Gewilde Poste

Editor'S Choice - 2019

Oorsake, simptome, grade en behandeling van tiroïed vergroting

Dit is belangrik om te weet wat moontlike probleme kan aandui, watter simptoom van 'n vergrote tiroïedklier eerstens aandag moet geniet. So, by die huis kan jy net probeer om hierdie liggaam te ondersoek. Dit is in die nek, onmiddellik agter die skildklierkraakbeen, wat beweeg tydens die sluk.

As jy jou hand plaas sodat die duim links van die kraakbeen is, en 4 ander - regs, dan kan jy die vorming voel wat 'n sagte tekstuur het. Dit is die liggaam wat ons nodig het. Om te verstaan ​​of daar 'n toename in die verhouding van die tiroïedklier is, moet jy weet wat dit in grootte moet wees. So, gewoonlik, is dit so lank soos die uiterste falans van die duim - die een waarop die spyker geleë is. As dit vir jou lyk asof dit meer is, is dit beter om 'n afspraak met 'n endokrinoloog te maak wat 'n professionele eksamen kan doen.

Tydens selfdiagnose kan jy sy digtheid skat en na die teenwoordigheid van nodusse kyk. Ideaal gesproke is dit sag en elasties. In ander gevalle moet jy noodwendig 'n dokter sien. Hierdie simptoom van 'n vergrote tiroïedklier kan nie sonder aandag gelaat word nie. Die digte struktuur kan immers onkologie aandui. Dit is ook belangrik om te verseker dat dit met die tiroïed kraakbeen beweeg tydens sluk.

Gee aandag aan die pyn. Gewoonlik, met manuele ondersoek van die klier, moet slegs ongemak voorkom. In alle ander gevalle word 'n besoek aan die dokter verpligtend.

Redes vir die verhoging

Om te verstaan ​​watter simptoom van 'n vergrote tiroïedklier nie geïgnoreer kan word nie, is dit ook belangrik om te verstaan ​​wat die probleme veroorsaak het. Dus, in die eerste plek, doen die dokter 'n oorsig van die pasiënt, om te verduidelik of hy genetiese predisposisie het. Maar, behalwe oorerflikheid, is daar ander redes. 'N Vergrote skildklier mag wees as gevolg van 'n skending van die meganisme van jodiumabsorpsie of as die spoorelement te laag in die liggaam is.

Goiter kan ook veroorsaak word deur oormatige bestraling van die nek of kop. Soms is die oorsake van probleme in 'n oormatige aantal stres, langdurige depressie, senuwee-afbreekpunte. Hulle lei tot die opkoms van goiter en hormonale ontwrigting in die liggaam.

Goiter spesies

Afhangende van die kliniese beeld onderskei dokters verskillende stadiums. By graad 0 word probleme met die tiroïedklier op 'n manuele ondersoek nie opgespoor nie. Dit is van normale grootte sonder enige formasies.

Uitbreiding van die tiroïedklier 1 graad word gekenmerk deur klein veranderinge wat gepas kan word. Maar die vorm van die nek word nie verander nie, geen vervorming met die blote oog kan opgemerk word nie.

Fase 2 word gekenmerk deur 'n merkbare toename in die orgaan, wat lei tot die voorkoms van stampe op die vel. Die nek word vervorm. Om nie 2 grade te sien nie, is onmoontlik.

Ook kenners identifiseer diffuse en nodale veranderinge. In die eerste geval styg die yster eweredig. Ook diffuse goiter is verdeel in giftige en nie-giftige. Die nodale vorm van die siekte word gekenmerk deur 'n beperkte area van 'n vergrote klier. Daar is ook 'n gemengde soort goiter. Terselfdertyd is daar tekens van beide diffuse en nodulêre toename.

Probleemklassifikasie

As gevolg van die ondersoek moet die endokrinoloog nie net die graad van tiroïedvergroting bepaal nie, maar ook die eutiroïed-, hipotiroïed- of hipertiroïedstaat openbaar. Simptome van goiter sal afhang van die veranderinge wat met die gespesifiseerde orgaan plaasgevind het.

Eutroïed vergroting loop gewoonlik ongemerk deur pasiënte. Mense, as 'n reël, kla nie oor enigiets nie. Maar by sulke pasiënte, oortredings van die kardiovaskulêre stelsel, word tekens van miokardiale patologieë aangeteken. Daar kan ook probleme met metaboliese prosesse wees.

Hipertiroïed goiter is minder algemeen. Maar dit is opmerklik dat so 'n vergroting van die tiroïedklier by vroue meer dikwels as by mans gediagnoseer word. Pasiënte mag kla oor periodieke maag, hartkloppings, sweet. Ook, met hierdie vorm van die siekte, word bewing van die vingers aangeteken.

Hipotiroïed goiter het 'n aantal kliniese tekens, maar dit mag nie in die vroeë stadiums voorkom nie. In meer gevorderde vorme van diagnose is redelik eenvoudig. Pasiënte het 'n effe puffy gesig, droë vel, ligte vel. Ook, verhoogde haarverlies.

Simptome van eutiroïedkliervergroting

Kliniese manifestasies van die siekte sal direk afhang van watter spesifieke vorm ontwikkel het. Byvoorbeeld, euthyroid goiter manifesteer nie homself nie. Dit is nie eens moontlik om 'n bloedtoets vir tiroïedhormone te diagnoseer nie. Dikwels lyk hierdie toename soos 'n merkbare kosmetiese defek. Op die nek is duidelik sigbare skildklier. Foto's van mense met hierdie siekte is die algemeenste. Die toename kan so goed wees dat die klier die bloedvate druk, die lumen van die tragea, slukderm verminder. In hierdie geval kan 'n persoon sukkel om asemhaling te sluk en te sluk.

Tekens van hipertiroïeditis en hipotiroïeditis

'N gedetailleerde pasiënt opname en versameling van klagtes kan die endokrinoloog 'n voorlopige diagnose te vestig. Dus, hipertiroïed goiter word gekenmerk deur hyperfusie van die tiroïedklier. Pasiënte kla in die meeste gevalle van pukitis, tagikardie, verhoogde druk, versnelde metaboliese prosesse, verhoogde eetlus.

Hipotiroïed goiter manifesteer hulself anders. Selfs verhoogde slaperigheid is 'n simptoom van 'n vergrote tiroïedklier. Daarbenewens word die siekte manifesteer deur hipotonie, haarverlies, 'n gevoel van droë mond, 'n mate van inhibisie, winderigheid, en hardlywigheid. Dikwels word pasiënte met bloedarmoede gediagnoseer. Sommige het selfs gehoorverlies. Dit is moontlik as gevolg van die swelling van die Eustachiese buis.

Wat is 'n vergroting van die tiroïedklier

Uitbreiding van die tiroïedklier is 'n kliniese simptoom van 'n aantal siektes van hierdie orgaan met verskillende etiologieë. By mense word 'n toename in skildklier gewoonlik 'n "goiter" genoem, aangesien daar in hierdie geval 'n merkbare bultvorming op die nek is, soortgelyk aan 'n goiter.

Die mees algemene oorsaak van goiter is 'n afname in klierfunksie as gevolg van jodiumtekort (hipotireose). Ernstige hipotireose word gediagnoseer in 2-5% van die Russiese bevolking, klein simptome word waargeneem in nog 20-40%. By vroue word tiroïedpatologieë 5 keer meer dikwels as by mans gevind, jongmense ly minder dikwels as ouer mense. Hipotireose bly dikwels onopgemerk, aangesien die simptome soos 'n algemene afname in vitaliteit, lusteloosheid, chilliness, broosheid en haarverlies, ens. Nie spesifiek is nie, maar dit kan tekens van baie siektes wees.

Simptome van tiroïed vergroting

Die algemene simptome van skildklier disfunksie is:

Gewigsverandering in die rigting van toename of afname in die afwesigheid van veranderinge in die volume en dieet,

Hartritmestoornis,

Progressiewe haarverlies

Oortreding van termoregulering: kouekoors of sensasie van hitte,

Moegheid, konstante moegheid,

Irritasie, slaapstoornis,

Oortredings van die menstruele siklus by vroue en probleme met sterkte by mans,

Visie probleme

Soos hierbo genoem, kan skildklier disfunksie twee vorms hê: die vermindering (hipotireose), gekenmerk deur 'n verminderde vlak van tiroïedhormone, en oormatige aktiwiteit (hipertiroïedisme of tirotoksikose), wat manifesteer in oormatige produksie van hormone. Afhangende hiervan kan die simptome van 'n vergrote skildklier wissel.

Die toename in liggaamsgewig as gevolg van die verlangsaming van metaboliese prosesse in die liggaam,

Droogte, wrokkigheid en haarverlies,

Neiging om te chill, chill, arm koue verdraagsaamheid,

Puffiness van die gesig en ooglede, sowel as van die ledemate,

Stadige hartklop: Puls onder 60 slae per minuut

Naarheid, braking, hardlywigheid, winderigheid,

Algemene swakheid, lusteloosheid, slaperigheid,

Moeilike asemhaling, heesheid, gehoorgestremdheid,

Droogte, peeling, bleek of geelheid van die vel,

Tinteling in die hande,

Menstruele versteurings by vroue

Geheueverlies, verminderde prestasie.

Gewigsverlies met goeie voeding en verhoogde eetlus,

Versnelling van hartritme: hartklop oor 90 slae per minuut

Dunner hare en bros naels, vroeë grys hare,

Vog van die vel, in sommige gevalle - oortredings van die pigmentasie,

Gevoel van dors, gereelde urinering,

Oortreding van die spysverteringskanaal: braking, diarree, hardlywigheid,

Spierswakheid en moegheid

Visie probleme: fotofobie, lacrimation, die ontwikkeling van puiglasia,

Seksuele funksieversteuring,

Angs, senuweeagtigheid, prikkelbaarheid, angs, gevoel van vrees,

Gewoonlik word slegs enkele van die genoteerde simptome waargeneem. In gevorderde ouderdom kan ernstige simptome heeltemal afwesig wees. Gehoorgestremdheid in hipotireose kom voor as gevolg van die swelling van die Eustachiese buis. In euthyroid goiter (wanneer die hormooninhoud in die bloed binne die normale omvang is), is die hoofklag 'n kosmetiese defek, ongemak en swaar in die nek. 'N Beduidende toename in die klier kan druk op nabygeleë bloedvate en organe plaas. Wanneer die tragea geklem word, hoes, kortasem verskyn, en wanneer die slukderm geklem word, is daar probleme en pyn wanneer voedsel ingesluk word, veral vaste kos. Daar is ongemak as jy serpe en klere met hoë krae dra.

Met ontsteking van die klier of bloeding in die nodulêre goiter pyn in die nek, temperatuur styg, begin goiter vinnig in grootte toeneem.

Simptome oor die senuweestelsel word amper altyd waargeneem. 'N Persoon word geïrriteerd, senuweeagtig, warmgehit, geneig tot gemoedstoestande. In hipertireose word dit gepaard met verhoogde fisiese aktiwiteit en aggressie. 'N Gereelde simptoom is 'n klein bewing van die vingers, wat versterk word deur die arms te strek. Kinders het tik - gewelddadige bewegings van die spiere van die gesig en ledemate.

Nog 'n kenmerkende simptoom is 'n verandering in die kardiovaskulêre stelsel. 'N Toename in tiroïedfunksie word vergemaklik deur takikardie, 'n afname - deur bradikardie. Dikwels verhoed hierdie simptome die visuele vergroting van die klier. Dyspnea in hipertireose word gewoonlik nie geassosieer met hartaktiwiteit nie, maar met 'n konstante hittevermoë. 'N Tipiese toename in sistoliese (boonste) druk, terwyl die diastoliese (onderste) druk normaal kan bly. Met langdurige hipertiroïedisme en geen behandeling is daar 'n risiko vir osteoporose.

