak met die kat in die geskiedenis, die lang loop van die siekte, die opsporing van teenliggaampies in die bloed van die pasiënt. Lees meer oor die simptome en behandeling van felinose.

tuberkulose

Mycobacterium tuberculosis kom baie selde in die ingewande limfknope, gewoonlik uit die spysverteringskanaal, bene en vel van die onderste ledemate, geslagsdele. Hulle is goed beskerm teen die liggaam se immuunagressie en reis vrylik deur die limfvate met limfvloei. Mikobakterieë vestig in een of verskeie limfknope van dieselfde groep en veroorsaak spesifieke ontsteking in hulle.

In tuberkulose letsels word 3 tipes lymfadenitis onderskei:

  • Infiltratief - in limfknope is daar 'n verhoogde reproduksie van T-limfosiete, wat die volume van die nodus aansienlik verhoog en die konsekwentheid digter maak. Die verloop van die siekte is goedaardig, die knope is nie baie pynlik nie, word nie aan die omliggende weefsels gesoldeer nie. Die vel bo hulle word nie verander nie.
  • Caseous - In die holte van die limfknope kom weefsel disintegrasie voor met versadiging en die vorming van kaassige krummelagtige massa (gevalle-nekrose). Buitendien verhoog hulle in grootte, word dig, pynlik en word dit aan die onderliggende weefsels en vel gesoldeer. Die vel op die plek van ontstekingsroodjies, in sommige gevalle word gate (fistels) op die oppervlak gevorm, wat kommunikeer met die holte van die limfknoop. Pus en gevalle massas kom deur hulle uit, hul genesing kom stadig, deur die vorming van 'n litteken.
  • Induratief - gekenmerk deur 'n lang kursus, 'n swak intensiteit van die inflammatoriese proses en die transformasie van limfoïedweefsel in littekenweefsel. Die limfknoop verminder in grootte, word onbeweeglik, baie dig. Pyn tot palpasie matig of swak, geleidelik kom dit tot niks.

Tuberkulose limfadenitis word vergesel deur lae koors, moegheid, swakheid, gewigsverlies. Die diagnose word bevestig deur tuberkulose te isoleer uit die inhoud van die mycobacterium nodule (sien hoe tuberkulose oorgedra word).

Ewige limfogranulomatose

Inheemse limfogranulomatose is die mees algemene vorm van chlamydiale infeksie in Europa. Infeksie vind plaas deur onbeskermde seksuele omgang. Aanvanklik vorm 'n klein, pynlose erosie op die geslagsdele, wat vinnig genees sonder behandeling. Na 1,5-2 maande word een of meer limfknope in die lies opgeneem, met die weefsels gesoldeer, die vel oor hulle rooiwyn.

Geleidelik word die knope sag, deur middel van gate word op hul oppervlak gevorm, waardeur die geelgroen pus vrygestel word. Op die oomblik van suppuration, vererger die pasiënt se toestand: sy liggaamstemperatuur styg en manifestasies van dronkenskap verskyn. In die uitkoms van die siekte word in sommige gevalle olifantiasis gevorm - uitgespreek swelling van die hele onderste ledemaat op die aangetaste kant as gevolg van verswakte limfvloei. Die diagnose word bevestig deur die opsporing van spesifieke anti-Chlamydia-teenliggaampies in die bloed.

Heminale limfadenitis by mans en vroue word dikwels veroorsaak deur bleek treponema, die veroorsakende middel van sifilis. 'N Vergrote limfknoop kom voor in die eerste stadium van die siekte, 'n paar weke van infeksie, wat seksueel voorkom. Op die plek van infeksie word 'n pynlose digte tuberkels tot cm in deursnee gevorm. In 7-10 dae word die ingewande limfknope vergroot, gewoonlik aan beide kante.

Alle veranderinge is onmerkbaar vir die pasiënt karakter, aangesien dit geen ongemak bring nie. Diagnose van die siekte word uitgevoer deur die opsporing in die bloed van spesifieke teenliggaampies en motile treponemas in smere uit die genitale kanaal.

Buboniese vorm van die plaag

Die siekte word selde in die moderne wêreld aangetref, maar natuurlike foci van patogensirkulasie bestaan ​​steeds in die lande van Sentraal-Asië (Oesbekistan, Tadzjikistan). Die verhoogde migrasieprosesse verhoog die risiko dat plaag in ons land oorgedra word, daarom is daar 'n sekere epidemiologiese vermoede daaroor. Die siekte word oorgedra deur die byt van 'n vlooi of rot, waarna die persoon besmetlik raak vir ander.

Die plaag kom meestal voor by die vorming van buboes naby die infeksie. Bubon is 'n groot (3-5 cm) ontsteekte limfknoop, in die holte waarvan daar 'n uitgesproke disintegrasie van weefsels en suppurasie is. By die plaag is sy kontoere vaag, dit word vinnig aan die omliggende weefsels gesoldeer. Die vel bo-op is pers-blou. Die algemene toestand van die pasiënt is uiters moeilik, hy is uitgeput deur hoë koors en algemene dronkenskap van die liggaam. Bevestiging van die diagnose word uitgevoer deur bakteriologiese saai op die voedingsmedium van die materiaal van die pasiënt (bloed geskei van bubo).

Buboniese vorm van tularemie

In ons land word die siekte aangetref in die steppe- en bos-steppe-sones (Bashkortostan, Smolensk-streek, Orenburg-streek, Dagestan). Infeksie vind plaas deur kontak met die vel van knaagdiere en deur die byt van bloedinsuigende insekte. Bubon word gevorm naby die plek van bekendstelling van die patogeen.

Tularemia bubo het duidelike kontoere, nie aan die vel en aanliggende limfknope gesoldeer nie. Dit groei stadig in grootte, versadiging vind nie vroeër plaas nie as die 3de week van infeksie. Die omgekeerde ontwikkeling van die proses is ook lank. Die pasiënt se toestand ly matig, pyn in die lies is verdraagsaam en versteur nie die aktiwiteit van die persoon nie. Die diagnose word bevestig deur die opsporing van teenliggaampies teen die patogeen in die bloed en 'n allergiese toets met tularemie toksien.

Tumor letsel

'N geïsoleerde toename in die ingewande limfknope kom voor wanneer metastase van gewasse van nabygeleë weefsels en in sommige gevalle aan die begin van limfoom of limfogranulomatose voorkom in hulle. Metastases veroorsaak spesifieke ontsteking, waarin die aangetaste knoop so dig is dat dit in hardheid met 'n boom vergelyk word. Die pyn is heeltemal swak of afwesig, en die omliggende weefsels is nie betrokke by die inflammatoriese proses nie.

In tumore van die limfoïedweefsel verhoog al die limfknope van die inguinale groep. Die pasiënt se toestand verswak stadig, geleidelik, gemerkte swakheid en gewigsverlies. Temperatuur styg tot 38-39 grade C kom voor wanneer die disintegrasie van die tumorweefsel, met limfogranulomatose-koors, maklik verdra word. Die diagnose word bevestig deur sitologiese ondersoek van die inhoud van die limfknoop - atipiese selle word daarin opgespoor.

Anamnese en klagtes

Die aanvang van die siekte kan akuut en geleidelik wees, afhangende van die eienskappe van die patogeen. Die data oor onbeskermde seks, beserings van die onderste ledemate, kontak met 'n kat en die teenwoordigheid van tuberkulose of sifilis in die onmiddellike omgewing speel 'n belangrike rol. Pasiënte kla van:

  • lies ongemak,
  • 'n toename in die ingewande limfknope
  • pyn wanneer loop, bewegings in die heupgewrig,
  • voel die hitte en spanning in die lies,
  • rooiheid van die vel oor die ingewande knope,
  • vorming van fistels op die vel waardeur pus / vloeistof / oondmassa vrygestel word.

