Gewilde Poste

Editor'S Choice - 2019

Megacolon simptome en behandeling

Megacolon is 'n abnormale toename in die lengte of deursnee van die dikderm. Hierdie toestand kan aangebore en verworwe wees, maar megakolon by kinders is meestal 'n aangebore ontwikkelingsanomalie. Onder die kliniese tekens van die siekte wat lei, is chroniese hardlywigheid. In die behandeling kan beide konserwatiewe en operasionele oplossings vir die probleem gebruik word.

Oorsake en tipes siektes

Daar is verskeie variante van megakolon, waarvan die ontwikkeling deur verskeie faktore veroorsaak word. Moderne klassifikasie behels die toekenning van die volgende vorms van die siekte:

  • idiopatiese, dit is van onbekende oorsprong, is die optrede van 'n spesifieke uitdagende faktor nie vasgestel nie,
  • neurogeniese ontstaan ​​as gevolg van organiese skade aan die senuweestamme wat verantwoordelik is vir die innervering van die dikderm,
  • Giftig word aangeteken terwyl sekere medikasie of inname van giftige stowwe in die liggaam geneem word,
  • Endokriene is een van die talle kliniese manifestasies van 'n aantal hormonale siektes van die natuur,
  • psigogeniese ontwikkel met neurose en ander geestesiektes,
  • obstruktief gemerk in die geval van 'n meganiese hindernis in die spysverteringskanaal of aangrensende abdominale organe,
  • Die agangliotiese (of Hirschsprungse siekte) is 'n variant van die genetiese abnormaliteit in watter deel van die dikderm inwoner word, en kan dus nie behoorlik verminder word nie.

Nadat u die voorgestelde klassifikasie bestudeer het, word dit duidelik dat die werking van sommige faktore kan en moet voorkom word (die penetrasie van toksiese verbindings in die kind se liggaam), en sommige oorsake (verskillende ontwikkelingsanomalieë) kan uitgeskakel en voorkom word.

Megacolon by kinders is 'n taamlike seldsame siekte. Die mees algemene variant is Hirshprung-siekte en idiopatiese vorm (saam ongeveer 35% van alle gevalle). Obstruktief word aangetref in 10% van gevalle, die frekwensie van die voorkoms van psigologiese, endokriene en toksiese vorms oorskry nie 1-2% nie. Slegs agangliose is die mees tipiese vir seuns, die ander vorms van hierdie siekte met dieselfde frekwensie kom voor by kinders van beide geslagte.

In 'n kind van enige ouderdom word megakolon gemanifesteer deur 'n uitbreiding van die deursnee of 'n toename in die lengte van 'n sekere deel van die dikderm, asook 'n beduidende verdikking van die muur. Hoe langer hierdie gebied en hoe verder van die rektum dit is, hoe erger kan die verloop van die siekte voorspel word.

'N Versterkte dikderm kan nie die nodige funksionele vrag uitvoer nie - voltooi die absorpsie van voedingstowwe, vorm fekale massas en verwyder dit natuurlik. 'N Groot kolon word 'n patologiese reservoir vir fekale massas. Dit lei tot die ontwikkeling van endogene verdowing as gevolg van fermentasie en verrottingsprosesse in die ingewande van 'n kind.

Kliniese simptome van die siekte

Die simptome van megakolon word bepaal deur die lokalisering van die aangetaste area van die dikderm en die lengte daarvan. In ooreenstemming met die anatomiese struktuur van die dunderm word onderskei:

  • rektale variant (slegs die rektum of sy afsonderlike dele word beïnvloed),
  • rectosigmoïde (sigmoïede dikderm is betrokke by die proses),
  • segmentale (verskeie patologies verlengde areas word op verskillende vlakke van die dunderm aangetoon),
  • subtotaal (uitgebrei byna die helfte van die hele dikderm),
  • totaal (geraak alle dele van die dikderm).

In ooreenstemming met die kliniese tekens van megakolon, word 3 grade van erns (stadium) van die siekte onderskei:

  • vergoed - kliniese tekens kom slegs voor met beduidende skending van kindersorg, die algehele fisiese en psigo-emosionele ontwikkeling word nie benadeel nie, met die nodige behandeling en regstelling van lewenstyl, die kind se lewensgehalte is hoog,
  • subgekompenseer - die simptome van die siekte neem geleidelik en koppig toe, daar is aanvanklike tekens van verswakte fisiese ontwikkeling as gevolg van progressiewe versteurings van die spysverteringsprosesse,
  • gedekompenseer - die kliniese simptome is konstant en nie uitgeskakel deur konserwatiewe behandeling nie, daar is 'n duidelike inkorting van die fisiese en emosionele ontwikkeling van die kind, en dikwels volg komplikasies.

Die kliniese simptome van megakolon is amper dieselfde in 'n kind van enige ouderdom. Die enigste verskil is dat 'n ouer kind hul eie gevoelens in meer besonderhede kan beskryf.

Onder die mees tipiese tekens van die siekte is bekend:

  • daaglikse probleme met die leë van 'n kind se eerste lewensjaar, hardlywigheid kan vir baie dae duur, ontlading van gas en ontlasting eers na 'n emosie,
  • progressiewe meteorisme, wat in werklikheid 'n toename in die buik veroorsaak wat nie ooreenstem met die ouderdom van die kind nie (die sogenaamde "padda se maag"),
  • As jy op die buik van die kind druk, kan jy dun sirkels van die dunderm of die sogenaamde "klei" -simptome vind. In die plek van druk is daar 'n fossa.