Hiperfunksie van die tiroïedklier word altyd vergesel deur erge sweet van die hele liggaam. Die vel word dun, klam, geneig tot rooi, jeuk is moontlik. Spierswakheid raak hoofsaaklik die spiere van die arms en skouergordel.

'N Kenmerkende kenmerk van diffuse goiter is endokriene oftalmopatie, wat 'n gevolg is van outo-immuun skildklier siekte (Gravesiekte). In die vroeë stadiums van die proses word droë oë, fotofobie en ooglid edeem opgemerk. In die toekoms is daar 'n uitsteeksel van die oogbale en die beperking van hul mobiliteit, kan eksofthalmos ontwikkel (onvolledige sluiting van die boonste en onderste ooglede).

Hoe om die vergroting van die tiroïedklier te bepaal?

Die normale grootte van die tiroïedklier is binne 25 ml by mans en 18 ml by vroue. Met die ontwikkeling van siektes verhoog die volume van die klier, aangesien dit in 'n versterkte modus begin werk, 'n oormaat hoeveelheid hormone produseer of probeer om hul produksie op die vereiste vlak te handhaaf.

As jy jou hand voor jou nek plaas, sodat jou duim aan die een kant van die kraakbeen is, en die ander vier aan die ander kant, kan jy 'n sagte vorming vind. Dit is die tiroïedklier. Normaalweg is sy lengte gelyk aan die lengte van die uiterste falak van die duim (waarop die spyker geleë is). Die klier moet 'n sagte en elastiese konsistensie hê en beweeg met die kraakbeen tydens slukbewegings. As dit lyk of die grootte van die klier groter is en die struktuur te dik is of daar plaaslike nodules gevind word, word dit aanbeveel om 'n endokrinoloog vir 'n ondersoek te besoek.

Toets om die vlak van jodium in die liggaam te bepaal

Dit is nodig om die gewone 3-5% jodium te gebruik en gebruik die jodiumnet met behulp van 'n katoenpyp oornag aan enige deel van die liggaam (met die uitsondering van die tiroïedklier). Dit kan die bors, onderbuik of digher wees. As die rooster in die oggend verdwyn of heeltemal bleek word, dui dit op jodiumtekort. As die kleur van die rooster gedurende die dag byna onveranderd bly, dui dit op 'n oormaat jodium in die liggaam.

Jy kan hierdie toets meer akkuraat maak. By slaaptyd, pas drie lyne aan die voorarm met jodiumoplossing: dun, effens dikker en dik. As die eerste reël in die oggend verdwyn, is alles goed met die jodiuminhoud in die liggaam. As twee dikker verdwyn, word dit aanbeveel om die tiroïedklier te kontroleer. As die vel nie spore verlaat nie, is daar 'n duidelike tekort aan jodium.

Die mate van vergroting van die tiroïedklier

Normaalweg is die skildklier visueel onmerkbaar en feitlik nie tasbaar nie.

Die eenvoudigste goiter grootte klassifikasie word gebruik deur die Wêreldgesondheidsorganisasie (WGO) en sluit drie grade van tiroïed vergroting in:

Nulgraad: Goiter is afwesig, die klier is tasbaar, die grootte van die lobbe stem ooreen met die lengte van die spykers van die duime,

Eerste graad: 'n Verhoging in die klier word gepalkeer, maar die goiter is nie sigbaar op die gewone posisie van die kop nie,

Tweede graad: goiter is tasbaar en sigbaar vir die oog.

In Rusland is die mees algemene klassifikasie van professor O.V. Nikolaev.

Volgens hierdie klassifikasiestelsel is daar vyf grade goiter-ontwikkeling, wat elkeen sy eie kliniese tekens het:

Eerste graad: Die tiroïedklier is nie visueel verander nie, die veranderinge is nie tasbaar nie, maar op die oomblik van inslikking is 'n muskus sigbaar, wat die lobbe van die klier verbind.

Tweede graad: Die lobbe van die klier is goed tasbaar en sigbaar tydens sluk. Die buitelyne van die nek bly steeds dieselfde.

Derde graad: Die goiter en die muskus van die klier word duidelik sigbaar, die nek verdik, maar dit veroorsaak nie uitgespreek fisiese ongemak nie.

Die vierde graad: Die goiter gaan voort om te groei, die buitelyne van die nek wissel baie, daar word die kontoere van die lobbe van die klier uiteengesit, selfs in 'n toestand van onbeweeglikheid en rus.

Vyfde graad: Goiter verwerf groot grootte en begin om nabyliggende organe te druk: die tragea, slukderm, bloedartjies, vokale toue, wat gepaard gaan met kortasem, moeilikheid om te kou en sluk, 'n gevoel van swaarkry in die bors, hoofpyne en 'n verandering in stem.

Die akkuraatste bepaling van die grootte van die tiroïedklier laat ultraklank toe, soos met visuele inspeksie moontlike foute wat afhanklik is van die ontwikkeling van die nekspiere, die dikte van die vetlaag, die plek van die klier. Die waarde daarvan word bereken volgens die formule:

Die volume van een deel = (lengte) × (breedte) × (dikte) × 0.48.

Dan word die volumes van die twee aandele opgesom. Die grootte van die eilande het nie 'n beduidende diagnostiese waarde nie.

Wat dreig om die tiroïedklier te vergroot?

Patologieë van die tiroïedklier veroorsaak versteurings van alle tipes metabolisme: proteïene, koolhidrate, vet, beïnvloed die aktiwiteit van die senuwee- en kardiovaskulêre stelsels.

Gebrek aan behandeling kan lei tot ernstige en lewensbedreigende gevolge:

'N Uitgebreide skildklier plaas druk op nabygeleë organe, wat gepaard gaan met verswakte bloedsomloop, respiratoriese en slukprosesse,

Kardiovaskulêre stelsel veroorsaak hartritmestoornisse (tagikardie, bradikardie, aritmie), bloeddrukprong,

Aan die kant van die senuweestelsel verskyn 'n wanbalans, 'n onvermoë om jou emosies te beheer, 'n neiging tot depressiewe toestande,

Op sigself is 'n groot goiter 'n groot kosmetiese gebrek,

By hipertireose (tirotoksikose), is so 'n komplikasie as tirotoksiese krisis ('n skerp vrystelling in die bloed van 'n groot hoeveelheid tiroïedhormone) moontlik. In hierdie geval word onmiddellike hospitalisasie vereis, aangesien 'n ernstige krisis fataal kan wees.

Diagnose van tiroïed vergroting

Die belangrikste prosedures wat benodig word vir die diagnose sluit in:

Mediese ondersoek. Die endikrinoloog luister vir klagtes en palpateer die orgaan. Met oppervlakkige palpasie word die algehele grootte van die klier en die aard van die vergroting (diffuse of nodulêre) bepaal. Met diepe palpasie, die konsekwentheid van die orgaan (sag of dig), pyn, pulsasie (gewoonlik is daar geen pyn en pulsasie nie), mobiliteit word geanaliseer. 'N Gesonde skildklier is sag, mobiel, het 'n eenvormige tekstuur en 'n gladde oppervlak, daar is geen kohesie met die omliggende weefsels nie.

Bloedtoets vir hormone. Для диагностики патологий щитовидной железы выявляют уровень тиреотропного гормона (ТТГ), гормонов Т4 и Т3. Тиреотропный гормон продуцируется гипофизом и регулирует функцию щитовидки.Die hoë konsentrasie van hierdie hormoon dui op die lae funksie. Die tiroïedklier se eie hormone, tiroksien (T4) en triiodotironien (T3) word hoofsaaklik in die bloed in 'n gebonde toestand aangetref en is afhanklik van weiproteïene. Die hormonale aktiwiteit van die tiroïedklier word bepaal deur die konsentrasie van vrye T3 en T4. Oor die algemeen word 'n verhoogde vlak van tiroksien en triiodotironien waargeneem met hipfunksie van die klier (hipertiroïedisme en tiroïeditis), 'n laer vlak - met hipotireose.

Ultraklank van die tiroïedklier. 'N Ultraklank ondersoek die grootte van die klier, die mate van vergroting, die afwesigheid of teenwoordigheid van nodules.

As daar nodusse in die skildklier groter as 1 cm in deursnee is, kan bykomende studies voorgeskryf word:

Naaldbiopsie. Gelei wanneer 'n tumor vermoed word. In hierdie geval word 'n sitologiese en histologiese analise van weefselselle wat uit die seël in die klier verwyder word, gedoen.

Magnetiese resonansie en rekenaartomografie. Hierdie metodes is meer insiggewend as ultraklank. Geskatte ligging, grootte, kontoere, die struktuur van die tiroïedklier, die digtheid van bestaande nodusse.

Radio-isotoopnavorsing (skandering). Met die hulp, die grootte en vorm van die liggaam, word die aktiwiteit van die nodules bepaal. Daar word geglo dat die resultate van die toepassing van hierdie metode die teenwoordigheid of afwesigheid van 'n kwaadaardige proses in die klier kan aanneem.

Bestudeer die absorpsie van tiroïed-radioaktiewe jodium (gebruik in skaars gevalle).

Benoem ook algemene studies en ontledings:

urinalysis,

Biochemiese bloedtoets om die vlak van bilirubien, lewer ensieme, ureum, kreatinien, weiproteïene, ens. Te bepaal,

Bepaling van cholesterolvlak: met hipfunksie van die klier word cholesterol gewoonlik verlaag, met hipofunksie - verhoog. Hoë cholesterol kan egter veroorsaak word deur baie ander siektes (die mees insiggewende gebruik van hierdie aanwyser wanneer 'n diagnose by kinders gemaak word)

Bors X-straal. By groot mate van goiter en sy retrosternale plek, maak 'n x-straal dit moontlik om die graad van vergroting van die klier te identifiseer, om die toestand van die slukderm en tragea te bepaal.

Elektrokardiogram, ens.

In elke geval word diagnostiese metodes individueel gekies, afhangende van die geskiedenis en kenmerke van die patologie.

Hipotiroïedisme Behandeling

Tiroïedhormoonmiddels word as vervangingsterapie geneem. Dit sluit in Levotyroxine Natrium, Eutirox, Liothyronine, Triiodothyronine. Die dosering word individueel voorgeskryf volgens die resultate van die opname. Hierdie middels word ook gebruik in tumore in die tiroïedklier, as onderdrukkers in diffuse nie-toksiese goiter, om herhaling te voorkom na die verwydering van die deel van die klier.

Tydens primêre hipofunksie en endemiese goiter tydens hormoonbehandeling, is dit nodig om die vlak van tiroïedstimulerende hormoon te monitor, vir sekondêre hipotireose - om die vlak van vrye T4 te monitor.

Met uiters versigtigheid moet skildklierhormone gebruik word deur pasiënte met kardiovaskulêre siektes (iskemie, angina, hipertensie) en versteurings van die lewer en niere. Gedurende swangerskap verhoog die behoefte aan hormone met 30-45%.

Behandeling van hipertiroïedisme

Daar is drie hoof maniere om hipertireose te behandel: dwelmbehandeling, chirurgiese verwydering van die hele klier of sy deel, en radioaktiewe jodiumterapie wat oortollige klierweefsel en nodules vernietig.

Dwelmbehandeling is die gebruik van tiroosteriese middels wat die oormatige aktiwiteit van die tiroïedklier onderdruk. Dit sluit in Propylthiouracil, Propitsil, Mercazolil, Tiamazol, Tyrosol, Litiumpreparate. Jodiumpreparate inhibeer die vrystelling van T3 en T4 uit die tiroïedklier, inhibeer hul sintese, die vang van jodium deur die klier en die oordrag van tiroïedhormone na die aktiewe vorm. Kontraindikasies vir hul doel is erge lewerskade, leukopenie, laktasie.