Eksamen en palpasie

By die ondersoek van die lies, die dokter vestig die aandag op die grootte van die limfknope, hul mobiliteit, die erns van die inflammatoriese proses. Tekens van aktiewe inflammasie sluit in:

  • skerp seerheid van die limfknoop op palpasie,
  • gemerkte swelling van die weefsel rondom die limfknoop,
  • onbeweeglikheid van die knoop as gevolg van sy adhesie met die omliggende weefsels,
  • digte elastiese konsekwentheid van die limfknoop,
  • helder rooi vel oor 'n gewysigde knoop.

Die versagting van die middelpunt van die ontsteekte knoop is 'n teken van 'n gevormde purulente holte daarin. As die muur spontaan geopen word en die proses die subkutane vetterige weefsel vasvang, dan is daar in die liesgebied 'n pynlike area van die seël sonder duidelike grense - phlegmon. Fistulous passages op die vel lyk soos openings waardeur pus en nekrotiese massas vrygestel word.

Gedurende die tumorproses is inflammasie minder uitgesproke:

  • limfknoop uitbreiding effe,
  • velrooiheid is swak of afwesig,
  • die knope soldeer nie met die onderliggende weefsels nie,
  • matige of subtiele pyn,
  • die limfknope is stewig aan die raak ("aartappels in 'n sak").

Laboratorium- en instrumentale toetse

Om die diagnose te bevestig, skryf die dokter voor:

  • voltooi bloedtelling - tydens die inflammatoriese proses is daar 'n afname in die kleurindeks, 'n toename in die aantal leukosiete, 'n versnelde ESR,
  • biochemiese analise van bloedlimfadenitis veroorsaak 'n toename in die serumkonsentrasie van C-reaktiewe proteïene, seromucoïede, hiperproteïnemie kom voor in limfoïede weefseltumore (oormatige proteïeninhoud in plasma),
  • urinale behandeling - by volwassenes met ontsteking kan proteïene in die urine voorkom, by kinders - keton liggame,
  • bloedtoets vir spesifieke teenliggaampies teen patogene - hulle laat die oorsaak van inflammasie toe,
  • mikroskopiese ondersoek - onder die mikroskoop studeer die inhoud van die limfknoop inligting oor die aard van die inflammasie, die veroorsakende middel en die teenwoordigheid van tumorcellen,
  • bakteriologiese kultuur van materiaal uit die limfknoop op voedingsmedium - 'n groei van 'n kolonie mikroörganismes kom voor, sodat dit moontlik is om die spesies, die genus van die patogeen en die sensitiwiteit daarvan vir antibiotika te bepaal.

Onder die instrumentele metodes wat gebruik word:

  • рентгенологический – позволяет определить изменения в легких при туберкулезе, обнаружить кальцинаты в лимфоузлах,
  • УЗИ – исследуются размеры узла, наличие и характер содержимого, состояние рядом лежащих тканей, нарушение оттока лимфы,
  • inguinale limfknoopbiopsie - dit word met 'n naald gestippel en die inhoud word in 'n spuit geneem vir verdere ondersoek,
  • PET - word voorgeskryf vir vermeende metastase aan die ingewande limfknope om 'n primêre tumor op te spoor.

Beginsels van behandeling

Die behandeling van inguinale limfadenitis word deur verskeie spesialiste aangespreek, afhangende van die onderliggende patologie. Dikwels kom dit in die gesig:

  • besmetlike siekte spesialiste
  • chirurge
  • dermo-Venereologists.

Inheemse limfadenitis by vroue lei soms ginekoloë, indien dit gekombineer word met patologie volgens hul profiel. In baie gevalle word 'n aparte behandeling vir limfadenitis nie uitgevoer nie, aangesien dit onafhanklik slaag na die uitskakeling van die veroorsakende siekte. As die limfknope vir 'n lang tyd nie terugkeer na hul oorspronklike grootte nie, hou hulle sessies van opwarming van fisiese terapie (UHF, magneet, laser).

Aktiewe behandeling vereis gevalle van purulente inflammasie van die limfknope. Die pasiënt word voorgeskryf vir 'n kursus breëspektrum antibakteriese middels, anti-inflammatoriese en antihistamiene. Om te verhoed dat die limfknope van soldeer word, word elektroforese in sommige gevalle uitgevoer met ensiempreparate (lidaza).

Tydens die volwassenheid van die purulente holte word die vorming van fistels, flegmon, chirurgiese ingryping uitgevoer. Die dokter, onder lokale narkose, maak die limfknoop oop, verwyder pus en vernietig weefsel daarvan, spoel die holte met 'n antiseptiese oplossing en sit dit lus met verskeie steke. 'N Dreinering bly in die knoop, waarlangs die inflammatoriese ekssudaat uitkom en die limfknoop word weer gewas.

In die meeste gevalle is inflammasie van die ingewande limfknope nie 'n afsonderlike siekte nie, maar 'n teken van 'n aansteeklike of neoplastiese proses in die gebied van die onderste ledemate en perineum. Pogings om limfadenitis op hul eie uit te skakel, hou verband met simptomatiese behandeling, wat die toestand van die pasiënt verlig, maar beïnvloed nie die ontwikkeling van die siekte self nie. Vir die aanstelling van voldoende behandeling en die oorsaak van die siekte, moet jy 'n dokter besoek en ondersoek word.

Siekte eienskap

Die limfknoop is 'n perifere orgaan van die menslike limfstelsel, wat die vorming van 'n ovaal of ronde vorm vorm, die afmetings is 0,5 tot 2 cm.

Dit vervul die funksies van die skoonmaak van die limf en die vervaardiging van beskermende selle wat gewasse en infeksies in die menslike liggaam beveg.

Die ingewande limfkliere is geleë in die gebied van die ingewande voue (femorale driehoek) en is verantwoordelik vir die oordrag van limf na die iliac limfknope, wat in die buikholte geleë is.

Geswelde limfknope word lymfadenitis genoem.. Die siekte kan 'n akute of chroniese vorm hê, 'n enkele nodus, 'n groep nodusse of verskeie groepe nodusse kan opblaas, dit is tipies in gevalle van sistemiese siektes van 'n persoon.

Limfadenitis in die ingewande limfknope by vroue kan dui op 'n inflammatoriese proses, 'n infeksie in die bene of organe van die klein bekken van die pasiënt.

Oorsake van limfknoopontsteking in die lies

Die limfknoop dien as 'n filter wat die limf moet skoonmaak.. Op sy beurt dring die infeksie die limfknope deur die limfvate. As 'n infeksie in die menslike liggaam voorkom, is dit die limfknope wat die eerste is om te reageer.

Hulle tref 'n treffer om die moontlikheid van 'n dieper penetrasie van infeksie in die liggaam te voorkom. Een van die belangrikste tipes inflammasie van die limfknope is inguinale limfadenitis. Wat is die hoofoorsake van die siekte, hoe om dit te diagnoseer en te genees?

Inflammasie is die reaksie van limfknope op 'n skadelike ophoping van selle wat met patogene besmet is. Hierdie selle penetreer die nodusse van die limfatiese vate vanaf die infeksiebron.