In die afwesigheid van behandeling en uitgesproke versteurings van metaboliese prosesse word aangeteken:

  • progressiewe aanhoudende hardlywigheid en winderigheid,
  • stoelhope en klippe
  • hipotrofie, die teenstrydigheid tussen die kind se fisiese ontwikkeling en ouderdomsnorme,
  • bloedarmoede (weens verswakte vitamienmetabolisme),
  • fekale dronkenskap, waardeur 'n kind van enige ouderdom voortdurend geïnhibeer word, slaperig, traag, enige inligting swak assimileer.

In die afwesigheid van behandeling of totale dermskade word tekens van dermbiose of dermbuising aangetref, wat addisionele ondersoek vereis en die behoefte aan chirurgiese intervensie aanspreek.

Megacolon kan letterlik gediagnoseer word in die eerste dae van 'n kind se lewe, minder ernstige vorms van die siekte - binne die eerste jaar van die lewe. Probleme met ontlading van ontlasting en konstante winderigheid oor die lewe van 'n kind, verdwyn nie net nie, maar word geleidelik verhoog, veral sedert die bekendstelling van komplementêre kosse en volwasse kos. Hierdie probleem moet nie ongemerk bly nie.

Ouers moet die kind omvattend ondersoek met 'n oortreding van die stoel, en stel nie die oplossing vir die probleem vir 'n latere tyd uit nie, of verwag 'n spontane geneesmiddel (dit sal eenvoudig nie).

Algemene diagnostiese reëls

Die nodige aanvanklike ondersoek en die verpligte navorsingskompleks sal deur 'n pediatriese of huisdokter voorgeskryf word. In die toekoms moet u dalk spesialiste raadpleeg: pediatriese chirurg, gastroenteroloog, endokrinoloog.

Die kompleks van studies wat in sulke gevalle toegewys word, sluit die meeste in:

  • algemene kliniese gedetailleerde analise van perifere bloed en urine,
  • biochemiese toetse wat die toestand en funksionele nut van die lewer en niere weerspieël,
  • coprogram, plant ontlasting vir dysbacteriosis en patogene flora,
  • koloskopie en irrigoskopie,
  • 'n resensie-kontras X-straal (met 'n kontrasbariummengsel) om die lokalisering en omvang van die aangepaste deel van die dikderm te bepaal,
  • tomografie (positron-uitstraling of magnetiese resonansie) om die toestand van ander organe van die buikholte te bepaal,
  • genetiese en histochemiese toetse om oorerflike siektes en sindrome uit te sluit of te bevestig.

Algemene behandelingsaanwysings

Radikale behandeling van enige variant van megakolon is een-operasie. Dit behels die uitskakeling van 'n aangepaste deel van die dunderm en die daaropvolgende herstel van sy integriteit. Die mees geskikte ouderdom van die kind vir chirurgie 2-3 jaar, wanneer daar geen veranderinge in die fisiese en psigosomatiese plan is nie. Met meer ernstige vorme van megakolon (totale of subtotale) chirurgiese ingryping word in vroeëre tydperke getoon.

Konserwatiewe behandeling word altyd voorafgegaan deur chirurgiese behandeling. In sommige gevalle sal hierdie behandelingsopsie voldoende wees vir die normale ontwikkeling van die kind en die operasie kan vermy word.

Omvattende konserwatiewe terapie sluit in:

  • Dieet kos, wat bydra tot die gereelde leegmaak van die ingewande, moet die dieet van so 'n kind 'n voldoende hoeveelheid dieetvesel bevat (seisoenale vrugte en groente), graanprodukte (graan, gaskoene), gefermenteerde melkprodukte en gedroogde vrugte (gedroogde appelkose, rosyne, pruimedante)
  • daaglikse massering van die maag met ligte sirkelbewegings in die kloksgewyse rigting,
  • voldoende fisiese aktiwiteit en spesiale fisioterapie oefeninge om buikspiere te versterk,
  • aangesien enige lakseermiddels in hierdie geval gekontraïndikeer word, word dit aanbeveel om groente-olie in die dieet in te sluit (2 toetjieslepels 3 keer per dag vir kinders van voorskoolse en skoolgaande ouderdom),
  • gereelde leë van die ingewande van die kind moet bereik word deur gebruik te maak van verskeie opsies (hipertoniese, reiniging, sifon),
  • Na suksesvolle voltooiing van die enema beveel aan dat jy die buis op die baba plaas.

Dr Komarovsky, soos baie pediatriese dokters, dring aan op die behoefte aan 'n vroeë ondersoek van 'n kind met vermoedelik megakolon, versigtige versorging van 'n kind en eers daarna - operasie uitgevoer.

As 'n voorkomende maatreël word aanbeveel om 'n behoorlike dieet en ander algemene probleme te hê wat daarop gemik is om die vordering van die siekte te voorkom.

klassifikasie

Megacolon kan aangebore of verwerf word. Die aangebore tipe van die siekte word veroorsaak deur abnormaliteite van embrionale ontwikkeling, veral die senuweestelsel van die dunderm. Die verwerf megakolon is te wyte aan ernstige aansteeklike onkologiese, sistemiese siektes, beserings, insluitend verskeie bewerkings wat lei tot adhesies, sowel as die toksiese effekte van dwelms.

Om ontwikkelingsredes word die volgende tipes onderskei:

  • Hirschsprung se siekte - aangebore hipoplasie van die senuwee-apparaat van die dikderm,
  • obstruktief, as gevolg van meganiese hindernisse
  • psigogeniese, ontwikkelende op die agtergrond van geestesversteurings,
  • endokriene,
  • giftige,
  • neurogene in siektes van die sentrale senuweestelsel,
  • idiopatiese, in die afwesigheid van 'n duidelike oorsaak van die siekte.

Die lokalisering van megakolon is vorms:

  • rektale - die rektum word beïnvloed,
  • rectosigmoïd - direk en deel van die sigmoïede dikderm,
  • segmentale - deel van die dikderm,
  • subtotaal - aflopend en deel van die dwarssnit van die dikderm,
  • totaal - die hele dikderm is aangetas.