Behandeling met radioaktiewe jodium word aangedui vir pasiënte ouer as 40 jaar. Die kompleksiteit van hierdie metode lê in die feit dat dit baie moeilik is om die regte dosis te kies en die reaksie van die tiroïedklier te voorspel. Daar is gereelde gevalle waar na die tiroïedfunksie genormaliseer word, hipotireose begin ontwikkel en ondersteunende terapie word benodig.

Chirurgiese ingryping word in die volgende gevalle uitgevoer:

Die teenwoordigheid van nodusse in die tiroïedklier, waarvan die afmetings 2,5-3 cm oorskry,

Die teenwoordigheid van siste wat groter as 3 cm is

Skildklier adenoom,

Die laterale ligging van die nodulêre goiter,

Verdagte maligne tumor.

Voorkoming van tiroïed vergroting

As jy in gebiede wat verband hou met jodiumtekort, is, word dit aanbeveel om jodiumpreparate te neem, kosse met 'n hoë jodiuminhoud te gebruik, en gereelde tafelsout met gejodeerde sout te vervang. Jodiumpreparate moet sistematies opgeneem word, en dit moet beter onder toesig van 'n dokter gedoen word, dus 'n jodium oordosis is so gevaarlik soos die tekort. Bejaardes met 'n vergrote skildklier en mense met nodulêre goiter moet met spesiale sorg behandel word.

Voedsel wat ryk is aan jodium:

Seekraal (gedroog, bevrore, ingemaakte),

Alle seekos: garnale, inkvis, mossels, mossels,

Die kern van die sade, die brood van die laagste graad meel en semels.

Om te vergoed vir die gebrek aan jodium, moet hierdie produkte gereeld geëet word, en nie af en toe nie. Langtermyn kulinêre verwerking verminder die jodiuminhoud in die produk.

Sommige groente en peule bevat ook stowwe wat die absorpsie van jodium deur die liggaam beïnvloed: dit verhoed dat dit die tiroïedklier binnekom of die aktiwiteit van ensieme wat by die sintese van tiroïedhormone betrokke is, inhibeer. Dit sluit in rape, rutabaga, radyse, dille, boontjies.

Voeding vir hipertiroïedisme

By dirotoksikose word die basale metaboliese tempo versnel, wat lei tot verhoogde energie uitgawes. In hierdie geval word 'n hoë-kalorie-dieet aanbeveel, waar die inhoud van proteïene, koolhidrate en vette goed gebalanseer moet word. Maklik verteerde proteïene moet verkies word, waaronder suiwelprodukte kan plaasvind. Ook suiwelprodukte is 'n uitstekende bron van kalsium, waarvan die behoefte vir mense met hipertireose verhoog word.

Wanneer hipertiroïedisme van groot belang is, is daar 'n voldoende hoeveelheid vitamiene en spoorelemente in voedsel. Dit is nodig om die gebruik van skottelgoed en drankies wat opwindende kardiovaskulêre stelsel en sentrale senuweestelsel op te pas, te beperk: sterk koffie en tee, sjokolade, kakao, speserye, ryk vleis en visbou. Dit is beter om 4-5 keer per dag op 'n breek dieet te gaan, drink genoeg water. Uit die drankies is bruikbare bouillon van wilde roos en koring semels, verdunde vrugtesap (behalwe pruim, appelkoos, druiwe).

Artikel skrywer: Kuzmina Vera Valerievna | Dieetkundige, endokrinoloog

Onderrig: Diploma RSMU hulle. N. I. Pirogov, spesialis "Algemene Geneeskunde" (2004). Koshuise by Moskouse Staatsuniversiteit Geneeskunde en Tandheelkunde, diploma in "Endokrinologie" (2006).

Oorsake en omvang van vergrote tiroïed

Wanfunksies van die endokriene stelsel kan tot ernstige gevolge lei. Daarom is dit belangrik dat elke persoon aandag gee aan enige veranderinge in die liggaam. Die redes vir die verhoging van hierdie klier kan anders wees, maar onder die algemeenste, identifiseer dokters die volgende faktore:

  • jodiumtekort in verbruikte kos en water,
  • die impak van nadelige omgewingstoestande
  • oorerwing en aanleg
  • vitamien D-tekort, sowel as spoorelemente selenium en fluoor,
  • chroniese stres, sielkundige afwykings, depressie,
  • aanhoudende erge moegheid,
  • gebrek aan fisiese aktiwiteit, onaktiwiteit,
  • menopouse in vroue, vergesel van ontwrigting in die hormonale stelsel.

Mense wie se dieet nie versadig is met kosse wat jodium bevat nie, word aanbeveel om gejodeerde sout te gebruik.

Die klassifikasie van skildklierveranderings sluit drie grade in: nul, eerste en tweede.

  1. Nulgraad kan die dokter endokrinoloog bepaal. Dit word gekenmerk deur die afwesigheid van patologie, die grootte van die sylobbe sal ooreenstem met die norm en dieselfde vorm hê.
  2. 'N vergroting van die tiroïedklier, wat ooreenstem met 1 graad, kan bepaal word deur aanraking. Visueel sien die afwyking is redelik moeilik.
  3. 'N Uitgebreide tiroïedklier wat graad 2 kenmerk, kan met die blote oog gesien word. 'N Persoon op sy eie sal die "goiter" met sy vingers kan voel.

Dit is belangrik! Sodra u ongewone veranderinge op hierdie gebied merk, maak u dadelik 'n afspraak met 'n endokrinoloog. Spoedige mediese sorg is die helfte van die behandeling.

Simptome en diagnose van vergroting van die tiroïedklier

As jy aandag gee aan jou gesondheid, dan kan die eerste manifestasies dadelik gesien word. Onder die mees algemene simptome wat 'n toename in skildklier aandui, kan ons die volgende aspekte opmerk:

  • visuele verandering van die kontoere van die nek, dit word dikker as gewoonlik, en 'n "kraag" vorm onder die larinks,
  • ongemak wanneer water en kos ingesluk word,
  • stemverandering, hy word hees,
  • 'n droë hoes verskyn gereeld,
  • kortasem begin, veral wanneer jy op jou rug lê,
  • gevoel van knyp en swaarkry in die bors.

'N Persoon mag merk dat die senuwee-eindpunte en bloedvate in die nek- en torakale gebied geknyp word.

Hoe om te verstaan ​​dat jy 'n vergrote skildklier het

Vir selfbeskikking van patologie op 'n vroeë stadium, moet jy op jou rug lê of jou kop oplig. Tydens die sluk moet die skildklier beweeg met die kraakbeen. Die afmetings in normale kondisie stem ooreen met die lengte van die eerste falanx van jou duim. Om aan te raak, moet yster sag, nie gekompakteer word nie, en sonder geknoopte gewrigte.

Daarbenewens kan jy self 'n toets doen vir die vlak van jodium in jou liggaam. Gebruik gereelde apteekjodium, teken 'n maas op 'n klein velarea. As dit gedurende die dag sigbaar bly, dan het jy 'n goeie jodiuminhoud. As die lyne baie vroeër verdwyn, dui dit op 'n gebrek aan jodium.

As jy nie weet hoe om betroubaar te bepaal dat jy 'n vergrote tiroïedklier het nie, is dit die moeite werd om 'n mediese instelling te kontak.

  1. Die dokter endokrinoloog sal noodwendig palpatologie en visuele navorsing doen.
  2. U sal toegewys word aan 'n skildklier ultraklank.
  3. Jy sal bloed vir sekere hormone moet skenk.

As 'n reël is hierdie maatreëls reeds genoeg om die toestand van die endokriene klier te bepaal. In geval van ernstige patologiese veranderinge, kan 'n meer gedetailleerde diagnose vereis word.

Voorspelling en voorkoming van tiroïed vergroting

Mense wat in jodiumgebrekgebiede leef, moet meer seekos by hul dieet voeg. Indien dit vir een of ander rede nie moontlik is nie, moet jy ook jodiumbevattende middels bevat. Wanneer die tiroïedklier in een van jou ouers vergroot het, is jy in gevaar. Met 'n aanleg of 'n oorerflike faktor, word aanbeveel dat 'n endokrinoloog minstens een keer per jaar ondersoek word.

As die skildklier vergroot word in postmenopousale vroue, dan is dit nodig om te begin met die regulering van hormonale vlakke. Eet reg, moenie senuweeagtig wees nie, speel sport, en jy sal goed wees!

Tiroïedklier: struktuur en funksie

Die skildklier is 'n belangrike komponent van die endokriene stelsel in die liggaam van enige persoon. Dit bevat jodium, en die bloedstroom produseer hormone met die inhoud daarvan. Yster is aktief betrokke by die regulering van metabolisme, voeding van selle.

Hierdie orgaan is in die nek, of liewer, onder die larinks. Naby dit is die tragea, die erthmus, die skildklier kraakbeen. Die gewig is ongeveer 30 gram, maar tydens swangerskap kan dit toeneem.

Van al die siektes van die endokriene aard is 'n vergroting van die tiroïedklier die algemeenste, veral in streke met 'n natuurlike jodiumtekort in voedsel. Vroue het 'n vooroordeel vir hierdie patologie. Verkeerde werk van die endokriene stelsel beïnvloed die funksionering van die hele organisme. Daarom, as die tiroïedklier vergroot word, is dit nodig om hulp van 'n dokter te kry en 'n volledige diagnostiese ondersoek ondergaan. Op grond van die toetsuitslae kan die spesialis die oorsaak van die patologie bepaal en die toepaslike behandeling voorskryf.

Wat beteken skildklier vergroting?

'N Uitgebreide skildklier is die eerste teken van 'n wanfunksie in die liggaam. Hierdie orgaan is verantwoordelik vir die vrystelling van tiroksien- en triiodotironienhormone in die bloed. Hul produksie reguleer tirotropien, waarvoor die pituïtêre klier verantwoordelik is.

Jodiumryke hormone beheer die prosesse van oksidatiewe fosforilering van selle. Dit is biochemiese reaksies vir die produksie van ATP, 'n verbinding wat verantwoordelik is vir die vervoer van die energie wat benodig word vir metabolisme. Dus, die skildklier is aktief betrokke by alle belangrike prosesse in die liggaam.

Die toename kan wees as gevolg van ooraktiewe hormoonproduksie (bo fisiologiese behoefte) of hipoaktiwiteit.

Die hoofoorsake van hiperplasie

Die skildklier is hierdie orgaan, die gevolge van die disfunksie wat die werk van die hele organisme beïnvloed. As die take wat daaraan toegewys word, nie ten volle verrig word nie, ontstaan ​​'n wanbalans van die hormonale agtergrond. As gevolg hiervan kan mans en vroue probleme ondervind met die bevallingsfunksie.

Onder die hoofredes waarom die tiroïed uitgebrei kan word, sluit dokters die volgende in:

  1. Konstante stres. Moderne menslike lewe is moeilik om te dink sonder psigo-emosionele ervarings. Daarom beveel baie terapeute vir die behandeling van patologie aan om sessies van sielkundige ontspanning by te woon, met meditasie en joga te betrek.
  2. Ekologiese vergiftiging. Omgewingstoksiene vernietig die endokriene klierstelsel geleidelik.
  3. Tekort aan vitamiene en mikroelemente. In die eerste plek praat ons oor die gebrek aan voedsel en water jodium. Soms in die rol van die skuldige van die patologie verskyn lae inhoud in die dieet van fluorien en selenium.
  4. Die nederlaag van die pituïtêre / hipotalamus. Hierdie kliere produseer stowwe wat die werking van die tiroïedklier beïnvloed.
  5. Siektes van die aansteeklike natuur.
  6. Onvoldoende fisiese aktiwiteit.
  7. Gebrek aan insolasie.
  8. Tiroïed siekte (chroniese outo-immuun tiroïeditis, hipotireose, en ander).

Met die gelyktydige effekte van nadelige faktore, merk 'n persoon gewoonlik dat die tiroïed vergroot is. Die finale diagnose kan egter slegs deur 'n dokter gemaak word na 'n volledige diagnostiese ondersoek.