Om ontsteking van die ingewande limfknope lei:

  1. Kook op die vel en purulente wonde.
  2. Swammikroörganismes.
  3. Staphylococcus, Escherichia coli, Streptococcus en ander soortgelyke bakterieë.
  4. Virale siektes - waterpokkies, masels, rommelhond.
  5. SARS, koue en hipotermie, griep.
  6. Limfknoop meganiese besering.
  7. Hematologiese, onkologiese siektes.
  8. Seksueel oordraagbare siektes.
  9. Reproduktiewe stelselprobleme (byvoorbeeld 'n eierstokkyst of hipofunksie).
  10. Allergiese reaksies.
  11. Besmette infeksie.
  12. MIV-infeksie dra by tot die ontwikkeling van nie net die ingewande nie, maar ook ander tipes limfadenitis.
  13. Strek die spiere tydens sport.
  14. Adolessente ontwikkel dikwels siekte as gevolg van vinnige groei.
  15. Newe effek van dwelms (selde gevind).

Skielik het die pyn en swelling van die limfknoop verskyn, 'n duidelike aanduiding dat die oorsaak van die siekte meganiese skade of infeksie was.

As die limfknoop stadig ontplof word, moet jy na 'n meer ernstige diep bron soek.

Die rede vir die toename in limfknope kan ook seksueel oordraagbare siektes wees, soos:

  • trigomoniase,
  • sifilis,
  • gonorree,
  • papilloma virusse,
  • genitale herpes,
  • mycoplasmose,
  • ureaplasmosis,
  • chlamydia.

Inheemse limfadenitis is ook moontlik met sistitis, uretritis, vesikulitis, balanopostitis.

Simptome van die siekte

Wat is die simptome van inflammasie van die limfknope in die liesgebied by vroue?

Die ingewande limfkliere is naby aan die oppervlak van die vel, sodat hulle gevoel kan word. Wanneer u in die ontsteekte area uitoefen en loop, kan 'n onaangename gevoel van ongemak en pyn voorkom.

Benewens veranderinge in grootte, pyn tydens beweging en palpasie, word die volgende simptome waargeneem:

  • limfknoop seël,
  • velrooiheid
  • brand, jeuk, peeling van die vel,
  • verhoogde liggaamstemperatuur van die pasiënt,
  • dronkenskap van die liggaam ontwikkel in geval van ophoping van pus in die limfknope en progressie van die ingewande limfadenitis. Hierdie toestand word vergesel deur 'n skerp styging in liggaamstemperatuur, algemene swakheid, kouekoors, spier en hoofpyn. 'N Bloedtoets terselfdertyd toon 'n hoë inhoud van ESR en uitgesproke leukositose.

Limfadenitis word gepaard met 'n gevoel van moegheid, swakheid, gewigsverlies en eetlus, verlies van krag, hoofpyn. Malaise dui duidelik op 'n chroniese of akute inflammatoriese proses in die menslike liggaam.

'N Vergrote limfknoop in die lies veroorsaak nie altyd pyn nie. As dit styf en styf geword het, kan dit 'n sein wees vir die vorming van 'n kwaadaardige tumor.

Dit is moeilik om chroniese limfadenitis te diagnoseer, omdat die simptome daarvan swak kan manifesteer, en daarom kan sommige siektes in 'n gevorderde stadium verander.

Diagnose van limfadenitis by vroue

Diagnose inguinale lymfadenitis, as 'n reël, is nodig met behulp van 'n mediese ondersoek. Dit word dikwels ingewikkeld deur die feit dat die limfknope in die lies nie altyd maklik is om te ondersoek nie.

Daarom word bykomende laboratoriumtoetse of diagnostiek wat instrumentele metodes gebruik, voorgeskryf. Dit is belangrik om lymfadenitis akkuraat te diagnoseer, aangesien die simptome daarvan ooreenstem met die simptome van 'n ingewandehernie.

Metodes vir die diagnose van limfadenitis:

  1. Mediese ondersoek deur 'n spesialis, palpasie van die limfknope. As die eienskappe van die menslike liggaam hulle toelaat om te voel, voel die vingers die seël, swel, die pasiënt voel pyn om te druk, in die area van die ontsteekte limfknooprooiing van die vel.
  2. Bloedtoets. Toeken as die dokter na die eksamen nie seker is van die korrektheid van die diagnose nie. In die meeste gevalle is 'n algemene bloedtoets voldoende om inguinale lymfadenitis te identifiseer of te verwerp. Om dit te doen, let op die vlak van leukosiete en die eritrosiete sedimentasie tempo. 'N Pasiënt met inguinale limfadenitis het 'n verminderde vlak van leukosiete en 'n verhoogde ESR.
  3. Biochemiese bloedtoets ontwerp om die vlak van reaktiewe proteïen te bepaal.
  4. In geval van vermoedelik kwaadaardige tumor toegepaste biopsie van siek plekke.
  5. Histologiese ondersoek.
  6. X-straal, MRI, ultraklank, CT. Met behulp van ultraklank is dit moontlik om die presiese grootte van die limfknoop uit te vind. 'N Gesonde limfknoop in deursnee is nie meer as 1 sentimeter nie. As die nodule groter is, beteken dit dat die liggaam 'n ontstekingsproses ondergaan.

As 'n persoon bekommerd is oor die toestand van sy limfknope, moet hy 'n distriksterapeut kontak wat die pasiënt na ander smal spesialiste kan verwys - 'n spesialis van aansteeklike siektes, 'n uroloog, 'n ginekoloog.

Hoe om inflammasie van die limfknope in die lies van vroue te behandel?

Baie van ons is goed bewus daarvan dat die sleutel tot suksesvolle behandeling van enige siekte tydige besoek aan 'n dokter is. Net so gaan dit oor die behandeling van limfknoopontsteking.

As jy die eerste simptome van die limfknope vind, moet jy 'n spesialis kontak. Hy sal op sy beurt 'n opname doen en op grond van die inligting wat verkry is, die nodige behandeling sal voorskryf.

Effektiewe behandeling van inguinale limfadenitis hang grootliks af van die identifisering van die ware oorsaak van inflammasie en 'n toename in limfknope.

Lymfadenitis van die ingewande knope ontwikkel selde as 'n aparte onafhanklike siekte, integendeel, in die meeste gevalle word hierdie siekte voorafgegaan deur aansteeklike inflammatoriese foci in die liggaam: karbunkels, kook, absesse en ander.

So, hoe om inguinale limfadenitis te behandel? Inflammasie van die limfknope van die lies by vroue word behandel deur konserwatiewe of chirurgiese middele. By die aanvanklike stadiums van die ontwikkeling van die inflammatoriese proses kan die pasiënt voorgeskryf word:

  1. antibiotika (breëspektrum, gewoonlik uit die groep penisilliene). Die duur van die behandeling en die dosering van die geneesmiddel word deur die dokter bepaal, afhangende van die vrou se liggaamsgewig, die mate van ontwikkeling van die inflammatoriese proses, asook die kenmerkende eienskappe van die liggaam.
  2. Voorbereidings (plaaslike aksie), wat antiseptika insluit. So, Levomekol salf het 'n uitstekende effek, wat dikwels gebruik word vir gaasverband, wat voorheen deur die voorbereiding ingeënt is, direk by die beseringsplek. Belangrik: sulke prosedures is streng verbode in die geval van purulente inguinale limfadenitis, of met 'n hoë waarskynlikheid van individuele onverdraagsaamheid teenoor die individuele komponente van die geneesmiddel.
  3. Fisioterapie behandeling. Elektroforese met antibiotika het 'n merkbare anti-inflammatoriese effek. Daar is egter een voorbehoud: hierdie metode van behandeling is streng verbied om te gebruik in die ontwikkeling van purulente limfadenitis-lies.

Chirurgiese ingryping vir die behandeling van limfadenitis word slegs oorweeg as pus gevorm word en geleidelik akkumuleer in die limfknope. Om die uitvloei van pus uit die ontsteekte limfkliere te verseker, oorreed die chirurg na dreinering.

