Gewilde Poste

Editor'S Choice - 2019

Intraduele papilloma van die melkklier - wat dit is en hoe om dit te behandel

Verlies van die tepel en borspyn is nie noodwendig tekens van kanker nie. Soortgelyke simptome is kenmerkend van siektes wat verband hou met goedaardige gewasse in die borsweefsel. Onder hulle - intraduktiewe papilloma. Vanweë sy kenmerkende eienskappe word dit op die stadium gediagnoseer wanneer dit behandel of verwyder kan word, en die bors behou. Nadat u enige eksterne veranderinge of ongewone sensasies in die melkkliere gesien het, moet die vrou ondersoek word om die aard van die siekte te bepaal. Vir vroeë diagnose is voorkomende ondersoeke van groot belang.

inhoud:

  • Wat is 'n siekte
  • Oorsake van siekte
  • Simptome en tekens van die siekte
  • Klassifikasie van intraduktiewe papillomas
  • Diagnose van die siekte
  • Behandeling van die siekte


Wat is 'n siekte

Intraduktiewe papillomas is goedaardige gewasse in die melkkanale van die klier. Hulle lyk soos groei op die binneste oppervlak van die buise en bestaan ​​uit sistiese holtes wat gevul is met vloeistof. Hierdie siekte is 'n vorm van nodulêre mastopatie. Gevorm in plekke van uitbreiding van die melkagtige kanale wat tydens mastopatie voorkom. Papillomas kan beide in een bors en in albei voorkom.

Oorsake van siekte

Die hoofoorsaak van intraduktiewe papillomas van die bors is hormonale afwykings in die liggaam. Die siekte kom voor by meisies wat eers puberteit bereik het, en by vroue tydens menopouse. Die siekte kan oorerflik wees. Dit is meer algemeen by nie-seksuele vroue van seksuele ouderdom. Na 40 jaar is vroue van enige kategorie meer geneig om te verskyn.

Faktore wat bydra tot die voorkoms van hormonale wanbalans, veroorsaak die voorkoms van papillomas:

  • inflammatoriese siektes van die eierstokke en baarmoederbyvoegsels,
  • endokriene klier siektes
  • aborsies
  • weiering van borsvoeding,
  • vetsug
  • behandeling met hormonale middels of verkeerde gebruik van hormonale voorbehoedmiddels,
  • rook,
  • stres.

Simptome en tekens van die siekte

Een van die kenmerkende simptome van die siekte is die voorkoms van ontslag van die tepels, waarvan die intensiteit toeneem met die bors van die bors. Deursigtige hoogtepunte kan kleurloos wees of verskillende kleure hê. Rooierige ontlading vind plaas as gevolg van die skending van die struktuur van bloedvate in die gebied van die tumor. As ontsteking in die area van die papilloma voorkom, word die kleur van die afskeiding geel of groen. Nog 'n simptoom is pyn terwyl jy die klier raak of druk.

Intraduele papilloma lyk soos 'n sagte wrat op die been. Om dit te draai, lei tot skade, bloed in die kanale, asook weefselnekrose. Die grootte van papillomas wissel van 2 mm tot 2 cm. Groot papillomas kan soms gevoel word. Daar is 'n effense vergroting van die bors as gevolg van edeem wat voorkom tydens inflammasie van die weefsels in die papillomarea.

Klassifikasie van intraduktiewe papillomas

Die struktuur onderskei alleenstaande papillêre gewasse (enkel), gewoonlik nader aan die tepels, en veelvoudig, dikwels in die perifere gebied van die klier. Sulke formasies word dikwels hergebore, word kwaadaardig.

Atipiese selle met 'n ongewone struktuur, grootte en vorm kan gevind word in papillomas. Die teenwoordigheid van sulke selle verhoog die waarskynlikheid van tumor degenerasie.

Laboratoriumdiagnostiese metodes

Sitologiese ondersoek. Eksterne tekens van die siekte is soortgelyk aan die simptome van kanker. Om sodoende die aard van die neoplasma te bepaal, word 'n studie van die vloeistof wat uit die tepel uitgeskei word, vereis. Vir hierdie doel word 'n smeer geneem om atipiese selle op te spoor.

Bloedtoets vir tumor merkers. 'N Bloedtoets word gedoen om borskanker tumor merkers op te spoor.

biopsie Die geaffekteerde area, histologiese ondersoek van sy weefsel, word uitgevoer om die aard van tumore in die buise te verduidelik.

Instrumentele diagnostiese metodes

mammografie - X-straal van die melkkliere, laat jou toe om die letselarea, die grootte en lokalisering daarvan op te spoor.

ductography verskil van mammografie omdat dit 'n kontrasmiddel gebruik wat die kanale vul. Dit laat jou toe om die grootte van die papilloma, sy soort, ligging relatief tot die aangrensende weefsel, akkuraat te bepaal. Dit is veral belangrik om te weet of 'n operasie om dit te verwyder, beplan word. Voordat u so 'n ondersoek uitvoer, is dit verbode om die bors te masseer, die afgeskeerde vloeistof uit te druk, die klier te druk. Aangesien die papillomas maklik beseer kan word, kan die prentjie onakkuraat wees.

Ultraklank en MRI help om die aard van die gewas te bepaal, om papilloma van borskanker te onderskei.

Behandeling van die siekte

Intraduele papilloma van die melkkliere word op twee maniere behandel: konserwatief en chirurgies. Die chirurgiese metode word meer dikwels gebruik, aangesien daar 'n hoë waarskynlikheid is vir 'n kwaadaardige degenerasie van die neoplasma. Die konserwatiewe metode word gebruik as die papillom klein is, alleenlik, die vrou het nie 'n voorkoms vir kanker nie.

Konserwatiewe behandeling

Tydens en na behandeling word die toestand van papilloma voortdurend gemonitor om groei en wedergeboorte te voorkom. As die behandeling nie help nie, is daar 'n toename in opvoeding, ontsteking verskyn, die aard van ontslag van die tepelveranderinge, word dit 'n aanduiding vir chirurgie.

Konserwatiewe behandeling word uitgevoer met behulp van immunomodulators (stowwe wat die immuunstelsel van die liggaam reguleer), antioksidante, vitamiene, antikanker en antivirale middels.

Chirurgiese behandeling

Die operasie om die neoplasma te verwyder word uitgevoer onder intraveneuse narkose. Dit word hoofsaaklik uitgevoer deur twee metodes om die bors te verwyder.

Sektorale reseksie. Die metode word gebruik om perifere papilloma van die bors te verwyder. Deur 'n klein insnyding word die aangetaste kliersektor verwyder. Terselfdertyd is dit moontlik om die vorm en grootte van die bors, sowel as die tepel, te behou.

