Gewilde Poste

Editor'S Choice - 2019

Niergeneeskunde

Inflammatoriese siektes van die niere is baie algemeen. Dit is nodig om dit onder die leiding van 'n dokter te behandel, aangesien die keuse van dwelms afhang van die oorsaak van die siekte. As die inflammasie deur 'n bakteriese infeksie veroorsaak word, moet antibiotika gebruik word. Vir niersiekte word nie alle tipes antibakteriese middels aangedui nie. Baie van hulle is giftig vir siektes, aangesien hulle deur hulle uitgeskakel word. Om nie komplikasies te veroorsaak nie, kan jy nie self antibiotika gebruik sonder 'n voorskrif nie.

Inflammatoriese siektes van die niere

Die urinêre stelsel verrig baie belangrike funksies in die liggaam. Dit is daardeur dat vogels en gifstowwe verwyder word en die metabolisme ook gereguleer word. Die niere is voortdurend onder stres. Ontwrigting van hul werk en inflammatoriese siektes beïnvloed die toestand van die hele organisme.

Inflammasie van die niere word nefritis genoem. Hierdie groep patologieë sluit in piëlonefritis, nefrose en renale tuberkulose. Hierdie siektes word geopenbaar deur erge pyn in die lumbale streek en laer buik, verswakte urinering, swakheid, hoë koors. Daarbenewens is daar ook glomeru nefritis. Hierdie siekte word geassosieer met outo-immuunafwykings, maar word ook vergesel van 'n ernstige inflammatoriese proses.

As die blaas deur inflammasie geraak word, ontwikkel blaassel. Die simptome van hierdie siekte is ook onaangenaam: erge pyn en stewigheid tydens urinering, verswakte urienuitvloei. Die oorsaak van al hierdie inflammatoriese siektes word meestal infeksie. Dit kry deur die uretra met swak higiëne of deur die bloed. Dit is waarom antibiotika vir sulke siektes die belangrikste behandelingsmetode is.

Antibiotiese behandeling reëls

Antibakteriese middels kan 'n bakteriedodende of bakteriostatiese effek hê. Bakteriedodende antibiotika veroorsaak die dood van mikroörganismes wat sensitief is vir hul effekte. By die gebruik van bakteriostatiese middels is die staking van groei en voortplanting van bakterieë. Antibiotika optree selektief selektief op sekere soorte mikroörganismes, dus moet hulle na toetsing gebruik word. Maar daar is ook breëspektrum dwelms, hulle word minder gereeld gebruik, aangesien hulle meer giftig is vir die niere.

Sulke medisyne word in die vorm van tablette, suspensies of inspuitings geneem. Vir infeksies van ligte tot matige erns, kan jy pille drink. Kinders en verswakte pasiënte word suspensies getoon, aangesien dit makliker is om te doseer. In die mees ernstige gevalle word antibakteriese middels die beste toegedien deur inspuiting. So binnedring hulle vinnig in die bloed en versprei deur die hele liggaam.

Newe-effekte van antibiotika

Hierdie middels vernietig bakterieë. Dit het 'n gunstige toestand op die pasiënt. Maar die eienskappe van hul chemiese samestelling lei tot die feit dat hulle dikwels newe-effekte veroorsaak. Eerste van alles, dit is dysbacteriosis. Antibiotika beïnvloed nie net patogene nie. Hulle kan vernietig en voordelige bakterieë wat in die ingewande leef. So 'n skending van mikroflora lei tot abdominale pyn, swaarheid, winderigheid, intestinale ontsteltenis.

Die tweede mees algemene komplikasie nadat antibiotika geneem is, is skade aan die maagslijmvlies. Dit word gemanifesteer deur naarheid, vertraagde vertering, sooibrand. Vroue teen die agtergrond van sulke behandeling ontwikkel dikwels sproei. Daarbenewens is allergiese reaksies algemene newe-effekte. Dit kan 'n uitslag, korwe, jeukerige vel, waterige oë, loopneus wees. Veral sterk allergiese reaksie vind plaas wanneer dwelms ingespuit word.

Verkeerde keuse van antibiotika, wat die aanbevole dosis oorskry of verminder, vroeë beëindiging van behandeling, of gereelde ongemagtigde gebruik daarvan, kan lei tot die ontwikkeling van weerstand in bakterieë. As gevolg hiervan kan chroniese ontsteking ontwikkel, wat baie moeilik is om te genees.

Hoe om antibiotika vir nierpatologieë te gebruik

Die hoofdoel van sulke behandeling moet die vernietiging van die infeksie wees. Daarom, by die keuse van 'n dosis, is dit nodig om te verseker dat die konsentrasie wat nodig is vir die dood van bakterieë in die nierweefsels behaal word. Soms aan die begin van die behandeling van niersiekte word antibiotika voorgeskryf in 'n laad dosis, dan verminder dit. In elk geval word die dosis streng individueel gekies.

Tipies, die duur van die behandeling is 7-10 dae. Maar dit is as die bakterieë sensitief is vir hierdie dwelm. Daarom, eers voorgeskryf vir siektes van die niere en urienweg breedspektrum antibiotika. En neem urine toetse om die veroorsakende middel van infeksie te bepaal. As daar na 'n paar dae geen verbetering is nie, word die geneesmiddel gekanselleer en 'n spesifieke een wat op hierdie bakterieë handel, word voorgeskryf. Soms vereis ook die gebruik van verskeie dwelms terselfdertyd.

Dit is nodig om slegs antibiotika te drink soos aangedui deur 'n dokter. As daar negatiewe reaksies voorkom, moet u hom dadelik in kennis stel om die geneesmiddel betyds te verander. Dit is ook belangrik om addisioneel probiotika te gebruik om die versteekte derm mikroflora te herstel.

Antibiotiese name vir niersiekte

Die lys van antibakteriese middels is nogal lank. In ooreenstemming met die chemiese samestelling van hierdie middels word verskeie groepe onderskei. Daarbenewens is daar verskeie generasies antibiotika. Hulle mag effektief en giftig wees. Nie altyd sal die nuwe generasie dwelms meer effektief wees nie, in sommige patologieë wat dikwels gebruik word, is reeds getoets, tydtoetse.

Antibiotika vir nier- en urienwegsiektes moet deur 'n dokter voorgeskryf word. Immers, nie almal van hulle is effektief teen die veroorsakende agente van sulke siektes nie. Daarbenewens kan baie van hulle die niere beskadig. Middele word gewoonlik van verskeie groepe gebruik, en van hulle word nie alle dwelms getoon nie. Die mees gebruikte:

  • kefalosporiene,
  • aminoglikosiede,
  • penisilliene,
  • fluorokinolone,
  • Karbamasepien.

Onafhanklik is dit onmoontlik om te besluit watter antibiotika beter is vir niersiekte. Slegs 'n dokter kan dit op grond van toetse en die pasiënt se toestand bepaal.

kefalosporiene

Te oordeel aan die resensies van dokters en pasiënte, dit is die mees effektiewe antibiotika vir niersiekte. Die name van sulke dwelms vir baie mense is onbekend, soos met ander patologieë word hulle minder gereeld voorgeskryf. Maar teen bakterieë wat ontsteking van die niere en urienweg veroorsaak, is hulle die mees effektiewe. Reeds op die tweede dag van behandeling, voel die meeste pasiënte verligting. Cefalosporiene het lae toksisiteit, die meeste pasiënte word goed verdra, maar kan nie vir chroniese nierversaking gebruik word nie. Dit is effektiewe antibiotika vir niersiekte, die pasiënt voel verligting na 'n paar dae van behandeling.