Megacolon is chronies, subakuut en ernstig in erns.

Megacolon simptome

Die simptome van megakolon is soortgelyk, hoewel die oorsake anders kan wees. Hul erns hang af van die voorkoms van die proses, die erns en die aanvanklike toestand van die pasiënt.

Die eerste en belangrikste kenmerk van megakolon is langdurige hardlywigheid, van twee dae tot die afwesigheid van 'n onafhanklike stoel vir 'n paar maande. Die tweede teken is winderigheid, dit kan swak uitgedruk word, of dit kan permanent wees en gepaard gaan met pynlike sensasies. Visueel, die buik is vergroot, sy vorm is onreëlmatig, jy kan 'n peristaltiese golf sien. By kinders word 'n "padda-buik" gevorm weens die flatterigheid en swakheid van die vel en spiere van die anterior abdominale wand. Miskien is die ontwikkeling van braking, wat nie verband hou met voedsel inname. Uitdrukkings met 'n kenmerkende onstuimige reuk, met onsuiwerhede in die vorm van slym, onverteerde voedselfragmente of selfs bloed.

In die vergoedingsfase kan 'n onafhanklike stoel aangepas word met die hulp van 'n dieet. In moeiliker situasies is daar geen keuse nie en moet jy toemaak. Onreëlmatige leegmaak lei tot die sogenaamde fekale dronkenskap, watter kinders is meer vatbaar. Gekenmerk deur algemene uitputting, verlies aan eetlus en liggaamsgewig, duiseligheid, swakheid, lusteloosheid, 'n skerp daling in doeltreffendheid. En teen die agtergrond van die voortdurende uitbreiding van die spysverteringstelsel en winderigheid, is die ekskursie van die longe beperk, die hart neem 'n horisontale posisie in.

Dit lei tot die ontwikkeling van respiratoriese en kardiovaskulêre insuffisiënt, wat as kortasem, 'n blou veltoon, hartkloppings en 'n toename in die frekwensie van aansteeklike siektes van die brongopulmonêre stelsel manifesteer. 'N Kompleks van veranderinge in die belangrikste stelsels van die liggaam lei tot 'n onvermydelike metaboliese versteuring, ontwrigting van water en elektrolytbalans, die vorming van edeem. Sekondêre veranderinge vererger die patologiese proses van die dermmuur verder, akute obstruksie, perforasie en peritonitis kan voorkom.

diagnose

Bykomend tot die geskiedenis van die siekte, klagtes en simptome vir die diagnose van hierdie siekte oord vir instrumentele en laboratorium navorsingsmetodes.

Die eerste om 'n opname radiografiese beeld van die buikholte uit te voer. Simptome van megakolon is geswelde dermslings, hoë diafragma. Neem dan 'n prentjie met kontras, waarmee jy die area van die vernouing van die dunderm kan bepaal met 'n uitgespreek uitbreiding daarbo. Hierdie webwerf is die aganglion-sone. Volgens die lokalisering en volume word die voorkoms en lokalisering van die patologiese proses beoordeel.

Vir meer akkurate diagnose toevlug tot sigmoïdoskopie en kolonoskopie. Met die hulp van spesiale toerusting word 'n inspeksie gemaak, en dit is moontlik om die materiaal van die betrokke deel van die spysverteringstelsel te gebruik vir histologiese ondersoek. Anorektale manometrie word uitgevoer om die rektale refleks te assesseer.

Laboratoriummetodes vir die studie van megakolon sluit in: 'n kliniese bloedtoets wat gebruik kan word om anemie te diagnoseer en leukocytose op te spoor - 'n toename in die aantal immuun selle weens 'n chroniese ontstekingsproses, ontlastinganalise, gewoonlik patologiese onsuiwerhede, kultuur op kultuurmedia om infeksie op te spoor en 'n histologiese ondersoek van 'n gedeelte van die ingewande om die teenwoordigheid of afwesigheid van selle van die senuweewesel daarin te bepaal, wat 'n deurslaggewende diagnostiese voorspelling vir siekte Nacom Hirschsprung.

Die tipe behandeling van megakolon word bepaal na 'n gedetailleerde diagnose, met die bepaling van die oorsaak, lokalisering, voorkoms en erns van die siekte. Dit is ook belangrik om die ouderdom van die pasiënt, die duur van die siekte en die huidige algemene toestand in ag te neem. Daar is twee tipes behandeling: konserwatief en operatief. Vir elkeen het hulle duidelike getuienis geformuleer. Daarbenewens word konserwatiewe terapie as agtergrond in die bepaling van indikasies vir chirurgiese ingryping getoon.

Konserwatiewe terapie is veelsydige en komplekse, wat beide gemik is op die uitskakeling van die hoofoorsake van megakolon, en by versterkingsmaatreëls wat die algemene toestand van pasiënte normaliseer.

Dwelmvrye metodes

  • Dieet, met die gebruik van voedsel wat ryk is aan vesel: volgraan graan, vrugte, groente.
  • Fisiese terapie, hoofsaaklik oefeninge wat die voormuur van die buik versterk.
  • Masseer die maag. Fasiliteer die verloop van voedsel deur die spysverteringskanaal, verhoed die vorming van voedselstagnasie.
  • Elektrostimulatie. Dit is 'n tipe fisioterapie wat bestaan ​​uit die invloed van elektriese stroom, wat bydra tot 'n meer effektiewe vermindering van spiervesels.
  • Enemas. Hulle verskil in tipe en inhoud en is: olie, skoonmaak, hipertoniese, sifon. Die frekwensie van toediening en die tipe prosedure vir die vertraging van die fekale massas van die dikderm word bepaal deur die dokter. Benewens mikro-enemas met olies, kan jy drie eetlepels ricinusolie drie keer per dag neem om die uitskeiding van ontlasting te versag.
  • Sanatorium behandeling in gespesialiseerde instellings.