Mammoplastie kan jy netjiese nate maak, waarin daar geen letsels is nie.

Mastektomie word gebruik om atipiese en kankeragtige selle op te spoor. Verwydering van die aangetaste gebied en omliggende weefsels. Die hele melkklier word nie verwyder nie.

Na die operasie moet die vrou deur 'n bors spesialis gemonitor word om herhaling te voorkom. Ondersteunende konserwatiewe behandeling word voorgeskryf.

let wel: Intraduele papilloma van die melkklier, sowel as ander siektes van die vroulike bors, kan opgespoor word deur selfdiagnose en gereelde ondersoeke by die borspesialis. 'N belangrike rol in die voorkoming van die siekte speel 'n tydige behandeling van endokriene en ginekologiese siektes.

Intraduele papilloma van die melkklier - wat is dit

Anatomies bestaan ​​die melkkliere uit die melkkoppe waarin die geheim geproduseer word, en die buise lewer melk aan die tepel. Klein papillêre formasies wat in die intradukale ruimtes van die melkkliere voorkom in die omgewing van die tepeltjie of in enige dele van die melkagtige kanale word verwys as goedaardige groei van epitheliale intraduchtselle. Patologie is relatief skaars (nie meer as 10% van alle tipes mastopatie nie), die hoof simptoom is ontslag van die tepel, en behandeling behels chirurgie. Dit is belangrik om 'n enkele of veelvoudige neoplasma betyds te identifiseer om die ontwikkeling van borskanker te voorkom.

Oorsake van intraduktiewe papilloom

Cystadenopapilloma is 'n dyshormonale siekte wat op die agtergrond van endokriene wanbalans voorkom. Die uitdagende faktore sluit in:

  • lang duur van diffuse mastopatie sonder behandeling,
  • onvrugbaarheid of nie-bevalling,
  • gereelde onderbreking van ongewenste swangerskappe,
  • die teenwoordigheid van ginekologiese siektes (baarmoeder leiomioom, endometriose, ovariale tumore),
  • algemene endokriene patologie (metaboliese sindroom, vetsug, skildklier siektes, hormoonproduserende gewasse),
  • swangerskap (hormonale veranderinge stimuleer intraduktiewe veranderinge),
  • chroniese inflammatoriese siektes in die bylae,
  • rook,
  • chroniese stresvolle situasies
  • verminderde immuun verdediging.

Enige toestande en siektes wat lei tot endokriene afwykings en die skep van toestande vir tumorgroei kan die rede wees vir die vorming van enkel- en meervoudige intraduktiewe papillomas.

Simptome en diagnose van bors siekte

Elke vrou moet die toestand van die bors noukeurig moniteer, die maagkliere maandeliks assesseer deur selfondersoek te gebruik. Die aanduiding vir 'n spesialis is die opsporing van 'n knoopvorming van enige grootte of spontane afskeiding van die tepels, wat van die volgende tipe kan wees:

Ongeag die aard van die uitskeiding van die tepels, moet u die volgende diagnostiese studies uitvoer:

  • mikroskopiese ondersoek van sekresies wat geneem is op ondersoek deur 'n mammoloog (sitologie),
  • ultraklank scan (bors ultraklank),
  • mammografie,
  • chromoduografie (X-straal kontras studie wat help om die melkerige gedeeltes te visualiseer en die uitbreiding of oop vloei te identifiseer, as ware tekens van die siekte),
  • bloed toets vir tumor merker (CA-15-3),
  • MRI (by die geringste vermoed van 'n kwaadaardige tumor),
  • neoplasma biopsie (om borskanker uit te sluit en die goedaardige proses te bevestig).

Vinniger en makliker om die sentrale ligging van die gewas te identifiseer (in die onmiddellike omgewing van die tepel). Meer moeilik in perifere sistadopapilloma, wanneer groei in die dieptes van die melkkliere voorkom. Die dokter-mammoloog sal na 'n volledige en deeglike ondersoek 'n diagnose (ICD-10-kode - D24) maak en terapie voorskryf.

hallo Watter ultraklank tekens dui op 'n intraduktiewe papilloma in die bors? Alain, 39 jaar oud.

Hallo Alain. Met 'n ultraklankondersoek sal die dokter 'n klein sistiese neoplasma met ongelyke grense sien. Dit is nodig om die grootte en ligging in die bors te skat. 'N Belangrike faktor is die toestand van die limfknope in die okselvormige gebied. Dit is optimaal om die studie aan te vul met meer insiggewende diagnostiese metodes (mammografie, ductografie).

Patofisiologiese basis van karsinogenese

Menslike gene is baie belangrik in die patogenese van tumore. Verskeie tipes oorerflike mutasies van die geen is beskryf, wat gelei het tot die ontwikkeling van 'n intraduktiewe papilloom wat later vinnig kwaadwillig maak. Nou is daar metodes om hierdie veranderinge op te spoor selfs in gesonde pasiënte, wat dit moontlik maak om die risiko om patologie in hul toekoms te ontwikkel, te voorspel. Sulke mutasies kan ook sporadies plaasvind onder die invloed van omgewingsfaktore:

  • blootstelling aan chemikalieë (heterosikliese aromatiese koolstowwe, amiene),
  • rook,
  • ioniserende straling
  • die effek van virusse.

Die menslike liggaam het meganismes ontwikkel om hierdie oortredings te vind en reg te stel. Dit gebeur beide op die genetiese vlak (DNA herstel) en op die sellulêre vlak. In laasgenoemde geval word die hoofrol gespeel deur die immuunstelsel, wat "gemuteerde" selle as vreemde kan herken en vinnig vernietig. Daarom word 'n belangrike rol gespeel deur die mate van sy funksionele nut. In die teenwoordigheid van immunodefekte, wat veroorsaak word deur beide aangebore afwykings en verworwe patologieë, verhoog die risiko om tumore te ontwikkel, insluitende intraduktiewe papilloma.

Endogene oorsake van intraduktiewe papilloom

Aangesien borsweefsel deur 'n aantal hormone beheer word, kan abrupte veranderinge in hul konsentrasie in die bloed lei tot die veranderinge wat hierbo beskryf word in die genetiese materiaal van die selle. Dikwels, vroue wat 'n intraduktiewe papiloma geopenbaar het, vind dan die volgende patologieë of toestande:

  • oophoritis,
  • adnexitis,
  • vetsug
  • versteurings van eierstokkunksie van verskillende etiologieë,
  • langdurige onbeheerde gebruik van hormonale voorbehoedmiddels,
  • aborsies.

Papillomas ontwikkel gewoonlik op die agtergrond van fibrocystiese mastopatie by pasiënte. Dit word gemanifesteer deur die uitbreiding en vervorming van die buise.