Die mees gebruikte middels is Cefalexin, Ceforal, Ciprolet, Claforan, Tamycin, Cefoperazone. Te oordeel aan die resensies, is hulle effektief teen 'n groot aantal mikroörganismes, voorkom die ontwikkeling van purulente komplikasies en verminder inflammasie vinnig.

aminopenicillin

Dit is die bekendste en lae-giftige antibiotika. Vir niersiekte by vroue word hulle tydens swangerskap en borsvoeding gebruik. Maar hulle is nie baie effektief in die teenwoordigheid van komplikasies nie, daarom is hulle gebruik slegs in ligte gevalle van die siekte aanbeveel. Hulle is veral effektief teen enterokokke en Escherichia coli.

Daar is verskeie breëspektrum antibakteriese middels uit die aminopenikilliengroep wat die meeste vir nierontsteking gebruik word.

aminoglikosiede

Hierdie antibiotika vir nier- en blaas siektes word gebruik in geval van nierversaking of ander chroniese patologieë. Hulle is minder giftig as ander dwelms, hulle kan selfs tydens swangerskap gebruik word, maar hulle het ook minder effektiwiteit. Te oordeel aan die resensies van dokters, is aminoglikosiede die mees aktiewe teen Pseudomonas aeruginosa, daarom word purulente komplikasies goed voorkom. Onbehoorlike gebruik van sulke middels kan lei tot skade aan die niere en gehoorsorgane.

Aminoglikosiede word meestal gebruik in die toestande van 'n mediese instelling in die vorm van inspuitings. Die mees algemene is dwelms "Amikacin", "Gentamicin", "Netilmicin". Soms word dit in moeilike gevalle gekombineer met antibiotika van die penisilliengroep.

Carbapenems of beta-laktam middels

Hierdie antibiotika vir niersiekte word selde voorgeskryf, slegs in geval van erge siektes en die teenwoordigheid van 'n groot aantal komplikasies. Na alles, 'n kontraindikasie vir hul ontvangs, is nierversaking, so hulle probeer dit voorskryf wanneer ander middels ondoeltreffend is, sowel as in kroniese inflammasie met baie komplikasies. Hierdie groep sluit in minder bekende middels: "Meropenem", "Carbonem", "Imipinem". Te oordeel aan die resensies, is hulle effektief in gevalle waar bakterieë weerstand teen penisilliene of kefalosporiene lewer.

fluorokinolone

Hierdie middels is ook toksies, het 'n groot aantal kontraindikasies en newe-effekte. Hulle word ook slegs in die mees ernstige gevalle gebruik as gevolg van komplikasies 'n bedreiging vir die pasiënt se lewe. Fluoroquinolones is bakteriedodende middels wat infeksie in die urienstelsel vernietig.

In die chroniese vorm van patologieë van die niere, wanneer 'n ernstige verergering voorkom, word Levofloxacin of Sparfloxacin toegedien.

As die ontsteking in 'n ernstige vorm voorkom, is daar komplikasies en 'n hoë risiko vir dood, word sterker medisyne voorgeskryf: Ciprofloxasien, Digran, Moxifloxasien, Ofloxasien. Hierdie fondse word ook gebruik in gevalle waar ander antibiotika nie gewerk het nie.

Ander beteken

As die pasiënt nie selfmedikaat is nie, en die dokter betyds sien, kan hulle die infeksie en inflammasie vinnig stop. Kenners weet beter wat antibiotika vir niersiekte moet neem.

In sommige gevalle is die gebruik van ander groepe dwelms geregverdig. Byvoorbeeld, nitrofurans word soms gebruik. Hierdie gereedskap is lank reeds bekend en word dikwels gebruik vir blaasontsteking of piëlonefritis. Dit is "Furadonin", "Furazolidone", "Furamag".

Soms in die teenwoordigheid van onverdraagsaamheid aan penisilliene en kefalosporiene in 'n toestand van ligte of matige erns, word makroliedpreparate voorgeskryf. Dit is Vilprafen, Sumamed, Erythromycin, Clarithromycin, Azithromycin en ander. Te oordeel aan die resensies word hulle meestal gebruik vir glomerus nefritis, aangesien hulle hoofsaaklik 'n bakteriostatiese effek het.

Dwelm beoordeling

Antibiotika kan slegs op voorskrif gebruik word. Hulle word individueel gekies, maar daar is verskeie wat die meeste gebruik word. In ooreenstemming met die frekwensie van hul gebruik, kan jy 'n beoordeling van die doeltreffendste antibiotika maak:

Hulle kombineer hoë doeltreffendheid, goeie oordraagbaarheid en lae prys. Dit is breëspektrum dwelms, sodat hulle in die meeste gevalle help.

Behandelingsbeginsel

Mense begin vermoed dat hul niere nie korrek is na die verskyning van pyn in die lumbale omgewing nie. As hierdie simptoom nie as 'n sein vir 'n besoek aan 'n dokter gedien het nie, ontwikkel urinasieversteurings gou. Menslike urine verander kleur en reuk, dit ontdek bloedklonte, pus en flokerende sediment.

Wanneer die oorsaak van die inflammatoriese proses die penetrasie in die strukturele elemente van die niere van virusse en bakterieë is, ontwikkel dronkenskap van weefsels en organe van die urinêre stelsel. Jy kan nie pynmedikasie verstik en 'n besoek aan die dokter uitstel nie. Teen hierdie tyd kan 'n kanker in die niere vorm.

Diagnose van die patologieë van die koppies, bekken en buise neem nie veel tyd nie, maar gee 'n duidelike beeld van die inflammatoriese proses. Gekombineerde terapie is gemik op:

  • uitskakeling van die oorsaak van die siekte,
  • die vermindering van die erns van die kliniese prentjie,
  • herstel van die funksionele aktiwiteit van alle lewensaktiwiteitstelsels.

Voordat u die dokter besoek, moet u nie antibiotika of antimikrobiese middels gebruik nie, aangesien dit die opsporing van die siekte aansienlik kan vertraag, die aanwysers van biochemiese studies verdraai. Wanneer die besoek aan die nefrolog die volgende dag geskeduleer word en die persoon ly aan pyn in die onderbuik of onderrug, kan u 'n 0,5-1 pil van No-shpy (Drotaverina hidrochloried) neem.

Die dwelm sal die spasma van gladde spiere van die blaas uitskakel, die toestand verbeter. Akute erge pyn is die hoof simptoom van renale koliek, wat in 'n hospitaal omgewing behandel moet word.

Die hoofgroepe dwelms

Nier siekte vind om verskeie redes plaas. Die inflammatoriese proses in gepaarde organe word dikwels voorafgegaan deur patologie van die blaas en uretra, hormonale afwykings en selfs neurogene afwykings. Komplekse terapie is hoofsaaklik daarop gemik om die provokasie te elimineer. Daarom werk die nefrolog dikwels in tandem met 'n endokrinoloog, 'n uroloog, 'n neuropatoloog. Maar daar is sekere groepe farmakologiese middels wat altyd die werk van albei niere verbeter.

No-shpa elimineer niersiekte krampe

teenspasmamiddels

Nier siekte kom dikwels voor op die agtergrond van stagnante urine. Dit versnel die verspreiding van die inflammatoriese proses, skade aan selle en weefsels. 'N Persoon het pyn in die onderbuik, in die sye en onderrug. En tydens die afvoer van calculi het die niere soveel beseer dat hulle 'n verlies van bewussyn kan uitlok.