Watter tekens dui op patologie?

Simptome van tiroïed vergroting verskyn nie dadelik nie. Dikwels word die kenmerkende kliniese prentjie beskou as 'n verstandelike of neurologiese afwyking. Wanorde in die skildklier word geopenbaar deur 'n skerp stel of gewigsverlies, verhoogde sweet, moegheid, hartkloppings.

Soos patologie vorder, verhoog simptome met die toename in nekgrootte. Pyn ongemak is afwesig, en die nodusse wat groei, begin geleidelik begin om die omliggende strukture van die nek te druk.

As die tiroïedklier vergroot word, sien baie pasiënte 'n voortdurend spookagtige gevoel van druk in die anterior area van die kop. Soms word siekte gepaard met 'n droë hoes wat in 'n horisontale posisie toeneem. Vroue met die ontwikkeling van hierdie patologie het dikwels probleme met die menstruele siklus, en met mans met sterkte.

Grade van tiroïed vergroting

Dokters ken verskeie grade van vergroting van die tiroïedklier toe. Hierdie skeiding stel ons in staat om te bepaal hoe ver die patologiese proses gegaan het om die mees effektiewe diagnostiese en behandelingsmetodes te kies. In die mediese praktyk word 'n vyf-stadium klassifikasie van die siekte gebruik.

  • Nulgraad. Die skildklier is vergroot, hormone is normaal, die liggaam funksioneer ten volle.
  • Eerste graad Die kliere van die klier neem effens toe. Enige veranderinge kan slegs deur ultraklank of radiografiese ondersoek opgespoor word. In sommige gevalle is daar probleme om te sluk.
  • Tweede graad Die tiroïedklier is vergroot, met palpasie is die muskus merkbaar. Yster is duidelik sigbaar wanneer dit ingesluk word.
  • Derde graad Visuele inspeksie identifiseer duidelik 'n vergrote skildklier. Geleidelik verander die kontoere van die nek, as gevolg van wat dit lyk vol en afgerond.
  • Vierde graad Die vergrote orgaan steek nie net vorentoe nie, maar ook aan die kante. In 'n stil posisie is dit duidelik sigbaar. Daar is 'n skending van sluk, 'n sterk hoes.
  • Vyfde graad Die yster word indrukwekkend in grootte, die nek is ongeskik.

In die finale stadiums van die ontwikkeling van patologie is chirurgiese ingryping benodig. Die vierde en vyfde grade is egter uiters skaars, want dokters identifiseer die probleem baie vroeër. Gewoonlik word patologie by roetine-inspeksies aangetref of vir 'n ander rede na 'n spesialis verwys.

Doel van die klier

Важно понимать, что болезни щитовидки сказываются на работе всего организма в целом. Так, этот орган отвечает за нормальное, стабильное функционирование нервной и сердечно-сосудистой систем. Dit beheer ook die sintese van proteïene, wat op sellulêre vlak plaasvind, die verbruik van fosfate, kalsium en suurstof. Om probleme op tyd te voorkom, is dit nodig om te weet hoe die vergroting van die tiroïedklier hom manifesteer. Simptome (behandeling moet daarop gemik wees om die werk van die gespesifiseerde orgaan te verbeter) kan verander word. Hulle wissel volgens die tipe siekte.

In gevalle waar die tiroïed normale werk stop, verander die gewig, daar is probleme met die geestelike en energieke toestand. Dus, 'n siekte wat nie betyds geïdentifiseer is nie, kan lei tot vetsug, ernstige wanfunksie van die hart, haarverlies, seksuele afwykings en ander gesondheidsprobleme.

Belangrikheid van behandeling

As die endokrinoloog ten minste een simptoom van 'n vergrote tiroïedklier merk, sal hy u waarskynlik na toetse stuur. Om die hoofhormone wat verantwoordelik is vir haar werk te slaag, is dit in hierdie geval nodig. Die dokter kan ook 'n ultraklank van hierdie klier stuur. Met behulp van bloedtoetse kan jy bepaal hoeveel die hormoonvlakke wat vir haar werk verantwoordelik is, verander het. En ultraklank kan jy die verhoog van goiter akkuraat bepaal, om selfs klein knoppies te identifiseer.

Na die finale bepaling van die diagnose, moenie probeer om selfmedikasie te maak nie en weier in geen geval hormoonterapie nie. In die meeste gevalle kan slegs met die hulp u die las op die skildklier verminder. Aangestelde hormone kan die behoefte van die liggaam vul en sodoende sy werk vestig. Maar hulle moet gereeld geneem word. Die endokrinoloog sal gereeld aanbeveel om toetse te herhaal. Dit is nodig vir die regstelling van die hormoon dosering. Daarbenewens kan behandeling daarop gemik wees om die oorsake wat tot oortredings gelei het, uit te skakel.

Terapie metodes

Om die regte behandeling te kies, moet jy weet wat die veranderinge beïnvloed het om die oorsake te identifiseer. Uitbreiding van die tiroïedklier vereis nie net behoorlike voorskrif van dwelms nie, seleksie van die vereiste dosis hormonale preparate, maar ook leweringskriteria.

As 'n dokter oor behandeling praat, waarmee jy die oorsake van probleme kan elimineer, moet jy voorbereid wees op veranderinge in dieet en 'n aantal gewoontes. Dit is belangrik om hul aktiwiteit te verhoog, om die metabolisme te verander.

Endemiese goiter verskyn in die meeste gevalle as gevolg van onvoldoende inname van jodium in die liggaam. In hierdie geval kan dokters die toepaslike medisyne voorskryf, byvoorbeeld, dit kan 'n middel van "jodomarine wees."

Maar wanneer 'n hipertiroïed goiter verskyn, is dit nodig om die tiroïedklier te verbeter sodat dit minder hormone lewer. Hierdie middels word thyreostaties genoem. Dit kan dwelms wees "Tyrozol", "Metizol", "Mercazolil". Die aktiewe bestanddeel in hulle is tiamasol. Ook kan die dokter die gereedskap "Propitsil" voorskryf. Daarin word die aktiewe bestanddeel propylthiouracil genoem. Behandeling met sulke middels kan 1-1,5 jaar duur, afhangende van die mate van vergroting van die tiroïedklier.

Hipotiroïed goiter vereis 'n ander benadering tot behandeling. Tiroksien is nodig om die toestand te normaliseer. Die bekendste middel om die vlak van hierdie hormoon in die liggaam te herstel, is "L-thyroxine". Die gebruik van vitamien komplekse is ook belangrik. Vitamiene van groep B, A, C moet in voldoende hoeveelhede aan die liggaam voorsien word. As die siekte deur bloedarmoede vergesel word, word ysterpreparate voorgeskryf.

Chirurgiese ingryping

In sommige gevalle word die goiter vergroot sodat dit die interne organe kan knyp, die arteries, die tragea en die slukderm kan knyp. Die groeiende skildklier kan soms ook kosmetiese defekte veroorsaak. Die foto gee 'n duidelike idee van hoe hierdie liggaam vergroot kan word. Byvoorbeeld, party in die nek het 'n toename in die grootte van 'n eier.

In sulke situasies is konserwatiewe terapie onwaarskynlik dat dit gepas sal wees. In sommige situasies kan die chirurg se mes egter vervang word deur bestralingsterapie.

Probleme by kinders

Wanfunksies in die tiroïedklier kan op enige ouderdom begin. Maar by babas veroorsaak dit 'n aantal probleme wat nie later opgelos kan word nie. Dus, 'n toename in die tiroïedklier by kinders kan beide die geestelike en fisiese ontwikkeling van die krummels benadeel. Dit is ook hierdie liggaam wat verantwoordelik is vir metaboliese prosesse, die toestand van immuniteit, die werk van die hart.

Daar is 'n aantal simptome wat vermoed word dat hulle 'n kind met endokrinologiese probleme het. Dit is beter om na die dokter te gaan as die baba slaperig geword het, allergiese reaksies wat ongewoon is vir hom, het begin verskyn, en aansteeklike siektes het gereeld geword. Die vel mag droog wees, maar in sommige gevalle word dit nat, geswel. Ook 'n duidelike teken van probleme is kort gestalte. Dit is raadsaam om 'n endokrinoloog se konsultasie te kry as die dokter bloedarmoede in die krumme diagnoseer.

Om kinders te behandel, moet net 'n kinderspesialis wees. Hy kan 'n handleiding studeer, aanbeveel om hormoonvlakke te toets, of vir 'n ultraklankstudie te gaan. Slegs 'n pediatriese endokrinoloog kan al die resultate interpreteer, met inagneming van die kind se ouderdom en die kliniese prentjie wat hy tydens die eksamen gesien het.

Tekens in vroue

Die skildklier siekte by vroue word dikwels vergesel deur kompressie van die tragea. Om hierdie rede, saam met ander simptome, is daar probleme met asemhaling en 'n gevoel van 'n koma in die keel. Tekens van 'n vergrote tiroïedklier in 'n vrou kan met die blote oog gesien word, aangesien die goiter wat uitsteek in die keel, visueel sigbaar is. Watter tekens moet aandag gee aan die regverdige seks, veral na 50 jaar:

  • grondlose gewigstoename
  • spierswakheid, krampe,
  • kouekoors,
  • tintelende en droë tong,
  • presyncopal staat
  • oormatige drang na sout, pittig, suur, smaak perversie,
  • jeuk en brand van die vulva,
  • die voorkoms van keratose op die elmboë, dye, onderarms, kalwers,
  • puffiness en swelling van die gesig,
  • chroniese hardlywigheid
  • verminderde libido
  • bui swaai
  • stemverandering (heesheid, lae tones),
  • gehoorverlies.

Wanneer die tiroïedklier normaal is, is dit nie sigbaar nie en amper nie palpabel nie. Die Wêreldgesondheidsorganisasie (WGO) het 'n eenvoudige klassifikasie vir goitergroottes ontwikkel, waaronder drie grade:

  1. Nul. Die klier is tasbaar, die goiter is afwesig, die grootte van die lobbe is gelyk aan die lengte van die spykerfalange op die duime.
  2. Die eerste. Die goiter is nie visueel sigbaar nie, die vergroting van die klier is aansteekbaar by die normale posisie van die kop.
  3. Die tweede. Die endokriene klier is sigbaar vir die oog, en die goiter word maklik gepalkeer.

In Rusland is die klassifikasie wat deur prof. O.V. Nikolayev geskep is, meer algemeen. Volgens hierdie stelsel, dokters diagnoseer 5 grade van patologie, wat elkeen geïdentifiseer word deur sy kliniese kenmerke:

  1. Die eerste. Die klier het geen visuele veranderinge nie, maar dit is nie sigbaar nie, maar die muskus is sigbaar en verbind die orgaanlobbe wanneer dit ingesluk word.
  2. Die tweede. Skildklier lobbe is goed palpable en perfek sigbaar wanneer ingesluk word. Graad 2-skildkliervergroting is nie sigbaar nie, aangesien die buitelyne van die nek onveranderd bly.
  3. Derde. Die muskus van die klier en die goiter word sigbaar, die nek verdik, maar dit veroorsaak nie fisiese ongemak vir die pasiënt nie.
  4. Die vierde. Die goiter groei, die buitelyne van die nek verander vinnig, want dit is die buitelyne van die orrel se lobbe wat sigbaar is.
  5. Vyfde. Goiter, wat 'n groot grootte verkry, druk aangrensende organe: die slukderm, tragea, vokale toue, bloedartjies. Dit word gepaard met probleme met sluk, kou, swaar in die bors, kortasem, en 'n verandering in stem.