Algemene terapie in die behandeling van inguinale limfadenitis behels die eliminasie van enige simptome van inflammasie. Om dit te doen, volg hierdie eenvoudige riglyne:

  • pasiënt met limfadenitis word bedrus vertoon,
  • Dieet: eet net lig, dieetkosse, vermy te vetterige en hoë-kalorie-etes,
  • Die belangrikste dwelms in die behandeling is antibiotika, aangesien die mees algemene oorsaak van limfadenitis infeksie is. Om die presiese oorsaak van die siekte te bepaal, kan breëspektrum antibiotika gebruik word.

Vir 'n hoër terapeutiese effek word dit aanbeveel om ook narkose- en anti-inflammatoriese middels, 'n kompleks van vitamiene, te gebruik om die liggaam te detoksifiseer.

Enige vorm van opwarming van die betrokke gebied is egter absoluut nie.

Tradisionele metodes om limfadenitis te behandel

Tot op datum is daar baie metodes vir die behandeling van folk remedies vir inflammasie van die limfknope in die lies van vroue. Hieronder is die mees effektiewe:

  1. Chroniese limfadenitis in chroniese vorm gaan baie vinniger as jy medisinale afkooksels van brandnetel, perdery, hop, oregano en duiwel toedien. Al hierdie plante moet in dieselfde hoeveelheid geneem word en deeglik gemeng word. Dan moet 'n eetlepel kruie 300 ml kookwater giet en vir 'n kwartier gereed maak met 'n waterbad. Daarna moet die sous vir 10 minute aangedring word, druk en trek drie maal 'n leë maag vir 'n halwe koppie.
  2. Vir die behandeling van plaaslike inflammasie van die limfknoop Tradisionele genesers beveel aan om paardebloemsaap te probeer. Om dit te doen, moet jy 'n vars gekeurde paardebloem voorberei, dit op 'n sagte lap voorberei en 'n soort kompresseer vir 'n paar uur op die seer plek. Dit word aangeraai om die prosedure twee keer per dag te herhaal. Die verloop van behandeling met paardebloem sap is drie dae.
  3. Vir plaaslike gebruik is dit nodig om 'n salf te bereiDit is maklik om tuis te doen. Om dit te doen, kook 200 gram binne-vet en sit vir 4 uur in 'n waterbad. Na deeglike filter en volledige afkoeling moet die salf 'n paar keer per dag op die ontsteekte limfkliere toegedien word.
  4. Verbeter algemene gesondheid in die behandeling van inguinale limfadenitis En selfs duidelik sal die bloed infusie van perdery of knotweed help. Sulke kruie word op dieselfde manier voorberei: een eetlepel droë gras moet geneem word met 300 ml kokende water en 25 minute lank toegedien word. Klaar infusies word gebruik vir orale toediening, want die hele dosis moet in drie gelyke dele verdeel word. Dit is baie nuttig om die behandelingsmetode van hierdie kruie te vervang, een week vir elkeen. Die algemene verloop van behandeling met kruie decoctions is 2 maande.
  5. Sal help om ontsteking van kruisementblare te verlig. Om dit te doen, moet hulle strek en heg as 'n kompres op die terreine van inflammasie en hou dit vir twee uur. Dit word aanbeveel om twee keer per dag na sulke behandeling toe te gaan.
  6. Die ingewande limfadenitis word met maretak suksesvol behandel. Om so 'n agent voor te berei, neem 1 eetlepel droë mistelblare, gooi 300 ml kokende water daaroor en sit dit 20 minute in 'n waterbad. Na versigtige spanning word 'n warm brou gebruik as 'n kompres.
  7. Witwortelwortel help met inflammasie van die limfknope in die liesgebied.. Dit moet gekook word in die hoeveelheid wat nodig is om die pynlike area te bedek, pre-grind, kook kookwater oor die rou materiaal en wag 20 minute. Daarna moet witlofsei gebreek word, en die water word gedreineer. Die gevolglike gruel moet op 'n gaas servet geplaas word en hierdie kompressie vir ten minste twee ure toepas. Herhaal die prosedure twee keer per dag.

As die pyn in die limfknope nie 'n duidelike rede het nie en nie na 'n paar dae weggaan nie, moenie die besoek aan die kliniek uitstel nie, aangesien die inflammasie van die limfknope ernstige gesondheidsprobleme kan aandui.

Voordat jy met volksmetodes begin met behandeling, moet jy met 'n mediese spesialis raadpleeg. Dit is ook nodig om 'n omvattende ondersoek te ondergaan, aangesien slegs in hierdie geval die moontlikheid is om die korrekte behandeling uit te voer.

Limfadenitis is nie 'n aparte siekte nie, maar 'n direkte reaksie van die liggaam op 'n ander siekte.. Dit is uiters gevaarlik om selfbehandeling in die teenwoordigheid van gewasse uit te voer, terwyl dit noodsaaklik is om dringende chirurgiese ingryping uit te voer.

Stadium van die inflammatoriese proses in die liesgebied

Vroue wat die siekte ervaar, het gewoonlik geen probleem met hoe om te verstaan ​​dat die immuunstelsel ontsteek is nie, aangesien dit moeilik is om nie die spesifieke tekens op te let nie.

Die prosesstappe is soos volg:

  1. Catarrhal, waarin daar pynlike formasies is, nie vergesel van hul toename nie. Ongemak ontstaan ​​as gevolg van die uitbreiding van bloedvate en verhoogde plaaslike bloedvloei.
  2. Hyperplastic. Gekenmerk deur die feit dat die patogeen vermenigvuldig in die limfknope, wat lei tot 'n immuunrespons. Permeabiliteit van die vaskulêre muur verhoog, ekssudaat akkumuleer tussen die selle. Inflammasie van die ingewande limfknope van vroue met hiperplastiese vorm word vergesel deur 'n toename in formasies wat hulle in staat stel om onder die vel te voel. As naburige weefsels betrokke is in die proses, word die vel van die aangetaste gebied rooi.
  1. Purulent-nekrotiese, wat ontwikkel met 'n vroeë of verkeerde behandeling. Skadelike middels wat deur dooie mikrobes vervaardig word, het 'n vernietigende effek op die selle, wat lei tot die vorming van 'n holte met pus.

Inflammasie van die limfknope in die lies in vroue: wat kan die rede wees

Meestal ontwikkel patologie as gevolg van:

  • Onkologiese siektes (verskeie groepe limfknope word ontsteek wanneer atipiese selle voortplant).
  • coccal microflora aktiwiteit,
  • tuberkulose,
  • virusinfeksies, veral rommel, herpes en masels,
  • vaginale candidiasis,
  • inflammasie by die chirurgiese plek,
  • blaas en beserings van die liesgebied
  • sistitis, uretritis,
  • nierstene of galblaas,
  • aansteeklike mononukleose,
  • swam letsels van die onderste ledemate,
  • hipotermie
  • MIV-infeksies (soos ander limfknope toeneem),
  • swangerskap (wat veroorsaak word deur 'n natuurlike afname in immuniteit),
  • ARI,
  • seksueel oordraagbare siektes.

Risikofaktore vir die ontwikkeling van die siekte is:

  • lipied metabolisme afwykings
  • sielkundige probleme
  • die gebruik van sekere middels.

Hormonale oorsake

Образования паховой области у женщин нередко поддаются изменениям на фоне гормональных перестроек, обусловленных наступлением менструального цикла. Terselfdertyd is daar 'n onbeduidende verandering in die grootte van die immuun eenhede, hul geringe pyn.