Stadiums van tumorontwikkeling

Die hoofverskil tussen 'n "gemuteerde" sel en 'n normale een is die vermoë vir onbeperkte skeiding en die afwesigheid van inaktiwiteitsmeganismes. Dit gebeur omdat spesiale sel-DNA-streke geaktiveer word - proto-onkogenes, en hul reguleerders (onderdrukkende gene) word óf vernietig of in 'n funksionele onaktiewe toestand. Hierdie proses word sel-immortalisering genoem. Hulle hou op om hul basiese funksies uit te voer en begin eers om verder te werk met hul eie voortplanting en verspreiding. Terselfdertyd verloor die selle hul meganismes van omgekeerde beheer deur die liggaam en hou op om te reageer op die seine wat deur spesiale biologies aktiewe molekules oorgedra word.

Die kombinasie van hierdie veranderinge lei tot die eerste fase van die onkologiese proses - weefselhiperplasie. Morfologies "gemuteerde" selle is steeds baie soortgelyk aan normaal, maar hulle is reeds beduidend funksioneel anders as hulle. Dit is baie moeilik om op hierdie stadium 'n gewas op te spoor weens die grootte daarvan, wat selde meer as 1 mm oorskry.

Intraduele papilloma verwys na die tweede stadium van ontwikkeling - 'n goedaardige tumor. Dit is dan dat die eerste simptomatiese manifestasies wat verband hou met die groei van 'n neoplasma, voorkom. Die struktuur van die gewas verander, ruimtes verskyn wat vinnig met die geheim van veranderde selle vul.

In die afwesigheid van voldoende behandeling met die tyd (hierdie gaping is baie veranderlik), vind seldisplasie plaas. Hulle word minder stabiel, hul interne struktuur en funksionele verandering. Die laaste stap na die kwaadaardige proses is die opkoms van die vermoë van metastase en ontkieming in die interne weefsel.

Klassifikasie en tipes intraduktiewe papilloom

Intraduele papillomas kan ontwikkel in enige deel van die buisstelsel van die melkkliere. Maar afhangende van lokalisering, word hulle verdeel in twee groepe:

  • sentrale-sistadomas is in die Areola-streek geleë. Gewoonlik is hulle alleenlik (enkelvoudig) en veel minder dikwels in die kwaadaardige proses.
  • Perifere - papillome kom voor in enige perifere deel van die borskanale. Heel dikwels is hulle talle en word hulle dikwels tot papillêre kanker omgeskakel.

Kliniese prentjie met intraduktiewe papillomas

Papilloma staak al lank nie die pasiënt nie. Dit kan slegs opgespoor word met versigtige palpasie van die melkkliere, veral as dit in die periareolêre streek geleë is. Geen eksterne veranderinge in die vorm van die orgaan of die vel oor die formasie word waargeneem nie.

Dikwels is die eerste simptoom van 'n intraduktiewe papilloma die voorkoms van sekrete van 'n ander aard, wat versterk word wanneer jy op die borskas druk. Die geheim kan rooi (met die voorkoms van bloed), wit, groen (met die toevoeging van 'n bakteriese infeksie) of deursigtig wees. Daar is ook pyn in die ontwikkeling van die gewas, wat vererger word deur te druk of in stywe klere te dra.

Dit is maklik om 'n gewas te palpateer as dit naby die areola geleë is. In hierdie geval is daar 'n klein rekbare knoop. Die grootte daarvan kan afneem nadat dit daarop gemik is en 'n sekere hoeveelheid geheime uitgelig word.

Soms ontwikkel inflammasie van die tumor en omliggende weefsel. In hierdie geval word die volgende simptome waargeneem:

  • toename in totale liggaamstemperatuur
  • skerp orgaan seerheid
  • rooi van die vel op die bors,
  • swelling van omliggende weefsel, bors vergroting in grootte,
  • veranderinge in sekresie (kleur en tekstuur).

Diagnostiese metodes

Eksaminering van die pasiënt moet begin met die versameling van die geskiedenis. Dit is belangrik om vas te stel wanneer die eerste simptome van patologie begin het. U moet ook vra of daar gevalle van borskanker in die pasiënt se naaste familie is. Ondersoek van alle pasiënte met vermeende neoplasma moet uitgevoer word deur 'n ervare mammoloog. Hy doen inspeksie en palpasie van die melkkliere, en gee hom ook dadelik aan om 'n mammografie te doen. 'N addisionele metode in die eerste fase van die diagnose is 'n sitologiese ondersoek van ontslag uit die bors. Hierdie toets laat jou toe om veranderinge in sekresie eienskappe van kanker of bakteriële infeksie op te spoor.

Laboratoriumpasiënt ondergaan algemene en biochemiese bloedtoetse. Van besondere belang is die definisie van kankermerkers van borskanker CA 15-3. Dit maak dit moontlik, sonder biopsie, om die maligne proses met 'n hoë waarskynlikheid uit te skakel.

Nadat die lokalisering van die tumor bepaal is, word 'n ultraklank voorgeskryf, en dan magnetiese resonansiebeeldvorming (MRI). Ductografie het ook 'n hoë inligtingsinhoud - 'n studie met kontrasterende struktuur en deursigtigheid van die torakale kanale.Daarbenewens kan jy die ligging van papillomas bepaal, wat belangrike inligting verskaf vir die beplanning van 'n intervensie.

Verpligte gedrag vir 'n verdagte diagnose - 'n biopsie van die neoplasma. Verdere navorsing laat toe om nie net die goeie gehalte van die gewas te bepaal nie, maar ook om die histologiese tipe daarvan te bepaal. Die voorspelling van die verloop van die siekte vir die pasiënt en die keuse van moontlike behandelingstaktiek hang daarvan af.

Behandelingstaktiek vir intraduktiewe papilloma

Na die diagnose van die intraduktiewe papilloma van die melkklier, sowel as die lokalisering van die neoplasma, word die pasiënte radikale behandeling aangebied - chirurgie met die verwydering van al die aangepaste weefsels. Ongelukkig het geen ander metode sulke prestasie-aanwysers nie.

Baie pasiënte het 'n sekere vrees vir moontlike estetiese veranderinge in die melkkliere. Daarom moet die dokter verduidelik dat in hierdie patologie 'n orgaanbewaringsoperasie gebruik word, waarin die chirurg slegs 'n klein deel wat deur die patologiese proses geraak word, verwyder.

Voor die operasie moet die chirurg die beplande ingryping vir die pasiënt verduidelik. Die teenwoordigheid van allergieë vir medikasie word nagegaan, en 'n algemene studie van die funksionele toestand van die liggaam (EKG, ultraklank van die buikorgane, biochemiese bloedanalise, koagulogram en bors-x-straal) word ook uitgevoer.