Om spasmas uit te skakel en die pasiënt se toestand te verbeter, voorskryf die dokter antispasmodiese middels vir hom:

  • neurotropiese (platifillien, atropiensulfaat). Medisyne beïnvloed die oordrag van senuwee-impulse na die senuwees wat die gladdespierspiere stimuleer.
  • miotropiese (Drotaverine Hidrochloried, Papaverine). Die dwelms tree direk op die gladde spierselle aan, veranderende biochemiese prosesse.

Onder die invloed van antispasmodika verhoog die lumen van die urinekanale, wat die urinale afskeiding normaliseer, die stagnasie daarvan elimineer. Pynstillers vir die behandeling van nierpatologieë word gewoonlik in die vorm van tablette gebruik, maar in die geval van akute pyn word parenterale toediening van oplossings beoefen.

Niesteroïdale anti-inflammatoriese middels

In die oorgrote meerderheid van gevalle word siektes van die niere en byniere gely deur die vorming van inflammatoriese foci. NSAID's verminder nie net die erns van die patologiese proses nie, maar elimineer ook die gepaardgaande pynlike manifestasies. Hierdie middels is beskikbaar in die vorm van oplossings vir inspuiting, kapsules, tablette, poeiers vir die voorbereiding van suspensies.

Vir die behandeling van niersiekte gebruik dwelms wat in hierdie lys ingesluit is:

Nie-steroïdale anti-inflammatoriese middels irriteer die slymvlies van die spysverteringskanaal. Daarom, pasiënte met gastritis of duodenitis is beter om NSAIDs in die vorm van setpille vir rektale toediening te gebruik.

Medisyne blokkeer die produksie van inflammatoriese mediators - serotonien en prostaglandiene. Indomethacin elimineer pyn en inflammasie, het 'n diuretiese effek. Dit laat jou toe om dit te gebruik in die behandeling van siektes wat voorkom teen die agtergrond van verhoogde renale en (of) bloeddruk. Dit word nie aanbeveel om die duur van die behandeling van NSAIDs te oorskry nie, aangesien dit mettertyd slymerasie van die slymvlies van die organe van die spysverteringstelsel kan voorkom.

Canephron verminder die erns van die inflammatoriese proses in niersiekte

Urosepticheskie dwelms

By die behandeling en voorkoming van patologieë van die niere en blaas gebruik byna altyd dwelms met bestanddele van plantaardige oorsprong. As 'n reël, dit is medisinale kruie met diuretiese, bakteriedodende en antiseptiese effekte. Die samestelling van die tablette of kapsules sluit ook vitamiene, spoorelemente en ander biologies aktiewe stowwe in wat nodig is vir die liggaam.

Uroseptika word gebruik in die behandeling van niersiekte. Vir die voorkoming van herhaling van inflammasie moet slegs gebruik word in ooreenstemming met die aangehegte instruksies. U kan nie die pille sonder diagnose gebruik nie, aangesien die stene in die niere onder hul invloed begin beweeg. Uroseptiki behoort nie aan die noodhulpmiddels nie - hulle word deur die nefrolog as 'n hulpmiddel aangestel.

Watter middels het 'n natuurlike samestelling:

  • Kanefron. Die voorbereiding sluit in lovage, centaury, roosmaryn. Gebruik in die behandeling van patologieë van die urinêre organe van aansteeklike en nie-aansteeklike etiologie,
  • Tsiston. Уникальная подборка лекарственных растений позволяет использовать травяные таблетки в терапии заболеваний почек, которые протекают на фоне образования обширных отеков и повышенной кристаллизации минеральных солей,
  • Монурель. Биологически активная добавка содержит клюквенный экстракт и аскорбиновую кислоту. Die dwelm het bakteriedodende en antiseptiese, wat gebruik word in die behandeling van niersiekte om die blaas te herstel,
  • Phytolysinum. Pasty medisyne bevat kruie uittreksels en essensiële olies met anti-inflammatoriese en diuretiese werking. Dit kan as 'n profilaktiese middel gebruik word by pasiënte met urolithiasis en nier sout diatese.
  • Urolesan. Kruie medisyne kom in die vorm van druppels met 'n spesifieke reuk en kapsules. Wel verwyder pynlike krampe in die lumbale gebied, inflammasie en urinasie afwykings.

Studies (insluitende die studie van makropreparasie) het die effektiwiteit van kruiepreparate bewys in die behandeling van niersiektes in die aanvanklike stadium. Die relevansie van medisinale kruie in die uitskakeling van inflammatoriese prosesse wat verminderde urinering veroorsaak het, is bevestig: moeilike afvoer, lekkasie en inkontinensie van urine.

Antibakteriese en antimikrobiese middels

Voordat medisyne voorgeskryf word, word 'n laboratoriumondersoek van 'n pasiënt se biologiese monster vereis om die tipe patogeniese patogeen en die sensitivity daarvan vir antibiotika te bepaal. By die behandeling van niersiekte word breëspektrummiddels gebruik. Tablet name:

  • kefalosporienreeks (2-4 generasie),
  • Amoxiclav, Amoxicillin,
  • klaritromisien,
  • Eritromisien.

Die verloop van behandeling met antibakteriese middels wissel van 7 tot 14 dae. Die duur daarvan hang af van die stadium van die inflammatoriese proses en die tipe aansteeklike middel. Dwelms vernietig nie net patogene van nierpatologieë nie, maar ook voordelige bakterieë in die menslike ingewande, wat 'n skerp afname in immuniteit kan veroorsaak, die ontwikkeling van ystertekortanemie. Vir die voorkoming van dysbiose word die pasiënt aanbeveel om probiotika en prebiotika te gebruik.

Breëspektrum antibiotika vernietig patogene in die niere

Medisyne wat nierstene oplos

Pasiënte met urolithiasis het dikwels akute pyn wanneer hulle klip deur die ureters verbysteek. Om chirurgie te voorkom, voorsien nefrologen medikasie wat nierstene oplos. Sulke middels word slegs gebruik nadat instrumenteel studies uitgevoer is om die toestand van gepaarde organe te bepaal, die grootte en chemiese samestelling van die berekening te bepaal.

Sulke voorbereidings help om sagte en mediumgrootte klippe te vernietig:

  • Panangin (Asparkam). Langtermyn gebruik van tablette dra by tot die ontbinding van kristalle en stene, wat verbindings van urien of oksaalsuur is,
  • Blemaren. Die geneesmiddel word in die vorm van tablette vir oplossing voorbereiding gemaak. Kursusgebruik lei tot die vernietiging van oksalate en urate, wat hulle van die liggaam verwyder met elke leë van die blaas,
  • Allopurinol. Die dwelm is in staat om urate te ontbind, inmeng met die proses van kristallisasie van uriensuursoute. Die maksimum terapeutiese effek word bereik wanneer die pasiënt 'n gebalanseerde multi-komponent dieet waarneem.

By die opsporing van soliede en groot nierstene word die pasiënt slegs die prosedure van verplettering met behulp van ultraklank of 'n laser getoon. Die gebruik van dwelms om die berekening of sandontginning sonder diagnose op te los, kan lei tot ruptuur van die ureters.

Diuretiese middels

Byna alle niersiektes kom voor op die agtergrond van urinasieversteurings. Watersoutwanbalans veroorsaak swelling, verhoogde renale en bloeddruk. Stagnasie van urine in die ureters en blaas lei tot die aktiewe voortplanting van patogene mikroörganismes. Die beste farmakologiese diuretika word gebruik om urinering te normaliseer in die behandeling van nierpatologieë.