Hierdie manifestasies word as die norm beskou, en word verklaar deur die immuunrespons op hormonale verandering. As dit uit kommunikasie met die menstruele siklus ontstaan, dui dit gewoonlik op die patologie van die voortplantingstelsel en is dit die rede om na 'n ginekoloog te gaan.

Nodige behandeling

Inflammasie van die limfknope in die lies in vroue behels 'n omvattende behandeling, wat uitgevoer word nadat die oorsaak van die patologie bepaal is. Dit beteken dat verskeie dwelms gelyktydig gebruik word, beide vir algemene en eksterne gebruik. Terapieë vir ingewande limfadenitis word in oorleg met die dokter geïmplementeer. Behandeling by die huis met volksremedies word toegelaat, maar slegs in kombinasie met die nodige medikasie. Patologie is gewoonlik sekondêr, dit wil sê, dit ontwikkel teen die agtergrond van ander aansteeklike siektes.

Antibiotika vir inflammasie van die limfknope in die liesgebied word gewoonlik penisillien gebruik. Die dosis van die geneesmiddel word individueel bepaal, gebaseer op die verloop van die siekte, die pasiënt se liggaamsgewig en ander eienskappe van haar liggaam.

Daarbenewens moet u aansoek doen:

  • Plaaslike antiseptika, byvoorbeeld, Levomekol, wat met gaasverband toegegee word, en dan toegedien word op die aangetaste gebiede (enige kompressie, melk kan nie met purulente lymfadenitis gedoen word nie),
  • fisioterapeutiese prosedures, veral elektroforese met antibiotika (dit is verbied om hierdie metode te gebruik vir die suppuratie van die inguinale area).

Inflammasie van die limfknope in die lies in vroue behels 'n omvattende behandeling, wat uitgevoer word nadat die oorsaak van die patologie bepaal is. Dit beteken dat verskeie dwelms gelyktydig gebruik word, beide vir algemene en eksterne gebruik.

Voorheen was daar gedink dat die ontsteekte limfknope altyd chirurgies verwyder moet word. Maar vandag is hierdie metode van behandeling nie van toepassing nie, want daarna is daar nadelige gebeurtenisse:

  • die verspreiding van mikrobes en skadelike stowwe deur die limfatiese stelsel, weens die afwesigheid van immuun skakels,
  • swelling,
  • lymphostasis.

Die operasie word aangedui vir puurlike skade aan immuun eenhede. Die essensie van chirurgiese ingryping kom onder steriele toestande tot hul dreinering af met die daaropvolgende voorskrif van antibiotika.

Hoe om inflammeerde limfknope te behandel met volksremedies

Terapie met volksremedies word slegs in samewerking met die metodes van amptelike medisyne beoefen. Dit is moontlik om verskillende kruie te gebruik na goedkeuring van die dokter en in die afwesigheid van 'n allergiese reaksie daarop.. Folk remedies is die mees doeltreffende in die vroeë stadium van patologie.

By die huis kan jy die volgende resepte gebruik:

  1. Brandnetelinfusie. Die samestelling het anti-inflammatoriese werking. Vir die voorbereiding 1 eetlepels. l. 250 ml kokende water word oor die brandnetel uitgegooi, 1 uur lank toegedien, dan word die middel deur 'n sif gevat en in die hoeveelheid 125 ml voor etes geneem.
  2. Infusie van bloubessies. Die vrugte word gestamp en met warm water gegooi. Op 1 glas struktuur drink elke keer na die gebruik van kos.
  3. Poeier van paardebloem wortels. 1 st. l. Gebreekte grondstowwe word voor etes geneem.

Voorspelling en voorkomende maatreëls vir vroue

In die geval van tydige behandeling van die pasiënt, is die voorspelling gunstig. Voorkomende maatreëls moet gemik wees op die uitskakeling van chroniese aansteeklike foci, korrekte behandeling van pelviese kwale, voorkoming van infeksie met venereale patologieë.

Belangrikheid in die voorkoming van ingewande limfadenitis word gegee aan behoorlike voeding en die handhawing van 'n gesonde lewenstyl. Dit is belangrik om die immuunstelsel te versterk, en in die geval van beserings in die liesgebied (insluitende kroesieweefsel), om dit betyds te verwerk.

Waarom limfknope in die lies begin groei

In 'n normale toestand behoort mans en vroue nie te voel vir die ophoping van ontsteekte limfknope in die inguinale omgewing nie.

As hulle egter ontsteek of besmet is, kan die nodusse geleidelik groei. As hulle nie behandel word nie, kan oordragte oor tyd voorkom en ernstige siektes kan ontwikkel.

In standaard die limfknoop moet nie groter as 1,5 cm wees nieIn die siekte kan dit egter selfs 4 keer toeneem.

Vir die korrekte bepaling van die grootte en toestand van die limfknoop, moet u slegs ultraklank gebruik.

Die siekte word deur ultraklank gediagnoseer

Die hoofoorsake van inflammasie van die limfknope is:

  • komplikasies na verkoue (verkoue, verkoue, griep),
  • aansteeklike siektes
  • beserings in die liesgebied,
  • siektes, wat hieronder bespreek sal word.

Die limfknoop is ontsteek as gevolg van die feit dat vreemde deeltjies lymfosiete, teenliggame en makrofage selle begin beveg, wat deur die liggaam geproduseer word.

Belangrik om te weet! As vroue ernstige pyn het in die area van die ontsteekte limfkliere, is dit nodig om dadelik 'n dokter te raadpleeg vir die diagnose en behandeling van inflammasie.

Dit is die moeite werd om aandag te skenk aan die feit dat deur die grootte van die limfknope te verhoog, dit moontlik is om 'n groep siektes te identifiseer: inflammatoriese (limfadenitis) of nie-inflammatoriese (limfadenopatie).

Inflammatoriese siektes (limfadenitis)

Baie keer, as 'n limfknoop in die lies van vroue ontsteek het, is die redes soos volg: infeksie en infeksie, bakterieë of virusse.

Sommige van hulle veroorsaak inflammasie - limfadenitis, wat 'n persoon kan blootstel aan tuberkulose, sifilis en selfs plaag.

Limf tuberkulose kom in baie gevalle voor mans voor. Hierdie siekte word verdeel in groepe akute en chroniese siektes. As jy na die kenmerke van ontsteking kyk, is hulle nog serous en purulent.

Simptome van serologiese limfadenitis

As die oorsaak serous limfadenitis in die lies van vroue is, raak die limfknope met matigheid ontsteek. Limfknope word sagter en hou op om aan ander weefsels en limfs gesoldeer te word.

Terselfdertyd swel die inguinale gebied nie en bloos nie. Daar is ook gevalle van verhoogde liggaamstemperatuur.

By die gevoel kan ligpyn voorkom. Dit is moontlik om serous limfadenitis op 'n konserwatiewe wyse te genees, dit wil sê met behulp van antibiotika en fisioterapie.

Simptome van purulente limfadenitis

In die geval van 'n skerp toename in die limfknope by vroue in die lies, en die nodusse begin toeneem en pyn, begin swelling, kan u die volgende rede voorlê: die voorkoms van purulente lymfadenitis.

Diagnose word slegs deur ultraklank verfyn. Tydens akute suppuratiewe inflammasie van die limfknope kan verskeie kere vergroot word. Hulle begin swel en red, sterk pyn word gevoel.

Wat is die oorsake van inflammasie en vergroting van die limfknope in die lies van vroue in hierdie geval? Dit is omdat limfosiete met makrofage begin prolifereer, en witbloedselle met monosiete migreer. Die pasiënt begin erger, sy liggaamstemperatuur styg.