Chirurgiese prosedure

Die oorheersende variant van die operasie is sektorale reseksie van die melkklier. Die essensie daarvan is dat die deel van die liggaam verwyder word in die vorm van 'n sektor wat patologies veranderde weefsels bevat. Die operasie word gewoonlik onder algemene narkose uitgevoer (behalwe as die tumor direk onder die areola is).

Die ingryping begin met die feit dat die chirurg onder die beheer van ultraklank met 'n spesiale potlood die vel beskryf vir toekomstige insnydings op die vel. Dan word die weefsels gesny langs twee radiale lyne radiaal van die areola. Daarna hou die chirurg nog 'n insnyding van 2 cm vanaf die rand van die gewas tot by die grens van die pectoralis hoofspier. Nadat die vel van die aangrensende weefsels geskei is en hemostase uitgevoer word, word die tumor verwyder. Haar monster word noodwendig vir histologiese ondersoek gestuur.

Voordat die wond gesluit word, word die bloeding weer gestop deur elektrokoagulasie van die vate en die rehabilitasie van die chirurgiese veld. Die chirurg sluit en maak die wond in lae. Maak seker dat dit vir 'n paar dae dreinering plaas.

Postoperatiewe tydperk

Na die operasie is dit nodig om antibakteriese middels voor te skryf vir die voorkoming van bakteriële infeksie. Die voordeel hier is gegee aan die derde generasie kefalosporiene - ceftriaxoon, cefepime, cefuroxime. Die duur van die behandeling is gewoonlik 5 tot 7 dae.

Gedurende hierdie tydperk kom ook histologiese eksamendata. By bevestiging van die diagnose is geen verdere behandeling nodig nie. As 'n kwaadaardige proses opgespoor word, word die pasiënt verwys vir bykomende diagnose en konsultasie aan 'n onkoloog.

Indien nodig, die pasiënt 'n paar keer na die tussenkoms (gewoonlik 'n paar maande), is dit moontlik om 'n kosmetiese chirurgie te doen om die voorkoms van die melkkliere te herstel.

Siektes voorkoming

Die belangrikste metode van primêre voorkoming van intraduktiewe papilloomontwikkeling is die diagnose van siektes wat gekenmerk word deur veranderinge in hormonale vlakke. Ook van groot belang is die optrede van 'n opvoedkundige werk deur 'n huisdokter of 'n plaaslike ginekoloog. Hulle moet aan hul pasiënte verduidelik oor die belangrikheid van behoorlike gereelde monitering van hul borste. Na 40 jaar moet jy ook 'n voorkomende ondersoek in die mammoloog en mammografie ondergaan. By die eerste vermoede van 'n volumineuse proses is dit streng verbode om selfbehandeling te doen. In sulke gevalle moet die pasiënt u dokter so gou as moontlik kontak.

Intraduele papilloma beklee 'n belangrike plek onder die patologieë van die bors. Dit verwys na goedaardige gewasse en sy voorste simptoom is die teenwoordigheid van abnormale afskeidings. Die metode van keuse in behandeling is sektorale reseksie, wat u toelaat om die grootste moontlike hoeveelheid gesonde orgaanweefsel te red.

Wat is intraduktale papilloom

Vorming van papillome kom voor met mastopatie en verwyding van die buise, met hormonale afwykings. HPV het 'n tropisme - 'n geteikende fokus slegs op die buitenste laag van vel en slymvliese in kontak met die eksterne omgewing (lug).

Die sistadom van die melkkanaalkanaal ontwikkel teen die agtergrond van hormonale skommelinge. Lokalisering kan eensydig, sektoraal wees of beide borste terselfdertyd beïnvloed.

Die papilloma in die bors word voorgestel deur afgeronde holtes van klein grootte binne die gange. By die samevloeiing van verskeie formasies kom volumetriese papillomatose voor, wat verskeie sistadopapillomas veroorsaak.

Papillomatose ontwikkel meer as 50 jaar op die melkklier hoofsaaklik in volwassenheid. Galls is meer geneig om in 'n groep met 'n geblokkeerde buis te voorkom (groei van die epiteel sluit die lumen van die buis), baie minder dikwels in die diagnose word bepaal deur individuele spesies van klein grootte.

Groepsformasies kan bydra tot die ontwikkeling van papillêre kanker.

Die opkoms van groei van reuse grootte, afgerond in papillomavirus, is die rede vir onmiddellike behandeling aan die onkoloog-mammoloog. Sulke formasies is gevaarlike risiko vir vinnige maligne transformasie.

Volgens die ICD-10 klassifikasie is die nomenklatuur siekte kode D24.0 'n goedaardige borsmassa.

Oorsake en simptome

Etiologiese en risikofaktore vir die ontwikkeling en stimulering van papilloma in die melkkliere word in die volgende kategorieë verdeel:

  • hormonale wanbalanse in die liggaam teen die agtergrond van patologie van die endokriene kliere of eksterne invloed: patologie van die tiroïed, polisistiese eierstok, outo-immuun-aggressie, diabetes mellitus, aborsiegeskiedenis, miskrame, vetsug,
  • verswakking van immuniteit tydens swangerskap,
  • langdurige depressie, stres en emosionele uitbarsting dra by tot die voorkoms van groei (jong),
  • slegte gewoontes: alkoholmisbruik, rook, dwelmgebruik,
  • verlengde fibrocystiese veranderinge op die agtergrond van nodulêre of diffuse mastopatie,
  • menopouse,
  • borschirurgie,
  • oorerwing.

Normale simptome is afwesig, maar met die progressie van die siekte kan die ontwikkeling van komplikasies kliniese simptome voorkom:

  • ontslaan uit die tepel van verskillende kleurindeks (afhangende van onsuiwerhede, sekondêre flora), tekstuur (viskose, vloeibare, met vlokkies van afgekeurde epiteel van papillomas). Daar kan 'n serous karakter, 'n deursigtige kleur of wit wees - soos melk, met byvoegings van 'n pyogeen komponent, het 'n geelgroen kleur. By besering van kanale van kanale, 'n breuk van 'n sist, vernietiging van die vorming self word bloed afgeskei. Traumatisering is moontlik tydens borsvoeding van die kind, wat verdere laktasie sal belemmer,
  • wanneer jy aan die bors raak, kom pyn voor, wat 'n steekkarakter het,
  • gevoel van volheid in die bors, swelling,
  • plaaslike rooiheid met tekens van inflammasie oor die gewas,
  • mastitis - wanneer dit by 'n sekondêre infeksie aansluit, veroorsaak die patologiese proses temperature tot 40 grade, kouekoors, erge skietpyne in die bors,
  • algemene swakheid, malaise.