Moenie diuretika neem sonder 'n dokter se voorskrif nie.

Sommige goedkoop medisyne (Furosemide) verwyder nie net oortollige vloeistof van die liggaam nie, maar ook spoorelemente wat nodig is vir selle en weefsels - kalium, natrium, magnesium, kalsium. Dit lei tot 'n afname in die funksionele aktiwiteit van alle stelsels van vitale aktiwiteit, insluitende urine.

Vir edeem van nier oorsprong en om probleme met blaar leeg te maak, beveel nefroloë aan om die volgende diuretika te drink:

Langtermyn gebruik van hierdie middels kan 'n skending van metabolisme veroorsaak, 'n toename in die inhoud van uriensuur in die liggaam en die soute. Vir die voorkoming van water-soutwanbalans gelyktydig met diuretika neem pasiënte kaliumspaarmiddels (Asparkam of analoog Panangin).

Dit is onmoontlik om niersiekte self te behandel - die inflammatoriese proses sal vinnig vorder, wat ernstige gevolge veroorsaak. Sommige dwelms kan slegs in die hospitaal geneem word, onder toesig van 'n nefrolog. Pyn in die lumbaalstreek en verswakte urinering is 'n sein om mediese hulp te soek.

Aanwysings vir gebruik

Antibiotika word altyd voorgeskryf. inflammatoriese prosesse te bestry met glomerulonefritis en piëlonefritis, as hierdie siektes ontwikkel teen die agtergrond van die aktiwiteit van patogene bakterieë.

Voordat u hierdie groep dwelms voorskryf, is dit nodig om 'n bakteriese urinkultuur te maak, wat dit toelaat identifiseer 'n spesifieke patogeen en vind die regte medisyne.

Hoe om die ontleding op die tenk te saai, lees ons artikel.

Die indikasies vir die voorskryf van antibiotika is ook die volgende patologieë en faktore:

  • moontlike ontwikkeling van sepsis,
  • risiko dat akute siektes chronies word,
  • ernstige dronkenskap
  • enige chroniese skade aan die nierweefsel
  • terugvalle van chroniese siektes wat verband hou met verskeie komplikasies,
  • verminderde immuniteit
  • siektes in die gevorderde vorm waarteen inflammasies ontwikkel.

Antibiotika word altyd voorgeskryf aan pasiënte wat hemodialise ondergaan.

Dit is te wyte aan die feit dat wanneer dit tydens hemodialise toegedien word die kateter altyd bestaan risiko van bakteriële infeksie. Antibiotika word ook gebruik om bakteriese infeksies na nieroperasies te voorkom en na die oorplanting van hierdie organe.

Effek van antibiotika op die niere

Antibiotika onderdruk patogene mikroflora, wat ontwikkel in die weefsels van die niere en veroorsaak die voorkoms van inflammatoriese prosesse.

(Die prentjie is klikbaar, klik om te vergroot)

Die probleem is dat sulke middels altyd nie net patogene uitskakel nie, maar ook goeie bakterieëwat nodig is vir die funksionering van die niere. Dit kan lei tot komplikasies (insluitende nierversaking).

Daarom is dit nodig om nie net antibiotika in ooreenstemming met die siekte te selekteer nie, maar ook daarna 'n kursus van inname van probiotika, wat die balans van voordelige bakterieë herstel.

Maar selfs met so 'n herstellende behandeling op die agtergrond van die verloop van antibiotika in 'n pasiënt vir 'n geruime tyd na die opname kan pyn in die niere manifesteer. Dit is normaal as die pyn verdraaglik is, en hierdie effek gaan gewoonlik binne enkele dae op sy eie weg.

die afhangende van die veroorsakende middel en die oorsake van die inflammatoriese proses kan toegeken word aan antibiotika van verskillende groepe, wat hul eie eienskappe, indikasies en verskille in newe-effekte en effektiwiteit het:

  1. Aminopenicillin. Hulle word in die meeste gevalle aangestel, aangesien hulle 'n wye spektrum van aksie het en die minste giftig is. Kan tydens swangerskap gebruik word. Die mees algemene middels in hierdie groep is Penisillien en Amoksisillien.
  2. Makroliede (Wilprafen of Sumamed). Slegs sommige verteenwoordigers van patogene mikroflora toon sensitiwiteit vir sulke middels, daarom word hierdie middels slegs in sommige gevalle voorgeskryf, maar terselfdertyd toon hulle hoë doeltreffendheid ten opsigte van mikroörganismes wat vir hulle sensitief is.
  3. Kefalosporiene. Aangestel met purulente inflammatoriese prosesse (Cefalexin, Klaforan, Tamycin, Zinnat).
  4. Nitrofurans. In die meeste gevalle word sulke antibiotika goed geduld deur pasiënte, en word dus voorgeskryf indien daar ander kontraindikasies is. Hulle is aktief teen baie bekende patogene. Onder hierdie middels is Furamag en Furadonin die bekendste.
  5. Aminoglikosiede. Potente antibiotika wat voorgeskryf word vir ernstige siektes en in gevorderde gevalle. Met 'n verswakte immuniteit word sulke middels gekontraïndikeer, aangesien hulle dronkenskap van die liggaam kan veroorsaak. Sulke dwelms sluit in Amikasien en Gentamacin.
  6. Fluoroquinolones (Levofloxacin, Nolitsin). Ook relevant wanneer patologieë met komplikasies uitgevoer word, maar met 'n oordosis kan 'n manifestasie wees van sterk newe-effekte.

Slegs 'n spesialis kan die toepaslike antibiotika akkuraat bepaal nadat hy die geskiedenis bestudeer het en die erns en oorsaak van die siekte bepaal.

Naam en beskrywing van dwelms

Vir ontstekings wat in die nier se weefsels versprei het, die volgende antibiotika dwelms:

Die dwelm is 'n breë spektrum, wat in pilvorm beskikbaar is. In swangerskap, hipersensitiwiteit vir die middel en voor 18, kan die middel gebruik word, maar met omsigtigheid en slegs onder die toesig van die behandelende dokter.

Neem die antibiotika is nodig in die hoeveelheid van 0,4 of 0,8 gram, afhangende van die erns van simptome twee keer per dag. Die dwelm het baie newe-effekte: krampe en bewing van ledemate, duiseligheid, abdominale pyn, winderigheid, glomerulonefritis, angioedeem, pruritus, tagikardie, brongospasma en 'n aantal ander afwykings wat verskillende stelsels van die liggaam beïnvloed.

'N Kragtige dwelm waarvan die behandeling eers uitgevoer word met die gebruik van die volle dosis, maar later met 'n afname in die simptome van inflammasie, word die dosis verminder. Kinders word nie 'n antibiotika voorgeskryf nie, die dosis vir volwassenes is nie meer as twee tablette per dag nie.

Newe-effekte van die geneesmiddel sluit in winderigheid, naarheid en braking, abdominale pyn, eetlusverlies. Die instrument is kontraindikasie in geval van hipersensitiwiteit en epilepsie.

Die geneesmiddel word in die vorm van tablette of oplossings vir inspuiting verkoop. Die dosis wissel een keer per dag in die reeks van 0,2-0,7 gram. Wanneer hipersensitiwiteit vir die geneesmiddel sulke nadelige reaksies soos naarheid en braking, aptytverlies ontwikkel, afneem in die vlak van leukosiete in die bloed, moegheid, duiseligheid en algemene swakheid.