Moet onthou! As hierdie siekte nie behandel word nie, sal die weefsels wat om die limfknope omring, ontsteek word.

In sommige gevalle kla pasiënte aan die dokter dat hul limfknoop gebars het. Met ander woorde, hy het homself geopenbaar. Dan kan slegs chirurgie hier help.

Chroniese limfadenitis

Chroniese limfadenitis, ongeag mediese prosedures, is uitgerekte. Dan verhoog die limfknope nie veel nie, hulle verdik, maar maak nie seer nie.

Hulle soldeer nie met die weefsels en nodusse wat naby aan hulle is nie. Subfebriele koors kan voorkom, hoewel die temperatuur normaal kan bly.

Siektes van nie-inflammatoriese aard (limfadenopatie)

Met elke verhoging en as die limfknoop in die lies van die vroue skielik ontsteek het, kan die redes verskil. 'N ander soort ontsteking limf impliseer verskillende bronne van voorkoms.

Byvoorbeeld, in hierdie geval word die weefsels bevrug met die selle wat in staat is om patologie te veroorsaak. So 'n siekte kan voorkom as gevolg van leukotiese afwykings.

Dan het die limfknope elastisiteit of digtheid. Hulle kan seermaak, maar nie veel nie. Lymfadenitis kan voorkom in beide 'n volwassene en 'n kind.

Lymfadenopatie van die spiere kan nie net die bevrugting van kankerselle met weefsels veroorsaak nie. Die redes waarom die limfknope vergroot word, kan tumore in die boude en lae rug, kanker van die lies in vroue en ander inflammatoriese prosesse wees.

Limfadenopatie word maklik opgespoor weens 'n beduidende toename in limfatiese samevoeging (dit is beter om die ultraklank te monitor). Node word aan ander omliggende elemente gesoldeer. Hulle is styf en maak nie seerkry nie. Dit is dadelik duidelik dat dit in hierdie geval nodig is om die onderliggende siekte te behandel.

Dit is die moeite werd om aandag te gee! As leukemie voorkom, kan limfadenopatie nie net versprei na die ingewande nie, maar ook na ander limfknoopverdikking. Dit kan ook verskyn en limfogranulomatose, as gevolg van wat begin om enige soort van kongestie te groei, wat nie seer met 'n toename.

Watter siektes het vergrote limfknope

Kinders kan ook onderhewig wees aan inflammasie van die limfknope. Die meeste van hierdie pyn begin egter in die nek- en kakebiede.

As die limfknoop ontsteek is in die lies van vroue, kan die oorsake selfs sulke siektes word wat deur katte oorgedra word: toksoplasmose en mononukleose. Parasiete ontwikkel siektes deur menslike weefsel te beskadig.

Limfknope begin groei as gevolg van siektes van eksterne weefsels, insluitende die vel.. Byvoorbeeld, wanneer neurodermatitis of psoriase plaasgevind het, kan die knoop ontsteek word. Dit word groter as 5 cm.

Wanneer dermatose limf nie pynlik en gesweis is nie. Purulente ontsteking kom nie voor nie, en hiperplasie word veroorsaak as gevolg van melanien, wat afkomstig is van beskadigde weefsels.

Seksueel oordraagbare siektes kan 'n vergrote limfknoop veroorsaak

Ook, limfatiese akkumulasie is ontsteek in die lies van mense weens siektes wat seksueel oordraagbaar is. Dan sal urinering pynlik wees, geslagsdele sal seermaak. Miskien is die teenwoordigheid van pus, ulkusse. Slegte genitalieë kan rooi word. Die liggaamstemperatuur sal ook toeneem.

Belangrik om te weet! Geswelde limfknope kan 'n teken wees van MIV-infeksie.

In sommige gevalle, as die limfknoop in die lies, in vroue, ontsteek, kan die oorsake die volgende wees: organe naby die bekken word ontsteek, tumore verskyn. Dan moet jy hulp van 'n ginekoloog soek, 'n ultraklank gebruik en ondersoek word.

As gevolg van inguinale ontsteking, verskyn komplikasies van wonde met pus en boude, beenfonteine, bekken- en heupsiektes.

As gevolg van tuberkulose, plaagsiektes, kan spesifieke limfadenopatie voorkom.

Dit is die moeite werd om te oorweeg dat wanneer limfadenopatie kanker in die bene, boude, bekken kan voorkom.

Lymfadenopatie: wat word vergesel en wat veroorsaak word

Gewoonlik word hierdie siekte gepaard met koors. Dit word gewoonlik veroorsaak deur 'n infeksie. Byvoorbeeld, rubella of mononukleose.

Die limfknoop kan ook ontsteek word as gevolg van infeksie met sifilis, toksoplasmose en verspreide tuberkulose siekte. In hierdie gevalle word aanbeveel om 'n epidemiologiese opname te doen om die spesifisiteit van die besmette weefsel te bestudeer.

As sosiale adenopatie teenwoordig is (dit wil sê 'n persoon is besmet van ander mense en diere), dan moet spesiale aandag aan rubella gegee word, wat kan lei tot inflammasie van die limfknope.

As mononukleose waargeneem word (verandering in die bloedsamestelling), dan is dit beter om op die hoogte te wees - giftigheid en infeksie met MIV is moontlik.

In mense met limfadenopatie kan febriele siektes vertraag word, en nie net die limfknoop in die lies nie, maar ook die weefsels wat om die nodusse omring, kan ontsteek. Jy kan virusse van hierdie siektes opspoor deur bloed- en urinetoetse te gebruik.

Sommige siektes van sosiale aard kan algemene limfadenonopatie in 'n spesifieke akute vorm veroorsaak.

In die geval dat onverklaarbare siektes, soos limfadenopatie en limfadenitis, vir meer as 2 weke teenwoordig is, is dit dringend om 'n dokter te skakel.

Dit word nie aanbeveel om die limfknoop self te behandel totdat die presiese oorsaak van die inflammasie bepaal word nie.

Limfknope in kinders tot 4-5 jaar word dikwels vergroot. Omdat hulle deel is van die immuunstelsel en aktief betrokke is by sy werk (op hierdie ouderdom is dit bloeiend).

In geval van seer keel, ontsteking van die keel en ander purulente edemas, moet alkoholpakkies nie toegedien word nie, of die limfkliere kan met sand of sout verhit word.

Sulke optrede is uiters gevaarlik en sal lei tot 'n skerp agteruitgang in die toestand van die pasiënt, 'n toename in die pynintensiteit, die voorkoms van versadiging, wat uiteindelik dringende hospitalisasie benodig.

Chroniese limfadenitis kan 'n pasiënt vir 'n jaar of meer versteur., en in baie gevalle hoop die persoon dat dit op hul eie sal slaag. Maar dan ly hy nie net as gevolg van die pyn in die geaffekteerde gebiede nie, maar ook weens swakheid en oormatige moegheid, agteruitgang van doeltreffendheid.

So, hoekom ly soveel as jy van die siekte kan ontslae raak.

Hoe om inflammatoriese limfknope in die liesgebied te behandel

Voordat u die limfknoop begin behandeling, moet u die diagnose bevestig. Dit kan natuurlik nie sonder die gebruik van ultraklank in die liesgebied. Dit maak nie seer om te slaag nie en ander eksamens.

Nuttige samestelling van Echinacea is in staat om vinnig die infeksie te hanteer, sy verspreiding te stop.

Nuttige samestelling van Echinacea in staat wees om vinnig te gaan met die infeksie, stop sy verspreiding, versterk die beskermende funksies van die liggaam. Terselfdertyd word echinacea gebruik om die onderliggende siekte en die effekte daarvan te behandel - inflammasie van die limfknope.