Dwelm behandeling

Beteken dit wat die intestinale mikroflora ondersteun en herstel: Linex, Bifiform, Yoghurt. Dwelms wat intestinale motiliteit verhoog: Motillium, Domperidone. Ensiempreparate: CREON, Panzinorm. Laxatives vir die behandeling van kolon: Guttalaks, Bisadil, Glitselaks. Dit is belangrik om te onthou dat hierdie middels as 'n laaste uitweg gebruik word en nie vir permanente gebruik bestem is nie, as gevolg van die remming van die rektale refleks. Antibakteriese middels. Met die ontwikkeling van intestinale infeksie.

Chirurgiese behandeling

Dit is die metode van keuse vir Hirschsprung se siekte en die obstruktiewe vorm van megakolon. Dit behels die uitskeiding van die patologies veranderde deel van die dikderm of verwydering van die obstruksiefaktor en die vorming van 'n kolostomie - verwydering van die dunderm op die anterior abdominale wand. Om ontlasting te versamel gebruik Calapriemnik. Die tweede stadium van chirurgiese behandeling is die herstel van die intestinale integriteit.

voorkoming

Maatreëls wat gemik is op die voorkoming van die ontwikkeling van megakolon, word verminder tot die gereelde en volle leegmaak van die dikderm, wat die ontwikkeling van hardlywigheid voorkom. Это достигается полноценным питанием с достаточным количеством грубой клетчатки, умеренной физической активностью и отказом от курения, алкоголя, наркотиков.

Мегаколон – тяжелейшая патология толстого кишечника, которая приводит к развитию заболеваний во всем организме. Maar met 'n volwaardige diagnose en tydige ingewikkelde behandeling, is die voorspelling vir die genesing van pasiënte, die verbetering van hul lewensgehalte en werksvermoë gunstig.

komplikasies

Nie alle ouers evalueer objektief objektief probleme met die stoel nie. Trouens, wanneer dit by megakolon kom, behels die gebrek aan behandeling:

  • progressiewe winderigheid
  • langdurige hardlywigheid
  • die vorming van fekale puin en klippe
  • wanvoeding,
  • anemie,
  • Erge dronkenprodukte van fermentasie en rottende fekale massas.

As die siekte betyds opgespoor word, besluit dan wat om te doen wanneer verdere behandeling ontwikkel word, in die meeste gevalle verkies kundiges konserwatiewe terapie. As 'n reël is dit genoeg vir die kind om goed te voel en te ontwikkel in ooreenstemming met die ouderdom, beide fisies en psigo-emosioneel. In ander gevalle moet die siekte met chirurgiese metodes behandel word.

Wat kan jy doen

As hulle van hoë gehalte eerstehulp aan hul kind wil voorsien saam met dokters, kan ouers:

  • Voorsien die pasiënt 'n gebalanseerde dieetkos.
  • Voer 'n onafhanklike massage van die buik van die kind uit, maak bewegings in 'n sirkel in die kloksgewys rigting.
  • Maak seker dat die kind die oefeninge uit die ingewikkelde fisioterapie, ontwikkelde abdominale spiere uitvoer.

Wat die dokter doen

Om die kind te genees deur konserwatiewe metodes, skryf die dokter die nodige stimulante voor. Die primêre taak van 'n spesialis is om 'n individuele dieet te ontwikkel, om ouers te leer om die nodige prosedures vir daaglikse dermbewegings deur 'n kind behoorlik uit te voer. As die operasie nodig is, verlig die dokter die betrokke segment van die dunderm en herstel die integriteit deur stiksel. Op die ouderdom van 2-3 jaar is die operasie oorweldigend suksesvol.

Wat is megakolon?

Megacolon is 'n patologiese toestand van die dikderm, waarin dit hipertrofied is, met die gevolg dat 'n enkele deel of orgaan as geheel in deursnee toeneem. Die siekte word waargeneem onder volwassenes en kinders, in die meeste gevalle word die sigmoïede-ingewande aangetas. Patologie kan aangebore en verworwe karakter wees.

Met die ontwikkeling van megakolon het die pasiënt verskeie onaangename simptome. Daarbenewens word 'n psigotrauma gevorm, wat nie oor die hoof gesien moet word in die behandeling van 'n siekte nie.

Afhangende van die oorsaak wat tot die ontwikkeling van sulke veranderinge in die ingewande gelei het, word die patologie verdeel in die volgende tipes:

  1. Hirschsprung-siekte, of agangliose. Hierdie vorm is aangebore. Dit word gekenmerk deur die afwesigheid van die senuweeplexus in die rectosigmoïde, wat lei tot die beëindiging van peristalese daarin. Tydens voedselvertering bereik die knop hierdie gebied en kan nie voortgaan nie. Manifestasies van die patologiese proses begin in die vroeë kinderjare.
  2. Idiopatiese. Hierdie tipe megakolon word gediagnoseer in gevalle waar die ware oorsaak van die siekte nie vasgestel kon word nie.
  3. Endokriene. Dit kom voor op die agtergrond van die werkversteurings van die endokriene strukture: pankreas, tiroïed, geslagskliere, pituïtêre.
  4. Psigogeniese. Hierdie tipe megakolon word gewoonlik waargeneem in pasiënte met geestesversteurings.
  5. Neurogene. Dit ontwikkel in gevalle van skade aan die senuweestrukture van die dikderm of in patologieë van die brein of rugmurg.
  6. Obstruktiewe. Hierdie tipe patologiese toestand vind plaas wanneer daar meganiese hindernisse in die dunderm is wat die bevordering van fekale massas belemmer. Dit kan fistels, letsels, adhesies, gevolge van inflammatoriese prosesse wees.
  7. Giftig. Dit word beskou as een van die gevaarlikste tipes megakolon, aangesien dit dodelik kan wees. Ontwikkel as gevolg van aansteeklike prosesse in die holte van die dunderm, kan ingewikkeld wees deur sepsis.