Antibiotiese kefalosporien groep, wat 'n lae giftigheid het en kan gebruik word vir nierontsteking by kinders en swanger vroue. Die dosis is 1-2 gram van die geneesmiddel tot twee keer per dag. Die totale daaglikse dosis mag nie 4 gram oorskry nie.

Newe-effekte van ceftriaxoon in geval van individuele onverdraagsaamheid kan pruritus, urtikaria, serumsiekte, anafilaktiese skok, disfunksies van die spysverteringstelsel, bloedarmoede, nasale bloeding wees.

Dit geld ook vir kefalosporiene, maar is beskikbaar in die vorm vir intramuskulêre en intraveneuse toediening. U kan die geneesmiddel tot twee keer per dag gebruik, 1-2 gram elke keer. Vir hierdie middel, naarheid, braking, diarree, pynlike sensasies by inspuitingsterreine en nierprobleme is tipiese newe-effekte.

Dit het 'n klein aantal kontraindikasies in vergelyking met ander middele, maar dit is ondoeltreffend as die siekte ernstig word met komplikasies. Beskikbaar in die vorm van 'n oplossing vir inspuitings en tablette. Die toelaatbare daaglikse dosis van die geneesmiddel - 2 gram (kan een of twee keer per dag gebruik word).

Newe-effekte is dermatologiese uitslag en pruritus, dysbiose, naarheid, braking, diarree, die ontwikkeling van stomatitis, leukopenie, nefritis en nefropatie.

Laag-toksiese antibiotika, wat egter voorgeskryf word met nierversaking en tydens swangerskap en borsvoeding. Met 'n oordosis moontlike pyn in die maag, atriale fibrillasie, die manifestasie van allergiese reaksies.

Vir die behandeling van kinders is dit toelaatbaar om die geneesmiddel te gebruik in 'n dosis tot 40 milligram per kilogram baba gewig per dag, en verdeel die dosis in 2-4 dele. Vir volwassenes word hierdie tablette aanbeveel in 'n hoeveelheid van 200 tot 400 milligram per dag deur die dosis te verdeel sodat die geneesmiddel elke ses uur geneem word. Die totale duur van die verloop van behandeling is hoogstens 10 dae.

Die middel van die eerste generasie van die groep fluorokinolone. Meestal vir hospitaalinfeksies voorgeskryf, wat inflammatoriese prosesse in die niere veroorsaak. Met hipersensitiwiteit, swangerskap en borsvoeding word die geneesmiddel gekontraïndikeer.

Afhangende van die erns van die siekte word 'n dag voorgeskryf van 0,5 tot 1,5 gram van die geneesmiddel wat twee keer per dag met 'n interval van 12 uur geneem word. Newe-effekte - bewing, hoofpyn, moegheid en duiseligheid.

Antibiotika is dwelms wat eie is aan 'n groot aantal newe-effekte. Om hierdie rede word die onafhanklike keuse van sulke middels deur pasiënte heeltemal uitgesluit: slegs so 'n dokter kan so 'n middel voorskryf en die dosis bepaal.

Hoe om die niere te herstel na behandeling?

By die gebruik van nier antibiotika sterf nie net patogene mikroflora nie, maar ook "vriendelike" bakterieë, en sulke middels kan pynlike sensasies in die niere veroorsaak.

Sulke pyn kan verminder of uitgeskakel word deur simptomatiese behandeling met pynstillers voorgeskryf deur 'n dokter. Dit is moontlik om die herstel van die niere na antibiotiese terapie op die volgende maniere te versnel:

  • Om die immuniteit te versterk en die voordelige mikroflora te herstel, is dit nodig om meer vrugte en groente te verbruik en vir 'n rukkie swaar vleisgeregte te laat vaar.
  • In die eerste week na die einde van die behandeling kan probiotika dronk wees, hoewel dit in die meeste gevalle nodig is vir ouer en ouer mense: mense onder 30 jaar moet kefir, jogurt en maaskaas gebruik om die mikroflora in die liggaam te herstel.
  • In die vroeë dae is dit belangrik om die daaglikse behandeling ten volle te verslap, asook om oormatige fisiese inspanning te voorkom.
  • Met 'n verswakte immuniteit, is dit wenslik om 'n verloopskursus te ondergaan.

In die meeste gevalle word negatiewe reaksies van die liggaam en komplikasies na antibiotiese behandeling nie waargeneem nie.

As sulke gevolge teenwoordig is, is dit maklik om van hulle ontslae te raak, voorkomende aanbevelings in ag neem, maar in sommige gevalle kan bykomende behandeling nodig wees, wat die nefrolog of die terapeut sal help bepaal.

Watter antibakteriese middels wat vir piëlonefritis geneem word, leer uit die video:

Basiese beginsels van die behandeling van nierontsteking

Die behandeling van die akute tydperk word uitgevoer in 'n urologiese of nefrologiese hospitaal en sluit in: bedrus, dieet, antibakteriese en simptomatiese terapie.

Buitepasiënt behandeling is slegs moontlik in die geval van 'n ligte verergering van kroniese piëlonefritis. Homeuronefritis word altyd in die hospitaal behandel.

Antibiotika vir inflammasie van die niere en blaas (stygende infeksie) word voorgeskryf na urinekultuur vir steriliteit en bepaling van die sensitiwiteit van die patogeen.


In die afwesigheid van positiewe dinamika word die antibakteriese middel binne twee dae vervang.

As dit onmoontlik is om ontledings te doen, word voorkeur gegee aan breë spektrum antibiotika.

Behandeling van piëlonefritis word in drie fases uitgevoer:

  1. Basiese antibiotiese terapie,
  2. Gebruik van uroseptika,
  3. Anti-terugval, voorkomende maatreëls.

Vir glomerulonefritis:

  1. Sistemiese gebruik van antibiotika met hoë aktiwiteit vir streptokokke infeksie.
  2. Patogenetiese middels.

Vir empiriese (aanvanklike) terapie is dit verkieslik om beskermde penisilliene en die derde generasie kefalosporiene te gebruik.

Verkieslik parenterale (intraveneuse en intramuskulêre) toediening van geneesmiddels.

penisilliene

Beskermde penisilliene word bereken teen 'n dosis van 40-60 mg / kg vir volwassenes en 20-45 mg / kg by kinders. Die daaglikse dosis word in 2-3 dosisse verdeel.

  • Amoksisillien / Klavulanaat (Augmentin, Amoxiclav),
  • Amoksisillien / sulbaktam (Trifamox).

Berekening van die dosering word uitgevoer, met die fokus op die inhoud van amoksisillien.

Inhibitor penisilliene is hoogs effektief teen Escherichia coli (Escherichia), Klebsiella, Proteïeninfeksie, Entero, Staphylo en Streptococcus.

Penisillien word oor die algemeen goed geduld deur pasiënte weens lae toksisiteit, uitsonderings is individuele sensitiwiteit en onverdraagsaamheid teenoor die bestanddele van die geneesmiddel.

Newe-effekte sluit allergiese reaksies en dyspeptiese versteurings in.

In nefritiese sindroom word voorkeur gegee aan bensielpenisillien (1 miljoen IE tot ses keer per dag, 'n kursus van 10 dae).

By die opsporing van 'n Pseudomonas aeruginosa word 'n kombinasie van anti-pusicidale penisilliene Pipracil, Sekuropen voorgeskryf met aminoglikosiede van die tweede of derde generasie (Gentamicin, Amikacin).