As daar inguinale seëls is wat swak beseer, sal 'n ultraklankondersoek die presiese oorsaak en fokus van inflammasie aandui.

Danksy die opname sal die oorsake van hierdie siektes verdubbel word, die presiese parameters van die limfknope en die verspreiding daarvan sal bepaal word. In sommige gevalle moet 'n limfbiopsie gebruik word.

As daar seëls in die lies is, moet u die dokter besoek

Dit is moontlik om inflammasie deur konserwatiewe metodes of met behulp van chirurgiese ingryping te behandel.

As limfodenitis te wyte is aan infeksie., dan moet 'n omvattende aanvanklike behandeling onmiddellik uitgevoer word, maar soos deur 'n dokter voorgeskryf.

As akute lymfadenitis teenwoordig is, - dit is belangrik om medisyne te gebruik en met behulp van fisioterapie behandel te word.

As hierdie siekte 'n purulente aard het, is dit nodig om vinnig behandel te word.

Ons hoop dat hierdie artikel al jou vrae beantwoord het. Wees nie siek nie en sorg vir jouself!

Kyk na hierdie video om te leer oor inflammasie van die ingewande limfknope in vroue:

Hierdie video sal verduidelik wat inguinale lymfogranuloma is:

Die volgende video vertel oor die redes vir die toename in die limfknope:

5 opmerkings

Die voorkoms van vergrote limfkliere dui altyd op 'n probleem in die liggaam van 'n vrou. Die rede - 'n banale krap of 'n ernstige siekte van die interne organe - kan slegs deur 'n gekwalifiseerde dokter bepaal word. Terselfdertyd is dit feitlik nutteloos dat 'n vrou onafhanklik die inflammasie van die limfknope in die lies kan behandel. Slegs na die uitskakeling van die "hoof" siekte wat inflammasie veroorsaak, keer die limfknope na normaal terug.

Kenmerkende simptome

Limfadenitis is eensydige en bilaterale, ontsteekte individuele limfknope of groepe. Gewoonlik begin die proses met ernstige ontsteking, maar die gebrek aan behandeling (eliminasie van die oorsaak) kan lei tot suppurasie en die vorming van adenoflegmon. Vir ingewande limfadenitis word gekenmerk deur:

  • 'N toename in die deursnee van die limfknope tot 1 cm of meer (gewoonlik tot 0,7 cm, met die siekte kan die grootte van 'n kwartel eier bereik),
  • Seerheid - afwesig in 'n russtaat, maar baie uitgespreek tydens palpasie (palpasie) en loop,
  • Veranderinge in die vel oor die limfknoop - rooiheid, toename in plaaslike temperatuur, die vel word styf, flakkerig en jeukerig,
  • Die algemene simptome is die mees uitgesproke op die stadium van aaneenhoping van die limfknoop: die liggaamstemperatuur styg, die pasiënt let op swakheid en hoofpyn, gebrek aan aptyt, gewigsverlies.

Vir chroniese limfadenitis word gekenmerk deur min uitgespreekte simptome, maar die periodes van verergering vind vinnig plaas, en die gebrek aan behandeling dra by tot die vorming van veselagtige insluiting in die limfknope en verminder hul funksionele vermoëns.

Kenmerke van die inflammasie van die limfknope by vroue

Afhangende van die tipe infeksie wat inflammasie in die lies veroorsaak het, verskyn die volgende simptome in verskillende grade: seerheid, digtheid en mobiliteit van die limfknope.

  • Inflammasie van die limfknope tydens swangerskap word dikwels veroorsaak deur chroniese siektes - kolpitis, ontsteking van die byvoegsels, sproei. As gevolg van die swakheid van die immuunverdediging kan selfs 'n banale hipotermie van die bene 'n toename in die ingewande limfknope veroorsaak.
  • Wanneer sifiliese limfkliere met 5-10 keer toeneem, maar heeltemal pynloos, is daar geen rooiheid van die vel nie. Daarbenewens word sifilis in die aanvanklike stadium (40 dae na infeksie) gekenmerk deur die voorkoms van chancre - 'n pynlose ulk wat nie sowat 1 maand genees nie.
  • Хотя гонорея у женщин зачастую протекает в стертой форме, у большинства пациенток паховые лимфоузлы увеличиваются в диаметре до 2 см. Плотные образования, подвижны (перекатываются под кожей) и очень болезненны. Inflammasie affekteer dikwels die nabygeleë limfvate: hulle is tasbaar in die vorm van pynlike krappe in die ingewande.
  • In aansteeklike mononukleose word die ingewande limfadenitis gekombineer met inflammasie van ander groepe limfknope (servikale, okselvormige, ens.). In hierdie siekte skep vergrote limfkliere met 'n deursnee van 2-3 cm 'n soort ketting. Digtige limfknope wat nie aan die vel gesoldeer word op palpasie nie, veroorsaak nie ernstige pyn nie. Inflammatoriese tekens op die vel - rooiheid, jeuk word nie waargeneem nie, daar kan 'n effense swelling oor die aangetaste groep limfknope wees.
  • Wanneer genitale herpes, waarin daar baie pynlike waterige borrels op die geslagsorgane is, gee die limfknope, integendeel, met palpasie, net klein pyn. Die vel bo hulle is feitlik onveranderd, die werklike limfknope is sag (soortgelyk aan tekstuur aan die deeg), nie aan die omliggende weefsels gesoldeer nie.
  • Sytomegalovirus - In hierdie siekte word die ingewande limfknope minder vergroot as die ander groepe (okselvormig, oksipitale, ens.). In teenstelling met mononucleose, met cytomegalovirus infeksie meer dikwels is daar 'n enkele effense toename tot 1 cm in deursnee, pyn is matig.
  • Ewige limfogranulomatose is die gevolg van chlamydiale infeksie tydens seksuele kontak. In een ingewande vou verskyn 'n string vergrote limfknope, wat saamsmelt om 'n enkele heuwelagtige streek te vorm. Pyn verhoog met die verloop van die siekte. As gevolg hiervan open die onderdrukte limfknope, wat 'n fistel op die vel vorm.
  • Met erysipelas, wat dikwels op die bene ontwikkel, is die ingewande limfknope baie pynlik, maar die vel bo hulle is nie verander nie, hulle beweeglikheid word bewaar.
  • Borreliose - 'n siekte wat veroorsaak word deur 'n bosluisbyt. Terselfdertyd met die ingewande limfadenitis in die onderste deel van die liggaam (bekken, bene) kan 'n hiperemiese area van die byt opgespoor word.
  • Lymfadenopatie ('n toename in limfknope kom voor sonder inflammatoriese tekens op die vel), weens onkopologie, word gekenmerk deur die afwesigheid van pyn in die gebied van vergrote limfknope en hul samehang met die omliggende weefsels (immobiel).

Watter dokter moet kontak? Diagnostiese plan

Aangesien die hoofoorsaak van inflammasie van die limfknope in die lies is 'n infeksie, word 'n vrou aanbeveel om eers 'n ginekoloog of 'n dermatoveneroloog te raadpleeg.

Met die uitsondering van geslagsinfeksies en nie-spesifieke inflammasie van die vagina en baarmoeder, word die vrou na die algemene praktisyn gestuur, wat 'n aanvanklike eksamenkompleks sal voorskryf. Hy sal, indien nodig, verwys na 'n chirurg, onkoloog of aansteeklike siektes.