Die klassifikasie van die siekte behels sy verskille in vorms. Daar is verskeie opsies vir die ontwikkeling van die patologiese proses:

  • Diffuse toename. Dit word gekenmerk deur verhoogde hormoonproduksie of 'n aanval op die immuunstelsel. Die hoofoorsaak van die siekte is oorerwing, wat die produksie van proteïene wat aan die reseptorselle in die klierselle bind, negatief beïnvloed.
  • Nodale toename. 'N Skildkliernodus is die mees algemene vorm van siekte wat 'n endokrinoloog in die gesig staar. By palpasie word een of verskeie kompakte areas maklik gegryp. Hulle kan goedaardig wees (95%) en kwaadaardig (5%).
  • Verhoog aandeel. Hierdie vorm van die siekte kan lei tot patologiese veranderinge in die hele endokriene stelsel. Die normale liggaamsgewig is gemiddeld 20-30 g, beide lobbe is sag, glad, pynloos. As die regte lob van die tiroïedklier verhoog word, dui dit op 'n inflammatoriese proses of die vorming van 'n sist. Met 'n groot linkerkant is daar 'n kans op onkologie of diffuse goiter.
  • Verhoog die ertsmusiek. Dit is uiters skaars. Die ertsmus verbind beide lobbe, geleë op 2 of 3 trageale kraakbeen. Dit kan ly aan 'n tumorfokus of metastase van die tiroïedlap en ander organe.

As gevaarlike uitbreiding van die tiroïedklier

Patologiese prosesse van die endokriene klier veroorsaak versteurings in alle tipes metabolisme: vet, koolhidraat, proteïen. Ook, na 'n toename in die tiroïedklier, kan siektes van die kardiovaskulêre en senuweestelsels ontwikkel. Die gebrek aan toereikende behandeling lei dikwels tot lewensgevaarlike komplikasies vir die pasiënt:

  • druk op nabygeleë organe word vergesel deur verswakte bloedvloei, sluk- en respiratoriese proses,
  • aan die kant van die senuweestelsel is daar 'n neiging tot depressie, neurologiese afwykings, onvermoë om emosies te beheer, onstabiliteit,
  • aan die kant van die kardiovaskulêre stelsel, 'n hartritmestoornis (aritmie, bradikardie, tagikardie), bloeddrukprong,
  • hipertireose kan lei tot 'n dirotoksiese krisis, wat onmiddellike hospitalisasie vereis, aangesien die toestand tot die dood kan lei,
  • 'n groot goiter is op sigself 'n kosmetiese defek.

Vergrootte skildklier en swangerskap

Baie vroue tydens swangerskap, dokters diagnoseer 'n toename in die grootte van die tiroïedklier. Die ontwikkeling van anomalieë as gevolg van veranderinge in hormonale vlakke. Die liggaam is heeltemal herbou na die behoeftes van die groeiende fetus.

In die eerste maande van swangerskap, die embrio onafhanklik produseer 'n spesiale hormoon, wat deur sy spesifisiteit is soortgelyk aan skildklier stimulerende. As gevolg hiervan word groei en stimulering van die tiroïed waargeneem. Tydens swangerskap is die vlak van tiroïedhormone in 'n vrou se liggaam altyd verhoog, dit kom net voor die geboorte normaalweg voor.

Tekort aan tiroïedhormone by swanger vroue is uiters skaars, aangesien vroue met so 'n diagnose aan onvrugbaarheid ly. As dokters hipotireose bespeur, ly die toekomstige ma aan prikkelbaarheid, 'n konstante gevoel van verkoue. In sulke gevalle voorskryf dokters bloedtoetse, waarvan die resultate dwelms voorskryf om hormonale vlakke te herstel.

Toenemende skildklieraktiwiteit tydens swangerskap word baie selde gediagnoseer. Hipertireose en tirotoksikose kom voor in een vrou in 1000. Die hoofsimptome van hierdie siektes is ernstige braking. Aangesien baie vroue in die vroeë stadiums aan giftose ly, is dit eerder moeilik om hipertireose te identifiseer. Behalwe vir braking, word tirotoksikose vergesel van verhoogde sweet, senuweeagtigheid.

Wat om te doen as tiroïedklier tydens swangerskap vergroot word? Eerstens, moenie paniekerig raak nie. Wanneer die bogenoemde simptome voorkom, moet u 'n endokrinoloog raadpleeg, wat die toepaslike terapie sal voorskryf gebaseer op die toetsuitslae.

Ligging en strukturele eienskappe van die liggaam

Die tiroïedklier is op die voorkant van die nek, onder die hyoidbeen geleë. Sy laterale lobbe is geleë op die hoogte van die sigbare en skildklierkraakbeen. Die onderste pool van die orgaan is op die vlak van die vyfde en vierde trageale ring, en die gewig bereik 30 gram in 'n volwassene.

Die voorkant van die klier is bedek met vel, subkutane vetterige weefsel en vier fasciae: die oppervlakkige, die tweede fascia (oppervlakplaat), die trageale plaat van die nekfassie met die sublinguale spiere. Die sterno-hipoglossale spier is meest oppervlakkig geleë, en onder dit is die sternum-tiroïedspier.

In 'n vaste posisie word die skildklier ondersteun deur 'n ligament - 'n verdikking van die pretracheale fascia plaat van die nek, wat die orgaan tot die aangrensende kraakbeen en tragea herstel. Onder die spiere en die derde fascia is die parietale plaat van die vierde fascia, gesplitste daarmee. In die rigting van die middellyn van die nek met die stroomopfassias, groei die tweede een saam, en saam vorm hulle 'n wit lyn van die nek.

Verder, agter die pariale blaar van die vierde fascia, is daar vesel-interfaskiale nadprudinogo-ruimte, wat die agterste viscerale blaar van die vierde fascia beperk, wat die skildklierkapsel vorm - die beskermende buitenste dop wat die orgaan van alle kante omring. Onder die kapsule, rondom die klier self, is daar vlekvrye vesel met vate en senuwees wat na die klier beweeg. Die kapsule is nie nou en direk met die klier verbind nie, waardeur, byvoorbeeld, tydens chirurgiese ingryping, deur die kapsule te sny, kan jy die lobbe van die tiroïedklier beweeg. Daarbenewens het die orgaan ook 'n interne veselagtige kapsule, wat direk verband hou met parenchiem septa.

Die boonste pool van die laterale lobbe van die tiroïedklier bereik die vlak van die middelhoogte van die kraakbeen-skildklierplate, en die onderste paal val onder die ebbehuis en tot die vlak van die vyfde en sesde ring, 2-2,5 sentimeter hoër as die borshals sny sone.

Ongeveer 'n derde van die wêreld se bevolking het 'n piramidale deel van die klier. Meer selde is daar addisionele aandele. Piramidale styg op die top van die eilande, of van die sylobbe. Die ertsmus is voor die tragea geleë, in seldsame gevalle impliseer die anatomiese eienskappe van die klierstruktuur nie die teenwoordigheid van die muskus nie.

Bindweefsel partisies wat van die kapsule af in die parenchiem verdeel, verdeel dit in lobules, wat op sy beurt bestaan ​​uit follikels. Die follikulêre mure is van binne af uitgevoer met enkellaag-kubieke epiteel. Binne die follikelholtes is daar 'n vloeibare kolloïed met ribonukleïen, proteïene, jodium, thyroglobulien en ander ensieme in die samestelling.

Kenmerke van die bloedtoevoer en funksionering van die tiroïedklier

Die orgaan word voorsien van bloed deur vier arteries - die twee boonste, wat uit die uitwendige halsslagader val, en die twee onderste, wat van die tiroïed van die subklaviese arterie vertrek. Die vyfde ongepaarde slagaar word in seldsame gevalle aangetref, en beweeg weg van die naamlose arterie of aortiese boog. Gevolglik het 'n persoon 'n soortgelyke aantal gepaarde are.

Die instandhouding van die liggaam is as gevolg van simpatieke en parasimpatiese senuwees.

Een van die hooffunksies van die tiroïedklier is afskeiding van gejodeerde hormone:

Die basis vir die vorming van hormone is jodium en die aminosuur tyrosien. Jodium betree die liggaam met voedsel, lug, water in die vorm van anorganiese of organiese verbindings. Oormaat element word uitgeskei in gal en urine. In die bloed vorm sy organiese verbindings natrium- en kaliumjodiede, en onder invloed van oksidasie deur ensieme word hulle jodium.

Tiroksien is 'n tiroïedhormoon wat metaboliese prosesse beïnvloed, en die prosesse van ontwikkeling en groei in die liggaam reguleer. In breinselle vind oksidatiewe reaksies plaas met sy deelname. Die wanbalans van sy konsentrasie veroorsaak die ontwikkeling van verskeie patologieë - myksem, kretinisme. Daarbenewens hang die produksie van proteïen direk af van die hoeveelheid tiroksien.

Triiodothyronine word vrygestel tydens die proses van tiroksien-dejodering in die lewer en niere. Die tiroïedklier produseer dit ook, maar in kleiner hoeveelhede.

As gevolg van die produksie in die liggaam van gejodeerde hormone, beïnvloed die tiroïedklier:

  • die funksionering van die sentrale senuweestelsel,
  • hoër senuweeaktiwiteit
  • groei, ontwikkeling van die liggaam,
  • metabolisme,
  • vegetatiewe stelsel (spiersametrekking, respiratoriese bewegings, sweet)
  • die vermoë van bloed om te stol.

Kalkitonien (tirokitonien) is 'n nie-gejodeerde hormoon, dit wil sê, bevat geen jodium nie. Die hoeveelheid daarvan het direk die hoeveelheid fosfor en kalsium in die bloed, en onder die invloed daarvan verminder die hoeveelheid van hierdie stowwe. Die hormoon word gevorm deur parafollikulêre skildklier selle buite die follikel.

Alle geproduseerde hormone is betrokke by metaboliese prosesse om lewensbelangrike aktiwiteit te ondersteun, en beïnvloed ook die funksionering van die spysverteringstelsel, respiratoriese, reproduktiewe en senuweestelsels.

Tiroïedvergroting: wat dit is en hoekom dit voorkom

In normale toestand is die orgaan nie sigbaar vir die oog nie en kan dit nie deur die vingers gevoel word nie. Daar is egter 'n paar patologieë waarin daar 'n vergroting van die tiroïedklier voorkom, soms tot so 'n mate dat 'n persoon 'n groot goiter op die nek het.

Uitbreiding van die klier is 'n algemene siekte wat mense van verskillende ouderdomsgroepe affekteer. Dit is gevaarlik omdat dit nie altyd moontlik is om dit in die eerste fase te bepaal nie, en die veranderinge wat in die liggaam voorkom as gevolg van veranderinge in die normale grootte van die klier kan die begin wees van onomkeerbare prosesse.

Op sigself is 'n vergrote skildklier nie altyd 'n patologies gevaarlike toestand nie, en selfs in alle gevalle benodig dit dringende behandeling - dit hang alles af van die etiologie van die toestand.

Dokters onderskei verskeie stadiums van orgaangrootte veranderinge:

  • 1 стадия: норма, изменений нет,
  • 2 стадия: щитовидная железа увеличилась в размерах, однако её не видно при осмотре, она не деформирует шею, орган можно только нащупать,
  • Fase 3: die toename is opvallend vir die blote oog, veral wanneer die kop omgedraai word, dit vervorm die kontoer van die nek.

Daarbenewens is die graad van tiroïed vergroting ook bekend:

  • 0 graad: geen toename of 'n effense toename, waarin die orgaan nie vir die oog sigbaar is nie en nie tasbaar is nie,
  • 1 graad: die muskus word bepaal deur palpasie, visueel is die orgaan nie sigbaar nie,
  • 2 grade: albei lobbe en 'n ertsmus kan gevoel word, die orgaan word merkbaar wanneer dit ingesluk word,
  • 3 grade: merkbare toename in sigbaarheid, nek word meer afgerond as gevolg hiervan
  • 4de graad: behels 'n verandering in die vorm van die nek, die laterale dele van die orgaan strek oor die buitenste rand van die sternomastoid spier,
  • 5 grade: groot, goed gemerkte goiter, wat blykbaar die nek vervorm.