Сочетание с фторхинолонами (Ципрофлоксацин) применяют при наличии противопоказаний к применению аминогликозидов (нарушение функции почек, дегидратация, поражение вестибулярного аппарата, аллергические реакции).

Die behandeling word streng onder die beheer van biochemiese bloedparameters uitgevoer, as gevolg van die risiko van hipernatremie en hipokalemie.

Antibiotika van keuse vir die behandeling van niere by swanger vroue

  • kefalosporiene,
  • Beskermde penisilliene,
  • Makroliede (eritromisien, josamisien).

Hierdie middels het nie 'n teratogene effek, lae toksisiteit nie en is effektief teen bakterieë wat ontsteking van die niere veroorsaak, waardeur hulle tydens swangerskap gebruik kan word.

Makroliede het 'n lae aktiwiteit teen patogene, dus word hulle selde gebruik in sagte vorms van herhaling van chroniese ontsteking van die niere in kombinasie met ander middels.

Tydens borsvoeding word dwelms wat nie in borsmelk ophoop nie, gebruik: Amoksisillien-, Cefoperazon-, Cefobid- en nitrofuran-derivate.

Tydens laktasie is oksikinoliene, derivate van nalidixiensuur, chloramfenikol, tetrasikliene, aminoglikosiede, sulfonamiede en trimetoprim verbied.

Gebruik van antibiotika vir urolithiasis by mans en vroue

Urolitiasis word beskou as die hoofoorsaak van obstruktiewe piëlonefritis.

Op die agtergrond van antispasmodiese, pynstillende, ontgiftingsbehandeling verbind antibakteriese middels:

  • Aminoglikosiede (Gentamicien, Tobramisien, Amikasien),
  • 3de generasie kefalosporiene,
  • Carbopenems (Tienam),
  • Fluoroquinolones (Ofloxacin, Ciprofloxacin).

Nierversaking

Tydens die uitwissing (vernietiging) van die patogeen by pasiënte met nierinsufficiëntie moet antibiotika gekies word volgens die graad van aktiwiteit vir die patogene flora en die afwesigheid van 'n nefrotoksiese effek.

Erytromisienpreparate word gebruik in kombinasie met kefalosporiene en beskermde penisilliene.

Moenie gebruik nie:

  • aminoglikosiede,
  • Eerste generasie kefalosporiene,
  • Beta Lactams
  • monobactams

Die gebruik van uroseptika

Terapie word vir langer as een maand voorgeskryf.

  1. Nitrofuran derivate (Furacilin, Furazolidone, Furagin, Furamag).

Hulle het 'n wye spektrum van aktiwiteite, is effektief teen antibiotiese weerstandbiedende stamme. Hoogs aktief teen staphylo- en streptokokinfeksies, enterokokke, enterobakterieë, trichomonads, Klebsiella.

Aangedui tydens swangerskap. Toegestaan ​​om te gebruik tydens laktasie.

Hulle het 'n hoë voorkoms van newe-effekte (dyspeptiese afwykings, brongospasma, pulmonale edeem, allergiese reaksies, skade aan die sentrale senuweestelsel, het 'n toksiese effek op bloed selle en lewer). Nie verenigbaar met alkoholinname nie.

  1. Nie-gefluoreerde kinolone (nalidixiensuur of nevigrammon, negram, palin).

Aktief teen Escherichia, Klebsiella, Pseudomonas aeruginosa, Proteus.

Nie verenigbaar met nitrofurans nie. Aangedui in nierversaking.

Newe-effekte sluit in: sitopeniese reaksies, galstasis, hemolitiese anemie, versteurings van die spysverteringskanaal.

In die akute proses is nie van toepassing nie, weens die lae konsentrasie in die urine.

Anti-terugval terapie

Die hoofredes vir gereelde herhalings is onvoldoende antibiotiese terapie (keuse van die geneesmiddel sonder aktiwiteit aan die patogeen, lae dosisse, verslawing aan die antibiotika met verlengde of herhaalde toediening, onvoldoende behandelingsduur en gebrek aan anti-terugvalbehandeling). Evaluering van die dinamika van behandeling is slegs moontlik onder die konstante beheer van mikrobiologiese ondersoek van urine.

Doeltreffende gebruik van kruie medisyne met 'n verandering van toegepaste kruie elke twee weke, om verslawing te vermy.

Voorskryf dwelms wat antispasmodiese, anti-inflammatoriese en diuretiese effekte (Cystone, Canephron, Schillington) het.

Kontraindikasies vir kruie terapie is individuele onverdraagsaamheid, allergiese reaksies, hiperoksalurie, displasie, aangebore afwykings van die niere en urineweg.

Dit is belangrik om te verstaan ​​dat dit onmoontlik is om nierontsteking met kruie en homeopatie te genees. Die enigste geneesmiddel vir nierontsteking is antibiotika. Selfbehandeling kan lei tot ernstige purulente komplikasies en eindig met nierversaking.

Bykomende behandelings

Ek

In die akute tydperk van piëlonefritis voorgeskryf bedrus en dieet 7-A, met 'n geleidelike uitbreiding van die dieet. Drinkbehandeling tot 2 liter per dag.

Hulle doen ontgifting met Ringer se oplossings, glukose. Disaggregant (pentoxifylline) word voorgeskryf om sekondêre nefroklerose te verminder. Hul gebruik is kontraindikasie vir pasiënte met hematurie.

In geval van erge pynsindroom word antispasmodika voorgeskryf (Drotaverin, Platyphyllin) en Pynstillers (Nimesulide, Ketorolak, Diklofenak).

In die versterkende doeleindes gebruik vitamiene B, askorbiensuur.

In remissie word spa behandeling, fisioterapie oefeninge, vitamienterapie en fisioterapeutiese prosedures aanbeveel.

II

Wanneer glomerulonefritis die gebruik van sout ernstig beperk.

Drink af tot 1 liter per dag. Bed rus tot twee weke.

  1. Diuretika (saluretiki, osmodiuretiki),
  2. Antihipertensiewe middels
  3. Antihistamiene.

Die keuse van patogenetiese middels hang af van die vorm van glomerulonefritis.

Vir hematuriese is dit verkieslik om antistolmiddels en antiplatelet-middels (heparien, chimes) te gebruik, ten einde mikrorotvorming te verminder en verdere skade aan die glomerulêre membraan.

Nie-steroïede anti-inflammatoriese en kinolien agente is ook effektief.

Wanneer nefrotiese vorm voorgeskrewe glukokortikosteroïede (deksametason, prednisoon), sitostatika, chimes, heparien.

Immunosuppressante word by die gemengde behandeling gevoeg.

piëlonefritis

Nie-spesifieke inflammatoriese proses in die renale parenchiem met betrokkenheid van die nierbuisies en letsels van die renale pelvis-nierstelsel.

Die belangrikste patogene is: E. coli, entero en stafilokokkus, chlamydia, mikroplasma infeksie.

Die aanvang van die siekte is akuut: hoë koors, ernstige rugpyn, braking, abdominale pyn, dysuriese versteurings. Daar is 'n verband tussen inflammasie van die niere en die onlangs oorgedra derm infeksie, tonsillitis, 'n aanval van urolithiasis.

Die inflammatoriese proses kan wees:

  • primêre (geen obstruksie van die boonste urineweg nie)
  • sekondêre (obstruktiewe).