Diagnose van papilloma in die bors

Die diagnostiese kompleks van maatreëls bestaan ​​uit die volgende stadiums:

  1. Die dokter ondersoek die onderwerp van vervorming, nodulêre uitsteeksels. Eksaminering deur 'n spesialis sluit in die ondersoek na die buitenste laag van die melkkliere. Op palpasie, dig, nie gebrei met die omliggende weefsels, word ronde knooppunte gevind nie, met druk word vloeistof uit die tepel vrygelaat (die knoop word verminder).
  2. 'N Smeer word op 'n glasdia geneem vir sitologiese ondersoek van die vloeistof wat uit die tepel vrygestel word. Dit help om die behoefte aan behandeling met papilloma in die onkologie afdeling te bepaal vir 'n diepgaande ondersoek deur 'n bors onkoloog.
  3. Biochemiese bloedmonsterneming vir CA15-3 (borskanker merker).
  4. Intraduktiewe duktografie (intraduktale galaktografiese metode). 'N X-straal kontrasvloeistof word ingespuit sodat ongemaklike groei (vorm, grootte, ligging), die vlak van deursigtigheid van die melkerige weë duidelik in die prentjie gevisualiseer word.
  5. Ultraklank van die melkkliere - met behulp van 'n ultraklankgolfsensor kan kankerprosesse onderskei word van goedaardige papillêre groei. Definieer klein sistiese holtes.
  6. Mammografie - 'n soort X-straal metode om die ligging, grootte van die betrokke gebied te bepaal. Verskil van duktografie slegs in die gebruik van 'n kontrasmiddel vir detailformasies.
  7. MRI - by die ondersoek van 'n tomogram-afdeling is dit moontlik om die aard van die tumor te bepaal, die groei van papilloma in lae te ondersoek, die ligging van sy wortels, die betrokkenheid van naburige gebiede in die patologiese proses.
  8. Biopsie met verdere histologiese ondersoek om onkologiese prosesse uit te sluit. Die weefselhistologie weerspieël akkuraat die risiko van atipiese groei van kankerselle.

Metodes van behandeling en verwydering van onderwys

Behandeling van intraduktiewe papilloma van die mamma klier bevat verskeie metodes van verwydering. Ductale formasies - voorvereistes. Afhangende van die grootte van die formasies, kan die ingryping gedeeltelik wees (uitsnyding van die kliere van die klier) of totaal (die bors volledig verwyder). Teen die agtergrond van chirurgiese ingryping word konserwatiewe mediese terapie uitgevoer om die hormonale agtergrond te normaliseer, die laer van die sekondêre infeksie te voorkom. Immunomodulatoriese middels word voorgeskryf om die herhaling van papillomatose te voorkom.

Die konserwatiewe metode as enigste vorm van behandeling word slegs toegelaat indien daar 'n enkele vorming van klein grootte is sonder tekens van groei.

chirurgie

'N Operasie om papillomas in die area van die delikate weefsel van die kliere te verwyder, word slegs onder algemene narkose uitgevoer. Vir kleingroei word spaarmetodes van chirurgie gebruik - reseksie langs die periferie per sektor (onvolledige eksisie met die oplegging van 'n kosmetiese hechting). Dit is moontlik om sy eie klier te behou sonder om die vorm en grootte van die bors te verloor, om nie die tepelsola te vervorm nie. 'N Gedeelte van die para-sap-sone word uitgevoer.

Onder die metodes van minimaal indringende ingryping vir klein groei van papillomatose word laservernietiging gebruik (vinnige stolling met 'n herstelperiode van tot 14 dae). Hardeware metodes, chirurgie gemik op die behoud van die funksionaliteit van die borsspiere wat verantwoordelik is vir die beweging van die boonste ledemate.

Dwelm behandeling

Die impak van verskillende dwelms, homeopatiese medisyne, insluitend papillomas, is daarop gemik om die immuunstelsel in die liggaam te herstel. Tradisionele behandelingsmetodes word nie gebruik nie weens die hoë risiko van kwaadaardigheid, die gebrek aan data oor die kliniese effekte van tuisterapie.
Gebruik immunomodulators, antivirale middels in die vorm van tablette, druppels, salf (viferon, ganaferon, proteflazied, immunoflazied).

Wel beïnvloed deur homeopatie en ensiemterapie in kombinasie met tradisionele middels van papillomas. Die effek van die gebruik van 'n natuurlike homeopatiese ensiem is kort en die dosis akkumulasie is veranderlik.

Neem 'n groep vitamien-minerale komplekse, antioksidante middels om die immuunstelsel en die normalisering van metaboliese prosesse te versterk.

Behandeling prognose en moontlike komplikasies

Met vinnige vordering en die afwesigheid van toereikende terapie is komplikasies van die bors siekte moontlik: degenerasie in papillêre kanker met metastases na interne organe (lewer, eierstokke, brein), blokkasie van die kanaal met purulente weefsel wat teen die agtergrond van sekondêre infeksie smelt.

Die voorspelling vir die behandeling van papilloma van die bors hang af van die nakoming van die volgende voorkomende maatreëls:

  • handhawing van 'n gesonde lewenstyl sonder slegte gewoontes,
  • 'n gereelde jaarlikse ondersoek deur 'n ginekoloog, 'n borspesialis kan 'n ondersoek doen, moontlik selfondersoek bely vir die doel van voorkoming,
  • nakoming van mastopatie terapie,
  • tydige behandeling van aansteeklike siektes, ginekologiese afwykings en hormonale ontwrigting.

Behoudens hierdie reëls is die voorspelling gunstig vir die lewe en genesing van patologie.

Die konsep van patologie en sy tipes

Die melkkliere bestaan ​​uit lobules geskei deur dik bindweefsel septa met vet selle. Die strukturele basis word voorgestel deur 'n lobulêre buis. Die lobbe word gevorm deur die akini (alveoli of vesikels). Binnekant verby die kanaal, wat baie takke aan die alveoli gee.

Die buise en alveoli is uitgevoer met twee sellulêre lae - die buitenste, wat bestaan ​​uit muskulosepiteliale selle en lê op die keldermembraan, en die binneste epiteliale laag. Die binneste laag van groot buise bestaan ​​uit silindriese epiteelselle, en in klein buise en in acini - van kubieke.

Uit hierdie epithelium en gevormde papillomas in die buise van die melkklier, wat 'n sistiese vorming met papillêre groei binne verteenwoordig. Laasgenoemde is geleë op die been van veselagtige vesel, waarin die vaartuie slaag. Hierdie gewasse is dig, het 'n afgeronde vorm, duidelike grense en groottes in deursnee van 3 mm tot 'n paar sentimeter. Wanneer sny, lyk die interne inhoud van so 'n siste soms soos 'n blomkool. In die papillêre formasies moontlike gebiede met verminderde bloedsomloop, wat lei tot bloeding en nekrose.