Volgens die International Classification of Diseases 2010 (MKB 10) word patologie aangedui met die kode E00-E07 - 'n siekte van die tiroïedklier.

Oorsake, omvang en stadium van toename in die liggaam, manifestasies van patologie

Daar is verskeie redes vir die verandering in die grootte van die liggaam op 'n groot manier, waaronder dokters dikwels noem:

  • gebrek aan jodium, selenium en fluoried in die dieet (veral by kinders),
  • die invloed van negatiewe omgewingsfaktore, soos giftige of radioaktiewe stowwe,
  • die teenwoordigheid in die bloed van stowwe wat die produksie van tiroïedhormone (aminosalisielzuur, resorcinol, sulfonamiede) voorkom,
  • gebrek aan vitamien D,
  • virale en bakteriese letsels wat die tiroïedklier inhibeer,
  • chroniese stres
  • gebrek aan fisiese aktiwiteit
  • genetiese aanleg
  • siektes en misvormings van die hipotalamus en pituïtêre klier, wat in samewerking met die tiroïed werk.

Sulke oorsake en siektes word 'n katalisator vir die ontwikkeling van verskeie patologiese sindrome wat verband hou met 'n toename in die orgaan:

Hipotiroïedisme is 'n toestand van onvoldoende produksie van tiroïedhormone as gevolg van jodiumtekort. Teen hierdie agtergrond begin die liggaam om meer intensief te werk, onderskeidelik, groei in volume. Patologie kan primêr of sekondêr wees: in die eerste geval ontwikkel die toestand as gevolg van wanfunksies van die tiroïed self, in die tweede, as gevolg van hipotalamiese en hipofise siektes, en ook as gevolg van 'n gebrek aan tiroïedstimulerende hormoon van die pituïtêre klier.

Hipertireose word gekenmerk deur verhoogde afskeiding van hormone, as gevolg waarvan die konsentrasie normale waardes oorskry. Dit ontwikkel gewoonlik op die agtergrond van giftige diffuse goiter (graf se siekte), inflammasie van die tiroïedklier, tumorneoplasmas daarin, in die hipotalamus of pituïtêre klier. Die staat word vergesel deur verhoogde metaboliese prosesse.

By eutiroïedisme word die skildklier vergroot met normale hormone, dit wil sê die resultate van toetse vir tiroïedhormone toon geen afwykings nie. Hierdie patologie ontwikkel as gevolg van die kompenserende funksie van die liggaam - op hierdie manier probeer dit om 'n gebrek aan jodium te hanteer. Die pituïtêre klier lewer intensiewe tiroïedstimulerende hormoon, wat sodoende die werking van die tiroïedklier ondersteun.

Eutroïedisme is 'n toestand wat in adolessente tydens puberteit voorkom, sowel as in swanger vroue, en in vroue met die ontwikkeling van menopouse. Dit kan ook as 'n newe-effek vorm van sekere medisyne.

Hoe om vas te stel of eutroïedisme 'n siekte is of nie? Dokters noem hierdie toestand die grens tussen norm en patologie - dit wil sê, funksionele veranderinge in hierdie geval kan ontwikkel, maar nie noodwendig in elke geval nie. Dit is moontlik om slegs oor die teenwoordigheid van patologie te praat as daar 'n groei van die tiroïedklier is, maar terselfdertyd bly die hormoon wat daaruit voortgebring word stabiel.

Vir die diagnose van sindrome van eutiroïedisme, hipo- en hipertiroïedisme, spreek dokters, benewens die primêre ondersoek en onderhoud, die aanstelling van 'n ultraklank van die tiroïedklier, en stuur ook noodwendig die pasiënt aan om toetse vir tiroïedhormone te neem. As die uitslae van die ultraklank nie genoeg is nie, kan die pasiënt 'n MRI- en radio-isotoopdiagnose voorgeskryf word. Gewoonlik, wanneer eutiroïedisme tydens swangerskap of in 'n tiener opgespoor word, word geen spesiale terapeutiese maatreëls voorgeskryf nie - dokters verkies om die toestand en funksie van die orgaan te monitor.

Kenmerkende variasies van die kliervergroting proses

Toename kan in verskillende soorte voorkom. Die teenwoordigheid van diffuse goiter dui dus op 'n eenvormige verandering in die grootte van die orgaan, en die nodulêre toename vind plaas met die vorming van plaaslike nodusse dwarsdeur die klier. By nodulêre verhoging, teen die agtergrond van jodiumtekort, gaan thyrocytes gedeeltelik buite beheer van die tiroïedstimulerende hormoon wat deur die pituïtêre klier geproduseer word, waardeur die nodusse gevorm word (seëls wat lyk soos tumorformasies wat die totale orgaanvolume verhoog). As 'n vloeistof in die knoop ophoop, word dit van mening dat die pasiënt 'n sist het. Hierdie tipe goiter kom meer algemeen voor in mense ouer as 50 jaar.

Nog 'n klassifikasie van patologie - vir die redes wat dit veroorsaak. Afhangende van die etiologie, kan goiter wees:

Endemiese goiter word gevorm as gevolg van 'n gebrek aan jodium in die omliggende omgewing, terwyl sporadiese ontwikkel in diegene wat 'n goeie hoeveelheid jodium in hul dieet het. Soos endemies, kan dit nodulêr, diffuse of gemeng wees. Die ontwikkeling daarvan word veroorsaak deur omgewingsfaktore, swak ekologie, blootstelling aan radioaktiewe stowwe, oorerflike aanleg.

Benewens visuele veranderinge in die kontoer van die nek, kan veranderinge in die orgaan deur palpasie opgespoor word, met aandag aan veranderinge in die digtheid, die mobiliteit daarvan. Gewoonlik het die liggaam 'n elastiese en sagte tekstuur. Wanneer dit ingesluk word, beweeg dit gewoonlik saam met die kraakbeen.

Simptome van patologie: hoe om die siekte op te spoor

Wanneer kan ek 'n vergroting van die tiroïedklier vermoed? Die ontwikkeling van patologie in 'n persoon word meestal gepaard met die voorkoms van sekere simptome.

Die eerste tekens van afwykings in die werk van die liggaam is:

  • gewigsskommelings: 'n Verhoging of afname in liggaamsgewig kan nie aandui dat die klier onvoldoende hoeveelheid hormone veroorsaak nie, of omgekeerd word te veel hormone afgeskei,
  • visuele verandering van die kontoer van die nek: wanneer 'n medium of groot goiter gevorm word, word dit meer afgerond, kragtig, goiter kan as 'n groot ghoul optree,
  • hartritmeversteuring: hipotireose veroorsaak 'n stabiele vertraging van die hartklop in die geaffekteerde persoon, hipertiroïedisme - die versnelling daarvan,
  • Hoesrefleks-aard: As die klier dramaties of geleidelik toeneem, begin dit meer volume as normaal in beslag neem, en inmeng met normale asemhaling en die proses om te sluk, in sommige gevalle veroorsaak 'n gevoel van 'n koma in die keel,
  • afname in liggaamstoon, gevoel van chroniese moegheid: 'n persoon voel dan lusteloosheid, prikkelbaarheid, hy het probleme met slaap, gedragsveranderinge,
  • haarverlies: die oorsaaklike dunner van die hare moet gewaarsku word, aangesien die probleem nie in die gebrek aan vitamiene lê nie, wat gewoonlik in die eerste plek gesondig word,
  • sensasie van koors en kouekoors: skildklierpatologieë beïnvloed direk die termoregulasieprosesse van die menslike liggaam. As gevolg van hipotireose, kan die pasiënt dikwels en onredelik in die kouekoors sonder koors gooi en met hipertireose - met koors met swaar sweet.

Daarbenewens moet 'n persoon gewaarsku word deur die gevoel van pyn wanneer voedsel ingesluk word of speeksel ingesluk word - dit kan 'n teken wees van die vorming van nodules in die parenchiem van die orgaan. Om aan te raak, is die vergrote skildklier dig en solied. Gedurende inslikking beweeg dit nie, hoewel dit normaalweg vrylik met die kraakbeen moet beweeg. Wanneer dit gedruk word, kan pyn nie gevoel word nie, maar palpasie word gewoonlik gepaard met ongemak.

U moet ook aandag gee aan hierdie simptome:

  • droë vel en bros naels,
  • hardlywigheid of diarree,
  • gevoelloosheid van die vingers of tinteling in hulle
    menstruele versteurings by vroue
  • visie probleme
  • spierswakheid.

Word die limfknope geassosieer met die tiroïedklier? Natuurlik kan die limfknope, wat naby die liggaam geleë is, reageer op veranderinge in die werk. Inflammasie van die limfknope - 'n teken wat kenmerkend is van 'n inflammatoriese siekte van die tiroïedklier. Dit word ook waargeneem wanneer nuwe groei in die orgaan voorkom.

'N Toename in die verhouding van die liggaam: hoekom dit gebeur

Dit is bekend dat die skildklier uit die regter- en linkerklobbe bestaan, soms word daar ook bykomende lobbe gevorm. Gewoonlik word die regterlap altyd effens toegeneem in verhouding tot die linkerkant. Die gemiddelde massa van die tiroïedklier is gemiddeld 30 gram. 'N Verhoging kan nie net in die hele volume van die orgaan plaasvind nie, maar ook in 'n aparte lob, veral teen die agtergrond van die inflammatoriese proses of die vorming van 'n goedaardige siste.

Veelvuldige sistse word selde gediagnoseer, meestal geïsoleer.

Met 'n toename in die linkerkant van 'n pasiënt word patologiese prosesse en siektes vermoed. Die mees algemene oorsake is presies cyste van 'n goedaardige aard. Die mate van sistse bereik tot 3 sentimeter - sulke opvoedings reageer nie met seer nie. As die siste meer as 3 sentimeter groei, veroorsaak dit reeds pyn aan die geaffekteerde. Dit kom uit die feit dat die groeiende siste die linker lobbe aangrensende organe druk. Benewens pyn, het die pasiënt heesheid in sy stem, hoes, seer keel. Daar is 'n asimmetriese verandering in die grootte en vorm van die nek - 'n groeiende toename verskyn aan die linkerkant.

Verander grootte van tiroïed nek

'N Toename in die orthmus van 'n orgaan is 'n seldsame voorkoms, maar dit dui altyd aan dat patologiese veranderinge in die skildklier voorkom.

Die ertsmus is 'n aansluiting van die linker en regter lobbe. Dit is geleë in die gebied van die tweede en derde tragea kraakbeen. In sommige gevalle is die ertsmus op die vlak van die cricoidboog of die eerste trageale kraakbeen. 'N Normale ismus is 'n elastiese, pynlose vlek, wat 'n gladde en gladde oppervlak het.

Die hoofrede vir die toename is hormonale veranderinge in die liggaam. Die probleem kan lê in die groei van metastases uit nougespandeerde organe, of van skildklierlobbe.

Waarom verhoog die tiroïedklier by vroue

By vroue is die tiroïedklier ietwat meer geneig tot grootteveranderinge as gevolg van die gereelde hormonale onderbrekings waaraan hulle geneig is.

In 'n vrou se liggaam is skildklierhormone verantwoordelik vir alle regulatoriese funksies, fisiologiese prosesse en metabolisme. As die liggaam nie in staat is om die las te hanteer nie, begin hormoonversteuring in die menslike liggaam, en die vrou let op 'n skending van die menstruele siklus, vertraag, probleme om 'n kind te swanger. Die geaffekteerde persoon voel 'n riller in haar hande, haar gesondheidstoestand versleg, haar hare val uit en dof, haar naels breek.

'N Uitgebreide tiroïedklier vir 'n vrou beïnvloed die verloop van die proses van puberteit, swangerskap, menopouse. Gedurende swangerskap en tydens bevalling is die orgaan van 'n vrou veral kwesbaar, en om dit te red van stres, en die liggaam van infeksie, van 'n afname in immuniteit en jodiumtekort.