In die regte tyd word die ongekende akute piëlonefritis 'n chroniese siekte met progressiewe skade aan die niervate en glomeruli.

glomerulonefritis

Dit is 'n groep siektes met 'n immuun-inflammatoriese meganisme van glomerulêre skade, verdere betrokkenheid by die interstitiële weefselproses. Moontlike uitkoms in nefrosklerose met chroniese nierversaking.

Die hoofoorsaak van die siekte is Streptococcus groep A.

Volgens sy kursus kan die ontstekingsproses wees:

  • akute (gewoonlik 'n gunstige uitkoms met herstel, die proses kan gekroon word),
  • subakute (kwaadaardige kursus met akute nierversaking, dikwels noodlottig),
  • chroniese (voortdurend progressiewe kursus, met die ontwikkeling van chroniese nierversaking, as gevolg van ernstige, onomkeerbare skade aan die glomerulêre keldermembraan, sirkulerende immuun komplekse).

Die uitkoms van glomerulonefritis is: membraneuse, interstisiële, fokale, diffuse proliferatiewe nefritis.

Kliniese onderskeidende akute glomerulonefritis met:

  1. Nefritiese sindroom (onuitdrukte edeem, hematurie, urine word die kleur van vleisslaap, verhoogde bloeddruk),
  2. Nefrotiese sindroom (swelling van die gesig, enkels, laer bene, ascites is moontlik in ernstige gevalle),
  3. Geïsoleerde urinêre sindroom (ligte edeem en hematurie),
  4. Nefrotiese met hematurie en hipertensie.

Nier skade is altyd bilateraal, pyn word nie uitgespreek nie.

Materiaal voorberei:
Infeksiesiekte dokter Chernenko A. L.

Hoe word effektiewe medisyne gekies?

Kubitis of nefritis word vergesel deur inflammasie in die nierarea en veroorsaak pyn in die lumbale gebied. Die siekte kom voor as gevolg van bakterieë en kieme wat ons niere deur die bloed binnedring. Die infeksie word veroorsaak deur Escherichia coli of Streptococcus. Daarbenewens kan jade verskriklike komplikasies veroorsaak, moenie die reis na die dokter vertraag nie, en begin behandeling en neem die medisyne betyds.

Behandeling van inflammasie is gebaseer op die gebruik van medisyne in kombinasie met tradisionele medisyne, asook prosedures wat daarop gemik is om die immuunstelsel te versterk. By piëlonefritis hou dokters die hoof beginsels vas: diagnose van die siekte, eliminasie, voorkoming van terugval, eliminasie van simptome, konstante monitering van die pasiënt.

Die behandeling begin met die inname van antibiotika. Antibiotika vir niersiekte is baie effektief omdat hulle die infeksie effektief uitskakel. Die duur van die behandeling is 5 tot 12 dae. Optel antiseptika vir jade kan slegs dokter-uroloog na 'n deeglike diagnose. Vir hierdie doel word 'n reeks toetse uitgevoer om die veroorsakende middel van 'n infeksie te bepaal: 'n virus, 'n swam of 'n bakterie. Ook bepaal deur die sensitiwiteit van die stimuli vir die geneesmiddel. Die erns van die siekte speel 'n belangrike rol in die aanstelling van behandeling. Byvoorbeeld, 'n ligte graad kan met antibiotika in pille behandel word, en ernstig - vereis behandeling met inspuitings (soms intraveneuse vloeistowwe). Deur die naam van die veroorsakende agent, die kompleksiteit van die siekte en die sensitiwiteit vir dwelms te ken, sal die dokter die mees geskikte geneesmiddel voorskryf wat produktiewe behandeling sal verskaf.

Watter antibiotika word die meeste deur dokters voorgeskryf?

Die algemeenste voorgeskrewe antibiotika is aminopenisiliene, kefalosporiene en fluorokinolone. Aminoglikosiede en makroliete word minder algemeen voorgeskryf. Elkeen van hierdie groepe word onder sekere toestande van die siekte gebruik. Die algemeenste voorgeskrewe urologiese antibiotika is in die volgende groepe:

  1. Aminopenicillin groep. Dit word aanvaar om die volgende voorgeskrewe medikasie te dra - "Amoxillisien" en "Penisillien." Hulle waarborg effektiewe behandeling wanneer Escherichia coli en enterokokkus die veroorsakende middel van infeksie is. 'N Veilige groep wat selfs tydens swangerskap voorgeskryf kan word.
  2. Kefalosporien groep. As die siekte gepaard gaan met purulente ontsteking, dan word met die inflammasie van die niere voorgeskryf "Claforan", "Zinnat", "Tsiprolet", "Ceforal", "Tamycin", "Cefalexin". Die gebruik van hierdie pille help om die pasiënt se welsyn op ten minste die 3de dag van behandeling te verbeter. Veral die moeite werd om "Cephalexin" te noem. Die behandelingsstof van hierdie geneesmiddel 7-ACC op kort termyn verhoed dat die oorgang van die inflammatoriese proses in 'n komplikasie plaasvind.
  3. Fluoroquinolonegroep. Dit is "Levofloxacin", "Moxifloxacin", "Nolitsin". Toeken met komplikasies en chroniese vorme. Het 'n aantal kontraindikasies.
Terug na inhoudsopgawe

Ander antibiotika groepe

  1. Aminoglikosiedgroep. Aangestel in die gevorderde stadium van die siekte ("Netilmicin", "Gentamatsin", "Amikatsin"). Hierdie tablette het 'n giftige effek op die liggaam, jy kan dit nie lank neem nie.
  2. Groep nitrofurans. Heeltemal 'n lang tyd en suksesvol gebruik vir behandeling. Helder verteenwoordigers - "Furadonin", "Furamag".
  3. Groep makroliede. Voorbereidings van hierdie kategorie "Sumamed" en "Vilprafen" is effektief teen sekere bakterieë. Toegestaan ​​die aanstelling van adolessente vanaf 14 jaar.

Afsonderlik is dit die moeite werd om uroseptika te noem - hierdie middels, soos antibiotika, beïnvloed die urienweg en het 'n antiseptiese effek. Baie selde, dokters voorskryf inspuitings vir inflammasie van die niere. Hulle kan vinnig optree omdat hulle vinnig geabsorbeer word, anders as tablette, of in die geval wanneer tablette alleen nie genoeg is nie. En moenie self die keuse van antibiotika maak nie, raadpleeg jou uroloog voordat jy na die apteek gaan.

Amoksisillien is een van die gewilde antibiotika.

So, onder hierdie groepe dwelms, is die bekendste antibiotika Amoxicillin, Ampicillin, Amoxiclav, Norfloxacin, Ofloxacin. Hierdie groep dwelms is al lank gebruik en het die taak suksesvol hanteer. Onder die inspuitbare antibiotika moet gekies word "Cefatoksim", "Cefazolin."

Onthou, die dosis word individueel aangepas vir elke pasiënt, afhangend van die erns van die siekte en die infeksie wat die ontsteking veroorsaak het. In 'n kursus met antibiotika, sal die dokter ook probiotika skryf wat die liggaam sal help om te herstel ná aktiewe behandeling, aangesien antibiotika is geneig om die dermflora te bederf.

Watter middels moet tydens swangerskap behandel word?