Papilloma self is bedek met epiteel- en spierpiteliale selle. Dikwels bevat dit 'n veranderde klier epithelium, wat soortgelyk is aan die epithelium van apokriene kliere (apokrinasie van die epiteel).

Binne die intraduktale stelsel van die melkkliere kan hierdie gewasse in enige dele vorm, vanaf die tepel begin en eindig met die finale lobulêre ductale eenhede. Neoplasmas kan enkel of meervoudig wees. Afhangende van hul lokalisering ten opsigte van die areolêre sone en die hoofmielkanaal, word die volgende tipes onderskei.

sentrale

Dit maak 10% van alle soorte kliere van goedaardige karakter uit. Die sentrale ductale papilloma is 'n enkele vorming wat nie geneig is tot maligniteit nie, maar teen die agtergrond kan kankerselle ontwikkel. As 'n reël, dit is groot en mees dikwels onder vroue van die middeljarige ouderdom - 40-50 jaar. Die gewone lokalisasie is die sistiese verwydde groot kanaal in die subareolêre sone.

Met 'n groot opvoeding kan histologiese ondersoek duktale en papillêre (papillêre) komponente daarin identifiseer. Die voormalige word gekenmerk deur die verspreiding van ewekansige epitheel- en spierepitheelcellen, apokriniseringsplekke en ander metaplasia (transformasie) van epiteelselle met die verkryging van ooreenkomste met kraakbeen en been selle sowel as inflammatoriese infiltrante prosesse.

Die papillêre komponent word voorgestel deur 'n fibreuse spierbeen bedek met 'n bilayer epiteel. Formasies met 'n oorheersing van die duktale komponent en skleroseprosesse word "skleroserende papillomas" genoem. Spesiale probleme in morfologiese differensiële diagnose met kanker word veroorsaak deur goedaardige tumore met nabootsing van mikroinvasies (selinvoeging) in die onderliggende weefsel.

atipiese

In 'n aparte vorm, weens die belangrikheid in terme van swak prognose, word atipiese ductale papilloma geïsoleer. Teen die agtergrond van so 'n papilloma-indringende (penetrasie buite die lobule of kanaal) is kanker veel meer algemeen in vergelyking met vorige weergawes. Histologies word hierdie vorm gekenmerk deur multi-orde epithelium, sel atypia, die teenwoordigheid van beperkte digte areas met nekrose. Daar mag selfs klein areas wees van hoogs gedifferensieerde kankerselle sonder om na ander afdelings ("insitu" - "in place") te verskuif.

Oorsake van intraduktale papilloma van die bors

Cystadenopapillomas word meestal gevorm in dilate buise op die agtergrond van diffuse of nodulêre fibrocystiese siekte. Die hoofrede vir hul voorkoms is hoofsaaklik 'n hormonale wanbalans in 'n vrou se liggaam. Dit kan veroorsaak word deur:

  • skending van die hormonale funksie van die eierstokke,
  • baarmoeder fibroïdes, inflammatoriese prosesse in die endometrium en baarmoederbyvoegsels,
  • chirurgiese intervensies op interne geslagsdele, kunsmatige onderbreking van swangerskap,
  • gebrek aan bevalling en borsvoeding,
  • stresvolle toestande
  • tydperke van puberteit, swangerskap, menopouse en die gebruik van hormoonvervangingsmiddels,
  • familiale aanleg
  • adolessente rook- en alkoholmisbruik in adolessensie,
  • Skending van vetmetabolisme (oorgewig),
  • hormoonproduserende gewasse en disfunksie van die tiroïedklier.

Kliniese tekens en diagnose

Afskeiding van die tepel met intraduktiewe papilloma van die bors

Tumore van klein perifere grootte is gewoonlik asimptomaties.

Основные симптомы внутрипротоковой папилломы молочной железы центральной локализации — это патологические выделения из сосков в скудном, умеренном или значительном количестве. Hulle kan lig wees (serous) of 'n melkagtige wit, groenagtige of bruin kleur hê. Dikwels word in hierdie afskeidings bepaal deur die mengsel van bloed, wat altyd 'n rede tot bekommernis is, as die pasiënt en die dokter.

Dikwels kom dit in eensame formasies met subareolêre lokalisering voor. Ten spyte van die feit dat die meeste skrywers die moontlikheid van die omskakeling van enkele papillomas in 'n kwaadaardige tumor weier, ontken hul differensiële diagnose (met 'n sentrale ligging) met intraduktiewe papillêre kanker as gevolg van bloedafskeidings aansienlike probleme.

Met 'n beduidende tumor grootte kan dit bepaal word tydens palpasie van 'n orgaan in die vorm van 'n afgeronde, mobiele, pynlose, digte, elastiese vorming, met druk waarop (wanneer dit in die subareolêre gebied geleë is) ontslag uit die tepel verskyn. Na leegmaak kan die volume van die nodus verminder word.

In sommige gevalle vind inflammatoriese infiltrasie rondom sistadopapilloma plaas, gevolg deur die vorming van dik veselagtige mure. As gevolg hiervan word die gewas selfs digter, meer uitgesproke buitelyne en seerheid.

Gebaseer op die diagnostiese metodes wat gebruik word om die variant te bepaal, is lokalisering en dikwels die aard van die tumor, intraduktale papilloma van die melkklier verwyder.

Diagnose is gebaseer op die volgende studies.

  • Palpasie (palpasie) studie. As die formasie in die hoofkanaal geleë is en van aansienlike grootte is, word dit in die areolêre sone omskryf as 'n dig elastiese, effens pynlike knoop van 'n afgeronde vorm, onder druk van watter patologiese afskeidings uit die tepel voorkom. In die geval van die ontwikkeling van sekondêre inflammatoriese prosesse in hierdie gebied, vind pynlike swelling van weefsels plaas.
  • Sitologiese (sel) smeer studie in die teenwoordigheid van ontslag.
  • X-straal mammografie, ultraklankondersoek of magnetiese resonansie-beeldvorming, wat toelaat dat die teenwoordigheid van nie net sentrale maar ook perifere geleë intraduktiewe sistadopapilloom, alhoewel dit nie in alle gevalle voorkom nie. Hierdie metodes bied nie die geleentheid om die melkkanale van die orgaan te sien nie, en mammografie kan slegs nodes regmaak met 'n deursnee van meer as 0,5 cm. Hulle bied egter hulp in die differensiële diagnose tussen intraduktiewe papilloma en borskanker.
  • Duktografie, of galaktografie, wat die mees insiggewende en praktiese is in die geval van die besluit of daar 'n kwaadaardige gewas is, of chirurgie nodig is om die intraduktiewe papilloom van die melkklier te verwyder en tot watter mate. Hierdie metode bestaan ​​daarin om die radiopakoplossing deur middel van 'n dun kateter in die hoof melkwegopening op die tepel in te voer. Na hierdie mammografie word uitgevoer. 'N radiografie laat jou toe om die melkkanale te sien en die skending van hul argitektoniese tegnieke. Die diagnostiese waarde van die tegniek is ongeveer 87%. Die teenwoordigheid van atipiese selle as gevolg van sitologiese ondersoek is 'n kontraindikasie vir duktografie.
  • Bloedtoetse vir serumkanker merkers van borskanker CA 15-3.