Die volgende diagnostiese studies en ontledings kan uitgevoer word:

  • ginekologiese ondersoek en smeer,
  • Ultraklank van die pelviese organe,
  • voltooi bloedtelling (verhoogde ESR, leukositose), rumatiek en serologie toetse,
  • urine analise
  • omvattende bloedtoets vir infeksies - MIV, hepatitis, sifilis, toksoplasmose, ens.,
  • met duidelike tekens van suppurasie en metastatiese limfadenopatie - limfknoopbiopsie uitgesluit,
  • as jy ernstige patologie vermoed (kanker, breek van 'n sist) - CT scan, MRI.

Hoe word ingewande limfknope behandel?

Die enigste korrekte taktiek vir die behandeling van limfknoopontsteking in die lies is die behandeling van die hoofsiekte wat 'n toename in die limfknope veroorsaak.

  • Afhangende van die aard van die siekte word antibakteriese, antivirale en antifungale middels voorgeskryf. Die keuse van medikasie, die dosis en die duur van die behandeling word deur die dokter bepaal!
  • Die gebruik van huisremiddels (opwarming, vryf, ens.) Kan die versadiging van die limfknope versnel, en in sommige gevalle is dit onaanvaarbaar (!).
  • Plaaslike terapie - die gebruik van Vishnevsky salf, Levomekol en antiseptiese lotions - word slegs aanbeveel in kombinasie met sistemiese gebruik van antibiotika.
  • Fisioterapie - elektroforese met 'n antibiotika, UHF - is verbode in geval van purulente lymfadenitis.
  • Chirurgiese behandeling - chirurgiese uitskeiding word slegs uitgevoer wanneer die limfknope vasmaak en fistelvorming.

Voorspelling en voorkoming van ingewande limfadenitis

Die tydige opsporing en behandeling van die veroorsakende siekte verseker die uitskakeling van limfadenitis. 'N Verhoging in limfknope kan egter tot 2 weke duur. na die einde van die antibakteriese kursus. As 'n voorkomende maatreël word 'n vrou aanbeveel:

  • Om persoonlike higiëne in ag te neem, kies noukeurige middele (onthullende room, gels, seep).
  • Handhaaf immuniteit, ontspan chroniese fokus van infeksie, insluitend in die mondholte.
  • Ondergaan gereeld 'n ginekologiese ondersoek. Behandel sproei en handhaaf normale vaginale mikroflora, terwyl die douching vermy word wat baie vroue "sonde" met.
  • Indien moontlik, verwyder infeksie met geslagsinfeksies - beoefen beskermde seksuele omgang, vermy toevallige verbindings.

Simptome van inflammasie van die ingewande limfknope in die lies

Waar is die limfknoop in die lies van vroue wat jy in die foto aan die regterkant sien.

Die inflammasie van die limfknope in die lies van vroue word vergesel van die volgende kliniese simptome:

  • Geswelde limfknope
  • Hiperemie by die plek van die inflammatoriese proses,
  • Swelling en verseëling van nodusse
  • Tenderheid tot palpasie,
  • Verhoogde liggaamstemperatuur - by die aanvanklike stadium van die ontwikkeling van die ingewande limfadenitis styg die liggaamstemperatuur slegs op die plek van inflammasie. Maar soos die siekte vorder, is daar 'n algemene toename,
  • Algemene dronkenskap van die liggaam - ontwikkel met die progressie van die ingewande limfadenitis en akkumulasie van pus in die limfknope. In hierdie geval, die pasiënt se liggaamstemperatuur styg skerp, kouekoors, algemene swakheid, hoofpyn en spierpyn verskyn. In die analise van bloed, 'n skerp toename in ESR en uitgesproke leukositose.

In die geval van kwaadaardige neoplasmas in die liggaam, kan die ingewande limfknope vir 'n lang tyd heeltemal pynloos en effens vergroot bly. Daarom word die onkologie in die meeste gevalle slegs in laasgenoemde stadiums bespeur.

In die geval van genitale infeksies (selfs latente kursusse), is die kliniese beeld van die ingewande limfadenitis by vroue nie so akuut uitgespreek nie en kan 'n akkurate diagnose slegs bevestig word deur 'n omvattende ondersoek van die pasiënt.

Diagnose van inguinale limfadenitis by vroue

Ten einde die teenwoordigheid van inflammasie in die ingewande limfknope te diagnoseer, ondersoek die dokter eers die pasiënt in detail: wanneer die limfknope geswel is, sal hulle moeilik, pynlik en geswel wees. Lokale liggaamstemperatuur in die gebied van inflammasie sal verhoog word. Benewens die eksterne ondersoek en versameling van die geskiedenis van die siekte, skryf die dokter 'n gedetailleerde ondersoek aan die pasiënt voor:

  • Bloedtoetse - wanneer limfadenitis in terme van die algemene kliniese analise van bloed, leukosiete en ESR sal aansienlik verhoog word. In terme van biochemiese analise van bloed word C-reaktiewe proteïene opgespoor,
  • Ultraklank van die pelviese organe,
  • Berekende tomografie indien nodig
  • X-straal ondersoek - indien nodig,
  • MNR.

As onkologie vermoed word, neem ontstekte liesagtige limfknope 'n biopsie vir verdere ondersoek.

Behandeling van inflammasie van die limfknope in die lies

By die eerste simptome van inflammasie van die ingewande limfknope, is dit nodig om 'n dokter te raadpleeg wat 'n omvattende ondersoek sal uitvoer en op grond van die data wat verkry word, behandeling moet voorskryf. Behandeling van inguinale lymfadenitis by vroue hang grootliks af van wat die toename en inflammasie van die limfknope veroorsaak het. Lymfadenitis van die ingewande knope ontwikkel selde as 'n onafhanklike siekte, in die meeste gevalle van hierdie patologie voorafgegaan deur inflammatoriese aansteeklike foci in die liggaam, soos kook, karbons, absesse en ander.

Inflammasie van die limfknope van die lies by vroue word konserwatief en chirurgies behandel. In die aanvanklike stadium van die ontwikkeling van die inflammatoriese proses word die pasiënt voorgeskryf:

  • Breedspektrum antibiotika (hoofsaaklik uit die penisilliengroep) - die dokter bepaal die dosis van die geneesmiddel en die duur van terapie, afhangend van die erns van die inflammatoriese proses, die vrou se liggaamsgewig en die individuele eienskappe van die organisme.
  • Aktuele voorbereidings wat antiseptika bevat - Levomekol salf, wat gebruik word om gaasverband wat met die voorbereiding geïmpregneer is, aan te bring, het 'n groot effek. Belangrik: sulke prosedures word verbied in die teenwoordigheid van purulente inguinale limfadenitis of met 'n hoë waarskynlikheid van individuele onverdraagsaamheid teenoor die bestanddele van die geneesmiddel.
  • Fisioterapie behandeling - elektroforese in kombinasie met antibiotika het 'n anti-inflammatoriese effek. Hierdie metode van behandeling is streng verbied om aansoek te doen in geval van purulente limfadenitis van die lies.

Chirurgiese behandeling van limfadenitis word oorweeg in die geval wanneer pus gevorm word en ophoop in die limfknope. Ten einde die uitvloei van pus uit die ontsteekte nodusse te verseker, voer die chirurg dreinering uit.

Voorspelling en voorkoming van die siekte

Met die tydige diagnose van die patologiese proses in die lymph nodes en voldoende konserwatiewe terapie, is die prognose van die siekte oor die algemeen gunstig.

Voorkoming van die ontwikkeling van inguinale lymfadenitis is die volgende:

  • Sanitasie van foci van chroniese infeksie in die liggaam,
  • Tydige behandeling en voorkoming van pelviese inflammatoriese siektes,
  • Voorkoming van siektes wat deur onbeskermde seksuele kontak oorgedra word.

Kyk na die video: Como Prevenir diabetes e inflamação (September 2019).

Loading...