Dit is belangrik om die voorkoms van inflammasie tydens swangerskap te voorkom. Dokters beskou 'n gevaarlike tydperk om 22 tot 40 weke te wees. Jy moet reg eet, dit is raadsaam om die inname van 'n groot hoeveelheid sout en vloeistowwe te beperk, genoeg slaap te kry, baie te stap, warm te dra. Hierdie eenvoudige truuks sal komplikasies voorkom. Andersins moet u met die hulp van dokters toevlug. Volgens statistieke van mediese navorsing, is daar tot 10% van die swanger vroue siasitis, tot 2% van die swanger vroue ly aan piëlonefritis en het 'n klein persentasie siektes van die urienweg.

Behandeling kan op geen manier geïgnoreer word nie, sowel as selfbehandeling. Die gevolge kan gevaarlik wees, selfs premature arbeid. Daarom, die behandeling van vroue sit in 'n hospitaal waar hulle onder die toesig van dokters. Dit is streng verbode om dwelms gedurende hierdie tydperk te gebruik, dus, voordat u verder gaan na dwelmbehandeling, beveel nefrologen veiliger metodes aan. Eerstens - 'n dieet (sonder sout en pittige kosse), tweedens - om genoeg water te drink. Dokters mag kruiemiddels voorskryf. Antibakteriese middels in die behandeling van inflammasie van die niere word slegs voorgeskryf wanneer ander tipes behandeling nie help nie. In hierdie geval word inspuitings voorgeskryf wat ons reeds "Ceftriaxone" en "Ceazolin" ken.

Oorsake van inflammasie

Nierontsteking kan op verskillende ouderdomme wees. In gevaar is:

  • klein kinders
  • vroue 18-30 jaar oud
  • mans na 50 jaar (weens die geneigdheid om prostaat adenoom te ontwikkel).

Die hoof oorsaak van inflammasie is die inname van patogene mikroörganismes in die niere van ander organe, deur die bloed, limf. Meestal is dit streptokokke wat van infeksie in die respiratoriese organe kom (met tonsillitis, faritis).

Voorbedoelde faktore:

  • swangerskap,
  • hipotermie,
  • diabetes,
  • Urolithiasis,
  • hartsiektes
  • infeksies van die genitourinary stelsel
  • operasies op die pelviese organe,
  • verswakte immuniteit.

Vind uit hoe om Palin vir sistitis en ander urologiese siektes te gebruik.

Lees hoe om cranberry sap te maak en hoe om dit te gebruik vir nierprobleme by hierdie adres.

Tekens en simptome van die siekte

Afhangende van die vorm van inflammasie - akuut of chronies, kan die simptome verskil.

Akute ontsteking van die niere word gekenmerk deur 'n skielike aanvang en ernstige simptome:

  • temperatuur tot 40 o C,
  • oormatige sweet
  • Erge pyn in die lumbale streek,
  • kouekoors,
  • pynlike urinering
  • naarheid en braking.

Onsuiwerhede van pus kan in die urine gevind word weens 'n komplikasie in die vorm van die vorming van renale absesse. Uitdrukte troebelheid van urine en hematurie. As inflammasie bilateraal is, kan tekens van nierversaking voorkom.

Chroniese ontsteking word 'n gevolg van akute en akute. Die simptome is minder uitgesproke:

  • swakheid
  • hoofpyn,
  • ligte vel
  • gereelde urinering,
  • spierpyn
  • swak eetlus.

diagnose

Voordat antibiotika voorgeskryf word om inflammasie te beveg, voer die dokter 'n aantal diagnostiese toetse uit:

Maak seker dat jy die tipe mikro-organismes wat die siekte veroorsaak het en die sensitivity daarvan vir antibiotika, uitvind. Om dit te doen, voer 'n bakteriologiese analise van urine uit.

Aminopenitsilliony

As 'n reël begin behandeling met aminopenisiliene. Dit sluit in amoksisillien en penisillien. Hulle is effektief teen Escherichia coli en Enterococcus. 'N Beduidende nadeel is dat hulle nie teen die hoofoorsakende middels van piëlonefritis optree nie. Penisilliene mag tydens swangerskap en laktasie gebruik word.

Antibiotika tweede stadium

Die dokter voorskryf slegs sekere antibiotika vir ernstige vorms van inflammasie. Hulle kan slegs in die binnepatient-omgewing gebruik word. Daar is verskeie groepe sulke dwelms.

aminoglikosiede:

Die dokter kies die dosis van elke antibiotika afhangende van die pasiënt se verdraagsaamheid, algemene toestand, erns van kliniese manifestasies.

Toelating aminoglikosiede kan gepaard gaan met newe-effekte:

  • gehoorgestremdheid
  • omkeerbare nierversaking.

Hulle word nie voorgeskryf vir nierversaking, skade aan die ouditiewe senuwee, uremie, bejaardes en swanger vroue nie.

Daarbenewens kan u aansoek doen:

  • 3de en 4de generasie kefalosporiene (Cefpirim, Ceftriaxone),
  • karbamazepiene (Imipenem, meropenem).

Kyk na 'n seleksie van effektiewe metodes om pyn te behandel tydens urinasie by vroue.

'N Lys en karakterisering van pille vir ontsteking van die blaas kan in hierdie artikel gesien word.

Gaan na http://vseopochkah.com/mochevoj/mocheispuskanie/rezi-u-muzhchin.html en leer oor die moontlike oorsake en metodes van die behandeling van pyn aan die einde van urinering by mans.

Algemene reëls van toepassing

Антибиотики — это препараты, которые обладают избирательным действием в отношении определенных бактерий – возбудителей воспаления. Применять их можно несколькими способами – в виде таблеток, капсул, суспензий, инъекций.

Die orale roete is baie gerieflik indien die terapeutiese effek van die geneesmiddel nie onder die invloed van die gastroïntestinale ensieme verlore gaan nie. Inspuitings word toegedien met ingewikkelde vorms van inflammasie van die niere, sowel as indien daar probleme met die spysverteringstelsel is. Hierdie metode om antibiotika te neem, maak dit moontlik om binne 'n kort tyd die maksimum konsentrasie van die aktiewe stof in die liggaam te bereik, om die spysverteringskanaal te omseil.

Beginsels van antibiotiese behandeling:

  • die dosis moet gekies word sodat die optimale konsentrasie in die niere bereik word,
  • Soms aan die begin van behandeling word 'n laad dosis van 'n antibiotika toegedien, die konsentrasie word geleidelik verminder,
  • die minimum verloop van die dwelm moet minstens 7-10 dae wees,
  • antibakteriese geneesmiddel is gekies gebaseer op die resultate van die baccosev urine,
  • as die veroorsakende middel van inflammasie onbekend is en dit onmoontlik is om te wag vir die resultate van bakposev weens verswakking van die pasiënt se welsyn, gebruik breë spektrum antibiotika,
  • in die afwesigheid van verbetering van die kliniese prentjie op die 3de dag van behandeling, word die dosis dwelms aangepas of verander na 'n ander, sterker een,
  • Ernstige gevalle van inflammasie kan 'n kombinasie van verskeie antibiotika vereis.

Waarskynlike komplikasies

Ongelukkig is die gebruik van antibiotika belaai met nie net die dood van patogene bakterieë nie, maar ook die newe-effekte wat deur die middels veroorsaak word:

  • dysbiosis,
  • sproei,
  • weerstand van die patogene mikroflora aan die antibiotika met die verkeerde gebruik daarvan,
  • allergiese reaksie (voordat u die medisyne neem wat u nodig het om allergie toetse te maak).

Video. Spesialis van die Moscow Doctor Clinic oor die reëls vir die gebruik van antibiotika in inflammasie van die niere:

Kyk na die video: Uitscheiding 2. Nierprocessen (September 2019).

Loading...