Intraduele papilloma van die melkkliere en swangerskap

In sommige gevalle kan swangerskap weens die hormonale verandering van 'n vrou se liggaam 'n uitdagende faktor wees in die ontwikkeling van intraduktiewe sistadopapilloom. As laasgenoemde reeds daar was, maar die grootte daarvan klein was, kan die swangerskap 'n vinnige groei of transformasie van 'n goedaardige tumor tot 'n kwaadaardige neoplasma veroorsaak.

Dit is byna altyd moeilik om patologiese afskeidings in die teenwoordigheid van kolostrum of borsmelk in die kliere te sien. Die betroubaarheid van instrumentele metodes van navorsing is uiters laag en duktografie is oor die algemeen onmoontlik.

Daarbenewens kan die teenwoordigheid van 'n tumor in die melkkanale hul permeabiliteit ontwrig en 'n vertraging in die vrystelling van melk gedurende borsvoeding veroorsaak. Dit kan bydra tot die ontwikkeling van 'n purulente proses (mastopatie) en lei tot die behoefte aan chirurgiese oplossing.

Behandeling van intraduktiewe papilloma van die mamma word slegs chirurgies uitgevoer. Dit word uitgevoer deur sektorale reseksie van die orgaan. Terselfdertyd word weefsels met patologies gestremde melkbuise uitgesny. So 'n operasie word uitgevoer deur insnyding, gewoonlik in die naby-polêre streek, wat nie die vorm en grootte van die klier beïnvloed nie. Dit elimineer die behoefte aan heropbou van die liggaam na die operasie in die vorm van mammoplastie.

Na sektorale reseksie ondergaan die verwyderde weefsel 'n histologiese ondersoek tydens die operasie met, indien nodig, studies van miopiteliale selle en die keldermembraan deur immunohistochemiese tegnieke wat help om die moontlikheid van kwaadaardige degenerasie van die verwyderde tumor te bepaal. By die diagnose van papillêre intraduktale kanker word radikale mastektomie uitgevoer.

Kliniese ondersoek van die melkkliere, vroeë opsporing van intraduktiewe benigne papillomas maak dit moontlik om die moontlikheid van maligniteit te voorkom of om 'n kwaadaardige neoplasma op tyd te spoor en te verwyder.

Neoplasma verwydering operasie

Die operasie om die intraduktiewe papilloma te verwyder, is chirurgiese uitsondering van die groei. Tydens die prosedure word sektorale reseksie onder plaaslike of algemene narkose uitgevoer, dit wil sê, die spesialis maak 'n insnyding langs die Areola-sirkel. Dit gee toegang tot die buise wat in die melkkliere voorkom. Chirurgie vir intraduktiewe papilloma behels die verwydering van papillêre gewasse en bloedklonte wat deur weefselbeserings veroorsaak word en langs hulle geleë is.

Moontlike uitskeiding van die epitheliale tumor deur gebruik te maak van laser- of elektrokoagulatiewe toerusting. Die uitgesnyde weefsels word gestuur vir histologiese ondersoek om onkologie uit te sluit. Na die operasie kan die hematoom voorkom, wat binne 'n maand opgelos word.

Hoeveel kos dit om te bedryf? In klinieke wissel pryse vir chirurgie, afhangende van die gehalte van die toerusting, die ervaring van dokters, die dwelms wat gebruik word, die kompleksiteit van eksisie. Die koste van reseksie is gemiddeld 15.000-30000 roebels.

Onder watter soort narkose word die intraduktiewe papiloma verwyder? Die keuse hang af van die aantal papilom, hul grootte en graad van skade. Enkele klein formasies word onder lokale narkose verwyder, groot of veelvoudig - onder die algemene.

Dwelmterapie

Saam met chirurgie word konserwatiewe terapie met behulp van dwelms gebruik. Dit sluit in die neem van vitamiene, immunomodulerende middels ("Wobenzin"), antivirale middels. Sommige vroue benodig die aanstelling van hormoonbehandeling met dwelms soos "Novinet", "Regulon", "Silhouette", wat aan 'n groep voorbehoedmiddels behoort. Vir plaaslike terapie kan 'n verskeidenheid gels en salfs, byvoorbeeld, "Progestogel" gebruik word.

Behandeling van volksremedies

Moenie die behandeling van volksremedies gebruik as die enigste manier om die siekte te hanteer nie, aangesien daar hoë kans is om papillêre selle in kankerselle te verander - maligniteit. Aangesien die oorsaak van formasievorming probleme met die immuunstelsel is, as 'n voorkomende maatreël, is dit moontlik om immuniteitsverbeterende middels te berei om die opkoms van nuwe papillomas te bestry. Dit is ook toelaatbaar om folkresepte vir plaaslike gebruik te gebruik. Wat om voor te berei vir papillomterapie:

  • Infusie om immuniteit te verbeter. 'N Halwe suurlemoen met die vel om te vryf, meng met 'n halwe glas voorverhitte rooiwyn, voeg appelsap by (half koppie). Laat dit staan. Knip 2 knoffelhuisies, gooi wyn uittreksel, laat vir 3 uur. Skep die mengsel om een ​​keer per dag te drink.
  • Druk saam om ontsteking te verlig. 200 g bietjies, rooster, hitte in 'n waterbad, vul met 9% asyn (2 groot lepels). Meng met 70 gram heuning. Plaas die mengsel op die bors, draai dit. Die kursus is 10 dae.

Patologie Voorkoming

Die hoof voorkomende maatreël om die voorkoms van intraduktiewe papillomas te voorkom, is noukeurig aandag aan die toestand van die bors. Hiervoor is dit nodig om die borspesialis minstens een keer per jaar te besoek om die melkkliere te monitor, om palpasie onafhanklik te doen. Dit is belangrik om 'n gebalanseerde dieet, oefening te handhaaf, om immuniteit te handhaaf. En ook om die ontslag te beheer - as hierdie simptoom teenwoordig is, moet jy dadelik 'n dokter raadpleeg. Selfondersoek word nie vroeër as 7-8 dae van die siklus gedoen nie en behels 'n sekere reeks aksies:

  1. Met arms af en 'n gelyke houding, assesseer die toestand van die melkkliere visueel.
  2. Lig jou hande op, ontleed die vorm van die bors en sy voorkoms in hierdie posisie.
  3. Dui, middel, ringvinger kloksgewys om met 'n effense druk op die bors te loop. Hierdie gevoel moet van bo uitgaan, vanaf die buitenste kwart van die melkklier.
  4. Druk die tepel met jou vingers om te kyk of daar ontslag is.
  5. Om 'n bors van 'n bors op 'n rug te maak.
  6. Skat die grootte en sensitiwiteit van die limfknope in die onderarm.