Vergrootte skildklier by mans

Patologie kom minder dikwels voor by mans, aangesien hul skildklier 'n effens ander anatomiese struktuur het. Dus, selfs die aanvanklike stadiums van 'n toename in 'n man kan dadelik visueel opgemerk word, en hiervoor hoef jy nie 'n ultraklank te doen of na 'n endokrinoloog te gaan nie.

Hiperfunksie van die tiroïedklier by mans word gemanifesteer in abrupte gewigsverlies, verandering in gedrag - die betrokke persoon word meer opgewonde, praat en rusteloos. Sy vingers skud, hy ontwikkel verhoogde sweet, swakheid, gestremde seksuele funksie, aritmie. Dit alles gebeur teen die agtergrond van 'n goiter wat op die nek groei.

Hipofunksie van die liggaam word vergesel, benewens verdikking van die nek, verhoogde moegheid en hoë druk, konstante kouekoors en onredelike gewigstoename. Daarbenewens is daar erektiele disfunksie.

Nog 'n tipe vergroting van die tiroïedklier word geassosieer met die ontwikkeling van tiroïeditis met vinnige vordering. Die pasiënt het 'n verhoogde sensitiwiteit vir lae temperature, probleme met slukbewegings, en selfs vroeë grys hare word gemanifesteer. Hierdie siekte het 'n neiging tot oorerflike oordrag, en negatief beïnvloed die voortplantingsfunksie van die geaffekteerde.

Kinders se patologie ontwikkeling

Uitbreiding van die tiroïedklier in 'n kind is 'n algemene abnormaliteit. Die hoofrede vir die voorkoms lê in die gebrek aan jodium in die kos en verteerde vloeistof, wat op die oorerflike aanleg plaasgevind het.

Daarbenewens kan die siekte ontwikkel in kinders wat in ekologies ongunstige gebiede woon, byvoorbeeld met verhoogde vlakke van radioaktiewe deeltjies in die lug, grond en water.

Aan die begin van die aanvang van patologie is dit moeilik om dit op te spoor in 'n kind, aangesien dit ongemerk bly. Simptome van die siekte word geleidelik toeneem - swakheid, slaperigheid, abnormale gewigskommelings, op of af. Lomerigheid wissel met slaaploosheid, liggaamsedeem, kortasem, geïrriteerdheid. Sulke manifestasies word dikwels geblameer op seisoenale vitamientekorte, of ouderdomverwante veranderinge.

Voorkoming behels periodieke besoeke aan die dokter, vanaf die kleuter.

Vergrootte skildklier by kinders

Hierdie patologie kom dikwels voor by jong kinders en adolessente. Dit ontwikkel gewoonlik teen die agtergrond van jodiumtekort in die liggaam en 'n oorerflike aanleg vir endokriene siektes. Yster mag toeneem as gevolg van gereelde stres, swak dieet of toepaslike omgewingstoestande. Om gevolge te voorkom wat gevaarlik is vir die gesondheid van die kind, is dit nodig om een ​​keer per jaar 'n voorkomende doel vir 'n ondersoek deur 'n endokrinoloog te neem.

In die vroeë stadiums van die ontwikkeling van patologie is dit visueel prakties onmerkbaar dat die skildklier vergroot word. Simptome wat oor tyd voorkom, kan help om die probleem te herken. Die kind begin om te kla van konstante swakheid, skielik gewig of gewig verloor. Lomerigheid gee ruimte vir slapeloosheid, swelling en kortasem.

Vroeë diagnose kan die patologiese verloop van die siekte voorkom. Die verloop van die behandeling duur lank en vereis 'n verandering in die leefstyl van die kind.

Siektes van die tiroïed by adolessente

Vir hierdie ouderdomsgroep is skildkliervergroting 'n werklike probleem wat voortspruit uit hormonale ouderdomverwante veranderinge en puberteit. 'N Belangrike rol in hierdie proses word gespeel deur oorerflike predisposisie, die teenwoordigheid van aangebore siektes, jodiumtekort. Simptome het ooreenkomste met patologie by kinders en volwassenes.

Weens die verhoogde behoefte aan die liggaam en die gebrek aan jodium, ander vitamiene en spoorelemente, kan die adolessent sporadiese en endemiese goiter ontwikkel. Diffuse toksiese goiter verskyn in mense tydens puberteit, en ontwikkel teen die agtergrond van aansteeklike siektes, chroniese infeksieprosesse in die nasofarynks en oorerflike predisposisie.

Hoe om onafhanklik 'n vergrote skildklier te herken?

Sommige pasiënte het 'n vraag oor hoe om vas te stel dat die tiroïed onafhanklik vergroot word. In werklikheid kan patologie by die huis en sonder mediese onderwys geïdentifiseer word. Jy moet die orgaan goed kan palpateer.

Staan voor die spieël en ondersoek die nek noukeurig. In die teenwoordigheid van sigbare veranderinge moet verwys word na die endokrinoloog. As die tiroïedklier nie vergroot word nie, maar pynlike ongemak bekommerd is, is dit nodig om die aangetaste gebied te versteur.

Die klier is gelokaliseer in die nekstreek van die nek, en meer spesifiek op die kraakbeen van die larinks. Die kraakbeen van die orgaan moet mobiel bly, en die lobbe moet sag en elasties wees.

As die klier heeltemal gesond is, moet daar geen pyn op palpasie wees nie. Soms is daar 'n effense ongemak, maar nie pyn nie.

Aandag moet gegee word aan die feit dat die skildklier altyd mobiel moet bly. As sy op die plek staan ​​en vas staan, is dit tyd om 'n dokter te sien. Dit word nie aanbeveel om die besoek aan 'n versteekte boks uit te stel nie, aangesien sulke simptome ernstige siektes kan aandui.

Die gevolge en komplikasies van die siekte

Soos baie ander patologieë en siektes, is die uitbreiding van die tiroïedklier selde sonder negatiewe gevolge. Hulle kan omkeerbaar wees of onomkeerbare veranderinge veroorsaak.

As gevolg van 'n toename in die tiroïedklier ontwikkel die pasiënt versteurings en spysverteringstelsels, verlies of gewigstoename, slapeloosheid, wat vervang word deur slaperigheid en hipersensitiwiteit vir temperatuurskommelings.

Verhoogde produksie van tiroïedhormone veroorsaak die versnelling van alle prosesse in die liggaam, en verhoogde intestinale motiliteit, wat diarree tot gevolg het. Gevolglik, met verminderde sintese van hormone, vererger die peristalese, en die pasiënt het hardlywigheid, dermdistansie.

Oormatige konsentrasie van hormone in die bloed verhoog ook die metabolisme, en die persoon verloor vinnig gewig. На этом фоне появляется нарушение сна, и за несколько суток больной может спать всего по несколько часов. При этом присутствует повышение температуры тела, сильное потоотделение.Die gebrek aan tiroïedhormone, integendeel, veroorsaak gewigstoename, slaperigheid, afname in temperatuur en 'n konstante gevoel van kouekoors.

Daarbenewens is die effekte van 'n vergrote skildklier:

  • koorsige toestande
  • Skending van die helderheid van bewussyn
  • tagikardie,
  • delirium,
  • versteurings van die funksionering van die sentrale senuweestelsel,
  • disfunksie van gehoor, visie,
  • ontwrigting van die respiratoriese stelsel.

As die siekte nie voldoende behandel word nie, kan dit tot ernstige komplikasies en toestande lei. Pasiënte ontwikkel in sommige gevalle hipotiroïed koma of tirotoksiese krisis. Met 'n koma in die aangetaste liggaamstemperatuur daal onder 35 grade, en die brein begin aan suurstofhongersnood ly. 'N krisis, integendeel, word vergesel van 'n hoë temperatuur (tot 41 grade), waan en hallusinasies, 'n afname in bloeddruk. Albei toestande kan tot die dood van die pasiënt lei.

Behandeling van 'n vergrote tiroïedklier

Die proses van behandeling begin met diagnostiese maatreëls om uit te vind wat die voorkoms van skildklier siekte veroorsaak het. Daarbenewens moet die behandelende geneesheer die graad van toename, sy stadium, die vlak van sy funksionele wanorde bepaal, die finale diagnose bepaal.

In die eerste plek behels mediese terapie die aanstelling van hormonale middels aan die pasiënt. As die hormonale indekse volgens die toetsuitslae normaal is, word die pasiënt beheer en monitering van sy gesondheid toegeken. Dit is noodsaaklik dat u elke 2-3 maande 'n beheersing van die skildklier beheer.

In die gevaarlikste gevalle moet die betrokke persoon 'n chirurgiese ingreep ondergaan, en soms word 'n deel of die hele skildklier verwyder. Na die operasie is 'n persoon voorgeskrewe hormoonterapie vir die res van sy lewe.

Daarbenewens bevat aktuele behandelings die toediening van jodiumbevattende middels soos iodomarien, terapie met radioaktiewe jodium en die aanstelling van middele om die produksie van hormone deur die tiroïedklier te verminder.

Vervangingsterapie behels hoofsaaklik die gebruik van die geneesmiddel L-tiroksien. Die dosis van die stof moet vir elke geval individueel ontwikkel word. Aan die begin van die terapie word die geneesmiddel in klein dosisse geneem, maar die dosis verhoog geleidelik aan die middel van die kursus. Die totale duur van die behandeling met hormone wissel van 'n paar maande tot twee jaar. In die proses is daar 'n merkbare afname in die grootte van die orgaan, en in die afwesigheid van nodusse kom terug na normale grootte baie vinnig.

As die geaffekteerde persoon hipertireose het, is hy voorgeskrewe medikasie om die produksie van hormone te verminder - metizol, tiamasool, tyrosol.

Is dit moontlik om 'n vergrote skildklier te gebruik met behulp van volksremedies? Soos die dokters sê, kan die resepte van tradisionele medisyne 'n toevoeging tot die algemene mediese terapie wees, maar hulle kan nie die gekwalifiseerde mediese bystand volledig vervang nie. Om die werk van die liggaam te normaliseer, word afkooksels van kamille, bessies en blare van rooi en swart chokeberry gebruik, afkikkings van okkerneutskutte gebruik.

'N voorvereiste vir herstel is die nakoming van die beginsels van 'n gebalanseerde dieet. Vir die normale funksionering van die klier is dit belangrik om jodiumbevattende produkte in die dieet te bevat - seeboerder, koring, datums, persimmon, appels. In sommige gevalle word die pasiënt 'n spesiale terapeutiese dieet voorgeskryf.

Die proses van vergroting van die tiroïedklier is nie altyd visueel sigbaar nie, of voel in die proses van normale lewe. Byvoorbeeld, dit is moontlik om eers 'n matige toename in grootte op te spoor deur die resultate van 'n ultraklank, aangesien meer uitgesproke eksterne simptome geleidelik toeneem. Die voorkoms van die nek van 'n groot ghoul, wat teer word tot palpasie, interfereer met sluk en voel soos 'n klont in die keel, dui op 'n groot toename in die orgaan se grootte, en dit is makliker om op te let.

In elk geval, as jy manifestasies van 'n vergrote skildklier, selfs effens, opspoor, moet jy 'n endokrinoloog kontak.

Diagnostiese maatreëls

As die skildklier vergroot word, dui die simptome op die ontwikkeling van die patologiese proses. 'N Besoek aan die dokter moet nie uitgestel word nie. Na die ouderdom van 35 jaar, beveel kenners aan om gereeld hierdie orgaan te ondersoek, ongeag die teenwoordigheid van tekens van sy aktiwiteit.