Ongeag die vorm van megakolonsiekte vereis verpligte behandeling. Om die nodige terapeutiese maatreëls uit te voer, kan slegs spesialis.

Verskeie faktore kan die ontwikkeling van megakolon veroorsaak, maar hulle verskil ietwat afhangende van die oorsprong van die patologiese proses. Verworwe vorms kom dikwels voor as gevolg van sulke toestande:

  • die effek van dwelms
  • derm amyloïed,
  • traumatiese skade aan die mure van die spysverteringskanaal,
  • Parkinson se siekte
  • gebrek aan tiroïedhormone (hipotireose)
  • die teenwoordigheid van littekens, fistels, kollageensiektes in die dunderm,
  • aansteeklike dermsiekte,
  • onkologiese prosesse.

Faktore wat die proses van fetusvorming beïnvloed tydens die periode van embrio-groei kan die ontwikkeling van 'n ingebore tipe van die siekte veroorsaak. Dit kan wees:

  • geleidingsversteuring van senuwee impulse
  • volledige of gedeeltelike afwesigheid van senuwee-eindpunte wat verantwoordelik is vir die regulering van die ingewande.

Om die korrekte behandeling van megakolon in 'n volwassene of kind te kan uitvoer, is dit nodig om te begin met die identifisering van die oorsaak van die patologiese proses.

Kliniese prentjie

Die erns van megakolon word bepaal deur die voorkoms van die patologiese proses. Dit hang daarvan af hoe ernstig die simptome sal wees. In die aangebore vorm begin dit om te manifesteer in die eerste dae na die geboorte of na 2-3 maande.

Hierdie kinders het opgemerk:

  • geswelde buik,
  • winderigheid,
  • Geen dermbeweging vir 1-2 weke nie
  • braking, naarheid, tekens van dehidrasie (as gevolg van dronkenskap van die liggaam).

In sommige gevalle ontwikkel diarree na langdurige hardlywigheid. As 'n reël ontstaan ​​die derm van die ingewande eers nadat sifon-enema ingestel is. Op palpasie van die anterior abdominale wand, is dit moontlik om digte stringe van opgehoopte fekale massas op te spoor.

Vir megakolon word gekenmerk deur 'n vergrote buik en geswelde ingewande.

'N Kenmerkende simptoom van megakolon is die sogenaamde kleimsimptome: wanneer jy op die aangetaste gebied druk, bly die fossa.

Kongenitale megakolon kan egter nie net onder kinders manifesteer nie, maar ook onder volwassenes. By sulke pasiënte word Hirschsprung se siekte lankal slegs gekenmerk deur volgehoue ​​hardlywigheid. Slegs teen die ouderdom van 20-30 kan daar addisionele simptome van die siekte voorkom, wat help om te diagnoseer en behandel.

  1. Pasiënte ly aan chroniese hardlywigheid, winderigheid, pyn. Daarbenewens kan die afwesigheid van ontlasting nie uitgeskakel word deur die dieet of met behulp van dwelms aan te pas nie. Dit is moontlik om eers die derms na die aflewering van 'n emosie of 'n ontluchtingsbuis vry te laat. Fekale massas het 'n vetterige reuk. Hulle bevat elemente van onverteerde voedsel, slym en bloed.
  2. Die maag word geswel, soms braak bekommernisse, in die massas kan jy strepe van gal vind.
  3. As gevolg van aanhoudende hardlywigheid word toksiese stowwe in die liggaam opgehoop, wat die algemene toestand van die pasiënt vererger. Gemerk deur:
    • duiseligheid,
    • gewigsverlies
    • lusteloosheid,
    • lomerigheid,
    • lusteloosheid,
    • tagikardie,
    • verminderde prestasie
    • naarheid en braking.
  4. In die afwesigheid van tydige behandeling, lei die opgeblase gebied van die dikderm tot vervorming en verplasing van die interne organe. Dit manifesteer in die volgende:
    • verswakte longfunksie, hart,
    • die bors word vatvormig,
    • tagikardie, ritmestoornis, verhoogde respiratoriese bewegings,
    • verhoog die risiko van longontsteking, brongitis as gevolg van kongestie in die longe.
  5. Die versteuring van metaboliese prosesse ontwikkel, die gesig, ledemate word edematous, sianose van die vel, anemie word opgemerk.
  6. Aan die deel van die spysverteringstelsel mag voorkom:
    • dysbiosis,
    • gate,
    • fekale peritonitis,
    • mukosale perforasie,
    • akute dermfout.

Hierdie patologie vereis verpligte behandeling in die vroeë stadiums, aangesien die gevorderde stadiums tot ernstige komplikasies kan lei.

konserwatief

Konserwatiewe behandeling van megakolon is kompleks en behels die gebruik van sulke metodes:

  1. Dieet. Korreksie van voeding word uitgevoer om die ontlasting te versag en hul vrylating uit die dunderm te vergemaklik. Pasiënte word aangemoedig om voedsel wat ryk is aan growwe vesel te gebruik. Jy kan graankosse, groente, vrugte, pruimedante, suiwelprodukte eet.
  2. Medikasie. Die volgende groepe middels kan vir behandeling gebruik word:
    • antibiotika: voorgeskryf in gevalle waar megakolon vergesel word van 'n aansteeklike proses of met die bedreiging van sepsis,
    • bakteriese preparate: Bifidumbakterin, Bifikol colibacterin,
    • Middel vir die verbetering van derm motiliteit: Hexal, Domperidone, Motillium, Motilak,
    • ensimatiese preparate: Pankreatien, Creon, Panzinorm, Pangrol.
  3. Oefeningsterapie. Fisioterapie in hierdie patologie is daarop gemik om die spiere van die peritoneum te versterk. Met megakolon is dit nodig om oefeninge te doen wat daarop gemik is om die buikspiere te versterk.
  4. Masseer die maag. Hierdie metode gee ook 'n goeie resultaat in komplekse terapie. Dit is nodig om effens dringende bewegings in die klokgewyse rigting te maak (vanaf die maag). Die prosedure moet 'n kwartier voor maaltye gedoen word om die ontruiming van fekale massas te versnel.
  5. Enemas. Sulke prosedures word gereeld gebruik om die ontslag van fekale massas te vergemaklik. Watter tipe emosie in 'n besondere geval nodig is, kan slegs deur die dokter bepaal word, met inagneming van die toestand van die pasiënt. Verskillende tipes word toegepas:
    • vaseline,
    • sifon,
    • skoonmaak,
    • hipertensiewe.
  6. Elektrostimulatie. Hierdie prosedure behels die impak op die geaffekteerde area van die kolon lae frekwensie strome, wat bydra tot verhoogde motiliteit en versnel die ontruiming van fekale massas.
  7. Daarbenewens kan die dokter die gebruik van groente-olie aanbeveel. Dit sal help om die dunderm skoon te maak. Volwassenes kan 30-45 ml drie keer per dag drink, 15 ml (1 eetlepel) sal genoeg wees vir kinders een keer per dag.

Dit is belangrik! In geen geval kan dit gebruik word om hierdie siektes te behandel nie, aangesien dit met langdurige gebruik lei tot die ontwikkeling van dermobstruksie.

chirurgie

As konserwatiewe metodes nie die gewenste effek gee nie, gebruik 'n chirurgiese manier om die probleem uit te skakel. Ook, die operasie word uitgevoer in die geval van 'n aangebore vorm van die siekte, kinders word aanbeveel om so 'n tussenkoms op die ouderdom van 2-3 jaar. Dit behels die verwydering van die aangetaste deel van die dunderm.

In die obstruktiewe vorm van megakolon word die onmiddellike oorsaak van die patologiese proses, dit wil sê adhesies, letsels, vernoude areas verwyder. Na afskeiding word albei dele van die ingewande saamgevoeg. Wanneer daar geen kontraindikasies vir chirurgiese behandeling is nie, word die muurafdelings tydens die tweede operasie verbind.

In sommige gevalle is dit onmoontlik om megakolon in een operasie uit te sny. In sulke situasies word 'n kolostomie gestig, en die stoel word versamel met behulp van 'n kalosborniese. As die tweede stadium van die operasie nie uitgevoer kan word nie, woon die pasiënt met die dunderm wat sy hele lewe aan die kant van die peritoneum verwyder word.

In die postoperatiewe periode word pasiënte voorgeskryf antibakteriese en anti-inflammatoriese middels, vitamiene. Ook is dit nodig om te voldoen aan die dieet, wat suiwelprodukte insluit, voedsel met 'n hoë inhoud van growwe vesel: vrugte, graan, groente. Daarbenewens word die pasiënt tydens die rehabilitasieperiode 'n oefenterapie ondergaan. Dit word aanbeveel om die buikwand te masseer om die spiere te versterk. Vir 18 maande na behandeling is pasiënte by die resepte rekening.

Oorsake van megakolon

As die siekte tydens die neonatale tydperk of in die eerste lewensjaar gediagnoseer word, word hierdie toestand as aangebore beskou. Die rede vir die gebrek van die dikderm word as teratogene faktore beskou. Dit sluit in:

  1. Stres-effekte. Hulle is veral ongunstig in die eerste helfte van die swangerskap wanneer die embrio ontwikkel.
  2. Die effekte van giftige middels en chemikalieë.
  3. Alkoholisme en dwelmverslawing in die toekomsmoeder.
  4. Bestraling.

Die oorsaak van aangebore megakolon is 'n skending van die migrasie van senuweeselle in die embrio. As gevolg hiervan vind reseptorversaking plaas, wat lei tot 'n verlangsaming of gebrek aan geleiding van impulse langs die senuweefibre van die spysverteringskanaal.

Verworwe megacolon kan op enige ouderdom ontwikkel. Meer dikwels word hy onder die kinderbevolking gediagnoseer. Een van die agtergrondsiektes vir die voorkoms van megakolon is Hirschsprung-siekte. Hierdie patologiese toestand word gekenmerk deur die gebrek aan innervering van die dermarea. Soortgelyke veranderinge in die werk van die spysverteringstelsel ontwikkel met ander siektes. Onder hulle is:

  1. Giftige effekte op die liggaam. As gevolg van die invloed van chemikalieë, word senuweevesels en kliere (ganglia) in die dunderm beskadig.
  2. Parese van die spysverteringskanaal. Kan na 'n beroerte voorkom, 'n simptoom wees van 'n rugmurgbreuk, ens.
  3. Sistemiese patologie van bindweefsel.
  4. Tumore van die brein of rugmurg, perifere senuwees.
  5. Intestinale amyloïdose.
  6. Hardlywigheid veroorsaak deur 'n gebrek aan hormonale aktiwiteit van die tiroïedklier, dwelms.

In sommige gevalle is dit onmoontlik om die oorsaak van orgaan hipertrofie te bepaal. Terselfdertyd is die diagnose gestel: idiopatiese megakolon.