Pasiënt Reviews

Irina, 25 jaar oud: "Nadat die baba gebore is, is 'n papillêre massa in die regterklier gevind, daar was 'n bloedontlading. Ek het dadelik opgehou om borsvoeding te gee met 'n intraduktiewe papilloma op advies van 'n dokter, maar het nie lank gewerk vir reseksie nie. Toe lees ek die resensies van vroue wat chirurgie op die forum gehad het en na haar toe gegaan. Borskanale is nie beskadig nie en ek het na die herstel van 'n jaar die baba met albei gevoed. "

Anastasia, 37 jaar oud: "Ek het 'n papilloma-eksplisasie by die K + 31-kliniek in Moskou ondergaan. By die rehabilitasie stadium is pyne in die bors waargeneem, 'n hematoom verskyn, die ontlading het voortgegaan. Die chirurg het gesê dit was normaal, het 'n spesiale salf voorgeskryf. Na hulle het dit baie makliker geword, oedeem was weg, en kosmetiese steke is nie opvallend nie en het glad nie aan die siekte herinner nie. "

Prinses, 32 jaar oud: "Verlede jaar is 'n intraduktiewe papiloma gediagnoseer na swangerskap. Die reseksie is amper onmiddellik aangestel. Die operasie het nie meer as 30 minute geduur nie, en daarna was daar geen pynlike sensasies nie. Ek het die dokter gevra of Regulon geneem kan word, dit blyk dat dit hormone help herstel en voorkom as 'n voorkomende maatreël. "

Oorsake van intraduktale papilloma van die bors

Die bepalende faktor wat lei tot die ontwikkeling van intraduktiewe papillome is hormonale wanbalans. Die ontwikkeling van intraduktiewe papilloma van die melkklier kan veroorsaak word deur enige veranderinge in hormonale homeostase: ovariale disfunksie, oophoritis, adnexitis, aborsie, vetsug, stres, ens. Vroue wat die risiko van die ontwikkeling van intraduktiewe papilloma van die melkkliere het, is nie-rokers, rokers. Pasiënte met kinders wat geborsvoed is, met hormonale kontrasepsie, is vatbaar vir die ontwikkeling van borswasse in 'n mindere mate.

As 'n reël ontwikkel papillêre sistadome teen die agtergrond van die bestaande fibrocystiese (nodulêre of diffuse) mastopatie. As gevolg van mastopatie vind 'n plaaslike uitbreiding van die melkklierkanale ontstaan, in watter papillêre groei voorkom. Pasiënte met 'n intraduktiewe papilloma van die melkkliere het dikwels 'n familiegeskiedenis van tumorletsels van die melkkliere van 'n kwaadaardige of goedaardige aard.

Simptome van intraduktale papilloma van die bors

Die eerste kliniese tekens van intraduktale papilloma van die melkkliere sluit die voorkoms van swaar ontlading uit die tepel van 'n ander aard in. Die ontslag kan duidelik wees, wit, groen, bruin of bloedig.

Die papilloma kan gevoel word wanneer dit in die hoofkanaal geleë is. In hierdie geval het palpasie in die area van die areola 'n ronde knoop elastiese konsekwentheid gevoel, effens pynlik wanneer dit gedruk word. Knip die knoop gepaard met die vrylating van bloedige druppels van die tepel en 'n afname in die gewas. Met die ontwikkeling van sekondêre ontsteking, word die gewasnodiging digter, swelling van die omliggende weefsels ontwikkel.

Diagnose van intraduktiewe papilloma van die bors

Erkenning van intraduktiewe papilloma van die melkkliere is gebaseer op kliniese X-straal-sitologiese data. 'N Ervare mammoloog kan die teenwoordigheid van papillêre sistadom vermoed reeds tydens palpasie van die melkkliere. Sitologiese ondersoek van die tepel van die melkklier smeer is 'n verpligte stadium van diagnose. As 'n sel atipia in die analise opgespoor word, word 'n meer diepgaande ondersoek en konsultasie van die onkoloog se mammoloog getoon. Om oncopathology uit te sluit, word 'n studie van tumormerk van borskanker CA 15 - 3 uitgevoer.

Onder die metodes van instrumentele verifikasie vir intraduktiewe papilloma, duktografie, bors-ultraklank, mammografie en MRI word gebruik. Met behulp van duktografie (galaktografie) - radiopiese ondersoek van kanale word papilloma gedefinieer as 'n defek in die vul van die kanaal. Duktografie gee 'n akkurate prentjie van die lokalisering en grootte van papillêre groei, wat uiters belangrik is in die beplanning van chirurgiese behandeling. Voordat u ductografie uitvoer, is dit streng verbied om die bors te masseer en te druk om melk uit te druk.

Die uitvoering van 'n ultraklank, mammografie en MRI van die melkkliere laat nie toe om die melkagtige kanale te ondersoek nie, maar dit help om die intraduktiewe papilloma van borskanker te onderskei. Ook in die proses van diagnose is dit nodig om galaktorrhea wat tydens prolaktinoom voorkom, uit te sluit.

Behandeling en voorkoming van intraduktiewe papilloma van die melkkliere

Aangesien intraduktiewe papilloma verwys na voorkankerlike letsels van die melkkliere, word slegs chirurgiese taktieke in verband daarmee getoon. In papillêre sistadom word 'n sektorale reseksie van die melkkliere uitgevoer, waartydens weefsels met veranderde kanale verwyder word. Gewoonlik word die operasie uitgevoer deur middel van 'n periareolêre insnyding wat verder nie die grootte en vorm van die bors beïnvloed nie en die behoefte aan mammoplastie verhoed. Wanneer 'n intraduktiewe papillêre kanker opgespoor word, word radikale mastektomie aangedui.

Om te verhoed dat die ontwikkeling van intraduktiewe papillom van die melkklier voorkom, word gereelde mammografiese ondersoek moontlik gemaak, tydige behandeling van mastitis, inflammatoriese en dyshormonale afwykings van die vroulike genitale kanaal. Vir die vroeë opsporing van tumorveranderings word sistematiese selfbeheersing aanbeveel, insluitende die palpasie-ondersoek van die melkkliere.

Loading...