As jy 'n patologie vermoed, moet jy 'n endokrinoloog kontak. 'N geneesheer na 'n fisiese ondersoek skryf gewoonlik 'n reeks toetse voor:

  1. Evaluering van die teenwoordigheid van skildklier teenliggaampies, wat toelaat om outo-immuun siektes te identifiseer.
  2. 'N Bloedtoets om die vlak van hormone te bepaal.
  3. Ultraklank van die tiroïedklier laat jou toe om die grootte van die klier te bepaal, om die teenwoordigheid van nodules en hul struktuur te identifiseer.
  4. Flikkergrafie. Hierdie prosedure behels die bekendstelling van 'n radioaktiewe isotoop.
  5. Histologie. 'N Spesialis plaas 'n naald in die klier onder die beheer van 'n ultraklankmasjien en onttrek 'n monster noduleweefsel vir daaropvolgende laboratoriumondersoek. Tipies is histologiese analise nodig om maligne tumore te identifiseer.

Die dokter skryf slegs 'n kursus terapie voor nadat die rede waarom die tiroïedklier uitgebrei is, bepaal word.

Dwelm behandeling

Daar is geen universele behandeling vir hierdie patologie nie. Dit word gekies afhangende van die kliniese prentjie.

In die afwesigheid van probleme met hiper- of hiposekresie, is terapie nie nodig nie. Die pasiënt word aanbeveel dat die klier gereeld nagegaan word om moontlike veranderinge te assesseer. Wanneer die skildklier effens vergroot is, kan jy sonbat, sport speel en 'n normale lewe lei.

As klierhypofunksie opgespoor word, word hormoon tiroksien tablette voorgeskryf. 'N geleidelike toename in sy konsentrasie help om die grootte van die liggaam te verminder.

By hipertireose word thyrostatika aanbeveel (Mercazolil, Tiamazole). Hulle is verantwoordelik vir die inhibisie van die sintese van hormone.

By sommige siektes, wanneer die skildklier grootliks vergroot word, word hiperaktiewe knope gevorm. In hierdie geval is 'n operasie nodig vir gedeeltelike of volledige reseksie van die orgaan. As alternatiewe behandeling word die gebruik van jodium soms gebruik. Na die penetrasie in die liggaam begin hierdie stof die tiroïed selle te vernietig en die volume van die goiter verander.

Hoe beïnvloed 'n vergrote tiroïed gesondheid?

Baie pasiënte wat eers na 'n endokrinoloog draai met die vermoede dat die tiroïedklier vergroot is, is bekommerd oor die gevolge van hierdie probleem. Volgens kenners dui hierdie patologie op sekere stoornisse in die liggaam wat so spoedig moontlik aangespreek moet word. Gewoonlik dui 'n toename in kliergrootte 'n toename / afname in hormoonvlakke. As gevolg daarvan verloor die liggaam energie, fisiese aktiwiteit vererger, oorsaakloos moegheid verskyn. Daarbenewens behels hierdie anomalie 'n skending van konsentrasie, stadige denke, probleme met sterkte.

Hierdie oortredings kom as 'n reël voor teen die agtergrond van jodiumtekort in die liggaam. Om te vergoed vir die gebrek aan hierdie stof, begin die skildklier in volume verhoog, wat bydra tot die voorkoms van goiter. As die situasie nie betyds gekorrigeer word nie, sal die goiter steeds groei. In sommige gevalle is die gevolge van so 'n patologiese proses onomkeerbaar. Die pasiënt word 'n lewenslange inname van kunsmatige hormone voorgeskryf om normale liggaamsfunksie te handhaaf. Die dosis dwelms word individueel gekies.

As die tiroïedklier vergroot word, is toetse onwaarskynlik dat dit goed sal wees. Dikwels word hierdie anomalie gepaard met verhoogde produksie van klierhormone. Hierdie toestand word thirotoxikose of hipertiroïedisme genoem. Laasgenoemde ontwikkel as gevolg van senuwee-uitputting of versnelde metabolisme. Siektes vereis gekwalifiseerde mediese hulp, aangesien dit 'n disfunksie van die hartstelsel kan veroorsaak.

Voorkomende maatreëls

Die eenvoudigste opsie vir die voorkoming van patologie is die gereelde verbruik van voedsel wat ryk is aan jodium. Seekos, neute, iodized sout - al hierdie is integrale dele van die dieet van 'n persoon wat die risiko van endokriene siektes het.

Daarbenewens is dit nodig om verslawing te laat vaar, om psigo-emosionele ervarings te voorkom, om liggaamsgewig te monitor. As die tiroïedklier in 'n kind vergroot word, word dit aanbeveel om sy lewenstyl te heroorweeg. Dikwels word die voorkoms van hierdie patologie beïnvloed deur 'n ongunstige ekologiese situasie. In hierdie geval beveel dokters aan om die streek van koshuis te verander om verdere vordering van die siekte te voorkom.

Uitbreiding van die tiroïedklier is 'n ernstige patologie met baie redes vir ontwikkeling. Dit raak pasiënte van alle ouderdomme en sosiale klasse. Die grootste gevaar lê in die feit dat dit in die vroeë stadiums feitlik nie gemanifesteer word nie. In sommige gevalle word die kenmerkende simptome verkeerdelik toegeskryf aan neurologiese afwykings. Hoe om te verstaan ​​dat die skildklier vergroot word, min mense weet. Die pasiënt se lewensgehalte hang af van tydige diagnose en behoorlike behandeling. Gereelde verbruik van jodiumbevattende produkte en 'n gesonde leefstyl is 'n uitstekende manier om die ontwikkeling van patologie en verwante siektes te voorkom.

Skildklierfunksie

Die grootste orgaan van die endokriene stelsel is aan die nek voor en aan die kante van die tragea in die vorm van 'n konkave posterior hoefoestel. In die skildklier is daar twee lobules en 'n ertsmus. Sommige mense het 'n ekstra derde sny. Weens die visuele toeganklikheid het die studie van hierdie liggaam in die oudheid begin. Hippokrates het geglo dat die uitbreiding van die tiroïedklier by sommige mense afhang van die gehalte van drinkwater. Sommige navorsers het gedink die skildklier was bloot 'n halsketting, terwyl ander 'n beskermende funksie daaraan toegewys het. Eers in die XIX eeu het King vir die eerste keer die idee van die hormonale aktiwiteit van die tiroïedklier voorgestel. Kort daarna is dit erken as 'n sekretoriese orgaan wat biologies aktiewe stowwe wat in die bloed geproduseer word, vrystel.

Die skildklier speel 'n primêre rol in die metabolisme van jodium, wat nodig is vir die sintese van tiroïedhormone. Dit bevat ongeveer 60% van alle reserwes van hierdie noodsaaklike spoorelement in die liggaam. Die konsentrasie van jodium in hierdie klier is duisend keer die inhoud daarvan in die bloed. Die bloedvloei van die tiroïedklier is meer as 'n halwe liter per minuut vir elke 100 g. Die liggaamsgewig is 25-35 g.

Die tiroïedklier produseer twee tiroïed (jodiumbevattende) hormone wat gesintetiseer word op grond van die aminosure-tyrosien:

Die derde klier afgeskeerde middel is tirokalitonien wat nie struktureel aan jodium gebind is nie.

Die rol van hormone in die liggaam

Interne afskeiding van die tiroïedklier is nie 'n spontane proses nie, dit is onder die regulerende invloed van TSH (tiroïed stimulerende hormoon van die pituïtêre klier), wat weer deur die hipotalamus beheer word. 'N Afname in die vlak van tiroïedhormone in die bloed lei tot 'n toename in die vrystelling van TSH. Dit bind aan die tiroïed reseptore en begin met 'n reeks biochemiese reaksies wat lei tot 'n toename in T3 en T4 sintese. Nadat hulle die bloed binnegedring het, bind sommige van hulle om weieproteïene te vervoer. Verhoogde konsentrasie van tiroïedhormone in die bloedserum help op sy beurt om die produksie van TSH te verminder.

Die fisiologiese belang van tiroïedhormone is veelsydige, hulle is betrokke by alle tipes metabolisme - proteïen, lipied, koolhidrate, water-elektroliet, energie.

Dit beteken die volgende prosesse:

  • stimulering van redoksreaksies in alle organe en weefsels,
  • die verhoging van die suurstof aanvraag van selle,
  • regulering van proteïenmetabolisme,
  • die bevordering van die groei en sellulêre differensiasie van weefsels,
  • verhoogde glukemie en verminderde glykogeen reserwes in die lewer,
  • die vermindering van die hoeveelheid vet in die weefsels en cholesterol in die bloed.

T3 is baie meer aktief en vinniger as T4, omdat dit hoofsaaklik in 'n vrye vorm in die bloed versprei en maklik deur die selmembraan penetreer. Calcitonin is betrokke by die regulering van die uitruil van kalsium- en fosforione in die liggaam. Dit beïnvloed die beenweefsel, aktiveer die werk van osteoblaste en verhoog die mineralisasieproses.

Diagnose van skildklierafwykings

Simptome van 'n vergrote tiroïedklier word tydens die onderhoud en eksterne ondersoek van die pasiënt by die ontvangs by die endokrinoloog bespeur. Palpatie kan jy die grootte, konsekwentheid, mobiliteit, pyn van die liggaam, die teenwoordigheid van individuele seëls bepaal. In 'n gesonde persoon het die skildklier 'n sagte-elastiese konsistensie, 'n eenvormige struktuur. Dit is mobiel, glad, pynloos, die pulsasie en nodusse ontbreek.

Wanneer veranderinge opgespoor word of indien daar subjektiewe klagtes is, kan die pasiënt die volgende tipes ondersoek voorgeskryf word:

  1. Bloedtoets vir hormone (T3, T4 en TSH). In hipotireose word TSH-vlakke verhef en word tiroïedhormone verminder. In hipertireose, laasgenoemde, integendeel, is verhef. Daarbenewens word vrye breuke T3 en T4 bepaal, dit wil sê nie geassosieer met weiproteïene nie.
  2. Ultraklank is die mees insiggewende tipe studie wat u toelaat om die grootte en struktuur van die liggaam te bepaal. Met behulp van ultraklank word hiper- of hipoplasie (atrofie) van klierweefsel, nodules, sist, tumor en ander patologiese veranderinge maklik opgespoor.
  3. MRI of CT word voorgeskryf om die diagnose te verduidelik, veral as jy kanker vermoed.
  4. Biopsie - weefsel steekproefneming vir histologiese ondersoek, vir hierdie doel word 'n punt van 'n verdagte area wat in die parenchiem voorkom, uitgevoer.
  5. Radioisotoopskandering - maak die aktiwiteit wat op die ultraklankknoppies geïdentifiseer is, vasgestel.
  6. Kliniese toetse - bloed vir algemene aanwysers, biochemie (cholesterol, kreatinien, glukose, lewerfunksietoetse, proteïene).
  7. X-straal studies - om die kompressie van die vergrote skildklier van naburige organe (tragea, esofagus) te verduidelik.

Die hoeveelheid navorsing wat benodig word vir diagnose word individueel vir elke pasiënt gestel. Dit is as gevolg van die geskiedenis van die siekte, die erns van kliniese manifestasies en die eienskappe van die pasiënt.

Voorkoming en voorspelling van skildklierafwykings

Voorkomende maatreëls kan effektief help met die endemiese aard van goiter. Om dit te doen, in gebiede wat arm van jodiuminhoud is, word aanbeveel dat slegs iodized sout geëet word. Bykomende medikasie word benodig vir 'n sekere groep mense, byvoorbeeld swanger vroue. Met jodiumtekort in die liggaam, word dit aanbeveel om grondboontjies, radyse, kool uit die dieet te verwyder. Dit word aanbeveel om in die dieet seekos, seebodem, ertjies, persimmon, semels, kiemgrane van graan in te sluit. Sulke voeding moet sistematies wees.

Die voorspelling vir 'n toename in die tiroïedklier hang af van die oorsake van die siekte. In die meeste gevalle is dit positief. Die belangrikste ding is om die probleem betyds op te spoor en behandeling onder leiding van 'n spesialis te begin.

Loading...