Die meganisme van ontwikkeling van kolon hipertrofie

As gevolg van 'n skending van die innervering van die dikderm, word die funksies daarvan beïnvloed. Die aangetaste deel van die liggaam ontspan. Gevolglik beweeg die gevormde fekale massas stadiger langs die dunderm, of stagneer heeltemal in die lumen. As gevolg van die ophoping van ontlasting begin die proksimale dele van die liggaam strek en groei. Die mure van die vergrote gebied word dunner, en die spierweefsel in hulle word aan skade blootgestel. As gevolg hiervan word dit vervang deur bindweefsel, wat normaalweg nie daar moet wees nie. Selfs na die leegmaak bly die derm atony. As gevolg van die stagnasie van die ontlasting, vind dronkenskap dikwels plaas, die beskadigde deel van die dunderm raak ontsteek. Fibrose en edeem lei tot nog groter hipertrofie.

Megacolon by kinders: simptome van die siekte

Die simptome van die patologiese toestand by kinders word meestal deur ouers aangetref. Op 'n vroeë ouderdom kan die eerste tekens van die siekte wees: verlating van die moeder se bors, huil en slaapversteuring. Later - die spesifieke kliniese prentjie sluit aan. Met 'n aangebore afwyking van die spysverteringstelsel, word die volgende simptome waargeneem:

  1. Die stoel by die kind vertrek nie op sigself nie. As die lengte van die letsel nie groot is nie, is daar hardlywigheid. By ontslag het fekale massas 'n onstuimige reuk, 'n mengsel van slym.
  2. Progressiewe toename in abdominale omtrek.
  3. Braking.
  4. Pallor van die vel, verminderde turgor.
  5. Stadige gewigstoename.

Met langdurige hardlywigheid ontwikkel tekens van dronkenskap. Die liggaamstemperatuur styg, swakheid word waargeneem.

Dieselfde simptome pla kinders met gekoopte megakolon. Chroniese derm hipertrofie lei tot flabberigheid van spiere en buikvel. As gevolg van die konstante swelling van die dikderm, is daar 'n kenmerkende teken - "paddabuik". By ondersoek kan peristaltiese bewegings gesien word. Kinders het meteorisme, pyn in die onderbuik, chroniese hardlywigheid.

Behandeling van derm hipertrofie

As die siekte nie tot akute dermobstruksie lei nie, word dit deur konserwatiewe metodes behandel. Dit sluit in die gebruik van skoonmaak enemas, abdominale massage en fisioterapie. Ook word die voorskrif van ensiempreparate en middels vir die verbetering van die motiliteit van die spysverteringskanaal (medisyne "Zerukal", "Maalox") getoon. Dit is belangrik om die dieet vir die voorkoming van hardlywigheid te waarneem.

In akute megakolon, wat veroorsaak word deur Hirschsprung se siekte, word reseksie van die dikderm uitgevoer. As daar 'n totale orgaanskade is, moet u 'n kolostomie installeer.

Oorsake en patogenese van megakolon

Kongenitale megakolon word veroorsaak deur die afwesigheid of tekort aan perifere reseptore, gestremde geleiding langs die senuweepad, wat ontwikkel as gevolg van verswakte neuronale migrasie tydens embriogenese. Die oorsake van verworwe megakolon kan toksiese letsels van die senuweepleksusse in die dikdermwand wees, CNS disfunksie in Parkinson se siekte, beserings, gewasse, fistels, kikatriese kontraksies, dwelms hardlywigheid, kollagenose (skleroderma, ens.), Hipotireose, derm amyloïdose, ens. Hierdie faktore veroorsaak Skending van die motoriese funksie van die dikderm op een of ander manier en die organiese vernouing van die lumen.

Oortreding van innervasie of meganiese hindernisse belemmer die verloop van fekale massas langs die ingewande deel van die dunderm, wat 'n skerp uitbreiding en toename in die afdelings wat hierbo voorkom, veroorsaak. Aktivering van peristalse en hipertrofie van die boonste afdelings is kompensatories en word gevorm om derminhoud deur die aganglioniese of stenotiese sone te bevorder. In die toekoms, in die uitgebreide gedeelte, sterf die hipertrofiese spiervesels en word dit deur bindweefsel vervang, wat gepaard gaan met atonie van die veranderde dermsafdeling. Замедляется продвижение кишечного содержимого, возникают длительные запоры (стул отсутствует по 5-7, иногда 30 суток), угнетаются позывы на дефекацию, происходит всасывание шлаков, развитие дисбактериоза и каловой интоксикации. Подобные процессы при мегаколоне неизбежно сопровождаются задержкой развития ребенка или резким снижением трудоспособности взрослых.

Megacolon behandeling

Terapeutiese taktiek hang af van die kliniese kursus en die vorm van megakolon. Met gekompenseerde en subgekompenseerde vloei, sowel as anorganiese vorme van megakolon, word 'n konserwatiewe benadering geneem. Terapie van megakolon sluit in 'n dieet hoog in vesel, enemas (reiniging, petrolatum, hipertoniese, sifon), abdominale massage, die aanstelling van bakteriese preparate wat die intestinale mikroflora normaliseer, ensiempreparate, modulators van kolonmotiliteit, elektrostimulasie van die rektum.

In geval van Hirschsprung se siekte moet operatiewe behandeling benodig word - die reseksie van die aganglioniese sone en die vergrote deel van die dikderm, wat op die ouderdom van 2-3 jaar uitgevoer word, verrig. In geval van obstruktiewe megakolon, word 'n noodtoestand van die kolostomie en voorbereiding vir radikale ingryping benodig.

Die volume van kolonreseksie in megakoloon word bepaal deur die omvang van die letsel en kan anterior reseksie van die rektum, abdominale anterior reseksie insluit met die vermindering van die dikderm, rectosigmoidektomie met die oplegging van 'n kolorektale anastomose, subtotale reseksie van die dikderm, met die vorming van ileorektale anastomose en die iyoungyy; die kolostomie is gesluit.

Behandeling van ander vorme van megakolon is om die oorsake uit te skakel - meganiese obstruksies (vingeragtige atresie van die anus, kikatriese stenose, adhesies), chroniese hardlywigheid, hipovitaminose, inflammasie van die dunderm (kolitis, recto sigmoïditis). Verdere voorspelling word bepaal deur die vorm en oorsake van megakolon, die korrekte volume en werkswyse.

Wat is megakolon

Megacolon is 'n misvorming van die dikderm, gekenmerk deur gigantisme dwarsdeur sy lengte of slegs in sekere gebiede.

Normaalweg het die derm dwarsdeur verskillende diameters. Daarom is dit moontlik om slegs oor patologiese toename te praat as hierdie aanwysers oorkom word.

Die dunderm word as vergrote beskou as die keel groter as 12 cm is, die stygende dikderm en die dwarsdarm is> 8 cm, die rektosigmoïed is> 6.5 cm.

Patologie word gevind in beide volwassenes en kinders.

Soorte siektes

Tot op datum is daar 7 tipes van die siekte. Die verdeling vind plaas deur oorsaaklike faktor. So 'n klassifikasie is nodig vir die behoorlike keuse van terapie.

    Hirschsprung-siekte (aangebore megakolon). Dit is 'n aangebore misvorming van die dikderm, wat klinies deur sy gigantisme gemanifesteer word. By seuns kom die siekte 3-4 keer meer dikwels voor as by meisies.

In 1887 het die Deense kinderarts Harold Hirschsprung die aandag gevestig op 'n vreemde siekte by twee seuns wat hy nog nie ontmoet het nie. Aangesien die gigantisme van die dikderm die basis van die patologie was, het die dokter dit die naam megakolon genoem.

Die verworwe vorm van die siekte kom hoofsaaklik by volwassenes voor, terwyl die aangebore (Hirschsprungse siekte) by kinders voorkom.

Kongenitale megakolon

Normaalweg het 'n gesonde persoon 'n spesiale senuwee ganglia in die orgaan se mure, wat gedurende 'n periode van 8 tot 12 weke gelê word tydens intrauteriene ontwikkeling. Hul funksie is om die spierlaag op te wek, dit dra by tot die verdere bevordering van voedsel. In Hirschsprung se siekte in sekere gebiede of langs die hele dunderm, ontbreek hierdie nodes, wat lei tot stagnasie van die inhoud. Aangesien die motoriese funksie verswak het, word hardlywigheid permanent, wat 'n patologiese toename veroorsaak.

Vandag is wetenskaplikes nog nie in staat om die presiese oorsaak van hierdie aangebore patologie te bepaal nie. Daar word voorgestel dat dit te wyte is aan mutasies in die DNA. As die naasbestaandes hierdie anomalie het, verhoog die risiko van megakolon in 'n kind.

Koop megakolon

Die redes vir die verwerf megakolon is:

  • tiamien tekort (vitamien b1),
  • derm infeksies
  • verskeie struikelblokke vir die fekale massas,
  • abdominale trauma,
  • letsels van die sentrale senuweestelsel, waarin die regulering van die ingewande versteur word.

Ons moet ook let op die idiopatiese vorm waarin dit nie moontlik is om die spesifieke oorsaak van die siekte te bepaal nie.

Simptome van die siekte

Die hoof kliniese manifestasie van hierdie siekte is chroniese hardlywigheid, wat gevolglik tot die volgende simptome lei:

  • blaas,
  • derm obstruksie,
  • dronkenskap.

Vervolgens ontwikkel letsels van die long- en kardiovaskulêre stelsels teen die agtergrond van die toename in die dunderm.

Geswolle, loops van die dikderm druk ander organe om hulle af, wat lei tot die verwydering van die bors en die verkryging van die vorm van die vat.

  • kortasem
  • sianose (blou),
  • hartpyne
  • gereelde inflammasie van die brongi en longweefsel.

Vir volwassenes is 'n ligter verloop van die siekte of die volledige afwesigheid van enige simptome kenmerkend.

Konserwatiewe terapie

In die geval van Hirschsprung se siekte word chirurgiese ingryping aangedui, aangesien konserwatiewe terapie in hierdie episodes ondoeltreffend is. Die reseksie (verwydering) van die betrokke deel van die dunderm word in hierdie geval gebruik.

Vir die terapie van die verwerfde vorm in die moderne praktyk deur gebruik te maak van verskillende tegnieke. Hulle is gemik op die uitskakeling van die skadelike faktor en die voorkoming van komplikasies.

Die doel van die dieet is om hardlywigheid te voorkom. Dit is nodig om voorkeur te gee aan produkte wat 'n groot hoeveelheid veselgroente en vrugte bevat. En integendeel, om die kos te weier om te gis.

Dit is nodig om in die dieet in te sluit:

  • vars vrugte en groente
  • gedroogde vrugte (gedroogde appelkose, pruimedante),
  • groente puree (wortel, ens.),
  • graanpap van grys of bruin korrels wat in water gekook word (bokwiet, hawermout),
  • gestoomde vleis en vis
  • groenteboue.

Dit is nodig om te weier:

  • gebraaide, gerookte, ingemaakte produkte,
  • vleis, vis en sous gebaseer op hulle,
  • speserye en speserye
  • witbrood
  • semolina.

Verskeie reinigings-enemas word gebruik. In die praktyk word hipertoniese of sifon-enemas gebruik.

Goeie prestasie toon die massering van die anterior abdominale wand. Dit is daarop gemik om die werk van die ingewande te stimuleer. Manipulasies moet uitgevoer word 10-20 minute voor 'n maaltyd: van bo na onder kloksgewys om dringende sirkelbewegings uit te voer.

Kyk na die video: Neonatal & idiopathic hepatitis - causes, symptoms & pathology (September 2019).

Loading...